Adhyaya 33

Verse 1

देव्युवाच । पितुर्वधामर्षसुजात मन्युना यद्यत्कृतं कर्म पुरा महर्षिणा । दधीचिपुत्रेण सुरप्रसाधिना सर्वं श्रुतं तद्धि मया समाधिना

ဒေဝီက ပြောသည်– «အဖေ သတ်ခံရခြင်းကို မခံနိုင်သည့် ဒေါသမှ ပေါက်ဖွားလာသော မန့်ယူကြောင့်၊ ဒဓီချိ၏ သားတော်ဖြစ်၍ နတ်တို့ကို အောင်မြင်စေသူ မဟာရိရှီက ယခင်က ပြုခဲ့သမျှ အလုပ်အကိုင်တို့ကို ငါသည် သမాధိနက်ရှိုင်းစွာဖြင့် အကုန်လုံး ကြားသိပြီးပြီ»။

Verse 2

पुनःपुनर्वै विबुधैः समानं यद्वृत्तमासी त्किमपि प्रधानम् । कार्यं हि तत्सर्वमनुक्रमेण विज्ञातुमिच्छामि कुतूहलेन

«နတ်တို့နှင့်အတူ ထပ်ခါထပ်ခါ ဖြစ်ပေါ်လာသော အဓိကအကြောင်းအရာက ဘာလဲ။ စိတ်ဝင်စားမှုကြောင့် အမှုအရာအားလုံးကို အစဉ်လိုက် သိလိုပါသည်»။

Verse 3

ईश्वर उवाच । उक्तो यदासौ विबुधैः समस्तैरापः पुरा त्वं भुवि भक्षयस्व । यतोऽमराणां प्रथमं हि जाता आपोऽग्रजाः सर्वसुरासुरेभ्यः

ဣရှွရက ပြောသည်– «နတ်အားလုံးက သူ့ကို ပြောကြားသောအခါ ယခင်က ‘မြေပြင်ပေါ်တွင် ရေတို့ကို စားသုံးလော့’ ဟု ဆိုခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမူကား ရေတို့သည် အမရတို့အနက် ပထမဦးဆုံး မွေးဖွားလာပြီး နတ်နှင့် အသူရ အားလုံးထက် အကြီးအကဲဖြစ်ကြသည်»။

Verse 4

तेनैवमुक्तस्तु महात्मना तदा प्रदर्शयध्वं मम ता यतः स्थिताः । पीत्वा सुराः सर्वमहं पुरस्तात्कृत्यं करिष्ये सुरभक्षणं हि

ထိုသို့ မဟာအတ္မာက ပြောဆိုသဖြင့် သူက ထိုအခါ ပြန်ဆိုသည်– «အဲဒီ ရေတို့ တည်ရှိရာကို ငါ့အား ပြပါ။ အားလုံးကို သောက်ပြီးနောက် ငါသည် နောက်တစ်ဆင့် လုပ်ရမည့် အမှုကို လုပ်မည်—အမှန်ပင် နတ်တို့ကို စားသုံးခြင်းကို»။

Verse 5

तत्रापि नेतुं यदि मां समर्था यत्रासते वारिचयाः समेताः । अतोऽन्यथा नाहमलीकवादी प्राणे प्रयाते मुनिवाक्यकारी

သင်တို့က ငါ့ကို ထိုနေရာ—ရေများစုပေါင်းတည်ရှိရာ—သို့ ခေါ်ဆောင်နိုင်လျှင် ခေါ်ဆောင်လော့။ မဟုတ်လျှင် ငါသည် မုသာမပြောသူ ဖြစ်၏; အသက်ပျောက်သော်လည်း မုနိ၏ စကားကို လိုက်နာသူ ဖြစ်၏။

Verse 6

आहोक्ते पुंडरीकाक्ष और्वं हि वाडवं तदा । त्वां प्रापयिष्ये यत्रापः केन यानेन वाडव

ထို့နောက် ပုဏ္ဍရီကာක්ෂ သည် ဝာဍဝ (အော်ရဝ) ကို ဆို၏—“ရေများရှိရာသို့ သင့်ကို ငါပို့မည်။ သို့သော် အို ဝာဍဝ၊ မည်သည့် ယာဉ်ဖြင့် သွားရမည်နည်း?”

Verse 7

वाडव उवाच । नाहं हयादिभिर्यानैर्गंतुं तत्र समुत्सहे । कुमारीकरसंपर्कमेकं मुक्त्वा मतं हि मे

ဝာဍဝ က ဆို၏—“မြင်းစသည်တို့ကဲ့သို့ ယာဉ်များဖြင့် ထိုနေရာသို့ သွားရန် ငါမလိုလား။ ငါ့အတွက် လက်ခံနိုင်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခုတည်းရှိသည်—မိန်းကလေး၏ လက်ထိတွေ့မှုသာ ဖြစ်၏။”

Verse 8

विष्णुरुवाच । एतत्ते सुलभं यानं तां कन्यामानयाम्यहम् । या त्वां नेतुं समर्था स्यादपां स्थानं सुनिश्चितम्

ဗိෂ္ဏု က ဆို၏—“သင့်အတွက် ဤယာဉ်သည် လွယ်ကူစွာ ရနိုင်သည်။ ရေတို့၏ အတည်ပြုထားသော နေရာသို့ သင့်ကို ခေါ်ဆောင်နိုင်မည့် ထိုမိန်းကလေးကို ငါခေါ်လာမည်။”

Verse 9

ईश्वर उवाच । सुरभीशापसंतप्ता प्रागुपात्तदशाफला । सरस्वती यानभूता तस्य सा विष्णुना कृता

ဣရှ္ဝရ က ဆို၏—“စူရဘီ၏ ကျိန်စာကြောင့် ပူပန်နေရသော၊ ယခင်က ယူဆထားသည့် အခြေအနေ၏ အကျိုးကို ခံယူနေရသော စရஸဝတီကို ဗိṣ္ဏုက သူ၏ ယာဉ်အဖြစ် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်။”

Verse 10

ततोऽब्रवीद्विभुर्गंगां पार्श्वतः समुपस्थिताम् । एनं वह्निं महाभागे वेगान्नय महोदधिम् । नान्या शक्ता समानेतुं त्वां विना लोकपावनि

ထို့နောက် အရှင်တော်သည် မိမိဘေး၌ ရပ်နေသော ဂင်္ဂါဒေဝီအား မိန့်တော်မူ၏။ «အို ကံကောင်းသော မဟာဘဂ္ဂဝတီ၊ ဤမီးကို အလျင်အမြန် မဟာသမုဒ္ဒရာသို့ သယ်ဆောင်လော့။ သင်မရှိလျှင် အခြားမည်သူမျှ မပို့ဆောင်နိုင်၊ အို လောကကို သန့်စင်ပေးသူ»။

Verse 11

गङ्गोवाच । नास्ति मे भगवञ्छक्ति रौर्वं वोढुं जगत्पते । रौद्ररूपी महानेष दहत्येवानलो भृशम्

ဂင်္ဂါဒေဝီက မိန့်၏။ «အို ဘဂဝန်၊ လောက၏ အရှင်၊ ရော်ရဝ မီးကို သယ်ဆောင်ခံနိုင်သော အင်အား မရှိပါ။ ဤမီးသည် ရုဒြရူပဖြစ်၍ အလွန်ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်း၏»။

