Sukta 91

Mantra 1

इ॒मां धियं॑ स॒प्तशी॑र्ष्णीं पि॒ता न॑ ऋ॒तप्र॑जातां बृह॒तीम॑विन्दत्। तु॒रीयं॑ स्विज्जनयद् वि॒श्वज॑न्यो॒ऽयास्य॑ उ॒क्थमिन्द्रा॑य॒ शं॑सन्

Tę myśl, siedmogłową, zrodzoną z ṛty, wzniosłą, Ojciec nasz ją odnalazł. Czwartą zaiste część stworzył powszechny dla ludzi wieszcz Ajāsja, recytując hymn dla Indry.

Mantra 2

ऋ॒तं शंस॑न्त ऋ॒जु दीध्या॑ना दि॒वस्पु॒त्रासो॒ असु॑रस्य वी॒राः । विप्रं॑ प॒दमङ्गि॑रसो॒ दधा॑ना य॒ज्ञस्य॒ धाम॑ प्रथ॒मं म॑नन्त

Wychwalając Obrządek, i prości w zamyśle, Synowie Nieba, bohaterowie Władnej Mocy, utwierdzili stację natchnionego widzącego: Angirasowie, ustanawiając święty stopień, pojęli pierwszą siedzibę ofiary.

Mantra 3

हं॒सैरि॑व॒ सखि॑भि॒र्वाव॑दद्भिरश्म॒न्मया॑नि॒ नह॑ना॒ व्यस्य॑न्। बृह॒स्पति॑रभि॒कनि॑क्रद॒द् गा उ॒त प्रास्तौ॒दुच्च॑ वि॒द्वां अ॑गायत्

Jak z łabędziami, z towarzyszami głośno wołającymi, rozerwali więzy z kamienia wykute. Bṹhaspati, krzycząc przeciwko nim, zdobył krowy; i on, mądry, zarówno chwalił głośno, jak śpiewał na wysokości.

Mantra 4

अ॒वो द्वाभ्यां॑ प॒र एक॑या॒ गा गुहा॒ तिष्ठ॑न्ती॒रनृ॑तस्य॒ सेतौ॑ । बृह॒स्पति॒स्तम॑सि॒ ज्योति॑रि॒च्छन्नुदु॒स्रा आक॒र्वि हि ति॒स्र आवः॑

Z pomocą dwóch, i przechodząc z jednym tylko, wyprowadził krowy, które stały ukryte w jaskini, przy barierze Kłamstwa. Bṛhaspati, szukając światła pośród ciemności, wyciągnął rude krowy: albowiem trojakie są jego wsparcia.

Mantra 5

वि॒भिद्या॒ पुरं॑ श॒यथे॒मपा॑चीं॒ निस्त्रीणि॑ सा॒कमु॑द॒धेर॑कृन्तत्। बृह॒स्पति॑रु॒षसं॒ सूर्यं॒ गाम॒र्कं वि॑वेद स्त॒नय॑न्निव॒ द्यौः

Rozszczepiwszy twierdzę wstecz zwróconą, wydobyli naraz, wszyscy razem, trzy skarby z głębin oceanu. Bṛhaspati odnalazł Jutrzenkę, Słońce, Krowę, Hymn, grzmiąc, jakby, niczym Niebo.

Mantra 6

इन्द्रो॑ व॒लं र॑क्षि॒तारं॒ दुघा॑नां क॒रेणे॑व॒ वि च॑कर्ता॒ रवे॑ण । स्वेदा॑ञ्जिभिरा॒शिर॑मि॒च्छमा॒नोऽरो॑दयत् प॒णिमा गा अ॑मुष्णात्

Indra, z rykiem, jak ręką słonia, rozłupał Walę, strażnika krów dających mleko. Szukając orzeźwienia ze swymi pomocnikami zlanymi potem, sprawił, że Pańi płakał, i zabrał krowy.

