Adhyaya 32
ပါဝတီသည် ကာသီရှိ ဗီရေးရှ (Vīreśa) ၏ ထင်ရှားသော မဟာတန်ခိုးကို မေးမြန်းကာ၊ လျင်မြန်စွာ အောင်မြင်မှုကို ပေးနိုင်သည်ဟု ဆိုသော ဤလင်္ဂသည် မည်သို့ ပေါ်ထွန်းလာသနည်းဟု စူးစမ်းသည်။ မဟေရှဝရသည် ကုသိုလ်၏ အကျိုးကို အခြေခံ၍ မိတ်ဆက်ပြီး၊ သာဓကတစ်ရပ်အဖြစ် ဘုရင် အမိထရာဇစ် (Amitrajit) ၏ ဇာတ်ကြောင်းကို ပြောပြသည်။ ဘုရင်သည် သီလတရားတည်ကြည်၍ အုပ်ချုပ်ရေးကျွမ်းကျင်ကာ ဗိဿနုကို အလွန်သဒ္ဓါပြင်းထန်သူဖြစ်သည်။ သူ၏ နိုင်ငံတွင် ဟရီ၏ နာမတော်၊ ပုံရိပ်တော်နှင့် ကထာများ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ လူမှုအကျင့်အတတ်များတောင် သဒ္ဓါစည်းကမ်းအတိုင်း ဖြစ်ကာ အဟിംသာနှင့် ဟရီ၏ သန့်ရှင်းနေ့များကို ပုံမှန်လိုက်နာကြသည်။ နာရဒသည် ရောက်လာ၍ ဘုရင်၏ ဗိဿနုဗဟိုမြင်ကွင်းကို ချီးမွမ်းကာ အရေးပေါ်ကိစ္စတစ်ရပ်ကို တင်ပြသည်။ ဗိဒ္ယာဓရ၏ သမီး မလယဂန္ဓိနီကို အင်အားကြီး အဆုရ ကင်္ကာလကေတု (Kaṅkālaketu) က ဖမ်းဆီးသွားပြီး၊ ထိုအဆုရသည် မိမိ၏ တြိရှူလ (သုံးခွ) ဖြင့်သာ ထိခိုက်နိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ နာရဒသည် သမုဒ္ဒရာမှတဆင့် အောက်လောကမြို့ စမ္ပကာဝတီသို့ သွားရာလမ်းနှင့် ဘုရားညွှန်ကြားသည့် တွေ့ဆုံမှုကို ပြသသည်။ ဘုရင်သည် အောက်လောကသို့ ရောက်ကာ ဝမ်းနည်းနေသော မိန်းကလေးကို တွေ့ပြီး၊ အဆုရ အိပ်ပျော်ချိန်တွင် လုပ်ဆောင်ရန် ညွှန်ကြားခံရသည်။ အဆုရသည် ဥစ္စာပစ္စည်းနှင့် အတင်းအကျပ် မင်္ဂလာပြုမည်ဟု အော်ဟစ်ကာ တြိရှူလကို ကိုင်လျက် အိပ်ပျော်သွားသဖြင့် ဘုရင်သည် ထိုတော်လှန်လက်နက်ကို ယူကာ တရားမျှတသော စစ်သူရဲစည်းကမ်းဖြင့် စိန်ခေါ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သတ်ဖြတ်ကာ မလယဂန္ဓိနီကို ကယ်တင်သည်။ ထို့နောက် ဇာတ်ကြောင်းသည် ကာသီ၏ ကယ်တင်တော်မူသော အခြေခံသဘောသို့ ပြန်လှည့်ကာ၊ ကာသီကို သတိရခြင်းနှင့် ၎င်း၏ သန့်ရှင်းတန်ခိုးသည် အပြစ်အညစ်မကပ်စေကြောင်း အရိပ်အမြွက်ပြပြီး၊ ဗီရေးရှ-လင်္ဂ ပေါ်ထွန်းလာပုံနှင့် ဆက်လက်လိုက်နာရမည့် ဝရတများသို့ ဆက်သွားရန် ခင်းကျင်းပေးသည်။
Shlokas
Verse 1
पार्वत्युवाच । वीरेशस्य महेशान श्रूयते महिमा महान् । परां सिद्धिं परोपतुस्तत्र सिद्धाः परः शताः
ပါရဝတီ မိန့်တော်မူသည်– “အို မဟေရှာန၊ ဝီရေးရှ၏ မဟိမသည် အလွန်ကြီးမြတ်ကြောင်း ကြားရ၏။ ထိုနေရာ၌ အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိကို ရရှိပြီးနောက် စိဒ္ဓာများ တစ်ရာကျော်က ပရမပဒသို့ ရောက်ကြ၏။”
Verse 2
कथमाविर्भवस्तस्य काश्यां लिंगवरस्य तु । आशुसिद्धिप्रदस्येह तन्मे ब्रूहि जगत्पते
“ကာသီ၌ ထိုအထူးမြတ်သော လိင်္ဂသည် မည်သို့ ပေါ်ထွန်းလာသနည်း—ဤနေရာ၌ လျင်မြန်သော အောင်မြင်မှု(စိဒ္ဓိ) ပေးတတ်သော ထိုအကြောင်းကို အို ကမ္ဘာ၏အရှင်၊ ကျွန်မအား မိန့်ကြားပါ။”
Verse 3
महेश्वर उवाच । निशामय महादेवि वीरेशाविर्भवं परम् । यं श्रुत्वापि नरः पुण्यं प्राप्नोति विपुलं शिवे
မဟေရှ್ವರ မိန့်တော်မူသည်– “အို မဟာဒေဝီ၊ ဝီရေးရှ ပေါ်ထွန်းလာခြင်း၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အကြောင်းအရာကို နားထောင်လော့။ အို ရှီဝါ၊ ထိုအကြောင်းကို ကြားရုံသာဖြင့်ပင် လူသည် များပြားသော ကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။”
Verse 4
आसीदमित्रजिन्नाम राजा परपुरंजयः । धार्मिकः सत्त्वसंपन्नः प्रजारंजनतत्परः
အမိတ္တရဇစ် ဟူသော မင်းတစ်ပါးရှိ၍ ရန်သူမြို့များကို အနိုင်ယူသူဖြစ်၏။ သူသည် ဓမ္မကိုလိုက်နာသူ၊ သတ္တဝါဂုဏ်ပြည့်ဝသူ၊ ပြည်သူကို ပျော်ရွှင်စေကာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် အမြဲတမ်းကြိုးပမ်းသူဖြစ်၏။
Verse 5
यशोधनो वदान्यश्च सुधीर्ब्राह्मणदैवतः । सदैवावभृथस्नानपरिक्लिन्न शिरोरुहः
သူသည် ယశဓန(ဂုဏ်သတင်း) ကြွယ်ဝ၍ သဒ္ဓါတရားဖြင့် လှူဒါန်းတတ်ကာ ပညာရှိလည်းဖြစ်၏။ ဗြာဟ္မဏများကို နတ်တော်ကဲ့သို့ ရိုသေမြတ်နိုးပြီး၊ သူ၏ ဆံပင်သည် အဝဘෘထ-စနာန် (ပူဇော်ပွဲပြီးဆုံးရေချိုး) ကဲ့သို့ အမြဲစိုစွတ်နေ၏။
Verse 6
विनीतो नीतिसंपन्नः कुशलः सर्वकर्मसु । विद्याब्धिपारदृश्वा च गुणवान्गुणिवत्सलः
သူသည် နှိမ့်ချသူ၊ နီတိဓမ္မပြည့်စုံသူ၊ အလုပ်အကိုင်အရာရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်၏။ ပညာ၏ သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ကျော်ကာ အဝေးဖက်ကမ်းကို မြင်ပြီးနောက် ဂုဏ်သီလရှိ၍ ဂုဏ်ရှိသူတို့ကို အမြဲချစ်ခင်သူ ဖြစ်၏။
Verse 7
