Sukta 9

Mantra 1

दुःखनाशनम्। क॒र्शफ॑स्य विश॒फस्य॒ द्यौः पि॒ता पृ॑थि॒वी मा॒ता। यथा॑भिच॒क्र दे॑वा॒स्तथाप॑ कृणुता॒ पुनः॑

Ku zniszczeniu cierpienia: Karśaphy, Wiśaphy - Niebo jest ojcem, Ziemia matką. Jak niegdyś Bogowie odparli zło, tak teraz i wy je przepędźcie, i przywróćcie cierpiącego z powrotem do zdrowia.

Mantra 2

अ॒श्रे॒ष्माणो॑ अधारय॒न् तथा॒ तन्मनु॑ना कृ॒तम्। कृणोमि॒ वध्रि॒ विष्क॑न्धं मुष्काब॒र्हो गवा॑मिव

Oni, wolni od flegmy, powstrzymali to - tak zostało to dokonane przez Manu. Ja teraz sprawiam podobne, o Wadhri: smagam Wiśkandhę, jak się odgania muśkabarhę bydła.

Mantra 3

पि॒शङ्गे॒ सूत्रे॒ खृग॑लं॒ तदा ब॑ध्नन्ति वे॒धसः॑ । श्र॒व॒स्युं शुष्मं॑ काब॒वं वध्रिं॑ कृण्वन्तु ब॒न्धुरः॑

Rudym sznurem, z pętlą na szyję, nawet wtedy mędrcy wiążą mocno. Niech Bandhurowie uczynią Kābavę, jego dumną chwałę i gwałtowną siłę, bezsilnym nędznikiem.

Mantra 4

येना॑ श्रवस्यव॒श्चर॑थ दे॒वा इ॑वासुरमा॒यया॑ । शुनां॑ क॒पिरि॑व॒ दूष॑णो॒ बन्धु॑रा काब॒वस्य॑ च

Czym to, o pragnący chwały, wędrujecie jak Bogowie, przez sztukę Asurów: jak małpa wśród psów, jako niszczyciel, takimi bądźcie, o Bandhurowie, również dla Kābavy.

Mantra 5

दुष्ट्यै॒ हि त्वा॑ भ॒त्स्यामि॑ दूषयि॒ष्यामि॑ काब॒वम्। उदा॒शवो॒ रथा॑ इव श॒पथे॑भिः सरिष्यथ

Zaprawdę dla nieszczęścia będę cię złorzeczył, zhańbię Kābavę. Jak rydwany wyprowadzone, z przekleństwami odejdziecie, odejdziecie.

Mantra 6

एक॑शतं॒ विष्क॑न्धानि॒ विष्ठि॑ता पृथि॒वीमनु॑ । तेषां॒ त्वामग्रे॒ उज्ज॑हरुर्म॒णिं वि॑ष्कन्ध॒दूष॑णम्

Sto jest plag viṣkandha, utwierdzonych na całej ziemi. Spośród nich wydali cię na czele, amulecie, niszczycielu viṣkandha.