Sukta 177

Mantra 1

आ चर्षणिप्रा वृषभो जनानां राजा कृष्टीनां पुरुहूत इन्द्रः । स्तुतः श्रवस्यन्नवसोप मद्रिग्युक्त्वा हरी वृषणा याह्यर्वाङ् ॥

ହେ ଚର୍ଷଣିପ୍ରା—ମାନବ ଜନମାନଙ୍କ ନେତା—ହେ ବୃଷଭ, ଜନମାନଙ୍କ ବୃଷଭ, କୃଷ୍ଟିମାନଙ୍କ ରାଜା, ପୁରୁହୂତ ଇନ୍ଦ୍ର! ସ୍ତୁତ ହୋଇ ଶ୍ରବସ୍ୟ—ଦୀପ୍ତ ଯଶ—ଆକାଂକ୍ଷା କରୁଥିବା ତୁମେ, ଅବସା (ସହାୟ) ସହିତ ନିକଟକୁ ଆସ; ଦୁଇ ବଳବାନ ହରି ଅଶ୍ୱକୁ ଯୁକ୍ତ କରି, ହେ ବୃଷଣ, ଆମ ପାଖକୁ ଏଠାକୁ ଆସ।

Mantra 2

ये ते वृषणो वृषभास इन्द्र ब्रह्मयुजो वृषरथासो अत्याः । ताँ आ तिष्ठ तेभिरा याह्यर्वाङ्हवामहे त्वा सुत इन्द्र सोमे ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଯେ ବୃଷଣ—ବୃଷଭସଦୃଶ—ଅତ୍ୟ (ଅଶ୍ୱ)ମାନେ, ବ୍ରହ୍ମୟୁଜ—ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ବଚନ) ଦ୍ୱାରା ଯୁକ୍ତ—ଏବଂ ବୃଷରଥ—ବଳବାନ ରଥ ଟାଣୁଥିବା—ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ତୁମେ ଆରୋହଣ କର; ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଏଠାକୁ ଆସ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୁତ ସୋମ ସମୟରେ ଆମେ ତୁମକୁ ହବାମହେ (ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ)।

Mantra 3

आ तिष्ठ रथं वृषणं वृषा ते सुतः सोमः परिषिक्ता मधूनि । युक्त्वा वृषभ्यां वृषभ क्षितीनां हरिभ्यां याहि प्रवतोप मद्रिक् ॥

ହେ ବୃଷଣ, ତୁମ ବୃଷଭ ରଥରେ ଆରୋହଣ କର; ତୁମ ପାଇଁ ସୋମ ସୁତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ମଧୁର ରସମାନେ ସବୁଦିଗରେ ପରିଷିକ୍ତ—ଢାଳା—ହୋଇଛି। ହେ କ୍ଷିତିମାନଙ୍କ ବୃଷଭ, ଦୁଇ ବଳବାନ ହରି ଅଶ୍ୱକୁ ଯୁକ୍ତ କରି, ପ୍ରବତ ପଥମାନେ ଦ୍ୱାରା ମଦ୍ରିକ—ଆନନ୍ଦୋନ୍ମାଦ—ପାଖକୁ ହରିମାନଙ୍କ ସହିତ ଆସ।

Mantra 4

अयं यज्ञो देवया अयं मियेध इमा ब्रह्माण्ययमिन्द्र सोमः । स्तीर्णं बर्हिरा तु शक्र प्र याहि पिबा निषद्य वि मुचा हरी इह ॥

ଏହି ଯଜ୍ଞ ଦେବମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇଯାଏ; ଏହି ଅର୍ପଣ-କର୍ମ (ମିଏଧ) ଅଟେ; ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣି—ପବିତ୍ର ସ୍ତୁତି-ବଚନ; ଏବଂ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସୋମ। ବର୍ହି (ଯଜ୍ଞାସନର ଘାସ) ପଥାରାଯାଇଛି; ତେଣୁ ହେ ଶକ୍ର, ଏଠାକୁ ଆଗେଇ ଆ; ବସି ପାନ କର, ଏବଂ ଏଠାରେ ତୋର ଦୁଇ ହରି (ଅଶ୍ୱ)କୁ ବିମୋଚ—ଜୁଆଠାରୁ ଖୋଲିଦେ।

Mantra 5

ओ सुष्टुत इन्द्र याह्यर्वाङुप ब्रह्माणि मान्यस्य कारोः । विद्याम वस्तोरवसा गृणन्तो विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

ହେ ସୁଷ୍ଟୁତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯୋଗ୍ୟ ଗାୟକର ବ୍ରହ୍ମାଣି—ପବିତ୍ର ସ୍ତୁତି-ବଚନମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଏଠାକୁ ଆ। ଆମେ ସ୍ତୁତି ଗାଇ, ତୋର ଅବସାରେ, ଦୀପ୍ତ ଉଷା-ଅବସ୍ଥା (ବସ୍ତୋରବସ) ଲାଭ କରିବା; ଏବଂ ହେ ଜୀରଦାନୁ—ଶୀଘ୍ର ଦାନକର୍ତ୍ତା, ଆମେ ଏଷ—ପ୍ରେରଣା, ଓ ବିଜୟୀ ପୂର୍ଣ୍ଣତା/ସମୃଦ୍ଧି (ବୃଜନ) ଲାଭ କରିବା।