Adhyaya 38

Verse 1

अगस्त्य उवाच । शिवलोकं समासाद्य मुनिना ब्रह्मसूनुना । किं चक्रे ब्रूहि षड्वक्त्र कथां कौतुकशालिनीम्

အဂஸ္တျက ပြောသည်။ မျက်နှာခြောက်ပါးရှင်တော်၊ ဗြဟ္မာ၏ သား မုနိ နာရဒသည် ရှိဝ၏ လောကသို့ ရောက်သွားသောအခါ အဲဒီမှာ ဘာလုပ်ခဲ့သနည်း။ အံ့ဩဖွယ်နှင့် ပျော်ရွှင်ဖွယ် ကထာကို ပြောပြပါ။

Verse 2

स्कंद उवाच । शृणु कुंभज वक्ष्यामि नारदेन महात्मना । यत्कृतं तत्र गत्वाशु कैलासं शंकरालयम्

စ్కန္ဒက ပြောသည်။ နားထောင်ပါ၊ ကုಂಭဇ (အဂஸ္တျ) ရေ။ မဟာတ్మာ နာရဒသည် အလျင်အမြန် သွားရောက်၍ ကိုင်လာသ—ရှင်ကရာ၏ နေရာတော်—သို့ ရောက်ပြီးနောက် အဲဒီမှာ ဘာလုပ်ခဲ့သည်ကို ငါ ပြောမည်။

Verse 3

मुनिर्गगनमार्गेण प्राप्य तद्धाम शांभवम् । दृष्ट्वा शिवौ प्रणम्याथ शिवेन विहितादरः

မုနိသည် ကောင်းကင်လမ်းဖြင့် သွား၍ သမ္ဘဝ၏ အဲဒီ နေရာတော်သို့ ရောက်လေ၏။ ရှိဝနှင့် ဒေဝီကို မြင်ပြီး နမസ്കာရပြုလေရာ၊ ရှိဝကလည်း ထိုသူကို သင့်တော်သော ဂုဏ်ပြုမှုဖြင့် ကြိုဆိုလေ၏။

Verse 4

तदुद्दिष्टासनं भेजे पश्यंस्तत्क्रीडनं परम् । क्रीडंतौ तौ तु चाक्षाभ्यां यदा न च विरमेतुः

သူ့အား ညွှန်ပြထားသော အာသနပေါ်တွင် ထိုင်၍ ထိုသူတို့၏ အမြင့်မြတ်သော ကစားပွဲကို ကြည့်နေ하였다။ သို့သော် ထိုနှစ်ပါးသည် စာကာ (အန်စာ) ဖြင့် ကစားနေစဉ် လုံးဝ မရပ်တန့်ကြ။

Verse 5

तदौत्सुक्येन स मुनिः प्रेर्यमाण उवाच ह । नारद उवाच । देवदेव तव क्रीडाखिलं ब्रह्मांडगोलकम् । मासा द्वादश ये नाथ ते सारिफलके गृहाः

စူးစမ်းလိုစိတ်ကြောင့် မုနိသည် လှုံ့ဆော်ခံရ၍ ပြောလေ၏။ နာရဒက ဆိုသည်– အို နတ်တို့၏နတ်ရှင်၊ ဤဗြဟ္မာဏ္ဍ စကြဝဠာလုံးသည် သင်၏ လီလာကစားပွဲတော်ပင်။ အို အရှင်၊ တစ်နှစ်၏ လတစ်ဆယ့်နှစ်လုံးသည် ဤကစားပွဲဘုတ်ပေါ် အခန်းကဏ္ဍများကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 6

कृष्णाः कृष्णेतरा या वै तिथयस्ताश्च सारिकाः । द्विपंचदशमासे यास्त्वक्षयुग्मं तथायने

လဆန်းဘက်နှင့် လဆုတ်ဘက်၏ တိထိနေ့များသည် ကစားပွဲ၏ အစိတ်အပိုင်းများ (ကစားတုံးများ) ဖြစ်၏။ စာလုံးနှစ်လုံးသော အန်ကာ (ဒိုင်စ်) သည် လ၏ နှစ်ပိုင်းနှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့၊ အယန နှစ်ပါး (နွေဦး/ဆောင်းဦး လမ်းကြောင်း) နှင့်လည်း ကိုက်ညီ၏။

Verse 7

सृष्टिप्रलय संज्ञौ द्वौ ग्लहौ जयपराजयौ । देवीजये भवेत्सृष्टिरसृष्टिर्धूर्जटेर्जये

ကစားပွဲ၌ လောင်းကြေးနှစ်ပါးသည် ‘ဖန်ဆင်းခြင်း’ နှင့် ‘ပျက်သုဉ်းခြင်း’ ဟူ၍ ခေါ်ကြပြီး၊ အနိုင်နှင့် အရှုံးပင် ဖြစ်၏။ ဒေဝီ အနိုင်ရလျှင် ဖန်ဆင်းမှု ပေါ်ထွန်း၏; ဓူရ္ဇဋိ (ရှီဝ) အနိုင်ရလျှင် အဖန်ဆင်း—ပြန်လည်သိမ်းဆည်းခြင်း ဖြစ်၏။

Verse 8

भवतोः खेलसमयो यः सा स्थितिरुदाहृता । इत्थं क्रीडैव सकलमेतद्ब्रह्मांडमीशयोः

သင်တို့နှစ်ပါး၏ ကစားချိန်ကာလကို ‘တည်တံ့ခြင်း’ (sthiti) ဟု ခေါ်၏။ ထို့ကြောင့် ဤဗြဟ္မာဏ္ဍ စကြဝဠာအလုံးစုံသည် အရှင်နှစ်ပါး၏ လီလာကစားပွဲသာ ဖြစ်၏။

Verse 9

न देवी जेष्यति पतिं नेशः शक्तिं विजेष्यति । किंचिद्विज्ञप्तुकामोस्मि तन्मातरवधार्यताम्

ဒေဝီသည် မိမိ၏ အရှင်ကို အမှန်တကယ် မအနိုင်ယူနိုင်၊ အရှင်လည်း မိမိ၏ သက္တိကို မအနိုင်ယူနိုင်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်၌ တင်ပြလိုသော တောင်းဆိုချက်သေးငယ်တစ်ရပ် ရှိသည်—အို မိခင်၊ ကျေးဇူးပြု၍ နားထောင်ပါ။

Verse 10

देवः सर्वज्ञनाथोपि न किंचिदवबुध्यति । मानापमानयोर्यस्मादसौ दूरे व्यवस्थितः

အရှင်သည် စర్వজ্ঞနာထ ဖြစ်သော်လည်း ဤအရာကို မည်သို့မျှ မသိသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အကြောင်းမှာ သူသည် ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အရှက်အပျက်တို့မှ အလွန်ဝေးကွာ၍ ထိုအရာတို့ကို ကျော်လွန်ကာ တည်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 11

लीलात्मा गुणवानेष विचारादतिनिर्गुणः । कुर्वन्नपि हि कर्माणि बाध्यते नैव कर्मभिः

ထိုအရှင်သည် လီလာတော်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်၍ ဂုဏ်ရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ် ခွဲခြားသိမြင်ရာ၌ ဂုဏ်ကင်းလွန်မြတ်တော်မူ၏။ ကမ္မကို ပြုလုပ်သော်လည်း ကမ္မကြောင့် မချုပ်နှောင်ခံရ။

