Sukta 6
Rishi: Atharvanic tradition (hymn attributed within Atharvan/Angiras milieu; specific r̥ṣi uncertain without padānukramaṇī citation).
Devata: Bheṣajau (the two Remedies) as protective powers; implicitly garbha (foetus) as beneficiary.
Chandas: Anuṣṭubh (probable; AV 8.6 commonly in anuṣṭubh—confirmable by syllable count per pada).
ଅଥର୍ବବେଦ ୮.୬ ଗର୍ଭାବସ୍ଥା ଓ ପ୍ରସବୋତ୍ତର (ଶୟନ-କାଳ) ସମୟକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ପାଇଁ ଏକ ରକ୍ଷା-ଚିକିତ୍ସାମୂଳକ ସୂକ୍ତ। ଏଥିରେ ଗର୍ଭକୁ ସ୍ଥିର କରି ରଖିବା ଏବଂ ସୀମାନ୍ତ/ଅଶୁଭ ଶିକାରୀ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଇବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରହିଛି। “ଦୁଇ ଔଷଧ” (ଭେଷଜୌ) କୁ ଭୟଙ୍କର ପାଳକ ଭାବେ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତ କରାଯାଇଛି; ସେମାନେ ପ୍ରାୟତଃ କଟିବନ୍ଧ/କମରବନ୍ଧ ମନ୍ତ୍ର-ତାବିଜ ସହ ଯୋଡ଼ାଯାନ୍ତି, ଯାହା ଉପକାରୀ ବସ୍ତୁକୁ “ଦୃଢ଼ ଧରି” ରଖେ ଯେଣୁ ତାହା ଖସି ନଯାଉ। ଶାରୀରିକ ସୁରକ୍ଷା ସହିତ, ଏହା ସାମାଜିକ-ଆଚାରିକ କୁଶଳତାକୁ ମଧ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରେ—ଅଶୁଭ ପ୍ରଭାବକୁ ହଟାଇ ନାରୀ ଓ ତାଙ୍କ ଶିଶୁ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳମୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା (“ସୁନାମ”) ସୁନିଶ୍ଚିତ କରେ।
Mantras
Mantra 1
गर्भदोषनिवारणम्। यौ ते॑ मा॒तोन्म॒मार्ज॑ जा॒तायाः॑ पति॒वेद॑नौ । दु॒र्णामा॒ तत्र॒ मा गृ॑धद॒लिंश॑ उ॒त व॒त्सपः॑
ଗର୍ଭଦୋଷନିବାରଣ। ହେ ମାତା, ଯେ ଦୁଇ (ଶକ୍ତି/ବିଧି) ତୋ ପାଇଁ ପୁଛି ଦୂର କରେ—ଜନ୍ମିତ ଶିଶୁକୁ ପତିଙ୍କ ସ୍ୱୀକୃତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚାଏ—ସେଠାରେ ‘ଦୁର୍ଣାମା’ (ଅପଶକୁନ/ଦୁଷ୍ନାମ) ଧରି ନ ବସୁ; ‘ଅଲିଂଶ’ ଓ ‘ବତ୍ସପ’ (ଏହି ଉପଦ୍ରବ-ଦୋଷ) ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
