
पार्वणश्राद्धकल्प (Pārvaṇa-Śrāddha-Kalpa)
Sankhya Philosophy
ဤအধ্যာယတွင် ပာရ္ဝဏ-ရှရဒ္ဓ (Parvaṇa Śrāddha) ကို စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်ပုံကို ဖော်ပြသည်။ ဘိုးဘွားပိတೃများ နှစ်သက်သော အစားအစာများနှင့် ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ရှင်းလင်းပြီး မသင့်လျော်၍ ရှောင်ကြဉ်ရမည့် အရာများကိုလည်း ဖော်ထုတ်ကာ ပူဇော်ပွဲ၏ သန့်ရှင်းမှုနှင့် ကုသိုလ်ဖလကို ထိန်းသိမ်းစေသည်။
Verse 1
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणेऽलर्कानुशासने पार्वणश्राद्धकल्पोनाम एकत्रिंशोऽध्यायः । द्वात्रिंशोऽध्यायः । मदालसोवाच । अतः परं शृणुष्वेमं पुत्र ! भक्त्या यदाहृतम् । पितॄणां प्रीतये यद्वा वर्ज्यं वा प्रीतिकारकम् ॥
ဤသို့ဖြင့် သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ ပုရာဏ၌ အလရ္ကအား သင်ကြားသော အခန်းအတွင်း “ပါရ္ဝဏ သြာဒ္ဓ၏ လုပ်ထုံးလုပ်နည်း” ဟု အမည်ရသော သုံးဆယ့်တစ်မြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။ ယခု သုံးဆယ့်နှစ်မြောက် အခန်း စတင်၏။ မဒါလသာက ဆိုသည်—“ယခုမှစ၍ သားရေ၊ သဒ္ဓါဖြင့် နားထောင်လော့—ပိတೃတို့ကို ပျော်ရွှင်စေသော အရာ၊ ရှောင်ကြဉ်ရမည့် အရာ၊ နှင့် သူတို့၏ စိတ်ကျေနပ်မှုကို ဖြစ်စေသော အရာတို့ကို ငါ သင်ကြားမည်” ဟု။
Verse 2
मासं पितॄणां तृप्तिश्च हविष्यानेन जायते । मासद्वयं मत्स्यमांसैस्तृप्तिं यान्ति पितामहाः ॥
ဟဝိෂ္ယာန္န (haviṣyānna) ဟုခေါ်သော ပူဇာအစာဖြင့် ပိတೃတို့၏ စိတ်ကျေနပ်မှုသည် တစ်လကြာ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ငါးနှင့် အသားဖြင့် အဘိုးဘွားတို့သည် နှစ်လကြာ စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရရှိကြသည်။
Verse 3
त्रीन् मासान् हारिणां मांसं विज्ञेयं पितृतृप्तये । चतुर्मासांस्तु पुष्णाति शशस्य पिशितं पितॄन् ॥
သမင်အသားသည် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များကို သုံးလကြာ ကျေနပ်စေသည်ဟု သိကြသည်။ ယုန်အသားသည် ပိတೃ များကို လေးလကြာ အာဟာရပေး၍ ကျေနပ်စေသည်။
Verse 4
शाकुनं पञ्च वै मासान् षण्मासान् शूकरामिषम् । छागलं सप्त वै मासान् ऐणेयं चाष्टमासिकीम् ॥
ငှက်အသားသည် ပိတೃ များကို ငါးလကြာ ကျေနပ်စေသည်။ ဝက်တောအသားသည် ခြောက်လကြာ၊ ဆိတ်အသားသည် ခုနစ်လကြာ၊ အန်တီလိုပ် (antelope) အသားသည် ရှစ်လကြာ ကျေနပ်စေသည်။
Verse 5
करोति तृप्तिं नव वै रुरोर्मांसं न संशयः । गवयस्यामिषं तृप्तिं करोति दशमासिकीम् ॥
ရုရုသမင် (ruru-deer) အသားသည် ပိတೃ များကို ကိုးလကြာ အမှန်တကယ် ကျေနပ်စေသည်။ ဂဝယ (gavaya) အသားသည် ဆယ်လကြာ ကျေနပ်စေသည်။
