Adhyaya 9

Verse 1

सशिरोव्रतं त्रिपुण्डधारणवर्णनम् श्रीनारायण उवाच इदं शिरोव्रतं चीर्णं विधिवद्यैर्द्विजातिभिः । तेषामेव परां विद्यां वदेदज्ञानबाधिकाम्

သျှရီနာရာယဏက မိန့်ကြားတော်မူသည်မှာ- အဝိဇ္ဇာကို ဖျက်ဆီးတတ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး အသိပညာကို ဤ 'သိရောဝတ' (ဦးခေါင်းဆိုင်ရာ အဓိဋ္ဌာန်) ကို စနစ်တကျ ကျင့်ကြံပြီးသော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ) တို့အားသာ သင်ကြားပေးသင့်သည်။

Verse 2

विधिवच्छ्रद्धया सार्धं न चीर्णं यैः शिरोव्रतम् । श्रौतस्मार्तसमाचारस्तेषामनुपकारकः

သိရောဝတ (ဦးခေါင်းဆိုင်ရာ အဓိဋ္ဌာန်) ကို ယုံကြည်ခြင်းနှင့် စည်းကမ်းတကျ မကျင့်ကြံသူတို့အတွက် သျှရော်တနှင့် သ္မရိတ ဝတ်ပြုမှုများသည် အကျိုးကျေးဇူး မရှိပါ။

Verse 3

शिरोव्रतसमाचारादेव ब्रह्मादिदेवताः । देवता अभवन्विद्वन् खलु नान्येन हेतुना

အို ပညာရှိ။ ဗြဟ္မာနှင့် အခြားသော နတ်ဒေဝါတို့သည် သိရောဝတကို ကျင့်ကြံခြင်းကြောင့်သာ နတ်ဒေဝါအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး အခြားသော အကြောင်းရင်းကြောင့် မဟုတ်သည်မှာ သေချာပါသည်။

Verse 4

शिरोव्रतस्य माहात्म्यं पूर्वैः पूर्वतरं कृतम् । ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च देवताः सकला अपि

သိရောဝတ၏ ကြီးမြတ်မှုကို ရှေးယခင်ကပင် ဘိုးဘေးတို့က တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနိုး၊ ရုဒြနှင့် နတ်ဒေဝါအားလုံး (၎င်းကို ကျင့်ကြံခဲ့ကြသည်)။

Verse 5

सर्वपातकयुक्तोऽपि मुच्यते सर्वपातकैः । शिरोव्रतमिदं येन चरितं विधिवद्‌बुधैः

အကယ်၍ တစ်ဦးတစ်ယောက်သည် အပြစ်အားလုံးနှင့် ပြည့်နှက်နေစေကာမူ၊ ပညာရှိသူဖြစ်၍ ဤသိရောဝတကို စည်းကမ်းတကျ ကျင့်ကြံပါက ထိုအပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်နိုင်ပါသည်။

Verse 6

शिरोव्रतमिदं नाम शिरस्याथर्वणश्रुतेः । यदुक्तं तद्धि नैवान्यत्तत्तु पुण्येन लभ्यते

သိရောဝတဟု အမည်ရသော ဤအဓိဋ္ဌာန်ကို အထဗ္ဗဏ သျှရုတိ (အထဗ္ဗဗေဒ) ၏ အစ (သို့မဟုတ် အနှစ်သာရ) တွင် ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းသည် အခြားမဟုတ်၊ ကုသိုလ်ကြောင့်သာ ရရှိနိုင်ပါသည်။

Verse 7

शाखाभेदेषु नामानि व्रतस्यास्य विभेदतः । पठ्यन्ते मुनिशार्दूल शाखास्वेकव्रतं हि तत्

အို ရေသိတို့တွင် ကျားသဖွယ် ထူးကဲသူ။ ဗေဒ၏ ကွဲပြားသော အခက်အလက် (သာခါ) တို့တွင် ဤအဓိဋ္ဌာန်ကို အမည်အမျိုးမျိုးဖြင့် ရွတ်ဆိုကြသော်လည်း၊ အခက်အလက်အားလုံးတွင် ၎င်းသည် တစ်ခုတည်းသော အဓိဋ္ဌာန်သာ ဖြစ်ပါသည်။

