The Exposition of Hanumān’s Protective Kavaca (Māruti-kavaca)
സനത്കുമാരൻ നാരദനോട്—കാർത്തവീര്യ കവചം ഉപദേശിച്ചതിന് ശേഷം ഇപ്പോൾ മോഹം നശിപ്പിക്കുകയും വിഘ്നങ്ങൾ അകറ്റുകയും ചെയ്യുന്ന ജയപ്രദമായ മāruti (ഹനുമാൻ) കവചം പകർന്നു തരുന്നു എന്നു പറയുന്നു. മുൻപ് ആനന്ദവനികയിൽ ദേവന്മാർ ആരാധിക്കുന്ന ശ്രീരാമനെ സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ, രാവണവധം വരെയുള്ള കഥാന്തത്തിൽ രാമൻ ഈ കവചം നൽകി ‘അനർഹർക്കു വിവേചനമില്ലാതെ വെളിപ്പെടുത്തരുത്’ എന്ന് ആജ്ഞാപിച്ചതായി അദ്ദേഹം വിവരിക്കുന്നു. കവചത്തിൽ ഹനുമാനെ ആവാഹിച്ച് ദിക്കുകൾ, മേൽ-കീഴ്-മധ്യം, ശിരസ്സിൽ നിന്ന് പാദം വരെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗവും കാക്കണമെന്ന പ്രാർത്ഥനയുണ്ട്; ഭൂമി-ആകാശം-അഗ്നി-സമുദ്രം-വനം, യുദ്ധവും ദുരിതവും ഉൾപ്പെടെ എല്ലായിടത്തും സംരക്ഷണം പറയുന്നു. ഡാകിനി-ശാകിനി, കാലരാത്രി, പിശാചുകൾ, സർപ്പങ്ങൾ, രാക്ഷസികൾ, രോഗങ്ങൾ, ശത്രുമന്ത്രങ്ങൾ എന്നിവ ഹനുമാന്റെ ഭയങ്കര ദിവ്യരൂപത്തിൽ ശമിക്കുന്നു. അവസാനം ഹനുമാൻ വേദ-പ്രണവസ്വരൂപൻ, ബ്രഹ്മവും പ്രാണവായുവും, ബ്രഹ്മാ-വിഷ്ണു-മഹേശ്വരാത്മകനുമെന്നു സ്തുതിക്കുന്നു. ഗോപ്യത, അഷ്ടഗന്ധങ്ങളാൽ എഴുതൽ, കഴുത്തിലോ വലതുകൈയിലോ ധരിക്കൽ, ജപസിദ്ധിയാൽ ‘അസാധ്യം’ പോലും സാധ്യമാകുമെന്ന ഫലശ്രുതി എന്നിവയോടെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
Shlokas
Verse 1
सनत्कुमार उवाच । कार्तवीर्यस्य कवचं कथितं ते मुनीश्वर । मोहविध्वंसनं जैत्रं मारुतेः कवचं श्रृणु ॥ १ ॥
സനത്കുമാരൻ പറഞ്ഞു: ഹേ മുനീശ്വരാ, കാർത്തവീര്യന്റെ കവചം ഞാൻ നിനക്കു പറഞ്ഞു. ഇനി മോഹം നശിപ്പിക്കുന്നതും ജയപ്രദവുമായ മാരുതിയുടെ (ഹനുമാന്റെ) കവചം കേൾക്കുക.
Verse 2
यस्य संधारणात्सद्यः सर्वे नश्यंत्युपद्रवाः । भूतप्रेतारिजं दुःखं नाशमेति न संशयः ॥ २ ॥
അതിനെ ധരിക്കുന്നതുമാത്രംകൊണ്ട് എല്ലാ ഉപദ്രവങ്ങളും ഉടൻ നശിക്കുന്നു; ഭൂതപ്രേതങ്ങളാലോ ശത്രുക്കളാലോ ഉണ്ടാകുന്ന ദുഃഖം നശിച്ചുപോകുന്നു—സംശയമില്ല.