Verse 12

मध्यस्थोपि हि सर्वस्य माध्यस्थ्यमवलंबतै । सर्वत्रायं महेशानो मित्राऽमित्रसमानदृक्

အရာအားလုံး၏ အလယ်၌ တည်ရှိနေသော်လည်း အရှင်သည် အပြည့်အဝ မျှတသော အလယ်တန်းတရားကို ထိန်းသိမ်းတော်မူ၏။ နေရာတိုင်း၌ မဟေရှာနသည် မိတ်နှင့် ရန်ကို တူညီသော မြင်ကွင်းဖြင့် ကြည့်တော်မူ၏။

Verse 13

त्वं शक्तिरस्य देवस्य सर्वेषां मान्यभूः परा । दक्षस्यापि त्वया मानो दत्तो पत्यनिमित्तकः

သင်သည် ဤဒေဝ၏ အမှန်တကယ်သော သက္တိဖြစ်၍ အားလုံးက ဂုဏ်ပြုရမည့် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ ဒက္ခာကိုတောင် သင်က ဂုဏ်ပေးခဲ့သည်—သင်၏ ခင်ပွန်းကြောင့်ပင်။

Verse 14

परं त्वं सर्वजगतां जनयित्र्येकिका ध्रुवम् । त्वत्त आविर्भवंत्येव धातृकेशववासवाः

သင်တစ်ဦးတည်းသာ အမှန်တကယ် စကြဝဠာအားလုံး၏ အမြင့်မြတ်မိခင်ဖြစ်၍ တစ်ပါးတည်း မပြောင်းမလဲ တည်ကြည်၏။ သင်ထံမှပင် ဓာတೃ (ဗြဟ္မာ), ကေရှဝ (ဗိෂ္ဏု) နှင့် ဝါသဝ (အိန္ဒြ) တို့ပါ ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 15

त्वमात्मानं न जानासि त्र्यक्षमायाविमोहिता । अतएव हि मे चित्तं दुनोत्यतितरां सति

သင်သည် မိမိ၏ အမှန်တကယ် အာတ္မသရုပ်ကို မသိနိုင်ဘဲ သုံးမျက်စိရှင်၏ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်နေ၏။ ထို့ကြောင့်ပင်၊ ဟေ သန့်ရှင်းသော စတီ၊ ကျွန်ုပ်၏ စိတ်သည် ပို၍ပင် ပူပန်နာကျင်သည်။

Verse 16

अन्या अपि हि याः सत्यः पातिव्रत्यपरायणाः । ता भर्तृचरणौ हित्वा किंचिदन्यन्न मन्वते

အခြားသော သစ္စာရှိသော ဇနီးများလည်း ပတိဝရတဓမ္မ၌ အပြည့်အဝ အားထားသူများဖြစ်၍ ခင်ပွန်း၏ ခြေတော်၌ ခိုလှုံပြီးနောက် အခြားအရာကို မစဉ်းစားကြ။

Verse 17

अथवास्तामियं वार्ता प्रस्तुतं प्रब्रवीम्यहम् । अद्य नीलगिरेस्तस्माद्धरिद्वारसमीपतः

သို့သော် ထိုအကြောင်းကို ယခုအခါ ခဏထားစေ; လက်ရှိသင့်လျော်သောအရာကို ငါပြောမည်။ ယနေ့ နီလဂိရိတောင်မှ ဟရိဒွာရအနီး၌၊

Verse 18

अपूर्वमिव संवीक्ष्य परिप्राप्तस्तवांतिकम् । अत्याश्चर्यविषादाभ्यां किचिद्वक्तुमिहोत्सुकः

မကြုံဖူးသကဲ့သို့ အံ့ဖွယ်တစ်စုံတစ်ရာကို မြင်ပြီးနောက် သူသည် သင်၏ရှေ့သို့ ရောက်လာ၏; အလွန်အံ့ဩခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းတို့ကြောင့် လွှမ်းမိုးကာ ဤနေရာ၌ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောလိုစိတ်ပြင်းပြခဲ့သည်။

Verse 19

आश्चर्यहेतुरेवायं यत्पुंजातं त्रयीतले । तद्दृष्टं सकलत्रं च दक्षस्याध्वरमंडपे

ဤအရာပင် အံ့ဩရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းတည်း—သုံးလောက၏ အောက်ခံဖြစ်သော မြေပြင်ပေါ်၌ ဖြစ်ပွားလာသမျှ။ ထိုဖြစ်ရပ်အလုံးစုံကို ဒက္ခ၏ ယဇ్ఞမဏ္ဍပ၌ မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။

Verse 20

सालंकारं समानं च सानंदमुखपंकजम् । विस्मृताखिलकार्यं च दक्षयज्ञप्रवर्तकम्

အလှဆင်တင့်တယ်၍ တည်ငြိမ်သကဲ့သို့၊ ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် တောက်ပသော ကြာပန်းမျက်နှာရှိ၏။ အခြားကိစ္စအားလုံးကို မေ့လျော့ကာ—ဒက္ခ၏ ယဇ్ఞကို စတင်ပွားစေသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 21

विषादे कारणं चैतद्यतो जातमिदं जगत् । यस्मिन्प्रवर्तते यत्र लयमेष्यति च ध्रुवम्

ဤဝမ်းနည်းခြင်းပင် အကြောင်းရင်းဖြစ်လာ၍—ဤလောကသည် ထိုမှ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထိုအတွင်း၌ လည်ပတ်တိုးတက်၍၊ နောက်ဆုံးတွင် မလွဲမသွေ ထိုထဲသို့ပင် လျောကွယ်သွားမည်။

Verse 22

तदेव तत्र नो दृष्टं भवद्वंद्वं भवापहम् । प्रायो विषादजनकं भवतोर्यददर्शनम्

ထိုနေရာ၌ သင်တို့၏ သန့်ရှင်းသော အတွဲတော်—လောကဘဝကို ဖယ်ရှားပေးသူတို့ကို မမြင်ရပါ။ အများအားဖြင့် သင်တို့နှစ်ပါးကို မမြင်ရခြင်းပင် ဤဝမ်းနည်းမှုကို ဖြစ်စေသည်။

Verse 23

तदेव नाभवत्तत्र समभूदन्यदेव हि । तच्च वक्तुं न शक्येत तद्वक्ता दक्ष एव सः

ထိုအရာတစ်ခုတည်း မဖြစ်ပွားခဲ့ပေ—အမှန်တကယ်တော့ အခြားအရာတစ်ခုလုံး ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ထိုကို တကယ်တမ်း ပြောဆို၍ မရနိုင်; ပြောဆိုရန် သင့်တော်သူမှာ ဒက္ခပင် ဖြစ်သည်။

Verse 24

तानि वाक्यानि चाकर्ण्य द्रुहिणेन ययेततः । महर्षिणा दधीचेन धिक्कृतो नितरां हि सः

ထိုစကားများကို ကြားသိပြီးနောက် ဒြုဟိဏ (ဗြဟ္မာ) သည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွား၏။ မဟာရိရှီ ဒဓီချီ၏ ပြင်းထန်သော ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှုကို အမှန်တကယ် ခံခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 25

शप्तश्च वीक्षमाणानां देवर्षीणां प्रजापतिः । मया च कर्णौ पिहितौ श्रुत्वा तद्गर्हणा गिरः