Mantra 2
प॒ला॒ला॒नु॒प॒ला॒लौ शर्कुं॒ कोकं॑ मलिम्लु॒चं प॒लीज॑कम्। आ॒श्रेषं॑ व॒व्रिवा॑सस॒मृक्ष॑ग्रीवं प्रमी॒लिन॑म्
ପଲାଲା-ଅନୁପଲାଲା (ତୃଣ-ଓ-ତୃଣ ପରେ ତୃଣର ଯୁଗଳ); ଶର୍କୁ, କୋକ, ମଲିମ୍ଲୁଚ, ପଲୀଜକ; ଆଶ୍ରେଷ (ଲଗି ରହୁଥିବା), ବବ୍ରିବାସସ (ଲୁଚି ରହୁଥିବା), ଋକ୍ଷଗ୍ରୀବ (ଭାଲୁ-ଗଳାଵାଳା), ପ୍ରମୀଲିନ (ଆଖି ମୁଦାଇଦେଉଥିବା)—ଏ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆମେ ନାମେ ଡାକି ଦୂରେ ହଂକାଉଛୁ।
Mantra 3
मा सं वृ॑तो॒ मोप॑ सृप ऊ॒रू माव॑ सृपोऽन्त॒रा। कृ॒णोम्य॑स्यै भेष॒जं ब॒जं दु॑र्णाम॒चात॑नम्
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବନ୍ଦ ହେଅନି; ଉପରକୁ ସରି ଚଢ଼ନି; ଜଂଘାମଧ୍ୟରେ ତଳକୁ ମଧ୍ୟ ସରନି। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଭେଷଜ (ଔଷଧ/ଉପଚାର) ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛି—ବଳଦାୟକ ଶକ୍ତି, ‘ଦୁର୍ଣାମା’କୁ ହଂକାଇଦେବା ଉପାୟ।
Mantra 4
दु॒र्णामा॑ च सु॒नामा॑ चो॒भा सं॒वृत॑मिच्छतः । अ॒राया॒नप॑ हन्मः सु॒नामा॒ स्त्रैण॑मिच्छताम्
ଦୁର୍ନାମ ଓ ସୁନାମ—ଉଭୟେ ଆବୃତ (ସଂବୃତ) ଅବସ୍ଥାକୁ ଇଚ୍ଛନ୍ତି। ଆମେ ଅରାୟ (ଦୁଷ୍ଟତା/ଅପଶକୁନ) କୁ ଦୂରେ ହଣୁ; ଯେ ଇଚ୍ଛେ, ତାହା ପାଇଁ ସୁନାମ—ସ୍ତ୍ରୀ-ସୌଭାଗ୍ୟରୂପ ଶୁଭନାମ—ହେଉ।
Mantra 5
यः कृ॒ष्णः के॒श्यसु॑र स्तम्ब॒ज उ॒त तुण्डि॑कः । अ॒राया॑नस्या मु॒ष्काभ्यां॒ भंस॒सोप॑ हन्मसि
ଯେ କୃଷ୍ଣ (କଳା), କେଶ୍ୟ (ଦୀର୍ଘକେଶୀ) ଅସୁର, ସ୍ତମ୍ବଜ (ଝାଡ଼-ଜଙ୍ଗଲରୁ ଜନ୍ମିତ), ଏବଂ ତୁଣ୍ଡିକ (ଚଞ୍ଚୁଧାରୀ ଭୂତ) ଅଟେ—ତାହାକୁ, ଅରି (ଶତ୍ରୁ) ଯାଦୁକରୀର, ମୁଷ୍କାଭ୍ୟାମ୍ (ପଛପଟର ପଥର/ଗଠି) ଦ୍ୱାରା, ଭଂସସଃ (କଟି/ପଛ ଭାଗ) ଉପରୁ ଆମେ ପତନ କରାଇ ଆଘାତ କରୁ।
Mantra 6
अ॒नु॒जि॒घ्रं प्र॑मृ॒शन्तं॑ क्र॒व्याद॑मु॒त रे॑रि॒हम्। अ॒रायां॑छ्वकि॒ष्किणो॑ ब॒जः पि॒ङ्गो अ॑नीनशत्
ଯେ ଅନୁସରି ସୁଘେ, ଯେ ଟଟୋଳି ଧରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ—ମାଂସଭକ୍ଷକ, ହଁ, ଚାଟୁଥିବା ମଧ୍ୟ—ଶତ୍ରୁଭାବୀ, କୁକୁର-ଚିହ୍ନିତ; ସେମାନଙ୍କୁ ଭୂରା (ପିଙ୍ଗ) ବଜ ହଂକାଇ ଶୂନ୍ୟ କରିଦେଲା।