Verse 3
एकदाहं गतो द्रष्टुं रामं रमयतां वरम् । आनंदवनिकासंस्थं ध्यायंतं स्वात्मनः पदम् ॥ ३ ॥
ഒരു ദിവസം ഞാൻ രാമനെ ദർശിക്കുവാൻ പോയി—ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ. അദ്ദേഹം ‘ആനന്ദവനികാ’ എന്ന ഉപവനത്തിൽ വസിച്ച് തന്റെ ആത്മസ്വരൂപത്തിന്റെ പരമപദം ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു।
Verse 4
तत्र रामं रमानाथं पूजितं त्रिदशेश्वरैः । नमस्कृत्य तदादिष्टमासनं स्थितवान् पुरः ॥ ४ ॥
അവിടെ രമാനാഥനായ രാമനെ ത്രിദശേശ്വരന്മാർ പൂജിക്കുന്നതു കണ്ടു ഞാൻ നമസ്കരിച്ചു. പിന്നെ അദ്ദേഹം നിർദേശിച്ച ആസനം സ്വീകരിച്ച് മുന്നിൽ നിന്നു।
Verse 5
तत्र सर्वं मया वृत्तं रावणस्य वधांतकम् । पृष्टं प्रोवाच राजेंद्रः श्रीरामः स्वयमादरात् ॥ ५ ॥
അവിടെ ഞാൻ രാവണവധം വരെയുള്ള സകല സംഭവങ്ങളും അറിയിച്ചു. ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ രാജേന്ദ്രനായ ശ്രീരാമൻ സ്വയം ആദരത്തോടെ അതു പറഞ്ഞു।
Verse 6
ततः कथांते भगवान्मारुतेः कवचं ददौ । मह्यं तत्ते प्रवक्ष्यामि न प्रकाश्यं हि कुत्रचित् ॥ ६ ॥
പിന്നീട് കഥയുടെ അവസാനം ഭഗവാൻ എനിക്ക് മാരുതി (ഹനുമാൻ) കവചം ദാനം ചെയ്തു. എനിക്ക് ഉപദേശിച്ചതുപോലെ തന്നേ ഞാൻ നിന്നോടു പറയും—ഇത് എവിടെയും വിവേചനമില്ലാതെ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തേണ്ടതല്ല।
Verse 7
भविष्यदेतन्निर्द्दिष्टं बालभावेन नारद । श्रीरामेणांजनासूनासूनोर्भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् ॥ ७ ॥
ഓ നാരദാ, ഇത് ഭാവിക്കായി നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു—ബാലഭാവം സ്വീകരിച്ചാൽ ശ്രീരാമൻ അഞ്ജനാസുതൻ (ഹനുമാൻ)ന്റെ പുത്രനു ഭുക്തിയും മുക്തിയും രണ്ടും നൽകും।
Verse 8
हनुमान् पूर्वतः पातु दक्षिणे पवनात्मजः । पातु प्रतीच्यामक्षघ्नः सौम्ये सागरतारकः ॥ ८ ॥
കിഴക്കേ ദിക്കിൽ ഹനുമാൻ എന്നെ കാക്കട്ടെ; തെക്കിൽ പവനപുത്രൻ കാക്കട്ടെ. പടിഞ്ഞാറിൽ അക്ഷഘ്നൻ കാക്കട്ടെ; വടക്കിൽ സാഗരതാരകൻ കാക്കട്ടെ.
Verse 9
ऊर्द्ध पातु कपिश्रेष्ठः केसरिप्रियनंदनः । अधस्ताद्विष्णुभक्तस्तु पातु मध्ये च पावनिः ॥ ९ ॥
മുകളിൽ നിന്ന് കപിശ്രേഷ്ഠൻ, കേസരിയെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്ന പ്രിയ പുത്രൻ, എന്നെ കാക്കട്ടെ. താഴെ നിന്ന് വിഷ്ണുഭക്തൻ കാക്കട്ടെ; നടുവിൽ പാവനൻ (ശുദ്ധികർത്താവ്) കാക്കട്ടെ.
Verse 10
लंकाविदाहकः पातु सर्वापद्भ्यो निरंतरम् । सुग्रीवसचिवः पातु मस्तकं वायुनंदनः ॥ १० ॥
ലങ്കാവിദാഹകൻ എന്നെ നിരന്തരം എല്ലാ ആപത്തുകളിൽ നിന്നും കാക്കട്ടെ. വായുനന്ദൻ, സുഗ്രീവന്റെ മന്ത്രി, എന്റെ മസ്തകം കാക്കട്ടെ.
