Adhyaya 51

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे सगरस्यौर्वाश्रमगमनं नाम पञ्चशत्तमो ऽध्यायः // ५०// सगर उवाच कुशलं मम सर्वत्र महर्षे नात्र संशयः / यस्य मे त्वमनुध्याता शमं भार्गवसत्तमः

ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മാണ്ഡ മഹാപുരാണത്തിൽ, വായു പ്രസ്താവിച്ച മധ്യമഭാഗത്തിലെ തൃതീയ ഉപോദ്ധാതപാദത്തിൽ ‘സഗരന്റെ ഔർവാശ്രമഗമനം’ എന്ന അമ്പതാം അധ്യായം. സഗരൻ പറഞ്ഞു—ഹേ മഹർഷേ, എനിക്ക് എല്ലായിടത്തും ക്ഷേമം തന്നേ; ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഹേ ഭാര്ഗവശ്രേഷ്ഠാ, നിങ്ങൾ എന്റെ ഹിതം ധ്യാനിച്ച് ശാന്തി പകരുന്നവൻ ആകുന്നു।

Verse 2

यस्तथा शिक्षितः पूर्वमस्त्रे शस्त्रे च सांप्रतम् / सो ऽहं कथमशक्तः स्यां सकलारिविनिग्रहे

മുമ്പ് എനിക്ക് അസ്ത്ര‑ശസ്ത്രങ്ങളിൽ അങ്ങനെ പരിശീലനം ലഭിച്ചിരിക്കെ, ഇപ്പോൾ സകല ശത്രുക്കളെയും അടക്കുന്നതിൽ ഞാൻ എങ്ങനെ അശക്തനാകും?

Verse 3

त्वं मे गुरुः सुहृद्दैवं बन्धुर्मित्रं च केवलम् / न ह्यन्यमभिजानामि त्वामृते पितरं च मे

നീ തന്നെയാണ് എന്റെ ഗുരു, സുഹൃദ്-ദൈവം, ബന്ധുവും ഏകമിത്രവും. നിന്നെയും എന്റെ പിതാവിനെയും ഒഴികെ മറ്റാരെയും ഞാൻ അറിയുന്നില്ല.

Verse 4

त्वयोपदिष्टेनास्त्रेण सकला भूभृतो मया / विजिता यदनुस्मृत्या शक्तिः सा तपसस्तव

നീ ഉപദേശിച്ച ആയുധംകൊണ്ട് ഞാൻ എല്ലാ രാജാക്കളെയും ജയിച്ചു. അതിനെ സ്മരിച്ചാൽ ഉണരുന്ന ശക്തി നിന്റെ തപസ്സിന്റെ പ്രഭാവമാണ്.

Verse 5

तपसा त्वं जगत्सर्वं पुनासि परिपासि च / स्रष्टुं संहर्त्तुमपि च शक्नोष्येव न संशयः

തപസ്സാൽ നീ സർവ്വലോകത്തെയും ശുദ്ധീകരിക്കുകയും പരിരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സൃഷ്ടിക്കാനും സംഹരിക്കാനും നീ കഴിവുള്ളവൻ—സംശയമില്ല.

Verse 6

महाननन्यसामान्यप्रभावस्तपसश्च ते / इह तस्यैकदेशो ऽपि दृश्यते विस्मयप्रदः

നിന്റെ തപസ്സിന്റെ പ്രഭാവം മഹത്തും അപൂർവവുമാണ്. ഇവിടെ അതിന്റെ ഒരു അംശം പോലും ദൃശ്യമാകുമ്പോൾ അത്ഭുതം പകരുന്നു.

Verse 7

पश्यसिंहासने बाल्यादुपेत्य मृगपोतकः / पिबत्यंभः शनैर्ब्रह्मन्निःशङ्कं ते तपोवने

ഹേ ബ്രഹ്മൻ, നോക്കുക—നിന്റെ തപോവനത്തിൽ ഒരു മാൻകുട്ടി ബാല്യത്തിൽ നിന്നേ സിംഹാസനത്തോട് ചേർന്ന് ഭയമില്ലാതെ പതുക്കെ വെള്ളം കുടിക്കുന്നു.

