Adhyaya 14

Verse 1

श्रीप्रह्राद उवाच । संत्यनेकानि तीर्थानि बह्वाश्चर्यकराणि च । प्राप्ते कलियुगे घोरे तानि पुप्लुविरेर्णवे

သီရိ ပရဟ္လာဒက ပြော၏—သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများနှင့် ဘုရားဖူးရာနေရာများ များစွာရှိပြီး အံ့ဩဖွယ် အကျိုးပေးသောနေရာများလည်း များ၏။ သို့ရာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကလိယုဂ ရောက်လာသောအခါ ထိုအရာတို့သည် သမုဒ္ဒရာတွင် မြုပ်နှံသွားကြ၏။

Verse 2

उद्देशतो मया विप्राः कीर्त्यमाना निबोधत । संक्षेपतो विप्रवरा यथा तेषां च याः क्रियाः

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ငါက အညွှန်းသဘောဖြင့် ဖော်ပြရာကို နားလည်ကြလော့။ အို ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်တို့၊ ထိုနေရာတို့၏ အခြေအနေကိုလည်းကောင်း၊ ထိုနေရာတို့အတွက် ပြုလုပ်သည့် ရိတိများကိုလည်းကောင်း အကျဉ်းချုပ် ပြောကြားမည်။

Verse 3

संहृत्य च भुवो भारं साधू न्संस्थाप्य सत्पथे । द्वारवत्यामगात्कृष्णो वृष्णिसंघैः समावृतः

ကမ္ဘာမြေ၏ဝန်ကို ဖယ်ရှား၍ သာဓုသူတော်ကောင်းတို့ကို သမ္မာလမ်းပေါ်၌ တည်ထောင်ပြီးနောက်၊ ကృష్ణသည် ဝೃષ્ણိအဖွဲ့အစုတို့ ဝန်းရံလျက် ဒွာရဝတီသို့ သွားတော်မူ၏။

Verse 4

दर्शनार्थं तदा ब्रह्मा दैवतैः परिवारितः । वरुणो यमवित्तेशौ सूर्य्याचन्द्रमसौ तथा

ထိုအခါ အရှင်ကို မြင်တွေ့ရန်အလို့ငှာ၊ နတ်တို့ ဝန်းရံလျက် ဘြဟ္မာသည် လာတော်မူပြီး၊ ဝရုဏ၊ ယမ၊ ဓနရှင် ကုဗေရနှင့် နေမင်း၊ လမင်းတို့လည်း အတူပါလာကြ၏။

Verse 5

आगत्य सह कृष्णेन कार्यं संसाध्य चात्मनः । वेधाश्चक्रे तदा तीर्थं स्वनाम्ना कीर्तितं भुवि

ကృష్ణနှင့်အတူ ရောက်လာပြီး မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြီးမြောက်စေကာ၊ ဝေဓာ (ဘြဟ္မာ) သည် ထိုအခါ မိမိနာမဖြင့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကျော်ကြားလာမည့် တီရ္ထတစ်ခုကို တည်ထောင်တော်မူ၏။

Verse 6

ब्रह्मकुण्डमिति ख्यातं सर्वपापहरं शुभम् । तत्तीरे स्थापयामास सहस्रकिरणं प्रभुम्

ထိုတီရ္ထသည် ‘ဘြဟ္မကုဏ္ဍ’ ဟူ၍ ကျော်ကြားလာပြီး မင်္ဂလာရှိ၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေး၏။ ထိုကန်ကမ်း၌ အလင်းရောင်တစ်ထောင်ရှိသော အရှင်—နေမင်းကို တည်ထောင်တော်မူ၏။

Verse 7

मूलं सुराणां हि किल ब्रह्मा लोकपितामहः । तेन संस्थापितं यस्मान्मूल स्थानमिति स्मृतम्

အမှန်တကယ် ဘြဟ္မာ—လောကပိတামဟ (လောကတို့၏ အဘိုးကြီး) သည် နတ်တို့၏ အမြစ်ရင်းဟု ဆိုကြ၏။ ထိုနေရာကို သူတည်ထောင်ခဲ့သောကြောင့် ‘မူလသ္ထာန’ ဟူ၍ အမြစ်နေရာအဖြစ် မှတ်ယူကြသည်။

