Adhyaya 15

Verse 1

स्कंद उवाच । ज्येष्ठेश्वरस्य परितो यानि लिंगानि कुंभज । तानि पंचसहस्राणि मुनीनां सिद्धिदान्यलम्

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်— အို ကုမ္ဘဇ (အဂස්တျ)၊ ဇျေဋ္ဌေရှွရ၏ ပတ်လည်၌ တည်ရှိသော လင်္ဂများသည် ငါးထောင်ရှိ၍ မုနိတို့အား စိဒ္ဓိများ ပေးနိုင်သော အစွမ်းပြည့်ဝသည်။

Verse 2

पराशरेश्वरं लिंगं ज्येष्ठेशादुत्तरे महत् । तस्य दर्शनमात्रेण निर्मलं ज्ञानमाप्यते

ဇျေဋ္ဌေရှွရ၏ မြောက်ဘက်၌ ပရာရှရေရှွရ ဟုခေါ်သော မဟာလင်္ဂ တည်ရှိသည်။ ထို၏ ဒർശန (သန့်ရှင်းသော မြင်တွေ့ခြင်း) တစ်ခါတည်းဖြင့်ပင် မလင်ကင်းသော ဉာဏ်ကို ရရှိသည်။

Verse 3

तत्रैव सिद्धिदं लिंगं मांडव्येश्वरसंज्ञितम् । न तस्य दर्शनाज्जातु दुर्बुद्धिं प्राप्नुयान्नरः

ထိုနေရာ၌ပင် စိဒ္ဓိပေးသော လင်္ဂတော် မာဏ္ဍဗျေရှွရ ဟု အမည်ရသည်။ ထိုကို မြင်တွေ့ခြင်းဖြင့် လူသည် မကောင်းသော ဉာဏ် သို့မဟုတ် လွဲမှားသော အတွေးအခေါ်သို့ မကျရောက်တော့။

Verse 4

लिंगं च शंकरेशाख्यं तत्रैव शुभदं सदा । भृगुनारायणस्तत्र भक्तानां सर्वसिद्धिदः

ထိုနေရာ၌ပင် ရှင်ကရေရှ ဟုခေါ်သော လင်္ဂတော်ရှိ၍ အမြဲမင်္ဂလာပေးတော်မူသည်။ ထိုနေရာ၌ပင် ဘ္ဃြဂုနာရာယဏ သည် भक्त များအား စိဒ္ဓိအားလုံး ပေးတော်မူ၏။

Verse 5

जाबालीश्वर संज्ञं च लिंगं तत्रातिसिद्धिदम् । तस्य संदर्शनाज्जातु न जंतुर्दुर्गतिं व्रजेत्

ထိုနေရာ၌ပင် ဇာဘာလီရှွရ ဟုခေါ်သော လင်္ဂတော်လည်းရှိ၍ စိဒ္ဓိပေးရာ၌ အလွန်အင်အားကြီးသည်။ ထိုကို မြင်တွေ့ရုံဖြင့်ပင် သတ္တဝါသည် ဒုဂ္ဂတိ (မကောင်းသော ကံလမ်း) သို့ မသွားရ။

Verse 6

सुमंतु मुनिना श्रेष्ठस्तत्रादित्यः प्रतिष्ठितः । तस्य संदर्शनादेव कुष्ठव्याधिः प्रशाम्यति

ထိုနေရာ၌ အမြတ်မုနိ စုမန်တုသည် အာဒိတျ (နေဒေဝ) ကို တည်ထောင်ပူဇော်ထား၏။ ထိုဘုရားကို မျက်မြင်တော်မူရုံဖြင့်ပင် ကုဋ္ဌရောဂါသည် ငြိမ်း၍ လျော့ပါးသွားသည်။

Verse 7

भैरेवी भीषणा नाम तत्र भीषणरूपिणी । क्षेत्रस्य भीषणं सर्वं नाशयेद्भावतोर्चिता

ထိုနေရာ၌ ဘှဲရေးဝီ ဒေဝီရှိ၍ အမည်မှာ ဘီဿဏာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိ၏။ စိတ်မှန်သော ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်အာရాధနာပြုလျှင် ကာသီကွင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော ကြောက်ရွံ့မှုအပေါင်းကို ဖျက်ဆီးတော်မူသည်။

Verse 8

तत्रोपजंघने लिंगं कर्मबंधविमोक्षणम् । नृभिः संसेवितं भक्त्या षण्मासात्सिद्धिदं परम्

ထိုနေရာ၌ ဥပဇံဃန၌ ကမ္မချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်စေသော လိင်္ဂတော်ရှိ၏။ လူတို့က ဘက္တိဖြင့် စေဝါပူဇော်လျှင် ခြောက်လအတွင်း အမြင့်မြတ်ဆုံး စိဒ္ဓိကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 9

भारद्वाजेश्वरं लिंगं लिंगं माद्रीश्वरं वरम् । एकत्र संस्थिते द्वे तु द्रष्टव्ये सुकृतात्मना

ဘာရဒ္ဝါဇေရှွရ လိင်္ဂတော်နှင့် အမြတ် မာဒြီရှွရ လိင်္ဂတော်—ဤနှစ်ပါးသည် တစ်နေရာတည်း၌ တည်ရှိကြ၏။ ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော စိတ်ဝိညာဉ်ရှိသူသည် ဒৰ্শနပြုသင့်၏။

Verse 10

अरुणि स्थापितं लिंगं तत्रैव कलशोद्भव । तस्य लिंगस्य सेवातः सर्वामृद्धिमवाप्नुयात्

အို ကလသောဒ္ဘဝ (အဂස්တျ) ရေ၊ ထိုနေရာ၌ပင် အရုဏီ တည်ထောင်ထားသော လိင်္ဂတော်တစ်ပါးရှိ၏။ ထိုလိင်္ဂတော်ကို စေဝါပြုလျှင် အမျိုးမျိုးသော စည်းစိမ်နှင့် တိုးတက်မှုအားလုံးကို ရရှိမည်။

Verse 11

लिंगं वाजसनेयाख्यं तत्रास्त्यतिमनोहृरम् । तस्य संदर्शनात्पुंसां वाजपेयफलं भवेत्

ထိုနေရာ၌ “ဝာဇသနေယ” ဟုခေါ်သော အလွန်စိတ်မောဟာရ လင်္ဂတော်တစ်ဆူ ရှိသည်။ ထိုလင်္ဂတော်ကို ဒർശနမात्रဖြင့်ပင် လူတို့သည် ဝာဇပေယ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိကြသည်။