Verse 12

ततस्तु यमुनां प्राह सिन्धुं तस्या ह्यनन्तरम् । अन्या नदीश्च विविधाः पृथक्पृथगुदारधीः

ထို့နောက် အရှင်တော်သည် ယမုနာဒေဝီအား မိန့်တော်မူပြီး၊ ထို့နောက် ဆင်ဓုကိုလည်း ခေါ်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် မျိုးစုံသော အခြားမြစ်များကိုလည်း တစ်မြစ်တစ်ပါး သီးခြားစီ၊ မြင့်မြတ်သော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ခေါ်ဆိုတော်မူ၏။

Verse 13

अशक्तास्ताः समानेतुं पृष्टाश्च सुरसत्तमैः । ततः सरस्वतीं प्राह देवदेवो जनार्द्दनः । त्वमेव वज कल्याणि प्रतीच्यां लवणोदधौ

ထိုမြစ်များသည် နတ်တို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးတို့က မေးမြန်းသော်လည်း မသယ်ဆောင်နိုင်ကြ။ ထို့နောက် နတ်တို့၏ နတ်ဖြစ်သော ဇနာရ္ဒနသည် စရஸဝတီဒေဝီအား မိန့်တော်မူ၏။ «အို ကလျာဏီ၊ သင်တစ်ဦးတည်းသာ အနောက်ဘက်သို့ သွား၍ လဝဏသမုဒ္ဒရာသို့ ရောက်လော့»။

Verse 14

एवं कृते सुराः सर्वे भविष्यन्ति भयोज्झिताः । अन्यथा वाडवेनैते दह्यंते स्वेन तेजसा

ဤသို့ ပြုလုပ်လျှင် နတ်အားလုံးသည် ကြောက်ရွံ့မှုကင်းမည်။ မဟုတ်လျှင် ဝါဍဝ မီးသည် မိမိ၏ တေဇောဓာတ်ဖြင့်ပင် သူတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေလိမ့်မည်။

Verse 15

तस्मात्त्वं रक्ष विबुधाने तस्मात्तुमुलाद्भयात् । मातेव भव सुश्रोणि सुराणामभयप्रदा

ထို့ကြောင့် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဘေးမှ ဒေဝတို့ကို ကာကွယ်ပါ။ အို ခါးလှသော မယ်တော်၊ မိခင်ကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ဒေဝတို့အား အဘယ (ကြောက်မရှိခြင်း) ကို ပေးပါ။

Verse 16

एवमुक्ता हि सा तेन विष्णुना प्रभविष्णुना । आह नाहं स्वतन्त्रास्मि पिता मे ध्रियते चिरात्

ထိုအခါ အင်အားကြီးသော ဗိဿဏု (Vishnu) က ထိုသို့ မိန့်ကြားသဖြင့်၊ သူမက ပြန်လည်ဆိုသည်— “ကျွန်မသည် ကိုယ်ပိုင်အာဏာမရှိပါ။ အဖေက ကျွန်မအပေါ် အာဏာကို ရှည်လျားစွာ ထိန်းထားခဲ့သည်” ဟု။

Verse 17

तस्याहं कारिणी नित्यं कुमारी च धृतव्रता । कालत्रयेप्यस्वतन्त्रा श्रूयते विबुधैः सुता

“ကျွန်မသည် အမြဲတမ်း သူ၏ အမိန့်ကို လိုက်နာသူ၊ အမြဲတမ်း ကညာဖြစ်၍ သစ္စာဝတ္တရားကို တည်ကြည်စွာ ထိန်းသိမ်းသူပါ။ အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ် သုံးကာလလုံးတွင်ပင် ကျွန်မသည် မလွတ်လပ်ပါ—ဉာဏ်ရှိသူတို့က သမီးကို ထိုသို့ ဆိုကြသည်။”

Verse 18

पित्रादेशं विना नाहं पदमेकमपि क्वचित् । गच्छामि तस्मात्कोऽप्यन्य उपायश्चिंत्यतां हरे

“အဖေ၏ အမိန့်မရှိလျှင် ကျွန်မသည် ဘယ်နေရာမှ မသွားပါ—ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းတောင် မလှုပ်ပါ။ ထို့ကြောင့် အို ဟရီ၊ အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားပါ။”

Verse 19

तत्स्वरूपं विदित्वैवं समभ्येत्य पितामहम् । तमब्रवीद्वासुदेवो देवकार्यमिदं कुरु

ထိုအခြေအနေ၏ အမှန်တရားကို ထိုသို့ သိမြင်ပြီးနောက်၊ ဝါစုဒေဝ (Vāsudeva) သည် ပိတာမဟာ (ဗြဟ္မာ) ထံ ချဉ်းကပ်၍ “ဒေဝတို့၏ ကိစ္စဤအမှုကို ဆောင်ရွက်ပါ” ဟု မိန့်ဆို하였다။

Verse 20

नान्यथा शक्यते नेतुं वाडवोऽग्निर्महाबलः । अदृष्टदोषां मुक्त्वेमां कुमारीं तनयां तव

«အလွန်အင်အားကြီးသော ဝာဍဝ မီးကို အခြားနည်းဖြင့် မသယ်ဆောင်နိုင်။ မြင်ရသောအပြစ်မရှိသည့် သင်၏သမီး ကုမာရီကို လွှတ်ပေးပါ»။

Verse 21

तच्छ्रुत्वा विष्णुना प्रोक्तं कुमारीं तनयां तदा । शिरस्याधाय सस्नेहमुवाच प्रपितामहः

ဗိဿဏု၏စကားကို ကြားသိပြီးနောက် ပရပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) သည် ချစ်ခင်စိတ်ဖြင့် သမီးကုမာရီကို ခေါင်းပေါ်တင်ကာ ပြောဆို하였다။

Verse 22

याहि देवि सुरान्सर्वान्रक्ष त्वं भयमागतान् । विनिक्षिप त्वं नीत्वैनं वाडवं लवणांभसि । पितुर्वाक्यं हि सा श्रुत्वा प्रोवाच श्रुतिलक्षणा

«ဒေဝီရေ၊ သွားလော့။ ကြောက်ရွံ့လာသော ဒေဝတားအားလုံးကို ကာကွယ်ပါ။ ဤ ဝာဍဝ မီးကို ယူဆောင်၍ ဆားရေသမုဒ္ဒရာထဲသို့ ပစ်ချပါ» ဟု မိဘ၏စကားကို ကြားသိပြီးနောက် ဝేదသန့်ရှင်းမှုလက္ခဏာရှိသော သူမက ပြန်လည်ဆို하였다။

Verse 23

सरस्वत्युवाच । एषास्मि प्रस्थिता तात तव वाक्या दसंशयम् । रौद्रोऽयं वाडवो वह्निस्तनुं मे भक्षयिष्यति

ဆရஸဝတီက ပြောသည်— «အဖေတော်၊ သင်၏အမိန့်ကြောင့် သံသယမရှိဘဲ ကျွန်မ ထွက်ခွာမည်။ သို့သော် ဤ ဝာဍဝ မီးသည် ကြမ်းတမ်းလှ၍ ကျွန်မ၏ကိုယ်ကို စားသောက်လိမ့်မည်»။

Verse 24

प्राप्तं कलियुगं रौद्रं सांप्रतं पृथिवीतले । लोकः पापसमाचारः स्पर्शयिष्यति मां प्रभो