कृतज्ञो मधुरालापः पापकर्मपराङ्मुखः । सत्यवाक्छौचनिलयः स्वल्पवाग्विजितेंद्रियः
သူသည် ကျေးဇူးသိတတ်၍ စကားချိုမြိန်ကာ အပြစ်ကမ္မများမှ မျက်နှာလွှဲသူ ဖြစ်၏။ စကားတွင် သစ္စာရှိ၍ သန့်ရှင်းမှု၌ တည်မြဲကာ စကားနည်း၍ အင်ဒြိယတို့ကို အနိုင်ယူသူ ဖြစ်၏။
Verse 8
रणांगणे कृतांताभः संख्यावांश्च सदोजिरे । कामिनीकामकेलिज्ञो युवापि स्थविरप्रियः
စစ်မြေပြင်၌ သူသည် ကာလ—မရဏတော်ကဲ့သို့ ထင်ရှား၍ ရေတွက်ချက်မှုနှင့် အကြံပေးမှု၌ တည်ကြည်သူ ဖြစ်၏။ ချစ်ရေးအနုပညာကို သိရှိသော်လည်း လူငယ်ဘဝ၌ပင် အိုမင်းသူတို့ သဘောတူသည့် လမ်းစဉ်ကို ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်၏။
Verse 9
धर्मार्थैधितकोशश्च समृद्धबलवाहनः । सुभगश्च सुरूपश्च सुमेधाः सुप्रजाश्रयः
သူ၏ خز خز خز (ဘဏ္ဍာ) သည် ဓမ္မနှင့် တရားမျှတသော ဥစ္စာကြောင့် တိုးပွား၍ တပ်အင်အားနှင့် ယာဉ်ပို့ဆောင်ရေးလည်း စုံလင်ခဲ့သည်။ ကံကောင်း၍ ရုပ်ရည်လှပကာ ဉာဏ်ထက်မြက်ပြီး သုဇနတို့၏ အားကိုးရာ ဖြစ်၏။
Verse 10
स्थैर्य धैर्य समापन्नो देशकालविचक्षणः । मन्यमानप्रदो नित्यं सर्वदूषणवर्जितः
သူသည် တည်ငြိမ်မှုနှင့် သတ္တိဓါတ် ပြည့်စုံ၍ နေရာနှင့် အချိန်ကို ခွဲခြားသိမြင်ရာ၌ ပညာရှိ ဖြစ်၏။ အမြဲတမ်း သင့်တော်သော ဂုဏ်ပြုမှု ပေးတတ်ပြီး အပြစ်အနာအဆာ အားလုံးမှ ကင်းစင်သူ ဖြစ်၏။
Verse 11
वासुदेवांघ्रियुगले चेतोवृत्तिं निधाय सः । चकार राज्यं निर्द्वंद्वं विष्वगीति विवर्जितम्
ဝါသုဒေဝ၏ သန့်ရှင်းသော ခြေတော်နှစ်ဖက်ပေါ်၌ စိတ်၏လှုပ်ရှားမှုကို တည်ငြိမ်စွာထား၍၊ သူသည် အငြင်းပွားမှုကင်းသော နိုင်ငံကို အေးချမ်းစွာ အုပ်ချုပ်ကာ၊ အရပ်ရပ်၌ ရန်သူ၏အော်ဟစ်သံနှင့် မညီညွတ်မှုကင်းစေ하였다။
Verse 12
अलंघ्यशासनः श्रीमान्विष्णुभक्तिपरायणः । अभुनक्प्रचुरान्भोगान्समंताद्विष्णुसात्कृतान्
သူ၏အမိန့်သည် မလွန်ကျူးနိုင်သော အမိန့်ဖြစ်၍၊ ဂုဏ်သရေရှိကာ ဗိဿဏုဘက်တိ၌ အပြည့်အဝ အားထားသူဖြစ်သည်။ သူသည် ဗိဿဏု၏ကရုဏာဖြင့် အရပ်ရပ်၌ သန့်စင်ကာ ပေးအပ်သော အပျော်အပါးများကို ပေါများစွာ ခံစား하였다။
Verse 13
हरेरायतनान्युच्चैः प्रतिसौधं पदेपदे । तस्य राज्ये समभवन्महाभाग्यनिधेः शिवे
သူ၏နိုင်ငံ၌ ဟရိ၏ အမြင့်မြတ်သော ဘုရားကျောင်းများသည်—အိမ်ကြီးတိုင်းရှေ့၊ ခြေလှမ်းတိုင်း၌ ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။ အို ရှိဝါမယ်တော်၊ မဟာကံကောင်းခြင်း၏ خزန်ဖြစ်သူ၏ နိုင်ငံ၌ ထိုသို့သော တင့်တယ်မှု ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။
Verse 14
गोविंदगोपगोपाल गोपीजनमनोहर । गदापाणे गुणातीत गुणाढ्य गरुडध्वज
အို ဂိုဝိန္ဒ—ဂိုပတို့၏ ကာကွယ်ရှင်၊ အို ဂိုပါလ—ဂိုပီတို့၏ နှလုံးကို မောဟနာ! အို ဂဒါကိုင်ရှင်၊ ဂုဏသုံးပါးကို လွန်ကဲသော်လည်း ကောင်းမြတ်ဂုဏ်အလုံးစုံနှင့် ပြည့်စုံသူ၊ အို ဂရုဍဓွဇ!
Verse 15
केशिहृत्कैटभाराते कंसारे कमलापते । कृष्णकेशव कंजाक्ष कीनाश भयनाशन
အို ကေသိကို သတ်သူ၊ ကೈတဘ၏ ရန်သူ၊ ကံစကို ဖျက်ဆီးသူ၊ ကမလာ၏ ပတိ! အို ကృష్ణ၊ အို ကေရှဝ၊ ကြာပန်းမျက်စိရှင်—အို ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားသူ၊ သေမင်းကို ဖျက်ဆီးသူ!
Verse 16
पुरुषोत्तम पापारे पुंडरीकविलोचन । पीतकौशेयवसन पद्मनाभ परात्पर
အို ပုရုရှိုတ္တမ၊ အပြစ်၏ ရန်သူ; အို ကြာပန်းမျက်လုံးရှင်; အဝါရောင် ပိုးဝတ်ရုံတော်ဆင်မြန်းသူ; အို ပဒ္မနာဘ၊ အမြင့်ဆုံးထက်လည်း အမြင့်ဆုံး!
Verse 17
जनार्दन जगन्नाथ जाह्नवीजलजन्मभूः । जन्मिनां जन्महरण जंजपूकाघनाशन
အို ဇနာဒန၊ လောက၏ အရှင်; ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) ရေတော်နှင့် ဆက်နွယ်၍ ပေါ်ထွန်းသူ; ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့၏ မွေးဖွားခြင်းဝဋ္ဋကို ဖယ်ရှားသူ; အညစ်အကြေးအစုအဝေးကြီးကို ဖျက်ဆီးသူ!
Verse 18
श्रीवत्सवक्षः श्रीकांत श्रीकर श्रेयसां निधे । श्रीरंगशार्ङ्गकोदंड शौरे शीतांशुलोचन
ရင်ဘတ်၌ သြီဝတ္ဆ အမှတ်ရှိသူ; အို သြီကာန္တ၊ သြီ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ; မင်္ဂလာပေးသူ; ကောင်းကျိုးအလုံးစုံ၏ ဘဏ္ဍာ; အို သြီရင်္ဂ၏ အရှင်; သာရင်္ဂ မြားတံကိုင်သူ; အို ရှော်ရီ၊ လမင်းမျက်လုံးရှင်!
Verse 19
दैत्यारे दानवाराते दामोदर दुरंतक । देवकीहृदयानंद दंदशूकेश्वरेशय
အို ဒೈတျာတို့၏ ရန်သူ၊ ဒာနဝတို့၏ ဆန့်ကျင်သူ; အို ဒာမောဒရ၊ မတားဆီးနိုင်သူကို ဖျက်ဆီးသူ; ဒေဝကီ၏ နှလုံးသားပျော်ရွှင်မှု; အို အရှင်တို့၏ အရှင်၊ နာဂရာဇတို့အပေါ်တောင် အုပ်စိုးသူ!
