Sukta 102

Mantra 1

इमां ते धियं प्र भरे महो महीमस्य स्तोत्रे धिषणा यत्त आनजे । तमुत्सवे च प्रसवे च सासहिमिन्द्रं देवासः शवसामदन्ननु ॥

ହେ ମହାନଙ୍କ ପାଇଁ ମହାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଏହି ପ୍ରକାଶମୟ ଧୀ ଆଣୁଛି—ଯେତେବେଳେ ସ୍ତୋତ୍ରକର୍ମରେ ଧିଷଣା (ପ୍ରେରିତ ବୁଦ୍ଧି) ଯୁକ୍ତ ହୁଏ। ସେଇ ବିଜୟୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଉତ୍ସବ ଓ ପ୍ରସବରେ (ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଉଦ୍ଗମ ଓ ଆଗକୁ ଧକ୍କା ଦେଉଥିବା ପ୍ରେରଣାରେ), ଦେବମାନେ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଅନୁସରଣ କରି ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି।

Mantra 2

अस्य श्रवो नद्यः सप्त बिभ्रति द्यावाक्षामा पृथिवी दर्शतं वपुः । अस्मे सूर्याचन्द्रमसाभिचक्षे श्रद्धे कमिन्द्र चरतो वितर्तुरम् ॥

ସାତଟି ନଦୀ ତାଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତିକୁ ବହନ କରେ; ଦ୍ୟାବା-କ୍ଷମା (ଆକାଶ-ପୃଥିବୀ) ଓ ବିଶାଳ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନୀୟ ରୂପକୁ ଧାରଣ କରେ। ଆମ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଦେଖୁଛନ୍ତି; ହେ ଶ୍ରଦ୍ଧେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ସେଇ ଦୁଇଜଣ କାହାକୁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତି—ଯେମାନେ ଚଳି ଚଳି ପଥକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି?

Mantra 3

तं स्मा रथं मघवन्प्राव सातये जैत्रं यं ते अनुमदाम संगमे । आजा न इन्द्र मनसा पुरुष्टुत त्वायद्भ्यो मघवञ्छर्म यच्छ नः ॥

ହେ ମଘବନ୍ (ଉଦାର ଦାତା), ସେଇ ଜୈତ୍ର ରଥକୁ ଆମ ଜୟ ପାଇଁ ଆଗେଇ ନେଇଯା; ସଙ୍ଗାମର ଘର୍ଷଣରେ ତୋ ସହିତ ଆମେ ସେଇ ବିଜୟୀ ରଥରେ ଆନନ୍ଦ କରୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମନର ସଙ୍କଳ୍ପରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; ହେ ବହୁ-ସ୍ତୁତ, ତୋ ପ୍ରତି ମୁହାଁ ଦେଇଥିବା ଆମକୁ ଶର୍ମ (ଆଶ୍ରୟ/ରକ୍ଷା) ଦେ।

Mantra 4

वयं जयेम त्वया युजा वृतमस्माकमंशमुदवा भरेभरे । अस्मभ्यमिन्द्र वरिवः सुगं कृधि प्र शत्रूणां मघवन्वृष्ण्या रुज ॥

ଆମେ ତୋ ସହିତ ଯୁଜ (ସହଯୋଗୀ) ହୋଇ ବୃତ୍ର (ଆବରଣକାରୀ ଅବରୋଧ)କୁ ଜୟ କରିବା; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାର-ବହନରେ ଆମ ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ଅଂଶକୁ ଉପରେ ଉଠା। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ଓ ସୁଖଦ ପଥ କର; ହେ ମଘବନ, ତୋ ବୃଷଣ୍ୟା (ବୀର୍ୟମୟ ପ୍ରଭୁଶକ୍ତି)ରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଭଙ୍ଗ କର।

Mantra 5

नाना हि त्वा हवमाना जना इमे धनानां धर्तरवसा विपन्यवः । अस्माकं स्मा रथमा तिष्ठ सातये जैत्रं हीन्द्र निभृतं मनस्तव ॥

ହେ ଧନଧାରକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅନେକ ଲୋକ ତୋତେ ଡାକୁଛନ୍ତି—ସ୍ତୁତିମୟ ବାଣୀରେ ଓ ତୋ ସହାୟତାର ଆଶାରେ। ତଥାପି, ଜୟ ପାଇଁ ଆମ ରଥରେ ଆରୋହଣ କର; ସେଇ ଜୈତ୍ର ରଥରେ—କାରଣ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୋ ମନସ (ସଙ୍କଳ୍ପ) ଦୃଢ଼ ଭାବେ ନିବୃତ/ସ୍ଥିର ଅଛି।

Mantra 6

गोजिता बाहू अमितक्रतुः सिमः कर्मन्कर्मञ्छतमूतिः खजंकरः । अकल्प इन्द्रः प्रतिमानमोजसाथा जना वि ह्वयन्ते सिषासवः ॥