Verse 12

कण्वेश्वरं शुभं लिंगं लिंगं कात्यायनेश्वरम् । वामदेवेश्वरं लिंगमौतथ्येश्वरमेव च

ထိုနေရာ၌ မင်္ဂလာရှိသော “ကဏ္ဝေရှွရ” လင်္ဂတော်၊ “ကာတ်ယာယနေရှွရ” လင်္ဂတော်၊ “ဝာမဒေဝေရှွရ” လင်္ဂတော်နှင့် “အောတသျေရှွရ” လင်္ဂတော်တို့လည်း ရှိသည်။

Verse 13

हारीतेश्वरसंज्ञं च लिंगं वै गालवेश्वरम् । कुंभेर्लिंगं महापुण्यं तथा वै कौसुमेश्वरम्

ထိုနေရာ၌ “ဟာရီတေရှွရ” ဟုအမည်ရသော လင်္ဂတော်နှင့် “ဂာလဝေရှွရ” လင်္ဂတော်လည်း ရှိသည်။ ထို့ပြင် အလွန်ပုဏ္ဏိယကြီးသော “ကುಂಬ္ဘ” လင်္ဂတော်နှင့် “ကောသုမေရှွရ” လင်္ဂတော်လည်း ရှိသည်။

Verse 14

अग्निवर्णेश्वरं चैव नैध्रुवेश्वरमेव च । वत्सेश्वरं महालिंगं पर्णादेश्वरमेव च

ထိုနေရာ၌ “အဂ္နိဝဏ္ဏေရှွရ” နှင့် “နိုဓြုဝေရှွရ” လည်း ရှိသည်။ “ဝတ္စေရှွရ” ဟုခေါ်သော မဟာလင်္ဂတော်နှင့် “ပဏ္ဏာဒေရှွရ” လည်း ရှိသည်။

Verse 15

सक्तुप्रस्थेश्वरं लिंगं कणादेशं तथैव च । अन्यत्तत्र महालिंगं मांडूकाय निरूपितम्

ထိုနေရာ၌ “သက္တုပြသ္ထေရှွရ” လင်္ဂတော်နှင့် “ကဏာဒေသ” လည်း ရှိသည်။ ထို့ပြင် ထိုနေရာ၌ မဟာလင်္ဂတော်တစ်ဆူ ထပ်မံရှိပြီး “မာဏ္ဍူက” အတွက် သတ်မှတ်ညွှန်ပြထားသည်။

Verse 16

वाभ्रवेयेश्वरं लिंगं शिलावृत्तीश्वरं तथा । च्यवनेश्वर लिंगं च शालंकायनकेश्वरम्

ထိုသန့်ရှင်းသောဒေသ၌ ဝါဘ္ရဝေယေရှွရ၊ ရှီလာဝြတ္တီေရှွရ၊ ချျဝနေရှွရ နှင့် ရှာလံကာယနကေရှွရ ဟူသော ရှိဝလင်္ဂများ တည်ရှိကြသည်။

Verse 17

कलिंदमेश्वरं लिंगं लिंगमक्रोधनेश्वरम् । लिंगं कपोतवृत्तीशं कंकेशं कुंतलेश्वरम

ထိုနေရာ၌ပင် ကလိန္ဒမေရှွရ၊ အကြောဓနေရှွရ၊ ကပိုတဝြတ္တီေရှွရ၊ ကင်္ကေရှ နှင့် ကုန္တလေရှွရ ဟူသော ရှိဝလင်္ဂများလည်း ရှိသည်။

Verse 18

कंठेश्वरं कहोलेशं लिंगं तुंबुरुपूजितम् । मतगेशं मरुत्तेशं मगधेयेश्वरं तथा

ထို့ပြင် ကဏ္ဌေရှွရ၊ ကဟောလေရှ၊ တုမ္ဘုရုက ပူဇော်သော လင်္ဂနှင့် မတဂေရှ၊ မရုတ္တေရှ၊ မဂဓေယေရှွရ ဟူသော လင်္ဂများလည်း တည်ရှိသည်။

Verse 19

जातूकर्णेश्वरं लिंगं जंबूकेश्वरमेव च । जारुधीशं जलेशं च जाल्मेशं जालकेश्वरम्

ထိုနေရာ၌ ဇာတူကဏ္ဏေရှွရ နှင့် ဇမ္ဘူကေရှွရ ဟူသော လင်္ဂများရှိပြီး၊ ထို့အပြင် ဇာရုဓီရှ၊ ဇလေရှ၊ ဇာလ္မေရှ နှင့် ဇာလကေရှွရ လည်း ရှိသည်။

Verse 20

एवमादीनि लिंगानि अयुतार्धानि कुंभज । स्मरणाद्दर्शनात्स्पर्शादर्चनान्नमनात्स्तुतेः

“အို ကုမ္ဘဇ (အဂஸ္တျ)၊” ဤသို့စသဖြင့် မရေတွက်နိုင်သော လင်္ဂများရှိကြသည်။ ထိုတို့ကို မှတ်တမ်းတင်သတိရခြင်း၊ မြင်ဖူးခြင်း၊ ထိတွေ့ခြင်း၊ ပူဇော်ခြင်း၊ ဦးညွှတ်နမස්ကာရပြုခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းသီဆိုခြင်းတို့ကြောင့် မင်္ဂလာပုဏ္ဏာရရှိသည်။

Verse 21

न जातु जायते जंतोः कलुषस्य समुद्भवः । एतेषां शुभलिंगानां ज्येष्ठस्थानेति पावने

ဤအရာတို့နှင့် ဆက်နွယ်သူ၏ အတွင်း၌ မညစ်မလင် မည်သည့်အညစ်အကြေးမျှ မပေါ်ပေါက်နိုင်၊ အကြောင်းမှာ မင်္ဂလာလင်္ဂတို့သည် အလွန်သန့်စင်သော «ဇျေဋ္ဌသ္ထာန» နာမတော်ရှိရာ၌ တည်ရှိကြသဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 22

