Sukta 5

Mantra 1

प्रतिसरो मणिः। अ॒यं प्र॑तिस॒रो म॒णिर्वी॒रो वी॒राय॑ बध्यते । वी॒र्यऽवान्त्सपत्न॒हा शूर॑वीरः परि॒पाणः॑ सुम॒ङ्गलः॑

പ്രതിസരോ മണി—പ്രതിമന്ത്ര (പ്രതികാര) താലി/തായത്ത്. ഈ പ്രതിസരോ മണി, വീരസ്വഭാവമുള്ളത്, വീരന്റെ മേൽ ബന്ധിക്കുന്നു; പുരുഷബലത്തിൽ സമ്പൂർണ്ണം, സപത്നഹാ (പ്രതിസ്പർധികളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ), ധീരവീരൻ, ചുറ്റും കാവൽ നിൽക്കുന്നവൻ, അത്യന്തം മംഗളകരം.

Mantra 2

अ॒यं म॒णिः स॑पत्न॒हा सु॒वीरः॒ सह॑स्वान् वा॒जी सह॑मान उ॒ग्रः । प्र॒त्यक् कृ॒त्या दू॒षय॑न्नेति वी॒रः

ഈ മണി സപത്നഹാ (വൈരികളെ നശിപ്പിക്കുന്നതു), സുവീര (വീരസമ്പന്നം) ആകുന്നു; ബലവാൻ, ജയപ്രദം, ജയിച്ചു താങ്ങുന്നവൻ, ഉഗ്രം. കൃത്യയെ പ്രത്യക് (തിരിച്ചു) അതിനെ ദൂഷിച്ച് നിഷ്ഫലമാക്കി, വീരൻ മുന്നോട്ട് പുറപ്പെടുന്നു.

Mantra 3

अ॒नेनेन्द्रो॑ म॒णिना॑ वृ॒त्रम॑हन्न॒नेनासु॑रा॒न् परा॑भावयन्मनी॒षी। अ॒नेना॑जय॒द् द्यावा॑पृथि॒वी उ॒भे इ॒मे अ॒नेना॑जयत् प्र॒दिश॒श्चत॑स्रः

ഈ മണിയാൽ ഇന്ദ്രൻ വൃത്രനെ വധിച്ചു; ഇതേ കൊണ്ടു മനീഷി (ജ്ഞാനി) അസുരന്മാരെ പരാജയപ്പെടുത്തി. ഇതേ കൊണ്ടു അവൻ ഈ രണ്ടും—ദ്യാവാ (സ്വർഗ്ഗം)യും പൃഥ്വി (ഭൂമി)യും—ജയിച്ചു; ഇതേ കൊണ്ടു അവൻ നാലു ദിക്കുകളെയും ജയിച്ചു.

Mantra 4

अ॒यं स्रा॒क्त्यो म॒णिः प्र॑तीव॒र्तः प्र॑तिस॒रः । ओज॑स्वान् विमृ॒धो व॒शी सो अ॒स्मान् पा॑तु स॒र्वतः॑

ഈ തൂക്കിയിട്ട മണി (അമുലെറ്റ്) പ്രതീവർത്തം—തിരിച്ചു മാറ്റുന്നതും, പ്രതിസരം—പ്രതിമന്ത്രവുമാണ്. ഓജസ്വി, ആക്രമണങ്ങളെ (വിമൃധ) അകറ്റുന്ന, വശീകരിക്കുന്ന—അത് നമ്മെ എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നും കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.

Mantra 5

तद॒ग्निरा॑ह॒ तदु॒ सोम॑ आह॒ बृह॒स्पतिः॑ सवि॒ता तदिन्द्रः॑ । ते मे॑ दे॒वाः पु॒रोहि॑ताः प्र॒तीचीः॑ कृ॒त्याः प्र॑तिस॒रैर॑जन्तु

അങ്ങനെ അഗ്നി പറഞ്ഞു; അങ്ങനെ തന്നേ സോമൻ പറഞ്ഞു; ബൃഹസ്പതി, സവിതാവ്—അങ്ങനെ ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു. ആ ദേവന്മാർ എന്റെ പുരോഹിതരായി മുന്നിൽ നിൽക്കട്ടെ; പ്രതിസരം (പ്രതിമന്ത്രം)കൊണ്ട് തിരിച്ചു മടങ്ങുന്ന കൃത്യകളെ ഓടിച്ചുകളയട്ടെ.

Mantra 6

अ॒न्तर्द॑धे॒ द्यावा॑पृथि॒वी उ॒ताह॑रु॒त सूर्य॑म्। ते मे॑ दे॒वाः पु॒रोहि॑ताः प्र॒तीचीः॑ कृ॒त्याः प्र॑तिस॒रैर॑जन्तु

അവൻ മറയായി അകത്ത് ദ്യാവാ-പൃഥിവി, അതുപോലെ അഹർ (പകൽ)യും സൂര്യനെയും സ്ഥാപിച്ചു. ആ ദേവന്മാർ എന്റെ പുരോഹിതരായി മുന്നിൽ നിൽക്കട്ടെ; പ്രതിസരം (പ്രതിമന്ത്രം)കൊണ്ട് തിരിച്ചു മടങ്ങിയ കൃത്യകളെ ഓടിച്ചുകളയട്ടെ.