Verse 8

ब्रह्मतीर्थं तु तद्दृष्ट्वा चन्द्रश्चक्रे ततः सरः । तडागं चन्द्रनाम्ना वै सर्वपापप्रणाशनम्

ဗြဟ္မာတီရ္ထကို မြင်ပြီးနောက် လက (စန္ဒြ) သည် ရေကန်တစ်ကန်ကို ဖန်တီး하였다။ လ၏နာမဖြင့် «စန္ဒြကန်» ဟု ခေါ်ကာ အပြစ်အားလုံးကို ပျက်စီးစေသည်။

Verse 9

तं दृष्ट्वा तेजसा युक्तं संहृष्टाः सुरसत्तमाः । ऊचुस्ते लोकस्रष्टारं शृणुष्व वचनं हि नः

တောက်ပသောတေဇောဖြင့် ပြည့်စုံသူကို မြင်လျှင် နတ်တို့အထက်မြတ်သူများ အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြသည်။ ထို့နောက် ကမ္ဘာလောကဖန်ဆင်းရှင်အား «ကျွန်ုပ်တို့၏စကားကို နားထောင်ပါ» ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 10

योऽत्र स्नानं प्रकुरुते पितॄन्संतर्पयिष्यति । पूजयिष्यति देवेशं मूलस्थानं सुरर्षभ

အို နတ်တို့အထက်မြတ်သော နွားထီးတော်! ဤနေရာ၌ ရေချိုးသူသည် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များကို ကျေနပ်စေမည်၊ ထို့ပြင် မူလသ္ထာန၌ နတ်တို့၏အရှင်ကို ပူဇော်မည်။

Verse 11

सर्वपापविनिर्मुक्तो धनधान्यसमन्वितः । सप्तम्यां माघमासस्य शुक्लपक्षे द्विजर्षभाः । योऽत्र स्नानं प्रकुरुते मानवो भक्तिसंयुतः

အို ဒွိဇအထက်မြတ်တို့! မာဃလ၏ သုက္လပက္ခ စပ္တမီနေ့၌ ဤနေရာတွင် ဘက္တိဖြင့် ရေချိုးသော လူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံ ပြည့်စုံလာမည်။

Verse 12

मूलस्थानं च देवेश संस्नाप्य प्रविलेपयेत् । पूजयिष्यति वस्त्राद्यैः स्वशक्त्या भूषणैस्तथा

အို နတ်တို့၏အရှင်! မူလသ္ထာန၌ (ဒေဝတရုပ်) ကို ရေချိုးပူဇော်ပြီးနောက် လိမ်းကျံအနံ့သာဖြင့် အလှဆင်စေရာ၏။ ထို့ပြင် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း အဝတ်အစားနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများ၊ အလှဆင်အဆင်တန်ဆာများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 13

पुष्पधूपादिभिश्चैव नैवेद्येन च मानवः । सर्वान्कामानवाप्नोति ब्रह्मलोकं स गच्छति

ပန်းပွင့်၊ နံ့သာနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများ၊ နိုင်ဝေဒျ (အာဟာရပူဇော်) ဖြင့် ပူဇော်သူသည် ဆန္ဒအလုံးစုံ ပြည့်စုံကာ ဗြဟ္မာလောကသို့ ရောက်၏။

Verse 14

सावित्रीं च ततो दृष्ट्वा ब्रह्मणा स्थापितां च वै । कृत्वा चायतनं दिव्यं स्वां मूर्तिं सन्निवेश्य च । नाम चक्रे तदा देव्याः स्वयं तस्याः पितामहः

ထို့နောက် ဗြဟ္မာက တည်ထောင်ထားသော စာဝိတြီကိုလည်း မြင်၍၊ သာယာမြင့်မြတ်သော အာယတန (ဘုရားကျောင်း) တည်ဆောက်ကာ မိမိရုပ်ပုံကို ထားသွင်းပြီး၊ ထိုအခါ ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ကိုယ်တိုင် ထိုဒေဝီ၏ နာမကို ချီးမြှင့်တော်မူ၏။