स्कंद उवाच । एकदा तत्र यद्वृत्तं ज्येष्ठस्थाने महामुने । तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणुष्वाघविनाशनम्

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်—အို မဟာမုနိ၊ ဇျေဋ္ဌသ္ထာန၌ တစ်ခါက ဖြစ်ပွားခဲ့သမျှကို သင်အား ငါပြောမည်; နားထောင်လော့—ဤကထာသည် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။

Verse 23

स्वैरं विहरतस्तत्र ज्येष्ठस्थाने महेशितुः । कौतुकेनैव चिक्रीड शिवा कंदुकलीलया

ထိုနေရာ ဇျေဋ္ဌသ္ထာန၌ မဟေရှသည် လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်နေစဉ်၊ သီဝါသည် ကစားချင်စိတ်ကူးယဉ်ကြောင့်ပင် ဘောလုံးကစားလီလာဖြင့် ကစားလှုပ်ရှားလေ၏။

Verse 24

उदंच न्न्यंचदंगानां लाघवं परितन्वती । निःश्वासामोदमुदित भ्रमराकुलितेक्षणा

အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို မြှောက်တင်၍ ပြန်ချကာ လှပသိမ်မွေ့သော ပေါ့ပါးမှုကို ပြသလေ၏; မိမိအသက်ရှူရနံ့ကြောင့် ပျော်မြူး၍ မျက်လုံးဝန်းကျင်တွင် ပျားများ ဝိုင်းပတ်ပျံလေ၏။

Verse 25

भ्रश्यद्ध म्मिल्लसन्माल्य स्थपुटीकृत भूमिका । स्विद्यत्कपोलपत्राली स्रवदंबुकणोज्ज्वला

ဆံထုံးနှင့် ပန်းမော်လီတို့ လျှောကျလာပြီး၊ ခြေထောက်ထိုးထပ်သံကြောင့် မြေပြင်မှာ အနက်အကျယ် အရာရာ ထင်ကျန်လေ၏။ ပါးပေါ်ရှိ ရွက်ပုံအလှဆင်များသည် ချွေးကြောင့် တောက်ပကာ စိုစွတ်ရေစက်များ စီးကျသဖြင့် ပိုမိုလင်းလက်လေ၏။

Verse 26

स्फुटच्चोलांशुकपथनिर्यदंगप्रभावृता । उल्लसत्कंदुकास्फालातिशोणितकरांबुजा

သူမ၏ဝတ်ရုံအပေါက်အကြားမှ ကိုယ်အင်္ဂါရောင်ခြည် တောက်ပစွာ ထွက်ပေါ်လာ၍၊ ဘောလုံးကို အားပြင်းပြင်း ထိုးခတ်သဖြင့် ကြာပန်းသဏ္ဍာန် လက်များသည် နီရင့်ရောင်ဖြင့် တောက်လက်လေ၏။

Verse 27

कंदुकानुग सदृष्टि नर्तित भ्रूचलतांचला । मृडानी किल खेलंती ददृशे जगदंबिका

ဘောလုံးနောက်သို့ မျက်စိလိုက်၍ မျက်ခုံးများ ကခုန်သကဲ့သို့ လှုပ်ရှားကာ ဝတ်ရုံအနားစွန်းများ လှိုင်းယိမ်းနေသဖြင့်၊ မೃဍာနီ—လောကမိခင် ဂဂဒမ္ဗိကာ—ကစားနေသည်ဟု ထင်ရှားစွာ မြင်ရလေ၏။

Verse 28

अंतरिक्षचराभ्यां च दितिजाभ्यां मनोहरा । कटाक्षिताभ्यामिव वै समुपस्थितमृत्युना

အလယ်ကောင်းကင်၌ လှုပ်ရှားသွားလာသော ဒိတိဇာတ် အဆုရနှစ်ဦးသည် ဆွဲဆောင်ဖွယ်ကောင်းစွာ နီးကပ်လာသော်လည်း၊ နတ်မ၏ တစ်ချက်မျက်စိချင်းသာ ထိမိလျှင် မရဏတရားကိုယ်တိုင် ရောက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်လေ၏။

Verse 29

विदलोत्पल संज्ञाभ्यां दृप्ताभ्यां वरतो विधेः । तृणीकृतत्रिजगती पुरुषाभ्यां स्वदोर्बलात्

မာနကြီးသော နှစ်ဦး—ဗိဒလ နှင့် ဥတ္ပလ ဟူသောအမည်ရှိသူတို့—ဖန်ဆင်းရှင် ဘြဟ္မာထံမှ ဝရကို ရရှိထားပြီး၊ ကိုယ့်လက်မောင်းအင်အားဖြင့် သုံးလောကကို မြက်တံကဲ့သို့ အလွန်တန်ဖိုးမဲ့ဟု သဘောထားကြလေ၏။

Verse 30

देवीं परिजिहीर्षू तौ विषमेषु प्रपीडितौ । दिवोवतेरतुः क्षिप्रं मायां स्वीकृत्य शांबरीम्

နတ်မကို ဖမ်းဆောင်ယူရန် ရည်ရွယ်၍၊ အန္တရာယ်ပြည့်သော လှည့်ကွက်များကြောင့် ဖိစီးခံနေရသော သူတို့နှစ်ဦးသည် ကောင်းကင်မှ အလျင်အမြန် ဆင်းလာကာ၊ သမ္ဗရ၏ လှည့်စားမాయာကို ကိုယ်ပေါ်တင်ယူလေ၏။

Verse 31

धृत्वा पारषदीं मूर्तिमायातावंबिकांतिकम् । तावत्यंतं सुदुर्वृत्तावतिचंचलमानसा

အမှုထမ်းပရိသဒ်တို့၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ယူကာ အမ္ဗိကာအနီးသို့ လာရောက်ကြသည်—အလွန်ဆိုးယုတ်သော သူနှစ်ယောက်၊ စိတ်သည် အလွန်လှုပ်ရှား မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေ하였다။

Verse 32

सर्वज्ञेन परिज्ञातौ चांचल्याल्लोचनोद्भवात् । कटाक्षिताथ देवेन दुर्गादुर्गारिघातिनी