«ယခု မြေပြင်ပေါ်တွင် ကြမ်းတမ်းသော ကလိယုဂ် ရောက်လာပြီ။ အပြစ်ပြုအကျင့်ရှိသော လူတို့က ကျွန်မကို ထိတွေ့လိမ့်မည်၊ အရှင်ဘုရား»။

Verse 25

ततो दुःखतरं किं स्याद्यत्पापैः सह संगमः

အပြစ်ရှိသူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံခြင်းထက် ပို၍နာကျင်သောအရာ မရှိနိုင်သလော။

Verse 26

ब्रह्मोवाच । यदि पापजनाकीर्णं न वांछसि धरातलम् । पातालतलसंस्था त्वं नय वह्निं महोदधौ

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– «အပြစ်သားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မြေမျက်နှာပြင်ကို မလိုလားလျှင်၊ ပာတාලအလွှာ၌ နေထိုင်၍ ဤမီးကို မဟာသမုဒ္ဒရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလော့»။

Verse 27

यदातिश्रमसंयुक्ता वह्निना दह्यसे भृशम् । तदा विभिद्य वसुधां प्रत्यक्षा भव पुत्रिके

အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ မီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းခံရသောအခါ၊ မြေကို ခွဲဖောက်၍ အားလုံးရှေ့၌ ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာလော့၊ သမီးရေ။

Verse 28

कृत्वा वक्त्रं विशालाक्षि प्राची भव सुमध्यमे । ततो यास्यंति तीर्थानि त्वां श्रांतां चारुहासिनीम्

မျက်လုံးကျယ်သောသူ၊ ခါးသေးလှသောသူ၊ မျက်နှာကို အရှေ့ဘက်သို့ လှည့်လော့။ ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများသည် သင်ပင်ပန်း၍ အနားယူနေစဉ်၊ လှပစွာ ပြုံးသောသူထံသို့ လာရောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 29

तानि सर्वाणि चागत्य साहाय्यं ते वरानने । करिष्यंति त्रयस्त्रिंशत्कोट्यो वै मम शासनात्

ထိုတီရ္ထအားလုံးသည် လာရောက်၍ သင့်ကို ကူညီပေးကြလိမ့်မည်၊ မျက်နှာလှသောသူရေ—ငါ၏ အမိန့်အရ တီရ္ထ သုံးဆယ့်သုံးကုဋေ တိတိပင်။

Verse 30

गच्छ पुत्रि न संतापस्त्वया कार्यः कथंचन । अरिष्टं व्रज पंथानं मा सन्तु परिपंथिनः

သမီးရေ သွားလော့၊ မည်သို့မျှ မပူပန်မဝမ်းနည်းရ။ အန္တရာယ်ကင်းသော လမ်းကို သွားပါစေ—လမ်းခရီးတွင် အတားအဆီးနှင့် ရန်သူမရှိပါစေ။

Verse 31

ईश्वर उवाच । एवमुक्ता तदा तेन ब्रह्मणाथ सरस्वती । त्यक्त्वा भयं हृष्टमनाः प्रयातुं समुपस्थिता

ဣဿဝရက မိန့်တော်မူသည်။ ထိုအခါ ဘြဟ္မာသခင်က ထိုသို့ မိန့်ကြားသဖြင့် စရஸဝတီသည် ကြောက်ရွံ့မှုကို စွန့်ပယ်ကာ စိတ်ရွှင်လန်း၍ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လေ၏။

Verse 32

तस्याः प्रयाणसमये शंखदुंदुभिनिःस्वनैः । मंगलानां च निर्घोषैर्जगदापूरितं शुभैः

သူမ ထွက်ခွာချိန်တွင် သင်္ခါနှင့် ဒုန္ဒုဘီ စည်တီးသံများ၊ မင်္ဂလာကောင်းချီး ကြွေးကြော်သံများကြောင့် လောကတစ်လောကလုံး သုခမင်္ဂလာဖြင့် ပြည့်နှက်လေ၏။

Verse 33

सितांबरधरा देवी सितचंदनगुंठिता । शारदांबुदसंकाशा तारहारविभूषिता

ဒေဝီသည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်၍ အဖြူစန္ဒကူးလိမ်းထားသည်။ ရွှေ့ရာသီမိုးတိမ်ကဲ့သို့ တောက်ပကာ ပုလဲလည်ဆွဲဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားလေ၏။

Verse 34

संपूर्णचंद्रवदना पद्मपत्रायतेक्षणा । कीर्तिर्यथा महेंद्रस्य पूरयन्ती दिशो दश

သူမ၏ မျက်နှာသည် လပြည့်ကဲ့သို့ ပြည့်ဝလှပ၍ မျက်လုံးများသည် ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ နူးညံ့သည်။ မဟာဣန္ဒြ၏ ဂုဏ်သတင်းကဲ့သို့ တစ်ဆယ်ဦးတည်ရာအရပ်တို့ကို ပြည့်နှက်စေ၏။

Verse 35

स्वतेजसा द्योतयंती सर्वमाभासयज्जगत् । अनुव्रजंती गंगा वै तयोक्ता वरवर्णिनि

မိမိ၏တေဇောဓာတ်ဖြင့် တောက်ပကာ လောကတစ်လောကလုံးကို ထွန်းလင်းစေ၍ ဂင်္ဂါမြစ်မယ်သည် ထိုသူမနောက်သို့ လိုက်ပါလာ၏—ထို့ကြောင့် «အရောင်အဆင်းလှသော မိန်းမမြတ်» ဟု သူမက ခေါ်ဆိုလေ၏။

Verse 36

द्रक्ष्यामि त्वां पुनरहं कुत्र वै वसतीं सखि । एवमुक्ता तया गंगा प्रोवाच स्निग्धया गिरा

«မိတ်ဆွေ၊ ငါသည် နောက်တစ်ဖန် မင်းကို ဘယ်မှာ ပြန်တွေ့ရမည်နည်း၊ မင်းသည် ဘယ်မှာ နေထိုင်မည်နည်း» ဟု ဆိုသော်၊ ထိုစကားကြောင့် ဂင်္ဂါမြစ်မယ်သည် နူးညံ့သောအသံဖြင့် ပြန်လည်ပြောကြားလေ၏။

Verse 37

यदैव वीक्षसे प्राचीदिशि प्राप्स्यसि मां तदा । सुरैः परिवृता सर्वैस्तत्राहं तव सुवृते

အရှေ့ဘက်သို့ မင်းကြည့်သည့်အခါတိုင်း ထိုအချိန်တည်းမှာပင် မင်းသည် ငါ့ကို ရောက်ရှိတွေ့မြင်ရလိမ့်မည်။ အဲဒီနေရာ၌ ငါသည် နတ်တော်အားလုံး ဝန်းရံလျက် မင်းအတွက် ရှိနေမည်၊ သီလရှိသူမ။

Verse 38

दर्शनं संप्रदास्यामि त्यज शोकं शुचिस्मिते । तामापृच्छ्य ततो गंगां पुनर्दर्शनमस्तु ते

ငါသည် မင်းအား သေချာပေါက် ဒർശန (မြတ်သောတွေ့မြင်ခြင်း) ကို ပေးမည်။ ဝမ်းနည်းမှုကို စွန့်လွှတ်လော့၊ သန့်ရှင်းသောအပြုံးရှိသူမ။ ထို့နောက် ဂင်္ဂါကို နှုတ်ဆက်ကာ ခွဲခွာပြီး၊ မင်းအတွက် ပြန်လည်တွေ့ဆုံခြင်း ဖြစ်ပါစေ။

