Deity · Manusmriti

Brahma in the Manusmriti

ब्रह्माNamed in 33 verses

In this book

Named as
Svayambhū, pitāmaha
  1. Adhyāya 112
  2. Adhyāya 25
  3. Adhyāya 33
  4. Adhyāya 43
  5. Adhyāya 51
  6. Adhyāya 61
  7. Adhyāya 82
  8. Adhyāya 93
  9. Adhyāya 112
  10. Adhyāya 121

Every verse that names Brahma

33 verses

  1. 1.3

    Ty jedynie, Samoistny (Svayambhū), jesteś źródłem tego całego nakazu (vidhāna) dotyczącego tego, co jest niewyobrażalne i nie do zmierzenia; ty, o panie, znasz zasady i znaczenia jego praktycznego działania i rzeczywistości.

  2. 1.6

    Wtedy Samoistny Pan (Svayambhū) - niewyjawiony (avyakta) - czyniąc to (proces światowy) jawnym, objawił się jako siła napędowa, której działalność zaczyna się od wielkich żywiołów (mahābhūta), i jako ten, który rozprasza ciemność.

  3. 1.9

    To 'jajo' stało się złote, posiadające blask porównywalny do tysiącrayennego słońca; w nim Brahmā narodził się z samego siebie, opisywany jako praojciec (pitāmaha) wszystkich światów.

  4. 1.11

    Ta przyczynowa zasada, która jest nieujawniona, wieczna i charakteryzująca się jako istniejąca oraz nieistniejąca, gdy z niej powstaje purusza, istota ta jest czczona na świecie jako „Brahma”.

  5. 1.34

    Według kosmologicznego opisu tekstu, mówca oświadcza, że pragnąc stworzyć istoty żywe, odbył niezwykle surową pokutę, a następnie na początku stworzył dziesięciu wielkich mędrców jako panów stworzeń.

  6. 1.41

    W ten sposób, przez te wielkoduszne istoty, działające z mojego upoważnienia, cały ten świat istot nieruchomych i poruszających się został stworzony dzięki dyscyplinie ascetycznej potęgi (tapo-joga), zgodnie z ich przydzielonymi czynami…

  7. 1.50

    Tak oto drogi istnienia (gati), począwszy od stanu Brahmy, a kończąc na tym, co opisano wcześniej, zostały przedstawione w tym strasznym cyklu ucieleśnionego istnienia (saṃsāra), który jest wieczny i nieustanny w swoim nieustającym ruchu.

  8. 1.68

    W odniesieniu do miary "dnia i nocy" Brahmy, kosmicznej jednostki czasu, jak stwierdzono w podsumowaniu - zrozum, w odpowiednim porządku, trwania jug jedna po drugiej.

  9. 1.72

    Zgodnie z kosmologicznym wyliczeniem tekstu, jeden 'dzień Brahmy' należy rozumieć jako składający się z tysiąca boskich jug; a noc Brahmy trwa tyle samo.

  10. 1.73

    Zgodnie z tradycją, ci, którzy są powiedziani znać miarę dnia i nocy, rozumieją, że święty 'dzień Brahmy' trwa do ukończenia tysiąca jug, a jego noc trwa tyle samo.

  11. 1.92

    Tekst głosi, że powyżej pępka człowiek uchodzi za czystszy rytualnie; dlatego, według Svayambhū, usta zostały ogłoszone najczystszą częścią ciała.

  12. 1.94

    Sam Istniejący, po odbyciu ascezy, stworzył go na początku z własnych ust, aby przewoził ofiary bogom i przodkom oraz dla ochrony tego całego porządku.

  13. 2.58

    Tekst nakazuje, że brāhmaṇa powinien w każdym czasie wykonywać rytualny akt dotykania wody w celu oczyszczenia, używając trybu Brāhma, lub alternatywnie trybów Kāya lub Traidaśika; głosi, że nigdy nie powinien tego czynić w trybie Pitrya.

  14. 2.59

    Tekst wskazuje tīrthę Brāhma u podstawy kciuka na dłoni; u nasady i czubków palców wyznacza tīrthy boskie i przodków, a poniżej tych pozycji znajduje się kolejny region.

  15. 2.71

    Na początku i na zakończenie studiów wedyjskich, tekst nakazuje, aby uczeń zawsze dotykał (lub obejmował) stopy nauczyciela; a ze złożonymi dłońmi powinien recytować - ten gest złożonych dłoni jest pamiętany jako brahmandżali.

  16. 2.172

    Tekst głosi, że nie należy wypowiadać świętej sylaby (brahma, czyli „Om”) z wyjątkiem czasu wprowadzania formuły svadhā (obrzędu przodków); gdyż twierdzi się, że Śūdra uważany jest za „równego” tylko tak długo, jak długo nie „narodził się…

  17. 2.226

    Tekst charakteryzuje nauczyciela (ācāryę) jako ucielesnienie (mūrti) Brahmy, ojca jako ucielesnienie Prajāpatiego, matkę jako ucielesnienie Ziemi, a własnego brata jako ucielesnienie własnego ja.

  18. 3.27

    Zgodnie z prawną tradycją tekstu, forma bramine małżeństwa jest opisywana jako darowanie panny po odzianiu jej i uczczeniu, oraz po osobistym zaproszeniu mężczyzny charakteryzującego się wiedzą wedyjską i dobrym postępowaniem.

  19. 3.39

    W czterech formach małżeństwa rozpoczynając od Brāhma (brāhma-ādiṣu), i we właściwym porządku (anupūrvaśaḥ), synowie są mówieni jako rodzący się obdarzeni bramińskim blaskiem i nauką (brahma-varcasvin), zatwierdzeni przez wykształconych i…

  20. 3.222

    Manu rzekł: Albo dziadek ojcowski może spożyć tę śrāddha, czyli ofiarny posiłek pogrzebowy; albo, jeśli udzielono pozwolenia, można wykonać to samemu, zgodnie z własną wolą.