အရာအားလုံးကို သိမြင်သော သခင်တော်သည် သူတို့ကို ချက်ချင်း သိမြင်တော်မူသည်—သူတို့၏ မျက်လုံးထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသော မတည်မငြိမ် လှုပ်ရှားမှုကြောင့်; ထို့နောက် ဓမ္မဒုရ္ဂ၏ ရန်သူတို့ကို သတ်ဖြတ်သူ ဒုရ္ဂာမယ်တော်သည် သူတို့အပေါ် ကတောက်ရှ် မျက်စိတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

Verse 33

विज्ञाय नेत्रसंज्ञां तु सर्वज्ञार्ध शरीरिणी । तेनैव कंदुकेनाथ युगपन्निजघान तौ

မျက်လုံးဖြင့် ပေးသော အချက်အလက်ကို နားလည်သိမြင်ပြီးနောက်၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်သော သခင်၏ အခြားတစ်ဝက်ဖြစ်သည့် ဒေဝီသည် ထိုကန်ဒုက (ဘောလုံး) တစ်လုံးတည်းဖြင့် သူတို့နှစ်ယောက်ကို တပြိုင်နက်တည်း ချေမှုန်းလိုက်သည်။

Verse 34

महाबलौ महादेव्या कंदुकेन समाहतौ । परिभ्रम्य परिभ्रम्य तौ दुष्टौ विनिपेततुः

မဟာဒေဝီ၏ ကန်ဒုကဖြင့် ထိုးနှက်ခံရသော အင်အားကြီး ဆိုးယုတ်သူနှစ်ယောက်သည် လှည့်ပတ်လှည့်ပတ် မူးဝေကာ နောက်ဆုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်။

Verse 35

वृंतादिव फले पक्वे तालादनिललोलिते । दंभोलिना परिहते शृंगेइव महागिरेः

သူတို့သည် လေတိုက်၍ တာလပင်ပေါ်က ပင်တံမှ ခွာကျသည့် မှည့်သီးများကဲ့သို့ လဲကျကြသည်; သို့မဟုတ် မဟာတောင်၏ ထိပ်ဖျားကို မိုးကြိုး (ဝဇ္ဇရ) ထိုးနှက်၍ ပြိုကျသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 36

तौ निपात्य महादैत्यावकार्यकरणोद्यतौ । ततः परिणतिं यातो लिंगरूपेण कंदुकः

အဓမ္မကို ကျူးလွန်ရန် ရည်ရွယ်နေသော မဟာဒေဝ်နှစ်ပါးကို ချေမှုန်းပြီးနောက် ကန္ဒုကာသည် အံ့ဩဖွယ် ပြောင်းလဲကာ ရှိဝလင်္ဂ အဖြစ် တည်ထောင်လေ၏။

Verse 37

कंदुकेश्वरसंज्ञं च तल्लिंगमभवत्तदा । ज्येष्ठेश्वर समीपे तु सर्वदुष्टनिवारणम्

ထိုအခါ လင်္ဂတော်သည် “ကန္ဒုကေရှဝရ” ဟူ၍ အမည်ရလာပြီး၊ ဂျေဋ္ဌေရှဝရ အနီးတွင် တည်ရှိကာ အဆိုးအယုတ်အားလုံးကို တားဆီးဖယ်ရှားသူဟု ကျော်ကြားလေ၏။

Verse 38

कंदुकेश समुत्पत्तिं यः श्रोष्यति मुदान्वितः । पूजयिष्यति यो भक्तस्तस्य दुःखभयं कुतः

ပျော်ရွှင်စိတ်ဖြင့် ကန္ဒုကေရှ၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းကഥာကို နားထောင်သူ၊ ထို့ပြင် ဘက္တဖြစ်၍ ပူဇော်သူအတွက် ဒုက္ခနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် မည်သို့ပင် ပေါ်ပေါက်နိုင်မည်နည်း။

Verse 39

कंदुकेश्वर भक्तानां मानवानां निरेनसाम् । योगक्षेमं सदा कुर्याद्भवानी भयनाशिनी

ကန္ဒုကေရှဝရ၏ အပြစ်ကင်းသော ဘက္တမနုဿတို့အတွက် ဘယနာရှင်နီ ဘဝာနီသည် အမြဲတမ်း ယောဂက္ခေမ—ရရှိခြင်းနှင့် ကာကွယ်ခြင်း—ကို စီမံပေးလေ၏။

Verse 40

मृडानी तस्य लिंगस्य पूजां कुर्यात्सदैव हि । तत्रैव देव्या सान्निध्यं पार्वत्या भक्तसिद्धिदम्

အမှန်တကယ် မೃဍာနီ (ပါရဝတီ) သည် ထိုလင်္ဂတော်ကို အမြဲပူဇော်လေ၏။ ထိုနေရာ၌ပင် ဒေဝီပါရဝတီ၏ သာနိဓ္ဓိ တည်ရှိ၍ ဘက္တတို့အား စိဒ္ဓိကို ပေးသနားလေ၏။

Verse 41

कंदुकेशं महालिंगं काश्यां यैर्न समर्चितम् । कथं तेषां भवनीशौ स्यातां सर्वेप्सितप्रदौ

ကာသီမြို့၌ မဟာလိင်္ဂ ကန္ဒုကေရှကို ထုံးတမ်းအတိုင်း မပူဇော်မအာရဓနာသူတို့အတွက် ဘဝါနီနှင့် ဣဿာတို့သည် အလိုရှိသမျှ ဆုတောင်းပြည့်စုံစေသူများ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 42

द्रष्टव्यं च प्रयत्नेन तल्लिंगं कंदुकेश्वरम् । सर्वोपसर्गसंघातविघातकरणं परम्

ကြိုးစားအားထုတ်၍ ထိုလိင်္ဂ—ကန္ဒုကေရှဝရကို မြင်ဖူးဒर्शनပြုသင့်သည်။ အကြောင်းမူကား အန္တရာယ်အပေါင်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုစုစည်းမှုကို အမြင့်မြတ်ဆုံးအဖြစ် ချေမှုန်းနိုင်သော အာနုဘော်ရှိသည်။

Verse 43

कंदुकेश्वर नामापि श्रुत्वा वृजिनसंततिः । क्षिप्रं क्षयमवाप्नोति तमः प्राप्योष्णगुं यथा