Verse 39

गच्छ स्वमालयं भद्रे स्मर्त्तव्याऽहं त्वयाऽनघे । यमुनापि तथा चैवं गायत्री सुमनोरमा

«အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ မင်း၏ နေအိမ်သို့ ပြန်သွားလော့။ အပြစ်ကင်းသူမ၊ မင်းသည် ငါ့ကို သတိရရမည်။ ထို့အတူ ယမုနာကိုလည်း၊ ထို့ပြင် လှပ၍ စိတ်နှစ်သက်ဖွယ် ဂါယတြီကိုလည်း သတိရလော့»။

Verse 40

सावित्रीसहिताः सर्वाः सख्यः संप्रेषितास्तदा । ततो विसृज्य तां देवी नदी भूत्वा सरस्वती

ထို့နောက် စာဝိထရီနှင့်အတူ မိတ်ဆွေမိန်းမများအားလုံးကို ပို့လွှတ်하였다။ ထို့နောက် နတ်မဟာမယ်သည် သူမကို လွှတ်ပြီး မြစ်တစ်စင်း—သရஸဝတီ—အဖြစ် ပြောင်းလဲတော်မူ၏။

Verse 41

हिमवंतं गिरिं प्राप्य प्लक्षात्तत्र विनिर्गता । अवतीर्णा धरापृष्ठे मत्स्यकच्छपसंकुला

ဟိမဝန္တ တောင်သို့ ရောက်လျှင် ပလက္ခပင်မှ ထိုနေရာ၌ ထွက်ပေါ်လာ၏။ မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ရာတွင် ငါးနှင့် လိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 42

ग्राहडिंडिमसंपूर्णा तिमिनक्रगणैर्युता । हसंती च महादेवी फेनौघैः सर्वतो दिशम्

မိကျောင်းတို့၏ ဆူညံသံဖြင့် ပြည့်နှက်၍ တိမိငါးအုပ်များနှင့် မကရအုပ်များနှင့်အတူ မဟာဒေဝီသည် ရယ်မောသကဲ့သို့ စီးဆင်းကာ အမြှုပ်ရေများကို အရပ်ရပ်သို့ ပက်လွှင့်၏။

Verse 43

पुण्यतो यवहा देवीस्तूयमाना द्विजातिभिः । वाडवं वह्निमादाय हयवेगेन निःसृता

ပုဏ္ဏသုခပေးသော သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သည့် နတ်မဟာမယ်ကို ဒွိဇာတိတို့ ချီးမွမ်းကြ၏။ နတ်မဟာမယ်သည် ဝါဍဝ မီးကို ဆောင်ယူကာ မြင်းအလျင်ကဲ့သို့ ထွက်စီးလာ၏။

Verse 44

भित्त्वा वेगाद्धरापृष्ठं प्रविष्टाथ महीतलम् । यदायदाभवच्छ्रांता दह्यते वाडवाग्निना । तदातदा मर्त्यलोके याति प्रत्यक्षतां नदी

အလျင်အမြန်အားဖြင့် မြေမျက်နှာပြင်ကို ခွဲဖောက်ကာ မြေအောက်သို့ ဝင်ရောက်၏။ နတ်မဟာမယ်သည် မောပန်းလာ၍ ဝါဍဝမီးကြောင့် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ခံရသည့်အခါတိုင်း ထိုမြစ်သည် လူ့လောက၌ ထင်ရှားပေါ်လွင်လာ၏။

Verse 45

ततस्तु जायते प्राची संतप्ता वाडवेन तु । ततो वै यानि तीर्थानि कीर्त्तितानि पुरातनैः

ထို့နောက် «ပရာချီ» ဟုခေါ်သော မြစ်သည် ဝာဍဝ မီး၏ အပူကြောင့် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့နောက် ရှေးအဘိုးအဘွားတို့က ချီးမွမ်းကြေညာခဲ့သော တီရ္ထများသည် အမှန်တကယ် နီးကပ်၍ သန့်ရှင်းသက်ရောက်လာ၏။

Verse 46

दिव्यांतरिक्षभौमानि सांनिध्यं यांति भामिनि । ततश्चाश्वासिता तैः सा सरस्वती पुनर्नदी । पातालतलमा साद्य जगाम मकरालयम्

အလင်းရောင်တောက်ပသော မိန်းမရေ၊ ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ၊ အာကာသဆိုင်ရာနှင့် မြေပြင်ဆိုင်ရာ တီရ္ထနှင့် အာနုဘော်တို့သည် နီးကပ်စွာ တည်ရှိလာ၏။ ထို့နောက် ထိုတို့က လှုံ့ဆော်နှစ်သိမ့်သဖြင့် စရஸဝတီသည် မြစ်အဖြစ် ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်ကာ ပာတာလာလောကသို့ ရောက်ပြီး မကရတို့၏ အိမ်ရာဖြစ်သော သမုဒ္ဒရာသို့ ဆက်လက်သွား၏။

Verse 47

खदिरामोदमासाद्य तत्र सा वीक्ष्य सागरम् । गंतुं प्रवृत्ता तं वह्निमादाय सुरसुंदरि

ခဒိရ သစ်ပင်အနံ့သင်းသော တောအုပ်သို့ ရောက်လျှင် ထိုနေရာ၌ သမုဒ္ဒရာကို မြင်၏။ ထို့နောက် နတ်သမီးအလှတရားပြည့်ဝသူသည် ထိုသန့်ရှင်းသော မီးကို ဆောင်ယူကာ ဆက်လက်သွားရန် ထွက်ခွာ၏။

Verse 48

निरूढभारमात्मानं देवादेशाद्विचिंत्य सा । प्रहृष्टा सुमनास्तस्मात्प्रवृत्ता दक्षिणामुखी

နတ်တို့၏ အမိန့်အရ မိမိ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို သင့်တော်စွာ ထမ်းဆောင်ပြီးပြီဟု စဉ်းစားကာ၊ သူမသည် ဝမ်းမြောက်၍ စိတ်ငြိမ်သက်လာ၏။ ထို့ကြောင့် တောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ ဆက်လက်ထွက်ခွာ၏။

Verse 49

एतस्मिन्नेव काले तु ऋषयो वेदपारगाः । चत्वारश्च महादेवि प्रभासं क्षेत्रमाश्रिताः

ထိုအချိန်တည်းမှာပင်၊ မဟာဒေဝီရေ၊ ဝေဒပညာကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖြတ်ကျော်သိမြင်သော ရှင်ရသေ့ လေးပါးသည် ပရဘာသ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ ခိုလှုံလာကြ၏။

Verse 50

हरिणश्चाथ वज्रश्च न्यंकुः कपिल एव च । तपस्तप्यंति तत्रस्थाः स्वाध्यायासक्तमानसाः

ဟရိဏ၊ ဝဇ္ရ၊ ညင်္ကူ နှင့် ကပိလ—ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ကြ၍—တပသ (အကျင့်တရားတင်းကျပ်မှု) ကို ကျင့်ကြပြီး စိတ်သည် စွာဓျာယ (ဝေဒပညာ လေ့လာ၊ ရွတ်ဆိုခြင်း) တွင် မျက်နှာမူနေ하였다။