Verse 20
विष्णो वैकुंठनिलय बाणारे विष्टरश्रवः । विष्वक्सेन विराधारे वनमालिन्वनप्रिय
အို ဗိဿဏု၊ ဝိုင်ကుంఠ၌ နေထိုင်သူ; ဘာဏကို သတ်ဖြတ်သူ; အရပ်ရပ်သို့ ကျော်ကြားသူ; အို ဝိဿဝက္စေန; ဝိရာဓကို ဖျက်ဆီးသူ; တောပန်းမော်လီ ဆင်မြန်းသူ; တောကို ချစ်မြတ်နိုးသူ!
Verse 21
त्रिविक्रमत्रिलोकीश चक्रपाणे चतुर्भुज । इत्यादीनि पवित्राणि नामानि प्रतिमंदिरम्
“တြိဝိက్రమ”, “လောကသုံးပါး၏ အရှင်”, “စက်ရကိုင်ရှင်”, “လက်လေးဖက်ရှိသူ” ဟူသည့် စင်ကြယ်သန့်ရှင်းသော နာမတော်များသည် ဘုရားကျောင်းတိုင်း၌ တွေ့ရသည်။
Verse 22
स्त्रीवृद्धबालगोपाल वदनोदीरितानि तु । श्रूयते यत्रकुत्रापि रम्याणि मधुविद्विषः
မိန်းမများ၊ အိုမင်းသူများ၊ ကလေးများနှင့် နွားထိန်းကလေးများ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော—ဘယ်နေရာမဆို—မဓု၏ ရန်သူ (ဗိဿဏု) ၏ ချိုမြိန်လှသော နာမတော်များကို ကြားရသည်။
Verse 23
सुरसाकाननान्येव विलोक्यंते गृहेगृहे । चरित्राणि विचित्राणि पवित्राण्यब्धिजापतेः
အိမ်တိုင်းအိမ်တိုင်းတွင် နတ်ဘုံ၏ ပျော်ရွှင်ဥယျာဉ်ကဲ့သို့ မြင်ရပြီး၊ သမုဒ္ဒရာမှ မွေးဖွားသော ဒေဝီ၏ အရှင် (ဗိဿဏု) ၏ အံ့ဩဖွယ်၊ သန့်စင်စေသော လုပ်ရပ်တော်များကို ပြသထားသည်။
Verse 24
सौधभित्तिषु दृश्यंते चित्रकृन्निर्मितानि तु । ऋते हरिकथायास्तु नान्या वार्ता निशम्यते
အိမ်ကြီးအိမ်ကောင်းတို့၏ နံရံများပေါ်တွင် ပန်းချီဆရာများ ဖန်တီးထားသော ပန်းချီကားများကို မြင်ရပြီး၊ ဟရီကထာမှ လွဲ၍ အခြားစကားဝိုင်း မကြားရ။
Verse 25
हरिणा नैव विध्यंते हरिनामांशधारिणः । तस्य राज्ञो भयाद्व्याधैररण्यसुखचारिणः
ဟရီနာမတော်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုပင် ဆောင်ထားသူတို့ကို သမင်တို့ မထိခိုက်စေကြ; အကြောင်းမှာ ထိုဘုရင် (ဟရီ) ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် တောထဲတွင် သက်သာစွာ လှည့်လည်သော မုဆိုးများပင် လက်ကို ရပ်တန့်ကြသည်။
Verse 26
न मत्स्या नैव कमठा न वराहाश्च केनचित् । हन्यंते क्वापि तद्भीत्या मत्स्यमांसाशिनापि वै
သူ၏နိုင်ငံတွင် မည်သူမျှ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ငါး၊ လိပ်၊ တောဝက်တို့ကို မသတ်ကြပေ။ သူ၏အာဏာကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ငါးနှင့်အသားကို အမြဲစားသူများပင် ရှောင်ကြဉ်ကြသည်။
Verse 27
अप्युत्तानशयास्तस्य राष्ट्रे मित्रजितः क्वचित् । स्तनपानं न कुर्वंति संप्राप्य हरिवासरम्
မိတ္တရဇစ် မင်း၏နိုင်ငံတွင် တခါတရံ အနောက်လှန်အိပ်နေသော နို့စို့ကလေးများပင် ဟရီ၏သန့်ရှင်းသောနေ့ ရောက်လာသော် နို့စို့ခြင်းကို ရပ်တန့်ကြသည်။
Verse 28
पशवोपि तृणाहारं परित्यज्य हरेर्दिने । उपोषणपरा जाता अन्येषां का कथा नृणाम्
ဟရီ၏နေ့တွင် တိရစ္ဆာန်များပင် မြက်စာကို စွန့်၍ အစာရှောင်ခြင်း၌ တည်ကြည်လာကြသည်။ ထို့ကြောင့် အခြားသတ္တဝါများ၊ အထူးသဖြင့် လူတို့အကြောင်း မည်သို့ဆိုရမည်နည်း။
Verse 29
महामहोत्सवः सर्वैः पुरौकोभिर्वितन्यते । तस्मिन्प्रशासति भुवं संप्राप्ते हरिवासरे
ထိုမင်းသည် မြေကြီးကို အုပ်ချုပ်နေစဉ် ဟရီ၏သန့်ရှင်းသောနေ့ ရောက်လာသော် မြို့သူမြို့သားအားလုံးက မဟာပွဲတော်ကြီးကို ပျော်ရွှင်စွာ ကျင်းပကြသည်။
Verse 30
स एव दंड्योऽभूत्तस्य राज्ञो मित्रजितः क्षितौ । यो विष्णुभक्तिरहितः प्राणैरपि धनैरपि
မြေကြီးပေါ် မိတ္တရဇစ် မင်း၏အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် အပြစ်ပေးခံရသူမှာ တစ်ဦးတည်းသာရှိသည်—ဗိဿဏုဘုရားအား ဘက္တိမရှိသူ၊ အသက်ဖြင့်ဖြစ်စေ ဥစ္စာဖြင့်ဖြစ်စေ။
Verse 31
अंत्यजा अपि तद्राष्ट्रे शंखचक्रांकधारिणः । संप्राप्य वैष्णवीं दीक्षां दीक्षिता इव संबभुः
ထိုနိုင်ငံတွင် အနိမ့်တန်းဟုခေါ်သော အန္တျဇတို့တောင် သင်္ခနှင့် စက္ကရ၏ သင်္ကေတအမှတ်တံဆိပ်ကို ဆောင်ထားကြ၏။ ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဒိက္ခာကို လက်ခံရပြီးနောက် ဒိက္ခိတများကဲ့သို့ ထင်ရှားပေါ်လွင်လာကြ၏။
Verse 32
शुभानि यानि कर्माणि क्रियंतेऽनुदिनं जनैः । वासुदेवे समर्प्यंते तानि तैरफलेप्सुभिः
လူတို့သည် နေ့စဉ်ပြုလုပ်သော မင်္ဂလာကောင်းသော ကုသိုလ်ကံများအားလုံးကို အကျိုးဖလ မလိုလားသူများက ဝါစုဒေဝထံသို့ အပ်နှံပူဇော်ကြ၏။
Verse 33
विना मुकुंदं गोविदं परमानंदमच्युतम् । नान्यो जप्येतमन्येत न भज्येत जनैः क्वचित्
မုကുന္ဒ—ဂိုဝိန္ဒ၊ အမြင့်ဆုံးအာနန္ဒ၊ အချျုတ—ကို မပါဘဲ အခြားသူကို မည်သည့်နေရာ၌မဆို မန္တန်ဂျပရန် မထင်မှတ်ကြ၊ လူတို့ကလည်း မပူဇော်ကြ။
Verse 34
कृष्ण एव परो देव कृष्णएव परागतिः । कृष्ण एव परो बंधुस्तस्यासीदवनीपतेः
ထိုမြေမင်းအတွက် ကృష్ణတော်တစ်ပါးတည်းသာ အမြင့်ဆုံးဘုရားဖြစ်၏။ ကൃഷ്ണတော်တစ်ပါးတည်းသာ အမြင့်ဆုံးအာရုံခိုရာဖြစ်၏။ ကൃഷ്ണတော်တစ်ပါးတည်းသာ အမြတ်ဆုံးဆွေမျိုးနှင့် ကာကွယ်ရှင်ဖြစ်၏။
