Sukta 59

Mantra 1

प्र तार्यायुः प्रतरं नवीय स्थातारेव क्रतुमता रथस्य । अध च्यवान उत्तवीत्यर्थं परातरं सु निॠतिर्जिहीताम् ॥

ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଅ—ଅଧିକ ଦୂର, ସଦା ନୂତନ ପ୍ରଗତି ଦିଗକୁ—ରଥର ସ୍ଥିର ସାରଥିମାନଙ୍କ ପରି, କ୍ରତୁ (ସଚେତନ ସଙ୍କଳ୍ପ-ଶକ୍ତି) ର ବଳରେ। ତାପରେ, ଆଗକୁ ଗତି କରି, ଆମେ ଉଚ୍ଚତର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଜିତିବା; ଏବଂ ନିରୃତି—ବିଘଟନର ଶକ୍ତି—ଦୂର ଦୂରେ ପଛକୁ ହଟିଯାଉ।

Mantra 2

सामन्नु राये निधिमन्न्वन्नं करामहे सु पुरुध श्रवांसि । ता नो विश्वानि जरिता ममत्तु परातरं सु निॠतिर्जिहीताम् ॥

ସାମନ୍ (ସାମ-ସ୍ୱର) ରେ, ରାୟ (ସମୃଦ୍ଧି/ପୂର୍ଣ୍ଣତା) ପାଇଁ, ଆମେ ନିଜ ପାଇଁ ଏମିତି ଅନ୍ନ ଗଢ଼ିବା ଯାହା ନିଧି (ଅନ୍ତର୍ନିଧି) ରେ ସମୃଦ୍ଧ; ଏବଂ ବହୁ ପ୍ରକାର ସୁସ୍ଥାପିତ ଶ୍ରବାଂସି (ଶ୍ରବଣ-ଶକ୍ତି/ଯଶ) ଲାଭ କରିବା। ଏ ସମସ୍ତ ଆମ ଜରିତା (ସ୍ତୁତିକାର)କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁ; ଏବଂ ନିରୃତି ଦୂର ଦୂରେ ପଛକୁ ହଟିଯାଉ।

Mantra 3

अभी ष्वर्यः पौंस्यैर्भवेम द्यौर्न भूमिं गिरयो नाज्रान् । ता नो विश्वानि जरिता चिकेत परातरं सु निॠतिर्जिहीताम् ॥

ଅଭି ସ୍ୱର୍ୟ—ପୁରୁଷାର୍ଥର ଆର୍ୟ (ଉଦାତ୍ତ) ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ଆମେ ବିଜୟୀ ହେଉ; ଦ୍ୟୌ ପରି ଦୃଢ଼, ଭୂମି ପରି ବିଶାଳ, ପର୍ବତ ପରି ଅଚଳ। ଏହି ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଗତିକୁ ଆମ ପାଇଁ ଜରିତା (ଅନ୍ତର୍ଦ୍ରଷ୍ଟା) ଜାଣୁନ୍ତୁ; ଏବଂ ନିରୃତି (ବିଘଟନ–ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟର ଶକ୍ତି) ଆମଠାରୁ ଅତି ଦୂରକୁ ସରିଯାଉ।

Mantra 4

मो षु णः सोम मृत्यवे परा दाः पश्येम नु सूर्यमुच्चरन्तम् । द्युभिर्हितो जरिमा सू नो अस्तु परातरं सु निॠतिर्जिहीताम् ॥

ହେ ସୋମ, ଆମକୁ ମୃତ୍ୟୁ ପାଖକୁ ସମର୍ପଣ କରିଦିଅନି; ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆମେ ଏପରି ଦେଖୁ। ଦ୍ୟୁଲୋକମାନଙ୍କର ପ୍ରକାଶଦ୍ୱାରା ଆମ ଭିତରେ ଯଥାଯଥ ଜରିମା—ବୟସର ଶୁଭ ପରିପାକ—ସ୍ଥାପନ କର; ଏବଂ ନିରୃତି ଆମଠାରୁ ଅତି ଦୂରକୁ ସରିଯାଉ।

Mantra 5

असुनीते मनो अस्मासु धारय जीवातवे सु प्र तिरा न आयुः । रारन्धि नः सूर्यस्य संदृशि घृतेन त्वं तन्वं वर्धयस्व ॥

ହେ ଅସୁନୀତ (ପ୍ରାଣର ନେତା), ଜୀବନ ପାଇଁ ମନକୁ ଆମ ଭିତରେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଧାରଣ କର; ଆମ ଆୟୁକୁ ସୁପଥରେ ଆଗକୁ ପାର କରା। ସୂର୍ଯ୍ୟର ସଂଦର୍ଶନରେ ଆମକୁ ସ୍ଥାପିତ କର; ଏବଂ ଘୃତ—ଶୁଦ୍ଧ ତେଜସ୍ୱୀ ସମୃଦ୍ଧି—ଦ୍ୱାରା ଆମ ତନୁ (ଦେହଧାରୀ ସତ୍ତା) କୁ ବଢ଼ାଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର।

