Opening the text

Rishi: Atharvanic tradition (Anukramaṇī attribution for this section commonly to Atharvan/Angiras-type seers; verify per edition).
Devata: Brahman/Tejas/Ṛta as operative powers (functional deities rather than a single personal god).
Chandas: Mixed/irregular prose-like cadence (late Atharvanic style); often treated as Anuṣṭubh-like by some indices—verify per pada-count in the edition.
ଏହି ଦୀର୍ଘ ଆଥର୍ବଣିକ ସୂକ୍ତଟି ଅଧୀନକରଣ ଓ ବହିଷ୍କାରର ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କ୍ରମ: ଏହା ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀକୁ ଋତର ନିୟମରେ ବାନ୍ଧି ରଖେ ଏବଂ ବିଜୟ, ଶ୍ରୀ/ତେଜ, ଯାଜ୍ଞିକ ଅଧିକାର ଓ ସାମାଜିକ ଲାଭକୁ ଯଜମାନ-ପକ୍ଷକୁ ଘୁରାଇ ଦିଏ। ପୁନଃପୁନଃ ସାମୂହିକ ଅଧିକାର ଘୋଷଣା କରେ—“ଆମର ହେଉଛି ଋତ, ତେଜ, ବ୍ରହ୍ମନ୍, ଯଜ୍ଞ, ପଶୁ, ସନ୍ତାନ, ବୀର”—ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ଶତ୍ରୁଶକ୍ତିକୁ ତଳକୁ ଦବାଇ ରଖି ପ୍ରତିପକ୍ଷକୁ ମୁକ୍ତିରୁ ବଞ୍ଚିତ କରେ। ଏହିପରି, ସୂକ୍ତଟି ବ୍ରହ୍ମନ୍, ତେଜ ଓ ଋତ—ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଅଭିଚାର (ବାନ୍ଧନ/ପରାଜୟ) ସହ ପୌଷ୍ଟିକ ଅଧିଗ୍ରହଣ (ସମୃଦ୍ଧି ଓ ପ୍ରାଣଶକ୍ତି ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବା)କୁ ଏକତ୍ର କରେ।
Mantra 1
१-२७ यमः। दुःष्वप्ननाशनम्। १-२७ (प्रथमा) एकपदा यजुर्ब्राह्मी अनुष्टुप्, १-२७ (द्वितीया) त्रिपदा निचृद्गायत्री, १ (तृतीया) प्राजापत्या गायत्री, १-२७ (चतुर्थी) त्रिपदा प्राजापत्या त्रिष्टुप्, २-४, ९, १७, १९, २४ (तृतीया) आसुरी जगती, ५, ७-८, १०-११, १३, १८ (तृतीया) आसुरीत् त्रिष्टुप्, ६, १२, १४-१६, २०-२३, २७ (तृतीया) आसुरी पङ्क्तिः, २५-२६ (तृतीया) आसुरी बृहती। जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜିତା ଆମର; ପ୍ରକାଶକୁ ଉଦ୍ଭାସିତ ହୋଇଥିବା ମଧ୍ୟ ଆମର। ଋତ (ସତ୍ୟ-ବ୍ୟବସ୍ଥା) ଆମର; ତେଜ ଆମର। ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ଆମର; ସ୍ୱର୍ (ସ୍ୱର୍ଗ) ଆମର। ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁମାନେ ଆମର। ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀରମାନେ ମଧ୍ୟ ଆମର—ଆମର ହିଁ।
Mantra 2
१ तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହେତୁ ସେ ଓଠାରେ ଥିବା ପୁରୁଷକୁ ଆମେ ଅଲଗା କରି ଭାଗ କରୁ—ଅମୁକର ପୁତ୍ର, ସେ ଓଠାରେ ଥିବା ପୁରୁଷ ଯେ…
Mantra 3
२ स ग्राह्याः॒ पाशा॒न्मा मो॑चि
ସେ ଧରାପଡ଼ିବାଯୋଗ୍ୟ ହେଉ; ପାଶମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ସେ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ।
Mantra 4
३ तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ତାହାର ଏହି ବର୍ଚ୍ଚସ୍, ଏହି ତେଜ, ତାହାର ପ୍ରାଣ ଓ ଆୟୁ—ଏହିଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଏହାକୁ ଘେରି ମୁଡ଼ି ଦେଉଛି; ଏବଂ ଏହି ପୁରୁଷକୁ—ହଁ, ତାହାକୁ ହିଁ—ମୁଁ ଅଧର ଦିଗକୁ ନେଇ, ତଳେ ସ୍ଥାପିତ କରୁଛି।
Mantra 5
४। १ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜୟ ଆମର; ଉଦ୍ଭିନ୍ନ (ଫୁଟି ବାହାରୁଥିବା) ସମୃଦ୍ଧି ଆମର; ଋତ ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରବଳ) ଆମର; ସ୍ୱର (ଦିବ୍ୟ ପ୍ରକାଶ) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀର ଆମର—ଆମର ହିଁ।
Mantra 6
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହେତୁ ସେଇ ପାରର ସେ ପୁରୁଷକୁ ଆମେ ଅଲଗା କରି ଭାଗରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରୁ—ଅମୁକଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଅମୁକଙ୍କ ବଂଶଜ—ହଁ, ସେଇ ପୁରୁଷ ଯେ…
Mantra 7
स निरृ॑त्याः पाशा॒न्मा मो॑चि
ସେ ନିରୃତିର ପାଶମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ।
Mantra 8
तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ତାହାର ଏହି ବର୍ଚସ୍, ଏହି ତେଜ, ତାହାର ପ୍ରାଣ ଓ ଆୟୁ—ଏହାଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତାହାକୁ ଘେରି ବାନ୍ଧି ଦେଉଛି; ଏବଂ ଏହି ମନୁଷ୍ୟକୁ, ହଁ ସେଇ ଲୋକକୁ, ମୁଁ ଅଧୋଦିଗକୁ ନେଇ ତଳେ ସ୍ଥାପନ କରୁଛି।
Mantra 9