Mantra 7

स ईं॑ स॒त्येभिः॒ सखि॑भिः शु॒चद्भि॒र्गोधा॑यसं॒ वि ध॑न॒सैर॑दर्दः । ब्रह्म॑ण॒स्पति॒र्वृष॑भिर्व॒राहै॑र्घ॒र्मस्वे॑देभि॒र्द्रवि॑णं॒ व्याऽनट्

On, właśnie on, z towarzyszami prawdziwymi, z czystymi i lśniącymi, rozłupał godhājasę na dwoje miażdżącymi uderzeniami. Brahmaṇaspati, z bykami, z dzikami, z mocami pocącymi się od żaru, wydobył skarb na świat.

Mantra 8

ते स॒त्येन॒ मन॑सा॒ गो॑पतिं॒ गा इ॑या॒नास॑ इषणयन्त धी॒भिः । बृह॒स्पति॑र्मि॒थोअ॑वद्यपेभि॒रुदु॒स्रिया॑ असृजत स्व॒युग्भिः॑

Oni, z prawdą jako umysłem, posuwając się ku Panu bydła, pędzili krowy swymi natchnionymi myślami. Bṛhaspati, pośród wzajemnych złorzeczących, wypuścił rude krowy, z własnymi zaprzężonymi mocami.

Mantra 9

तं व॒र्धय॑न्तो म॒तिभिः॑ शि॒वाभिः॑ सिं॒हमि॑व॒ नान॑दतं स॒धस्थे॑ । बृह॒स्पतिं॒ वृष॑णं॒ शूर॑सातौ॒ भरे॑भरे॒ अनु॑ मदेम जि॒ष्णुम्

Jego wzmacniamy myślami pomyślnymi, jego ryczącego jak lew na wspólnym siedzeniu. Bṛhaspatiego, byka, zwycięzcę w zdobywaniu bohaterów, za nim niech się radujemy w każdym brzemienu walki, tego, który zwycięża.

Mantra 10

य॒दा वाज॒मस॑नद् वि॒श्वरू॑प॒मा द्यामरु॑क्ष॒दुत्त॑राणि॒ सद्म॑ । बृह॒स्पतिं॒ वृष॑णं व॒र्धय॑न्तो॒ नाना॒ सन्तो॒ बिभ्र॑तो॒ ज्योति॑रा॒सा

Gdy zdobył nagrodę, o wszystkich postaciach, i wstąpił ku niebu, ku wyższym siedzibom, wtedy, wzmacniając Bṛhaspatiego byka, będąc wielorakimi, nieśli światło i zostali ustanowieni.

Mantra 11

स॒त्यमा॒शिषं॑ कृणुता वयो॒धै की॒रिं चि॒द्ध्यव॑थ॒ स्वेभि॒रेवैः॑ । प॒श्चा मृधो॒ अप॑ भवन्तु॒ विश्वा॒स्तद् रो॑दसी शृणुतं विश्वमि॒न्वे

Uczyńcie prawdziwym błogosławieństwo, o dawco mocy; albowiem nawet hymn wspomagasz swymi własnymi skutecznymi mocami. Niech wszystkie napaści zostaną odwrócone za nami: to, o Niebo i Ziemia, słuchajcie, o wszechporuszający.

Mantra 12

इन्द्रो॑ म॒ह्ना म॑ह॒तो अ॑र्ण॒वस्य॒ वि मू॒र्धान॑मभिनदर्बु॒दस्य॑ । अह॒न्नहि॒मरि॑णात् सप्त सिन्धू॑न् दे॒वैर्द्या॑वापृथिवी॒ प्राव॑तं नः

Indra, swą potężną wielkością, rozłupał szczyt rozległej powodzi; roztrzaskał głowę Arbudy. Zabił Węża, uwolnił Siedem Rzek: z Bogami, o Niebo i Ziemia, prowadźcie nas naprzód w opiece.