Verse 8

सर्वशाखासु वस्त्वेकं शिवाख्यं सत्यचिद्‌घनम् । तथा तद्विषयं ज्ञानं तथैव च शिरोतव्रतम्

ဗေဒအခက်အလက်အားလုံးတွင် အန္တိမအမှန်တရားသည် တစ်ခုတည်းသာရှိပြီး၊ သျှိဝဟု အမည်ရကာ သစ္စာနှင့် ဝိညာဉ်တို့ စုဝေးရာဖြစ်သည်။ ထို့အတူ ၎င်းနှင့်ပတ်သက်သော အသိပညာသည်လည်း တစ်ခုတည်းဖြစ်ပြီး သိရောဝတသည်လည်း တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်ပါသည်။

Verse 9

शिरोव्रतविहीनस्तु सर्वधर्मविवर्जितः । अपि सर्वासु विद्यासु सोऽधिकारी न संशयः

Shirovrata ကင်းမဲ့သူသည် တာဝန်အားလုံး ကင်းမဲ့သည်ဟု မှတ်ယူရမည်။ သူသည် အသိပညာ၏ မည်သည့်ကဏ္ဍတွင်မဆို အခွင့်အရေးမရှိသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပါ။

Verse 10

शिरोव्रतमिदं कार्यं पापकान्तारदाहकम् । साधनं सर्वविद्यानां यतस्तत्सम्यगाचरेत्

ဤ Shirovrata ကို လုပ်ဆောင်ရမည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် အပြစ်တောအုပ်ကို လောင်ကျွမ်းစေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် Vidya (အသိပညာ) အားလုံးကို ရရှိရန် နည်းလမ်းဖြစ်သောကြောင့် စနစ်တကျ ကျင့်ကြံသင့်သည်။

Verse 11

श्रुतिराथर्वणी सूक्ष्मा सूक्ष्मार्थस्य प्रकाशिनी । यदुवाच व्रतं प्रीत्या तन्नित्यं सम्यगाचरेत्

Atharvaṇa Śruti သည် သိမ်မွေ့ပြီး သိမ်မွေ့သော အဓိပ္ပါယ်များကို လင်းလက်စေသည်။ မေတ္တာဖြင့် ကြေညာထားသော ထိုသစ္စာကို နေ့စဉ် စနစ်တကျ ကျင့်ကြံသင့်သည်။

Verse 12

अग्निरित्यादिभिर्मन्त्रैः षड्‌भिः शुद्धेन भस्मना । सर्वाङ्‌गोद्धूलनं कुर्याच्छिरोव्रतसमाह्वयम्

'Agni' အစရှိသော မန္တန်ခြောက်ခုဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို စင်ကြယ်သော ပြာများဖြင့် ပွတ်တိုက်ပေးရမည်။ ၎င်းကို Śirovrata ဟုခေါ်သည်။

Verse 13

एतच्छिरोव्रतं कुर्यात्सन्ध्याकालेषु सादरम् । यावद्विद्योदयस्तावत्तस्य विद्या खलूत्तमा

Sandhyā အချိန်များတွင် ဤ Śirovrata ကို ရိုသေစွာ ပြုလုပ်သင့်သည်။ စစ်မှန်သော အသိပညာ မရမချင်း ဤစည်းကမ်းသည် အမှန်ပင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်သည်။

Verse 14

द्वादशाब्दमथाब्दं वा तदर्धं च तदर्धकम् । प्रकुर्याद्‌द्वादशाहं वा सङ्‌कल्पेन शिरोव्रतम्

Śirovrata ကို ဆယ့်နှစ်နှစ်၊ သို့မဟုတ် တစ်နှစ်၊ သို့မဟုတ် နှစ်ဝက်၊ သို့မဟုတ် လေးပုံတစ်ပုံ၊ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး ဆယ့်နှစ်ရက်ကြာအောင် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် လုပ်ဆောင်သင့်သည်။

Verse 15

शिरोव्रतेन यः स्नातस्तं तु नोपदिशेत्तु यः । तस्य विद्या विनष्टा स्यान्निर्घृणः स गुरुः खलु

Śirovrata ရေချိုးခြင်းကို ခံယူပြီးသော တပည့်အား ဆရာက မညွှန်ကြားပါက၊ ထိုဆရာ၏ အသိပညာသည် ပျက်စီးသွားကာ သူသည် အမှန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူဟု မှတ်ယူရမည်။