Verse 8

धयत्यत्रातिविस्रंभात् कृशापि हरिणी स्तनम् / करोति मृगशृङ्गाग्रे गण्डकण्डूयनं रुरुः

ഇവിടെ അത്യന്തവിശ്വാസം മൂലം ക്ഷീണിച്ച ഹരിണിയും മുലയൂട്ടുന്നു; റുരു മൃഗം മൃഗശൃംഗത്തിന്റെ അഗ്രത്തിൽ തന്റെ കവിള് ചൊറിയുന്നു।

Verse 9

नवप्रसूतां हरिणीं हत्वा वृत्त्यै वनान्तरे / व्याघ्री त्वत्तपसावासे सैव पुष्णाति तच्छिशून्

വനത്തിൽ ഉപജീവനത്തിനായി പുതുതായി പ്രസവിച്ച ഹരിണിയെ കൊന്നിട്ടും, നിന്റെ തപോവനവാസത്തിൽ അതേ വ്യാഘ്രി അവളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു।

Verse 10

गजं द्रुतमनुद्रुत्य सिंहो यस्मादिदं वनम् / प्रविष्टो ऽनुसरन्तौ त्वद्भयादेकत्र तिष्ठतः

വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന ഗജത്തെ പിന്തുടർന്ന് സിംഹം ഈ വനത്തിൽ കടന്നു; എങ്കിലും നിന്റെ ഭയത്താൽ പിന്തുടരുന്നവനും പിന്തുടരപ്പെടുന്നവനും ഒരിടത്ത് തന്നെ നിൽക്കുന്നു।

Verse 11

नकुलस्त्वाशुमार्जारमयूरशशपन्नगाः / वृकसूकरशार्दूलशरभर्क्षप्लवङ्गमाः

ഇവിടെ നകുലം, പൂച്ച, മയിലുകൾ, മുയലുകൾ, പാമ്പുകൾ; കൂടാതെ ചെന്നായകൾ, കാട്ടുപന്നികൾ, കടുവകൾ, ശരഭങ്ങൾ, കരടികൾ, വാനരങ്ങൾ എന്നിവയും ഉണ്ട്।

Verse 12

सृगाला गवयागावो हरिणा महिषास्तथा / वने ऽत्र सहजं वैरं हित्वा मैत्रीमुपागताः

ഈ വനത്തിൽ കുറുനരികൾ, ഗവയങ്ങൾ, പശുക്കൾ, ഹരിണങ്ങൾ, മഹിഷങ്ങൾ—സ്വാഭാവിക വൈരം ഉപേക്ഷിച്ച് സൗഹൃദം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു।

Verse 13

एवंविधा तपःशक्तिर्लोकविस्मयदायिनी / न क्वापि दृश्यते ब्रह्मंस्त्वामृते भुवि दुर्लभा

ഇത്തരത്തിലുള്ള തപശ്ശക്തി ലോകത്തെ വിസ്മയിപ്പിക്കുന്നതാണ്; ഹേ ബ്രഹ്മൻ! നിന്നെ കൂടാതെ ഭൂമിയിൽ അത് ദുർലഭം, എവിടെയും കാണപ്പെടുന്നില്ല.

Verse 14

अहं तु त्वत्प्रसादेन विजित्य वसुधामि माम् / रिपुभिः सह विप्रर्षे स्वराज्यं समुपागतः

ഹേ വിപ്രർഷി! നിങ്ങളുടെ പ്രസാദത്താൽ ഞാൻ ഭൂമിയെ ജയിച്ച്, ശത്രുക്കളോടുകൂടി, എന്റെ സ്വരാജ്യം പ്രാപിച്ചു.

Verse 15

वश्यामात्यस्त्रिवर्गे ऽपि यथायोग्यकृतादरः / त्वयोपदिष्टमार्गेण सम्यग्राज्यमपालयम्

എന്റെ അമാത്യർ വശത്തിലായിരുന്നു; ധർമ്മം-അർത്ഥം-കാമം എന്ന ത്രിവർഗത്തിലും യഥോചിത ആദരം കാട്ടി; നിങ്ങൾ ഉപദേശിച്ച മാർഗ്ഗത്തിൽ രാജ്യം ശരിയായി പാലിച്ചു.

