
Rishi: Atharvanic tradition (often treated as anonymous/collective for dik-rakṣā hymns in later indexing)
Devata: Deities of the eastern quarter called Hetayaḥ; Agni as their missile-force
Chandas: Anuṣṭubh-like cadence (refrain-driven; close to anuṣṭubh in practical recitation)
AV 3.26 ହେଉଛି ଦିଗ୍-ରକ୍ଷା (dik-rakṣā) ଆତ୍ମ-ସୁରକ୍ଷା ସୂକ୍ତ, ଯାହା ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି ତାଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହ ଯାଚନା କରି ଯଜ୍ଞ-ସ୍ଥଳ/ରିତୁଆଲ୍-ପରିସରକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରେ, ଅନିଷ୍ଟ ନୁହେଁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନ୍ତ୍ର ଗୋଟିଏ ଦିଗକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ, ସେହି ଦିଗର ରକ୍ଷକ-ଗଣଙ୍କ ନାମ କହେ, ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ବାତ ଇତ୍ୟାଦି କୌଣସି ବିଶ୍ୱ-ଶକ୍ତିକୁ ତାଙ୍କର “ବାଣ” ଭାବେ ଧରି, ଭୟଙ୍କର ମିସାଇଲ୍-ଶକ୍ତିକୁ ସୁରକ୍ଷାଦାୟକ ପାଳକତ୍ୱରେ ପରିଣତ କରେ। ପୁନରାବୃତ୍ତ ଧ୍ୱନି—“କୃପାଳୁ ହୁଅ, ଆମ ଉପରେ ଶୁଭ କଥା କହ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ତୁମକୁ ସ୍ୱାହା”—ଶାନ୍ତିକରଣ ଓ ସୁରକ୍ଷା-ସୀମାକୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରିବା—ଦୁହିଁ ଭାବେ କାମ କରେ।
Mantra 1
दिक्षु आत्मरक्षा। ये॒३स्यां स्थ प्राच्यां॑ दि॒शि हे॒तयो॒ नाम॑ दे॒वास्तेषां॑ वो अ॒ग्निरिष॑वः । ते नो॑ मृडत॒ ते नोऽधि॑ ब्रूत॒ तेभ्यो॑ वो॒ नम॒स्तेभ्यो॑ वः॒ स्वाहा॑
ଦିଗ୍ମାନଙ୍କରେ ଆତ୍ମରକ୍ଷା। ଏହି ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଯେ ନିୟୁକ୍ତ ଅଛ—‘ହେତୟଃ’ ନାମକ ଦେବମାନେ—ତୁମମାନଙ୍କର ବାଣ ଅଗ୍ନି ଅଟେ। ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର; ଆମ ଉପରେ ଅଧିକାରସହିତ ବାଣୀ କହ। ତୁମମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ତୁମମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା।
Mantra 2
ये॒३स्यां स्थ दक्षि॑णायां दि॒श्यऽ वि॒ष्यवो॒ नाम॑ दे॒वास्तेषां॑ वः॒ काम॒ इष॑वः । ते नो॑ मृडत॒ ते नोऽधि॑ ब्रूत॒ तेभ्यो॑ वो॒ नम॒स्तेभ्यो॑ वः॒ स्वाहा॑
ହେ ଯେମାନେ ଏହି ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ—‘ବିଷ୍ୟବ’ ନାମକ ଦେବମାନେ—ତୁମମାନଙ୍କ ସେହି ବାଣଗୁଡ଼ିକ କାମ (ଇଚ୍ଛା/କାମଦେବ) ଅଟେ। ଆମପ୍ରତି କୃପା କର; ଆମ ଉପରେ ଅଧିକାରପୂର୍ବକ ବଚନ କହ। ତୁମମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ତୁମମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା।
Mantra 3
ये॒३स्यां स्थ प्र॒तीच्यां॑ दि॒शि वै॑रा॒जा नाम॑ दे॒वास्तेषां॑ व॒ आप॒ इष॑वः । ते नो॑ मृडत॒ ते नोऽधि॑ ब्रूत॒ तेभ्यो॒ वो॒ नम॒स्तेभ्यो॑ वः॒ स्वाहा॑
ହେ ଯେମାନେ ଏହି ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ—‘ବୈରାଜ’ ନାମକ ଦେବମାନେ—ତୁମମାନଙ୍କ ସେହି ବାଣଗୁଡ଼ିକ ଆପଃ (ଜଳ) ଅଟେ। ଆମପ୍ରତି କୃପା କର; ଆମ ଉପରେ ଅଧିକାରପୂର୍ବକ ବଚନ କହ। ତୁମମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ତୁମମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା।