Verse 16

ब्रह्मविद्यागुरुः साक्षान्मुनिः कारुणिकः खलु । यथा सर्वेश्वरः श्रीमान्मृदुः कारुणिकः खलु

Brahmavidyā ၏ဆရာသည် ကရုဏာရှင်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်၊ အလုံးစုံသောဘုရားရှင်သည် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ကရုဏာနှင့် ပြည့်စုံသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 17

जन्मान्तरसहस्रेषु नरा ये धर्मचारिणः । तेषामेव खलु श्रद्धा जायते न कदाचन

အတိတ်ဘဝပေါင်း ထောင်ပေါင်းများစွာတွင် တရားဓမ္မကို ကျင့်ကြံခဲ့သူများသာလျှင် (ဤသစ္စာ၌) ယုံကြည်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။ အခြားသူများမှာ ဘယ်သောအခါမှ မဖြစ်ပေါ်ပါ။

Verse 18

प्रत्युताज्ञानबाहुल्याद्‌द्वेष एव विजायते । अतः प्रद्वेषयुक्तस्य न भवेदात्मवेदनम्

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊ မသိနားမလည်မှုများပြားခြင်းကြောင့် ၎င်းတို့တွင် ရွံရှာမုန်းတီးမှုသာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် အမုန်းတရားနှင့် ပြည့်နှက်နေသူသည် မိမိကိုယ်ကို သိမြင်နားလည်မှုကို မရရှိနိုင်ပေ။

Verse 19

ब्रह्मविद्योपदेशस्य साक्षादेवाधिकारिणः । त एव नेतरे विद्वन् ये तु स्नाताः शिरोव्रतैः

အို ပညာရှိ။ သီရောဝရတ (Śirovrata) အရ ရေချိုးပြီးသူများသာ ဗြဟ္မဝိဇ္ဇာ (Brahmavidyā) ကို သင်ယူခွင့်ရှိပြီး အခြားသူများ မရှိပါ။

Verse 20

व्रतं पाशुपतं चीर्णं यैर्द्विजैरादरेण तु । तेषामेवोपदेष्टव्यमिति वेदानुशासनम्

ဤညွှန်ကြားချက်ကို ပါသုပတ (Pāśupata) အဓိဋ္ဌာန်ကို ရိုသေစွာ စောင့်ထိန်းသော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ) များအားသာ ပေးသင့်သည်။ ဤသည်မှာ ဝေဒ၏ အမိန့်တော်ဖြစ်သည်။

Verse 21

यः पशुस्तत्पशुत्वं च व्रतेनानेन सन्त्यजेत् । तान्हत्वा न स पापीयान्भवेद्वेदान्तनिश्चयः

ချည်နှောင်ခံထားရသော ဝိညာဉ် (Paśu) သည် ဤအဓိဋ္ဌာန်ဖြင့် တိရစ္ဆာန်သဘာဝ (Paśutva) ကို စွန့်လွှတ်သည်။ ဤနှောင်ကြိုးများကို ဖျက်ဆီးခြင်းဖြင့် အပြစ်ရှိသူ မဖြစ်လာပါ။ ဤသည်မှာ ဝေဒန္တ၏ ခိုင်မာသော နိဂုံးဖြစ်သည်။

Verse 22

त्रिपुण्ड्रधारणं प्रोक्तं जाबालैरादरेण तु । त्रियम्बकेन मन्त्रेण सतारेण शिवेन च

တြိပုဏ္ဍြ (ပြာသုံးကြောင်း) ဆင်ယင်ခြင်းကို ဂျာဗာလ ဥပနိသဒ် (Jābāla Upaniṣad) က တြယမ္ဗက မန္တန်၊ ဥုံ (Tāra) နှင့် သျှိဝ (Śiva) နာမတော်တို့ဖြင့် ရိုသေစွာ ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။

Verse 23

त्रिपुण्ड्रं धारयेन्नित्यं गहस्थाश्रममाश्रितः । ओङ्‌कारेण त्रिरुक्तेन सहंसेन त्रिपुण्ड्रकम्