“ကန္ဒုကေရှဝရ” ဟူသော နာမတော်ကို ကြားရုံသာဖြင့်ပင် အပြစ်၏ ဆက်တိုက်အစုအဝေးသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အပူနှင့် အလင်းကို ရောက်သော် မှောင်မိုက်ပျောက်သကဲ့သို့။

Verse 44

स्कंद उवाच । संशृणुष्व महाभाग ज्येष्ठेश्वर समीपतः । यद्वृत्तांतमभूद्विप्र परमाश्चर्यकृद्ध्रुवम्

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– အလွန်ကံကောင်းသော ဗြာဟ္မဏာရေ၊ ဂျေဋ္ဌေရှဝရအနီး၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အံ့ဩဖွယ်ကောင်း၍ အမှန်တကယ် ထူးခြားလှသည့် အဖြစ်အပျက်ကို သေချာနားထောင်လော့။

Verse 45

दंडखाते महातीर्थे देवर्षिपितृतृप्तिदे । तप्यमानेषु विप्रेषु निष्कामं परमं तपः

ဒဏ္ဍခာတ မဟာတီရ္ထ၌—ဒေဝတော်များ၊ ဒေဝရ္ရှိများနှင့် ပိတೃဘိုးဘွားတို့ကို တೃप्तစေသောနေရာ၌—ဗြာဟ္မဏာတို့ တပဿာကျင့်နေစဉ် အလိုဆန္ဒမဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တပဿာကို ဆောင်ရွက်လျက်ရှိ하였다။

Verse 46

दैत्यो दुंदुभिनिर्ह्रादो दुष्टः प्रह्लादमातुलः । देवाः कथं सुजेयाः स्युरित्युपायमचिंतयत्

ပရဟ္လာဒ၏ မိခင်ဘက်ဦးလေးဖြစ်သော မကောင်းသော ဒೈတျ ဒုမ္ဒုဘိနိရ္ဟ္ရာဒ သည် “ဒေဝတို့ကို မည်သို့ လွယ်ကူစွာ အနိုင်ယူနိုင်မည်နည်း” ဟု အကြံအစည်ကို စဉ်းစားလေ၏။

Verse 47

किं बलाश्च किमाहाराः किमाधारा हि देवताः । विचार्य बहुशो दैत्यस्तत्त्वं विज्ञाय निश्चितम्

“သူတို့၏ အင်အားက ဘာလဲ၊ အာဟာရက ဘာလဲ၊ ဒေဝတို့သည် အမှန်တကယ် ဘာကို အားထားသနည်း” ဟု ဒೈတျသည် ထပ်ခါထပ်ခါ စဉ်းစားကာ တရားသဘောကို သိပြီးနောက် အဆုံးအဖြတ်ကို ခိုင်မာစွာ ချမှတ်လေ၏။

Verse 48

अवश्यमग्रजन्मानो हेतवोत्र विचारतः । ब्राह्मणान्हंतुमसकृत्कृतवानुद्यमं ततः

ဤသို့ ဆင်ခြင်၍ “အဂ္ဂရဇန್ಮာ” ဖြစ်သော ဗြာဟ္မဏတို့သည် ဤနေရာ၌ အဆုံးအဖြတ်ပေးသော အကြောင်းရင်းများ ဖြစ်ကြသည်ဟု သတ်မှတ်ကာ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏတို့ကို သတ်ရန် ကြိမ်ဖန်များစွာ ကြိုးပမ်းလေ၏။

Verse 49

यतः क्रतुभुजो देवाः क्रतवो वेदसंभवाः । ते वेदा ब्राह्मणाधीनास्ततो देवबलं द्विजाः

ဒေဝတို့သည် ယဇ్ఞ၏ အဖျော်အစားကို ခံယူသူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ယဇ్ఞတို့သည် ဝေဒမှ ပေါ်ပေါက်လာကာ၊ ထိုဝေဒတို့သည် ဗြာဟ္မဏတို့အပေါ် မူတည်နေသည်။ ထို့ကြောင့် အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့၊ ဒေဝတို့၏ အင်အားသည် ဗြာဟ္မဏတို့ပေါ်၌ တည်၏။

Verse 50

निश्चितं ब्राह्मणाधाराः सर्वे वेदाः सवासवाः । गीर्वाणा ब्राह्मणबला नात्र कार्या विचारणा

အတိအကျပင်—ဝေဒအားလုံးသည် အိန္ဒြနှင့် ဒေဝတို့နှင့်တကွ ဗြာဟ္မဏတို့အပေါ် အခြေခံထားသည်။ ဂီရ္ဝာဏ (ကောင်းကင်ဒေဝ) တို့သည် ဗြာဟ္မဏ-ဗလဖြင့်သာ အင်အားရ; ဤနေရာ၌ ထပ်မံ စဉ်းစားရန် မလို။

Verse 51

ब्राह्मणा यदि नष्टाः स्युर्वेदा नष्टास्ततः स्वयम् । आम्नायेषु प्रणष्टेषु विनष्टाः शततंतवः

ဗြာဟ္မဏများ ပျက်စီးသွားလျှင် ထို့နောက် ဝေဒများသည်လည်း ကိုယ်တိုင်ပင် ပျက်စီးသွားမည်။ အာမနာယ—သန့်ရှင်းသော ဆက်လက်လွှဲပြောင်းသည့် သင်္ကေတပညာ—ပျက်စီးသော် ရာနှုန်းဆက်တင်သော အစဉ်အလာဆက်စပ်မှုများလည်း ပျက်စီးကုန်၏။

Verse 52

यज्ञेषु नाशं गच्छत्सु हृताहारास्ततः सुराः । निर्बलाः सुखजेयाः स्युर्जितेषु त्रिदशेष्वथ

ယဇ္ဉများ ပျက်စီးသွားသော် ဒေဝများ၏ အာဟာရကို လုယူခံရပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဒေဝတို့ အင်အားလျော့ကာ လွယ်ကူစွာ အနိုင်ယူခံရမည်။ ထို့နောက် တြိဒသဒေဝတို့ ရှုံးနိမ့်သော် လောကစည်းကမ်းတရားလည်း ပြောင်းပြန်လှန်သွား၏။