ကြည့်ရှုနေသော ဒေဝရ္ဓိများ၏ မျက်မှောက်တွင် ပရဇာပတိသည်လည်း ကျိန်စာခံရ၏။ ထိုကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချစကားများကို ကြားသဖြင့် ငါသည် နားနှစ်ဖက်ကို ပိတ်ထားခဲ့၏။

Verse 26

दधीचिना समं केचिद्दुर्वासः प्रमुखा द्विजाः । भवनिंदां समाकर्ण्य कियतोपि विनिर्ययुः

ဒဓီချိနှင့်အတူ ဒုရ္ဝာသတ်ကို ဦးဆောင်သူအဖြစ်ထားသော ဒွိဇ ရဟန်းအချို့သည်၊ ဘဝ (ရှီဝ) ကို အပြစ်တင်လျော့ချသံကို ကြားပြီးနောက် အချိန်အနည်းငယ်ကြာသော် ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 27

प्रावर्तत महायागो हृष्टपुष्टमहाजनः । तथा द्रष्टुं न शक्नोमि तत आगतवानिह

မဟာယဇ္ဉာသည် ဆက်လက်ကျင်းပနေပြီး လူအစုအဝေးကြီးသည် ဝမ်းမြောက်၍ အားကောင်းချမ်းသာနေ၏။ သို့သော် ငါသည် ထိုကို ကြည့်မခံနိုင်သဖြင့် ဤနေရာသို့ ထွက်လာခဲ့၏။

Verse 28

भगिन्योपि च या देवि तव तत्र सभर्तृकाः । तासां गौरवमालोक्य न किंचिद्वक्तुमुत्सहे

အို ဒေဝီ၊ သင်၏ အစ်မ/ညီမများပင် ထိုနေရာ၌ မိမိတို့၏ ခင်ပွန်းများနှင့်အတူ ရှိနေကြ၏။ သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အာဏာတန်ခိုးကို မြင်၍ ငါသည် မည်သည့်စကားမျှ မပြောရဲပါ။

Verse 29

इति देवी समाकर्ण्य सती दक्षकुमारिका । करादक्षौ समुत्सृज्य दध्यौ किंचित्क्षणं हृदि

ဤသို့ကို ကြားသော် ဒက္ခ၏ သမီး ဒေဝီ စတီသည် လက်ဖြင့်ကာထားသော မျက်စိကို လျှော့ချ၍ (ဖွင့်၍) နှလုံးအတွင်း၌ ခဏမျှ စဉ်းစားတော်မူ၏။

Verse 30

उवाच च भवत्वेवं शरणं भव एव मे । संप्रधार्येति मनसि सती दाक्षायणी ततः

ထို့နောက် သတီ ဒက္ရှာယဏီက မိန့်တော်မူသည်—«အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ပါစေ။ ဘဝ (ရှီဝ) တစ်ပါးတည်းသာ ကျွန်မ၏ ခိုလှုံရာ ဖြစ်သည်» ဟု စိတ်တွင် ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက်။

Verse 31

द्रुतमेव समुत्तस्थौ प्रणनाम च शंकरम् । मौलावंजलिमाधाय देवी देवं व्यजिज्ञपत्

ထိုခဏချင်းပင် ဒေဝီသည် အမြန်ထ၍ ရှင်ကရာ (ရှင်ကရ) ကို ဦးချကန်တော့၏။ လက်နှစ်ဖက်ကို ပေါင်းစည်းကာ ခေါင်းပေါ်တင်၍ ရိုသေစွာ၊ ဒေဝီသည် သခင်ဘုရားထံ တောင်းလျှောက်၏။

Verse 32

देव्युवाच । विजयस्वांधकध्वंसिं त्र्यंबक त्रिपुरांतक । चरणौ शरणं ते मे देह्यनुज्ञा सदाशिव

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်—«အန္ဓကကို ဖျက်ဆီးသူအို၊ တြိအမ္ဗကအို၊ တြိပုရကို သတ်မြတ်သူအို—အောင်မြင်ပါစေ။ သင်၏ ခြေတော်နှစ်ဖက်သည် ကျွန်မ၏ ခိုလှုံရာဖြစ်၏။ စဒါရှီဝအို၊ ခွင့်ပြုတော်မူပါ»။

Verse 33

मा निषेधीः प्रार्थयामि यास्यमि पितुरंतिकम् । उक्त्वेति मौलिमदधादंधकारि पदांबुजे

«မတားမြစ်ပါနှင့်—ကျွန်မ တောင်းပန်ပါသည်။ အဖေ၏ အနီးသို့ သွားမည်» ဟု ဆိုပြီးနောက်၊ အန္ဓက၏ ရန်သူ (ရှီဝ) ၏ ကြာပန်းကဲ့သို့သော ခြေတော်ပေါ်သို့ မိမိခေါင်းကို တင်လေ၏။

Verse 34

अथोक्ता शंभुना देवी मृडान्युत्तिष्ठ भामिनि । किमपूर्णं तवास्त्यत्र वदसौ भाग्यसुंदरि

ထို့နောက် ရှမ္ဘူက ဒေဝီအား မိန့်တော်မူသည်—«မೃဍာနီ အို နူးညံ့သူမ၊ ထပါ၊ အို လှပသူမ။ ဒီမှာ သင့်အတွက် မပြည့်စုံသေးတာ ဘာရှိသနည်း။ ကံကောင်းခြင်းဖြင့် တင့်တယ်သူမ၊ ငါ့အား ပြောပါ»။

Verse 35

लक्ष्म्या अपि च सौभाग्यं ब्रह्माण्यै कांतिरुत्तमा । शच्यै नित्यनवीनत्वं भवत्या दत्तमीश्वरि

လက္ခမီ၏ ကံကောင်းခြင်း၊ ဗြဟ္မာဏီ၏ အလင်းရောင်အမြင့်မြတ်၊ နှင့် သချီ၏ အမြဲအသစ်တောက်ပသော ယုဝန—ဤအရာအားလုံးကို အို မဟာဒေဝီ၊ အရှင်မ၊ သင်ပင် ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 36

त्वया च शक्तिमानस्मि महदैश्वर्यरक्षणे । त्वां च शक्तिं समासाद्य स्वलीलारूपधारिणीम्

သင်ကြောင့်ပင် ငါသည် မဟာအာဏာတော်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရာ၌ အင်အားရရှိ၏။ ထို့ပြင် သင်ကို—ကိုယ်တိုင်သော သက္တိ၊ ကိုယ်ပိုင် လီလာဖြင့် ရုပ်သဏ္ဌာန်များကို ဆောင်ယူတော်မူသူ—ရောက်ရှိလျက်၊

Verse 37

एतत्सृजामि पाम्यद्मि त्वल्लीलाप्रेरितोंगने । कुतो मां हातुमिच्छेस्त्वं मम वामार्धधारिणि

ငါသည် ဖန်ဆင်း၏၊ ထိန်းသိမ်း၏၊ ပြန်လည်သိမ်းယူစားသုံး၏—အို ချစ်သူမ—သင်၏ ဒေဝလီလာက လှုံ့ဆော်သဖြင့်။ ငါ၏ ဘယ်ဖက်တစ်ဝက်အဖြစ် တည်ရှိသူမ၊ သင်သည် ငါ့ကို စွန့်ခွာလိုမည်ဟု မည်သို့ ဖြစ်နိုင်နည်း။

Verse 38

शिवा शिवोदितं चेति श्रुत्वाप्याह महेश्वरम् । जीवितेश विहाय त्वां न क्वापि परियाम्यहम्