Verse 6
तथैकादशमासांस्तु औरभ्रं पितृतृप्तिदम् । संवत्सरं तथा गव्यं पयः पायसमेव वा ॥
ထို့အတူ အောရဘ္ရ (aurabhra—သိုး/သိုးထီး) အသားသည် ပိတೃ များကို ဆယ့်တစ်လကြာ ကျေနပ်စေသည်။ ထို့ပြင် နွားမှရသော အစာ—နို့ သို့မဟုတ် နို့ဖြင့်ချက်သော ဆန်ပွဲ (pāyasa)—သည် တစ်နှစ်ပြည့်အထိ (ကျေနပ်စေသည်)။
Verse 7
वाद्ह्रीणसामिषं लौहं कालशाकं तथा मधु । दौहित्रामिषमन्यच्च यच्चान्यत् स्वकुलोद्भवैः ॥
ဗာဓရီဏ (vādhrīṇa) အမဲနှင့် (အသား) လောဟ (lauha)၊ ကာလရှာက (kālaśāka—အမဲရောင် အရွက်ဟင်း) နှင့် ပျားရည်၊ ထို့ပြင် သမီး၏သား (dauhitra) ၏ (အသား) နှင့် အခြားအရာများလည်း—မိမိ၏ မျိုးရိုးအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသမျှ—ပိတೃ ကျေနပ်မှုအကြောင်းအရာတွင် ဖော်ပြထားသည်။
Verse 8
अनन्तां वै प्रयच्छन्ति तृप्तिं गौरीसुतस्तथा । पितॄणां नात्र सन्देहो गयाश्राद्धञ्च पुत्रक ॥
ဤအရာတို့သည် အဆုံးမရှိသော စိတ်ကျေနပ်မှုကို အမှန်တကယ် ပေးစွမ်းကြသည်ဟု ဂေါရီ၏ သားတော်ကလည်း မိန့်ကြားသည်။ ပိတೃများအတွက် ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိပါ၊ ကလေးရေ; ဂယာ၌ ပြုလုပ်သော ရှရဒ္ဓပူဇာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။
Verse 9
श्यामाकराजश्यामाकौ तद्वच्चैव प्रसातिकाः । नीवाराः पौष्कलाश्चैव धान्यानां पितृतृप्तये ॥
ရှျာမာက နှင့် ရာဇရှျာမာက၊ ထို့အတူ ပရာသာတိကာ; နီဝါရ နှင့် ပေါုရှ္ကလ လည်းကောင်း—ဤစပါးမျိုးတို့သည် ပိတೃများ၏ စိတ်ကျေနပ်မှုအတွက် ချီးမွမ်းထားကြသည်။
Verse 10
यवव्रीहिसगोधूमतिला मुद्गाः ससरषपाः । प्रियङ्गवः कोविदारा निष्पावाश्चातिशोभनाः ॥
မုယော (barley)၊ ဆန်၊ ဂျုံ (wheat)၊ နှမ်း; မုန့်ပဲ (mung) ကို မုန်ညင်းနှင့်အတူ; ပရိယင်္ဂု; ကိုဝိဒါရ; နှင့် နိṣ္ပာဝ—ဤတို့သည် ထိုကဲ့သို့သော ကုသိုလ်ပူဇာအတွက် အလွန်ထူးချွန်ကောင်းမွန်ကြသည်။
Verse 11
वर्ज्या मर्कटकाः श्राद्धे राजमाषास्तथाणवः । विप्राषिका मसूराश्च श्राद्धकर्मणि गर्हिताः ॥
မာရကဋက၊ ရာဇာမာṣa၊ အဏု၊ ဝိပရာṣိကာ နှင့် မဆူရာ (lentil) တို့ကို ရှရဒ္ဓ၌ ရှောင်ကြဉ်ရမည်; ရှရဒ္ဓပွဲအကျင့်၌ ထိုတို့ကို အပြစ်တင်ထားကြသည်။
Verse 12
लशुनं गृञ्जनञ्चैव पलाण्डं पिण्डमूलकम् । करम्भं यानि चान्यानि हीनानि रसवर्णतः ॥
ကြက်သွန်ဖြူ၊ ဂೃဉ္ଜန၊ ကြက်သွန်နီ၊ ပိဏ္ဍမူလက၊ ကရမ္ဘ နှင့် အရသာနှင့် အရောင်အဆင့်နိမ့်သော အခြားအရာများကို (ဤအခြေအနေ၌) ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
Verse 13
गान्धारिकामलाबूनि लवणान्यूषराणि च । आरक्ताः ये च निर्यासाः प्रत्यक्षलवणानि च ॥
