Kanda 18

Kāṇḍa 18 Atharwawedy jest wielkim zbiorem Antyeṣṭi (pogrzebowym) Wedy, prowadzącym zmarłego z granicznego niebezpieczeństwa śmierci do uporządkowanej sfery Pitṛs poprzez mantrę, ofiarę i przodkową harmonię. Jego cztery sūkty, często związane z sekwencją Pitṛmedha/kremacji, wiążą rozpuszczenie ciała, przewód Agni i dalszą wędrówkę duszy do ṛty, tak że śmierć staje się rytualnie zrozumiałym przejściem, a nie zerwaniem. Hymny wielokrotnie przywołują Ojców, Jamę i ścieżki obu światów, dążąc do zapewnienia bezpiecznej drogi, ciągłości rodu i uwolnienia żywej społeczności od niepomyślności. Jako całość działa mniej jako ogólna „magia”, a bardziej jako liturgiczny podręcznik-poemat: skoncentrowana, o wysokich stawkach teologia śmierci, przodkowstwa i porządku kosmicznego. Dedykowana liturgia Antyeṣṭi/Pitṛmedha: atharwawedyjskie jądro dla obrzędów pogrzebowych i przodkowych Silny nacisk na Pitṛs, Jamę i „ścieżkę” (gati) zmarłego, przejście od stanu prety do statusu przodka Sekwencja rytualna i mowa performatywna: mantry ściśle odpowiadają czynnościom kremacyjnym/pogrzebowym i pokremacyjnemu uśmierzeniu Skupienie na przywracaniu ṛty po śmierci: ochrona żywych przed skażeniem/niepomyślnością przy zapewnieniu właściwego umiejscowienia zmarłych