အိမ်ထောင်ရှင်တစ်ဦးသည် တြိပုဏ္ဍြကို နေ့စဉ် ဆင်ယင်သင့်သည်။ ၎င်းကို ဥုံကာရ (Oṃkāra) သုံးကြိမ်နှင့် ဟံသ (Haṃsa) မန္တန်ကို ရွတ်ဆို၍ လိမ်းကျံရမည်။

Verse 24

धारयेद्‌‍भिक्षुको नित्यमिति जाबालिकी श्रुतिः । त्रियम्बकेन मन्त्रेण प्रणवेन शिवेन च

ရဟန်း (sannyasi) တစ်ဦးသည် ၎င်းကို နေ့စဉ် ဆင်ယင်သင့်သည်ဟု ဂျာဗာလ သျှရုတိ (Jābāla Śruti) က ဆိုသည်—တြယမ္ဗက မန္တန်၊ ပရဏဝ (ဥုံ) နှင့် သျှိဝ မန္တန်တို့ကို အသုံးပြု၍ ဖြစ်သည်။

Verse 25

गृहस्थश्च वानप्रस्थो धारयेच्च त्रिपुण्ड्रकम् । मेधावीत्यादिना वापि ब्रह्मचारी दिने दिने

အိမ်ထောင်ရှင်နှင့် တောမှီရဟန်း (Vānaprastha) တို့သည် တြိပုဏ္ဍြကို ဆင်ယင်သင့်သည်။ ဗြဟ္မစာရီ (Brahmacārī) ကျောင်းသားသည် 'Medhāvī' အစရှိသော မန္တန်ကို အသုံးပြု၍ နေ့စဉ် ဆင်ယင်ရမည်။

Verse 26

भस्मना सजलेनापि धारयेच्च त्रिपुण्ड्रकम् । ब्राह्मणो विधिनोत्पन्नस्त्रिपुण्ड्रभस्मनैव तु

စနစ်တကျ မွေးဖွားလာသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးသည် ပြာကို ရေနှင့်ရော၍ တြိပုဏ္ဍြကို ဆင်ယင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ တြိပုဏ္ဍြပြာ လိမ်းကျံခြင်းဆိုင်ရာ ပြဋ္ဌာန်းထားသော စည်းကမ်းများကို တိကျစွာ လိုက်နာရမည်။

Verse 27

ललाटे धारयेन्नित्यं तिर्यग्भस्मावगुण्ठनम् । (महादेवस्य सम्बन्धात्तद्धर्मेऽप्यस्ति सङ्‌गतिः ।) सम्यक् त्रिपुण्ड्रधर्मं च ब्राह्मणो नित्यमाचरेत्

သူသည် နဖူးပေါ်တွင် ပြာကို အလျားလိုက်မျဉ်းများအဖြစ် အမြဲဆင်ယင်ရမည်။ (မဟာဒေဝနှင့် ဆက်နွှယ်နေသောကြောင့် ၎င်းသည် သူ၏ဓမ္မတွင် အလွန်အရေးပါသည်။) ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးသည် တြိပုဏ္ဍြဆင်ယင်ခြင်း တာဝန်ကို နေ့စဉ် အပြည့်အဝ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 28

आदिब्राह्मणभूतेन त्रिपुण्ड्रं भस्मना धृतम् । यतोऽत एव विप्रस्तु त्रिपुण्ड्रं धारयेत्सदा

မူလဗြာဟ္မဏ (ပထမဆုံးအဖြစ် ဆောင်ရွက်သော ဗြဟ္မာ သို့မဟုတ် သျှိဝ) သည် တြိပုဏ္ဍြကို ပြာဖြင့် ဆင်ယင်ခဲ့သောကြောင့် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးသည် တြိပုဏ္ဍြကို အမြဲဆင်ယင်ရမည်။

Verse 29

भस्मना वेदसिद्धेन त्रिपुण्ड्रं देहगुण्ठनम् । रुद्रलिङ्‌गार्चनं वापि मोहतोऽपि च न त्यजेत्

ဝေဒကျမ်းလာ ဘသ္မဖြင့် တြိပုဏ္ဍြကို ဆင်ယင်ခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်၌ ဘသ္မလိမ်းကျံခြင်းနှင့် ရုဒြလိင်္ဂကို ပူဇော်ခြင်းတို့ကို မောဟကြောင့်ပင် မစွန့်လွှတ်သင့်ပါ။