ရှီဝ၏ စကားတော်ကို ကြားပြီးနောက် ရှီဝါ (ဒေဝီ) သည် မဟေရှဝရအား ပြန်လည်ဆို၏—“အို ငါ့အသက်၏ အရှင်၊ သင်ကို စွန့်ခွာ၍ ငါသည် မည်သည့်နေရာသို့မျှ မသွားပါ။”

Verse 39

मनो मे चरणद्वंद्वे तव स्थास्यति निश्चलम् । क्रतुं द्रष्टुं पितुर्यामि नैक्षि यज्ञो मया क्वचित्

ငါ့စိတ်သည် သင်၏ ခြေတော်နှစ်ဖက်၌ မလှုပ်မယှက် တည်နေမည်။ ငါသည် အဖေ၏ နေရာသို့ ယဇ్ఞကို ကြည့်ရှုရန်သာ သွားမည်၊ ငါကိုယ်တိုင် ယဇ్ఞတစ်စုံတစ်ရာ မပြုလုပ်ရန် မဟုတ်။

Verse 40

शंभुः कात्यायनीवाक्यामिति श्रुत्वा तदाब्रवीत् । क्रतुस्त्वया नेक्षितश्चेदाहरामि ततः क्रतुम्

ကာတ်ယာယနီ (မဟာဒေဝီ) ၏စကားကို ကြားသော်၊ သမ္ဘူသည် ထိုခဏ၌ မိန့်တော်မူ၏— «သင် မမြင်ရသေးလျှင် ထိုကရတု (ယဇ္ဉ) ကို ဤနေရာသို့ ငါ ယူဆောင်လာမည်»။

Verse 41

मच्छक्ति धारिणी त्वं वा सृजैवान्यां क्रतुक्रियाम् । अन्यो यज्ञपुमानस्तु संत्वन्ये लोकपालकाः

«ငါ၏ အင်အားကို ကိုင်ဆောင်သူမ၊ သင်ကိုယ်တိုင်ပင် အခြားကရတုကိရိယာ (ယဇ္ဉအခမ်းအနား) ကို စတင်ဖန်တီးလှုပ်ရှားစေပါ၊ သို့မဟုတ် အခြား “ယဇ္ဉပုမာန်” (ယဇ္ဉကို ဆောင်ရွက်သူ) တစ်ဦး ရှိစေကာ၊ အခြား လောကပာလက (လောကကာကွယ်သူ) များလည်း ရှိစေပါစေ»။

Verse 42

अन्यानाशु विधेहि त्वमृषीनार्त्विज्यकर्मणि । पुनर्जगाद देवीति श्रुत्वा शंभोरुदीरितम्

«ယဇ္ဉ၏ အာရ္တွိဇျကာမ (ပုရောဟိတ်တာဝန်) အတွက် အခြား ရှိသီများကို အမြန် ခန့်အပ်ပါ» ဟု မိန့်တော်မူသော်၊ သမ္ဘူ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဒေဝီသည် ထပ်မံ ပြန်လည် မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 43

पितुर्यज्ञोत्सवो नाथ द्रष्टव्योऽत्र मया ध्रुवम् । देह्यनुज्ञां गमिष्यामि मा मे कार्षीर्वचोन्यथा

«အရှင်နာထ၊ အဖေ၏ ယဇ္ဉပွဲတော်ကို ငါ ဤနေရာ၌ မဖြစ်မနေ မြင်ရမည်။ ခွင့်ပြုတော်မူပါ၊ ငါ သွားမည်။ ငါ၏ စကား မမှန်ကန်သွားအောင် မလုပ်ပါနှင့်»။

Verse 44

कः प्रतीपयितुं शक्तश्चेतो वा जलमेव वा । निम्नायाभ्युद्यतं नाथ माद्य मां प्रतिषेधय

«စိတ်ကိုဖြစ်စေ ရေကိုဖြစ်စေ ပြန်လှန်နိုင်သူ ဘယ်သူရှိမည်နည်း။ အရှင်နာထ၊ ငါ သွားရန် တက်ကြွနေချိန်၌ ငါ့ကို မတားဆီးပါနှင့်—တောင်စောင်းသို့ ဆင်းသက်ပြေးလွှားသော စီးကြောင်းကဲ့သို့»။

Verse 45

निशम्येति पुनः प्राह सर्वज्ञो भूतनायकः । मा याहि देवि मां हित्वा गता च न मिलिष्यसि

ဤစကားကို ကြားသိပြီးနောက် သတ္တဝါတို့၏ အရှင်၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်တော်မူသော ဘုရားသခင်သည် ထပ်မံ မိန့်တော်မူ၏— «ဒေဝီရေ၊ ငါ့ကို စွန့်၍ မသွားပါနှင့်။ သွားပြီးလျှင် နောက်တစ်ဖန် ငါ့ကို မတွေ့ရတော့မည်»။

Verse 46

अद्य प्राचीं यियासुं त्वां वारयेत्पंगुवासरः । नक्षत्रं च तथा ज्येष्ठा तिथिश्च नवमी प्रिये

«ယနေ့ အရှေ့ဘက်သို့ သွားလိုသော သင်ကို ‘ပင်ဂု’ ဟုခေါ်သော နေ့ဝါရက တားဆီးလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ချစ်သူရေ၊ နက္ခတ်သည် ဂျေဋ္ဌာ ဖြစ်၍ တိထိသည် နဝမီ (ကိုးရက်မြောက်) ဖြစ်သည်»။

Verse 47

अद्य सप्तदशो योगो वियोगोद्य तनोऽशुभः । धनिष्ठार्ध समुत्पन्ने तव ताराद्य पंचमी

«ယနေ့ ယောဂ အမှတ် ၁၇ ဖြစ်သော ‘ဝိယောဂ’ ပေါ်ထွန်းလာ၍ ကိုယ်ခန္ဓာအတွက် မကောင်းသဖြစ်စေသည်။ ထို့ပြင် ဓနိဋ္ဌာ၏ တစ်ဝက် စတင်သည့်အခါ သင်အတွက် တာရာ (မွေးကြယ်တွက်ချက်မှု) မှ ပဉ္စမီ၊ ငါးမြောက် ဖြစ်သည်»။

Verse 48

मा गा देवि गताद्य त्वं नहि द्रक्ष्यसि मां पुनः । पुनर्देवी बभाषे सा यदि नाम्नाप्यहं सती

«ဒေဝီရေ၊ မသွားပါနှင့်။ ယနေ့ သွားလျှင် နောက်တစ်ဖန် ငါ့ကို မမြင်ရတော့မည်» ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ဒေဝီသည် ထပ်မံ ပြောကြား၏— «နာမည်သာ ‘သတီ’ ဟု ခေါ်ရသော်လည်း…»။

Verse 49

तदा तन्वंतरेणापि करिष्ये तव दासताम् । ततो भवः पुनः प्राह को वा वारयितुं प्रभुः

«အခြားကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုအတွင်း၌ပင် သင်၏ အမှုတော်ကို ဆက်လက် ထမ်းဆောင်မည်» ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် ဘဝ (ရှီဝ) သည် ထပ်မံ မိန့်တော်မူ၏— «ထိုသို့ ဆုံးဖြတ်ထားသူကို တားဆီးနိုင်မည့် အရှင်က ဘယ်သူနည်း?»။

Verse 50

परिक्षुब्धमनोवृत्तिं स्त्रियं वा पुरुषं तु वा । पुनर्न दर्शनं देवि मया सत्यं ब्रवीम्यहम्

