Opening the text

Liturgia Antyeṣṭi (pogrzebowa), która zapewnia zmarłemu przejście poprzez zharmonizowanie śmierci, rytuału i przodków z ṛta (porządkiem kosmicznym). Prowadzenie drogą Devayāna i bezpieczny transport do krainy Yamy. Stabilizacja jadźni i „dawnej ścieżki” (pūrvapatha) Ojców. Przywracanie długowiełości/miary (mātrā) dla żyjących i ochrona przed przedwczesną śmiercią. Integracja przodkowa: przyłączenie do Pitṛs z właściwymi ofiarami i mową. Pomyślne motywy psychopompe (święta moc bydła Aghnyā) i ryty przekraczania granic. Porusza kwestię śmierci w gospodarstwie domowym: kremacja/ostatnie ryty, zarządzanie żałobą poprzez porządek rytualny, zapewnienie dobrostanu zmarłego wśród Ojców oraz ochrona ocalałych przed zaraźliwością śmierci i przedwczesną utratą.
AV 18.1 to główny hymn pogrzebowy (antyeṣṭi), który usprawiedliwia przejście zmarłego, zakorzeniając rytuał w porządku kosmicznym (ṛta): ustanowieniu przez bogów światła słonecznego, pór roku i ścieżki przodków. Wzywa Niebo, Ziemię, Wody, Sūryę/Jyotis i Pitṛs jako świadków i pomocników, aby przejście było uporządkowane, osłodzone i chronione przed siłami zakłócającymi. Jego moc polega na zharmonizowaniu granicznego momentu śmierci ze stabilnym rytmem kosmosu, tym samym zapewniając bezpieczny wstęp i życzliwe przyjęcie przez przodków.
AV 18.2 to długi atarwiczny hymn o długowieczności i przejściu, który na nowo ustala „miarę” (mātrā) życia człowieka, aby nie została przedwcześnie wyczerpana, dążąc do idealnego okresu stu jesieni. Przemieszczając się między rejestrami āyuṣya (przedłużania życia) a pitṛ/antyeṣṭi (przodków i pogrzebu), przywołuje dobroczynne moce, zwłaszcza samą miarę życia, Ojców oraz ochronnego Agniego jako pancerz, aby odpychać siły skracające życie i zapewnić bezpieczne trwanie oraz ochronę w sytuacjach granicznych.
Ten hymn pogrzebowy prowadzi zmarłego z ludzkiej sfery na drogę bogów (devayāna), przyzywając pomyślną, bydlęcą moc świętą (Aghnyā) jako przewodniczkę dusz oraz Jamę jako pierwszego wśród śmiertelników odnajdującego drogę. Jednocześnie stabilizuje żywą społeczność, przywołując Przodków (Pitṛs) jako wzorowych wykonawców rytuałów, którzy umocnili Agniego i Indrę oraz ustanowili chronione, bogate w bydło ogrodzenie społeczne. Jego moc polega na „właściwym umieszczeniu” zmarłych: bezpiecznym wzniesieniu się, dopuszczeniu do grona przodków i odcięciu niepomyślnego powrotu lub zakłócenia.
AV 18.4 to długa liturgia pogrzebowo-przodkowa, która stabilizuje obrzęd (jadńa) i prowadzi ofiary oraz zmarłych ustaloną „starą drogą” tych, którzy odeszli wcześniej. Powtarzająco umieszcza ofiarę, przywołuje uprawnionych odbiorców (szczególnie Lokakṛt/Pathikṛt, „twórców światów/drogi”), i zapewnia nieskrępowaną przeprawę, ochronę oraz właściwy podział udziałów w ramach kompleksu rytuałów śmierci.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.