Sukta 37
Sukta 1.37
Kaṇva (Kaṇva lineage)
Maruts
Gāyatrī (probable for opening of hymn; short 3-pāda structure typical)
ଏହି ସୂକ୍ତରେ ଝଡ଼-ସେନା ମରୁତମାନଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ତୁତି ହୋଇଛି—ତାଙ୍କର ଅପରାଜେୟ ବେଗ, ଦୀପ୍ତିମାନ ରଥ, ଏବଂ ଭୟମିଶ୍ରିତ ଶକ୍ତି ଯାହାରେ ପୃଥିବୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କମ୍ପିଉଠେ। କଣ୍ୱ ଋଷି ତାଙ୍କୁ ଶୃଙ୍ଖଳିତ ଉର୍ଜା ସହ ଆସିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି, ଯେପରି ଉପାସକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଳ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଋତସମ୍ମତ ଗତିଶୀଳ ପ୍ରେରଣା ଜାଗ୍ରତ ହୁଏ। ଶେଷରେ ମରୁତମାନଙ୍କ ସହ ସାଙ୍ଗତ୍ୟର ନିଶ୍ଚୟ ଓ ତାଙ୍କର ଉଲ୍ଲାସମୟ ଶକ୍ତିରେ ପୋଷିତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ବଞ୍ଚିବାର ଆଶୀର୍ବାଦ-କାମନା ରହିଛି।
Mantras
Mantra 1
क्रीळं वः शर्धो मारुतमनर्वाणं रथेशुभम् । कण्वा अभि प्र गायत ॥
ହେ କଣ୍ୱମାନେ, ମରୁତ-ଶର୍ଧ (ମରୁତମାନଙ୍କ ଗଣ) ପାଇଁ ଗାଅ—ବଳର କ୍ରୀଡାରେ ଆନନ୍ଦିତ, ଅପରାଜେୟ, ରଥମାନେ ଉପରେ ଶୁଭ୍ର ତେଜରେ ଦୀପ୍ତ—ଯେପରି ଏହି ଶକ୍ତିମାନେ ଋତ (ସତ୍ୟ)ର ଆନନ୍ଦମୟ ଊର୍ଜା ହୋଇ ଆମ ଭିତରେ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହୁଅନ୍ତୁ।
Mantra 2
ये पृषतीभिॠष्टिभिः साकं वाशीभिरञ्जिभिः । अजायन्त स्वभानवः ॥
ଯେମାନେ ଚିତ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ସହ ଓ ଭାଲମାନଙ୍କ ସହ, ଦୀପ୍ତ ଅଲଙ୍କାର ଓ ଗୁଞ୍ଜିତ ନାଦ ସହ ଏକାସାଥି ଜନ୍ମିଲେ—ସ୍ୱୟଂପ୍ରକାଶ ଶକ୍ତିମାନେ—ସେମାନେଇ ମରୁତ; ସତ୍ତାରେ ସହଜ ଆଲୋକ ଭାବେ ଉଦ୍ଭବ କରନ୍ତି।
Mantra 3
इहेव शृण्व एषां कशा हस्तेषु यद्वदान् । नि यामञ्चित्रमृञ्जते ॥
ଏଠିଏ ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଶୁଣୁ: ସେମାନେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାବେଳେ ତାଙ୍କ ହାତରେ ଚାବୁକ ଫଟଫଟ କରେ। ତାଙ୍କ ଗତିରେ ସେମାନେ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର ଶୃଙ୍ଖଳା ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି—ବିଭିନ୍ନ ତେଜରେ ପଥକୁ ରଙ୍ଗିଦିଅନ୍ତି।
Mantra 4
प्र वः शर्धाय घृष्वये त्वेषद्युम्नाय शुष्मिणे । देवत्तं ब्रह्म गायत ॥
ତୁମ ଗଣ (ଶର୍ଧା) ପାଇଁ—ଦହୁଥିବା ତେଜସ୍ବୀ, ଉଗ୍ର ଦ୍ୟୁତି ଓ ଆବେଗମୟ ଐଶ୍ୱର୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବଳବାନ—ଦେବଦତ୍ତ ବ୍ରହ୍ମ (ସ୍ତୁତି-ବାଣୀ)କୁ ପ୍ରକାଶ କରି ଗାଅ; ଯେପରି ସେଇ ଦିବ୍ୟ ରଚନା ଆମ ଭିତରେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରେ।
Mantra 5