Verse 15

यः पश्यति स्वयं भक्त्या कृष्णं दृष्ट्वा जगत्पतिम् । सावित्रीं स सुखी भूत्वा सर्वान्कामानवाप्नुयात्

မိမိ၏ ဘက္တိဖြင့် ကမ္ဘာလောက၏ အရှင် ကృష్ణကို မြင်ပြီး၊ စာဝိတြီကိုလည်း မြင်သူသည် ပျော်ရွှင်ချမ်းသာကာ ဆန္ဒအလုံးစုံကို ရရှိနိုင်၏။

Verse 16

आयुरारोग्यमैश्वर्य्यं पुत्रसन्तानमेव च । न दौर्भाग्यं भवेत्तस्य न दारिद्यं न मूर्खता । न च व्याधिभयं तस्य यः पश्यति विधिं नरः

အသက်ရှည်ခြင်း၊ ကျန်းမာခြင်း၊ အိုင်ශ්ဝရ္ယ (အာဏာစည်းစိမ်) နှင့် သားသမီးအဆက်အနွယ်၏ ကောင်းချီးတို့ ပေါ်ထွန်း၏။ ထိုသူ၌ ကံဆိုးခြင်းမရှိ၊ ဆင်းရဲခြင်းမရှိ၊ မိုက်မဲခြင်းမရှိ။ ဗိဓိ (ဗြဟ္မာ) ကို မြင်သူ၌ ရောဂါကြောက်ရွံ့ခြင်းလည်း မရှိ။

Verse 17

गत्वा संस्नापयेद्देवीं कुंकुमेन कुसुंभकैः । संछाद्य वस्त्रैः संपूज्य पुष्पैर्नानाविधै स्तथा

ထိုနေရာသို့ သွားရောက်၍ ဒေဝီကို ကုင်ကူမ (ကေသရ) နှင့် ကုသုမ္ဘ (safflower) ဖြင့် ရေချိုးပူဇော်ကာ၊ အဝတ်အစားများဖြင့် ဖုံးအုပ်ဝတ်ဆင်စေပြီး၊ အမျိုးမျိုးသော ပန်းများဖြင့်လည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 18

नैवेद्यफलतांबूलग्रीवासूत्रकदीपकैः । संपूज्य परया भक्त्या यात्रां च सफला लभेत्

ဆွမ်းနိဝေဒ္ယ၊ သစ်သီး၊ ကွမ်းယာ(တမ္ဘူလ)၊ လည်ဆွဲ/ပန်းကုံး၊ သာသနာကြိုး(ယဇ္ဉောပဝီတ) နှင့် မီးအလင်းတို့ဖြင့် အမြင့်မြတ်သော ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်လျှင် ယာထရာ(ဘုရားဖူးခရီး) သည် အမှန်တကယ် အကျိုးပြည့်စုံလာ၏။

Verse 19

न वैधव्यं न दौर्भाग्यं न वंध्या न मृतप्रजा । विधिर्दृष्टो नरैर्यैस्तु कुले तेषां प्रजायते

ဗိဓိ (ဗြဟ္မာ) ကို မြင်တွေ့ခဲ့သော လူတို့၏ မျိုးရိုးအတွင်း၌ မုဆိုးမဖြစ်ခြင်း မရှိ၊ ကံဆိုးခြင်း မရှိ၊ မျိုးမပွားခြင်း မရှိ၊ သားသမီးဆုံးရှုံးခြင်းလည်း မရှိပေ။

Verse 20

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन विधिं पश्येत्सुभावतः । परितुष्टो भवेत्कृष्णो यात्रा च सफला भवेत्

ထို့ကြောင့် အားထုတ်နိုင်သမျှအားလုံးဖြင့်၊ စိတ်သဘောသန့်ရှင်းကောင်းမွန်စွာ ဗိဓိ (ဗြဟ္မာ) ကို မြင်ကြည့်သင့်၏။ ထိုအခါ ကృష్ణသည် အပြည့်အဝ ပျော်ရွှင်တော်မူ၍ ယာထရာလည်း အောင်မြင်ဖွယ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 21

प्रह्लाद उवाच । ब्रह्मणा स्थापितं दृष्ट्वा सरः परमशोभनम् । इन्द्रश्चक्रे महाभागः सरः परमशोभनम्