ଯାହାଙ୍କ ବାହୁ ଗୋଜିତ—ପ୍ରକାଶମୟ ଗୋବଳକୁ ଜୟ କରୁଥିବା—; ଯାହାଙ୍କ କ୍ରତୁ (ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି) ଅମିତ। କର୍ମେ କର୍ମେ ସେ ଶତମୂତି—ଶତ ସହାୟତାର ଦାତା, ବହୁରୂପ ସହାୟକ—ଏବଂ ଖଜଙ୍କର—କଠିନ ଗଠିକୁ ଭାଙ୍ଗୁଥିବା—। ଇନ୍ଦ୍ର ଅକଲ୍ପ—ଅନୁପମ—; ଓଜସରେ ପ୍ରତିମାନ, ମାନଦଣ୍ଡ ସମ। ତେଣୁ ଜୟ ଆକାଂକ୍ଷୀ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି।

Mantra 7

उत्ते शतान्मघवन्नुच्च भूयस उत्सहस्राद्रिरिचे कृष्टिषु श्रवः । अमात्रं त्वा धिषणा तित्विषे मह्यधा वृत्राणि जिघ्नसे पुरंदर ॥

ହେ ମଘବନ୍, ତୁମ ଶ୍ରବସ ଶତମାନଙ୍କଠାରୁ ଉଚ୍ଚ, ତାହାଠାରୁ ଅଧିକଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚ; ସହସ୍ରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଛ୍ୱାସିତ ହୁଏ। ଅମାତ୍ର—ଅପରିମିତ—ତୁମକୁ ଧିଷଣା (ପ୍ରେରିତ ବୁଦ୍ଧି) ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ ଦୀପ୍ତ କରେ; ତାପରେ, ହେ ପୁରନ୍ଦର, ତୁମେ ବୃତ୍ରମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କର।

Mantra 8

त्रिविष्टिधातु प्रतिमानमोजसस्तिस्रो भूमीर्नृपते त्रीणि रोचना । अतीदं विश्वं भुवनं ववक्षिथाशत्रुरिन्द्र जनुषा सनादसि ॥

ହେ ନୃପତେ, ତ୍ରିବିଷ୍ଟିଧାତୁ—ତିନି ଆସନରେ ଅବସ୍ଥିତ ଧାରକ—, ଓଜସରେ ପ୍ରତିମାନ; ତୁମେ ତିନି ଭୂମି ଏବଂ ତିନି ରୋଚନା (ପ୍ରକାଶମୟ ଲୋକ)କୁ ଧାରଣ କର। ତୁମେ ଏହି ସମଗ୍ର ଭୁବନକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଜନ୍ମତଃ ଏବଂ ସନାତନତଃ ତୁମେ ଶତ୍ରୁହୀନ।

Mantra 9

त्वां देवेषु प्रथमं हवामहे त्वं बभूथ पृतनासु सासहिः । सेमं नः कारुमुपमन्युमुद्भिदमिन्द्रः कृणोतु प्रसवे रथं पुरः ॥

ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମେ ଆମେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ଯୁଦ୍ଧମାନେ ତୁମେ ଜୟୀ, ସମର-ଜେତା ହୋଇଛ। ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଇଁ ଏହି କାରୁ (ଗାୟକ)କୁ କ୍ରୋଧ-ଭେଦକ, ଅବରୋଧ-ଛେଦକ କରୁନ୍ତୁ; ଏବଂ ପ୍ରେରଣାର ପ୍ରସବରେ ଆମ ରଥକୁ ଅଗ୍ରେ ସ୍ଥାପନ କରୁନ୍ତୁ।

Mantra 10

त्वं जिगेथ न धना रुरोधिथार्भेष्वाजा मघवन्महत्सु च । त्वामुग्रमवसे सं शिशीमस्यथा न इन्द्र हवनेषु चोदय ॥

ତୁମେ ଜୟ କରିଛ; ଆମ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧିକୁ ତୁମେ ଅଟକାଅ ନାହିଁ—ଛୋଟ ସମରରେ ମଧ୍ୟ, ମହା ସମରରେ ମଧ୍ୟ, ହେ ମଘବନ। ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ—ଉଗ୍ର ଶକ୍ତିକୁ—ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରି ସଜାଇ ରଖୁ; ତେଣୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ହବନମାନେ ଆମକୁ ଅଗ୍ରସର କର।

Mantra 11

विश्वाहेन्द्रो अधिवक्ता नो अस्त्वपरिह्वृताः सनुयाम वाजम् । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥

ସଦାକାଳ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଇଁ ଅଧିବକ୍ତା ଓ ରକ୍ଷକ ହେଉନ୍ତୁ, ଯେପରି ଅପରିହ୍ୱୃତ (ଅବିଭ୍ରାନ୍ତ) ରହି ଆମେ ବଳର ସମୃଦ୍ଧି (ବାଜ) ଜିତିପାରିବୁ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଆମକୁ ବିସ୍ତାର କରୁନ୍ତୁ; ଅଦିତି, ପ୍ରବାହର ସିନ୍ଧୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୌ (ଆକାଶ) ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ପୋଷଣ କରୁନ୍ତୁ।