Sukta 4

Mantra 1

आकूतिः। यामाहु॑तिं प्रथ॒मामथ॑र्वा॒ या जा॒ता या ह॒व्यमकृ॑णोज्जा॒तवे॑दाः । तां त॑ ए॒तां प्र॑थ॒मो जो॑हवीमि॒ ताभि॑ष्टु॒प्तो व॑हतु ह॒व्यम॒ग्निर॒ग्नये॒ स्वाहा॑

ଆକୂତି (ସଙ୍କଳ୍ପ)! ଅଥର୍ବଣ ଯେ ପ୍ରଥମ ଆହୁତି ଘୋଷଣା କଲେ—ଯାହା ଜନ୍ମିଲା, ଯାହାକୁ ଜାତବେଦସ ହବ୍ୟ ରୂପେ ଗଢ଼ିଲେ—ସେଇଟିକୁ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରଥମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି। ତାହାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଅଗ୍ନି ହବ୍ୟକୁ ବହନ କରୁନ୍ତୁ—ଅଗ୍ନୟେ ସ୍ୱାହା!

Mantra 2

आकू॑तिं दे॒वीं सु॒भगां॑ पु॒रो द॑धे चि॒त्तस्य॑ मा॒ता सु॒हवा॑ नो अस्तु । यामा॒शामे॑मि॒ केव॑ली॒ सा मे॑ अस्तु॒ विदे॑यमेनां॒ मन॑सि॒ प्रवि॑ष्टाम्

ମୁଁ ଶୁଭା, ସୁଭଗା ଦେବୀ ‘ଆକୂତି’କୁ ଆଗରେ ସ୍ଥାପନ କରୁଛି—ସେ ଚିତ୍ତର ମାତା; ସେ ଆମ ପାଇଁ ସହଜରେ ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ ହେଉ। ଯେ ଆଶାକୁ ମୁଁ ଅନୁସରଣ କରୁଛି, ସେ ଆଶା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ମୋର ହେଉ; ମୋ ମନରେ ପ୍ରବେଶ କରି ସ୍ଥିର ହୋଇଥିବା ସେଇ ଆକୂତିକୁ ମୁଁ ଲାଭ କରୁ।

Mantra 3

आकू॑त्या नो बृहस्पत॒ आकू॑त्या न॒ उपा ग॑हि । अथो॒ भग॑स्य नो धे॒ह्यथो॑ नः सु॒हवो॑ भव

ଆକୂତି ଦ୍ୱାରା, ହେ ବୃହସ୍ପତି, ଆକୂତି ଦ୍ୱାରା ଆମ ପାଖକୁ ନିକଟେ ଆସ। ଆମ ପାଇଁ ଭଗ (ଭାଗ୍ୟ/ସମୃଦ୍ଧି)ର ଅଂଶ ସ୍ଥାପନ କର; ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ସହଜ ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ ହେଉ।

Mantra 4

बृह॒स्पति॑र्म॒ आकू॑तिमाङ्गिर॒सः प्रति॑ जानातु॒ वाच॑मे॒ताम्। यस्य॑ दे॒वा दे॒वताः॑ संबभू॒वुः स सु॒प्रणी॑ताः॒ कामो॒ अन्वे॑त्व॒स्मान्

ଆଙ୍ଗିରସ ବୃହସ୍ପତି ମୋ ଆକୂତିକୁ—ଏହି ଉଚ୍ଚାରିତ ବାଣୀକୁ—ସ୍ୱୀକାର କରି ଜାଣୁନ୍ତୁ। ଯାହାରେ ଦେବମାନେ, ଦେବତାମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇଛନ୍ତି: ତାଙ୍କର ସୁପ୍ରଣୀତ (ଶୁଭ ନେତୃତ୍ୱ) ଅଧୀନରେ କାମ (ଇଚ୍ଛା) ଆମକୁ ଅନୁସରଣ କରୁ।