ပရဟ္လာဒက ပြော၏—ဗြဟ္မာက တည်ထောင်ထားသော အလွန်လှပသည့် သန့်ရှင်းသော ရေကန်ကို မြင်ပြီးနောက်၊ ကံကောင်းမြတ်သော အိန္ဒြာလည်း ထိုနေရာ၌ အလွန်လှပသည့် ရေကန်တစ်ကန်ကို ထပ်မံ ဖန်တီး하였다။

Verse 22

स्थापयामास देवेशो लिंगमप्रतिमौजसम् । तस्मिन्स्नात्वा च लभते यस्मादिन्द्रपदं नरः

ဒေဝတို့၏ အရှင်က မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အာနုဘော်ရှိသည့် လင်္ဂကို တည်ထောင်하였다။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် လူသည် အိန္ဒြာ၏ အဆင့်(အိန္ဒြပဒ) ကို ရရှိသဖြင့် ထိုအရပ်ကို «အိန္ဒြပဒ» ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 23

तस्मादिन्द्रपदं नाम सुप्रसिद्धं धरातले । इन्द्रेण स्थापितं लिंगं यस्माद्भावनया सह । प्रसिद्धमिंद्रनाम्ना वा इन्द्रेश्वरमिति स्मृतम्

ထို့ကြောင့် «အိန္ဒြပဒ» ဟူသောအမည်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် အလွန်ကျော်ကြားသည်။ အိန္ဒြာသည် သဒ္ဓါစိတ်ဖြင့် လင်္ဂကို တည်ထောင်ခဲ့သောကြောင့် အိန္ဒြာ၏နာမဖြင့်လည်း ကျော်ကြားကာ «အိန္ဒြေရှ္ဝရ» ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 24

यस्य प्रसिद्धिरतुला वृद्धिलिंगमिति द्विजाः । यस्य दर्शनमात्रेण मुच्यते सर्वपातकैः

အို ဒွိဇတို့ရေ—၎င်း၏ဂုဏ်သတင်းသည် «ဝೃદ્ધိလင်္ဂ» ဟူ၍ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်အောင် ထင်ရှားသည်။ ၎င်းကို မြင်ရုံသာဖြင့် အပြစ်အကုန်မှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 25

पितॄणामक्षया तृप्तिर्जायते द्विजसत्तमाः । अष्टम्यां च चतुर्द्दश्यां स्नात्वा चेन्द्रपदे नरः

အို ဒွိဇအမြတ်တို့—အဋ္ဌမီနှင့် စတုർဒ္ဒശီ (လဆန်း/လဆုတ် ၈ ရက်နှင့် ၁၄ ရက်) တွင် အိန္ဒြပဒ၌ ရေချိုးလျှင်၊ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့အတွက် မကုန်ခန်းသော စိတ်ကျေနပ်မှု ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အိန္ဒြာ၏အဆင့်သို့ ရောက်သည်။

Verse 26

इन्द्रेश्वरं च संपूज्य याति मुक्तिपदं नरः । विशेषतस्तु संपूज्यो मकरस्थे दिवाकरे

အိန္ဒြေရှ္ဝရကို စနစ်တကျ ပူဇော်လျှင် လူသည် မုက္ခပဒ (လွတ်မြောက်ရာအဆင့်) သို့ ရောက်သည်။ နေမင်းသည် မകര (Capricorn) တွင် ရောက်နေချိန်၌ အထူးသဖြင့် ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 27

उत्तरायणसंक्रांतौ लिंगपूरणकेन हि । शिवरात्रौ विशेषेण संपूज्य उमया सह । रात्रौ जागरणं कृत्वा परमं लोकमाप्नुयात्

ဥတ္တရာယဏ သင်္ကြာန္တိတွင် «လင်္ဂပူရဏ» (လင်္ဂကို ဖြည့်/ပြည့်စုံစေသော ရိတု) ဖြင့်လည်းကောင်း၊ အထူးသဖြင့် ရှိဝရာတြီတွင် အုမာနှင့်အတူ (ရှိဝ) ကို ပူဇော်လည်းကောင်း၊ ညလုံးနိုးကြား၍ ဗိဂ္ဂဟာပြုလျှင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော လောကသို့ ရောက်နိုင်သည်။