Verse 35
एवं तस्मिन्महीपाले राज्यं सम्यक्प्रशासति । एकदा नारदः श्रीमांस्तं दिदृक्षुः समाययौ
ဤသို့ ထိုမဟီပါလမင်းသည် နိုင်ငံကို မှန်ကန်စွာ အုပ်ချုပ်နေစဉ် တစ်နေ့တွင် ဂုဏ်သရေရှိသော နာရဒမုနိသည် သူ့ကို တွေ့မြင်လိုသော ဆန္ဒဖြင့် ရောက်လာ၏။
Verse 36
राज्ञा समर्चितः सोथ मधुपर्क विधानतः । नारदो वर्णयामास तममित्रजितं नृपम्
မင်းကြီးသည် မဓုပာရ္က အခမ်းအနား၏ စည်းကမ်းအတိုင်း ထိုသူကို သင့်လျော်စွာ ဂုဏ်ပြုတော်မူ၏။ ထို့နောက် နာရဒ မုနိသည် ရန်သူတို့ကို အနိုင်ယူသော ထိုဘုရင်ကို ချီးမွမ်း၍ ပြောကြားလေ၏။
Verse 37
नारद उवाच । धन्योसि कृतकृत्योसि मान्योप्यसि दिवौकसाम् । सर्वभूतेषु गोविंदं परिपश्यन्विशांपते
နာရဒ မုနိက မိန့်ကြားသည်– “သင်သည် ကံကောင်းမြတ်နိုးသူ၊ လုပ်ရမည့်အရာ ပြီးစီးသူ ဖြစ်၏။ ဒေဝလောကနေထိုင်သူတို့အကြား၌ပင် ဂုဏ်ယူထိုက်သူ ဖြစ်၏၊ လူတို့၏အရှင်၊ အကြောင်းမူ သင်သည် သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း ဂోవിന്ദ ကို မြင်တတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။”
Verse 38
यो वेद पुरुषो विष्णुर्यो यज्ञपुरुषो हरिः । योंतरात्मास्य जगतः कर्ता हर्ताविता विभुः
ထိုသူသည် ဝေဒ၏ ပုရုෂဖြစ်သော ဗိဿဏု၊ ယဇ్ఞ၏ ပုရုෂဖြစ်သော ဟရိ ဖြစ်၏။ ထိုသူသည် ဤကမ္ဘာ၏ အန္တရာတ္မာ—ဖန်ဆင်းသူ၊ ပြန်လည်သိမ်းယူသူ၊ ကာကွယ်သူ၊ အလုံးစုံတွင် ပြန့်နှံ့သော အရှင် ဖြစ်၏။
Verse 39
तन्मयं पश्यतो विश्वं तव भूपालसत्तम । दर्शनं प्राप्य शुभदं शुचित्वमगमं परम्
အို မင်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဘုရင်၊ သင်သည် ကမ္ဘာလောကအားလုံးကို ထိုအရှင်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ဟု မြင်သောကြောင့် မင်္ဂလာဖြစ်စေသော ဒർശနကို ရရှိပြီး၊ ထိုဒർശနကြောင့် အမြင့်ဆုံး သန့်ရှင်းမှုသို့ ရောက်လေ၏။
Verse 40
एक एव हि सारोत्र संसारे क्षणभंगुरे । कमलाकांत पादाब्ज भक्तिभावोऽखिलप्रदः
ခဏခဏ ပျက်ယွင်းသည့် သံသရာလောက၌ အနှစ်သာရတစ်ခုတည်းရှိသည်—လက္ခမီ၏ အရှင် ကမလာကာန္တ၏ ခြေတော်ကြာပန်းတို့အပေါ် ချစ်မြတ်နိုးသော ဘက္တိစိတ်၊ ထိုသည် အကျိုးကောင်းအားလုံးကို ပေးတတ်၏။
Verse 41
परित्यज्य हि यः सर्वं विप्णुमेकं सदा भजेत् । सुमेधसं भजंते तं पदार्थाः सर्व एव हि
အမှန်တကယ် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်၍ အစဉ်တစိုက် ဗိဿနုတစ်ပါးတည်းကိုသာ ဘုရားပူဇော်သူ—ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသူထံသို့ အောင်မြင်မှုအလုံးစုံသည် ကိုယ်တိုင်လာ၍ အမှုထမ်းကြသည်။
Verse 42
हृषीकेशे हृषीकाणि यस्य स्थैर्यं गतान्यहो । स एव स्थैर्यमाप्नोति ब्रह्मांडेऽतीव चंचले
အော်! အာရုံခံအင်္ဂါများသည် ဟೃṣīကေရှ (အာရုံ၏အရှင်) ထံ၌သာ တည်ငြိမ်သွားသူသည် အလွန်လှုပ်ရှားသော ဗြဟ္မာဏ္ဍအတွင်း၌ပင် တကယ့်တည်ငြိမ်မှုကို ရရှိသည်။
Verse 43
यौवनं धनमायुष्यं पद्मिनीजलबिंदुवत् । अतीव चपलं ज्ञात्वाऽच्युतमेकं समाश्रयेत्
ယောဝန၊ ငွေကြေးနှင့် အသက်တာကို ကြာရွက်ပေါ် ရေစက်တစ်စက်ကဲ့သို့ အလွန်မတည်မြဲကြောင်း သိပြီး၊ အချျုတ (မလဲလျားသော) တစ်ပါးတည်းကိုသာ အားကိုးခိုလှုံသင့်သည်။
Verse 44
वाचि चेतसि सर्वत्र यस्य देवो जनार्दनः । स एव सर्वदा वंद्यो नररूपी जनार्दनः
စကား၌လည်း စိတ်၌လည်း နေရာတိုင်း၌ ဒေဝ “ဇနာရ္ဒန” တည်ရှိနေသူသည် အစဉ်အမြဲ ဂုဏ်ပြုဝတ်ပြုထိုက်သူဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမူ ဇနာရ္ဒန ကိုယ်တိုင်က သူ့အတွင်း လူ့ရုပ်ဖြင့် ကိန်းဝပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
Verse 45
निर्व्याज प्रणिधानेन शीलयित्वा श्रियःपतिम् । पुरुषोत्तमतां को न प्राप्तवानिह भूतले
လိမ်ညာမှုမရှိသော စိတ်သန့်ရှင်းသည့် အပ်နှံမှုဖြင့် Śriyaḥpati (လက္shmi၏အရှင်) ကို ဘက္တိဖြင့် လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်လျှင်၊ ဤမြေပြင်ပေါ်၌ မည်သူက “ပုရုရှိုတ္တမ” ဟူသော အမြင့်မြတ်ဆုံး လူ့ကောင်းမြတ်မှုကို မရနိုင်ပါမည်နည်း။
Verse 46
अनया विष्णुभक्त्या ते संतुष्टेंद्रियमानसः । उपकर्तुमना ब्रूयां तन्निशामय भूपते
သင်၏ ဗိဿနုဘုရားအား ဆည်းကပ်သော ဘက္တိကြောင့် အင်ဒြိယများနှင့် စိတ်နှလုံးသည် ငြိမ်းချမ်း၍ ကျေနပ်တည်ငြိမ်လာပြီ။ သင့်အား ကူညီကောင်းကျိုးပြုလိုသဖြင့် ငါပြောမည်—အို မင်းကြီး၊ သေချာနားထောင်ပါ။
Verse 47
बाला विद्याधरसुता नाम्ना मलयगंधिनी । क्रीडंती पितुराक्रोडे हृता कंकालकेतुना
ဗိဒ္ယာဓရ၏ သမီးငယ် မလယဂန္ဓိနီ ဟု အမည်ရသူသည် ဖခင်၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ကစားနေစဉ်—ကံကာလကေတုက လုယူခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
Verse 48
कपालकेतुपुत्रेण दानवेन बलीयसा । आगामिन्यां तृतीयायां तस्याः पाणिग्रहृं किल