ဂန္ဓာရိက (ဆားတစ်မျိုး)၊ အာမလာဘူ (သီး/ဖရုံတစ်မျိုး)၊ ဆားနယ်အစားအစာများ၊ အယ်လ်ကာလိုင်း/ဆားဓာတ်ပစ္စည်းများ၊ အနီရောင်ရည်ထွက်ပစ္စည်းများနှင့် အလွန်အမင်းဆားပြင်းသောအရာများကို—ဤနေရာ၌ ဆြာဒ္ဓ ပူဇော်ရာတွင် ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
Verse 14
वर्ज्यान्येतानि वै श्राद्धे यच्च वाचा न शस्यते । यच्चोत्कोचादिना प्राप्तं पतिताद्यदुपार्जितम् ॥
ဤအရာအားလုံးကို ဆြာဒ္ဓ၌ အမှန်တကယ် ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့ပြင် မှန်ကန်သောစကား (သဒ္ဒ) ဖြင့် မအတည်ပြုနိုင်သည့်အရာ၊ အမည်တပ်၍ ချီးမွမ်းရန် မသင့်သောအရာ၊ လာဘ်ပေးလာဘ်ယူ စသည့်နည်းလမ်းဖြင့် ရရှိသောအရာ၊ နှင့် အကျင့်ပျက်/မသန့်ရှင်းသူတို့နှင့် ဆက်နွယ်၍ ရရှိသောအရာတို့ကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
Verse 15
अन्यायकन्याशुल्कोत्थं द्रव्यञ्चात्र विगर्हितम् । दुर्गन्धि फेनिलञ्चाम्बु तथैवाल्पतरोदकम् ॥
ဤနေရာ၌ မတရားသော «သမီးခ» (မမျှတသော မင်္ဂလာကြေး) စသည့် မသင့်လျော်သောရင်းမြစ်များမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ငွေကြေးကိုလည်း ရှုတ်ချထားသည်။ ထို့အတူ အနံ့ဆိုးသော သို့မဟုတ် ဖ泡ထသောရေ၊ စီးဆင်းမှုနည်း၍ ရေမလုံလောက်သောရေကိုလည်း မသုံးရ။
Verse 16
न लभेद्यत्र गौस्तृप्तिं नक्तं यच्चाप्युपाहृतम् । यन्न सर्वापचोत्सृष्टं यच्चाभोज्यं निपानजम् ॥
နွားတစ်ကောင်တောင် မကျေနပ်ဘဲ (အေးချမ်းစွာ မသောက်နိုင်) သောနေရာ၏ရေကို မသုံးရ။ ညအချိန် ယူလာသောရေကိုလည်း မသုံးရ။ «ပြည့်စုံ/ကျွမ်းကျင်သောချက်ပြုတ်သူ» က မထုတ်ပေးသည့် (မမှန်ကန်စွာ ပြင်ဆင်/ကိုင်တွယ်ထားသည့်) ရေကိုလည်း မသုံးရ။ ထို့ပြင် သောက်ရေကန်/ရေတိုင်ကီတို့တွင် သောက်သုံးရန် မသင့်သောရေကိုလည်း မသုံးရ။
Verse 17
तद्वर्ज्यं सलिलं तात ! सदैव पितृकर्मणि । मार्गमाविकमौष्ट्रञ्च सर्वमैैकशपफञ्च यत् ॥
ထို့ကြောင့် အချစ်ရသူရေ၊ ပိတೃ (Pitṛs) များအတွက် ပြုလုပ်သော အခမ်းအနားများတွင် ထိုသို့သောရေကို အမြဲတမ်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့ပြင် သမင်၊ သိုး၊ ကုလားအုတ်တို့၏ အသားနှင့် ယေဘုယျအားဖြင့် ခြေတစ်ခွာရှိသော တိရစ္ဆာန်အားလုံး၏ အသားကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
Verse 18
माहिषञ्चामरञ्चैव धेन्वा गोश्चाप्यनिर्दशम् । पित्रर्थं मे प्रयच्छस्वेत्युक्त्वा यच्चाप्युपाहृतम् ॥
ကျွဲနို့၊ ကုလားအုတ်နို့၊ ထို့ပြင် အတည်မပြု/မသတ်မှတ်ထားသော (anirdaśa) နွားနို့နှင့် «ငါ့ပိတೃများအတွက် ပေးပါ» ဟုဆိုကာ စြာဒ္ဓအမည်ဖြင့် အတင်းတောင်းယူလာသမျှတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
Verse 19