Verse 11
भालं पातु महावीरो भ्रुवोर्मध्ये निरंतरम् । नेत्रे छायापहारी च पातु नः प्लवगेश्वरः ॥ ११ ॥
മഹാവീരൻ എന്റെ ലലാടം കാക്കട്ടെ; ഭ്രൂകളുടെ മദ്ധ്യസ്ഥാനം നിരന്തരം കാത്തരുളട്ടെ. ഛായാപഹാരി പ്ലവഗേശ്വരൻ നമ്മുടെ കണ്ണുകൾ കാക്കട്ടെ.
Verse 12
कपोलौ कर्णमूले च पातु श्रीरामकिंकरः । नासाग्रमंजनासूनुः पातु वक्त्रं हरीश्वरः ॥ १२ ॥
ശ്രീരാമകിങ്കരൻ എന്റെ കപോലങ്ങളും കർണമൂലങ്ങളും കാക്കട്ടെ. അഞ്ജനാസുതൻ എന്റെ നാസാഗ്രം കാക്കട്ടെ; ഹരീശ്വരൻ എന്റെ മുഖം കാക്കട്ടെ.
Verse 13
पातु कंठे तु दैत्यारिः स्कंधौ पातु सुरारिजित् । भुजौ पातु महातेजाः करौ च चरणायुधः ॥ १३ ॥
എന്റെ കണ്ഠത്തെ ദൈത്യാരി കാക്കട്ടെ; എന്റെ സ്കന്ധങ്ങളെ സുരാരിജിത് കാക്കട്ടെ. എന്റെ ഭുജങ്ങളെ മഹാതേജസ്വി കാക്കട്ടെ; എന്റെ കൈകളെ ചരണായുധൻ കാക്കട്ടെ॥१३॥
Verse 14
नखान्नाखायुधः पातु कुक्षौ पातु कपीश्वरः । वक्षो मुद्रापहारी च पातु पार्श्वे भुजायुधः ॥ १४ ॥
എന്റെ നഖങ്ങളെ നഖായുധൻ കാക്കട്ടെ; എന്റെ കുക്ഷിയെ കപീശ്വരൻ കാക്കട്ടെ. എന്റെ വക്ഷസ്ഥലത്തെ മുദ്രാപഹാരി കാക്കട്ടെ; എന്റെ പാർശ്വങ്ങളെ ഭുജായുധൻ കാക്കട്ടെ॥१४॥
Verse 15
लंकानिभंजनः पातु पृष्टदेशे निरंतरम् । नाभिं श्रीरामभक्तस्तु कटिं पात्वनिलात्मजः ॥ १५ ॥
എന്റെ പൃഷ്ഠദേശത്തെ നിരന്തരം ലങ്കാനിഭഞ്ജനൻ കാക്കട്ടെ. എന്റെ നാഭിയെ ശ്രീരാമഭക്തൻ കാക്കട്ടെ; എന്റെ കടിയെ അനിലാത്മജൻ കാക്കട്ടെ॥१५॥
Verse 16
गुह्यं पातु महाप्रज्ञः सक्थिनी अतिथिप्रियः । ऊरू च जानुनी पातु लंकाप्रासादभंजनः ॥ १६ ॥
എന്റെ ഗുഹ്യഭാഗത്തെ മഹാപ്രജ്ഞൻ കാക്കട്ടെ; എന്റെ തൈകളെ അതിഥിപ്രിയൻ കാക്കട്ടെ. എന്റെ ഊരുക്കളെയും മുട്ടുകളെയും ലങ്കാപ്രാസാദഭഞ്ജനൻ കാക്കട്ടെ॥१६॥
Verse 17
जंघे पातु कपिश्रेष्ठो गुल्फौ पातु महाबलः । अचलोद्धारकः पातु पादौ भास्करसन्निभः ॥ १७ ॥
എന്റെ ജംഘകളെ കപിശ്രേഷ്ഠൻ കാക്കട്ടെ; എന്റെ ഗുൽഫങ്ങളെ മഹാബലൻ കാക്കട്ടെ. എന്റെ പാദങ്ങളെ അചലോദ്ധാരകൻ കാക്കട്ടെ—ഭാസ്കരസന്നിഭമായ തേജസ്സോടെ॥१७॥
Verse 18
अङ्गानि पातु सत्त्वाढ्यः पातु पादांगुलीः सदा । मुखांगानि महाशूरः पातु रोमाणि चात्मवान् ॥ १८ ॥
സത്ത്വസമൃദ്ധനായ പ്രഭു എന്റെ അവയവങ്ങളെ കാക്കട്ടെ; എന്റെ പാദവിരലുകളെ സദാ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. മഹാവീരൻ എന്റെ മുഖാവയവങ്ങളെ കാക്കട്ടെ; ആത്മനിയമൻ എന്റെ ദേഹരോമങ്ങളെയും കാക്കട്ടെ.