Verse 16

एवं प्रवर्त्तमानस्य मम राज्ये ऽवतिष्ठतः / भवद्दिदृक्षा संजाता सापेक्षा भृगुपुङ्गव

ഹേ ഭൃഗുപുങ്ഗവ! ഇങ്ങനെ രാജ్యంలో നിലകൊണ്ട് പ്രവർത്തിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ദർശനം കാണുവാനുള്ള ആഗ്രഹം എനിക്കുണ്ടായി; അത് ഇപ്പോഴും പ്രതീക്ഷയോടെയാണ്.

Verse 17

किं त्वद्य मयि पर्याप्तमनपत्यतयैव मे / पितृपिण्डप्रदानेन सह संरक्षणं भुवः

എന്നാൽ ഇന്ന് എനിക്കെന്താണ് മതിയാകുന്നത്? എനിക്ക് സന്താനം ഇല്ലാത്തതിനാൽ, പിതൃകൾക്ക് പിണ്ഡദാനം ചെയ്യുന്നതോടൊപ്പം ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കുന്നതെങ്ങനെ സാധിക്കും?

Verse 18

तदिदं दुःशमत्यर्थमनिवार्यं मनोगतम् / नानयो ऽपहर्त्तां लोकंऽस्मिन् ममेति त्वामुपागतः

ഇത് എന്റെ മനസ്സിൽ ഉദിച്ച അത്യന്തം ദുഃസഹവും തടയാനാവാത്തതുമായ ആശയമാണ്. ഈ ലോകത്തിൽ ‘ഇത് എന്റെതാണ്’ എന്ന അവകാശം മറ്റാർക്കും കവർന്നെടുക്കാൻ കഴിയില്ല; അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ശരണത്ത് വന്നത്.

Verse 19

इत्युक्तः सगरेणाथ स्थित्वा सो ऽतर्मनाः क्षणम् / उवाच भगवानौर्वः सनिदेशमिदं वचः

സഗരൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഒരു ക്ഷണം അന്തർമുഖനായി നിന്നു. തുടർന്ന് ഭഗവാൻ ഔർവൻ ഉപദേശസഹിതമായ ഈ വാക്കുകൾ അരുളിച്ചെയ്തു.

Verse 20

नियम्य सह भार्याभ्यां किञ्चित्कालमिहावस / अवाप्स्यति ततो ऽभीष्टं भवान्नात्र विचारमा

നീ നിന്റെ രണ്ടു ഭാര്യമാരോടൊപ്പം നിയമസംയമം പാലിച്ച് കുറച്ചുകാലം ഇവിടെ വസിക്ക. പിന്നെ നീ അഭിലഷിതം പ്രാപിക്കും; ഇതിൽ സംശയം വേണ്ട.

Verse 21

स च तत्रावसत्प्रीतस्तच्छुश्रूषापरायमः / पत्नीभ्यां सह धर्मात्मा भक्तियुक्तश्चिरं तदा

അവൻ സന്തോഷത്തോടെ അവിടെ തന്നെ വസിച്ചു, അവരുടെ ശുശ്രൂഷയിൽ മുഴുകി. ധർമ്മാത്മാവായ രാജാവ് തന്റെ രണ്ടു ഭാര്യമാരോടൊപ്പം ഭക്തിയോടെ ദീർഘകാലം അവിടെ പാർത്തു.

Verse 22

राजपत्न्यौ च ते तस्य सर्वकालमतन्द्रिते / मुनेरतनुतां प्रीतिं विनयाचारभक्तिभिः

ആ രണ്ടു രാജപത്നിമാരും എല്ലായ്പ്പോഴും അശ്രാന്തരായി, വിനയം, സദാചാരം, ഭക്തി എന്നിവകൊണ്ട് ആ മുനിയുടെ പ്രീതിയെ വർധിപ്പിച്ചു.

Verse 23

भक्त्या शुश्रूषया चैव तयोस्तुष्टो महामुनिः / राजपत्न्यौ समाहूय इदं वचनम ब्रवीत्

അവരുടെ ഭക്തിയും ശുശ്രൂഷയും കണ്ടു മഹാമുനി സന്തുഷ്ടനായി; രാജപത്നിമാരെ വിളിച്ചു ഈ വചനം അരുളിച്ചെയ്തു.