မိန်းမဖြစ်စေ ယောက်ျားဖြစ်စေ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြင်းထန်စွာကွဲပြားနေသူကို မူလကဲ့သို့ ပြန်လည်မြင်တွေ့ရတော့မည်မဟုတ်၊ အို ဒေဝီ။ ငါသည် အမှန်တရားကို ပြော၏။

Verse 51

परं न देवि गंतव्यं महामानधनेच्छुभिः । अनाहूत तया कांते मातापितृगृहानपि

အို ဒေဝီ၊ ကြီးမားသောဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ဥစ္စာကိုလိုချင်၍ မသွားသင့်။ အို ချစ်သူ၊ သူမက မဖိတ်ခေါ်လျှင် ကိုယ့်မိဘအိမ်သို့တောင် မသွားသင့်။

Verse 52

यथा सिंधुगता सिंधुर्न पुनः परिवर्तते । तथाद्य गंत्र्या नो जातु तवागमनमिष्यते

ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်သွားသော မြစ်သည် နောက်ပြန်မလှည့်သကဲ့သို့၊ ယနေ့ သင်ထွက်ခွာသွားလျှင် သင်၏ပြန်လာခြင်းကို မည်သည့်အခါမျှ မလက်ခံတော့မည်။

Verse 53

देव्युवाच । अवश्यं यद्यहं रक्ता तव पादाबुंजद्वये । तथा त्वमेव मे नाथो भविष्यसि भवांतरे

ဒေဝီက ပြောသည်— «ငါသည် သင်၏ ကြာပန်းတော်ခြေတော်နှစ်ဖက်ကို မလွဲမသွေ သဒ္ဓါဖြင့် ချစ်မြတ်နိုးလျှင်၊ နောက်ဘဝ၌ပင် သင်တစ်ဦးတည်းသာ ငါ၏ နာထာ ဖြစ်လိမ့်မည်»။

Verse 54

इत्युक्त्वा निर्ययौ देवी कोपांधीकृतलोचना । यियासुभिश्च कार्यार्थं यत्कर्तव्यं न तत्कृतम्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဒေဝီသည် ဒေါသကြောင့် မျက်စိမမြင်သကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ မိမိရည်ရွယ်ရာအတွက် အလျင်အမြန်သွားလိုစိတ်ကြောင့် လုပ်သင့်သည့်အရာကို မလုပ်မိခဲ့။

Verse 55

न ननाम महादेवं न च चक्रे प्रदक्षिणम् । अतएव हि सा देवी न गता पुनरागता

သူမသည် မဟာဒေဝကို မနမ့်မိဘဲ၊ ပရဒက္ခိဏာ (ပတ်လည်လှည့်ဝတ်ပြုခြင်း) ကိုလည်း မပြုခဲ့။ ထိုကြောင့်ပင် နတ်သမီးသည် သွားခဲ့သော်လည်း ထပ်မံ မပြန်လာတော့။

Verse 56

अप्रणम्य महेशानमकृत्वापि प्रदक्षिणम् । अद्यापि न निवर्तंते गताः प्राग्वासरा इव

မဟေရှာနကို မနမ့်မိဘဲ၊ ပရဒက္ခိဏာကိုတောင် မပြုဘဲ ထွက်ခွာသွားသူတို့သည် ယနေ့တိုင် မပြန်လာကြ—ကာလကွယ်သွားသော နေ့ရက်များကဲ့သို့ပင်။

Verse 57

तया चरणचारिण्या राज्ञ्या त्रिभुवनेशितुः । अपि तत्पावनं वर्त्म मेनेति कठिनं बहु

ခြေလျင်သွားလာသော ထိုမိဖုရားသည် သုံးလောက၏ အရှင်၏ သန့်ရှင်းစေသော လမ်းကြောင်းကိုပင် အလွန်ခက်ခဲလှသည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သည်။

Verse 58

देवोपि तां सतीं यांतीं दृष्ट्वा चरणचारिणीम् । अतीव विव्यथे चित्ते गणांश्चाथ समाह्वयत्

အရှင်တော်ပင် သီလဝတီသော ထိုမိန်းမကြီးကို ခြေလျင်သွားနေသည်ကို မြင်၍ စိတ်နှလုံးအလွန်နာကျင်တုန်လှုပ်ကာ၊ ထို့နောက် ဂဏများကို ခေါ်ယူ하였다။

Verse 59

गणा विमानं नयत मनःपवनचक्रिणम् । पंचास्यायुतसंयुक्तं रत्नसानुध्वजोच्छ्रितम्

«ဟေ့ ဂဏတို့၊ စိတ်နှင့်လေကဲ့သို့ အလျင်မြန်စွာ သွားနိုင်သော ဝိမာနကို ယူလာကြ။ မျက်နှာငါးပါးရှိသူ တစ်သောင်းနှင့် တွဲဖက်ထားပြီး၊ ရတနာတောင်ထိပ်များပေါ်တွင် အလံတော်များ မြင့်မားစွာ ထောင်ထားသော ဝိမာနကို»။

Verse 60

महावातपताकं च महाबुद्ध्यक्षलक्षितम् । नर्मदालकनंदा च यत्रेषादंडतांगते

(ထို ဝိမာနကို ယူဆောင်လာ) လေတိုက်လှုပ်ရှားသော အလံကြီးများနှင့်၊ မဟာဉာဏ်၏ လက္ခဏာများဖြင့် မှတ်သားထားသည်။ ထိုနေရာ၌ နർമဒါ၊ အလကနန္ဒာ နှင့် အခြား သန့်ရှင်းသော မြစ်များသည် ၎င်း၏ တံတားတိုင်ကဲ့သို့ အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် တည်ရှိကြသည်။

Verse 61

छत्रीभूतौ च यत्रस्तः सूर्याचंद्रमसावपि । यस्मिन्मकरतुंडं च वाराहीशक्तिरुत्तमा

ထိုနေရာ၌ နေမင်းနှင့် လမင်းတောင် မင်းရဲ့ ထီးတော်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသကဲ့သို့ တည်နေကြ၏။ ထိုဒေဝယာဉ်ပေါ်တွင် မကရနှုတ်သဏ္ဌာန်၏ အမှတ်တံဆိပ်ကို ဆောင်သော အထွတ်အမြတ် ဝါရာဟီ-ရှက္တိ ကို တင်ထား၏။

Verse 62

धूः स्वयं चापि गायत्री रज्जवस्तक्षकादयः । सारथिः प्रणवो यत्र क्रेंकारः प्रणवध्वनिः

ထိုနေရာ၌ ဓူḥ ကိုယ်တိုင်နှင့် ဂါယတြီလည်း ရှိ၏။ ကြိုးကွင်းများမှာ တက္ဆက နဂါးတို့နှင့် အလားတူများ ဖြစ်ကြ၏။ ရထားမောင်းသူမှာ ပ္ရဏဝ (အိုṁ) ဖြစ်ပြီး၊ ပ္ရဏဝ၏ သံတော်သည် «kreṃ» မန္တရသံအဖြစ် ထွက်ပေါ်လှုပ်ရှား၏။

Verse 63

अंगानि रक्षका यत्र वरूथश्छंदसां गणः । इत्याज्ञप्ता गणास्तूर्णं रथं निन्युर्हराज्ञया