Verse 19
दिवारात्रौ त्रिलोकेषु सदागतिलुतोऽवतु । स्थितं व्रजंतमासीनं पिबंतं जक्षतं कपिः ॥ १९ ॥
പകലും രാത്രിയും ത്രിലോകങ്ങളിലും നിരന്തരം സഞ്ചരിക്കുന്ന കപി-സ്വരൂപനായ പ്രഭു എന്നെ കാക്കട്ടെ—ഞാൻ നിൽക്കുകയോ നടക്കുകയോ ഇരിക്കുകയോ കുടിക്കുകയോ ഭക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്താലും.
Verse 20
लोकोत्तरगुणः श्रीमान् पातु त्र्यंबकसंभवः । प्रमत्तमप्रमत्तं वा शयानं गहनेंऽबुनि ॥ २० ॥
ലോകാതീത ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നനായ ശ്രീമാൻ ത്ര്യമ്പക-സംഭവനായ പ്രഭു ഞങ്ങളെ കാക്കട്ടെ—ഞങ്ങൾ അശ്രദ്ധരായാലും ജാഗ്രതയുള്ളവരായാലും, ആഴമുള്ള ജലത്തിൽ ശയിച്ചാലും പോലും.
Verse 21
स्थलेंऽतरिक्षे ह्यग्नौ वा पर्वते सागरे द्रुमे । संग्रामे संकटे घोरे विराङ्रूपधरोऽवतु ॥ २१ ॥
ഭൂമിയിൽ, ആകാശത്തിൽ, അഗ്നിയിൽ, പർവതത്തിൽ, സമുദ്രത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ വൃക്ഷങ്ങൾക്കിടയിൽ; യുദ്ധത്തിൽ, ദുരിതത്തിൽ, ഭീകര പ്രതിസന്ധികളിൽ—വിരാട്-രൂപധാരിയായ പ്രഭു എന്നെ കാക്കട്ടെ.
Verse 22
डाकिनीशाकिनीमारीकालरात्रिमरीचिकाः । शयानं मां विभुः पातु पिशाचोरगराक्षसीः ॥ २२ ॥
ഞാൻ ശയനത്തിലിരിക്കുമ്പോൾ സർവ്വവ്യാപിയായ വിഭു എന്നെ കാക്കട്ടെ—ഡാകിനി-ശാകിനികളിൽ നിന്ന്, മാരി (മഹാമാരി)യിൽ നിന്ന്, ഭീകരമായ കാലരാത്രിയിൽ നിന്ന്, മരീചികപോലുള്ള മായാഭാസങ്ങളിൽ നിന്ന്, കൂടാതെ പിശാചുകൾ, സർപ്പങ്ങൾ, രാക്ഷസികൾ എന്നിവയിൽ നിന്ന്.
