Sukta 92

Mantra 1

अ॒भि प्र गोप॑तिं गि॒रेन्द्र॑मर्च॒ यथा॑ वि॒दे। सू॒तुं स॒त्यस्य॒ सत्प॑तिम्

Pieśnią wychwalaj Indrę, pana bydła, abym go zyskał, jego, pobudzacza Prawdy, Pana szlachetnego.

Mantra 2

आ ह॑रयः ससृज्रि॒रेऽरु॑षी॒रधि॑ ब॒र्हिषि॑ । यत्रा॒भि सं॒नवा॑महे

Tu przybyły cwałujące, rudawe rumaki, na świętej trawie, tam, gdzie spotykamy się razem.

Mantra 3

इन्द्रा॑य॒ गाव॑ आ॒शिरं॑ दुदु॒ह्रे व॒ज्रिणे॒ मधु॑ । यत् सी॑मुपह्व॒रे वि॒दत्

Dla Indry Krowy wydoiły wzmacniającą mieszankę, słodką dla Władcy Pioruna, gdy przy naszym bliskim wezwaniu został odnaleziony.

Mantra 4

उद् यद् ब्र॒ध्नस्य॑ वि॒ष्टपं॑ गृ॒हमिन्द्र॑श्च॒ गन्व॑हि । मध्वः॑ पी॒त्वा स॑चेवहि॒ त्रिः स॒प्त सख्युः॑ प॒दे

Gdy w górę do wysokiej stacji Czerwonego, do jego mieszkania, obyśmy, i Indra, osiągnęli; po wypiciu słodyczy, obyśmy byli złączeni w przyjaźni, w trzykroć siedmiokrotnym miejscu przyjaźni.

Mantra 5

अर्च॑त॒ प्रार्च॑त॒ प्रिय॑मेधासो॒ अर्च॑त । अर्च॑न्तु पुत्र॒का उ॒त पुरं॒ न धृ॒ष्ण्वऽर्चत

Śpiewajcie, śpiewajcie doniośle; o wy, którzy posiadacie miłą mądrość, śpiewajcie. Niech synowie również śpiewają - tak, śpiewajcie odważnie, jak się śpiewa dla ochrony twierdzy.

Mantra 6

अव॑ स्वराति॒ गर्ग॑रो गो॒धा परि॑ सनिष्वणत्। पिङ्गा॒ परि॑ चनिष्कद॒दिन्द्रा॑य॒ ब्रह्मोद्य॑तम्

W dół rozbrzmiewa gargar; legwan dzwonił dokoła. Płowy jeden skakał wokół, gdy dla Indry święta mantra została wzniesiona.

Mantra 7

आ यत् पत॑न्त्ये॒न्यः सु॒दुघा॒ अन॑पस्फुरः । अ॒प॒स्फुरं॑ गृभायत॒ सोम॒मिन्द्रा॑य॒ पात॑वे

Gdy tutaj lecą pragnące, dobrze dające, które się nie rozpraszają, wtedy chwytajcie to, co się rozprasza: ujmijcie Somę dla Indry do picia.

Mantra 8

अपा॒दिन्द्रो॒ अपा॑द॒ग्निर्विश्वे॑ दे॒वा अ॑मत्सत । वरु॑ण॒ इदि॒ह क्ष॑य॒त् तमापो॑ अ॒भ्यऽनूषत व॒त्सं सं॒शिश्व॑रीरिव

Indra chronił; Agni chronił; wszyscy bogowie się radowali. Waruna, właśnie on tutaj zamieszkał: wody śpiewały do niego dokoła, jak ryczące matki zbierają się przy cielęciu.

Mantra 9

सु॒दे॒वो अ॑सि वरुण॒ यस्य॑ ते स॒प्त सिन्ध॑वः । अ॒नु॒क्षर॑न्ति का॒कुदं॑ सू॒र्यं सुषि॒रामि॑व

Łaskawie boski jesteś, o Waruno, którego siedem rzek podąża swoim biegiem. Płyną one ku wysokiej grzywie Słońca, jak przez krainę dobrze nawodnioną pięknymi żyłami.

Mantra 10

यो व्यतीं॒रफा॑णय॒त् सुयु॑क्तां॒ उप॑ दा॒शुषे॑ । त॒क्वो ने॒ता तदिद् वपु॑रुप॒मा यो अमु॑च्यत

On, który popchnął dobrze zaprzężony rydwan przez przeprawy, na pomoc hojnemu czcicielowi, szybki przewodnik on; to samo dzieło jest jego widoczną formą, wzorem, on, który został uwolniony.

Mantra 11

अतीदु॑ श॒क्र ओ॑हत॒ इन्द्रो॒ विश्वा॒ अति॒ द्विषः॑ । भि॒नत् क॒नीन॑ ओद॒नं प॒च्यमा॑नं प॒रो गि॒रा

Tak, Potężny, Indra, przekroczył, ponad wszystkich wrogów; młody rozłupał, swoją wyśpiewaną pieśnią, kaszę gdy się gotowała, i odesłał ją daleko.