ကပာလကေတု၏ သားဖြစ်သော အင်အားကြီး ဒာနဝက လာမည့် တတိယာ (tṛtīyā) နေ့တွင် သူမ၏ “ပာဏိဂ္ရဟဏ” (လက်ဆွဲမင်္ဂလာ) ကို ကျင်းပမည်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 49
पाताले चंपकावत्यां नगर्यां सास्ति सांप्रतम् । हाटकेशात्समागच्छंस्तया हंसाश्रुनेत्रया
ယခု သူမသည် ပာတာလတွင် ချမ္ပကာဝတီ ဟုခေါ်သော မြို့၌ ရှိနေသည်။ ဟာဋကေရှမှ လာစဉ် ငါသူမကို တွေ့ခဲ့သည်—မျက်လုံးများမှာ မျက်ရည်စီးကျနေ하였다။
Verse 50
दृष्टः प्रणम्य विज्ञप्तो यथा तच्च निथामय । ब्रह्मचारिन्मुनिश्रेष्ठ गंधमादनशैलतः
သင်ကိုမြင်လျှင် ငါက ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ အကြောင်းအရာကို အမှန်အတိုင်း တင်ပြခဲ့၏—ကျေးဇူးပြု၍ နားထောင်ပါ။ အို ဘြဟ္မစာရီ မုနိအမြတ်၊ ငါသည် ဂန္ဓမာဒနတောင်မှ လာ၏။
Verse 51
बालक्रीडनकासक्तां मोहयित्वा निनाय सः । कंकालकेतुर्दुर्वृत्तो दुर्जयोन्यास्त्रघाततः
သူမက ကလေးကစားပွဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေစဉ် သူက မောဟဖြစ်စေ၍ ခေါ်ဆောင်သွား၏။ အကျင့်ဆိုးသော ကင်္ကာလကೇတုသည် အခြားလက်နက်တို့၏ ထိုးနှက်မှုဖြင့် မလွယ်ကူစွာ မနိုင်နိုင်သူဖြစ်၏။
Verse 52
स्वस्य त्रिशूलघातेन म्रियते नान्यथा रणे । जगत्पर्याकुलीकृत्य निद्रात्यत्रविनिर्भयः
စစ်ပွဲတွင် သူသည် မိမိ၏ တြိရှူလ်ဖြင့် ထိုးနှက်ခြင်းဖြင့်သာ သေဆုံးနိုင်ပြီး အခြားနည်းဖြင့် မဟုတ်။ လောကကို ရှုပ်ထွေးစေပြီးနောက် ဤနေရာ၌ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ အိပ်နေ၏။
Verse 53
यदि कोपि कृतज्ञो मां हत्वेमं दुष्टदानवम् । मद्दत्तेन त्रिशूलेन नयेद्भद्रं भवेन्नरः
ကျေးဇူးသိတတ်သူ တစ်ဦးဦးက ငါ့အတွက် ဤဒုષ્ટ ဒာနဝကို ငါပေးထားသော တြိရှူလ်ဖြင့် သတ်နိုင်လျှင် ထိုသူသည် မင်္ဂလာနှင့် ကောင်းကျိုးကို မလွဲမသွေ ရရှိမည်။
Verse 54
यदत्रोपचिकीर्षुस्त्वं रक्ष मां दुष्टदानवात् । ममापि हि वरो दत्तो भगवत्या महामुने
ဤနေရာတွင် ကူညီလိုသည်ဟု အမှန်တကယ် ရည်ရွယ်ပါက ဤဒုષ્ટ ဒာနဝမှ ငါ့ကို ကာကွယ်ပါ။ အို မဟာမုနိ၊ ငါလည်း ဘဂဝတီ ဒေဝီထံမှ ဝရတစ်ပါးကို ရရှိထား၏။
Verse 55
विष्णुभक्तो युवा धीमान्पुत्रि त्वां परिणेष्यति । आ तृतीया तिथि यथा तद्वाक्यं तथ्यतां व्रजेत्
အို သမီးရေ၊ ဗိဿနုကို ကိုးကွယ်သော ဉာဏ်ပညာရှိ လူငယ်တစ်ဦးက သင့်ကို လက်ထပ်မည်။ ထို့ကြောင့် တြိတီယာ တိထိ ရောက်မီ ထိုစကားသည် အမှန်တရားအဖြစ် ပြည့်စုံလာလိမ့်မည်။
Verse 56
तथा निमित्तमात्रं त्वं भव यत्नं समाचर । इति तद्वचनाद्राजन्विष्णुभक्तिपरायणम् । युवानं चापि धीमंतं त्वामनु प्राप्तवानहम्
“သင်သည် ကိရိယာတစ်ခုသာ ဖြစ်ပါစေ၊ သို့သော် အားထုတ်ကြိုးစားမှုကို မလျော့ပါနှင့်။” ထိုမိန့်တော်အတိုင်း၊ အို မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်နောက်သို့ လိုက်လာခဲ့သည်—ငယ်ရွယ်၍ ပညာရှိကာ ဝိဿဏုဘုရားအား ဘက္တိဖြင့် အလွန်တည်ကြည်သူဖြစ်၏။
Verse 57
तद्गच्छ कार्यसिद्ध्यै त्वं हत्वा तं दुष्टदानवम् । आनयाशु महाबाहो शुभां मलयगंधिनीम्
“ထို့ကြောင့် သင်သည် မိမိတာဝန်အောင်မြင်စေရန် သွားလော့။ ထိုဆိုးယုတ်သော ဒာနဝကို သတ်ဖြတ်လော့၊ အို လက်မောင်းကြီးသူ၊ မလယတောင်၏ စန္ဒနလေကဲ့သို့ မွှေးကြိုင်သော မင်္ဂလာကညာကို အမြန်ယူဆောင်လာလော့။”
Verse 58
सा तु विद्याधरी जीवेद्विलोक्य त्वां नरेश्वर । पार्वतीवचनाद्दुष्टं घातयिष्यत्ययत्नतः
“အို လူတို့၏အရှင်၊ ထို ဝိဒ္ယာဓရီသည် သင့်ကိုမြင်လျှင် အသက်ရှင်နေမည်။ ထို့ပြင် ပာရဝတီ၏ မိန့်တော်အာနုဘော်ကြောင့် ထိုဆိုးယုတ်သူကို အားမထုတ်ဘဲ သတ်ဖြတ်စေမည်။”
Verse 59
इति नारदवाक्यं स निशम्यामित्रजिन्नृपः । अनल्पोत्कलिको जातो विद्याधरसुतां प्रति
နာရဒ၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက် ရန်သူအောင်မြင်သော မင်းကြီးသည် ဝိဒ္ယာဓရ၏ သမီးအပေါ် အလွန်ကြီးမားသော စိတ်လှုပ်ရှားတမ်းတမှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။
Verse 60
उपायं चापि पप्रच्छ गंतुं तां चंपकावतीम् । नारदेन पुनः प्रोक्तः स राजा गिरिराजजे
မင်းကြီးသည် ချမ္ပကာဝတီသို့ သွားရမည့် နည်းလမ်းကိုလည်း မေးမြန်း၏။ ထို့နောက် နာရဒသည် ထပ်မံ၍ မင်းကြီးအား အို တောင်မင်း၏ သမီးတော်၊ ဆုံးမညွှန်ကြားလေ၏။
Verse 61
तूर्णमर्णवमासाद्य पूर्णिमादिवसे नृप । भवान्द्रक्ष्यति पोतस्थः कल्पवृंदारथस्थितम्
အို မင်းကြီး၊ လပြည့်နေ့၌ အလျင်အမြန် သမုဒ္ဒရာသို့ ရောက်ပါ။ လှေပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ကပ္ပဝೃက္ခ ပင်တောအလယ် ရထားပေါ်တင်နေသော သူမကို မြင်ရလိမ့်မည်။
Verse 62
तत्र दिव्यांगना काचिद्दिव्यपर्यंक संस्थिता । वीणामादाय गायंती गाथां गास्यति सुस्वरम्
အဲဒီမှာ နတ်သမီးတစ်ပါးသည် တိဗ္ဗပရျင်္ကပေါ်တွင် ထိုင်နေမည်။ သူမသည် ဝီဏာကို ကိုင်ယူကာ မင်္ဂလာသံမြည်ချိုသာစွာ ဂါထာတစ်ပုဒ်ကို သီဆိုမည်။
Verse 63