Verse 23
दिव्यदेहधरो धीमान्सर्वसत्त्वभयंकरः । साधकेंद्रावनः शश्वत्पातु सर्वत एव माम् ॥ २३ ॥
ദിവ്യദേഹം ധരിച്ച ധീമാൻ, എല്ലാ ദുഷ്ടസത്ത്വങ്ങൾക്കും ഭയങ്കരൻ, സാധകശ്രേഷ്ഠരുടെ നിത്യരക്ഷകൻ ആയ പ്രഭു—അവൻ എല്ലാദിക്കുകളിൽ നിന്നുമെനിക്ക് സദാ രക്ഷ നൽകട്ടെ।
Verse 24
यद्रूपं भीषणं दृष्ट्वा पलायंते भयानकाः । स सर्वरूपः सर्वज्ञः सृष्टिस्थितिकरोऽवतु ॥ २४ ॥
അവന്റെ ഭീഷണരൂപം കണ്ടാൽ ഭയങ്കരന്മാരും ഭയന്ന് ഓടിപ്പോകുന്നു; സർവ്വരൂപനും സർവ്വജ്ഞനും സൃഷ്ടി-സ്ഥിതികളുടെ കർത്താവുമായ പ്രഭു ഞങ്ങളെ കാക്കട്ടെ।
Verse 25
स्वयं ब्रह्मा स्वयं विष्णुः साक्षाद्देवो महेश्वरः । सूर्यमंडलगः श्रीदः पातु कालत्रयेऽपि माम् ॥ २५ ॥
അവൻ തന്നേ ബ്രഹ്മാ, അവൻ തന്നേ വിഷ്ണു, സാക്ഷാൽ ദേവ മഹേശ്വരൻ; സൂര്യമണ്ഡലത്തിൽ വസിച്ച് ശ്രീ (സമൃദ്ധി) നൽകുന്നവൻ—മൂന്നു കാലങ്ങളിലും എന്നെ കാക്കട്ടെ।
Verse 26
यस्य शब्दमुपाकर्ण्य दैत्यदानवराक्षसाः । देवा मनुष्यास्तिर्यंचः स्थावरा जङ्गमास्तथा ॥ २६ ॥
അവന്റെ ശബ്ദം (നാദം) കേട്ടാൽ ദൈത്യർ, ദാനവർ, രാക്ഷസർ; അതുപോലെ ദേവന്മാർ, മനുഷ്യർ, തിര്യക് (മൃഗപക്ഷികൾ), സ്ഥിരവും ചലനവുമുള്ള സകലവും അവന്റെ അധീനതയിൽ വരുന്നു।
Verse 27
सभया भयनिर्मुक्ता भवंति स्वकृतानुगाः । यस्यानेककथाः पुण्याः श्रूयंते प्रतिकल्पके ॥ २७ ॥
സ്വകൃതകർമ്മഫലത്തെ അനുഗമിക്കുന്നവർ സഭയിലുപോലും ഭയമുക്തരാകുന്നു. അവന്റെ അനേകം പുണ്യകഥകൾ ഓരോ കല്പത്തിലും ശ്രവിക്കപ്പെടുന്നു।
Verse 28
सोऽवतात्साधकश्रेष्ठं सदा रामपरायणः । वैधात्रधातृप्रभृति यत्किंचिद्दृश्यतेऽत्यलम् ॥ २८ ॥
സാധകരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും സദാ ശ്രീരാമപരായണനുമായ ആ മഹാനുഭാവൻ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ. വിധാതാവിന്റെ നിയമം മുതലായി ലോകത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന അല്പമൊക്കെയും അവന്റെ മുമ്പിൽ അത്യന്തം തുച്ഛമാണ്.
Verse 29
विद्ध्वि व्याप्तं यथा कीशरूपेणानंजनेन तत् । यो विभुः सोऽहमेषोऽहं स्वीयः स्वयमणुर्बृहत् ॥ २९ ॥
അവൻ പ്രഭുരൂപത്തിൽ, മലിനതയില്ലാതെ, സൂക്ഷ്മമായി സർവ്വത്ര വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന് അറിക. ആ സർവ്വവ്യാപിയായ വിഭുവേ ‘ഞാൻ’; ഈ ‘ഞാൻ’ അവന്റെ സ്വന്തം ആത്മസ്വരൂപം, സ്വശക്തിയാൽ അവൻ അണുവും മഹത്തും ആകുന്നു.