ထိုနေရာ၌ ဝေဒအင်္ဂများသည် ကာကွယ်သူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ချန္ဒသ (မီတာ) များ၏ အစုအဝေးသည် ကာကွယ်ရေးတန်းစီ (ဝရုဓ) အဖြစ် ဖြစ်တည်၏။ ထို့ကြောင့် အမိန့်ခံရသဖြင့် ဂဏများသည် ဟရိ၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ရထားကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲယူသွားကြ၏။

Verse 64

देव्या सनाथं तं कृत्वा विमानं पार्षदा दिवि । अनुजग्मुर्महादेवीं दिव्यां तेजोविजृंभिणीम्

ထို့နောက် ဒေဝီအတွက် ဝိမာနကို အပြည့်အစုံ ပြင်ဆင်ပေးပြီး၊ ကောင်းကင်၌ရှိသော ပါရ္သဒများသည် တောက်ပ၍ ဒိဗ္ဗသဘောဖြင့် တေဇော ပွားထွန်းနေသော မဟာဒေဝီ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါကြ၏။

Verse 65

सा क्षणं त्र्यक्षरमणी वीक्ष्य दक्षसभांगणम् । नभोंऽगणाद्विमानस्थानतो वेगादवातरत्

သူမ—တြျက္အက္ခရာမဏီ—ဒက္ခ၏ အစည်းအဝေးဝင်းကို ခဏကြည့်ပြီးနောက်၊ ဝိမာနာ၌ နေရာမှ ကောင်းကင်ပွင့်လင်းထဲကနေ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လာ၍ ဆင်းနားတည်၏။

Verse 66

अविशद् यज्ञवाटं च चकितंरक्षि वीक्षिता । कृतमंगलनेपथ्यां प्रसूं दृष्ट्वा किरीटिनीम्

သူမသည် ယဇ္ဉဝါဋသို့ ဝင်ရောက်ရာ၊ ကာကွယ်သူများသည် ထိတ်လန့်၍ ကြည့်နေကြ၏။ မင်္ဂလာအခမ်းအနားဝတ်စုံဖြင့် အလှဆင်ကာ မကွတ်ဆောင်းထားသော ပရသုကို မြင်လျှင် ထိုမြင်ကွင်းကို နီးကပ်စွာ ကြည့်ရှု၏။

Verse 67

सभर्तृकाश्च भगिनीर्नवालंकृतिशालिनीः । साश्चर्याश्च सगर्वाश्च सानंदाश्च ससाध्वसाः

သူမ၏ အစ်မ/ညီမများသည်—တစ်ဦးချင်းစီ ခင်ပွန်းနှင့်အတူရှိကာ အလှဆင်အသစ်များဖြင့် တောက်ပလှပ၍—အံ့ဩ၊ ဂုဏ်မာန်၊ ဝမ်းမြောက်၊ သို့သော် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်လျက် ရပ်နေကြ၏။

Verse 68

अचिंतिता त्वनाहूता विमानाद्धरवल्लभा । कथमेषा परिप्राप्ता क्षणमित्थं प्रपश्यतीः

“မမျှော်လင့်ဘဲ၊ မဖိတ်ခေါ်ဘဲ—ဟရ၏ ချစ်မြတ်နိုးသူမက ဝိမာနာမှ ဆင်းလာပြီ! သူမ ဘယ်လို ဒီနေရာကို ရောက်လာသနည်း?” ဟူ၍ ခဏတာ ထိုသို့ပင် ကြည့်နေကြ၏။

Verse 69

असंभाष्या पिताः सर्वा गता दक्षांतिकं सती । पित्रा पृष्टा तु मात्रापि भद्रं जातं त्वदागमे

အကြီးအကဲဖခင်များအားလုံးနှင့် မပြောဆိုဘဲ၊ စတီသည် ဒက္ခ၏ အနီးသို့ သွား၏။ ထို့နောက် ဖခင်က မေးမြန်းပြီး မိခင်လည်း “သင်လာရောက်ခြင်းကြောင့် မင်္ဂလာကောင်းခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီ” ဟု ဆို၏။

Verse 70

सत्युवाच । यदि भद्रं जनेतर्मे समागमनतो भवेत् । कथं नाहं समाहूता यथैता मे सहोदराः

သတီက ပြောသည်။ «အမေ၊ ငါ ဒီကိုလာခြင်းကြောင့် အကျိုးကောင်းတကယ် ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင်၊ ငါ့ညီမတွေလိုပဲ ဘာကြောင့် ငါကို မဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာလဲ?»

Verse 71

दक्ष उवाच । अयि कन्ये महाधन्ये ह्यनन्ये सर्वमंगले । अयं ते न मनाग्दोषो दोष एष ममैव हि

ဒက္ခက ပြောသည်။ «သမီးရေ၊ အလွန်ကံကောင်းသူ၊ မလှုပ်မယှက် သစ္စာရှိသူ၊ အစဉ်မင်္ဂလာပြည့်စုံသူရေ—ဒီမှာ သမီးအပြစ် မရှိသလောက်ပါ။ အပြစ်က ငါ့တစ်ယောက်တည်းပဲ ဖြစ်တယ်။»

Verse 72

तादृग्विधाय यत्पत्ये मया दत्ताज्ञबुद्धिना । यदहं तं समाज्ञास्यमीश्वरोसौ निरीश्वरः

«မသိနားမလည်တဲ့ စိတ်နဲ့ သမီးကို အဲဒီလို ခင်ပွန်းထံ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ ငါက သူ့ကို အမိန့်ပေးနိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ်—သူက အရှင်ဖြစ်ပြီး ငါက အရှင်မဟုတ်ကြောင်း မမြင်ခဲ့တာပဲ။»

Verse 73

तदा कथमदास्यं त्वां तस्मै मायास्वरूपिणं । अहं शिवाख्यया तुष्टो न जाने शिवरूपिणम्

«ဒါဆို ငါက မာယာပုံရိပ်တွေနဲ့ပဲ သူ့ကို မြင်နေခဲ့တာနဲ့၊ သမီးကို သူ့ထံ ဘယ်လိုပေးနိုင်မလဲ။ ‘ရှီဝ’ ဆိုတဲ့ နာမတော်ကြောင့်ပဲ ကျေနပ်နေခဲ့ပြီး၊ ရှီဝရဲ့ အမှန်တကယ် ရূপကို မသိခဲ့ဘူး။»

Verse 74

पितामहेन बहुधा वर्णितोसौ ममाग्रतः । शंकरोयमयं शभुरसौ पशुपतिः शिवः

«ငါ့ရှေ့မှာ ပိတামဟာ (ဗြဟ္မာ) က သူ့ကို နည်းမျိုးစုံနဲ့ ရှင်းပြခဲ့တယ်—‘ဒီသူက သင်္ကရ၊ ဒီသူက သမ္ဘု၊ သူက ပသုပတိ၊ ရှီဝ ကိုယ်တိုင်ပဲ’ လို့။»

Verse 75

श्रीकंठोसौ महेशोऽसौ सर्वज्ञोसौ वृषध्वजः । अस्मै कन्यां प्रयच्छ त्वं महादेवाय धन्विने

ထိုသူသည် Śrīkaṇṭha ဖြစ်၏၊ Maheśa ဖြစ်၏၊ အလုံးစုံသိတတ်သူ ဖြစ်၏၊ နွားအမှတ်တံဆိပ်ကို ဆောင်သူ ဖြစ်၏။ ထိုမိန်းကလေးကို ထိုသူထံ—မြားတံကိုင်သော Mahādeva ထံ—ပေးအပ်လော့။