५। २ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॑ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜୟ ଆମର; ଉଦ୍ଭାସିତ ଶକ୍ତି ଆମର; ଋତ (ଧର୍ମ–ସତ୍ୟର ନିୟମ) ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ଆମର; ସ୍ୱର (ଗାନ/ଉଚ୍ଚାର) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁମାନେ ଆମର; ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀରମାନେ ଆମର।
Mantra 10
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହିହେତୁ ଆମେ ତାକୁ ଭାଗ କରି ଅଲଗା କରି ଦୂରେ ହଟାଉଛୁ—ଅମୁକଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସେଇ ସ୍ତ୍ରୀର ପୁତ୍ର—ଏହି ପୁରୁଷକୁ (ଯେ ଆମର ଶତ୍ରୁ)।
Mantra 11
सोऽभू॑त्याः॒ पाशा॒न्मा मो॑चि
ଅଭୂତି (ଅସମୃଦ୍ଧି) ର ପାଶମାନରୁ ସେ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ।
Mantra 12
तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ତାହାର ଏହି ବର୍ଚ୍ଚସ୍ (ଆଭା), ଏହି ତେଜ, ତାହାର ପ୍ରାଣ, ତାହାର ଆୟୁ—ଏସବୁକୁ ମୁଁ ତଳକୁ ଘେରି ଧରି ବାନ୍ଧି ନେଉଛି; ଏହି ପୁରୁଷକୁ ମୁଁ ଅଧୋଗାମୀ କରେ, ତାକୁ ନିମ୍ନକୁ ପତିତ କରେ।
Mantra 13
६। ३ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜୟ ଆମର; ଉଦ୍ଭିନ୍ନ ବଳ ଆମର; ଋତ (ସତ୍ୟ-ନିୟମ) ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରବଳ) ଆମର; ସ୍ୱର (ଗାନସ୍ୱର) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀର ଆମର।
Mantra 14
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହିହେତୁ ଆମେ ସେ ପରଦିଗର ପୁରୁଷକୁ ପୃଥକ କରି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରୁ—ତାକୁ, ଅମୁକ-ଅମୁକର ପୁତ୍ର, ଅମୁକ-ଅମୁକର ବଂଶଜ; ସେଇ ହେଉଛି ଯେ (ଏଠାରେ) ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ।
Mantra 15
स निर्भू॑त्याः॒ पाशा॒न्मा मो॑चि
ସେ ନିର୍ଭୂତିର ପାଶମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ।
Mantra 16
तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ତାହାର ଏହି ବର୍ଚସ୍, ତେଜ, ପ୍ରାଣ, ଆୟୁ—ମୁଁ ତଳକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇ ଘେରି ଘେରି ଲପେଟି ବନ୍ଦ କରେ; ଏହି ପୁରୁଷକୁ ମୁଁ ଅଧୋଗାମୀ କରେ, ତାକୁ ତଳକୁ ଠେଲି ଦେଉଛି।
Mantra 17
७। ४ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भिन्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜିତା—ଆମର; ଉଦ୍ଭିନ୍ନ—ଆମର; ଋତ (ସତ୍ୟ-ନିୟମ) ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ-ଶକ୍ତି ଆମର; ସ୍ୱର (ସ୍ୱର୍ଗ) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀର ଆମର।
Mantra 18
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହିହେତୁ ଆମେ ସେ ଦୂରସ୍ଥ ପୁରୁଷକୁ ପୃଥକ୍ କରି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରୁଛୁ—ଅମୁକ-ଅମୁକଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଅମୁକ-ଅମୁକଙ୍କ ବଂଶଜ: ଯେ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ସେଇ ଅଟେ।
Mantra 19
स परा॑भूत्याः॒ पाशा॒न्मा मो॑चि
ପରାଭୂତିର ପାଶରୁ ସେ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ।
Mantra 20
तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ଏହାଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତାହାର ବର୍ଚସ୍, ତେଜ, ପ୍ରାଣ ଓ ଆୟୁକୁ ଘେରି ବାନ୍ଧୁଛି; ଏହାଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତାକୁ ଅଧୋମୁଖ କରୁଛି; ମୁଁ ତାକୁ ତଳକୁ ଦବାଇ ନମାଉଛି।
Mantra 21
८। ५ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜୟ ଆମର; ଭେଦି ଉଦ୍ଭିନ୍ନ ହେବା ଆମର; ଋତ (ଦିବ୍ୟ ନିୟମ) ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ଆମର; ସ୍ୱର୍ (ସ୍ୱର୍ଗ) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀର ଆମର।
Mantra 22
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହିହେତୁ ଆମେ ସେ ମଣିଷକୁ—ଅମୁକଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଅମୁକ ବଂଶର ବଂଶଜ—ସେଠାରେ ଥିବା ସେହିଜଣକୁ (ଯେ …) ନିର୍ବାସିତ କରୁଛୁ।
Mantra 23
स दे॑वजामी॒नां पाशा॒न्मा मो॑चि
ଦେବଜାମୀନମାନଙ୍କ ପାଶରୁ ସେ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ।
Mantra 24
तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ତାହାର ଏହି ବର୍ଚ୍ଚସ୍, ଏହି ତେଜ, ପ୍ରାଣ ଓ ଆୟୁଷ୍ୟ—ଏ ସବୁକୁ ମୁଁ ମୋ ଉପରେ ଘେରି ନେଉଛି; ଏଠାରେ ଥିବା ଏହି ପୁରୁଷକୁ ମୁଁ ଅଧରାଞ୍ଚ (ତଳକୁ ଯାଉଥିବା) କରି, ତାକୁ ତଳକୁ ଦବାଇ ରଖୁଛି।
Mantra 25
९। ६ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜୟ ଆମର; ଉଦ୍ଭିନ୍ନ (ଫୁଟି ବାହାରିଥିବା) ଲାଭ ଆମର; ଋତ (ସତ୍ୟ-ନିୟମ) ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରବଳ) ଆମର; ସ୍ୱଃ (ଦିବ୍ୟ ପ୍ରକାଶ) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀର ଆମର।
Mantra 26
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହିହେତୁ ଆମେ ସେ ଅମୁଁକୁ ତାହାର ଅଂଶରୁ କାଟି ଅଲଗା କରୁଛୁ—ଅମୁକ-ଅମୁକର ପୁତ୍ର, ଅମୁକ ସ୍ତ୍ରୀର ପୁତ୍ର—ସେଇ ସେ, ଯେ…
Mantra 27
स बृ॒हस्पतेः॒ पाशा॒न्मा मो॑चि
ସେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ପାଶମାନରୁ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ।
Mantra 28
तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ତାହାର ଏହି ବର୍ଚ୍ଚସ୍, ଏହି ତେଜ, ଏହି ପ୍ରାଣ ଓ ଆୟୁଷ୍ୟ—ଏସବୁକୁ ମୁଁ ମୋ ଚାରିପାଖରେ ଘେରି ନେଉଛି; ଏବଂ ଏଠାରେ ଏହି ପୁରୁଷକୁ ମୁଁ ଅଧରାଙ୍ଗାମୀ କରୁଛି, ତାକୁ ତଳକୁ ଦବାଇ ରଖୁଛି।
Mantra 29
१०। ७ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜିତା ହୋଇଥିବା ଆମର; ଫୁଟି ବାହାରୁଥିବା ବଳ ଆମର; ଋତ (ସତ୍ୟ-ନିୟମ) ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରବଳ) ଆମର; ସ୍ୱର (ଗାନସ୍ୱର) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀର ଆମର।
Mantra 30
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହିପରି ଆମେ ସେ ପୁରୁଷକୁ ନିର୍ଭାଗ କରୁ—ଅମୁକଙ୍କ ବଂଶଜ, ଅମୁକ ସ୍ତ୍ରୀର ପୁତ୍ର—ସେ ତାହାଁରେ, ଯେ କେହି ହେଉ।
Mantra 31
स प्र॒जाप॑तेः॒ पाशा॒न्मा मो॑चि
ସେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପାଶରୁ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ।
Mantra 32
तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ତାହାର ଏହି ବର୍ଚ୍ଚସ୍, ଏହି ତେଜ, ତାହାର ପ୍ରାଣ, ତାହାର ଆୟୁ—ଏସବୁକୁ ମୁଁ ତଳକୁ ମୁଡ଼ି ଘେରି ବାନ୍ଧୁଛି। ଏହି ମନୁଷ୍ୟକୁ ମୁଁ ଅଧୋମୁଖ କରୁଛି; ତାକୁ ତଳକୁ ଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରୁଛି।
Mantra 33
११। ८ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜିତ ଆମର; ଉଦ୍ଭିନ୍ନ (ଫୁଟି ବାହାରୁଥିବା ବିଜୟ) ଆମର; ଋତ (ଧର୍ମ-ସତ୍ୟର ନିୟମ) ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ଆମର; ସ୍ୱର (ଗାନର ସ୍ୱର) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀର ଆମର।
Mantra 34
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହିହେତୁ ଆମେ ତାହାଠାରୁ ଅମୁଂ (ସେ ଅପାର ଲୋକଟି)କୁ ଅଲଗା କରୁ—ଅମୁଂ, ଅମୁଷ୍ୟର ପୁତ୍ରକୁ, ଅମୁଷ୍ୟାୟଣର ବଂଶଜକୁ—ଯେ ତାହାଁ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛି ସେଇ।
Mantra 35
स ऋषी॑णां॒ पाशा॒न्मा मो॑चि
ଋଷିମାନଙ୍କର ପାଶରୁ ସେ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ।
Mantra 36
तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमेनमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ତାହାର ବର୍ଚ୍ଚସ୍, ତେଜ, ପ୍ରାଣ, ଆୟୁଷ୍ୟ—ଏସବୁକୁ ମୁଁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଘେରି ବାନ୍ଧି ଦେଉଛି; ଏହି ପୁରୁଷକୁ ମୁଁ ଅଧରାଞ୍ଚଗାମୀ କରୁଛି, ତାକୁ ତଳକୁ ଦବାଇ ନମାଉଛି।
Mantra 37
१२। ९ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜୟ ଆମର; ଉଦ୍ଭିନ୍ନ ବଳ ଆମର; ଋତ (ସତ୍ୟ-କ୍ରମ) ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ଶକ୍ତି) ଆମର; ସ୍ୱର (ସ୍ୱର୍ଗ) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀର ଆମର।
Mantra 38
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହିହେତୁ ଆମେ ତାହାଠାରୁ ସେଇ ପରଦିଗର ପୁରୁଷକୁ ଅଲଗା କରୁଛୁ—ଅମୁକଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଅମୁକ ବଂଶର ବଂଶଜ—ଯେ ସେଠାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛି, ସେଇ।
Mantra 39
स आ॑र्षे॒याणां॒ पाशा॒न्मा मो॑चि
ଆର୍ଷେୟମାନଙ୍କ ପାଶରୁ ସେ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ.