Verse 24

भवत्यौ वरमस्मत्तो व्रियतां काममीप्सितम् / दास्यामि तं न संदेहो यद्यपि स्यात्सुदुर्ल्लभम्

നിങ്ങൾ ഇരുവരും എന്നിൽ നിന്ന് ഇഷ്ടമായ വരം തിരഞ്ഞെടുക്കുക; അതി ദുർലഭമായാലും സംശയമില്ലാതെ ഞാൻ അത് നൽകും.

Verse 25

ततः प्रणम्यशिरसा ते ऽप्युभे तं महामुनिम् / ऊचतुर्भगवान्पुत्रान्कामयावेति सादरम्

അപ്പോൾ അവർ ഇരുവരും തലകുനിച്ച് മഹാമുനിയെ നമസ്കരിച്ചു; ആദരത്തോടെ—“ഭഗവൻ, ഞങ്ങൾ പുത്രന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.

Verse 26

ततस्ते भगवानाह भवतीभ्यां मया पुनः / राज्ञश्चप्रियकामेन वरो दत्तो ऽयमीप्सितः

അപ്പോൾ ഭഗവാൻസദൃശനായ മുനി പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ഇരുവർക്കും, രാജാവിന്റെ പ്രിയാഭിലാഷപ്രകാരം, ഈ ഇഷ്ടവരം ഞാൻ നൽകിയിരിക്കുന്നു.”

Verse 27

पुत्रवत्यौ महाभागे भवत्यौ मत्प्रसादतः / भवेतां ध्रुवमन्यच्च श्रूयतां वचनं मम

ഹേ മഹാഭാഗ്യവതികളേ, എന്റെ പ്രസാദത്താൽ നിങ്ങൾ ഇരുവരും തീർച്ചയായും പുത്രവതികളാകും; മറ്റൊന്നും ഉണ്ട്—എന്റെ വചനം കേൾക്കുക.

Verse 28

पुत्रो भविष्यत्येकस्यामेकः सो ऽनतिधार्मिकः / तथापि तस्य कल्पान्तं संभूतिश्च भविष्यति

ഒരു രാജ്ഞിയിൽ ഒരേയൊരു പുത്രൻ ജനിക്കും; അവൻ അത്യധികം ധാർമ്മികനല്ല. എങ്കിലും കല്പാന്തത്തിൽ അവനും ശുഭസംഭവം ഉണ്ടാകും.

Verse 29

षष्टिः पुत्रसहस्राणामपरस्यां च जायते / अकृतार्थाश्च ते सर्वे विनङ्क्ष्यन्त्यचिरादिव

മറ്റൊരു രാജ്ഞിയിൽ അറുപതിനായിരം പുത്രന്മാർ ജനിക്കും. അവർ എല്ലാവരും ലക്ഷ്യം നേടാതെ, ഉടൻതന്നെ നശിച്ചുപോകും.

Verse 30

एवंविधगुणेपेतो वरौ दत्तौ मया युवाम् / अभीप्सितं तु यद्यस्याः स्वेच्छया तत्प्रकीर्त्यताम्

ഇത്തരത്തിലുള്ള ഗുണങ്ങളുള്ള വരന്മാരെ ഞാൻ നിങ്ങളിരുവർക്കും നൽകിയിരിക്കുന്നു. ഇനി അവൾക്ക് എന്താണ് അഭിലഷിതമോ, സ്വഇച്ഛയാൽ അത് പ്രസ്താവിക്കട്ടെ.

Verse 31

एवमुक्ते तु मुनिना वैदर्भ्यान्वयवर्द्धनम् / वरयामास तनयं पुत्रानन्यास्तथा परा

മുനി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ വൈദർഭി വംശവർധകനായ പുത്രനെ വരിച്ചു; മറ്റവൾ അതുപോലെ മറ്റു പുത്രന്മാരെ തിരഞ്ഞെടുത്തു.

Verse 32

इति दत्त्वा वरं राज्ञे सगराय महामुनिः / सभार्यामनुमान्यैनं विससर्ज पुरीं प्रति

ഇങ്ങനെ മഹാമുനി സഗരരാജാവിന് വരം നൽകി, ഭാര്യയോടുകൂടി അവനെ അനുഗ്രഹിച്ച് നഗരത്തിലേക്ക് യാത്രയാക്കി.