Verse 28

प्रह्लाद उवाच । ब्रह्मतीर्थं च तद्दृष्ट्वा तथा शक्रसरोभवम् । दर्शयन्विष्णुना सार्द्धमेकरूपत्वमाप्नुयात्

ပရာဟ္လာဒက ပြောသည်။ «ဗြဟ္မာတီရ္ထကို မြင်ပြီး၊ ထို့အတူ သက္ကရာ(အိန္ဒြာ)မှ ပေါ်လာသော ရေကန်ကိုလည်း မြင်ကာ၊ ဗိဿဏုနှင့်အတူ ထိုအရာကို ပြသလျှင်၊ တစ်ရုပ်တည်းဖြစ်သော သဘော—ဒေဝတူရုပ်သဏ္ဍာန်တူညီမှုကို ရရှိမည်»။

Verse 29

सरश्चकार देवेशो भगवान्पार्वतीपतिः । सुमृष्टनिर्मलजलं नलिनीदलशोभितम्

ဒေဝတို့၏ အရှင်—ဘဂဝန်၊ ပါရဝတီ၏ ခင်ပွန်း—သည် ရေကန်တစ်ကန်ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ၎င်း၏ရေသည် သန့်ရှင်းကြည်လင်၍ ကောင်းစွာစင်ကြယ်ကာ ကြာရွက်တို့ဖြင့် လှပတင့်တယ်၏။

Verse 30

उत्पलैः सर्वतश्छन्नं सरः सारसशोभितम् । तदगाधजलं दृष्ट्वा स्वयमेव पिनाकधृक् । सब्रह्मविष्णुना सार्द्धं स्नातस्तत्र वृषध्वजः

ရေကန်သည် အပြင်ပတ်လုံး အုတ်ပလ(ကြာပြာ)တို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ ဟင်္သာတို့ဖြင့် လှပတင့်တယ်၏။ ထိုနက်ရှိုင်းသောရေကို မြင်သောအခါ ပိနာကကိုင်ဆောင်တော်မူသော ရှိဝ—နွားတံဆိပ်တော်—သည် ဗြဟ္မာနှင့် ဗိဿဏုတို့နှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ ကိုယ်တိုင် ရေချိုးတော်မူ၏။

Verse 31

ते देवास्तत्सरो दृष्ट्वा ब्रह्मविष्णुसुराऽसुराः । ऊचुः सर्वे सुसंहृष्टा वीक्षंतः पार्वतीपतिम्

ထိုရေကန်ကို မြင်ကြသောအခါ ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ ဒေဝတို့နှင့် အသူရတို့ပါဝင်သည့် ထိုသတ္တဝါတို့အားလုံးသည် အလွန်ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်ကာ ပါရဝတီ၏ အရှင်ကို ကြည့်ရှုလျက် စကားဆိုကြ၏။

Verse 32

यस्मात्कृतमिदं देवा ईश्वरेण महत्सरः । महादेव सरोनाम सुप्रसिद्धं भविष्यति

«ဒေဝတို့အေ၊ ဤကြီးမားသောရေကန်ကို ဣရှ္ဝရက ဖန်ဆင်းတော်မူသောကြောင့်၊ ‘မဟာဒေဝ-သရ’ ဟူသောအမည်ဖြင့် အလွန်ကျော်ကြားလိမ့်မည်»။

Verse 33

योऽत्र स्नानं प्रकुरुते पितॄणां तर्पणं तथा । श्राद्धं पितॄणां भक्त्या च स गच्छेत्परमां गतिम्

ဤနေရာ၌ ရေချိုးကာ ပိတೃများအား တර්ပဏ (ရေသောက်ပူဇော်) ပြု၍၊ ဘိုးဘွားတို့အတွက် သဒ္ဓါဖြင့် ရှရဒ္ဓ ပြုသူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်၏။

Verse 34

सुप्रसन्ना भविष्यन्ति सर्वे देवा न संशयः । दर्शनात्पापनिर्मुक्तो महादेवसरस्य च

သံသယမရှိဘဲ နတ်ဒေဝအားလုံး အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ကြလိမ့်မည်။ မဟာဒေဝ-ဆရသ်ကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 35