Verse 30
ऋग्यजुःसामरूपश्च प्रणवस्त्रिवृदध्वरः । तस्मै स्वस्मै च सर्वस्मै नतोऽस्म्यात्मसमाधिना ॥ ३० ॥
ഋഗ്-യജുഃ-സാമസ്വരൂപനും, പവിത്ര പ്രണവമായ ‘ഓം’ ആയും, ത്രിവിധ യജ്ഞസ്വരൂപനും ആയ അവനോട്—അവനോടും, ഉള്ളിലെ സ്വാത്മാവോടും, സർവ്വസ്വരൂപനോടും—ആത്മസമാധിയോടെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
Verse 31
अनेकानन्तब्रह्माण्डधृते ब्रह्मस्वरूपिणे । समीरणात्मने तस्मै नतोऽस्म्यात्मस्वरूपिणे ॥ ३१ ॥
എണ്ണമറ്റ അനന്ത ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളെ ധരിക്കുന്ന, ബ്രഹ്മസ്വരൂപനും, പ്രാണവായുരൂപമായി വസിക്കുന്ന ആ പരമാത്മാവിന്—ആത്മാവിന്റെ സത്യസ്വരൂപനായ അവനോട്—ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
Verse 32
नमो हनुमते तस्मै नमो मारुतसूनवे । नमः श्रीरामभक्ताय श्यामाय महते नमः ॥ ३२ ॥
ആ ഹനുമാനോട് നമസ്കാരം, മാരുതസൂനുവോട് നമസ്കാരം. ശ്രീരാമഭക്തനായ ശ്യാമവർണ്ണ മഹാനോട് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
Verse 33
नमो वानर वीराय सुग्रीवसख्यकारिणे । संकाविदहनायाथ महासागरतारिणे ॥ ३३ ॥
സുഗ്രീവസഖ്യം സ്ഥാപിച്ച വാനരവീരനേ, നമസ്കാരം; ലങ്ക ദഹിപ്പിച്ചവനേ, മഹാസമുദ്രം കടത്തിച്ചവനേ, നമസ്കാരം।
Verse 34
सीताशोकविनाशाय राममुद्राधराय च । रावणांतनिदानाय नमः सर्वोत्तरात्मने ॥ ३४ ॥
സീതയുടെ ശോകം നശിപ്പിച്ചവനേ, രാമമുദ്രിക ധരിച്ചവനേ, രാവണാന്തത്തിന് നിർണായക കാരണമായ സർവോത്തരാത്മനേ, നമസ്കാരം।
Verse 35
मेघनादमखध्वंसकारणाय नमोनमः । अशोकवनविध्वंसकारिणे जयदायिने ॥ ३५ ॥
മേഘനാദന്റെ യാഗധ്വംസത്തിന് കാരണമായവനേ, പുനഃപുനഃ നമസ്കാരം; അശോകവനം തകർത്തവനേ, ജയദായകനേ, നമസ്കാരം।
Verse 36
वायुपुत्राय वीराय आकाशोदरगामिने । वनपालशिरश्छेत्रे लंकाप्रासादभंजिने ॥ ३६ ॥
വായുപുത്രനായ വീരനേ, നമസ്കാരം; ആകാശവിസ്താരത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ; വനപാലന്റെ ശിരഛേദം ചെയ്തവനേ, ലങ്കാപ്രാസാദങ്ങൾ തകർത്തവനേ, നമസ്കാരം।
Verse 37
ज्वलत्कांचनवर्णाय दीर्घलांगूलधारिणे । सौमित्रिजयदात्रे च रामदूताय ते नमः ॥ ३७ ॥
ജ്വലിക്കുന്ന കാഞ്ചനവർണ്ണനേ, ദീർഘ ലാംഗൂലധാരിയേ; സൗമിത്രി (ലക്ഷ്മണൻ)ക്ക് ജയദായകനേ, രാമദൂതനേ—നിനക്ക് നമസ്കാരം।
Verse 38
अक्षस्य वधकर्त्रे च ब्रह्मशस्त्रनिवारिणे । लक्ष्मणांगमहाशक्तिजातक्षतविनाशिने ॥ ३८ ॥
അക്ഷനെ വധിച്ചവനും, ബ്രഹ്മാസ്ത്രം തടഞ്ഞവനും, ലക്ഷ്മണന്റെ ദേഹത്തിൽ മഹാശക്തിയാൽ ഉണ്ടായ മുറിവ് നശിപ്പിച്ചവനും ആയ പ്രഭുവിന് നമസ്കാരം।
Verse 39
रक्षोघ्नाय रिपुघ्नाय भूतघ्नाय नमोनमः । ऋक्षवानरवीरौघप्रासादाय नमोनमः ॥ ३९ ॥
രാക്ഷസങ്ങളെ സംഹരിക്കുന്നവനും, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും, ദുഷ്ടഭൂതങ്ങളെ ഹരിക്കുന്നവനും ആയ പ്രഭുവിന് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം। വീര ഋക്ഷ-വാനരസമൂഹത്തിന്റെ പരമ ആശ്രയവും ആധാരവും ആയ പ്രഭുവിന് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം।