Verse 76

वाक्याच्छतधृतेस्तस्मात्तस्मै दत्ता मयानघे । न जाने तं विरूपाक्षमुक्षगं विषभक्षिणम्

အပြစ်ကင်းသူရေ၊ Śatadhṛti (ဗြဟ္မာ) ၏ စကားကြောင့် မင်းကို ထိုသူထံ ငါပေးအပ်ခဲ့၏။ သို့ရာတွင် ငါမသိခဲ့—Virūpākṣa၊ နွားကို အဖော်ထားသူ၊ အဆိပ်ကို စားသုံးသူကို။

Verse 77

पितृकाननसंवासं शूलिनं च कपालिनम् । द्विजिह्वसंगसुभगं जलाधारं कपर्दिनम्

(ငါမသိခဲ့) ပိတೃတို့၏ တောအုပ်၌ နေထိုင်သူ၊ သုံးခွံလှံကိုင်သူ၊ ခေါင်းခွံဆောင်သူကို။ နှစ်လျှာရှိသော မြွေတို့၏ အဖော်အပေါင်းကြောင့် တောက်ပသူ၊ ရေ (ဂင်္ဂါ) ကို ဆောင်သူ၊ ဆံပင်ချည်ထုံးထားသော အရှင်ကို။

Verse 78

कलंकिकृतमौलिं च धूलिधूसरचर्चितम् । क्वचित्कौपीनवसनं नग्नं वातूलवत्क्वचित्

(ငါမသိခဲ့) ခေါင်းပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမှတ်အသားများရှိသူ၊ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ဖုန်မှုန့်လိမ်းကာ မီးခိုးရောင်ဖြစ်သူကို။ တခါတရံ လည်ပင်းအောက်အဝတ်တစ်စင်းသာဝတ်၍၊ တခါတရံ အဝတ်မဲ့—တခါတရံ လေဝင်ပူးသကဲ့သို့ ထင်ရသူကို။

Verse 79

क्वचिच्च चर्मवसनं क्वचिद्भिक्षाटनप्रियम् । विटंकभूतानुचरं स्थाणुमुग्रं तमोगुणम्

တခါတရံ တိရစ္ဆာန်အရေဝတ်သူ၊ တခါတရံ ဆွမ်းခံလှည့်လည်ခြင်းကို နှစ်သက်သူ; ထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်များက လိုက်ပါသူ—မလှုပ်မရှားသော Sthāṇu၊ ကြောက်မက်ဖွယ် Ugra၊ မသိသူအတွက် တမိုဂုဏ်သကဲ့သို့ ထင်ရသူ။

Verse 80

रुद्रं रौद्रपरीवारं महाकालवपुर्धरम् । नृकरोटीपरिकरं जातिगोत्रविवर्जितम्

(ကျွန်ုပ် မသိမမြင်ခဲ့) ရုဒ္ဒရကို—ကြမ်းတမ်းသော ရုဒ္ဒရအဖွဲ့များ ဝိုင်းရံလျက်၊ မဟာကာလ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်လျက်၊ လူခေါင်းခွံများဖြင့် အလှဆင်လျက်၊ ဇာတိနှင့် မျိုးရိုးကို ကျော်လွန်တော်မူသော အရှင်။

Verse 81

न सम्यग्वेत्ति तं कश्चिज्जानानोपि प्रतारितः । किं बहूक्तेन तनये समस्त नयशालिनि

အရှင်ကို အမှန်တကယ် သိမြင်သူ မရှိပါ; သိတယ်ဟု ထင်သူတောင် မောဟဖြင့် လှည့်ဖြားခံရ၏။ အများကြီး ပြောခြင်းက ဘာအကျိုးရှိသနည်း၊ နည်းလမ်းပညာ အစုံအလင်ရှိသော သမီးရေ။

Verse 82

क्व पांसुलपटच्छन्नो महाशंखविभूषणः । प्रबद्धसर्पकेयूरः प्रलंबित जटासटः

ဖုန်တင်အဝတ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလျက်၊ ကြီးမားသော သင်္ခါအလှဆင်များဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက်၊ မြွေချည်ကေယူးများကို ဝတ်ဆင်လျက်၊ လေးလံသော ဇဋာဆံပင်အစုကြီး ချလျက်ရှိသော ထိုအရှင်သည် ဘယ်မှာနည်း။

Verse 83

डमड्डमरुकव्यग्र हस्ताग्रः खंडचंद्रभृत् । तांडवाडंबररुचिः सर्वामंगल चेष्टितः

လက်တော်သည် ḍamaru ဒမရု တီးခတ်ရာ၌ စိတ်အားထက်သန်လျက်; လခြမ်းကို ဆောင်တော်မူ၏။ တာဏ္ဍဝ၏ ဂုဏ်ရောင်အလှဖြင့် ထွန်းလင်းတောက်ပ၍၊ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် မင်္ဂလာအပေါင်း၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 84

मृडानि सहरः क्वाऽयमध्वरो मंगलालयः । अतएव समाहूता नेह त्वं सर्वमंगले

အို နူးညံ့သော မိန်းကလေးရေ၊ ကြမ်းတမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ရုဒ္ဒရသည် ဘယ်မှာနည်း၊ မင်္ဂလာ၏ အိမ်ရာဖြစ်သော ယဇ్ఞပူဇာသည် ဘယ်မှာနည်း။ ထို့ကြောင့်ပင် သင့်ကို ခေါ်ယူခဲ့သည်; မင်္ဂလာအပေါင်းဖြစ်သော သင်သည် ဤနေရာ၌ မနေသင့်။

Verse 85

दुकूलान्यनुकूलानि रत्नालंकृतयः शुभाः । प्रागेव धारितास्तेत्र पश्यागत्य गृहाण च

ရတနာအလှဆင်ထားသော ကောင်းမြတ်၍ သင့်လျော်သဘောကျစရာ အဝတ်အစားကောင်းများကို အဲဒီမှာ မူလကတည်းက ပြင်ဆင်ထားပြီးသား။ လာပါ၊ ကြည့်ပါ၊ ယူသွားပါ။

Verse 86

इह मंगलवेशेषु देवेंद्रेषु स शूलधृक् । कथमर्हो भवेच्चेति मंगले विषमेक्षणः

ဤနေရာတွင် မင်္ဂလာဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော အရှင်တော်တော်မင်းများအကြား၌ ထိုသုံးချွန်လက်နက်ကိုင်သူသည် မည်သို့ သင့်တော်နိုင်မည်နည်း—ဟု မင်္ဂလာမေ၊ မျက်မြင်ကောက်ကွေ့သော အမြင်ဖြင့် သူတို့က ထင်မြင်ကြ၏။

Verse 87

इत्याकर्ण्य सती साध्वी जनेतुरुदितं तदा । अत्यंतदूनहृदया वक्तुं समुपचक्रमे

ဤသို့ကြားသိပြီးနောက် သီလသမာဓိပြည့်စုံသော စတီသည် ထိုအခါ ဖခင်၏စကားကြောင့် နှလုံးသားအလွန်နာကျင်လျက် စကားပြောရန် စတင်လေ၏။

Verse 88

सत्युवाच । नाकर्णितं मया किंचित्त्वयि प्रब्रुवति प्रभो । पदद्वयीं समाकर्ण्य तां च ते कथयाम्यहम्