महेशस्य च तद्दृष्ट्वा सरः परमशोभनम् । चकार पार्वती तत्र सरश्चाप्रतिमं तथा

မဟေရှ၏ (ရှီဝ၏) အလွန်တင့်တယ်လှပသော ရေကန်ကို မြင်ပြီးနောက်၊ ပါရဝတီသည်လည်း ထိုနေရာ၌ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော သန့်ရှင်းရေကန်တစ်ကန်ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

Verse 36

गौरीसर इति ख्यातं सर्वपापप्रणाशनम् । तत्र स्नात्वा नरो भक्त्या न दुर्गतिमवाप्नुयात्

«ဂေါရီ-ဆရသ်» ဟု ကျော်ကြားသော ထိုရေကန်သည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ ထိုနေရာ၌ သဒ္ဓါဖြင့် ရေချိုးသူသည် မကောင်းသော ဂတိသို့ မကျရောက်။

Verse 37

न दौर्भाग्यं स्त्रियश्चैव न वैधव्यं कदाचन । स्नात्वा गौरीतीर्थवरे सर्वान्कामानवाप्नुयात्

မိန်းမတို့အတွက် ကံဆိုးမှုမရှိ၊ မည်သည့်အခါမျှ မုဆိုးမဖြစ်ခြင်းလည်း မရှိ။ အထူးမြတ်သော ဂေါရီ-တီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိမည်။

Verse 38

वरुणश्च ततो दृष्ट्वा पुण्यान्यायतनानि च । चकार च सरो दिव्यं विष्णुभक्तिसमन्वितः

ထို့နောက် ဝရုဏသည် သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းတော်များကို မြင်၍ ဗိဿနုဘုရားအား သဒ္ဓါ-ဘက်တိဖြင့် ပြည့်စုံကာ ဒေဝီယ သရောဝရတစ်ခုကိုလည်း ဖန်ဆင်း하였다။

Verse 39

नाम्ना वरुणपदं तच्च पापक्षयकरं भुवि । नभस्ये पौर्णमास्यां च संतर्प्य पितृदेवताः

ထို တီရ္ထကို «ဝရုဏပဒ» ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်၌ အပြစ်များကို ပျက်စီးစေတတ်သည်။ နဘသျ မာသ၏ လပြည့်နေ့၌ ပိတೃဒေဝတားတို့ကို ပူဇော်၍ စိတ်ကျေနပ်စေပြီး…

Verse 40

श्राद्धं कृत्वा विधानेन पितॄणां श्रद्धयान्वितः । उत्तमं लोकमाप्नोति यत्र गत्वा न शोचति

စည်းကမ်းတကျ ပိတೃတို့အတွက် ရှရဒ္ဓကို သဒ္ဓါဖြင့် ပြုလုပ်ပြီးလျှင်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော လောကကို ရောက်ရှိသည်။ ထိုနေရာသို့ ရောက်ပြီးနောက် မဝမ်းနည်းမစိုးရိမ်တော့။

Verse 41

प्रदद्यादुदकुम्भांश्च दध्योदनसमन्वितान् । गाश्च वासांसि रत्नानि विष्णुर्मे प्रीयतामिति

ဒဓျောဒန (နို့ချဉ်နှင့် ထမင်း) ပါဝင်သော ရေခွက်အိုးများကို လှူဒါန်းရမည်။ ထို့ပြင် နွား၊ အဝတ်အစား၊ ရတနာတို့ကိုလည်း လှူ၍ «ဗိဿနုဘုရားသည် ကျွန်ုပ်အား ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပါစေ» ဟု ဆုတောင်းရမည်။

Verse 42

सरो दृष्ट्वा जलेशस्य सरश्चक्रे धनेश्वरः । यक्षाधिपसरोनाम सुप्रसिद्धं धरातले

ရေ၏အရှင် (ဝရုဏ) ၏ သရောဝရကို မြင်ပြီးနောက် ဓနေရှ္ဝရ (ကူဗေရ) သည် သရောဝရတစ်ခုကို ထပ်မံ ဖန်ဆင်း하였다။ ၎င်းသည် မြေပြင်ပေါ်၌ «ယက္ခာဓိပ သရော» ဟု အလွန်ကျော်ကြားသည်။