Verse 33

मुनिना समनुज्ञातः कृत कृत्यो महीपतिः / रथमारुह्य वेगेन सप्रियः प्रययौ पुरीम्

മുനിയുടെ അനുമതി ലഭിച്ച് കൃതകൃത്യനായ മഹീപതി, പ്രിയജനങ്ങളോടുകൂടെ രഥമേറി വേഗത്തിൽ നഗരിയിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു।

Verse 34

स प्रविश्य पुरीं रम्यां त्दृष्टपुष्टजनावृताम् / आनन्दितः पौरजनै रेमे परमया मुदा

സമൃദ്ധിയും പുഷ്ടിയും ഉള്ള ജനങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട മനോഹര നഗരിയിൽ അവൻ പ്രവേശിച്ചു; പൗരജനങ്ങളുടെ ആനന്ദത്തിൽ അവൻ പരമമുദയോടെ വിഹരിച്ചു।

Verse 35

एतस्मिन्नेव काले तु राजपत्न्यावुभे नृप / राज्ञे प्रावोचतां गर्भं मुदा परमया युते

അതേ സമയത്ത്, ഹേ നൃപാ, രണ്ടു രാജപത്നിമാരും പരമാനന്ദത്തോടെ രാജാവിനോട് തങ്ങൾ ഗർഭിണികളായ വിവരം അറിയിച്ചു।

Verse 36

ववृधे च तयोर्गर्भः शुक्लपक्षे यथोडुराट् / सह संतोषसंपत्त्या पित्रोः पौरजनस्य च

അവരുടെ ഗർഭം ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ വളർന്നു; മാതാപിതാക്കളുടെയും പൗരജനങ്ങളുടെയും സന്തോഷസമ്പത്തും കൂടെ വർധിച്ചു।

Verse 37

संपूर्णे तु ततः काले मुहूर्ते केशिनीशुभे / असूयताग्निगर्भाभं कुमारममितद्युतिम्

കാലം പൂർണ്ണമായപ്പോൾ, കേശിനിയുടെ ശുഭ മുഹൂർത്തത്തിൽ, അവൾ അഗ്നിഗർഭംപോലെ ദീപ്തമായ, അമിതദ്യുതിയുള്ള കുമാരനെ പ്രസവിച്ചു।

Verse 38

जातकर्मादिकं तस्य कृत्वा चैव यथाविधि / असमञ्चस इत्येव नाम तस्या करोन्नृपः

അവന്റെ ജാതകർമ്മാദി സംസ്കാരങ്ങൾ വിധിപ്രകാരം നടത്തി രാജാവ് അവന് ‘അസമഞ്ചസ’ എന്ന പേരിട്ടു.

Verse 39

सुमतिश्चापि तत्काले गर्भालाबमसूयत / संप्रसूतं तु तं त्यक्तं दृष्ट्वा राजाकरोन्मनः

അന്നുകാലത്ത് സുമതിയും ഗർഭാലാബനോട് അസൂയ പ്രകടിപ്പിച്ചു; പ്രസവിച്ച കുഞ്ഞിനെ ഉപേക്ഷിച്ചതായി കണ്ട രാജാവിന്റെ മനസ്സ് കലങ്ങി.

Verse 40

तज्ज्ञात्वा भगवानौर्वस्तत्रागच्छद्यदृच्छया / सम्यक् संभावितो राज्ञा तमुवाच त्वरान्वितः

ഇത് അറിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ ഔർവൻ യാദൃച്ഛയായി അവിടെ എത്തി; രാജാവ് യഥോചിതമായി ആദരിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം അതിവേഗം അവനോട് പറഞ്ഞു.

Verse 41

गर्भालाबुरयं राजन्न त्यक्तुं भवतार्हति / पुत्राणां षष्टिसाहस्रबीजभूतो यतस्तव

രാജാവേ, ഈ ഗർഭാലാബനെ നിങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കരുത്; കാരണം അവൻ നിങ്ങളുടെ അറുപതിനായിരം പുത്രന്മാരുടെ ബീജഭൂതനാകുന്നു.

Verse 42

तस्मात्तत्सकलीकृत्य घृतकुंभेषु यत्नतः / निःक्षिप्य सपिधानेषु रक्षणीयं पृथक्पृथक्

അതുകൊണ്ട് അവനെ ഖണ്ഡങ്ങളാക്കി, പരിശ്രമത്തോടെ നെയ്യുകുടങ്ങളിൽ ഇട്ട്, മൂടികളോടെ അടച്ച്, ഓരോന്നും വേർതിരിച്ച് സംരക്ഷിക്കണം.