Mantra 40
तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ତାହାର ଏହି ବର୍ଚ୍ଚସ୍, ତେଜ, ପ୍ରାଣ ଓ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ମୁଁ ଏଠାରେ ଆବୃତ କରୁଛି; ଏହି ପୁରୁଷକୁ ମୁଁ ଅଧରାଞ୍ଚ (ତଳକୁ ଯାଉଥିବା) କରୁଛି, ତାକୁ ତଳେ ଦବାଇ ରଖୁଛି।
Mantra 41
१३। १० जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜୟ ଆମର; ଉଦ୍ଭିନ୍ନ ଲାଭ ଆମର; ଋତ (ସତ୍ୟ-ବ୍ୟବସ୍ଥା) ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରବଳ) ଆମର; ସ୍ୱଃ (ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ମଙ୍ଗଳ) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀର ଆମର।
Mantra 42
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହିହେତୁ ଆମେ ତାକୁ ବାହାର କରୁଛୁ—ଅମୁକର ପୁତ୍ର, ଅମୁକର ବଂଶଜ—ସେ ଓଠାରେ ଥିବା (ଆମ ଶତ୍ରୁ)।
Mantra 43
सोऽङ्गि॑रसां॒ पाशा॒न्मा मो॑चि
ତାକୁ ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କ ପାଶରୁ ମୁକ୍ତ ହେବାକୁ ଦିଅନି।
Mantra 44
तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ତାହାର ଏହି ବର୍ଚ୍ଚସ, ଏହି ତେଜ, ତାହାର ପ୍ରାଣ ଓ ଆୟୁ—ଏସବୁକୁ ମୁଁ ନିଜ ଉପରେ ଲପେଟି ବାନ୍ଧି ନେଉଛି; ଏବଂ ଏଠାରେ ଥିବା ଏହି ପୁରୁଷକୁ ମୁଁ ଅଧୋମୁଖ କରେ, ତାକୁ ତଳେ ଦବାଇ ପାଦତଳେ ଦମନ କରେ।
Mantra 45
१४। ११ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜୟ ଆମର, ଏବଂ ସଫଳତାର ଉଦ୍ଭେଦ ମଧ୍ୟ ଆମର; ଋତ ଆମର, ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ଆମର, ସ୍ୱର (ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଭାଗ) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀର ଆମର—କେବଳ ଆମର ହିଁ।
Mantra 46
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହିହେତୁ ଆମେ ତାକୁ ତାହାର ଭାଗରୁ ବଞ୍ଚିତ କରୁ—ତାକୁ, ଅମୁକର ପୁତ୍ରକୁ, ଅମୁକର ବଂଶଜକୁ—ସେ ଓଠେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ଯେ ଆମ ବିରୋଧରେ ଦଢ଼ି ହୋଇ ରହିଛି।
Mantra 47
स आ॑ङ्गिर॒सानां॒ पाशा॒न्मा मो॑चि
ସେ ଆଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କ ପାଶରୁ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ।
Mantra 48
तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ତାହାର ଏହି ବର୍ଚ୍ଚସ, ଏହି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ତେଜ, ତାହାର ପ୍ରାଣ ଓ ଆୟୁ—ଏସବୁକୁ ମୁଁ ମୋ ଉପରେ ଘେରି ବାନ୍ଧି ନେଉଛି; ଏବଂ ଏହି ପୁରୁଷକୁ ମୁଁ ଅଧୋମୁଖ କରେ, ତାକୁ ତଳେ ଦବାଇ ପଦଦଳିତ କରେ।
Mantra 49
१५। १२ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଆମ ପାଇଁ ଏହା ଜିତାଯାଇଛି; ଆମ ପାଇଁ ଏହା ଫୁଟି ବାହାରି ପ୍ରକଟ ହୋଇଛି। ଋତ (ସତ୍ୟ-ବ୍ୟବସ୍ଥା) ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ଆମର; ସ୍ୱର୍ (ସ୍ୱର୍ଗ) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା (ସନ୍ତାନ) ଆମର; ବୀର ଆମର।
Mantra 50
तस्मा॑द॒मुं निर्भजामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହିହେତୁ ସେଇ ମଣିଷକୁ ଆମେ ଅଲଗା କରି କାଟି ଦେଉଛୁ—ଅମୁକର ପୁଅ, ଅମୁକର ବଂଶଜ—ସେଇ ଦୂରର ସେ ଲୋକ, ଯେ [ଆମ ବିରୋଧରେ ଦଢ଼ିଆଛି]।
Mantra 51
सोऽथ॑र्वणां॒ पाशा॒न्मा मो॑चि । तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ଅଥର୍ବଣମାନଙ୍କ ପାଶରୁ ସେ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ। ତାହାର—ଏହି—ବର୍ଚ୍ଚସ୍, ତେଜ, ପ୍ରାଣ ଓ ଆୟୁକୁ ମୁଁ ଘେରି ମୁଡ଼ି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ବାନ୍ଧି ଦେଉଛି; ଏହି ମଣିଷକୁ ମୁଁ ଅଧରାଞ୍ଚ (ତଳକୁ ଯାଉଥିବା) କରେ, ତାକୁ ମୁଁ ତଳେ ପକାଇ ଦେଉଛି।
Mantra 52
१६। १३ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॑ ब्रह्मा॒स्माकं॑ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଆମ ପାଇଁ ଏହା ଜିତାଯାଇଛି; ଆମ ପାଇଁ ଏହା ଫୁଟି ବାହାରି ପ୍ରକଟ ହୋଇଛି। ଋତ (ସତ୍ୟ-ନିୟମ) ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ଆମର; ସ୍ୱର୍ (ସ୍ୱର୍ଗ) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀର ଆମର।
Mantra 53