Mantra 12

अ॒र्भ॒को न कु॑मार॒कोऽधि॑ तिष्ठ॒न्नवं॒ रथ॑म्। स प॑क्षन्महि॒षं मृ॒गं पि॒त्रे मा॒त्रे वि॑भु॒क्रतु॑म्

Jak małe dziecko, jak młody chłopiec, stojąc na szybkim rydwanie, szarpał bawoła, dziką bestię, dla ojca i dla matki, on o daleko sięgającej mocy woli.

Mantra 13

आ तू सु॑शिप्र दंपते॒ रथं॑ तिष्ठा हिर॒ण्यय॑म्। अध॑ द्यु॒क्षं स॑चेवहि स॒हस्र॑पादमरु॒षं स्व॑स्ति॒गाम॑ने॒हस॑म्

Przyjdź teraz, o pięknowargi panie domu; wsiądź na złoty rydwan. Wtedy przyprowadź ze sobą lśniącego, tysiąconogiego, rudawego, śpieszącego tu dla naszego dobra w drodze.

Mantra 14

तं घे॑मि॒त्था न॑म॒स्विन॒ उप॑ स्व॒राज॑मासते । अर्थं॑ चिदस्य॒ सुधि॑तं॒ यदेत॑व आव॒र्तय॑न्ति दा॒वने॑

Do niego, tak oto, pobożni się zbliżają i zasiadają, ku panu samowładnemu; albowiem nawet jego pożytek, dobrze urządzony, rumaki przyprowadzają z powrotem, gdy się zwracają ku obdarowaniu.

Mantra 15

अनु॑ प्र॒त्नस्यौक॑सः प्रि॒यमे॑धास एषाम्। पूर्वा॒मनु॒ प्रय॑तिं वृ॒क्तब॑र्हिषो हि॒तप्र॑यस आशत

Podążając za starożytnym miejscem kultu, ci mężowie o przyjemnej biegłości w ofierze, rozścieliwszy trawę i ułożywszy ofiary w porządku, osiągnęli, w należytym następstwie, dawną ścieżkę postępu.

Mantra 16

यो राजा॑ चर्षणी॒नां याता॒ रथे॑भि॒रध्रि॑गुः । विश्वा॑सां तरु॒ता पृत॑नानां॒ ज्येष्ठो॒ यो वृ॑त्र॒हा गृ॒णे

On, który jest królem ludów, który podróżuje rydwanami, niepowstrzymany; zwycięzca wszystkich bitew, najważniejszy, jego, Zabójcę Vṛtry, wysławiam.

Mantra 17

इन्द्रं॒ तं शु॑म्भ पुरुहन्म॒न्नव॑से॒ यस्य॑ द्वि॒ता वि॑ध॒र्तरि॑ । हस्ता॑य॒ वज्रः॒ प्रति॑ धायि दर्श॒तो म॒हो दि॒वे न सूर्यः॑

Przyozdabiaj pieśnią tego Indrę, o zabójco wielu, dla naszej pomocy, którego piorun został włożony w jego rękę, w dwojaki sposób, przez Podtrzymującego, wspaniały do oglądania, wielki dla nieba, jak Słońce.

Mantra 18

नकि॒ष्टं कर्म॑णा नश॒द् यश्च॒कार॑ स॒दावृ॑धम्। इन्द्रं॒ न य॒ज्ञैर्वि॒श्वगू॑र्त॒मृभ्व॑स॒मधृ॑ष्टं धृ॒ष्ण्वोऽजसम्

Nikt przez czyn nie dochodzi do niego, który uczynił siebie zawsze rosnącym; ani do Indry, powszechnie chwalonego ofiarami, biegłego, niezaatakowanego, śmiałego, niezawodnego.

Mantra 19

अषा॑ल्हमु॒ग्रं पृत॑नासु सास॒हिं यस्मि॑न् म॒हीरु॑रु॒ज्रयः॑ । सं धे॒नवो॒ जाय॑माने अनोनवु॒र्द्यावः॒ क्षामो॑ अनोनवुः

Niezwyciężony, groźny, triumfujący w bitwach, on, w którym przebywają wielkie, szeroko kroczące moce: przy jego narodzinach krowy mleczne rozbrzmiały; niebiosa i ziemia rozbrzmiały.

Mantra 20

यद् द्याव॑ इन्द्र ते श॒तं श॒तं भूमी॑रु॒त स्युः । न त्वा॑ वज्रिन्त्स॒हस्रं॒ सूर्या॒ अनु॒ न जा॒तम॑ष्ट॒ रोद॑सी

Choćby, o Indro, dla ciebie było sto niebios i sto ziem ponadto, jednak, o Władco Wadżry, nie tysiąc Słońc, ani nic co się narodziło, podążając za tobą, nie osiąga ciebie, nawet w ośmiokrotnej przestrzeni Dwóch Światów.

Mantra 21

आ प॑प्राथ महि॒ना वृष्ण्या॑ वृष॒न् विश्वा॑ शविष्ठ॒ शव॑सा । अ॒स्मां अ॑व मघव॒न् गोम॑ति व्र॒जे वज्रिं॑ चि॒त्राभि॑रू॒तिभिः॑

Rozpostarłeś przez wielkość i męską siłę, o Byku, wszystkie rzeczy z potęgą, o Najpotężniejszy: chroń nas, o Szczodry, w owczarni bogatej w bydło, o Władco Wadżry, swymi cudownymi pomocami.