Verse 53

अहमेव भविष्यामि मान्यस्त्रिजगतीपतिः । आहरिष्यामि देवानामक्षयाः सर्वसंपदः

“ငါတစ်ယောက်တည်းပင် သုံးလောက၏ ဂုဏ်ပြုအုပ်စိုးရှင် ဖြစ်လာမည်။ ဒေဝတို့၏ မကုန်ခန်းသော ဥစ္စာဓနနှင့် စည်းစိမ်အပေါင်းကို ငါ သိမ်းယူမည်။”

Verse 54

निर्वेक्ष्यामि सुखान्येव राज्ये निहतकंटके । इति निश्चित्य दुर्बुद्धिः पुनश्चिंतितवान्मुने

“အတားအဆီး (ဆူး) မရှိတော့သော နိုင်ငံတော်၌ ငါသည် ပျော်ရွှင်မှုများကိုသာ ခံစားမည်။” ဟူ၍ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက်၊ အို မုနိ၊ မကောင်းသောဉာဏ်ရှိသူသည် ထပ်မံ စဉ်းစားပြန်၏။

Verse 55

द्विजाः क्व संति भूयांसो ब्रह्मतेजोतिबृंहिताः । श्रुत्यध्ययन संपन्नास्तपोबल समन्विताः

“ဗြဟ္မတေဇဖြင့် တိုးပွားကာ၊ ရှရုတိကို လေ့လာသင်ယူရာ၌ ပြည့်စုံ၍၊ တပဿ၏ အင်အားနှင့် ပြည့်ဝသော ဒွိဇများ အများအပြားသည် ဘယ်မှာ ရှိနေသနည်း?”

Verse 56

भूयसां ब्राह्मणानां तु स्थानं वाराणसी भवेत् । तानादावुपसंहृत्य यामि तीर्थांतरं ततः

ဗာရာဏသီသည် များစွာသော ဗြာဟ္မဏတို့၏ အဓိက နေထိုင်ရာ ဖြစ်ပေသည်။ ရှေးဦးစွာ ငါသည် ထိုသူတို့ကို ထိုနေရာ၌ သုတ်သင်မည်၊ ထို့နောက် အခြားသော မြင့်မြတ်သော နေရာများသို့ ဆက်သွားမည်။

Verse 57

यत्रयत्र हि तीर्थेषु यत्रयत्राश्रमेषु च । संति सर्वेऽग्रजन्मानस्ते मयाद्याः समंततः

မြင့်မြတ်သော ရေဆိပ်များ ရှိရာ၊ ကျောင်းသင်္ခမ်းများ ရှိရာ အရပ်တိုင်း၌ နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသော ဗြာဟ္မဏကြီးများ နေထိုင်ကြသည်၊ ထိုသူတို့ကို ငါသည် အရပ်မျက်နှာ အဘက်ဘက်မှ သတ်ဖြတ်ရမည်။

Verse 58

इति दुंदुभिनिर्ह्रादो मतिं कृत्वा कुलोचिताम् । प्राप्यापि काशीं दुर्वृत्तो मायावी न्यवधीद्द्विजान्

ဤသို့လျှင် ဒုန္ဒုဘိနိရ်ဟြာဒ သည် မိမိ၏ (နတ်ဆိုး) မျိုးနွယ်နှင့် လျော်ညီသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်ပြီး ကာသီပြည်သို့ ရောက်ရှိလာကာ ထိုယုတ်မာသော လှည့်ဖြားသူသည် ဗြာဟ္မဏတို့ကို သတ်ဖြတ်လေ၏။

Verse 60

यथा कोपि न वेत्त्येव तथाच्छन्नोऽभवत्पुनः । वने वनेचरो भूत्वा यादोरूपी जलाशये

မည်သူမျှ သူ့ကို လုံးဝ မသိနိုင်စေရန် သူသည် တဖန် ပုန်းအောင်းနေပြန်သည် - တောထဲတွင် တောနေသူကဲ့သို့ လှည့်လည်သွားလာပြီး ရေကန်များတွင် ရေနေသတ္တဝါအသွင်ကို ယူလေသည်။

Verse 61

अदृश्यरूपी मायावी देवानामप्यगोचरः । दिवाध्यानपरस्तिष्ठेन्मुनिवन्मुनिमध्यगः

နတ်တို့၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သော ကိုယ်ပျောက် ပဉ္စလက်ဆရာသည် နေ့အခါ၌ ရသေ့များအကြားတွင် ရသေ့ကဲ့သို့ တရားထိုင်လျက် ရှိနေတတ်၏။

Verse 62

प्रवेशमुटजानां च निर्गमं च विलोकयन् । यामिन्यां व्याघ्ररूपेण ब्राह्मणान्भक्षयेद्बहून्

သူသည် အရွက်တဲများထဲသို့ ဝင်လာခြင်းနှင့် ထွက်လာခြင်းကို စောင့်ကြည့်နေပြီး၊ ညအခါ ကျားရုပ်သဏ္ဌာန်ယူကာ ဗြာဟ္မဏများကို အများအပြား ကိုက်စားလေ၏။

Verse 63

निःशब्दमेव नयति नत्यजेदपि कीकसम् । इत्थं निपातिता विप्रास्तेन दुष्टेन भूरिशः

သူသည် အလွန်တိတ်ဆိတ်စွာ သူတို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီး၊ အလောင်းတောင် မကျန်စေခဲ့။ ထိုသို့ဖြင့် ထိုမကောင်းဆိုးဝါးက ဗြာဟ္မဏများကို အကြိမ်ကြိမ် အများအပြား လဲကျစေခဲ့သည်။

Verse 64

एकदा शिवरात्रौ तु भक्तस्त्वेको निजोटजे । सपर्यां देवदेवस्य कृत्वा ध्यानस्थितोभवत्

တစ်ခါတုန်းက ရှိဝရాత్రီညတွင် ဘက္တတစ်ဦးသည် မိမိတဲအတွင်း တစ်ယောက်တည်းရှိ၍၊ ဒေဝတို့၏ဒေဝ မဟာဒေဝကို ပူဇော်ဆည်းကပ်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်သော သမာဓိသို့ ဝင်ရောက်လေ၏။

Verse 65

स च दुंदुभिनिर्ह्राद दैत्येंद्रो बलदर्पितः । व्याघ्र रूपं समास्थाय तमादातुं मतिं दधे