Mantra 4
ये॒३स्यां स्थोदी॑च्यां दि॒शि प्र॒विध्य॑न्तो॒ नाम॑ दे॒वास्तेषां॑ वो॒ वात॒ इष॑वः । ते नो॑ मृडत॒ ते नोऽधि ब्रूत॒ तेभ्यो॑ वो॒ नम॒स्तेभ्यो॑ वः॒ स्वाहा॑
ହେ ଯେମାନେ ଏହି ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ—‘ପ୍ରବିଧ୍ୟନ୍ତ’ ନାମକ ଦେବମାନେ—ତୁମମାନଙ୍କ ସେହି ବାଣଗୁଡ଼ିକ ବାତ (ପବନ) ଅଟେ। ଆମପ୍ରତି କୃପା କର; ଆମ ଉପରେ ଅଧିକାରପୂର୍ବକ ବଚନ କହ। ତୁମମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ତୁମମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା।
Mantra 5
ये॒३ऽस्यां स्थ ध्रु॒वायां॑ दि॒शि नि॑लि॒म्पा नाम॑ दे॒वास्तेषां॑ व॒ ओष॑धी॒रिष॑वः । ते नो॑ मृडत॒ ते नोऽधि॑ ब्रूत॒ तेभ्यो॑ वो॒ नम॒स्तेभ्यो॑ वः॒ स्वाहा॑
ହେ ଯେମାନେ ଏହି ଧ୍ରୁବ ଦିଗରେ ସ୍ଥିତ—‘ନିଲିମ୍ପ’ ନାମକ ଦେବମାନେ—ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଔଷଧିମାନେ ହିଁ ବାଣ (ଇଷବଃ) । ସେମାନେ ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରୁନ୍ତୁ; ଆମ ଉପରେ ଅଧିକାରପୂର୍ବକ ବଚନ କହୁନ୍ତୁ। ତୁମମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ତୁମମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା।
Mantra 6
ये॒३स्यां स्थोर्ध्वायां॑ दि॒श्यव॑स्वन्तो॒ नाम॑ दे॒वास्तेषां॑ वो॒ बृह॒स्पति॒रिष॑वः । ते नो॑ मृडत॒ ते नोऽधि॑ ब्रूत॒ तेभ्यो॑ वो॒ नम॒स्तेभ्यो॑ वः॒ स्वाहा॑
ହେ ଦେବମାନେ, ଯେମାନେ ତୁମେ ଏହି ଊର୍ଧ୍ୱ ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ—ନାମରେ ମଧ୍ୟ ବଳ-ସମ୍ପନ୍ନ—ତୁମମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ବୃହସ୍ପତି; ‘ଇଷବଃ’ (ବାଣ-ଶକ୍ତି) ତୁମମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିମାନ। ଆମକୁ କୃପା କର; ଆମ ଉପରେ ଆଶୀର୍ବାଦର ବଚନ କହ। ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମର ନମସ୍କାର; ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମର ସ୍ୱାହା।
It protects the practitioner and ritual space from threats imagined as approaching from specific directions—hostile beings, ill-will, impurity, and destabilizing influences—by appeasing the quarter-guardians and turning their powers into protection.
The hymn treats elemental forces as the operative weapons of the quarters: fire can burn away danger, and wind can drive it off. By naming them as the guardians’ ‘arrows,’ the reciter ritually redirects these forces to strike outward rather than inward.
A fire or lamp supports the symbolism, especially for the eastern verse where Agni is explicit, but the hymn also works as spoken rakṣā: correct orientation, reverence (namas), and the sealing ‘svāhā’ refrain are the core actions.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.