वर्जनीयṃ सदा सदिभस्तत्पयः श्राद्धकर्मणि । वर्ज्या जन्तुमती रूक्षा क्षितिः प्लुष्टा तथाग्निना ॥
စြာဒ္ဓတွင် «sadibhas» နှင့်ဆက်နွယ်သော နို့ (စာသားအဓိပ္ပါယ်မရှင်း; မသန့်/ညစ်ညမ်းသောနို့ သို့မဟုတ် မသင့်လျော်သော တိရစ္ဆာန်/အခြေအနေ၏နို့ဟုယူဆ) ကို အမြဲရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့ပြင် အသက်ရှိသတ္တဝါများပြည့်နှက်နေသော မြေ၊ ခြောက်သွေ့ကြမ်းတမ်းသော မြေ၊ မီးဖြင့်လောင်ကျွမ်း၍ ပူလောင်သွားသော မြေကိုလည်း ရှောင်ရမည်။
Verse 20
अनिष्टदुष्टशब्दोग्रदुर्गन्धा चात्र कर्मणि । कुलापमानकाः श्राद्धे व्यायुञ्ज्य कुलहिंसकाः ॥
ဤပူဇာ/ကర్మတွင် မင်္ဂလာမရှိသော အသံများ၊ ကြမ်းတမ်းဆိုးယုတ်သော အသံများနှင့် အနံ့ဆိုးပြင်းများကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ မိသားစုကို အရှက်ရစေသူ၊ စြာဒ္ဓကို နှောင့်ယှက်သူ၊ မျိုးရိုးကို ထိခိုက်စေသူတို့ကို ဝေးကွာစွာ ထားရမည်။
Verse 21
नग्नाः पातकिनश्चैव हन्युर्दृष्ट्या पितृक्रियाम् । अपुमानपविद्धश्च कुक्कुटो ग्रामशूकरः ॥
အဝတ်မဝတ်သူနှင့် အပြစ်ရှိသူတို့သည် မြင်ရုံဖြင့်ပင် ဘိုးဘွားပူဇာကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။ ထို့ပြင် ကြက်ဖို (rooster) နှင့် ရွာဝက် (အိမ်မွေးဝက်) ကိုလည်းကောင်း၊ «apumāna-paviddha» ဟုခေါ်သော (အပြစ်တင်ခံ/မသန့်သူ—အဓိပ္ပါယ်အတည်ပြုရန်လို) ကိုလည်းကောင်း ဝေးကွာစွာ ထားရမည်။
Verse 22
श्वा चैव हन्ति श्राद्धानि यातुधानाश्च दर्शनात् । तस्मात् सुसंवृतो दद्याद् तिलैश्चावकिरन् महीम् ॥
ခွေးသည် စြာဒ္ဓကర్మကို အမှန်တကယ် ဖျက်ဆီးတတ်ပြီး၊ ယာတုဓာန (yātudhāna—အန္တရာယ်ပြုသော သတ္တဝါ/ဝိညာဉ်) တို့လည်း ပေါ်လာရုံဖြင့်ပင် ဖျက်ဆီးတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပူဇာအရာများကို ကောင်းစွာ ဖုံးအုပ်ကာ ကာကွယ်၍ ပေးရမည်၊ ထို့ပြင် မြေပေါ်တွင် နှမ်းစေ့များကို ဖြန့်ချရမည်။
Verse 23
एवं रक्षा भवेच्छ्राद्धे कृता तातोभयोरपि । शावसूतकसंस्पृष्टं दीर्घरोगिभिरेव च ॥
ထို့ကြောင့် śrāddha (ရှရဒ္ဓ) ပူဇော်ပွဲ၌ အကာအကွယ်ပြုခြင်း (rakṣā) သည် ပူဇော်သူနှင့် ဘိုးဘွားပိတೃတို့ နှစ်ဖက်လုံးအတွက် တည်ထောင်ပြီးဟု ယူဆကြသည်။ သို့ရာတွင် သေမသန့် (śāva) သို့မဟုတ် မွေးမသန့် (sūtaka) အခြေအနေရှိသူတို့ ထိတွေ့ထားသော အစားအစာ/အခမ်းအနားများကိုလည်းကောင်း၊ ရောဂါရှည်လျားစွာ ခံစားနေရသူတို့ ထိတွေ့ထားသမျှကိုလည်းကောင်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
Verse 24
पतितैर्मलिनैश्चैव न पुष्णाति पितामहान् । वर्जनीयं तथा श्राद्धे तथोदक्याश्च दर्शनम् ॥