ထို ဒုန္ဒုဘိနိရ္ဟ္ရာဒ ဟူသော ဒೈတျတို့၏ အရှင်သည် အင်အားအဟန့်အတားမဲ့ မာန်တက်မူးယစ်ကာ ကျားရုပ်သဏ္ဌာန်ယူပြီး ထိုဘက္တကို ဖမ်းယူရန် ဆုံးဖြတ်လေ၏။

Verse 66

तं भक्तं ध्यानमापन्नं दृढचित्तं शिवेक्षणे । कृतास्त्रमंत्रविन्यासं तं क्रांतुमशकन्न सः

သို့သော် ထိုဘက္တသည်—သမာဓိ၌ စိမ့်ဝင်နေ၍၊ ရှိဝ၏ ဒർശန၌ စိတ်ခိုင်မာကာ၊ မန္တရသက္ကာနှင့် ကာကွယ်ရေးကရိယာများကို စီမံတည်ဆောက်ထားသဖြင့်—သူက မအနိုင်ယူနိုင်ခဲ့။

Verse 67

अथ सर्वगतः शंभुर्ज्ञात्वा तस्याशयं हरः । दैत्यस्य दुष्टरूपस्य वधाय विदधे धियम्

ထို့နောက် အရာရာ၌ ပြန့်နှံ့တော်မူသော သမ္ဘူ (ဟရ) သည် ထိုဒေတ္တ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိမြင်၍ အရုပ်ဆိုးယုတ်မာသော ဒေတ္တကို သတ်ရန် အကြံအစည်တော်ကို ချမှတ်တော်မူ၏။

Verse 68

यावदादित्सति व्याघ्रस्तावदाविरभूद्धरः । जगद्रक्षामणिस्त्र्यक्षो भक्तरक्षण दक्षधीः

ကျားက တိုက်ခိုက်မည်ဟု မျှော်မှန်းသည့်ခဏမှာပင် ထမ်းဆောင်တော်မူသော (ရှီဝ) သည် ချက်ချင်း ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏—မျက်စိသုံးလုံး၊ လောကကာကွယ်ရာ မဏိရတနာ၊ ဘက္တများကို ကာကွယ်ရာ၌ ကျွမ်းကျင်သည့် दृঢ়သတိတော်။

Verse 69

रुद्रमायांतमालोक्य तद्भक्तार्चित लिंगतः । दैत्यस्तेनैव रूपेण ववृधे भूधरोपमः

ဘက္တက ပူဇော်သော လင်္ဂမှ ရုဒ္ဒရ ပေါ်ထွန်းလာသည်ကို မြင်သော် ဒေတ္တသည် ထိုတူညီသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့်ပင် ဖောင်းကားကြီးထွား၍ တောင်တန်းတစ်လုံးကဲ့သို့ မဟာကြီးမားလာသည်—ရန်ငြိုးနှင့် မာနကြောင့်။

Verse 70

सावज्ञमथसर्वज्ञं यावत्पश्यति दानवः । तावदायांतमादाय कक्षायंत्रे न्यपीडयत्

ထို့နောက် ဒာနဝသည် အရာအားလုံးကို သိမြင်တော်မူသော အရှင်ကို မထီမဲ့မြင်ဖြင့် ကြည့်၍၊ အနီးကပ်လာသည့်အခါ ဖမ်းဆီးကာ ခါးပတ်တင်းကျပ်သကဲ့သို့ ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

Verse 71

पंचास्यस्त्वथ पंचास्यं मुष्ट्या मूर्धन्यताडयत् । स च तेनैव रूपेण कक्षानिष्पेषणेन च

ထို့နောက် မျက်နှာငါးပါးရှိသော အရှင်သည် မျက်နှာငါးပါးရှိသော ရန်သူ၏ ခေါင်းကို လက်မုဒ်ဖြင့် ထိုးနှက်တော်မူ၏; ထိုတူညီသော ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့်ပင်၊ ခါးကို ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်ထားသည့် အင်အားဖြင့်လည်း ဒေတ္တ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပြန်လှန်ချေမှုန်းတော်မူ၏။

Verse 72

अत्यार्तमरटद्व्याघ्रो रोदसी परिपूरयन् । तेन नादेन सहसा सं प्रवेपितमानसाः

ကျားသည် အလွန်ပြင်းထန်သောဝေဒနာဖြင့် ဟိန်းဟောက်ကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို အသံဖြင့်ပြည့်စေ၏; ထိုရုတ်တရက်ဟိန်းသံကြောင့် စိတ်များသည် ချက်ချင်းတုန်လှုပ်ကြောက်ရွံ့သွားကြ၏။

Verse 73

तपोधनाः समाजग्मुर्निशि शब्दानुसारतः । तत्रेश्वरं समालोक्य कक्षीकृत मृगेश्वरम्

တပဓန မုနိတို့သည် ညအချိန်၌ ထိုအသံကိုလိုက်၍ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြ၏; ထိုတွင် အီရှွရကို မြင်ကြရာ၊ သားရဲဘုရင်ကို ဘေး၌ကပ်လျက် ထိန်းထားတော်မူ၏။

Verse 74

तुष्टुवुः प्रणता सर्वे शर्वं जयजयाक्षरैः । परित्राता जगत्त्रातः प्रत्यूहाद्दारुणादितः

အားလုံးက ဦးချ၍ “ဇယ ဇယ” ဟူသောအက္ခရာသံဖြင့် ရှရဝကို ချီးမွမ်းကြ၏; အကြောင်းမူကား ထိုပင် ကယ်တင်ရှင်၊ လောကကိုကာကွယ်သူ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် အတားအဆီးများမှ ကယ်မြှောက်တော်မူသူ ဖြစ်၏။

Verse 75

अनुग्रहं कुरुध्वेश तिष्ठात्रैव जगद्गुरो । अनेनैव हि रूपेण व्याघ्रेश इति नामतः

အရှင်ဘုရား၊ ကရုဏာတော်ပြုပါ; လောကဂုရုတော်၊ ဤနေရာ၌ပင် တည်နေတော်မူပါ—ဤရုပ်သဏ္ဌာန်တော်အတိုင်းပင်၊ ‘ဗျာဃရေးရှ’ (ကျား၏အရှင်) ဟူသောနာမတော်ဖြင့် ထင်ရှားပါစေ။

