Renuka

Renuka wtedy odzyskiwała wszystkie strzały wypuszczone przez tego promiennego i wielokrotnie oddawała je mu z powrotem, o Acjuta.

Gdy zbliżył się do króla Prasenażita, władcy ludzi, prosił o rękę Renuki, o królu; a ten władca oddał mu ją za żonę.

Ten, który przemierza niebiosa, stoczył walkę z Aśwakrandą, bohaterem, z ptakiem Renuką, z Krathaną, dzielnym wojownikiem, oraz z Tapaną.

Po pokłonieniu się i otrzymaniu pozwolenia, wędrował z lasu do lasu. Tam ujrzał boginię Reṇukā, przebywającą w postaci przypominającej mrowisko.

"Pokłon Tobie, który zajaśniałeś w uroczystości zaślubin z Maithilī; pokłon Tobie, który spowodowałeś klęskę syna Reṇukā, Paraśurāmy."

Zrodzony z łona Reṇukā, sam Rāma się objawił. Był on niczym innym jak Wisznu, który zstąpił z powodu straszliwej, trudnej do zniesienia klątwy Bhṛgu.

Gdy król powrócił do miasta wraz z całym swym orszakiem, o królu, Renukā nagle wyszła z aśramy.

Z 'dżamany' wisznuistycznego ognia narodził się Dżamadagni; a z Renuki Dżamadagni zrodził syna, którego męstwo równe było Śakrze (Indrze).

Widząc swego męża zabitego i leżącego na ziemi, Renuka natychmiast upadła w omdleniu, jak winorośl uderzona piorunem.

Rozpoczyna się rozdział 36: Ożywienie Renuki i Dżamadagniego. Mudgala rzekł: Gdy król odszedł, wielki mędrzec Dżamadagni wezwał Renukę i sam opowiedział jej o wydarzeniach.

O Renuko, o Jamadagni, wybierzcie ode mnie wspaniałe błogosławieństwo. Jestem zadowolony z waszej pokuty odprawionej według jednosylabowego rytuału.

Wtedy Renuka skarciła tego najniższego z królów. Król przebił ją wszędzie dwudziestoma jeden strzałami.