यत्कर्मविहितं येन शुभं वाथ शुभेतरम् । स एव भुंक्ते तत्तथ्यं विधिसूत्रनियंत्रितः
မည်သူမဆို ပြုလုပ်သော ကမ္မသည် ကောင်းသည်ဖြစ်စေ မကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ထိုအကျိုးကို အမှန်တကယ် ထိုသူတည်းသာ ခံစားရသည်။ အရာအားလုံးသည် ဝိဓိ၏ သာယာသည့် ကြိုးမျှင်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ထား၏။
Verse 64
गाथामिमां सा संगीय सरथा स महीरुहा । सपर्यंका क्षणादेव मध्ये सिंधुं प्रवेक्ष्यति
ဤဂါထာကို သီဆိုပြီးနောက် သူမသည်—ရထားနှင့်တကွ၊ ထိုမဟာပင်နှင့်တကွ၊ ပရျင်္ကနှင့်တကွ—ခဏချင်းပင် သမုဒ္ဒရာအလယ်သို့ ဝင်ရောက်သွားမည်။
Verse 65
भवानप्यविशंकं च ततः पोतान्महार्णवे । तामनु व्रजतु क्षिप्रं यज्ञवाराहमास्तुवन्
မင်းကြီးလည်း သံသယမရှိဘဲ ထို့နောက် လှေပေါ်မှ ဆင်းကာ မဟာသမုဒ္ဒရာထဲသို့ ဝင်၍ အလျင်အမြန် သူမနောက်သို့ လိုက်ပါ။ ယဇ్ఞ-ဝရာဟ (ယဇ్ఞတည်းဟူသော ဝရာဟအဝတား) ကို ချီးမွမ်းလျက်။
Verse 66
ततो द्रक्ष्यसि पाताले नगरीं चंपकावतीम् । महामनोहरा राजन्सहितां बालयानया
ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ ပာတာလ၌ “စမ္ပကာဝတီ” ဟူသော မြို့တော်ကို အလွန်စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းစွာ မြင်ရမည်၊ ထိုမြို့သို့ ဤကညာက မင်းကြီးကို ဦးဆောင်သွားမည်။
Verse 67
इत्युक्त्वांतर्हितो देवि स चतुर्मुखनंदनः । राजाप्यर्णवमासाद्य यथोक्तं परिलक्ष्य च
ဤသို့ဆိုပြီးနောက် အို ဒေဝီ၊ မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဘြဟ္မာ၏ သားတော်သည် အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ မင်းကြီးလည်း သမုဒ္ဒရာသို့ ရောက်ကာ အမိန့်တော်အတိုင်း နိမိတ်လက္ခဏာကို သေချာစွာ စူးစမ်းကြည့်ရှုလေ၏။
Verse 68
विवेशांतःसमुद्रं च नगरीमाससाद ताम् । साथ विद्याधरी बाला नेत्रप्राघुणकी कृता
မင်းကြီးသည် အတွင်းပိုင်း သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ထိုမြို့တော်သို့ ရောက်လေ၏။ ထိုနေရာ၌ ဝိဒ္ယာဓရီ ကညာသည် မျက်စိအတွက် အလှတရား၏ ပွဲတော်တစ်ရပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။
Verse 69
तेन राज्ञा त्रिजगती सौंदर्यश्रीरिवैकिका । पातालदेवतेयं वा ममनेत्रोत्सवाय किम्
မင်းကြီးအမြင်တွင် သုံးလောက၏ အလှတရား၏ သရဖူတန်ခိုးသည် တစ်ကိုယ်တည်း၌ ပုံဖော်ရပ်တည်နေသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။ သို့မဟုတ် ပာတာလ၏ ဒေဝီတစ်ပါးက မျက်စိပွဲတော်အတွက် ပေါ်ထွန်းလာခြင်းလော?
Verse 70
निरणायि मधुद्वेष्ट्रा स्रष्टुः सृष्टिविलक्षणा । कुहूराहुभयादेषा कांतिश्चांद्रमसी किमु
ဤသူမကို မဓုဒ္ဝေෂ္ဍြ (ဗိဿနု) သည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ သာမန်ဖန်ဆင်းမှုနှင့် မတူသော အံ့ဖွယ်ဖန်တီးမှုအဖြစ် ပုံဖော်ခဲ့သလော? သို့မဟုတ် အမဝါသီနှင့် ရာဟု၏ ကြောက်ရွံ့မှုမှ မွေးဖွားလာသော လမင်းကဲ့သို့ အလင်းရောင်လော?
Verse 71
योषिद्रूपं समाश्रित्य तिष्ठतेऽत्राकुतोऽभया । इत्थं क्षणं तां निर्वर्ण्य स राजागात्तदंतिकम्
မိန်းမရုပ်ကို ခံယူ၍ ဤနေရာ၌ မကြောက်မရွံ့ ရပ်နေသည်—ကြောက်စရာ ဘယ်က ရှိမည်နည်း။ ထိုသို့ ခဏမျှ ကြည့်ရှုပြီးနောက် မင်းကြီးသည် သူမအနီးသို့ သွားလေ၏။
Verse 72
सा विलोक्याथ तं बाला नितरां मधुराकृतिम् । विशालोरस्थलतलं प्रलंबतुलसीस्रजम्
ထို့နောက် မိန်းကလေးသည် သူ့ကို ကြည့်မြင်လေ၏—အလွန်ချိုမြိန်သည့် ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူ; ရင်ဘတ်ကျယ်ဝန်း၍ တူလစီပန်းကုံးရှည်ကြီး လျှောကျနေသည်။
Verse 73
शंखचक्रांकसुभग भुजद्वयविराजितम् । हरिनामाक्षरसुधा सुधौत रदनावलिम्
သူ၏ လက်နှစ်ဖက်သည် သင်္ခနှင့် စက္ကရ၏ မင်္ဂလာအမှတ်အသားများဖြင့် တင့်တယ်စွာ တောက်ပနေ၏; ထို့ပြင် သွားတန်းသည် ဟရီနာမ၏ အက္ခရာအမృతဖြင့် ဆေးကြောထားသကဲ့သို့ ဖြူစင်လင်းလက်နေ၏။
Verse 74
भवानीभक्तिबीजोत्थं भूरुहं पुरुषाकृतिम् । मनोरथफलैः पूर्णमासीद्धृष्टतनूरुहा
သူသည် ဘဝါနီအား ဆည်းကပ်သည့် ဘက္တိ၏ မျိုးစေ့မှ ပေါက်ဖွားလာသော သစ်ပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ ထင်ရ—ယောက်ျားရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့်—ဆန္ဒပြည့်စုံခြင်း၏ အသီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏; ထိုအခါ သူမ၏ ကိုယ်အမွှေးများ ရင်ခုန်ရောမန်ဖြစ်၍ ထောင်လေ၏။
Verse 75
दोलापर्यंकमुत्सृज्य ह्रीभरा नम्रकंधरा । वेपथुं च परिष्टभ्य बाला प्रोवाच भूपतिम्
လှုပ်ယမ်းအိပ်ရာကို စွန့်၍ အရှက်အကြောက်ကြောင့် လည်ပင်းငုံ့ကာ တုန်ခါမှုကို ထိန်းသိမ်းပြီး မိန်းကလေးသည် မင်းကြီးအား ပြောလေ၏။
Verse 76
कस्त्वमत्र कृतांतस्य भवनं मधुराकृते । प्राप्तो मे मंदभाग्यायाश्चेतोवृत्तिं निरुंधयन्