Verse 43

तथा तत्र नरो भक्त्या संपूज्य पितृदेवताः । सर्वान्कामानवाप्नोति दद्याद्वस्त्रद्विजातये

ထိုနေရာ၌ လူတစ်ဦးသည် ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ပိတೃဒေဝတာတို့ကို ဂုဏ်ပြုပူဇော်လျှင် ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိ၏။ ထို့ပြင် ဒွိဇာတ (ဗြာဟ္မဏ) ထံသို့ အဝတ်အထည်ကို ဒါနပြုသင့်၏။

Verse 44

प्रह्लाद उवाच । विष्णुं वरप्रदं श्रुत्वा भ्रातॄणां ब्रह्मनंदनाः । मंदाकिनी वसिष्ठेन समानीता धरातले

ပရာဟ္လာဒက ပြောသည်။ «ဗိဿဏုသည် အပေးအလှူ (ဗရ) ပေးတော်မူသူဟု ကြားသိပြီးနောက်၊ ဗြဟ္မာ၏ သားတော်များသည် မိမိတို့၏ ညီအစ်ကိုများအရေးအတွက် ဝသိဋ္ဌ၏ အားဖြင့် မန္ဒာကိနီမြစ်ကို မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်စေ하였다»။

Verse 45

अम्बरीषादयः सर्व आजग्मुः कृष्णपालिताम् । द्वारवत्यां च ते दृष्ट्वा गोमतीं सागरंगमाम्

အမ္ဗရီဋ္ဌမင်းတို့ ဦးဆောင်သော အားလုံးသည် ကృష్ణက ကာကွယ်ထားသော ဒွာရဝတီမြို့သို့ ရောက်လာကြ၏။ ထိုနေရာ၌ သူတို့သည် သမုဒ္ဒရာသို့ စီးဝင်သွားသော ဂိုမတီမြစ်ကို မြင်တွေ့ကြ၏။

Verse 46

तीर्थानि देवतानां च पुण्यान्यायतनानि च । तीर्थं पंचनदं चक्रुः प्रजानां पतयस्तथा

သူတို့သည် ဘုရားသခင်တို့၏ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာကူး) များနှင့် ပုဏ္ဏသည့် နတ်ဘုရားအာရုံများကို တည်ထောင်ကြ၏။ ထို့အတူ ပြည်သူတို့၏ အရှင်များသည် အားလုံး၏ ကောင်းကျိုးအတွက် «ပဉ္စနဒ» ဟူသော တီရ္ထကိုလည်း တည်ထောင်ကြ၏။

Verse 47

पंच नद्यः समाहूतास्तत्राऽजग्मुः सुरान्विताः । मरीचये गोमती च लक्ष्मणा चात्रये तथा

ခေါ်ယူခြင်းခံရသော မြစ်ငါးစင်းသည် နတ်များနှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြ၏။ မရီချိအတွက် ဂိုမတီမြစ်လာပြီး၊ အတြိအတွက်လည်း လက္ခ္မဏာမြစ် လာရောက်하였다။

Verse 48

चंद्रभागा चांगिरसे पुलहाय कुशावती । पावनार्थं जांबवती जगाम क्रतवे तथा

စန္ဒြဘာဂါသည် အင်္ဂိရသ အတွက် လာ၏၊ ကုသာဝတီသည် ပုလဟ အတွက် လာ၏။ သန့်စင်ခြင်းအတွက် ဂျာမ္ဘဝတီလည်း ကရတု ထံသို့ သွား၏။

Verse 49

तासु स्नात्वा महाभागा ब्रह्मपुत्रा यशस्विनः । नाम तस्य तदा चक्रुः पंचनद्यश्च तापसाः

ထိုမြစ်တို့၌ ရေချိုးပြီးနောက် ကံကောင်း၍ ဂုဏ်သတင်းကြီးသော ဘြဟ္မာ၏သားတော်များဖြစ်သည့် တပသီတို့သည် ထိုနေရာကို ထိုအခါ “ပဉ္စနဒီ” ဟု အမည်ပေးကြ၏။