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହିହେତୁ ଆମେ ସେ ମଣିଷକୁ ଅଲଗା କରି କାଟି ଦେଉଛୁ—ତାକୁ, ଅମୁକର ପୁତ୍ର, ଅମୁକର ବଂଶଜ—ସେ ପାରର ସେଇ ପୁରୁଷକୁ, ଯେ ଆମ ବିରୋଧରେ ଦଢ଼ିଆଛି।
Mantra 54
स आ॑थर्व॒णानां॒ पाशा॒न्मा मो॑चि
ଆଥର୍ବଣମାନଙ୍କ ପାଶରୁ ସେ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ।
Mantra 55
तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ତାହାର ଏହି ବର୍ଚ୍ଚସ୍, ଏହି ତେଜ, ଏହି ପ୍ରାଣ, ଏହି ଆୟୁ—ଏହାଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତାକୁ ବେଷ୍ଟନ କରୁଛି; ଏହି ପୁରୁଷକୁ ମୁଁ ଅଧରାଞ୍ଚ ଭାବେ ଦବାଇ, ତଳକୁ ଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରୁଛି।
Mantra 56
१७। १४ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜୟ ଆମର; ଉଦ୍ଭେଦ (ଫାଟି ବାହାରିବା ଶକ୍ତି) ମଧ୍ୟ ଆମର। ଋତ (ସତ୍ୟ-ବ୍ୟବସ୍ଥା) ଆମର; ତେଜ ଆମର। ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ଆମର; ସ୍ୱର (ଦିବ୍ୟ ପ୍ରକାଶ/ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ତେଜ) ଆମର। ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା (ସନ୍ତାନ) ଆମର; ବୀରମାନେ ଆମର—ଆମର ହିଁ!
Mantra 57
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହିହେତୁ ଆମେ ସେଇ ପୁରୁଷକୁ ନିର୍ବାସିତ କରୁ—ତାକୁ, ଅମୁକର ପୁତ୍ରକୁ, ସେ ଦୂରସ୍ଥ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ, ଯେ…
Mantra 58
स वन॒स्पती॑णां॒ पाशा॒न्मा मो॑चि
ସେ ବନସ୍ପତିମାନଙ୍କ (ବନର ଅଧିପତିମାନଙ୍କ) ପାଶରୁ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ।
Mantra 59
तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ତାହାର ଏହି ବର୍ଚ୍ଚସ୍, ଏହି ତେଜ—ତାହାର ପ୍ରାଣ, ତାହାର ଆୟୁ—ମୁଁ ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଘେରି ବାନ୍ଧି ତଳକୁ ନିବେଷ୍ଟୟାମି; ଏହି ମଣିଷକୁ ମୁଁ ଅଧୋମୁଖ କରେ, ତାକୁ ତଳକୁ ଦବାଇ ରଖେ।
Mantra 60
१८। १५ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜୟ ଆମର; ଉଦ୍ଭିନ୍ନ (ବୃଦ୍ଧି) ଆମର; ଋତ (ସତ୍ୟ-ନିୟମ) ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ଆମର; ସ୍ୱଃ (ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ମଙ୍ଗଳ) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀର ଆମର।
Mantra 61
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହିହେତୁ ଆମେ ତାକୁ ଅଲଗା କରି ନିର୍ଭଜାମଃ—ଅମୁକର ପୁତ୍ର, ଅମୁକ ବଂଶର ବଂଶଜ—ସେ ତାହାଁରେ, ଯେ କେହି…
Mantra 62
स वा॑नस्प॒त्यानां॒ पाशा॒न्मा मो॑चि
ବନସ୍ପତିମାନଙ୍କ—ବୃକ୍ଷାଧିପତିମାନଙ୍କ—ପାଶରୁ ସେ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ; ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କ ବନ୍ଧନରୁ ସେ ଛୁଟି ନ ପଡ଼ୁ।
Mantra 63
तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ତାହାର ଏହି ବର୍ଚ୍ଚସ୍, ଏହି ତେଜ—ତାହାର ପ୍ରାଣ, ତାହାର ଆୟୁ—ମୁଁ ଘେରି ବାନ୍ଧି ତଳକୁ ନିବେଷ୍ଟିତ କରି ଦବାଏ; ଏହି ପୁରୁଷକୁ ମୁଁ ଅଧୋମୁଖ କରେ, ତାକୁ ତଳକୁ ଚାପି ରଖେ।
Mantra 64
१९। १६ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜିତା ଆମର; ଫାଟି ଖୋଲା ଆମର। ଋତ ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ଆମର; ସ୍ୱର୍ (ଦିବ୍ୟ ପ୍ରକାଶ) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀର ଆମର।
Mantra 65
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହିପରି ଆମେ ତାକୁ ଭାଗ କରି ପୃଥକ କରୁଛୁ—ସେଇ ପୁରୁଷକୁ, ଅମୁକଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଅମୁକା ସ୍ତ୍ରୀର ପୁତ୍ର—ସେ ଦୂରରେ ଥିବାକୁ, ଯେ (ଆମ ଲକ୍ଷ୍ୟ) ଅଟେ।
Mantra 66
स ऋ॑तू॒नां पाशा॒न्मा मो॑चि । तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ଋତୁମାନଙ୍କ ପାଶରୁ ସେ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ। ତାହାର ବର୍ଚ୍ଚସ୍, ତେଜ, ପ୍ରାଣ ଓ ଆୟୁ—ଏସବୁକୁ ମୁଁ ତଳମୁହାଁ କରି ଘେରି ଦୃଢ଼ଭାବେ ବାନ୍ଧୁଛି; ଏହି ପୁରୁଷକୁ ମୁଁ ଅଧର ଦିଗକୁ ଚାଲାଇ ତାକୁ ନିମ୍ନ କରୁଛି।
Mantra 67