အို ချိုမြိန်သဏ္ဌာန်ရှိသူ၊ ဤနေရာ—ကൃതာန္တ (သေမင်း) ၏ အိမ်တော်၌ သင်သည် မည်သူနည်း။ ကံမကောင်းသော ကျွန်မအတွက် သင်လာရောက်၍ လှုပ်ရှားမငြိမ်သော စိတ်၏ လှိုင်းလှုပ်မှုများကို တားဆီးကာ တည်ငြိမ်စေ၏။
Verse 77
यावन्नायाति सुभग स कठोरतराकृतिः । अतिपर्याकुलीकृत्य त्रिलोकीं दानवो मुहुः
အို ကံကောင်းသူ၊ အလွန်ကြမ်းတမ်းသဏ္ဌာန်ရှိသော ဒါနဝါသည် မလာမီ—ထရီလိုကီကို မကြာခဏ အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးပူပန်စေသူ—(ယခုချက်ချင်း လုပ်ဆောင်လော့)။
Verse 78
कंकालकेतुर्दुर्वृत्तस्त्ववध्यः परहेतिभिः । तावद्गुप्तं समातिष्ठ शस्त्रागारेति गह्वरे
ကင်္ကာလကေတုသည် အကျင့်ဆိုးသူဖြစ်၍ အခြားသူတို့၏ လက်နက်များဖြင့် မသတ်နိုင်သူ (အဝဓျ) ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယာယီအားဖြင့် ဤနက်ရှိုင်းသော အဝင်အထွက်တွင်း—လက်နက်တိုက်အတွင်း—လျှို့ဝှက်နေထိုင်လော့။
Verse 79
न मे कन्याव्रतं भंक्तुं स समर्थ उमा वरात् । आगामिन्यां तृतीयायां परश्वः पाणिपीडनम्
ဦမာ၏ အပေးအမြှောက်ကြောင့် သူသည် ကျွန်မ၏ ကညာဝရတ (အပျိုသစ္စာ) ကို ချိုးဖောက်နိုင်စွမ်း မရှိ။ လာမည့် တတိယတိထီ—မနက်ဖန်နောက်တစ်နေ့—တွင် ပాణိပီဍန (လက်ကိုင်မင်္ဂလာအခမ်းအနား) ရှိလိမ့်မည်။
Verse 80
संचिकीर्षति दुष्टात्मा गतायुर्मम शापतः । मा तद्भीतिं कुरु युवंस्तत्कार्यं भविताचिरम्
အကျင့်ဆိုးစိတ်ရှိသူသည် အန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာကို ကြံစည်သော်လည်း ကျွန်မ၏ ကျိန်စာကြောင့် သူ၏ အသက်တမ်းသည် ကုန်ဆုံးပြီးပြီ။ ထိုအရာကို မကြောက်ပါနှင့်; သူ၏ အဆုံးသတ်သည် မကြာမီ ရောက်လာလိမ့်မည်။
Verse 81
विद्याधर्येति चोक्तः स शस्त्रागारे निगूढवत् । स्थितो वीरो महाबाहुर्दानवागमने क्षणः
ဝိဇ္ဇာဓိုရ်မက ဤသို့ပြောကြားသောအခါ ထိုလက်ရုံးကြီးမားသော သူရဲကောင်းသည် လက်နက်တိုက်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းလျက် ဒါနဝါလာရောက်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။
Verse 82
अथ सायं समायातो दानवो भीषणाकृतिः । त्रिशूलं कलयन्पाणौ मृत्योरपि भयावहम्
ထို့နောက် ညနေချမ်းအချိန်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသွင်သဏ္ဌာန်ရှိသည့် ဒါနဝါသည် သေမင်းတောင် ကြောက်ရလောက်သည့် ත්ရိသုလလှံတံကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရောက်ရှိလာလေသည်။
Verse 83
आगत्य दानवो रौद्रः प्रलयांबुदनिस्वनः । विद्याधरीं जगादेति मदाघूर्णितलोचनः
ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ကမ္ဘာပျက်ချိန် မိုးတိမ်များကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်နေသော ဒေါသထွက်နေသည့် ဒါနဝါသည် ယစ်မူးမှုကြောင့် မျက်လုံးများ လည်နေလျက် ဝိဇ္ဇာဓိုရ်မအား ပြောကြားလေသည်။
Verse 84
गृहाणेमानि रत्नानि दिव्यानि वरवर्णिनि । कन्यात्वं च परश्वस्ते पाणिग्राहादपैष्यति
အို အဆင်းလှသောသူ၊ ဤနတ်ရတနာများကို လက်ခံပါလော့။ သန်ဘက်ခါ ငါမင်းကို လက်ထပ်ထိမ်းမြားသောအခါ မင်း၏ အပျိုစင်ဘဝ ကုန်ဆုံးသွားလိမ့်မည်။
Verse 85
दासीनामयुतं प्रातर्दास्यामि तव सुंदरि । आसुरीणां सुरीणां च दानवीनां मनोहरम्
အို အလှမယ်၊ မနက်ဖြန်နံနက်တွင် အသူရာ၊ နတ်သမီးနှင့် ဒါနဝါအမျိုးသမီးများထဲမှ နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသော အခြွေအရံ တစ်သောင်းကို သင့်အား ငါပေးမည်။
Verse 86
गंधर्वीणां नरीणां च किन्नरीणां शतंशतम् । विद्याधरीणां नागीनां यक्षिणीनां शतानि षट्
ဂန္ဓဗ္ဗီမိန်းမများနှင့် လူ့အပျိုမများ ရာရာချီ ရာရာချီ ရှိမည်၊ ကိန္နရီမိန်းမများလည်း ရာရာချီ ရာရာချီ ရှိမည်။ ထို့ပြင် ဝိဒ္ယာဓရီ၊ နာဂီ နှင့် ယက္ခိဏီ မိန်းမများ ခြောက်ရာ စုစုဝေး ရှိမည်။
Verse 87
राक्षसीनां शतान्यष्टौ शतमप्सरसां वरम् । एतास्ते परिचारिण्यो भविष्यंत्यमलाशये
ရာက္ခသီမိန်းမများ ရှစ်ရာ ရှိမည်၊ ထို့ပြင် အထူးမြတ်သော အပ္စရာ မိန်းမများ တစ်ရာ ရှိမည်။ အို စိတ်နှလုံးသန့်ရှင်းသူရေ၊ ဤသူတို့သည် သင်၏ အမှုထမ်းအဖြစ် ဖြစ်လာမည်။
Verse 88
यावत्संपत्तिसंभारो दिक्पालानां गृहेषु वै । मत्परिग्रहतां प्राप्य तावतस्त्वमिहेश्वरी
ဒိက္ပာလတို့၏ အိမ်များ၌ စုဆောင်းထားသော ဂုဏ်သရေ စည်းစိမ်အစုအဝေး တည်မြဲနေသမျှ၊ ငါ၏ အကာအကွယ်အောက်သို့ ဝင်ရောက်ရရှိပြီးနောက်၊ ထိုကာလတလျှောက်လုံး သင်သည် ဤနေရာ၌ အရှင်မအဖြစ် တည်ရှိမည်။
Verse 89
दिव्यान्भोगान्मया सार्धं भोक्ष्यसे मत्परिग्रहात् । कदा परश्वो भविता यस्मिन्वैवाहिको विधिः
ငါ၏ အကာအကွယ်အောက်၌ ရှိခြင်းကြောင့် သင်သည် ငါနှင့်အတူ ဒိဗ္ဗဘောဂများကို ခံစားမည်။ မည်သည့်အခါ—နက်ဖြန်မက နောက်တစ်နေ့—မင်္ဂလာအခမ်းအနား (ဝိဝါဟ) ကို ကျင်းပမည်နည်း။
Verse 90
त्वदंगसंगसंस्पर्श सुखसंदोह मेदुरः । परां निर्वृतिमाप्स्यामि परश्वो निकटं यदि