ကျဆုံးသူ (patita) နှင့် မသန့်သူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းကြောင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့ကို မပျိုးထောင်နိုင်။ ထို့ကြောင့် śrāddha ပူဇော်ပွဲ၌ ထိုသူတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့အပြင် udakyā အခြေအနေ (မစင်/ရာသီနှင့်ဆိုင်သော ရိုးရာကာလ) ရှိသော မိန်းမ၏ မြင်တွေ့ခြင်း သို့မဟုတ် ရှိနေခြင်းကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
Verse 25
मुण्डशौण्डसमाभ्यासो यजमानेन यादरात् । केशकीटावपन्नञ्च तथाश्वभिरवेक्षितम् ॥
ယဇမာန (yajamāna) သည် ပေါ့လျော့မှုကြောင့် ခေါင်းတုံးထားသူ (အကျင့်ပျက်/မသင့်လျော်သူ) သို့မဟုတ် အရက်မူးသူနှင့် ပေါင်းသင်းပါက အပြစ်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အမွှေးအမျှင်များကပ်နေသော သို့မဟုတ် ပိုးမွှားဝင်နေသော အရာများနှင့် ခွေးက ကြည့်မြင်ထားသော အရာများကိုလည်း ပူဇော်ပွဲ၌ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
Verse 26
पूति पर्युषितञ्चैव वार्ताक्यभिषवांस्तथा । वर्जनीयानि वै श्राद्धे यच्च वस्त्रानिलाहतम् ॥
နံ့ဆိုးသော အစားအစာနှင့် အဟောင်းအစားအစာတို့ကိုလည်းကောင်း၊ vārtākī ကဲ့သို့သော အချို့ပြင်ဆင်ချက်များနှင့် ချဉ်ဖောက်/မူးယစ်စေသော အရက်မျိုးများကိုလည်းကောင်း—ဤအရာများကို śrāddha တွင် အမှန်တကယ် ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့ပြင် လေတိုက်လှုပ်၍ အညစ်အကြေးကပ်သွားသော အဝတ်အထည်ကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
Verse 27
श्रद्धया परया दत्तं पितॄणां नामगोत्रतः । यदाहारास्तु ते जातास्तदाहारत्वमेति तत् ॥
အမြင့်ဆုံးသော ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပေးအပ်ပြီး ပိတೃတို့ကို ၎င်းတို့၏ အမည်နှင့် gotra (မျိုးရိုး) ဖြင့် ခေါ်ဆိုကာ ရည်ညွှန်းသော အလှူသည် အမှန်တကယ် ၎င်းတို့၏ အစာဖြစ်လာသည်။ ၎င်းတို့နှင့် သင့်လျော်သော အာဟာရပုံစံ မည်သို့ရှိစေကာမူ ထိုပူဇော်သက္ကာသည် ထိုအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသည်။
Verse 28
तस्मात् श्रद्धावता पात्रे यच्छस्तं पितृकर्मणि । यथावच्चैव दातव्यं पितॄणां तृप्तिमिच्छता ॥
ထို့ကြောင့် ဘိုးဘွားပူဇော်ပွဲ (śrāddha) တွင် ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် လက်ခံထိုက်သူ (pātra) ထံသို့ လှူဒါန်းရမည်။ ပိတೃ (Pitṛs) တို့ စိတ်ကျေနပ်စေလိုသူသည် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း မှန်ကန်စွာ လှူဒါန်းရမည်။
Verse 29
योगिनश्च सदा श्राद्धे भोजनीया विपश्चिता । योगाधारा हि पितरस्तस्मात् तान् पूजयेत् सदा ॥