Verse 43

सम्यगेवं कृते राजन्भवतो मत्प्रसादतः / यथोक्तसंख्या पत्राणां भविष्यति न संशयः

ഹേ രാജാവേ, ഇങ്ങനെ ശരിയായി ചെയ്താൽ എന്റെ പ്രസാദത്താൽ ഇലകളുടെ എണ്ണം പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാകും; സംശയമില്ല.

Verse 44

काले पूर्णे ततः कुम्भान्भित्त्वा निर्यान्ति ते पृथक् / एवं ते षष्टिसाहस्रं पुत्राणां जायते नृप

കാലം പൂർണ്ണമായാൽ അവർ കുടങ്ങൾ പൊട്ടിച്ച് ഓരോരുത്തരായി പുറത്തുവരും; ഇങ്ങനെ, ഹേ നൃപാ, നിനക്ക് അറുപതിനായിരം പുത്രന്മാർ ജനിക്കും.

Verse 45

इत्युक्त्वा भगवानौर्वस्तत्रैवान्तरधाद्विभुः / राजा च तत्तथा चक्रे यथौर्वेण समीरितम्

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് ഭഗവാൻ ഔർവൻ അവിടെയേ അന്തർധാനം ചെയ്തു; രാജാവും ഔർവൻ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാക്കി.

Verse 46

ततः संवत्सरे पूर्णे घृतकुंभात्क्रमेण ते / भित्त्वाभित्त्वा पुनर्जज्ञुः सहसैवानुवासरम्

പിന്നീട് ഒരു വർഷം പൂർണ്ണമായപ്പോൾ അവർ നെയ്യുകുടങ്ങൾ ക്രമമായി പൊട്ടിച്ചുകൊണ്ട്, ദിവസേന, പെട്ടെന്നു വീണ്ടും ജനിച്ചു.

Verse 47

एवं क्रमेण संजातास्तनयास्ते महीपते / ववृधुः संघशो राजन्षष्टिसाहस्रसंख्याया

ഹേ മഹീപതേ, ഇങ്ങനെ ക്രമമായി ജനിച്ച ആ പുത്രന്മാർ, ഹേ രാജാവേ, കൂട്ടംകൂട്ടമായി വളർന്നു; അവരുടെ എണ്ണം അറുപതിനായിരം ആയിരുന്നു.

Verse 48

अपृथग्धर्मचरणा महाबलपराक्रमाः / बभूवुस्ते दुराधर्षाः क्रूरात्मानो विशेषतः

അവർ ധർമ്മാചരണത്തിൽ വേർപാടില്ലാത്തവർ, മഹാബലപരാക്രമികൾ; പ്രത്യേകിച്ച് അവർ ദുർധർഷരും ക്രൂരഹൃദയരും ആയി.

Verse 49

स नातिप्रीतिमांस्तेषु राजा मतिमतां वरः / केशिनीतनयं त्वेकं बहुमान सुतं प्रियम्

ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ആ രാജാവ് അവരോടു അതിപ്രീതി കാണിച്ചില്ല; എന്നാൽ കേശിനിയുടെ പുത്രനെ മാത്രം പ്രിയപുത്രനായി കരുതി വലിയ ബഹുമാനം നൽകി.

Verse 50

विवाहं विधिवत्तस्मै कारयामास पार्थिवः / सचाप्यानन्दयामास स्वगुणैः सुहृदो ऽखिलान्

ആ പാർത്ഥിവൻ അവനുവേണ്ടി വിധിപൂർവ്വം വിവാഹം നടത്തിച്ചു; അവനും തന്റെ സദ്ഗുണങ്ങളാൽ എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കളെയും ആനന്ദിപ്പിച്ചു.

Verse 51

एवं प्रवर्त मानस्य केशिनीतनयस्य तु / अजायत सुतः श्रीमानंशुमानिति विश्रुतः

ഇങ്ങനെ കേശിനിയുടെ പുത്രന്റെ ജീവിതം മുന്നേറുമ്പോൾ, അവനു ഒരു ശ്രിമാനായ പുത്രൻ ജനിച്ചു; ‘അംശുമാൻ’ എന്ന പേരിൽ അവൻ പ്രസിദ്ധനായി.