သင့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိတွေ့ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြီးမားသော ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်စုံလျက်၊ သန်ဘက်ခါသည် အမှန်တကယ် နီးကပ်လာပါက ကျွန်ုပ်သည် အထွတ်အထိပ် ကျေနပ်မှုကို ရရှိလိမ့်မည်။
Verse 91
मनोरथाश्चिरं यावद्यं मे हृदि समेधिताः । तान्कृतार्थी करिष्यामि परश्वस्तव संगमात्
ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြီးထွားလာခဲ့သော မျှော်လင့်ချက် ဆန္ဒများကို သန်ဘက်ခါ၌ သင်နှင့် တွေ့ဆုံခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံစေပါမည်။
Verse 92
जित्वा देवान्रणे सर्वानिंद्रादीन्मृगलोचने । त्रैलोक्यैश्वर्यसंपत्तेस्त्वां करिष्यामि चेश्वरीम्
သမင်မျက်လုံးနှင့်တူသော အို မိန်းမပျို၊ စစ်ပွဲတွင် သိကြားမင်း အစရှိသော နတ်ဘုရား အားလုံးကို အောင်နိုင်ပြီးနောက်၊ သင့်အား လောကသုံးပါး၏ စည်းစိမ်နှင့် အာဏာကို ပိုင်စိုးသော သခင်မ ဖြစ်စေပါမည်။
Verse 93
आधायांके त्रिशूलं स्वे सुष्वापेति प्रलप्य सः । नरमांसवसास्वाद प्रमत्तो वीतसाध्वसः
သူသည် မိမိ၏ နှာခွ သုံးခွကို ပေါင်ပေါ်တွင် တင်လျက်၊ လူသားတို့၏ အသားနှင့် အဆီကို စားသုံး၍ မူးယစ်ကာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ရေရွတ်ရင်း အိပ်ပျော်သွားလေသည်။
Verse 94
वरं स्मरंती सा गौर्या विद्याधरकुमारिका । विज्ञाय तं प्रमत्तं च सुसुप्तं चातिनिर्भयम्
ထိုလှပသော ဝိဇ္ဇာဓိုရ် အမျိုးသမီးငယ်သည် သူမ ရွေးချယ်ထားသော သတို့သားလောင်းကို သတိရလျက်၊ ထိုသူသည် ပေါ့ဆစွာဖြင့် အိပ်မောကျနေပြီး အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့ခြင်း ကင်းမဲ့နေသည်ကို သိရှိလိုက်သည်။
Verse 95
आहूय तं नरवरं वरं सर्वांगसुंदरम् । विष्णुभक्तिकृतत्राणं प्राणनाथेति जल्प्य च
သူမသည် အကောင်းဆုံးသော ယောကျ်ားမြတ်—ကိုယ်အင်္ဂါစုံလင် လှပသော ချစ်သူ—ကို ခေါ်ယူ၍၊ ဗိဿဏုဘုရားအား ဘက္တိကြောင့် ကယ်တင်ခံရသူဟု သိကာ «ငါ့အသက်၏ အရှင်!» ဟု ခေါ်ဆိုပြောကြား하였다။
Verse 96
शूलं तदंकादादाय गृहाणेमं जहि द्रुतम् । इति त्रिशूलं बालातो बालार्कसदृशद्युति
«သူ့ပေါင်ပေါ်က လှံကို ယူပါ၊ ဖမ်းယူပြီး မြန်မြန် သတ်ပစ်ပါ!» ဟုဆိုသဖြင့်၊ နေတက်စကဲ့သို့ တောက်ပသော တြိရှူးလ်ကို မိန်းကလေးထံမှ ယူဆောင်လိုက်သည်။
Verse 97
समादाय महाबाहुः स तदा मित्रजिन्नृपः । जहर्ष च जगादोच्चैर्बालायाश्चाभयं दिशन्
ထိုအခါ လက်မောင်းကြီးသော မိတြဇစ် မင်းသည် ထိုတံခွန်ကို ကိုင်ယူ၍ ဝမ်းမြောက်ကာ အသံမြင့်စွာ ကြွေးကြော်ပြီး မိန်းကလေးအား အဘယ (ကြောက်မက်ခြင်းကင်း) ကို ပေးတော်မူ하였다။
Verse 98
वामपादप्रहारेण तमाताड्य स निर्भयः । संस्मरंश्चक्रिणं चित्ते जगद्रक्षामणिं हरिम्
သူသည် ဘယ်ခြေဖြင့် ထိုးနှက်ကာ မကြောက်မက်ဘဲ ရပ်တည်၍၊ စိတ်ထဲတွင် လောကကို ကာကွယ်သော ရတနာတော် ဟရီ—စက်ရိုင်း (စက္ကရ) ကိုင်ဆောင်သူ—ကို သတိရနေ하였다။
Verse 99
जर्गाद तिष्ठ रे दुष्ट कन्याधर्षणलालस । युध्यस्वात्र मया सार्धं न सुप्तं हन्म्यहं रिपुम्
သူက «ရပ်တည်လော့၊ မကောင်းသူ၊ မိန်းကလေးကို အနိုင်ကျင့်လိုသူ! ဒီမှာ ငါနဲ့ တိုက်ခိုက်လော့—အိပ်နေသော ရန်သူကို ငါမသတ်» ဟု ပြော하였다။
Verse 100
इति संश्रुत्य संभ्रांत उत्थाय स दनोः सुतः । त्रिशूलं देहि मे कांते प्रोवाचेति मुहुर्मुहुः
ဤစကားကို ကြားသော် ဒနု၏သားသည် စိတ်လှုပ်ရှားကာ ထလျက်၊ “ချစ်သူရေ၊ တြိရှူးလကို ငါ့အား ပေးပါ” ဟု ထပ်ခါထပ်ခါ အော်ဟစ်၏။
Verse 110
त्वया कपटरूपेण बलिनः कैटभादयः । न बलेन हताः संख्ये हता एवच्छलेन हि
သင်သည် လှည့်စားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ယူ၍ ကೈဋဘ စသည့် အင်အားကြီးသူတို့ကို သတ်နိုင်ခဲ့သည်။ စစ်မြေပြင်၌ အင်အားတင်မက၊ အမှန်တကယ် မဟာဗျူဟာနှင့် လှည့်ကွက်ဖြင့်ပင် ဖြစ်၏။
Verse 120
निजघान महाबाहुः स च प्राणाञ्जहौ क्षणात् । इत्थं कंकालकेतुं स निहत्य सुरकंपनम्
လက်မောင်းကြီးသော သူရဲကောင်းသည် ထိုသူကို ထိုးနှက်၍ လဲကျစေကာ၊ သူသည် ခဏချင်းပင် အသက်ကို စွန့်လွှတ်သွား၏။ ထို့ကြောင့် နတ်တို့ကိုတောင် တုန်လှုပ်စေသော ကင်္ကာလကေတုကို သူက သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။
Verse 130
अपि स्मृत्वा पुरीं यां वै काशीं त्रैलोक्यकांक्षिताम् । न नरो लिप्यते पापैस्तां विवेश स भूपतिः
လောကသုံးပါးက ဆန္ဒပြုသော ကာသီမြို့ကို သတိရရုံဖြင့်ပင် လူသည် အပြစ်တို့ဖြင့် မကပ်လှုပ်တော့။ ထိုကာသီမြို့သို့ပင် ထိုဘုရင်သည် ဝင်ရောက်သွား၏။
Verse 140
इति राज्ञोदिता राज्ञी प्रवक्तुमुपचक्रमे । इति कर्तव्यतां तस्य व्रतस्य सरहस्यकाम्
ဤသို့ ဘုရင်၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် မိဖုရားသည် စကားစတင်ပြောလေ၏။ ထိုဝရတ၏ လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်များကို၊ အတွင်းသိမ်းဆည်းထားသော လျှို့ဝှက်အဓိပ္ပါယ်နှင့်တကွ ဖော်ပြလိုသောကြောင့် ဖြစ်၏။