śrāddha ပွဲတွင် ပညာရှိ ယောဂီတို့ကို အမြဲတမ်း အစာကျွေးရမည်။ ပိတೃ (Pitṛs) တို့သည် ယောဂဖြင့် ထောက်ပံ့ခံရသဖြင့် ထိုယောဂီတို့ကို အမြဲတမ်း ဂုဏ်ပြုရမည်။
Verse 30
ब्राह्मणानां सहस्रेभ्यो योगी त्वग्राशनी यदि । यजमानञ्च भोक्तॄंश्च नौरीवाम्भसि तारयेत् ॥
śrāddha ပွဲတွင် ယောဂီတစ်ဦးက ပထမဦးဆုံး စားသောက်သူ (အဓိကစားသူ) ဖြစ်လျှင်၊ ထိုသူ၏ ရှိနေခြင်း/စားသောက်ခြင်းသည် ရေပြင်ပေါ် လှေကဲ့သို့ ပွဲပိုင်ရှင်နှင့် စားသောက်သူများကို နှစ်ဖက်လုံး ကူးမြောက်စေနိုင်ပြီး၊ ဘရားမဏ တစ်ထောင်ထက်ပင် ပိုမို အကျိုးရှိသည်။
Verse 31
पितृगाथास्तथवात्र गीयन्ते ब्रह्मवादिभिः । या गीताः पितृभिः पूर्वमैलस्यासीन् महीपतेः ॥
ဤနေရာတွင်လည်း ဗေဒကို ဟောပြောသူ ဘြဟ္မဝါဒင် (brahmavādins) တို့က ပိတೃ-ဂါထာ (Pitṛ-gāthā) များကို သီဆိုကြသည်။ ထိုကဗျာများသည် အိုင်လာ မင်း (Aila) ၏ ခေတ်ကာလ၌ ပိတೃ (Pitṛs) တို့က ရှေးက သီဆိုခဲ့သည့် အတူတူသော ပုဒ်များပင် ဖြစ်သည်၊ အို မင်းကြီး။
Verse 32
कदा नः सन्ततावग्र्यः कस्यचिद् भविता सुतः । यो योगिभुक्तशोषान्नो भुवि पिण्डं प्रदास्यति ॥
(ပိတೃတို့ သီဆိုသည်–) «အမှန်တကယ် ဘယ်အချိန်မှာပဲ ဖြစ်မလဲ၊ မည်သည့် မျိုးရိုးတစ်ခုတွင်ပင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အထူးမြတ်သော သားတော်တစ်ဦး မွေးဖွားလာမည်နည်း—ယောဂီတို့ စားပြီးနောက် ကျန်သော အစာမှ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ပူဇော်မည့်သူ?»
Verse 33
गयायामथवा पिण्डं खड्गमांसं महाहविः । कालशाकं तिलाढ्यं वा कृसरं मासतृप्तये ॥
ဂယာမြို့၌ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ကို ပူဇော်နိုင်သည်။ ကြံ့အသားသည် အလွန်မြတ်သော အဟုတိ (oblation) ဟု ဆိုကြသည်။ သို့မဟုတ် အနက်ရောင် အရွက်ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၊ သို့မဟုတ် နှမ်းများစွာပါသော ကೃစရ (kṛsara—ဆန်နှင့် ပဲဟင်း) ကို ပူဇော်လည်း ရသည်—ဤအရာတို့သည် ပိတೃ (Pitṛs) များကို တစ်လပတ်လုံး ကျေနပ်စေသည်ဟု ဆိုသည်။
Verse 34
वैश्वदेवञ्च सौम्यञ्च खड्गमांसं परं हविः । विषाणवर्ज्यखड्गाप्त्या आसूर्यञ्चाश्नुवामहे ॥
Vaiśvadeva နှင့် Saumya ရိတုများတွင် ကြံ့အသားကို အမြင့်ဆုံး အဟုတိဟု ကြေညာထားသည်။ ချိုမပါသော ကြံ့တစ်ကောင်ကို ရရှိခြင်းအားဖြင့် နေမင်းတည်ရှိသမျှ ကြာရှည်သော ကုသိုလ်ကို ရရှိကြသည်။
Verse 35
दद्यात् श्राद्धं त्रयोदश्यां मघासु च यथाविधि । मधुसर्पिः समायुक्तं पायसं दक्षिणायने ॥
စည်းကမ်းအတိုင်း လဆန်း/လဆုတ် တစ်ဆယ့်သုံးရက်နေ့တွင်လည်းကောင်း၊ Maghā နက္ခတ်တန်း အာဏာရှိသည့်အခါတွင်လည်းကောင်း śrāddha ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ Dakṣiṇāyana (တောင်ဘက်သို့ နေကြောင်း) ကာလတွင် ပျားရည်နှင့် ဂီ (ghee) ရောစပ်ထားသော pāyasa (နို့ဆန်ချို) ကို ပူဇော်သင့်သည်။