२०। १७ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॑ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଆମ ପାଇଁ ଏହା ଜିତାଯାଇଛି; ଆମ ପାଇଁ ଏହା ଫାଟି ଖୋଲିଛି। ଋତ (ସତ୍ୟ-ବ୍ୟବସ୍ଥା) ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ଆମର; ସ୍ୱଃ (ଦିବ୍ୟ ପ୍ରକାଶ) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀର ଆମର।
Mantra 68
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହିକାରଣରୁ ଆମେ ସେହି ପୁରୁଷକୁ ଭାଗ କରି ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରୁଛୁ—ଅମୁକଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଅମୁକ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପୁତ୍ର—ସେଠାରେ ଥିବା ସେ, ଯିଏ (ଆମ ଲକ୍ଷ୍ୟ) ଅଟେ।
Mantra 69
स आ॑र्त॒वानां॒ पाशा॒न्मा मो॑चि
ଋତୁମାନଙ୍କ ପାଶରୁ ସେ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ।
Mantra 70
तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ତାହାର ବର୍ଚସ୍, ତେଜ, ପ୍ରାଣ ଓ ଆୟୁ—ଏ ସବୁକୁ ମୁଁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଘେରି ବାନ୍ଧୁଛି; ଏହି ପୁରୁଷକୁ ମୁଁ ଅଧୋମୁଖ କରୁଛି, ତାକୁ ତଳକୁ ଦବାଇ ରଖୁଛି।
Mantra 71
२१। १८ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॑ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜିତା ଆମର; ଉଦ୍ଭିନ୍ନ ଆମର; ଋତ (ଶୃଙ୍ଖଳା/ବ୍ୟବସ୍ଥା) ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ଶକ୍ତି) ଆମର; ସ୍ୱର୍ (ସ୍ୱର୍ଗ) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀର ଆମର।
Mantra 72
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହେତୁ ଆମେ ତାକୁ ବାହାରକୁ ହାଙ୍କିଦେଉଛୁ—ତାକୁ, ଅମୁକଙ୍କ ବଂଶଜକୁ, ଅମୁକା ସ୍ତ୍ରୀର ପୁତ୍ରକୁ—ସେ ଦୂରର ଲୋକ, ଯେ…
Mantra 73
स मासा॑नां॒ पाशा॒न्मा मो॑चि
ମାସମାନଙ୍କ ପାଶରୁ ସେ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ.
Mantra 74
तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ତାହାର ବର୍ଚ୍ଚସ୍—ଅଗ୍ନିସଦୃଶ ତାହାର ତେଜ, ତାହାର ପ୍ରାଣ ଓ ଆୟୁ—ମୁଁ ଏଠାରେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଘେରି ଆବୃତ କରି ଧରି ନେଉଛି; ଏହି ପୁରୁଷକୁ ମୁଁ ଅଧରାଞ୍ଚ କରି ତଳେ ଦବାଇ ଦେଉଛି।
Mantra 75
२२। १९ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଆମର ଜୟ; ଆମ ପାଇଁ ଏହା ଫୁଟି ବାହାରିଛି। ଋତ (କ୍ରମ/ଧର୍ମ) ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ଆମର; ସ୍ୱର (ଦିବ୍ୟ ପ୍ରକାଶ/ସ୍ୱର) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା (ସନ୍ତାନ) ଆମର; ବୀର ଆମର।
Mantra 76
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହିହେତୁ ସେଇ ମଣିଷକୁ ଆମେ ଅଲଗା କରି ଭାଗ କରୁ—ସେଠାର ଲୋକ, ଅମୁକ-ଅମୁକଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଅମୁକ-ଅମୁକଙ୍କ ବଂଶଜ—ସେଇ ସେଠାରେ, ଯିଏ…
Mantra 77
सोऽर्धमा॒सानां॒ पाशा॒न्मा मो॑चि । तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ଅର୍ଧମାସମାନଙ୍କ ପାଶରୁ ସେ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ। ତାହାର ବର୍ଚ୍ଚସ—ତାହାର ତେଜ, ପ୍ରାଣ, ଆୟୁ—ମୁଁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଘେରି ବାନ୍ଧି ରଖୁଛି; ଏହି ମଣିଷକୁ ମୁଁ ଅଧୋମୁଖ କରୁଛି, ତଳକୁ ଦବାଇ ରଖୁଛି।
Mantra 78
२३। २० जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜୟ ଆମର; ଆମ ପାଇଁ ଏହା ଫୁଟି ବାହାରିଛି। ଋତ (ନିୟମ/ଧର୍ମ) ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ଆମର; ସ୍ୱର (ଦିବ୍ୟ ପ୍ରକାଶ) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀର ଆମର।
Mantra 79
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହିହେତୁ ଆମେ ତାହାଠାରୁ ସେଇ ଦୂରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ପୁରୁଷକୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରୁ—ଅମୁକ ମାତାର ପୁତ୍ର, ଅମୁକ ପିତୃବଂଶର ବଂଶଜ, ସେଇ ଯେ ଦୂରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ।
Mantra 80
सोऽहोरा॒त्रयोः॒ पाशा॒न्मा मो॑चि
ଦିନ ଓ ରାତିର ପାଶମାନରୁ ସେ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ।
Mantra 81
तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ତାହାର ଏହି ବର୍ଚ୍ଚସ୍, ଏହି ତେଜଃ, ତାହାର ପ୍ରାଣ, ତାହାର ଆୟୁ—ଏସବୁକୁ ମୁଁ ଘେରି ଘେରି ଲପେଟି ବାନ୍ଧୁଛି; ଏହି ପୁରୁଷକୁ ମୁଁ ଅଧୋମୁଖ କରୁଛି, ତାକୁ ତଳକୁ ଦବାଇ ଦେଉଛି।
Mantra 82
२४। २१ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॒ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜୟ ଆମର; ଉଦ୍ଭାସିତ ସଫଳତା ମଧ୍ୟ ଆମର। ଋତ (ସତ୍ୟ-ବ୍ୟବସ୍ଥା) ଆମର; ତେଜ ଆମର। ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ଆମର; ସ୍ୱର୍ (ସ୍ୱର୍ଗ/ଦିବ୍ୟ ଲୋକ) ଆମର। ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁଧନ ଆମର; ପ୍ରଜା (ସନ୍ତାନ) ଆମର; ବୀରମାନେ ଆମର—ହଁ, ସବୁ ଆମର ହିଁ।
Mantra 83
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହିହେତୁ ଆମେ ତାକୁ—ସେଠାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ସେ ପୁରୁଷକୁ—ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରୁ: ଅମୁକ ବଂଶର ବଂଶଜ, ଅମୁକ ମାତାର ପୁତ୍ର—ସେଇ।
Mantra 84
सोऽह्नोः॑ संय॒तोः पाशा॒न्मा मो॑चि
ଦିନ-ରାତି ସଂଯୁକ୍ତ ଥିବା ସେହି ପାଶରୁ ସେ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ।
Mantra 85
तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ତାହାର ନିଜ ବର୍ଚ୍ଚସ, ଅଗ୍ନିସଦୃଶ ତେଜ, ତାହାର ପ୍ରାଣ, ତାହାର ଆୟୁ—ମୁଁ ଏସବୁକୁ ତଳକୁ ମୋଡ଼ି ଘେରି ଲପେଟି ବନ୍ଧିଦେଉଛି; ଏହି ମଣିଷକୁ—ତାହାକୁ—ମୁଁ ଅଧୋମୁଖ କରି ଦବାଉଛି, ତଳକୁ ଧସେଇଦେଉଛି।
Mantra 86
२५। २२ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜୟ ଆମର; ଭେଦି ବାହାରିଥିବା ଆମର; ଋତ (ସତ୍ୟ-ବ୍ୟବସ୍ଥା) ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ଆମର; ସ୍ୱର୍ (ସ୍ୱର୍ଗ) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀର ଆମର।
Mantra 87
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହିହେତୁ ଆମେ ସେ ମଣିଷକୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରୁ—ତାକୁ, ଅମୁକର ପୁତ୍ର, ଅମୁକର ବଂଶଜ—ସେଇ ସେ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ, ଯିଏ…
Mantra 88
स द्यावा॑पृथि॒व्योः पाशा॒न्मा मो॑चि
ଦ୍ୟାଵା-ପୃଥିବୀର ପାଶ (ଫାସ) ଠାରୁ ସେ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ।
Mantra 89
तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ତାହାର ଏହି ବର୍ଚ୍ଚସ୍ ଓ ତେଜ, ପ୍ରାଣ ଓ ଆୟୁ—ଏସବୁକୁ ମୁଁ ଏଠାରେ ଘେରି ଧରି (ମୋ ପାଖକୁ) ଗ୍ରହଣ କରୁଛି; ଏହି ପୁରୁଷକୁ ମୁଁ ଅଧର ଦିଗକୁ, ତଳମୁହାଁ କରି ତଳକୁ ପଠାଉଛି।
Mantra 90
२६। २३ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜିତ ଆମର; ଉଦ୍ଭିନ୍ନ ହୋଇଥିବା ମଧ୍ୟ ଆମର; ଋତ ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ଶକ୍ତି) ଆମର; ସ୍ୱଃ (ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଅଂଶ) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀର ଆମର।
Mantra 91
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହିହେତୁ ସେଠାରେ ଥିବା ସେଇ ପୁରୁଷକୁ ଆମେ ଭାଗ କରି ଅଲଗା କରି କାଟି ଦେଉଛୁ—ଅମୁକଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଅମୁକ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପୁତ୍ର—ସେଇ ଲୋକଟି, ଯେ…
Mantra 92
स इ॑न्द्रा॒ग्न्योः पाशा॒न्मा मो॑चि
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଶରୁ ସେ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ।
Mantra 93
तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ଏହା—ତାହାର ବର୍ଚ୍ଚସ୍, ତେଜ, ପ୍ରାଣ ଓ ଆୟୁ—ମୁଁ ଏଠାରେ ଘେରି ନିଜ ପାଖକୁ ଆବୃତ କରି ନେଉଛି; ଏହି ପୁରୁଷକୁ ମୁଁ ଅଧରାଞ୍ଚ କରି ତଳକୁ ଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରୁଛି।
Mantra 94
२७। २४ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜିତ ଆମର; ଉଦ୍ଭିନ୍ନ (ଫୁଟି ବାହାରୁଥିବା ବିଜୟ) ଆମର; ଋତ (ଧର୍ମ-ସତ୍ୟର ନିୟମ) ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ଆମର; ସ୍ୱର (ଗାନର ସ୍ୱର) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀର ଆମର।
Mantra 95