प्र शंसा गोष्वघ्न्यं क्रीळं यच्छर्धो मारुतम् । जम्भे रसस्य वावृधे ॥
ଗୋମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଘ୍ନ୍ୟ (ଅହିଂସ୍ୟ) ଥିବା, କ୍ରୀଡାମୟ ଓ ଉପକାରୀ ମାରୁତ-ଶର୍ଧାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରି ପ୍ରକାଶ କର; ରସର ଜମ୍ଭରେ ହିଁ ସେ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ—ଆନନ୍ଦ ଓ ବଳର ସାରକୁ ପାନ କରି।
Mantra 6
को वो वर्षिष्ठ आ नरो दिवश्च ग्मश्च धूतयः । यत्सीमन्तं न धूनुथ ॥
ହେ ନରମାନେ, ମାରୁତ-ଗଣର ଧୂତୟଃ! ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ବଳବାନ କିଏ—ଯେମାନେ ଦିବରୁ ଓ ପୃଥିବୀର ପଥମାନରୁ ଆସିଛ—ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସୀମାକୁ ମଧ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ ବୋଲି ଭାବି କମ୍ପାଇ ଦେଉଛ?
Mantra 7
नि वो यामाय मानुषो दध्र उग्राय मन्यवे । जिहीत पर्वतो गिरिः ॥
ତୁମ ଯାମ (ଗତି/ମାର୍ଗ) ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟ ଉଗ୍ର ମନ୍ୟୁ (କ୍ରୋଧ-ଶକ୍ତି)ର ଆଧାର ରଖେ। ପର୍ବତ ଓ ଗିରି ମଧ୍ୟ ଯେନ ନମି ଚଳିଯାଏ—ତୁମ ଅଗ୍ରସର ବଳର ଚାପ ଏତେ ମହାନ।
Mantra 8
येषामज्मेषु पृथिवी जुजुर्वाँ इव विश्पतिः । भिया यामेषु रेजते ॥
ଯାହାଙ୍କ ଅଜ୍ମ (ବେଗଧାବନ)ରେ ପୃଥିବୀ ନିଜେ କ୍ଳାନ୍ତ ଗୃହପତି ପରି କମ୍ପେ; ତାଙ୍କ ଯାମ (ଚଳନ)ରେ ଭୟରେ ଥରଥରାଏ—ତାଙ୍କର ନିୟତ ପ୍ରେରଣା ଏତେ ପ୍ରବଳ।
Mantra 9
स्थिरं हि जानमेषां वयो मातुर्निरेतवे । यत्सीमनु द्विता शवः ॥
ଏହି ଶକ୍ତିମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ ନିଶ୍ଚୟ ଦୃଢ଼; ତାଙ୍କର ଯୌବନବଳ (ବୟଃ) ମାତାଠାରୁ ବାହାରି ଯାଏ। କାରଣ ତାଙ୍କର ଶବଃ (ପରାକ୍ରମ) ତାଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ଅନୁସରେ—ଅଗ୍ରଗତିର ଯାତ୍ରାରେ ଦ୍ୱିଗୁଣ ହୋଇ ଚାଲେ।
Mantra 10
उदु त्ये सूनवो गिरः काष्ठा अज्मेष्वत्नत । वाश्रा अभिज्ञु यातवे ॥
ଉପରକୁ ଉଠେ ସେଇ ଯୁବ ଗିରଃ (ଉଚ୍ଚାରଣ); ଗତିର ପଥମାନଙ୍କରେ କାଷ୍ଠା (ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ଖୁଟି) ପରି ସେମାନେ ପ୍ରସାରିତ ହୁଅନ୍ତି—ଯେତେବେଳେ ବାଶ୍ରା, ଅଭିଜ୍ଞୁ ମରୁତ-ଶକ୍ତିମାନେ ନିଜ ନିୟତ ପ୍ରସ୍ଥାନ ଦିଗକୁ ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି।
Mantra 11
त्यं चिद्घा दीर्घं पृथुं मिहो नपातममृध्रम् । प्र च्यावयन्ति यामभिः ॥
ସେଇ ଦୀର୍ଘ ଓ ପୃଥୁ ମିହୋ ନପାତମ୍ (କୁହୁଡ଼ି/ମେଘର ସନ୍ତାନ)—ଅମୃଧ୍ର, ଅକ୍ଷୟ—ତାକୁ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ନିଜ ଯାମଭିଃ (ଗମନ) ଦ୍ୱାରା ଚଳାଇ, ଆଗକୁ ଧକ୍କା ଦିଅନ୍ତି; ମରୁତ-ଶକ୍ତିମାନେ ଅନ୍ଧକାରର ବିଶାଳ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ସରାଇ ନମାଇ ଦିଅନ୍ତି।
