ഛാന്ദോഗ്യ ഉപനിഷത്തിന്റെ ആദ്യ അധ്യായത്തിലെ ആദ്യ ഖണ്ഡത്തിൽ 'ഓം' എന്നതിനെ സമസ്ത നിലനിൽപ്പിന്റെ സാരമായി സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഈ സമസ്ത ലോകം ബ്രഹ്മമാണ് എന്നും ഓം അതിന്റെ പ്രതീകമാണ്. തുടർന്ന് സത്ത്വ → ഭൂമി → ജലം → സസ്യം → മനുഷ്യൻ → വാക്ക് → ഋക് → സാമ → ഉദ്ഗീഥ (ഓം) എന്ന സാര ശൃംഖല കാണിക്കുന്നു. ഉദ്ഗീഥത്തെ സാരങ്ങളുടെ സാരം, പരമം, എട്ടാമത്തേത് എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഋക് വാക്കിനോട്, സാമ പ്രാണനോട്, ഉദ്ഗീഥ ഓമ്മിനോട് അഭിന്നം. സൂര്യനെ ഓമ്മിനോട് തുല്യമായി കണക്കാക്കുന്നു. യുഗ്മങ്ങളുടെ സന്ധി ഓമ്മിലാണ്.
ചാന്ദോഗ്യ ഉപനിഷദ്ദിന്റെ ഈ ഖണ്ഡത്തിൽ സൂര്യനെ (ആദിത്യൻ) പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ പരമമായ തേൻ ആയി വർണ്ണിക്കുന്നു. ദിശകൾ തേൻകൂടുകളാണ്, വേദങ്ങൾ ഈ ദിവ്യരസം ഉത്പാദിക്കുന്ന തേനീച്ചകളാണ്. സൃഷ്ടിയിലെ സകലവും തേനിപോലെ പരസ്പരം ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും യുദ്ധത്തിൽ ദേവന്മാർ വിവിധ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ഉദ്ഗീഥമായി (ഓം) ധ്യാനിച്ചു, എന്നാൽ അസുരന്മാർ അവയെ മ്ലേച്ചമാക്കി. ഒടുവിൽ പ്രാണനെ ധ്യാനിച്ചപ്പോൾ അസുരന്മാർ നശിച്ചു.
ചാന്ദോഗ്യ ഉപനിഷദിന്റെ ഈ ഖണ്ഡം ദേവന്മാർ മരണഭയം കൊണ്ട് മൂന്ന് വേദങ്ങളിലും ഛന്ദസ്സുകളിലും അഭയം തേടിയെങ്കിലും ഓംകാരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചാണ് അമർത്വവും നിർഭയത്വവും നേടിയതെന്ന് വിവരിക്കുന്നു.
ഛാന്ദോഗ്യ ഉപനിഷദ്ദിന്റെ ഈ ഭാഗത്ത് ഉദ്ഗീഥ, പ്രണവ (ഓം), സൂര്യൻ, മുഖ്യ പ്രാണൻ എന്നിവയുടെ ഏകത്വം സ്ഥാപിക്കുന്നു, ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെയും ജീവാണ്ഡത്തിന്റെയും ഏകത്വം വെളിവാക്കുന്നു.
ചാന്ദോഗ്യ ഉപനിഷദ്ദിന്റെ ഈ ഖണ്ഡം പഠിപ്പിക്കുന്നത് സമ്പൂർണ്ണ ബ്രഹ്മാണ്ഡം തന്നെ ഒരു മഹാ സാമ ഗാനമാണെന്നാണ്. അഗ്നി ഋക്ക് ആണ്, അതിന്റെ പുക സാമം. വായു ഋക്ക് ആണ്, അതിന്റെ ശബ്ദം സാമം. സൂര്യൻ ഋക്ക് ആണ്, അതിന്റെ പ്രകാശം സാമം. നക്ഷത്രങ്ങൾ ഋക്ക് ആണ്, ചന്ദ്രൻ സാമം. സൂര്യന്റെ വെളുത്ത പ്രകാശം ഋക്ക് ആണ്, നീല-കൃഷ്ണ ഭാഗം സാമം. മനുഷ്യ ശരീരവും സാമവുമായി അഭിന്നമാണ്.