Verse 51

पृथक्पृथक्समाहूताः स्नानार्थं तैः सरस्वती । सागरः सम्मुखस्तस्याः सहसा सम्मुपस्थितः

သူတို့က ရေချိုးရန်အတွက် သီးသန့်သီးသန့် ခေါ်ယူကြသဖြင့် စရஸဝတီ သို့ ချဉ်းကပ်လာရာ၊ ခဏချင်းပင် သမုဒ္ဒရာကြီးက သူမ၏ မျက်နှာရှေ့တွင် တိုက်ရိုက် ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 52

ततः सा चिन्तयामास कथं मे सुकृतं भवेत् । शापभीता च सा साध्वी पंचस्रोतास्तदाऽभवत्

ထို့နောက် သူမက “ငါ့အတွက် ကုသိုလ်ကောင်း မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်မည်နည်း” ဟု စဉ်းစားလေ၏။ ထိုသန့်ရှင်းသော သာဓွီသည် ကျိန်စာကို ကြောက်ရွံ့၍ ထိုအခါ ရေစီးငါးသွယ် ဖြစ်လာ하였다။

Verse 53

एकैकं तोषयामास तमृषिं वरवर्णिनि । ततोऽस्याः पंच नामानि जातानि पृथिवीतले

အို အရောင်အဆင်းလှသော မိန်းမရေ၊ သူမသည် ရှင်ရသီတစ်ပါးချင်းစီကို တစ်လှည့်စီ ကျေနပ်စေ하였다။ ထို့ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် သူမ၏ အမည်ငါးပါး ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 54

हरिणी वज्रिणी न्यंकुः कपिला च सरस्वती । पानावगाहनान्नृणां पंचस्रोताः सरस्वती

ဟရိဏီ၊ ဝဇ္ရိဏီ၊ ညင်္ကူ၊ ကပိလာ နှင့် စရஸဝတီ—ဤသို့ စရஸဝတီသည် ရေစီးငါးသွယ် ဖြစ်လာ၏။ လူတို့အတွက် ထိုရေတို့ကို သောက်ခြင်းနှင့် ရေချိုးမြုပ်ခြင်းအားဖြင့် သန့်စင်မှုကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 55

ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वंगनागमः । एषां संयोगजं चान्यन्नराणां पंचमं हि यत्

ဗြာဟ္မဏသတ်ခြင်း၊ အရက်သောက်ခြင်း၊ ခိုးယူခြင်း၊ ဂုရု၏ဇနီးနှင့် မသင့်တော်သောဆက်ဆံခြင်း—ထို့ပြင် လူတို့အကြား ဤအပြစ်များ ပေါင်းစည်းရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ပဉ္စမအပြစ်တစ်ပါးလည်း ရှိ၏။

Verse 56

एतत्पंचविधं पुंसां पंचधाऽवस्थिता सती । नाशयेत्पातकं घोरं सखीभिः सहिता नदी

လူတို့၏ အပြစ်ငါးမျိုးဤစုသည်—သူမသည် ငါးပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် တည်ရှိလျက်—ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။ သူမ၏ “အဖော်များ” (စီးကြောင်းငါးသွယ်) နှင့်အတူရှိသော မြစ်သည် ဆိုးယုတ်မှုကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်၏။

Verse 57

ब्रह्महत्यां महाघोरां प्रतिलोमा सरस्वती । पानावगाहनान्नृणां नाशयत्यखिलं हि सा

ဤနေရာ၌ «ပရတိလိုမာ» ဟု ချီးမွမ်းခံရသော သရஸဝတီသည်၊ လူတို့အတွက် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဘြာဟ္မဏသတ်အပြစ်ကို သူမ၏ရေကို သောက်ခြင်းနှင့် သူမ၌ ရေချိုးခြင်းအားဖြင့် အလုံးစုံ ဖျက်ဆီးပေး၏။

Verse 58

प्रमादान्मदिरापानदोषेणोपहतात्मनाम् । तद्व्यपोहाय कपिला द्विजानां वहते नदी

မေ့လျော့မှုကြောင့် အရက်သောက်ခြင်း၏ အပြစ်ဒोषဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ် ထိခိုက်သွားသော ဒွိဇတို့အတွက်၊ ထိုအညစ်အကြေးကို ဖယ်ရှားရန် ကပီလာမြစ်သည် စီးဆင်း၏။

Verse 59

उपवासाज्जपाद्धोमात्स्नानात्पानाद्द्विजन्मनाम् । सप्ताहान्नाशयेत्पापं तत्तद्भावेन चेतसा

အစာရှောင်ခြင်း၊ ဇပ (မန်တရရွတ်)၊ ဟိုးမ (မီးပူဇော်)၊ ရေချိုးခြင်းနှင့် (သန့်ရှင်းသောရေ) သောက်ခြင်းတို့ဖြင့်၊ ဒွိဇတို့၏ အပြစ်သည် ခုနှစ်ရက်အတွင်း ပျက်ကွယ်၏—လုပ်ရပ်တစ်ခုချင်းစီအတွက် သင့်လျော်သော ဘက္တိစိတ်ဖြင့် စိတ်ကို ပြည့်ဝစေသောအခါ။

Verse 60

स्वयं तेऽपि विशुध्यंति यथोक्तविधिकारिणः । न्यंकुं नदीं समासाद्य महतः पातकात्कृतात्

သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိပူဇာအတိုင်း ကျင့်သုံးသူတို့သည် ကိုယ်တိုင်ပင် သန့်စင်လာကြ၏။ ညံကူ (Nyaṃku) မြစ်သို့ ရောက်လျှင် မိမိပြုခဲ့သော အကြီးမားဆုံး အပြစ်များမှပင် ကင်းစင်သွား၏။

Verse 61

स्नानोपासनपानेन वज्रिणी गुरुतल्पगम् । नाशयत्यखिलं पुंसां पापं भूरिभयंकरम्

ရေချိုးခြင်း၊ ပူဇာဝတ်ပြုခြင်းနှင့် ထိုရေကို သောက်ခြင်းအားဖြင့် ဝဇ္ရိဏီ (Vajriṇī) သည် လူတို့အတွက် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော “ဂုရုတလ္ပ” (ဆရာ၏အိပ်ရာကို မလေးစားဖောက်ပြန်ခြင်း) အပြစ်ကို အကုန်လုံး ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 62

संयोगजस्य पापस्य हरणाद्धरिणी स्मृता । नदी पुण्यजलोपेता सप्ताहमवगाहनात्

မသင့်လျော်သော ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှုမှ ပေါက်ဖွားသော အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသဖြင့် သူမကို ဟရိဏီ (Hariṇī) ဟု မှတ်မိကြသည်။ ပုဏ္ဏသန့်ရေဖြင့် ပြည့်စုံသော ဤမြစ်သည် ခုနှစ်ရက် ဆင်းမြုပ်ရုံဖြင့် သန့်စင်စေသည်။

Verse 63

एवमेतानि पापानि सर्वाणि सुरसुंदरि । नदी नाशयते तथ्यं पंचस्रोता सरस्वती

ဤသို့ပင်၊ နတ်သမီးတို့အနက် လှပသူရေ၊ ငါးစီးကြောင်းဖြင့် စီးဆင်းသော ဆရஸဝတီ (Sarasvatī) မြစ်သည် ဤအပြစ်အားလုံးကို အမှန်တကယ် ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 64