Verse 40
परसैन्यबलघ्नाय शस्त्रास्त्रघ्नाय ते नमः । विषघ्नाय द्विषघ्नाय भयघ्नाय नमोनमः ॥ ४० ॥
ശത്രുസൈന്യത്തിന്റെ ബലം നശിപ്പിക്കുന്നവനും, ശസ്ത്രാസ്ത്രങ്ങളെ നിർവീര്യമാക്കുന്നവനും ആയ നിനക്കു നമസ്കാരം। വിഷം ഹരിക്കുന്നവനും, ദ്വേഷി ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും, ഭയം അകറ്റുന്നവനും ആയ പ്രഭുവിന് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം।
Verse 41
महीरिपुभयघ्नाय भक्तत्राणैककारिण । परप्रेरितमन्त्राणां मंत्राणां स्तंभकारिणे ॥ ४१ ॥
ഭൂമിയിൽ ശത്രുക്കളാൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഭയം നശിപ്പിക്കുന്നവനും, ഭക്തരക്ഷണത്തിൽ ഏകനിഷ്ഠനുമായവനും, മറ്റുള്ളവർ പ്രേരിപ്പിച്ച് പ്രയോഗിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങളെ നിർജ്ജീവമാക്കുന്നവനും ആയ പ്രഭുവിന് നമസ്കാരം।
Verse 42
पयः पाषाणतरणकारणाय नमोनमः । बालार्कमंडलग्रासकारिणे दुःखहारिणे ॥ ४२ ॥
ജലത്തിലൂടെ കല്ലുകളെയും കടത്താൻ കാരണമാകുന്ന പ്രഭുവിന് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം। ഉദയസൂര്യമണ്ഡലത്തെയും ഗ്രസിക്കാൻ കഴിയുന്നവനും, ദുഃഖം ഹരിക്കുന്നവനും ആയ പ്രഭുവിന് നമസ്കാരം।
Verse 43
नखायुधाय भीमाय दन्तायुधधराय च । विहंगमाय शवाय वज्रदेहाय ते नमः ॥ ४३ ॥
നഖങ്ങളെ ആയുധമാക്കി ധരിക്കുന്ന ഭീമസ്വരൂപനേ, ദന്തങ്ങളെ ശസ്ത്രമാക്കി വഹിക്കുന്നവനേ, വിഹംഗമസ്വരൂപനേ, യോഗനിശ്ചലതയിൽ ശവംപോലെ അചലനായവനേ, വജ്രസമ ദേഹധാരിയേ—നിനക്കു നമസ്കാരം।
Verse 44
प्रतिग्रामस्थितायाथ भूतप्रेतवधार्थिने । करस्थशैलशस्त्राय राम शस्त्राय ते नमः ॥ ४४ ॥
ഓരോ ഗ്രാമത്തിലും അധിഷ്ഠിതനായവനേ, ഭൂതപ്രേതവധാർത്ഥിയായി നിലകൊള്ളുന്നവനേ, കൈയിൽ ശൈലശസ്ത്രം ധരിക്കുന്നവനേ—ഹേ രാമശസ്ത്രമേ, നിനക്കു നമസ്കാരം।
Verse 45
कौपीनवाससे तुभ्यं रामभक्तिरताय च । दक्षिणाशाभास्कराय सतां चन्द्रोदयात्मने ॥ ४५ ॥
കൗപീനമാത്രം ധരിക്കുന്നവനേ, രാമഭക്തിയിൽ രതനായവനേ; ദക്ഷിണദിക്കിൽ ഉദിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ ദീപ്തനായവനേ, സത്സംഗികൾക്കു ചന്ദ്രോദയത്തിന്റെ ശീതള മംഗളജ്യോതിസ്വരൂപനായവനേ—നിനക്കു നമസ്കാരം।
Verse 46
कृत्याक्षतव्यथाघ्नाय सर्वक्लेशहराय च । स्वाम्याज्ञापार्थसंग्रामसख्यसंजयकारिणे ॥ ४६ ॥
കൃത്യയും ക്ഷതവും മൂലമുള്ള വ്യഥയെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, സർവക്ലേശഹരനേ; സ്വാമിയുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം അർജുനന്റെ യുദ്ധത്തിൽ സഖാ-സാരഥിയായി നിന്നു വിജയം വരുത്തുന്നവനേ—നിനക്കു നമസ്കാരം।
Verse 47
भक्तानां दिव्यवादेषु संग्रामे जयकारिणे । किल्किलावुवकाराय घोरशब्दकराय च ॥ ४७ ॥
ഭക്തർക്കായി ദിവ്യസംഗ്രാമത്തിൽ വിജയം വരുത്തുന്നവനേ; ‘കിൽകിലാ’ എന്ന ഹർഷരണമുഴക്കം ഉയർത്തുന്നവനേ, ഘോരമായ ഗർജനശബ്ദം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനേ—നിനക്കു നമസ്കാരം।