Verse 52

स बाल्य एव मतिमानुदारैः स्वगुणैर्भृशम् / प्रीणयामास सुत्दृदः स्वपितामहमेव च

അവൻ ബാല്യത്തിലേ ബുദ്ധിമാനായിരുന്നു; തന്റെ ഉദാര സദ്ഗുണങ്ങളാൽ അവൻ അത്യന്തം സന്തോഷിപ്പിച്ചു—പിതാവിനെയും പിതാമഹനെയും കൂടി.

Verse 53

एतस्मिन्नन्तरे राज्ञस्तस्य पुत्रो ऽसमञ्जसः / आविष्टो नष्टचेष्टो ऽभूत्स पिशाचेन केन चित्

അതിനിടയിൽ രാജാവിന്റെ പുത്രൻ അസമഞ്ജസൻ ഏതോ പിശാചാൽ ആവിഷ്ടനായി, എല്ലാ ചേഷ്ടയും നഷ്ടപ്പെട്ടു।

Verse 54

स तु कश्चिदभूद्वैश्यः पूर्वजन्मनि धर्मवित् / कस्याचिद्विषये राज्ञः प्रभूतधनधान्यवान्

അവൻ മുൻജന്മത്തിൽ ധർമ്മം അറിഞ്ഞ ഒരു വൈശ്യനായിരുന്നു; ഒരു രാജാവിന്റെ ദേശത്തിൽ ധനവും ധാന്യവും സമൃദ്ധമായവനായി ജീവിച്ചു।

Verse 55

स कदाचिदरण्येषु विचरन्निधिमुत्तमम् / दृष्ट्वा ग्रहीतुमारेभे वणिग्लोभवरिप्लुतः

ഒരിക്കൽ കാടുകളിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ അവൻ ഉത്തമ നിധി കണ്ടു; വ്യാപാരിയുടെ ലോഭത്തിൽ മുങ്ങി അത് പിടിക്കുവാൻ തുടങ്ങി।

Verse 56

ततस्तद्रक्षको ऽभ्येत्य पिशाचः प्राह तं तदा / क्षुधितो ऽहं चिरादस्मिन्निवसन्निधिपालकः

അപ്പോൾ ആ നിധിയുടെ രക്ഷകനായ പിശാച് അടുത്തുവന്ന് പറഞ്ഞു—‘ഞാൻ ദീർഘകാലമായി ഇവിടെ വസിക്കുന്ന നിധിപാലകൻ; എനിക്ക് വിശപ്പുണ്ട്.’

Verse 57

तस्मात्तत्परिहाराय मम दत्त्वा गवामिषम् / कामतः प्रतिगृह्णीष्व निधिमेनं ममाज्ञया

അതുകൊണ്ട് ആ തടസ്സം നീക്കാൻ എനിക്ക് പശുവിന്റെ മാംസം നൽകി, എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഇഷ്ടമുള്ളപോലെ ഈ നിധി സ്വീകരിക്കൂ.

Verse 58

सतस्मै तत्परिश्रुत्य दास्यामीति गवामिषम् / आदत्त च निधिं तं तु पिशाचेनानुमोदितः

അവന്റെ വാക്ക് കേട്ട് “ഞാൻ നിനക്ക് ഗോമാംസം തരാം” എന്നു പറഞ്ഞ്, പിശാചിന്റെ അനുമതിയോടെ അവൻ ആ നിധി എടുത്തു।

Verse 59

न प्रादाच्च ततो मौढ्यात्तस्मै यत्तत्प्रतिश्रुतम् / प्रतिश्रुताप्रदानोत्थरोषं न श्रद्दधे नृप

എന്നാൽ മൂഢതകൊണ്ട് അവൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്തതു നൽകിയില്ല; ഹേ നൃപാ, വാഗ്ദാനം പാലിക്കാതിരുന്നതിൽ നിന്നുയരുന്ന കോപത്തെ അവൻ വിശ്വസിച്ചില്ല।

Verse 60

तमेवं सुचिरं कालं प्रतीक्ष्याशनकाङ्क्षया / अपनीतधनः सो ऽपि ममार व्यथितः क्षुधा

ആഹാരത്തിന്റെ ആഗ്രഹത്തോടെ അവൻ ദീർഘകാലം കാത്തിരുന്നു; ധനം നഷ്ടപ്പെട്ട അവനും വിശപ്പാൽ പീഡിതനായി മരിച്ചു।