ततोऽपश्यत्पुनश्चारु सा देवी पथि संस्थितम् । पर्वतं सागरस्यांते रोद्धुं मार्गमिव स्थितम्

ထို့နောက် လှပသော ဒေဝီသည် မိမိလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် တည်နေသော တောင်တစ်လုံးကို ထပ်မံမြင်ရသည်။ ၎င်းသည် သမုဒ္ဒရာအနားတွင် ရပ်တည်ကာ လမ်းကို တားဆီးမည့်အလား ရှိနေ၏။

Verse 65

ब्रह्माण्डमानदण्डोऽयं पुरतो गिरिसत्तमः । व्रजन्त्याः सुरकार्येण मम विघ्नकरः स्थितः

ဤအမြင့်မြတ်သောတောင်သည် စကြဝဠာကိုတိုင်းတာသည့်တံတားကဲ့သို့ ဖြစ်၍၊ နတ်ဘုရားရေးရာတာဝန်ဖြင့် သွားနေစဉ် ငါ့ရှေ့တွင် အတားအဆီးအဖြစ် ရပ်တည်နေသည်။

Verse 66

उच्चैस्तरं महाशैलमवलोक्य सरस्वती । अथ वेगेन रुद्धेन गिरिणा विस्मिता सती

အလွန်မြင့်မား၍ ကြီးမားသောတောင်ကို မြင်သောအခါ၊ ဆရஸဝတီသည် ထိုတောင်ကြောင့် သူမ၏လျင်မြန်သောစီးဆင်းမှု တားဆီးခံရ၍ အံ့ဩသွားသည်။

Verse 67

एवं संचिन्तयेद्यावन्मनसा तन्म हाद्भुतम् । तावन्मंगलशब्देन प्रतिबुद्धः कृतस्मरः

ထိုအံ့ဖွယ်အကြောင်းကို စိတ်ဖြင့် စဉ်းစားနေစဉ်၊ မင်္ဂလာသံတစ်ခုကြောင့် ချက်ချင်းနိုးထလာပြီး၊ သတိပြန်လည်ရ၍ အပြည့်အဝ သိမြင်လာသည်။

Verse 68

गिरिशृंगद्वंद्वचरं ददर्श पुरुषं च सा । तामाह देवीं स नगो मार्गो नास्तीह सुव्रते

ထို့နောက် သူမသည် တောင်ထိပ်နှစ်ခုကြားတွင် လှုပ်ရှားသွားလာနေသော လူတစ်ဦးကို မြင်သည်။ ထိုတောင်က နတ်သမီးအား «အို သီလကောင်းသူ၊ ဒီမှာ လမ်းမရှိ» ဟု ပြော၏။

Verse 69

अन्यत्र क्वापि गच्छ त्वं यत्र तेऽभिमतं शुभे । आहैवमुक्ते सा देवी नरं नगशिरःस्थितम्

«အခြားနေရာတစ်ခုခုသို့ သွားပါ၊ သင်နှစ်သက်ရာ သုဘေ၊ သွားလော့» ဟု ပြောသောအခါ၊ နတ်သမီးသည် တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော လူကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်၏။

Verse 70

देवादेशात्समायाता न निरोध्या गिरे त्वया । एवमुक्ते गिरिः प्राह तां देवीं सुमनोरमाम्

«နတ်တို့၏ အမိန့်တော်အရ ငါလာရောက်သည်။ အို တောင်ရေ၊ ငါ့ကို မတားဆီးရ» ဟုဆိုသော်၊ တောင်သည် အလွန်လှပသော ဒေဝီအား ပြန်လည်မိန့်ကြား၏။

Verse 71

पर्वतोऽहं त्वया भद्रे किं न ज्ञातः कृतस्मरः । त्वत्स्पर्शनान्न दोषोस्ति कुमारी त्वं यतोऽनघे

«ငါသည် တောင်ဖြစ်၏။ အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ ငါ့ကို အဘယ်ကြောင့် မသိမြင်သနည်း။ ထို့ပြင် အို အပြစ်ကင်းစင်သူရေ၊ သင်သည် ကညာဖြစ်သောကြောင့် ငါ့ထိတွေ့ခြင်း၌ အပြစ်မရှိ» ဟုဆို၏။

Verse 72

अतस्त्वां वरये देवि भार्या मे भव सुव्रते

«ထို့ကြောင့် ဒေဝီရေ၊ ငါသည် သင့်ကို ရွေးချယ်၏။ အို သစ္စာဝတီ၊ ငါ၏ ဇနီးဖြစ်ပါ» ဟုဆို၏။

Verse 73

सरस्वत्युवाच । पिता मे ध्रियते यस्मात्तेन नाहं स्वयंवरा । तव भार्या भविष्यामि मार्गं यच्छ ममाधुना

ဆရஸဝတီ မိန့်တော်မူသည်– «အဖေ၏ အာဏာကို ထိန်းသိမ်းထားသဖြင့် ငါသည် ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ခွင့် မရှိ။ ငါသည် သင်၏ ဇနီးဖြစ်မည်—ယခု ငါ့အတွက် လမ်းကို ပေးပါ» ဟု။

Verse 74

एवमुक्तो गिरिः प्राह अनिच्छंतीं महाबलात् । उद्वाहयिष्ये त्वां भद्रे कस्त्राता स्ति तवाधुना

ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသော် တောင်သည်—နားမလည်လိုသူမဟုတ်သော်လည်း—မဟာအင်အားဖြင့် မိန့်၏– «အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ ငါသည် သင့်ကို လက်ထပ်ယူမည်။ ယခု သင့်ကို ကာကွယ်မည့်သူ မည်သူရှိသနည်း» ဟု။

Verse 75

सा तं मनोभवाक्रान्तं मत्वा दिव्येन चक्षुषा । आह नास्ति मम त्राता त्वामेव शरणं गता

နတ်မျက်စိဖြင့် သူသည် ကာမတဏှာကြောင့် လွှမ်းမိုးခံနေရသည်ကို မြင်၍ မိန်းမက ဆိုသည်— «ကျွန်မကို ကာကွယ်သူ မရှိပါ၊ သင်တော်တည်းသာ အားကိုးရာအဖြစ် ခိုလှုံပါ၏»။

Verse 76

त्वयोद्वाह्या यद्य वश्यमहमेवं महाबल । अस्नातां नोद्वह विभो स्नानं कर्त्तुं च देहि मे

«အကယ်၍ သင်က ကျွန်မကို အမှန်တကယ် လက်ထပ်ရမည်ဆိုလျှင်၊ အို မဟာဗလ၊ မရေချိုးသေးသော ကျွန်မကို မလက်ထပ်ပါနှင့်၊ အို အရှင်တန်ခိုးရှင်။ ရေချိုးပူဇော်ရန် ခွင့်ပြုပါ»။

Verse 77

तामुवाच ततः शैलः स्वसंपदभिमानवान् । सौख्यदं पश्य सुभगे मयि संपूर्णवैभवम्

ထို့နောက် ကိုယ်ပိုင်စည်းစိမ်ကို ဂုဏ်ယူသော တောင်က သူမအား ပြောသည်— «အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမ၊ ငါ၌ ပြည့်စုံသော ဗိုင်ဘဝ—ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးသော အလှအပနှင့် စည်းစိမ်ကို ကြည့်လော့»။

Verse 78

द्वंद्वानि यत्र गायंति किंनराणां मनोरमम् । श्रूयते च सुनिध्वानं तंत्रीवाद्यमथापरम्