Verse 50

तस्मात्पंचनदं तीर्थं सर्वपापप्रणाशनम् । स्नातव्यं तत्र मनुजैः स्वर्गमोक्षार्थिभिस्तदा

ထို့ကြောင့် “ပဉ္စနဒ” တီရ္ထသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီး၏။ ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မောက္ခကို လိုလားသော လူသားတို့သည် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသင့်၏။

Verse 51

तत्र गत्वा सुनियतो गृहीत्वार्घ्यं फलेन हि । मंत्रेणानेन वै विप्रा दद्यादर्घ्यं विधानतः

ထိုနေရာသို့ စည်းကမ်းတကျ သွားရောက်၍ သစ်သီးနှင့်အတူ အရ္ဃျကို ယူကာ၊ အို ဘြာဟ္မဏတို့၊ ဤမန္တရဖြင့် စည်းကမ်းအတိုင်း အရ္ဃျကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်သင့်၏။

Verse 52

ब्रह्मपुत्रैः समानीताः पंचैताः सरितां वराः । गृह्णंत्वर्घ्यमिमं देव्यः सर्वपापप्रशांतये

“ဘြဟ္မာ၏သားတော်များက ဤနေရာသို့ ဆောင်ယူလာသော မြစ်မြတ်ငါးစင်း—အို ဒေဝီတို့၊ အပြစ်အားလုံး အပြည့်အဝ ငြိမ်းစေရန် ဤအရ္ဃျကို လက်ခံကြပါစေ။”

Verse 53

इत्यर्घ्यमन्त्रः । स्नानं कृत्वा विधानेन पितॄन्संतर्प्पयेन्नरः । श्राद्धं कुर्य्याद्विधानेन श्रद्भया परया युतः

ဤသို့ အর্ঘျမန်တရား မန္တရားသည် အဆုံးသတ်၏။ စည်းကမ်းအတိုင်း ရေချိုးပြီးနောက် လူသည် ပိတೃများ (ဘိုးဘွား) ကို တർပဏ အလှူဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေသင့်၏။ ထို့ပြင် အမြင့်ဆုံးသော သဒ္ဓါဖြင့် စည်းကမ်းတကျ śrāddha ကို ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 54

पंचरत्नं ततो देयं सप्तधान्यं द्विजातये । दीनांधकृपणानां च दानं दद्यात्स्वशक्तितः

ထို့နောက် «ရတနာငါးပါး» နှင့် «စပါးသီးနှံခုနစ်မျိုး» ကို ဒွိဇာတ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ထံ ပေးလှူသင့်၏။ ထို့ပြင် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဆင်းရဲသူ၊ မျက်မမြင်သူ၊ ချို့တဲ့သူတို့အား ဒါနကို ပေးလှူသင့်၏။

Verse 55

सर्वान्कामानवाप्नोति विष्णुलोकं स गच्छति । पुत्रपौत्रसमायुक्तः परं सुखमवाप्नुयात्

သူသည် ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိ၍ ဗိဿဏုလောကသို့ သွားရောက်၏။ သားမြေးနှင့် ပြည့်စုံကာ အမြင့်ဆုံးသော သုခကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 56

प्रेतयोनिं गता ये च ये च कीटत्वमागताः । सर्वे ते मुक्तिमायांति पितरस्त्रिकुलोद्भवाः

ပရေတအဖြစ်သို့ ကျရောက်သူများနှင့် ပိုးကောင်အဖြစ်သို့ ဖြစ်လာသူများတိုင်အောင်၊ မိသားစု၏ သုံးမျိုးဆက်မှ ပိတೃများအားလုံးသည် မုတ်တိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) သို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 57

श्रुत्वाऽध्यायमिमं पुण्यं शिवलोके च मोदते । सर्वपाप विनिर्मुक्तः स याति परमं पदम्

ဤပုဏ္ဏ अध्याय ကို ကြားနာပြီးနောက် သူသည် ရှိဝလောက၌ ပျော်ရွှင်၏။ အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းကာ အမြင့်ဆုံးသော အဘိဓမ္မအနေအထားသို့ သွားရောက်၏။