Mantra 7
यस्त्वा॒ स्वप्ने॑ नि॒पद्य॑ते॒ भ्राता॑ भू॒त्वा पि॒तेव॑ च । ब॒जस्तान्त्स॑हतामि॒तः क्ली॒बरू॑पांस्तिरी॒टिनः॑
ଯେ ତୋପରେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ପଡ଼ିଯାଏ—ଭାଇ ହୋଇ, ଏବଂ ପିତା ପରି ମଧ୍ୟ—ହେ ବଜା, ଏଠାରୁ ସେଇ ଘୁରୁଥିବା ଉପଦ୍ରବୀମାନଙ୍କୁ ଦମନ କର; ସେମାନଙ୍କୁ ନପୁଂସକ-ରୂପ କରିଦେ।
Mantra 8
यस्त्वा॑ स्व॒पन्तीं॒ त्सर॑ति॒ यस्त्वा॒ दिप्स॑ति॒ जाग्र॑तीम्। छा॒यामि॑व॒ प्र तान्त्सूर्यः॑ परि॒क्राम॑न्ननीनशत्
ଯେ ତୁମକୁ ଶୁଅଁଥିବାବେଳେ ଗୁପ୍ତରେ ସରିଆସେ, ଯେ ତୁମକୁ ଜାଗୁଥିବାବେଳେ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ—ଛାୟା ପରି ସେମାନଙ୍କୁ ଆଗକୁ ହଂକାଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚାରିଦିଗରୁ ଘେରି ସେମାନଙ୍କୁ ଅଦୃଶ୍ୟ କରିଦେଲା।
Mantra 9
यः कृ॒णोति॑ मृ॒तव॑त्सा॒मव॑तोकामि॒मां स्त्रिय॑म्। तमो॑षधे॒ त्वं ना॑शया॒स्याः क॒मल॑मञ्जि॒वम्
ଯେ କେହି ଏହି ସ୍ତ୍ରୀକୁ—ସନ୍ତାନ ଆକାଂକ୍ଷା କରି ମଧ୍ୟ—ମୃତ-ଶିଶୁମାତା କରେ, ହେ ଔଷଧି, ତୁମେ ସେହିକୁ ନାଶ କର; ଏହାରୁ ‘କମଳ’ ଓ ‘ଅଞ୍ଜିବ’କୁ ଦୂରେ ହଟାଇ ଦିଅ।
Mantra 10
ये शालाः॑ परि॒नृत्य॑न्ति सा॒यं ग॑र्दभना॒दिनः॑ । कु॒सूला॒ ये च॑ कुक्षि॒लाः क॑कु॒भाः क॒रुमाः॒ स्रिमाः॑ । तानो॑षधे॒ त्वं ग॒न्धेन॑ विषू॒चीना॒न् वि ना॑शय
ଯେ ଶାଳାରେ ଘୁରିବାଳା (ଶାଳା-ବାସୀ) ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଚାରିପଟେ ନାଚନ୍ତି, ଗଧା ପରି ଡାକ ଛାଡ଼ନ୍ତି; ଯେ କୁସୂଳ (ଧାନ-ଗୋଦାମ) ଭିତରେ ରହନ୍ତି, ଏବଂ ଉଦର-ବାସୀ; କୁବ୍ଜ, କଳା-ମେଳା, ଝରୁଥିବା—ଏହି ବିଷୂଚୀନ (ବାଙ୍କା ପଥରେ ଚାଲୁଥିବା) ଅପକାରୀମାନଙ୍କୁ, ହେ ଔଷଧି, ତୁମ ଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଛିଟାଇ ଦିଅ, ସମୂଳେ ନାଶ କର।
Mantra 11
ये कु॒कुन्धाः॑ कु॒कूर॑भाः॒ कृत्ती॑र्दू॒र्शानि॒ बिभ्र॑ति । क्ली॒बा इ॑व प्र॒नृत्य॑न्तो॒ वने॒ ये कु॒र्वते॒ घोषं॒ तानि॒तो ना॑शयामसि