စတီက ပြောသည်—“အရှင်ဘုရား၊ သင့်အပေါ် ဆန့်ကျင်ပြောဆိုသမျှကို ကျွန်မ မကြားရပါ။ သို့သော် စကားနှစ်လုံးခန့်ကိုတော့ ကြားမိသည်—အဲဒါကို သင့်အား ပြောပြမည်။”

Verse 89

न सम्यग्वेत्ति तं कश्चिज्जानानोपि प्रतारितः । एतत्सम्यक्त्वयाख्यायि कस्तं वेत्ति सदाशिवम्

သူ့ကို အမှန်တကယ် သိနိုင်သူ မရှိ။ သိတယ်ဟု ဆိုသူတောင် လှည့်ဖြားခံရ၏။ ဤအရာကို သင်က မှန်ကန်စွာ ကြေညာခဲ့ပြီ—စဒါရှီဝကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

Verse 90

त्वं तु प्रतारितः पूर्वमधुनापि प्रतारितः । कृत्वा तेन च संबंधमसंबद्धप्रलापभाक्

သင်သည် အရင်ကလည်း လှည့်ဖြားခံခဲ့ရပြီး ယခုလည်း လှည့်ဖြားခံနေရသည်။ ထိုသခင်နှင့် ဆက်နွယ်မှု ပြုလုပ်ပြီးနောက် သင်သည် ဆက်စပ်မှုမရှိသော စကားများကို ရောယှက်ပြောဆိုသူ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 91

यादृशं वक्षितं शंभुं तादृशं यद्यमन्यथाः । कुतो मामददास्तस्मै यं च कश्च न वेद न

ရှမ္ဘု (ရှီဝ) ကို ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ အတိအကျဟု သင်ယုံကြည်ခဲ့လျှင်—အဘယ်ကြောင့် မည်သူမျှ အမှန်တကယ် မသိနိုင်သော ထိုသူထံသို့ ကျွန်မကို ပေးအပ်ခဲ့သနည်း။

Verse 92

अथवा तेन संबंधे न हेतुर्भवतो मतिः । तत्र हेतुरभूत्तात मम पुण्यैकगौरवम्

သို့မဟုတ် ထိုဆက်နွယ်မှုအတွက် အကြောင်းရင်းအမှန်မှာ သင်၏ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ အဖေချစ်သူရေ၊ ထိုကိစ္စ၌ အကြောင်းရင်းမှာ ကျွန်မ၏ ပုဏ္ဏ (puṇya) တစ်ပါးတည်း၏ အလေးချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 93

अथोक्त्वैवं बहुतरं त्वं जनेतास्य वर्ष्मणः । श्रुतानेन च देहेन पत्युः परिविगर्हणा

ဤသို့ အလွန်များစွာ ပြောဆိုပြီးနောက်၊ ယခု သင်သည် သူ၏ မဟာဂုဏ်တော်၏ အကြီးအကျယ်ကို သိလာမည်။ ထို့ပြင် ဤကိုယ်ခန္ဓာတည်းဖြင့်ပင် သင်၏ ခင်ပွန်းအပေါ် ပြစ်တင်ရှုတ်ချသံကို ကြားရမည်။

Verse 94

पुरश्चरणमेवैतद्यदस्यैव विसर्जनम् । सुश्लाघ्यजन्मया तावत्प्राणितव्यं सुयोषिता । यावज्जीवितनाथस्याश्रवणीया विगर्हणा

ဤအရာတစ်ခုတည်းပင် ပူရရှ္စရဏ (puraścaraṇa) အဖြစ် သင့်လျော်သည်—ဤကိုယ်ခန္ဓာကိုယ်တိုင်ကို စွန့်လွှတ်ခြင်း။ မွေးဖွားရာကောင်းမြတ်သော သီလရှင်မိန်းမသည်၊ မိမိ၏ အသက်ရှင်သော သခင် (ခင်ပွန်း) အပေါ် အရှက်ခွဲပြစ်တင်သံကို မကြားရမချင်းသာ အသက်ရှင်သင့်သည်။

Verse 95

इत्युक्त्वा क्रोधदीप्ताग्नौ महादेवस्वरूपिणि । जुहाव देहसमिधं प्राणरोधविधानतः

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် မဟာဒေဝ၏ ပုံသဏ္ဍာန်ဆောင်သော အမျက်ဒေါသဖြင့် တောက်လောင်နေသည့် မီးထဲသို့ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လောင်စာအဖြစ် အသက်ရှူရပ်တန့်ခြင်း နည်းလမ်းဖြင့် ပူဇော်လိုက်သည်။

Verse 96

ततो विवर्णतां प्राप्ताः सर्वे देवाः सवासवाः । नाग्निर्जज्वाल च तथा यथाज्याहुतिभिः पुरा

ထို့နောက် ဝါသဝ (သိကြားမင်း) နှင့်တကွ နတ်ဘုရားများအားလုံး မျက်နှာပျက်သွားကြပြီး မီးသည်လည်း ထောပတ်ပူဇော်သကဲ့သို့ ယခင်ကကဲ့သို့ တောက်လောင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

Verse 97

मंत्राः कुंठितसामर्थ्यास्तत्क्षणादेव चाभवन् । अहो महानिष्टतरं किमेतत्समुपस्थितम्

ထိုခဏချင်းတွင် မန္တန်များသည် အစွမ်းသတ္တိ ကုန်ဆုံးသွားလေသည်။ အို... ယခု ဖြစ်ပေါ်လာသော ဤအရာသည် မည်မျှကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်ဆိုး ဖြစ်ပါသနည်း။

Verse 98

केचिदूचुर्द्विजवरा मिथः परियियासवः । महाझंझानिलः प्राप्तः पर्वतांदोलनक्षमः

ထူးမြတ်သော ဗြာహ్မဏအချို့သည် လှုပ်ရှားသွားလာရင်း အချင်းချင်း ဤသို့ ပြောဆိုကြသည် - "တောင်များကိုပင် လှုပ်ခါနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းလေ ရောက်ရှိလာပြီ" ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 99

मखमंडप भूस्तेन क्षणतः स्थपुटीकृता । अकांडं तडिदापातो जातोभूद्भूप्रकपनः

ထိုလေကြောင့် ယဇ်ပူဇော်ရာ မဏ္ဍပ်မြေပြင်သည် တခဏချင်းတွင် ပျက်စီးပြီး ကြွတက်သွားလေသည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ လျှပ်စီးလက်ကာ မြေကြီးသည် တုန်လှုပ်စပြုလာ၏။

Verse 100

दिवश्चोल्काः प्रपतिताः पिशाचा नृत्यमादधुः । आतापिगृध्रैरुपरि गगने मंडलायितम्

ကောင်းကင်မှ မီးလောင်ကြယ်များ ကျလာ၍ ပိသာစာတို့ ကခုန်ကြ၏။ အပေါ်ကောင်းကင်၌ အပူလောင်လင်းယုန်များ ဝိုင်းဝန်းလှည့်ပတ်နေ၏။

Verse 106

दक्षोपि वदनग्लानिमवाप्य सपरिच्छदः । पुनर्यथाकथंचिच्च यज्ञं प्रावर्तयन्द्विजाः

ဒက္ရှ (Dakṣa) သည် အဖော်အပါများနှင့်တကွ မျက်နှာညှိုးနွမ်း၍ အရှက်နှင့် စိတ်ပျက်ခြင်းသို့ ကျရောက်၏။ သို့သော် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဒွိဇပုရောဟိတ်တို့က ယဇ္ဉကို ပြန်လည်စတင်စေကြ၏။