Verse 30

त्रियम्बकेन मन्त्रेण सतारेण तथैव च । पञ्चाक्षरेण मन्त्रेण प्रणवेन तथैव च

အို မဟာရုသီ။ သံနျာသအာသရမသို့ ဝင်ရောက်ပြီးသူသည် နဖူး၊ နှလုံးနှင့် လက်မောင်းနှစ်ဖက်တို့၌ တြိပုဏ္ဍြကို နေ့စဉ် ဆင်ယင်သင့်ပြီး တြယမ္ဗကမန္တန်၊ ပဉ္စာက္သရမန္တန်နှင့် ပြဏဝတို့ကို အသုံးပြုရမည်။

Verse 31

ललाटे हृदये चैव दोर्द्वन्द्वे च महामुने । त्रिपुण्ड्रं धारयेन्नित्यं संन्यासाश्रममाश्रितः

အို မဟာရုသီ။ သံနျာသအာသရမသို့ ဝင်ရောက်ပြီးသူသည် မိမိ၏နဖူး၊ နှလုံးနှင့် လက်မောင်းနှစ်ဖက်တို့၌ တြိပုဏ္ဍြကို နေ့စဉ် ဆင်ယင်ရမည်။

Verse 32

त्रियायुषेण मन्त्रेण मेधावीत्यादिनाथवा । गौणेन भस्मना धार्यं त्रिपुण्ड्रं ब्रह्मचारिणा

ဗြဟ္မစာရီတစ်ဦးသည် ဂေါဏဘသ္မကို အသုံးပြု၍ တြယာယုၑမန္တန် သို့မဟုတ် 'မေဓာဝီ' အစရှိသော မန္တန်ကို ရွတ်ဆိုကာ တြိပုဏ္ဍြကို ဆင်ယင်ရမည်။

Verse 33

नमोऽन्तेन शिवेनैव शूद्रः शुश्रूषणे रतः । उद्धूलनं त्रिपुण्ड्रं च नित्यं भक्त्या समाचरेत्

အလုပ်အကျွေးပြုခြင်း၌ မြတ်နိုးသော သုဒြတစ်ဦးသည် 'နမး' ဖြင့် ဆုံးသော သိဝ၏အမည် (သိဝါယ နမး) ကို အသုံးပြု၍ ဘသ္မလိမ်းကျံခြင်းနှင့် တြိပုဏ္ဍြဆင်ယင်ခြင်းကို နေ့စဉ် ဘုရားရှိခိုးလျက် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 34

अन्येषामपि सर्वेषां विना मन्त्रेण सुव्रत । उद्धूलनं त्रिपुण्ड्रं च कर्तव्यं भक्तितो मुने

အို ကောင်းသော အကျင့်ရှိသော ရုသီ။ အခြားသူအားလုံးအတွက် ဘသ္မလိမ်းကျံခြင်းနှင့် တြိပုဏ္ဍြဆင်ယင်ခြင်းကို မန္တန်မပါဘဲ ဘုရားရှိခိုးလျက် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 35

भूत्यैवोद्धूलनं तिर्यक् त्रिपुण्ड्रस्य च धारणम् । वरेण्यं सर्वधर्मेभ्यस्तस्मान्नित्यं समाचरेत्

သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (ဘူတိ) ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်၌ လိမ်းကျံခြင်းနှင့် အလျားလိုက် တြိပုဏ္ဍြကို ဆင်ယင်ခြင်းသည် အခြားသော ဘာသာရေးတာဝန်အားလုံးထက် သာလွန်၏။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို နေ့စဉ် ကျင့်သုံးရမည်။

Verse 36

भस्माग्निहोत्रजं वाथ विरजाग्निसमुद्‍भवम् । आदरेण समादाय शुद्धे पात्रे निधाय तत्

အဂ္ဂိဟောတြ သို့မဟုတ် ဝိရဇာမီးမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဘသ္မကို ရိုသေစွာ ယူဆောင်၍ သန့်ရှင်းသော ခွက်တစ်ခု၌ လုံခြုံစွာ သိမ်းဆည်းထားရမည်။

Verse 37

प्रक्षाल्य पादौ हस्तौ च द्विराचम्य समाहितः । गृहीत्वा भस्म तत्पञ्चब्रह्ममन्त्रैः शनैः शनैः