Verse 61

वैश्यो ऽपि बालो मरणं संप्राप्य सगरस्य तु / बभूव काले केशिन्यां तनयो ऽन्वयवर्द्धनः

ആ വൈശ്യ ബാലനും മരണം പ്രാപിച്ച്, കാലം വന്നപ്പോൾ സഗരന്‍ കേശിനിയിൽ പുത്രനായി ജനിച്ചു—വംശവർദ്ധകൻ।

Verse 62

अशरीरः पिशाचे ऽपि पूर्ववैरमनुस्मरन् / वायुभूतो ऽविशद्देहं राजपुत्रस्य भूपते

ഹേ ഭൂപതേ, ശരീരമില്ലാത്ത പിശാചും പഴയ വൈരം ഓർത്ത്, വായുരൂപനായി രാജപുത്രന്റെ ദേഹത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു।

Verse 63

तेनाविष्टस्ततः सो ऽपि क्रूरचित्तो ऽभवत्तदा / मतिविभ्रंशमासाद्य मुहुस्तेन बलात्कृतः

അതിനാല് ആവിഷ്ടനായിത്തീര്ന്ന അവന് അപ്പോള് ക്രൂരമായ മനസ്സുള്ളവനായിത്തീര്ന്നു. ബുദ്ധിഭ്രമം സംഭവിച്ച് അവന് വീണ്ടും വീണ്ടും അതിനാല് ബലാല്ക്കാരം ചെയ്യപ്പെട്ടു.

Verse 64

असमञ्जसत्वं नगरे चक्रे सो ऽपि नृशंसवत् / बालांश्च यूनः स्थविरान्योषितश्च सदा खलः

അവന് നഗരത്തില് ക്രൂരനെപ്പോലെ അനുചിതമായ പ്രവര്ത്തികള് ചെയ്തു. ആ ദുഷ്ടന് കുട്ടികളെയും യുവാക്കളെയും വൃദ്ധരെയും സ്ത്രീകളെയും എപ്പോഴും ഉപദ്രവിച്ചു.

Verse 65

हत्वाहत्वा प्रचिक्षेप सरय्वामतिनिर्दयः / ततः पौरजनाः सर्वे दृष्ट्वा तस्य कदर्यताम्

അത്യന്തം നിര്ദ്ദയനായി അവന് അവരെ കൊന്നൊടുക്കി സരയൂ നദിയില് എറിഞ്ഞു. അപ്പോള് പൗരജനങ്ങളെല്ലാം അവന്റെ ആ നീചത്വം കണ്ട്...

Verse 66

बहुशो निकृतास्तेन गत्वा राज्ञे व्यजिज्ञापन् / राजा च तदुपश्रुत्य तमाहूय प्रयत्नतः

അവനാല് പലവുരു പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട അവര് രാജാവിന്റെ അടുക്കല് ചെന്ന് ഉണര്ത്തിച്ചു. രാജാവ് അത് കേട്ട് അവനെ പ്രയത്നപൂര്വ്വം വിളിച്ചുവരുത്തി.

Verse 67

वारयामास बहुधा दुःखेन महतान्वितः / बहुशः प्रतिषिद्धो ऽपि पित्रा तेन महात्मना

വലിയ ദുഃഖത്തോടുകൂടി പലവിധത്തില് അവനെ വിലക്കി. ആ മഹാത്മാവായ പിതാവിനാല് പലവുരു തടയപ്പെട്ടിട്ടും...

Verse 68

जले तप्ते च संतप्ताः संबभूवुर्यथा यवाः / नाशकत्तं यदा पापाद्विनिवर्त्तयितुं नृपः

തിളച്ച വെള്ളത്തിൽ യവം എങ്ങനെ ചൂടേറ്റ് കത്തുന്നുവോ, അതുപോലെ അവർ ദുഃഖത്തിൽ ദഹിച്ചു. രാജാവിനും അവനെ പാപത്തിൽ നിന്ന് തിരിക്കാനായില്ല.

Verse 69

लोकापवादभीरुत्वाद्विषयानत्यजत्तदा

ലോകനിന്ദയുടെ ഭയത്താൽ അവൻ അപ്പോൾ വിഷയസുഖങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ചില്ല.