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହିହେତୁ ଆମେ ସେ ମଣିଷକୁ ଅଲଗା କରି ବଣ୍ଟିଦେଉ—ସେକୁ, ଅମୁକ-ଅମୁକଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଅମୁକ-ଅମୁକଙ୍କ ବଂଶଜ—ସେ ଦୂରସ୍ଥ, ଯେ ଆମର ଶତ୍ରୁ।
Mantra 96
स मि॒त्रावरु॑णयोः॒ पाशा॒न्मा मो॑चि
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପାଶ-ବନ୍ଧନରୁ ସେ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ।
Mantra 97
तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ତାହାର ବର୍ଚ୍ଚସ୍, ତେଜ, ପ୍ରାଣ ଓ ଆୟୁ—ଏସବୁକୁ ମୁଁ ତଳକୁ ମୁଡ଼ି ଘେରି ଆବୃତ କରୁଛି, ବନ୍ଦ କରୁଛି; ଏହି ପୁରୁଷକୁ ମୁଁ ଅଧର ଦିଗକୁ କରୁଛି, ତଳକୁ ଦବାଇ ରଖୁଛି।
Mantra 98
२८। २५ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜୟ ଆମର; ଉଦ୍ଭିନ୍ନ (ଫୁଟି ବାହାରିଥିବା ଶକ୍ତି) ଆମର; ଋତ (ସତ୍ୟ-ନିୟମ) ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ଆମର; ସ୍ୱର୍ (ସ୍ୱର୍ଗ) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀର ଆମର।
Mantra 99
तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॑सौ यः
ଏହିହେତୁ ଆମେ ସେ ପୁରୁଷକୁ—ତାକୁ, ଅମୁକର ବଂଶଜକୁ, ଅମୁକ ନାରୀର ପୁତ୍ରକୁ, ଯେ ସେଠାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ—କାଟି ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରୁ ଏବଂ ଭାଗ କରି ଦୂରେ ହଟାଉ।
Mantra 100
स राज्ञो॒ वरु॑णस्य॒ पाशा॒न्मा मो॑चि
ରାଜା ବରୁଣଙ୍କ ପାଶରୁ ସେ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉ।
Mantra 101
तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ତାହାର ବର୍ଚସ୍, ତେଜ, ପ୍ରାଣ ଓ ଆୟୁ—ଏସବୁକୁ ମୁଁ ଏଠାରେ ଘେରି ବାନ୍ଧି ଦେଉଛି; ଏହି ପୁରୁଷକୁ ମୁଁ ଅଧୋମୁଖ କରୁଛି, ତାକୁ ତଳକୁ ଦବାଇ ରଖୁଛି।
Mantra 102
२९। २६ जि॒तम॒स्माक॒मुद्भि॑न्नम॒स्माक॑मृ॒तम॒स्माकं॒ तेजो॒ऽस्माकं॒ ब्रह्मा॒स्माकं॒ स्वऽर॒स्माकं॑ य॒ज्ञो॒३ऽस्माकं॑ प॒शवो॒ऽस्माकं॑ प्र॒जा अ॒स्माकं॑ वी॒रा अ॒स्माक॑म्
ଜୟ ଆମର; ଉଦ୍ଭିନ୍ନ ସମୃଦ୍ଧି ଆମର; ଋତ ଆମର; ତେଜ ଆମର; ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ଆମର; ସ୍ୱଃ (ସ୍ୱର୍ଗ) ଆମର; ଯଜ୍ଞ ଆମର; ପଶୁ ଆମର; ପ୍ରଜା ଆମର; ବୀର ଆମର।
Mantra 103
३०। तस्मा॑द॒मुं निर्भ॑जामो॒ऽमुमा॑मुष्याय॒णम॒मुष्याः॑ पु॒त्रम॒सौ यः
ଏହେତୁ ଆମେ ତାହାକୁ—ଅମୁକଙ୍କ ବଂଶଜ, ଅମୁକା ସ୍ତ୍ରୀର ପୁତ୍ର, ଏବଂ ଯେ ଓଠାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ସେଇ—ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରି କାଟିଦେଉଛୁ ଓ ଭାଗ କରି ଦୂରେ ହଟାଇଦେଉଛୁ।
Mantra 104
३१। स मृ॒त्योः पड्वी॑शा॒त् पाशा॒न्मा मो॑चि
ଫାନ୍ଦ ପତାଇବା ମୃତ୍ୟୁର ପାଶମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ସେ ମୋତେ ମୁକ୍ତ କରୁ।
Mantra 105
३२। तस्ये॒दं वर्च॒स्तेजः॑ प्रा॒णमायु॒र्नि वे॑ष्टयामी॒दमे॑नमध॒राञ्चं॑ पादयामि
ଏହାଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବର୍ଚ୍ଚସ୍ ଓ ତେଜ, ପ୍ରାଣ ଓ ଆୟୁଷ୍ୟରେ ଘେରି ମୁଡ଼ିଦେଉଛି; ଏହାଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତାହାକୁ (ଦୁଷ୍ଟତାକୁ) ତଳକୁ ଦବାଇ, ଅଧୋଭାଗକୁ ଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରୁଛି।
Primarily it is abhicārika (subjugation/binding): it restrains the rival and prevents release. Its prosperity tone is secondary—goods like tejas, cattle, and progeny are claimed for the patron as part of victory.
In many Atharvanic hymns, powers such as sacred speech (brahman), radiance/vigor (tejas), and cosmic-legal order (ṛta) function as operative forces. The hymn invokes them because they authorize dominance and make social outcomes ‘stick.’
It is a ritual-legal binding idea: the rival remains constrained by the moral and contractual order upheld by Mitra–Varuṇa. In performance, a cord/noose may be tightened or looped to enact that the opponent’s agency and escape are restricted.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.