Verse 48
सर्वाग्निव्याधिसंस्तंभकारिणे भयहारिणे । सदा वनफलाहारसंतृप्ताय विशेषतः ॥ ४८ ॥
സകല ജ്വരവും വ്യാധിയും തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നവനും ഭയം അകറ്റുന്നവനും, എന്നും വനഫലാഹാരത്തിൽ തൃപ്തനായ ഭക്തനിൽ പ്രത്യേകമായി പ്രസന്നനുമായ അവനു നമസ്കാരം।
Verse 49
महार्णवशिलाबद्ध्वसेतुबंधाय ते नमः । इत्येतत्कथितं विप्र मारुतेः कवचं शिवम् ॥ ४९ ॥
മഹാസമുദ്രത്തിൽ ശിലകൾ ബന്ധിച്ച് സേതു പണിതവനേ! നിനക്കു നമസ്കാരം. ഹേ വിപ്രാ, ഇങ്ങനെ മാർുതി (ഹനുമാൻ)ന്റെ മംഗളകരമായ കവചം പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു।
Verse 50
यस्मै कस्मै न दातव्यं रक्षणीयं प्रयत्नतः । अष्टगंधैर्विलिख्याथ कवचं धारयेत्तु यः ॥ ५० ॥
ഇത് ഏവർക്കും നൽകേണ്ടതല്ല; പരിശ്രമത്തോടെ സംരക്ഷിക്കണം. അഷ്ടഗന്ധങ്ങളാൽ എഴുതി പിന്നെ ഈ കവചം ധരിക്കുന്നവൻ സംരക്ഷണം പ്രാപിക്കുന്നു।
Verse 51
कंठे वा दक्षिणे बाहौ जयस्तस्य पदे पदे । किं पुनर्बहुनोक्तेन साधितं लक्षमादरात् ॥ ५१ ॥
കഴുത്തിലോ വലതുകൈയിലോ ധരിച്ചാലും, ധരിക്കുന്നവന് ഓരോ പടിയിലും ജയം ലഭിക്കും. കൂടുതൽ എന്തു പറയണം? ആദരത്തോടെ അനുഷ്ഠിച്ചാൽ ലക്ഷ്യം തീർച്ചയായും സിദ്ധിക്കും।
Verse 52
प्रजप्तमेतत्कवचमसाध्यं चापि साधयेत् ॥ ५२ ॥
ഈ കവചം വിധിപൂർവം ജപസിദ്ധി പ്രാപിച്ചാൽ, അസാധ്യമെന്നു കരുതുന്നതും പോലും സാധിപ്പിക്കും।
Verse 53
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे हनुमत्कवचनिरूपणं नामाष्टसप्ततितमोऽध्यायः ॥ ७८ ॥
ഇങ്ങനെ ശ്രീബൃഹന്നാരദീയപുരാണത്തിന്റെ പൂർവ്വഭാഗത്തിലെ ബൃഹദുപാഖ്യാനത്തിന്റെ തൃതീയപാദത്തിൽ “ഹനുമത്കവചനിരൂപണം” എന്ന അഷ്ടസപ്തതിതമ അധ്യായം സമാപ്തമായി ॥ ૭૮ ॥
Frequently Asked Questions
Kavacas are treated as mantra-technology requiring adhikāra, restraint, and correct handling; secrecy preserves efficacy, prevents misuse, and maintains the integrity of the guru-to-disciple transmission emphasized by Purāṇic and Tantric-inflected norms.
It resembles kavaca/nyāsa logic: the deity is installed as guardian of the dik (quarters), ūrdhva-adhaḥ (above/below), madhya (center), and aṅgas (limbs), creating a sacralized protective field around the practitioner for daily acts and extraordinary dangers.
Spirit afflictions (bhūta, preta, piśāca), ḍākinī/śākinī influences, Kālarātri fear, deceptive apparitions, serpents and rākṣasīs, disease/fever, enemy weapons, and hostile or externally impelled mantras.
While invoking Hanumān for concrete protection and victory, it also praises him as Veda- and Praṇava-form, as Brahman and prāṇa, and as identical with Brahmā–Viṣṇu–Maheśvara—linking bhakti practice to a non-dual, all-pervading theological vision.