Mantra 6

असुनीते पुनरस्मासु चक्षुः पुनः प्राणमिह नो धेहि भोगम् । ज्योक्पश्येम सूर्यमुच्चरन्तमनुमते मृळया नः स्वस्ति ॥

ହେ ଅସୁନୀତି, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ପୁନର୍ବାର ଦୃଷ୍ଟିକୁ ସ୍ଥାପନ କର; ଏଠାରେ ଆମ ପ୍ରାଣକୁ ପୁନଃ ଧରି ଦେଅ ଏବଂ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଭୋଗଶକ୍ତିକୁ ନିବେଶ କର। ଦୀର୍ଘକାଳ ଆମେ ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖୁଥାଉ; ହେ ଅନୁମତି, ଆମ ପ୍ରତି କୃପାଳୁ ହେଅ—ଆମକୁ ସ୍ୱସ୍ତି ଦିଅ।

Mantra 7

पुनर्नो असुं पृथिवी ददातु पुनर्द्यौर्देवी पुनरन्तरिक्षम् । पुनर्नः सोमस्तन्वं ददातु पुनः पूषा पथ्यां या स्वस्तिः ॥

ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାଣ ଦିଅନ୍ତୁ; ଦିବ୍ୟ ଦ୍ୟୌ (ଆକାଶ) ପୁନଃ ଦିଅନ୍ତୁ; ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ପୁନଃ ଦିଅନ୍ତୁ। ସୋମ ଆମକୁ ପୁନଃ ତନ୍ୱଂ (ଦେହ-ଜୀବନ) ଦିଅନ୍ତୁ; ପୂଷନ ପୁନଃ ପଥ୍ୟା—ସୁରକ୍ଷିତ ପଥ—ସେଇ ସ୍ୱସ୍ତିରୂପାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।

Mantra 8

शं रोदसी सुबन्धवे यह्वी ऋतस्य मातरा । भरतामप यद्रपो द्यौः पृथिवि क्षमा रपो मो षु ते किं चनाममत् ॥

ଦ୍ୟୌ ଓ ପୃଥିବୀ—ଋତର ମାତାମାନେ, ବିଶାଳଗତିଶୀଳା—ତୁମ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ଓ ସୁବନ୍ଧୁତ୍ୱ ହେଉନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଯେ ଆଘାତ ଓ ପୀଡ଼ା ଅଛି, ତାହାକୁ ଦୂରେ ବହିନେଉନ୍ତୁ; ହେ ଦ୍ୟୌ, ହେ ପୃଥିବୀ, ହେ କ୍ଷମା (ଧୈର୍ୟଶୀଳ ଧରା), ଅଣୃତ/ଅବ୍ୟବସ୍ଥାର କୌଣସି ଲେଶ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ସ୍ପର୍ଶ ନ କରୁ।

Mantra 9

अव द्वके अव त्रिका दिवश्चरन्ति भेषजा । क्षमा चरिष्ण्वेककं भरतामप यद्रपो द्यौः पृथिवि क्षमा रपो मो षु ते किं चनाममत् ॥

ଦ୍ୱିଗୁଣରୁ ତଳେ, ତ୍ରିଗୁଣରୁ ମଧ୍ୟ ତଳେ—ଦିବ (ସ୍ୱର୍ଗ) ଠାରୁ ଭେଷଜ, ଔଷଧ, ଚଳିଆସନ୍ତି। କ୍ଷମାଶୀଳ ଭୂମିରେ, ଏକାକୀ ପୀଡିତ ପାଇଁ ସେମାନେ ଗତି କରନ୍ତି। ଦ୍ୟୌ ଓ ପୃଥିବୀ ଯେ କିଛି ରୋଗ-ପୀଡା (ରପଃ) ଅଛି, ସେସବୁକୁ ଦୂରେ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ—ତୁମକୁ କୌଣସି ହାନି କେବେ ଛୁଇଁନ ପାରୁ।

Mantra 10

समिन्द्रेरय गामनड्वाहं य आवहदुशीनराण्या अनः । भरतामप यद्रपो द्यौः पृथिवि क्षमा रपो मो षु ते किं चनाममत् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଉଶୀନରମାନଙ୍କର ଗାଡ଼ି (ଅନଃ) ଆଣୁଥିବା ଗାଈକୁ ଓ ଜୁଆ ଟାଣୁଥିବା ବଳଦକୁ ଗତିମାନ କର। ଦ୍ୟୌ ଓ ପୃଥିବୀ—ଆଧାରର ଶକ୍ତିମାନେ—ଯେ କିଛି ରୋଗ-ପୀଡା (ରପଃ) ଅଛି, ସେସବୁକୁ ଦୂରେ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ—ତୁମକୁ କୌଣସି ହାନି କେବେ ଛୁଇଁନ ପାରୁ।