ထိုနေရာ၌ ကိန္နရာတို့၏ သာယာလှပသော အပြန်အလှန်သီချင်းများကို သီဆိုကြပြီး၊ တန်တရီတူရိယာတို့နှင့် အခြားဂီတသံများ၏ ချိုမြိန်သံလှိုင်းကိုလည်း ကြားရသည်။

Verse 79

तत्र तालास्तमालाश्च पिप्पलाः पनसास्तथा । सदैव फलपुष्पाश्चा दृश्यंते सुमनोरमाः

ထိုနေရာ၌ ထန်းပင်များ၊ တမာလာပင်များ၊ သန့်ရှင်းသော ပိပ္ပလာပင်များနှင့် ပနသပင်များ ရှိကြပြီး၊ အမြဲတမ်း အသီးပန်းများဖြင့် တင့်တယ်လှပစွာ မြင်တွေ့ရသည်။

Verse 80

कुटजैः कोविदारैश्च कदंबैः कुरबैस्तथा । मत्तालिकुलघुष्टैश्च भूधरो भाति सर्वतः

kuṭaja၊ kovidāra၊ kadamba၊ kuraba သစ်ပင်တို့ဖြင့် အလှဆင်ထား၍ မူးယစ်သကဲ့သို့ ဃျမ်းမြည်နေသော ပျားအုပ်များကြောင့် တောင်တန်းသည် အရပ်ရပ်၌ တောက်ပလင်းလက်သည်။

Verse 81

हरांगरागवद्भाति क्वचित्कुटजकुड्मलैः । क्वचित्तु कर्णिकारैश्च विष्णोर्वासःसमप्रभः

တချို့နေရာများတွင် kuṭaja အဖူးများကြောင့် ဟရ (Śiva) ၏ ကိုယ်အင်္ဂါပေါ် လိမ်းသော အနံ့ဆီကဲ့သို့ တောက်ပသည်။ အခြားနေရာများတွင် karṇikāra ပန်းများကြောင့် ဗိṣṇု၏ နေရာတော်ကဲ့သို့ ရောင်ခြည်ထွန်းလင်းသည်။

Verse 82

तमालदलसंछन्नः क्वचिद्वैवस्वतद्युतिः । क्वचिद्धातुविलिप्तांगो गणाध्यक्षवपुर्नगः

တချို့အပိုင်းများတွင် tamāla ရွက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေ၍ ဝိုင်ဝஸ္ဝတ (နေမင်း) ၏ တောက်ပမှုကို ဆောင်သည်။ အခြားအပိုင်းများတွင် သတ္တုရောင်များ လိမ်းကျံထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ဂဏာဓ್ಯಕ್ಷ (Gaṇeśa) ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် ဂုဏ်တော်ကို ဆောင်သော တောင်ဖြစ်သည်။

Verse 83

चतुर्मुख इवाभाति हरितालवपुः क्वचित् । क्वचित्सप्तच्छदैर्विष्णोर्वपुषा भात्ययं गिरिः

တချို့နေရာများတွင် haritāla ရောင်တင့်သော ကိုယ်အရောင်ကြောင့် လေးမျက်နှာရှင် (ဗြဟ္မာ) ကဲ့သို့ ထင်ရှားသည်။ အခြားနေရာများတွင် saptacchada သစ်ပင်များကြောင့် ဤတောင်သည် ဗိṣṇု၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကဲ့သို့ တောက်ပသည်။

Verse 84

क्वचित्कात्यायनीप्रख्यः प्रियंगुसुसमाकुलः । क्वचित्केसरसंयुक्तैरनलाभो विभात्यसौ

တချို့နေရာများတွင် ချစ်ဖွယ် priyaṅgu ပန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၍ ကာတျာယနီ (Kātyāyanī) ကိုယ်တော်တိုင်ကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ အခြားနေရာများတွင် kesara ဖြင့် အလှဆင်ထား၍ မီးတောက်အစုကြီးကဲ့သို့ တောက်ပသည်။

Verse 85

वृत्तैः सपुलकैः स्निग्धैः स्त्रीणामिव पयोधरैः । दुष्प्राप्यैरल्पपुण्यानां क्वचिदाभाति बिल्वकैः

အချို့သောနေရာများတွင် ဘိလ္ဝပင်များကြောင့် တောက်ပလင်းလက်နေသည်—ဝိုင်းဝိုင်းပြောင်ပြောင်၊ အသစ်ပေါက်ရွက်များကြောင့် အမြှုပ်ထသကဲ့သို့၊ မိန်းမတို့၏ ရင်သားကဲ့သို့ပင်။ ထိုဘိလ္ဝတို့သည် ကုသိုလ်နည်းသူတို့အတွက် ရခက်ခဲစွာသာ ရနိုင်သည်။

Verse 86

सिंहैर्व्याघ्रैर्मृगैर्नागैर्वराहैर्वानरैस्तथा । क्वचित्क्वचिदसौ भाति परस्परमनुव्रतैः

နေရာနေရာ၌ ထိုဒေသသည် ခြင်္သေ့၊ ကျား၊ သမင်၊ ဆင်၊ ဝက်တော၊ မျောက်တို့ဖြင့် အလှဆင်ထားသကဲ့သို့ ထင်ရှားသည်—တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် အပြန်အလှန် သဟဇာတဖြင့် သစ္စာတည်ကာ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 87

शूलिकोद्भिन्नमाकाशमिव कुर्वद्भिरुच्चकैः । एवमुक्ते प्रत्युवाच शारदा तं नगोत्तमम्

သူတို့က အလွန်မြင့်မားသော အော်ဟစ်သံကို ထုတ်ကြ၍ လှံဖြင့် မိုးကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ထိုသို့ ပြောပြီးနောက်၊ ရှာရဒါသည် ထိုတောင်တော်အမြတ်ဆုံးကို ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 88

यदि मां त्वं परिणये रुदंतीमेकिकां तथा । गृहाण वाडवं हस्ते यावत्स्नानं करोम्यहम्

“သင်သည် ငိုကြွေးနေသော ငါ့ကို တစ်ယောက်တည်းဖြစ်သော်လည်း လက်ထပ်ယူမည်ဆိုလျှင်၊ ငါ ရေချိုးပြီးဆုံးသည့်အထိ ဤ ဝဍဝ ကို သင်၏လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားပါ။”

Verse 89

एवमुक्ते स जग्राह त नगेद्रोऽपवर्जिम् । कृतस्मरस्तत्संस्पर्शात्क्षणाद्भस्मत्वमागतः

ထိုသို့ ပြောသောအခါ တောင်တော်၏ အရှင်သည် လက်ထဲတွင် ယူကိုင်လိုက်သည်။ သို့သော် “ကృతસ્મရ” ဟု ခေါ်သူသည် ထိုထိတွေ့မှုကြောင့် ခဏချင်းပင် ပြာဖြစ်သွား하였다။

Verse 90

ततः प्रभृति ते तस्य पाषाणा मृदुतां गताः । गृहदेवकुलार्थाय गृह्यंते शिल्पिभिः सह

ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုနေရာ၏ ကျောက်တုံးများသည် နူးညံ့လာကြ၏။ ထို့ကြောင့် လက်ရာရှင်များက မိသားစု၏ အိမ်တော်ဒေဝတားများအတွက် အိမ်တွင်းပူဇော်ခန်းနှင့် သေးငယ်သော ဘုရားခန်းများ ဆောက်ရန် ယူဆောင်ကြ၏။