Mantra 12
मरुतो यद्ध वो बलं जनाँ अचुच्यवीतन । गिरीँरचुच्यवीतन ॥
ହେ ମରୁତମାନେ, ଯେତେବେଳେ ତୁମର ବଳ ମୁକ୍ତ ହୁଏ, ତୁମେ ଜନମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସ୍ଥିରତାରୁ ସରାଇ ଦିଅ; ଗିରିମାନଙ୍କୁ (ପର୍ବତମାନଙ୍କୁ) ମଧ୍ୟ ଚଳାଇ ଦିଅ—ଏତେ ଅପରାଜେୟ ତୁମ ବଳର ପ୍ରେରଣା।
Mantra 13
यद्ध यान्ति मरुतः सं ह ब्रुवतेऽध्वन्ना । शृणोति कश्चिदेषाम् ॥
ଯେତେବେଳେ ମରୁତଗଣ ପଥରେ ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଏକତ୍ର ହୋଇ କଥା କହନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ନିଶ୍ଚୟ କେହି ତାଙ୍କର ନାଦ ଶୁଣେ; ତାଙ୍କର ସଂଯୁକ୍ତ ବାଣୀ ମାନବ-ଶ୍ରବଣକୁ ଭେଦି ପ୍ରବେଶ କରି, ସମୀପାସନ୍ନ ମହାଶକ୍ତି ପ୍ରତି ଚେତନାକୁ ଜାଗ୍ରତ କରେ।
Mantra 14
प्र यात शीभमाशुभिः सन्ति कण्वेषु वो दुवः । तत्रो षु मादयाध्वै ॥
ତୁମ ଦ୍ରୁତ ସହଚରମାନଙ୍କ ସହ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଅଗ୍ରସର ହୁଅ; କଣ୍ୱମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ଅର୍ପଣ ଓ ସେବାକର୍ମ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି। ସେଠାରେ—ହଁ, ସେଠାରେ—ଆନନ୍ଦ କର ଏବଂ ଆମ ଭିତରେ ହର୍ଷବଳକୁ ବଢ଼ାଇଦିଅ।
Mantra 15
अस्ति हि ष्मा मदाय वः स्मसि ष्मा वयमेषाम् । विश्वं चिदायुर्जीवसे ॥
ନିଶ୍ଚୟ ତୁମ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦର ଏକ ଆଶ୍ରୟ ଅଛି; ଏବଂ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶକ୍ତିମାନଙ୍କର ହିଁ। ଜୀବନର ସମଗ୍ର ଆୟୁଷ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ ସେଇ ବିଶାଳତାରେ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହୁଁ—ତାଙ୍କର ଉଲ୍ଲାସମୟ ଊର୍ଜାରେ ପୋଷିତ ହୋଇ।
Frequently Asked Questions
The Maruts are a host of storm-deities—youthful, radiant, and powerful—who move together in disciplined companies, bringing wind, thunder, and rain, and protecting the worshipper.
It invites the Maruts to come with their irresistible energy, describes their awe-inspiring movement that shakes the world, and asks that their strength and joy support the worshipper throughout life.
It can be recited as an invocation for courage, momentum, and protection—especially with a simple fire offering (ghee) or a focused prayer for clearing obstacles and energizing right action.
Ask anything about Sukta 37 of the Rig Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