Verse 76

कुरु रक्षां महादेव ज्येष्ठस्थानस्य सर्वदा । अन्येभ्योप्युपसर्गेभ्यो रक्ष नस्तीर्थवासिनः

မဟာဒေဝတော်၊ ဤအလွန်ရှေးဟောင်းသော သန့်ရှင်းရာဌာနကို အမြဲကာကွယ်တော်မူပါ; ထို့ပြင် ဤတီရ္ထ၌ နေထိုင်သူ ကျွန်ုပ်တို့ကိုလည်း အခြားအပူအပင်များမှ ကာကွယ်တော်မူပါ။

Verse 77

इति श्रुत्वा वचस्तेषां देवश्चंद्रविभूषणः । तथेत्युक्त्वा पुनः प्राह शृणुध्वं द्विजपुंगवाः

သူတို့၏စကားကိုကြားသော် လမင်းအလှဆင်တော်မူသော ဘုရားရှင်က “တထာස්တု—အတိုင်းဖြစ်စေ” ဟုမိန့်တော်မူပြီး ထပ်မံ၍ “နားထောင်ကြလော့၊ ဒွိဇအထူးမြတ်တို့” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

Verse 78

यो मामनेन रूपेण द्रक्ष्यति श्रद्धयात्र वै । तस्योपसर्गसंघातं घातयिष्याम्यसंशयम्

ဤနေရာ၌ ဤပုံသဏ္ဌာန်တော်အတိုင်း မိမိကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် မြင်သူအား၊ သူ့အပေါ်ကျရောက်သော အန္တရာယ်နှင့် ဒုက္ခအစုအဝေးတို့ကို မသံသယဘဲ ငါဖျက်ဆီးပေးမည်။

Verse 79

एतल्लिंगं समभ्यर्च्य यो याति पथि मानवः । चौरव्याघ्रादिसंभूत भयं तस्य कुतो भवेत्

ဤလင်္ဂကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်အာရုံပြု၍ လမ်းခရီးသွားသော လူသားအပေါ်၌ ခိုးသူ၊ ကျား စသည့်အရာများမှ ဖြစ်ပေါ်သော ကြောက်ရွံ့မှုသည် ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 80

मच्चरित्रमिदं श्रुत्वा स्मृत्वा लिंगमिदं हृदि । संग्रामे प्रविशन्मर्त्यो जयमाप्नोति नान्यथा

ငါ၏ဤဇာတ်ကြောင်းကို ကြားသိပြီး၊ ဤလင်္ဂကို နှလုံး၌ သတိရစွဲမြဲထားကာ စစ်မြေပြင်သို့ ဝင်ရောက်သော မရဏသတ္တဝါသည် အောင်ပွဲကို ရရှိမည်—အခြားနည်းမရှိ။

Verse 81

इत्युक्त्वा देवदेवशस्तस्मिंल्लिंगे लयं ययौ । सविस्मयास्ततो विप्राः प्रातर्याता यथागतम्

ဤသို့မိန့်တော်မူပြီးနောက် ဒေဝတို့၏ဒေဝတော်သည် ထိုလင်္ဂထဲသို့ လျောလျောလျားလျား လီနသွားတော်မူ၏။ ထို့နောက် အံ့ဩနေသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် မနက်အရုဏ်တက်ချိန်တွင် လာသကဲ့သို့ ပြန်ထွက်သွားကြ၏။

Verse 82

स्कन्द उवाच । तदा प्रभृति कुंभोत्थ लिंगं व्याघ्रेश्वराभिधम् । ज्येष्ठेशादुत्तरेभागे दृष्टं स्पृष्टं भयापहम्

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– ထိုအချိန်မှစ၍ အိုးမှ မွေးဖွားသော အဂஸတျာရေ၊ ထို လင်္ဂသည် “ဗျာဃရေရှွရ” ဟူ၍ ထင်ရှားလာ၏။ ဂျျေဋ္ဌေရှ၏ မြောက်ဘက်၌ ၎င်းကို မြင်ရုံ သို့မဟုတ် ထိရုံဖြင့်ပင် ကြောက်ရွံ့မှု ပျောက်ကင်းသည်။

Verse 83

व्याघ्रेश्वरस्य ये भक्तास्तेभ्यो बिभ्यति किंकराः । यामा अपि महाक्रूरा जयजीवेति वादिनः

ဗျာဃရေရှွရ၏ ဘက္တားတို့ရှေ့တွင် ယမ၏ အစေခံများပင် တုန်လှုပ်ကြသည်။ သေမင်း၏ အလွန်ရက်စက်သော တမန်များတောင် “အောင်မြင်ပါစေ၊ အသက်ရှင်ပါစေ!” ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။

Verse 84

पराशरेश्वरादीनां लिंगानामिह संभवम् । श्रुत्वा नरो न लिप्येत महापातककर्दमैः

ပါရာရှရေရှွရ စသည့် လင်္ဂများ ဤနေရာ၌ ပေါ်ထွန်းလာခြင်းကို ကြားသိရုံဖြင့် လူသည် မဟာအပြစ်တို့၏ ရွံ့ညစ်မှုဖြင့် မစွန်းထင်းတော့။

Verse 85

कंदुकेश समुत्पत्तिं व्याघ्रे शाविर्भवं तथा । समाकर्ण्य नरो जातु नोपसर्गैः प्रदूयते

ကဏ္ဍုကေရှ၏ ပေါ်ပေါက်လာပုံနှင့် ကျားအတွင်း၌ ပေါ်ထွန်းလာခြင်းကို ကြားသိရုံဖြင့် လူသည် အနှောင့်အယှက်နှင့် ဘေးအန္တရာယ်တို့ကြောင့် မညစ်ညမ်း မပျက်စီးတော့။

Verse 86

उटजेश्वर लिंगं तु व्याघ्रेशात्पश्चिमे स्थितम् । भक्तरक्षार्थमुद्भूतं स्यात्समभ्यर्च्य निर्भयः

“ဥဋဇေရှွရ” ဟူသော လင်္ဂသည် ဗျာဃရေရှွရ၏ အနောက်ဘက်၌ တည်ရှိသည်။ ဘက္တားတို့ကို ကာကွယ်ရန် ပေါ်ထွန်းလာသောကြောင့် ၎င်းကို သေချာစွာ ပူဇော်လျှင် မကြောက်မရွံ့ ဖြစ်လာသည်။