Verse 91

दग्ध्वा कृतस्मरं देवी पुनरादाय वाडवम् । समुद्रस्य समीपे सा स्थिता हृष्टतनूरुहा

ကృతસ્મရကို မီးရှို့ပြီးနောက် ဒေဝီသည် ဝာဍဝကို ပြန်လည်ယူဆောင်၏။ ထို့နောက် ပင်လယ်ကမ်းနား၌ ရပ်တည်ကာ ကိုယ်အမွှေးများပင် ပျော်ရွှင်လှုပ်ရှားသွား၏။

Verse 92

तत्रस्था सा महादेवी तमाह वडवानलम् । पश्य वाडव गर्जन्तं सागरं पुरतः स्थितम्

ထိုနေရာ၌ မဟာဒေဝီသည် ဝာဍဝာနလကို မိန့်တော်မူ၏— “ကြည့်လော့၊ ဝာဍဝာ၊ မင်းရှေ့တွင် ဂর্জနာသံဖြင့် ဟုန်းဟုန်းမြည်နေသော သမုဒ္ဒရာ ရပ်တည်နေသည်။”

Verse 93

गर्जंतं सोऽपि तं दृष्ट्वा प्रसर्पंतं च वीचिभिः । तामाह किमिदं भद्रे भीतो मे लवणोदधिः

ထိုသမုဒ္ဒရာသည် ဟုန်းဟုန်းမြည်ကာ လှိုင်းများဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်ကို မြင်လျှင်၊ သူက နတ်သမီးအား ပြော၏— “အဘယ်နည်း၊ အရှင်မ၊ လဝဏသမုဒ္ဒရာသည် ကျွန်ုပ်ကို ကြောက်ရွံ့နေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။”

Verse 94

प्रहस्योवाच सा बाला को न भीतस्तवानल । भक्ष्यस्ते विहितो यस्मात्तव देवैर्महाबल

နတ်သမီးက ပြုံးရယ်၍ ဆို၏— “အို မီးအနလ၊ မင်းကို ဘယ်သူ မကြောက်မလဲ။ မင်း၏ အစာကိုပင် ဒေဝတားတို့က သတ်မှတ်ပေးထားကြသည်၊ အို အင်အားကြီးသူ။”

Verse 95

स तस्यास्तद्वचः श्रुत्वा संप्रहृष्टस्तु पावकः । दास्यामि ते वरं भद्रे यथेष्टं प्रार्थयस्व नः

သူမ၏စကားကိုကြားသော် မီးသခင်သည် အလွန်ပျော်ရွှင်၍ ဆို၏— «အေးမြသောမိန်းမရေ၊ သင့်အား အလိုရှိသမျှ ဆုတောင်းရာကို ပေးမည်၊ ငါ့ထံမှ တောင်းလော့»။

Verse 96

तेनैवमुक्ता सा देवी वाडवेनाग्निना तदा । सस्मार कारणात्मानं विष्णुं कमललोचनम्

ထိုဗာဍဝမီးက ထိုသို့ဆိုသော် နတ်မသည် ထိုအခါ အကြောင်းရင်းအတ္တမဖြစ်သော ကြာမျက်လုံးရှင် ဗိဿဏုကို စိတ်ထဲတွင် သတိရလေ၏။

Verse 97

दृष्टोसावात्महृत्संस्थस्तया देवो जनार्द्दनः । स्मृतमात्रः सरस्वत्या परस्त्रिभुवनेश्वरः

စိတ်မြင်ကွင်းဖြင့် သူမသည် မိမိနှလုံးအတွင်း တည်နေသော သုံးလောကအရှင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဇနာဒ္ဒနကို မြင်လေ၏။ စရஸဝတီက သတိရသမျှ ချက်ချင်း ပေါ်ထွန်းတော်မူသူ ဖြစ်၏။

Verse 98

मनोदृष्ट्या विलोक्याह सा तमंतःस्थमच्युतम् । वाडवो यच्छति वरमहं तं प्रार्थयामि किम्

စိတ်၏မျက်စိဖြင့် ကြည့်ရှုကာ အတွင်း၌တည်သော အချျုတကို သူမက ဆို၏— «ဗာဍဝမီးက ဆုတောင်းပေးမည်ဟု ဆိုသည်၊ ငါသည် သူ့ထံမှ ဘာကို တောင်းရမည်နည်း»။

Verse 99

ततस्तेन हृदिस्थेन प्रोक्ता देवी सरस्वती । प्रार्थनीयो वरो भद्रे सूचीवक्त्रत्वमादरात्

ထို့နောက် နှလုံးအတွင်းတည်သော အရှင်က စရஸဝတီနတ်မကို ဆို၏— «မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ ဆုတောင်းရာအဖြစ် အလေးအနက်ဖြင့် အပ်တံကဲ့သို့ ပါးစပ်ရှိခြင်းကို တောင်းလော့»။

Verse 100

ततस्त्वभिहितो देव्या यदि मे त्वं वरप्रदः । ततः सूचीमुखो भूत्वा त्वं पिबापो महाबल

ထို့နောက် ဒေဝီက သူ့အား မိန့်တော်မူသည်— «သင်သည် ငါ့အတွက် အမှန်တကယ် ဆုတောင်းပေးနိုင်သော ဆုတောင်းပေးသူ ဖြစ်လျှင်၊ အို မဟာဗလ၊ အပ်ဖျားကဲ့သို့ ပါးစပ်ကို ပြောင်းလဲ၍ ရေတို့ကို သောက်ယူလော့»။

Verse 101

एवमुक्तेन तत्तेन सूचीवेधसमं कृतम् । घटिकापूरणं यद्वत्पपौ तद्वदनं जलम्

ထိုသို့ မိန့်တော်မူခြင်းကြောင့် သူသည် ပါးစပ်အပေါက်ကို အပ်ထိုးပေါက်ကဲ့သို့ သေးငယ်အောင် ပြုလုပ်하였다။ ရေချိန်အိုး (clepsydra) ကို ရေဖြည့်သကဲ့သို့ပင် ထိုရေကို ထိုနည်းဖြင့် သောက်ယူ하였다။

Verse 102

एवं स वाडवो वह्निः सुराणां भक्षणोद्यतः । वंचितो विष्णुना याति मेधामाधाय यत्नतः

ဤသို့ဖြင့် ဒေဝတို့ကို စားသုံးရန် ကြံစည်နေသော ဝါဍဝမီး (Vāḍava) သည် ဗိဿဏုကြောင့် လှည့်စားခံရ၍ ထွက်ခွာသွားသည်။ ထိုအခါ သူသည် ကြိုးစား၍ မိမိ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထိန်းချုပ်ကာ သတိဖြင့် ချုပ်တည်းထားလေသည်။

Verse 103

सर्गमेतं नरः पुण्यं वाच्यमानं शृणोति यः । स विष्णु लोकमासाद्य तेनैव सह मोदते

ဤပုဏ္ဏကထာကို ဖတ်ဆိုနေသကဲ့သို့ နားထောင်သူ မည်သူမဆို ဗိဿဏု၏ လောကသို့ ရောက်ရှိကာ ထိုဘုရားနှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ ပျော်ရွှင်မြူးတူးလေသည်။