ଯେ କୁକୁନ୍ଧା, କୁକୂର-ଆକାର, ଚର୍ମ ଓ ରୁକ୍ଷ ଝୁଲା (ତୁଫ୍ତ) ପିନ୍ଧିଥାନ୍ତି; ଯେ କ୍ଲୀବ ଲୋକ ପରି ଆଗେଇ ନାଚନ୍ତି, ଏବଂ ବନରେ ଘୋଷ (କୋଳାହଳ) କରନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କୁ ଏଠାରୁ ଆମେ ନାଶ କରୁ, ଦୂରେ ହଟାଉ।
Mantra 12
ये सूर्यं॒ न तिति॑क्षन्त आ॒तप॑न्तम॒मुं दि॒वः । अ॒राया॑न् बस्तवा॒सिनो॑ दु॒र्गन्धीं॒ल्लोहि॑तास्या॒न् मक॑कान् नाशयामसि
ଯେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ସହି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ—ଦିବ୍ୟ ଆକାଶର ସେଇ ଦହୁଥିବା ତାପକୁ; ଯେ ଶତ୍ରୁସ୍ୱରୂପ ବସ୍ତ (ବାଡ଼ା/ଗୋଠ) ଭିତରେ ବସନ୍ତି, ଦୁର୍ଗନ୍ଧମୟ, ରକ୍ତ-ମୁଖୀ ମକକ (makaka)—ସେମାନଙ୍କୁ ଆମେ ନାଶ କରୁ, ଦୂରେ ହଟାଉ।
Mantra 13
य आ॒त्मान॑मतिमा॒त्रमंस॑ आ॒धाय॒ बिभ्र॑ति । स्त्री॒णां श्रो॑णिप्रतो॒दिन॒ इन्द्र॒ रक्षां॑सि नाशय
ଯେମାନେ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଅତିମାତ୍ର (ସୀମା ଛାଡ଼ି) ଧାରି କାନ୍ଧ ଉପରେ ବହନ କରନ୍ତି—ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଶ୍ରୋଣିକୁ ବିଦ୍ଧ କରୁଥିବା ସେମାନେ—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେଇ ରକ୍ଷାଂସମାନଙ୍କୁ ନାଶ କର।
Mantra 14
ये पूर्वे॑ ब॒ध्वो॒३यन्ति॒ हस्ते॒ शृङ्गा॑णि॒ बिभ्र॑तः । आ॒पा॒के॒स्थाः प्र॑हा॒सिन॑ स्त॒म्बे ये कु॒र्वते॒ ज्योति॒स्तानि॒तो ना॑शयामसि
ଯେମାନେ ସାମ୍ନାରୁ ଫାନ୍ଦ ପକାଇ ବାନ୍ଧନ୍ତି, ହାତରେ ଶୃଙ୍ଗ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ଯେମାନେ ଅପାକେସ୍ଥ (ରନ୍ଧଣା ସ୍ଥାନ) ପାଖେ ଦାଁଡ଼ି ଉଚ୍ଚସ୍ୱରେ ହସନ୍ତି; ଯେମାନେ ସ୍ତମ୍ଭରେ ଜ୍ୟୋତି କରନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କୁ ଏଠାରୁ ଆମେ ନାଶ କରାଉଛୁ, ହଂକାଇ ଦୂର କରୁଛୁ।
Mantra 15
