Opening the text
Verse 5.1
अथ हैनं सैब्यः सत्यकामः पप्रच्छ । स यो ह वै तद्भगवन् मनुष्येषु प्रायणान्तम् ओङ्कारम् अभिध्यायीत् । कतमं वाव स तेन लोकं जयतीति । तस्मै स होवाच ॥१॥
ତାପରେ ଶୈବ୍ୟ ଶିବିପୁତ୍ର ସତ୍ୟକାମ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ: ‘ଭଗବନ୍, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେ ଜୀବନାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଓଂକାରକୁ ଧ୍ୟାନ କରେ, ସେ ତାହାଦ୍ୱାରା କେଉଁ ଲୋକକୁ ଜୟ କରେ?’ ତାଙ୍କୁ ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ ॥୧॥
Verse 5.2
एतद्वै सत्यकाम परं चापरं च ब्रह्म यद् ओङ्कारः । तस्माद् विद्वान् एतेनैवायतनेनैकतरम् अन्वेति ॥२॥
ହେ ସତ୍ୟକାମ, ଓଂକାର ହିଁ ପର ଓ ଅପର—ଉଭୟ ପ୍ରକାରର ବ୍ରହ୍ମ। ତେଣୁ ଜ୍ଞାନୀ ଏହି ଏକମାତ୍ର ଆଧାର (ଆୟତନ) ଦ୍ୱାରା ଦୁଇଟି ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ ॥୨॥
Verse 5.3
स यद्येकमात्रामभिध्यायीत स तेनैव संवेदितस्तूर्णमेव जगत्याभिसम्पद्यते । तमृचो मनुष्यलोकमुपनयन्ते स तत्र तपसा ब्रह्मचर्येण श्रद्धया सम्पन्नो महिमानमनुभवति ॥३॥
ଯଦି କେହି ଓଂକାରର ଏକମାତ୍ରାକୁ ଧ୍ୟାନ କରେ, ସେ ତାହାଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ଆଲୋକିତ ହୋଇ ଶୀଘ୍ର ଏହି ଜଗତକୁ (ମନୁଷ୍ୟଲୋକକୁ) ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ଋଗ୍ବେଦର ଋଚାମାନେ ତାକୁ ମନୁଷ୍ୟଲୋକକୁ ନେଇଯାନ୍ତି; ସେଠାରେ ତପ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ସେ ମହିମାକୁ ଅନୁଭବ କରେ ॥୩॥
Verse 5.4
अथ यदि द्विमात्रेण मनसि सम्पद्यते सोऽन्तरिक्षं यजुर्भिरुन्नीयते सोमलोकम् । स सोमलोके विभूतिमनुभूय पुनरावर्तते ॥४॥
ତାପରେ ଯଦି ସେ ଦ୍ୱିମାତ୍ରା ଦ୍ୱାରା ମନରେ ସ୍ଥିର ହୁଏ, ତେବେ ଯଜୁର୍ମନ୍ତ୍ରମାନେ ତାକୁ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ପ୍ରଦେଶରୁ ଉନ୍ନତ କରି ସୋମଲୋକକୁ ନେଇଯାନ୍ତି। ସୋମଲୋକର ବିଭୂତି ଅନୁଭବ କରି ସେ ପୁନଃ ଫେରିଆସେ।
Verse 5.5
यः पुनरेतं त्रिमात्रेणोमित्येतेनैवाक्षरेण परं पुरुषमभिध्यायीत स तेजसि सूर्ये सम्पन्नः । यथा पादोदरस्त्वचा विनिर्भुच्यत एवं ह वै स पाप्मना विनिर्भुक्तः स सामभिरुन्नीयते ब्रह्मलोकं स एतस्माज्जीवघनात् पर...
କିନ୍ତୁ ଯେ ଏହି ଓଂକାରକୁ ତ୍ରିମାତ୍ରା ସହିତ—ଏହି ଅକ୍ଷର ‘ଓଂ’ ଦ୍ୱାରା ହିଁ—ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରେ, ସେ ତେଜୋମୟ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ସ୍ଥିତ ହୁଏ। ଯେପରି ପାଦୋଦର ସର୍ପ ତ୍ୱଚା ଛାଡ଼ି ମୁକ୍ତ ହୁଏ, ସେପରି ସେ ପାପରୁ ନିର୍ଭୁକ୍ତ ହୁଏ। ସାମଗାନ ଦ୍ୱାରା ତାକୁ ଉନ୍ନତ କରି ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ନେଇଯାନ୍ତି; ଏହି ଜୀବଘନ ଦେହରୁ ପରେ, ପରାତ୍ପର ପୁରୁଷୟରେ ନିବାସ କରୁଥିବା ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସେ ଦର୍ଶନ କରେ। ଏହି ବିଷୟରେ ପରେ ଦୁଇଟି ଶ୍ଲୋକ ଅଛି।
Verse 5.6
तिस्रो मात्रा मृत्युमत्यः प्रयुक्ता अन्योन्यसक्ताः अनविप्रयुक्ताः । क्रियासु बाह्याभ्यन्तरमध्यमासु सम्यक् प्रयुक्तासु न कम्पते ज्ञः ॥६॥
ତିନୋଟି ମାତ୍ରା ‘ମୃତ୍ୟୁବତୀ’ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ସେମାନେ ପରସ୍ପର ସଂଲଗ୍ନ ଓ ଅବିଭକ୍ତ ଭାବେ ପ୍ରୟୋଗ ହୋଇ, ବାହ୍ୟ, ଆଭ୍ୟନ୍ତର ଓ ମଧ୍ୟମ କ୍ରିୟାମାନଙ୍କରେ ସମ୍ୟକ୍ ଭାବେ ଯୋଜିତ ହେଲେ, ଜ୍ଞାନୀ କମ୍ପିତ ହୁଏ ନାହିଁ।
Verse 5.7
ऋग्भिरेतं यजुर्भिरन्तरिक्षं सामभिर्यत् तत् कवयो वेदयन्ते । तमोङ्कारेणैवायतनेनान्वेति विद्वान् यत्तच्छान्तमजरममृतमभयं परं चेति ॥७॥
ଋଗ୍ମନ୍ତ୍ର, ଯଜୁଃସୂତ୍ର ଓ ସାମଗାନ ଦ୍ୱାରା କବି-ଋଷିମାନେ ଯେ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣନ୍ତି—ସେହି ତତ୍ତ୍ୱକୁ ବିଦ୍ୱାନ୍ ଓଁକାରକୁ ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ-ଆୟତନ କରି ଅନ୍ୱେଷଣ କରି ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ଯାହା ଶାନ୍ତ, ଅଜର, ଅମୃତ, ଅଭୟ ଓ ପରମ।
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Upanishads in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.