လက်နှင့် ခြေထောက်တို့ကို ဆေးကြောပြီး အာစမန (ရေသောက်ခြင်း) နှစ်ကြိမ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် တည်ကြည်သော စိတ်ဖြင့် ထိုဘသ္မကို ပဉ္စဗြဟ္မမန္တန်များဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ယူရမည်။

Verse 38

प्राणायामत्रयं कृत्वा अग्निरित्यादिमन्त्रितम् । तैरेव सप्तभिर्मन्त्रैस्त्रिवारमभिमन्त्रयेत्

ပြာဏာယာမ သုံးကြိမ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် 'အဂ္ဂနိ' အစရှိသော မန္တန်ခုနစ်ပါးဖြင့် ထိုဘသ္မကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် သိဒ္ဓိတင်ရမည်။

Verse 39

ओमापोज्योतिरित्युक्त्वा ध्यात्वा मन्त्रानुदीरयेत् । सितेन भस्मना पूर्वं समुद्धूल्य शरीरकम्

'Om āpo jyotiḥ' ကို ရွတ်ဆို၍ တရားထိုင်ကာ မန္တန်များကို ရွတ်ဆိုပြီးနောက် ဦးစွာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို အဖြူရောင်ပြာဖြင့် ပွတ်လိမ်းရမည်။

Verse 40

विपापो विरजो मर्त्यो जायते नात्र संशयः । ततो ध्यात्वा महाविष्णुं जगन्नाथं जलाधिपम्

ဤသို့ဖြင့် လူသားသည် အပြစ်ကင်းစင်၍ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်လာမည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။ ထို့နောက် စကြဝဠာ၏အရှင်နှင့် ရေတို့၏အရှင်ဖြစ်သော မဟာဗိဿနိုးကို အာရုံပြု၍...

Verse 41

संयोज्य भस्मना तोयमग्निरित्यादिभिः पुनः । विमृज्य साम्बं ध्यात्वा च समुद्धूल्योर्ध्वमस्तकम्

'Agni' မန္တန်များကို ထပ်မံအသုံးပြု၍ ပြာနှင့်ရေကို ရောစပ်ရမည်။ ၎င်းကို ပွတ်တိုက်၍ Sāmba (Ambā နှင့်အတူ Śiva) ကို အာရုံပြုကာ ဦးခေါင်းထိပ်ကို ပြာဖြင့် ပွတ်လိမ်း၍...

Verse 42

तेन भावनया ब्राह्मभूतेन सितभस्मना । ललाटवक्षःस्कन्धेषु स्वाश्रमोचितमन्त्रतः

ထိုအဖြူရောင်ပြာဖြင့် ဗြဟ္မာနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်သည်ဟူသော ခံစားချက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မိမိ၏ အာရှရမ်နှင့် ကိုက်ညီသော မန္တန်များကို အသုံးပြု၍ နဖူး၊ ရင်ဘတ်နှင့် ပခုံးတို့တွင် လိမ်းကျံရမည်။

Verse 43

मध्यमानामिकाङ्‌गुष्ठैरनुलोमविलोमतः । त्रिपुण्ड्रं धारयेन्नित्यं त्रिकालेष्वपि भक्तितः

လက်ခလယ်၊ လက်သူကြွယ်နှင့် လက်မတို့ကို အသုံးပြု၍ အစဉ်အတိုင်းနှင့် ပြောင်းပြန်အစဉ်အတိုင်း ဆွဲကာ နေ့စဉ် သုံးကြိမ် (Sandhyās) တွင် Tripuṇḍra ကို ကြည်ညိုစွာဖြင့် လိမ်းကျံရမည်။

Verse 999

इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायां एकादशस्कन्धे सशिरोव्रतं त्रिपुण्डधारणवर्णनं नाम नवमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ဂါထာပေါင်း တစ်သောင်းရှစ်ထောင်ပါဝင်သော Śrīmad Devī Bhāgavatam Mahāpurāṇa ၏ တစ်ဆယ့်တစ်ကြိမ်မြောက် Skandha ရှိ ကိုးခုမြောက်အခန်းသည် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး Śirovrata နှင့် Tripuṇḍra ဝတ်ဆင်ခြင်းအကြောင်းကို ဖော်ပြထားပါသည်။