येषां॑ प॒श्चात् प्रप॑दानि पु॒रः पार्ष्णीः॑ पु॒रो मुखा॑ । ख॒ल॒जाः श॑कधूम॒जा उरु॑ण्डा॒ ये च॑ मट्म॒टाः कु॒म्भमु॑ष्का अया॒शवः॑ । तान॒स्या ब्र॑ह्मणस्पते प्रतीबो॒धेन॑ नाशय
ଯାହାଙ୍କର ଆଗ ପଦଚିହ୍ନ ପଛେ ପଡ଼େ, ଯାହାଙ୍କର ଗୋଡ଼ଢେଙ୍କା (ପାର୍ଷ୍ଣୀ) ଆଗରେ ଥାଏ, ଯାହାଙ୍କର ମୁହଁ ବାଙ୍କା ଘୁରିଥାଏ—ଖଲିହାଣ-ଜନ୍ମା, ଛାଣ-ଧୂଆଁ-ଜନ୍ମା, ଉରୁଣ୍ଡା ଓ ମଟ୍ମଟା, କୁମ୍ଭମୁଷ୍କା (ଘଡ଼ା-ଜଂଘାବାନ), ଅୟାଶବଃ (ଦୁର୍ଭାବନାବାନ)—ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ, ତୁମ ପ୍ରତିବୋଧକ ଜାଗୃତିଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ (ତାହାରୁ) ଦୂର କରି ନାଶ କର।
Mantra 16
प॒र्य॒स्ता॒क्षा अप्र॑चङ्कशा अस्त्रै॒णाः स॑न्तु॒ पण्ड॑गाः । अव॑ भेषज पादय॒ य इ॒मां सं॒विवृ॑त्स॒त्यप॑तिः स्वप॒तिं स्त्रिय॑म्
ଚକ୍ଷୁ ଉଲଟା, ପଦଚାଳ ଅସ୍ଥିର, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ—ପାଣ୍ଡଗାମାନେ ଏମିତି ହେଉନ୍ତୁ। ହେ ଭେଷଜ (ଔଷଧି/ଚିକିତ୍ସା), ଯେ ଏହି ନାରୀକୁ ଘେରି ଆବରୁଦ୍ଧ କରିଛି—ସତ୍ୟପତି (ଯଥାର୍ଥ ପତିବତୀ), ନିଜ ଯୋଗ୍ୟ ସ୍ୱପତି ସହ ଯୁକ୍ତ—ତାକୁ ତଳେ ପକାଇ ଦୂରେ ହଂକାଇ ଦେ।
Mantra 17
उ॒द्ध॒र्षिणं॒ मुनि॑केशं ज॒म्भय॑न्तं मरीमृ॒शम्। उपेष॑न्तमुदु॒म्बलं॑ तु॒ण्डेल॑मु॒त शालु॑डम्। प॒दा प्र वि॑ध्य॒ पार्ष्ण्या॑ स्था॒लीं गौरि॑व स्पन्द॒ना
ଧାଇଆସୁଥିବା, ମୁନି-କେଶବାନ, ଦାନ୍ତ କଟକଟାଉଥିବା ମରୀମୃଶ; ନିକଟକୁ ସରିଆସୁଥିବା ଉଦୁମ୍ବଲ, ତୁଣ୍ଡେଲ ଓ ଶାଲୁଡ—ପାଦରେ, ଗୋଡ଼ଢେଙ୍କାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଗକୁ ଠେଲି ଭେଦ କର; ହେ ସ୍ପନ୍ଦନା (କମ୍ପାଇବାଳି), ଗାଈ ଯେପରି ଠପ୍ପା ମାରେ ସେପରି ସ୍ଥାଲୀ/ହାଣ୍ଡିକୁ ଆଘାତ କର।
Mantra 18
यस्ते॒ गर्भं॑ प्रतिमृ॒शाज्जा॒तं वा॑ मा॒रया॑ति ते । पि॒ङ्गस्तमु॒ग्रध॑न्वा कृ॒णोतु॑ हृदया॒विध॑म्
ଯେ କେହି ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ପର୍ଶରେ ତୋର ଗର୍ଭକୁ, କିମ୍ବା ଜନ୍ମିତ ଶିଶୁକୁ, ମାରିବାକୁ ଚାହେ—ଉଗ୍ରଧନ୍ୱା ପିଙ୍ଗ ସେ ଦୁଷ୍ଟକୁ ହୃଦୟ-ବିଦ୍ଧ କରୁ।
Mantra 19