Verse 36
तस्मात् सम्पूजयेत् भक्त्या स्वपितॄन् पुत्र मानवः । कामानभीप्सन् सकलान् पापाच्चात्मविमोचनम् ॥
ထို့ကြောင့် သားရေ၊ လူတစ်ယောက်သည် မိမိ၏ ဘိုးဘွားပိတೃများကို သဒ္ဓါဖြင့် ကိုးကွယ်ပူဇော်သင့်သည်—အလိုဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံလို၍လည်းကောင်း၊ မိမိကိုယ်ကို အပြစ်မှ လွတ်မြောက်လို၍လည်းကောင်း။
Verse 37
वसून् रुद्रांस्तथादित्यान् नक्षत्रग्रह तारकाः । प्रीणयन्ति मनुष्याणां पितरः श्राद्धतर्पिताः ॥
လူတို့၏ ပိတೃများသည် śrāddha နှင့် ရေသွန်းပူဇော်ခြင်း (libations) ကြောင့် ကျေနပ်သော်၊ ထိုပိတೃများက ပြန်လည်၍ Vasus၊ Rudras၊ Ādityas နှင့် နက္ခတ်တန်းများ၊ ဂြိုဟ်များ၊ ကြယ်များကိုပါ ပျော်ရွှင်စေကြသည်။
Verse 38
आयुः प्रज्ञां धनं विद्यां स्वर्गं मोक्षं सुखानि च । प्रयच्छन्ति तथा राज्यं पितरः श्राद्धतर्पिताः ॥
ရှရဒ္ဓနှင့် ရေသွန်းပူဇော်ခြင်းတို့ကြောင့် စိတ်ကျေနပ်သော ဘိုးဘွားများသည် အသက်ရှည်ခြင်း၊ ဉာဏ်ပညာ၊ ဥစ္စာဓန၊ ပညာသင်ယူမှု၊ ကောင်းကင်ဘုံ၊ မောက္ခ၊ ပျော်ရွှင်မှုများနှင့် အာဏာပိုင်မှု/နိုင်ငံတော်ကိုပါ ပေးသနားကြသည်။
Verse 39
एतत् ते पुत्र कथितं श्राद्धकर्म यथोदितम् । काम्यानां श्रूयतां वत्स श्राद्धानां तिथिकीर्तनम् ॥
ထို့ကြောင့် သားရေ၊ ထုံးတမ်းအတိုင်း ရှရဒ္ဓပွဲကို သင့်အား ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ ယခု ချစ်သောကလေးရေ၊ ဆန္ဒကြောင့်ပြုလုပ်သော (ကာမ်ယ) ရှရဒ္ဓများအတွက် လတိထိများကို ရွတ်ဆိုဖော်ပြခြင်းကို နားထောင်လော့။
It investigates how intention (śraddhā) and ethical procurement of offerings condition ritual efficacy, arguing that śrāddha is not merely material gifting but a morally regulated act where purity, rightful means, and worthy recipients determine pitṛ-tṛpti and the yajamāna’s merit.
This Adhyāya does not develop Manvantara chronology; instead, it functions as a dharma-ritual insert within the Alarkānuśāsana stream, providing normative śrāddha regulations rather than genealogical or Manu-specific transitions.
It is outside the Devi Māhātmya unit (Adhyāyas 81–93) and contains no śākta stuti or goddess-battle narrative; its contribution is instead to pitṛ-dharma by codifying Pārvaṇa-śrāddha offerings, prohibitions, and the special commendation of honoring yogins.