ഛാന്ദോഗ്യ ഉപനിഷദിന്റെ ഈ ഖണ്ഡത്തിൽ മനുഷ്യേന്ദ്രിയങ്ങളും വൈദിക സ്തോത്രങ്ങളുടെ ഘടകങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ആഴമേറിയ ബന്ധം വിവരിക്കുന്നു. വാക്ക് ഋക്കും പ്രാണൻ സാമവും. നേത്രം ഋക്കും അന്തരാത്മാവ് സാമവും. കർണ്ണം ഋക്കും മനസ്സ് സാമവും. കണ്ണിൽ കാണുന്ന പുരുഷൻ എല്ലാ വൈദിക ജ്ഞാനത്തെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. മനുഷ്യശരീരം തന്നെ ജീവനുള്ള വൈദിക മന്ത്രമാണെന്ന് ഈ പാഠങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
ഛാന്ദോഗ്യ ഉപനിഷത്തിലെ എട്ടാം ഖണ്ഡത്തിൽ മൂന്ന് പണ്ഡിതർ ഉദ്ഗീഥത്തെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യുന്നു. ദാൽഭ്യ സാമത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം സ്വര, പ്രാണ, അന്ന, ജല, സ്വർഗ്ഗം എന്ന് പറയുന്നു. പ്രവാഹണ ജൈവലി അവരുടെ ജ്ഞാനം നശിക്കുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞ് അവിനാശി സാമം പഠിപ്പിക്കുന്നു.
ഛാന്ദോഗ്യ ഉപനിഷത്തിന്റെ ഈ ഖണ്ഡത്തിൽ ആകാശം എല്ലാ ജീവികളുടെയും മൂലവും അന്തിമ ആശ്രയവുമാണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു. എല്ലാം ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ച് ആകാശത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. ഉദ്ഗീഥ (ഓം) പരോവരീയാനാണ് - പരവും അപരവും, അനന്തവും സർവ്വവ്യാപിയും. അതിധന്വാ ശൗനകൻ ഉദരശാണ്ഡില്യന് ഈ ജ്ഞാനം നൽകി, തലമുറകൾ ഇതറിഞ്ഞിരുന്നാൽ ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും പരോവരീയ ജീവിതം ഉണ്ടാകുമെന്ന് പറഞ്ഞു.
ഈ ഖണ്ഡം ഉശസ്തി ചാക്രായണന്റെ കഥ പറയുന്നു. ക്ഷാമസമയത്ത് അദ്ദേഹം ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ വസിച്ചിരുന്നു. പണ്ഡിതനായിരുന്നിട്ടും വിനയപൂർവ്വം ലളിതമായ കുൽമാഷം ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഭക്ഷണം സ്വീകരിച്ചെങ്കിലും ശേഷിച്ച പാനീയം നിരസിച്ചു. ഭാര്യയ്ക്ക് ശേഷിച്ച ഭക്ഷണം കൊണ്ടുപോയപ്പോൾ സമൃദ്ധി വന്നു. യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനം വിനയം നൽകുന്നു.
ഛാന്ദോഗ്യ ഉപനിഷത്തിലെ ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനൊന്നാം ഖണ്ഡത്തിൽ ഉശസ്തി ചാക്രായണൻ യാഗത്തിന്റെ ഗൂഢാർത്ഥം വിശദീകരിക്കുന്നു. പ്രസ്താവ ദേവത പ്രാണൻ, ഉദ്ഗീഥ ദേവത ആദിത്യൻ, പ്രതിഹാര ദേവത അന്നം എന്ന് പറയുന്നു.
ഛാന്ദോഗ്യ ഉപനിഷത്തിലെ ഈ ഭാഗത്ത് വെളുത്ത നായയുടെ രൂപക കഥ പ്രതിപാദിക്കുന്നു. വെളുത്ത നായ മറ്റ് നായ്ക്കളെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി അന്നത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ പറയുന്നു. പിറ്റേന്ന് പ്രഭാതത്തിൽ അവർ വൈദിക യാഗത്തിന് സമാനമായ ഒരാചാരം അനുഷ്ഠിക്കുന്നു—പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത് 'ഓം അദാം, ഓം പിബാം' എന്ന് പാടുന്നു. വരുണൻ, പ്രജാപതി, സവിതാ എന്നീ ദേവന്മാരെ അന്നപതിയായി സ്തുതിക്കുന്നു. വിശപ്പ് സാർവത്രികമാണ്, അന്നം ദൈവികമായ ദാനമാണ്.
ചാന്ദോഗ്യ ഉപനിഷദിന്റെ ഈ ഖണ്ഡത്തിൽ ഉദ്ഗീഥയുടെ (ഓം) അക്ഷരങ്ങളുടെ ധ്യാനം അവതരിപ്പിക്കുന്നു, ഓരോ ശബ്ദത്തെയും ഒരു പ്രപഞ്ച ശക്തിയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ലോകം, വായു, ചന്ദ്രൻ, ആത്മാവ്, അഗ്നി, സൂര്യൻ, ദേവന്മാർ, പ്രജാപതി, പ്രാണൻ, അന്നം, വാക്ക് (വിരാട്) — ഓരോന്നിനെയും പ്രത്യേക ശബ്ദ-അക്ഷരങ്ങളുമായി തിരിച്ചറിയുന്നു. ഈ പ്രതീകാത്മക ബന്ധം പവിത്രമായ ശബ്ദം സമസ്ത പ്രപഞ്ചത്തെയും വ്യാപിച്ച് ഏകീകരിക്കുന്നു എന്ന് കാണിക്കുന്നു.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.