ये अ॒म्नो जा॒तान् मा॒रय॑न्ति॒ सूति॑का अनु॒शेर॑ते । स्त्रीभा॑गान् पि॒ङ्गो ग॑न्ध॒र्वान् वातो॑ अ॒भ्रमि॑वाजतु
ଯେମାନେ ଜନ୍ମରୁ ନବଜାତକୁ ମାରନ୍ତି, ଏବଂ ସୂତିକାକୁ ଅନୁସରି ତାହାର ପାଖେ ଶୋଇ ରହନ୍ତି—ସ୍ତ୍ରୀଭାଗୀ ସେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କୁ ପିଙ୍ଗ ପବନ ଯେପରି ମେଘକୁ ହଂକାଇ ଦିଏ, ସେପରି ଦୂରେ ହଂକାଇ ଦିଅନ୍ତୁ।
Mantra 20
परि॑सृष्टं धरयतु॒ यद्धि॒तं माव॑ पादि॒ तत्। गर्भं॑ त उ॒ग्रौ र॑क्षतां भेष॒जौ नी॑विभा॒र्यौऽ
ଯାହା ପରିସୃଷ୍ଟ (ଚାରିଦିଗକୁ ପଠାଯାଇଥିବା) ତାହା ଦୃଢ଼ଭାବେ ଧାରଣ କରୁ; ଯେ ହିତକର, ସେ ଖସି ନ ପଡ଼ୁ। ତୋର ଗର୍ଭକୁ ଉଗ୍ର ଦୁଇ ଭେଷଜ—ନୀବିଭାର୍ୟୌ (କଟିବନ୍ଧ ଧାରଣକାରୀ) ସେଇ ଦୁଇ ରକ୍ଷକ—ରକ୍ଷା କରୁ।
Mantra 21
प॒वी॒न॒सात् त॑ङ्ग॒ल्वा॒३च्छाय॑कादु॒त नग्न॑कात्। प्र॒जायै॒ पत्ये॑ त्वा पि॒ङ्गः परि॑ पातु किमी॒दिनः॑
କ୍ଷୟରୋଗରୁ, ତଙ୍ଗଲ୍ୱାରୁ, ଛାୟାକରୁ ଏବଂ ନଗ୍ନକରୁ— ପ୍ରଜା (ସନ୍ତାନ) ପାଇଁ, ପତି ପାଇଁ— ପିଙ୍ଗ ତୋତେ ଚାରିପଟେ ରକ୍ଷା କରୁ, କୀମୀଦିନ (କୃମି-ଭକ୍ଷକ) ଭକ୍ଷକମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ।
Mantra 22
द्व्याऽस्याच्चतुर॒क्षात् पञ्चपदादनङ्गु॒रेः । वृन्ता॑द॒भि प्र॒सर्प॑तः॒ परि॑ पाहि वरीवृ॒तात्
ଦ୍ୱିମୁଖରୁ, ଚତୁରକ୍ଷରୁ, ପଞ୍ଚପଦରୁ, ଅନଙ୍ଗୁର (ଆଙ୍ଗୁଳିହୀନ) ଠାରୁ; ଏବଂ ବୃନ୍ତା (ଡାଠ) ପରି ଗଳା ଚେପି ଇଁଠି-ସେଠି ସରିଆସୁଥିବା ଠାରୁ— (ତାକୁ) ଚାରିପଟେ ରକ୍ଷା କର; ସଙ୍କୋଚ ଓ ଘେରାବନ୍ଦୀରୁ ମୁକ୍ତ କର।
Mantra 23
यआ॒मं मां॒सम॒दन्ति॒ पौरु॑षेयं च॒ ये क्र॒विः । गर्भा॒न् खाद॑न्ति केश॒वास्तानि॒तो ना॑शयामसि
ଯେମାନେ କାଚା ମାଂସ ଖାଆନ୍ତି, ଏବଂ ଯେ କ୍ରବିଃ—କାଚା ମାଂସ ଭକ୍ଷକ—ମନୁଷ୍ୟ-ମାଂସକୁ ଭକ୍ଷଣ କରନ୍ତି; ଯେ କେଶବା (ଲୋମଶ) ଗର୍ଭମାନଙ୍କୁ ଚବାଇ ଖାଆନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କୁ ଏଠାରୁ ଆମେ ନାଶ କରୁ।
Mantra 24
ये सूर्या॑त् परि॒सर्प॑न्ति स्नु॒षेव॒ श्वशु॑रा॒दधि॑ । ब॒जश्च॒ तेषां॑ पि॒ङ्गश्च॒ हृद॒येऽधि॒ नि वि॑ध्यताम्
