Sukta 61

Mantra 1

उद्वां चक्षुर्वरुण सुप्रतीकं देवयोरेति सूर्यस्ततन्वान् । अभि यो विश्वा भुवनानि चष्टे स मन्युं मर्त्येष्वा चिकेत ॥

ହେ ବରୁଣ, ତୁମ ଚକ୍ଷୁ—ସୁପ୍ରତୀକ ସୂର୍ଯ୍ୟ—ଉଦିତ ହୁଏ; ଦେବୟୋଃ (ଦୁଇ ଦେବ) ପାଇଁ ଗତି କରି ନିଜ ରଶ୍ମିକୁ ବିସ୍ତାର କରେ। ଯେ ସମସ୍ତ ଭୁବନକୁ ଦେଖେ, ସେ ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଠୁଥିବା ମନ୍ୟୁ (ଆବେଗ) ଓ କଳୁଷିତ ବାସନାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନେ।

Mantra 2

प्र वां स मित्रावरुणावृतावा विप्रो मन्मानि दीर्घश्रुदियर्ति । यस्य ब्रह्माणि सुक्रतू अवाथ आ यत्क्रत्वा न शरदः पृणैथे ॥

ହେ ଋତାବାନ ମିତ୍ର-ବରୁଣ! ପ୍ରେରିତ ବିପ୍ର (ଋଷି) ତୁମ ନିକଟକୁ ଦୀର୍ଘଶ୍ରୁତ (ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଣାଯାଉଥିବା) ମନ୍ମାନି—ଚିନ୍ତା-ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ—ପ୍ରବାହିତ କରେ। ଯାହାଙ୍କ ବ୍ରହ୍ମାଣି (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର-ରଚନା)କୁ ତୁମେ, ସୁକ୍ରତୂ (ଶୁଭ କ୍ରତୁ/ସଙ୍କଳ୍ପବାନ), ରକ୍ଷା କର—ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ତୁମ କ୍ରତ୍ୱା (ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି/ସଙ୍କଳ୍ପବଳ)ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଋତୁମାନଙ୍କର ମାପ, ଶରଦଃ (ବର୍ଷଚକ୍ରର ଋତୁ-ପରିମାଣ), ପୂରଣ କର।

Mantra 3

प्रोरोर्मित्रावरुणा पृथिव्याः प्र दिव ऋष्वाद्बृहतः सुदानू । स्पशो दधाथे ओषधीषु विक्ष्वृधग्यतो अनिमिषं रक्षमाणा ॥

ହେ ସୁଦାନୂ (ଉଦାର ଦାତା) ମିତ୍ର-ବରୁଣ! ବିଶାଳ ପୃଥିବୀରୁ ଏବଂ ଉଚ୍ଚ, ବୃହତ୍ ଦିବରୁ ତୁମେ ଆଗକୁ ବ୍ୟାପିତ ହୁଅ। ତୁମେ ଓଷଧୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ପଶଃ (ପହରାଦାର/ନିରୀକ୍ଷକ) ସ୍ଥାପନ କର—ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ପୃଥକ୍—ଏବଂ ଅନିମିଷଂ (ପଳକ ନ ଝପକାଇ) ସତର୍କ ରହି ରକ୍ଷା କର।

Mantra 4

शंसा मित्रस्य वरुणस्य धाम शुष्मो रोदसी बद्बधे महित्वा । अयन्मासा अयज्वनामवीराः प्र यज्ञमन्मा वृजनं तिराते ॥

ମୁଁ ମିତ୍ର-ବରୁଣଙ୍କ ଧାମ (ଧାମନ୍—ନିବାସ-ନିୟମ/ସ୍ଥାପିତ ବ୍ୟବସ୍ଥା)ର ସ୍ତୁତି କରେ; ତାଙ୍କର ମହାନ ଶୁଷ୍ମ (ବଳ/ତେଜ) ମହିମାଦ୍ୱାରା ରୋଦସୀ—ଦିବ ଓ ପୃଥିବୀ—କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଛି। ମାସମାନେ ଆଗକୁ ଗତି କରନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଯେମାନେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେମାନେ ଅବୀରାଃ (ବୀରବଳହୀନ), ସେମାନେ ଆଗକୁ ଧକ୍କା ଖାଇ ଯାଆନ୍ତି—ଯଜ୍ଞମନ୍ମା (ଯଜ୍ଞ-ଇଚ୍ଛା/ଯଜ୍ଞଭାବ)ରୁ ଦୂରେ—ଏବଂ ବ୍ରଜନ (କଠିନ/ସଙ୍କଟମୟ ପଥ) ପାର କରାଯାଆନ୍ତି।

Mantra 5

अमूरा विश्वा वृषणाविमा वां न यासु चित्रं ददृशे न यक्षम् । द्रुहः सचन्ते अनृता जनानां न वां निण्यान्यचिते अभूवन् ॥

ହେ ବୃଷଣୌ (ମିତ୍ର-ବରୁଣ), ତୁମମାନଙ୍କର ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଅମୂଢ—ଅଜ୍ଞାନରହିତ—ଅଟେ; ତାହାରେ ନ କୌଣସି ଛଳମୟ ଚିତ୍ର-ଅଦ୍ଭୁତ ଦେଖାଯାଏ, ନ କେବଳ ଯକ୍ଷ—ମାୟାଜାଲ/କୌତୁକ. ଲୋକମାନଙ୍କର ଅନୃତ ସହ ଦ୍ରୁହଃ—ଦ୍ରୋହ—ଲଗି ରହେ; କିନ୍ତୁ ତୁମର ନିଣ୍ୟାନି—ଗୁପ୍ତ ବିଧାନ/ନିୟମ—ଅଚିତ, ଅବିବେକୀଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ ହୁଏ ନାହିଁ.

Mantra 6

समु वां यज्ञं महयं नमोभिर्हुवे वां मित्रावरुणा सबाधः । प्र वां मन्मान्यृचसे नवानि कृतानि ब्रह्म जुजुषन्निमानि ॥

ନମୋଭିଃ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମର ଯଜ୍ଞକୁ ବଢ଼ାଏ; ହେ ମିତ୍ର-ବରୁଣ, ଅବିଭକ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷାର ଦୃଢ଼ ଚାପ ସହିତ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ। ତୁମର ସ୍ତୁତି ପାଇଁ ମୁଁ ନୂତନ ମନ୍ମାନି—ଚିନ୍ତା-ରଚନା—ଆଗରେ ରଖେ; ଆମେ କୃତ ଏହି ବ୍ରହ୍ମ—ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବାଣୀ—ଏହି ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର।

Mantra 7

इयं देव पुरोहितिर्युवभ्यां यज्ञेषु मित्रावरुणावकारि । विश्वानि दुर्गा पिपृतं तिरो नो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ହେ ଦେବମାନେ, ଏହି ପୁରୋହିତିଃ—ଆଗରେ ସ୍ଥାପିତ ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ଶକ୍ତି—ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କରେ ତୁମ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ମିତ୍ର-ବରୁଣ, କୃତ ହୋଇଛି। ସମସ୍ତ ଦୁର୍ଗା—କଠିନ ଗତିପଥ/ପାରାପାର—ଅତିକ୍ରମ କରାଇ ଆମକୁ ତିରୋ ନଃ, ପାରକୁ ନେଇଯାଅ; ତୁମେ ସ୍ୱସ୍ତିଭିଃ—କଲ୍ୟାଣର ଅବସ୍ଥାମାନେ ଦ୍ୱାରା—ସଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।