ଯେ ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ପରି ସରି ସରି ଘୁରନ୍ତି, ଯେପରି ସ୍ନୁଷା ଶ୍ୱଶୁରଘରରୁ (ଲୁଚିଲୁଚି) ଚାଲେ; ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବଜ ଓ ପିଙ୍ଗ—ଦୁହେଁ—ବିଧି ଦିଅନ୍ତୁ, ଗାଢ଼ ଭାବେ ପ୍ରବେଶ କରୁ।
Mantra 25
पिङ्ग॒ रक्ष॒ जाय॑मानं॒ मा पुमां॑सं॒ स्त्रियं॑ क्रन्। आ॒ण्डादो॒ गर्भा॒न्मा द॑भ॒न् बाध॑स्वे॒तः कि॑मी॒दिनः॑
ହେ ପିଙ୍ଗ, ଏବେ ଜନ୍ମ ନେଉଥିବା ଶିଶୁକୁ ରକ୍ଷା କର; କେହି ପୁରୁଷକୁ ସ୍ତ୍ରୀ କରି ନ ଦେଉ। ଅଣ୍ଡାଦ (ଅଣ୍ଡ-ଭକ୍ଷକ) ଗର୍ଭମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି ନ କରୁ; ତାକୁ ଠେଲି ଦୂରେ କର—ହେ କିମୀଦିନ ଦୈତ୍ୟମାନେ, ଦୂରେ ଯାଅ।
Mantra 26
अ॒प्र॒जा॒स्त्वं मार्त॑वत्स॒माद् रोद॑म॒घमा॑व॒यम्। वृ॒क्षादि॑व॒ स्रजं॑ कृ॒त्वाप्रि॑ये॒ प्रति॑ मुञ्च॒ तत्
ତୁମେ ନିଷ୍ସନ୍ତାନ ହେଉ, ମର୍ତ୍ୟ ସନ୍ତତି ସହ; ଆମଠାରୁ କାନ୍ଦୁଥିବା ଦୁଃଖ, ସେ ପାପ/ଅପଶକୁନକୁ ଆମେ ହଟାଉଛୁ। ଯେପରି ଗଛରୁ ମାଳା ଖୋଲି ନିଆଯାଏ, ସେପରି ତାହାକୁ ଅପ୍ରିୟ ଉପରେ ପୁଣି ଛାଡ଼ିଦେ—ସେଠାକୁ ହିଁ ପଠାଇଦେ।
Frequently Asked Questions
It is primarily used to protect pregnancy and childbirth: to keep the foetus stable, prevent miscarriage, and guard the lying-in mother and newborn from harmful influences.
They are personified healing-protective powers invoked as a paired force. In AV 8.6 they act like fierce guardians who ‘hold fast’ what is beneficial and repel threats around pregnancy and birth.
The nīvi functions as a protective, wearable boundary. Tying or wearing it during recitation embodies the hymn’s key idea: the embryo and well-being should be secured and not ‘fall away,’ while dangers are kept outside.
Ask anything about Sukta 6 of the Atharva Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