Mantra 7

ये स्रा॒क्त्यं म॒णिं जना॒ वर्मा॑णि कृ॒ण्वते॑ । सूर्य॑ इव॒ दिव॑मा॒रुह्य॒ वि कृ॒त्या बा॑धते व॒शी

സ്രാക്ത്യ മണിയാൽ ജനങ്ങൾ തങ്ങള്ക്കായി രക്ഷാകവചങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നുവോ—അത് സൂര്യൻ ദ്യൗവിലേക്കു आरोഹണം ചെയ്യുന്നതുപോലെ, വശിയായ അധിപതിയെപ്പോലെ, കൃത്യാ-മന്ത്രജാലത്തെ അകറ്റി തള്ളുന്നു.

Mantra 8

स्रा॒क्त्येन॑ म॒णिन॒ ऋषि॑णेव मनी॒षिणा॑ । अजै॑षं॒ सर्वाः॒ पृत॑ना॒ वि मृ॒धो॑ हन्मि र॒क्षसः॑

സ്രാക്ത്യ മണിയാൽ—മനീഷിയായ ഋഷിയെപ്പോലെ ജ്ഞാനസഹായത്തോടെ—ഞാൻ എല്ലാ യുദ്ധങ്ങളും ജയിച്ചു; ആക്രമണങ്ങളെ ഞാൻ ചിതറിക്കുന്നു, രക്ഷസുകളെ ഞാൻ വീഴ്ത്തുന്നു.

Mantra 9

याः कृ॒त्या आ॑ङ्गिर॒सीर्याः कृ॒त्या आ॑सु॒रीर्याः । कृ॒त्याः स्व॒यंकृ॑ता॒ या उ॑ चा॒न्येभि॒राभृ॑ताः । उ॒भयी॒स्ताः परा॑ यन्तु परा॒वतो॑ नव॒तिं ना॒व्या॒३अति॑

ആങ്ഗിരസീ സ്വഭാവമുള്ള കൃത്യകൾ ഏതൊക്കെയോ, ആസുരീ സ്വഭാവമുള്ള കൃത്യകൾ ഏതൊക്കെയോ; സ്വയംകൃതമായ കൃത്യകൾ ഏതൊക്കെയോ, മറ്റുള്ളവർ കൊണ്ടുവന്ന/ഏല്പിച്ച കൃത്യകൾ ഏതൊക്കെയോ—ആ ഇരുവിധ കൃത്യകളും അകലെ അകലെ പോകട്ടെ; പരാവതത്തിലേക്ക്, നാവിലൂടെ അപ്പുറം, തൊണ്ണൂറ് യോജന അകലെയായി.

Mantra 10

अ॒स्मै म॒णिं वर्म॑ बध्नन्तु दे॒वा इन्द्रो॒ विष्णुः॑ सवि॒ता रु॒द्रो अ॒ग्निः । प्र॒जाप॑तिः परमे॒ष्ठी वि॒राड् वै॑श्वान॒र ऋष॑यश्च॒ सर्वे॑

അവനുവേണ്ടി ദേവന്മാർ ഈ മണിയെ കവചമായി ബന്ധിക്കട്ടെ—ഇന്ദ്രൻ, വിഷ്ണു, സവിതാവ്, രുദ്രൻ, അഗ്നി; പ്രജാപതി, പരമേഷ്ഠിൻ, വിരാട്, വൈശ്വാനരൻ, കൂടാതെ എല്ലാ ഋഷിമാരും.

Mantra 11

उ॒त्त॒मो अ॒स्योष॑धीनामन॒ड्वान् जग॑तामिव व्या॒घ्रः श्वप॑दामिव । यमैच्छामावि॑दाम॒ तं प्र॑ति॒स्पाश॑न॒मन्ति॑तम्

ഈ ഔഷധികളിൽ അവൻ അത്യുത്തമൻ—ചലിക്കുന്ന ജീവികളിൽ കാളപോലെ, ശ്വപദങ്ങളിൽ (കൊള്ളമൃഗങ്ങളിൽ) കടുവപോലെ. ഞങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചതിനെ ഞങ്ങൾ കണ്ടെത്തി: അതാണ് ഏറ്റവും അടുത്ത പ്രതിസ്പാശനം, ഏറ്റവും തത്സമയ പ്രതിരോധം.

Mantra 12

स इद् व्या॒घ्रो भ॑व॒त्यथो॑ सिं॒हो अथो॒ वृषा॑ । अथो॑ सपत्न॒कर्श॑नो॒ यो बिभ॑र्ती॒मं म॒णिम्

ഈ മണി (താബീസ്) ധരിക്കുന്നവൻ തീർച്ചയായും വ്യാഘ്രനാകുന്നു, സിംഹനാകുന്നു, വൃഷഭനാകുന്നു; അതെ, അവൻ വൈരികളായ മത്സരക്കാരെ വലിച്ചുതാഴെയിടുന്നവനാകുന്നു.

Mantra 13

नैनं॑ घ्नन्त्यप्स॒रसो॒ न ग॑न्ध॒र्वा न मर्त्याः॑ । सर्वा॒ दिशो॒ वि रा॑जति॒ यो बिभ॑र्ती॒मं म॒णिम्

അപ്സരസ്സുകൾ അവനെ പ്രഹരിക്കുകയില്ല; ഗന്ധർവന്മാരും അല്ല, മർത്ത്യ മനുഷ്യരും അല്ല. ഈ മണി-തായത്ത് ധരിക്കുന്നവൻ എല്ലാ ദിക്കുകളിലും പ്രകാശിച്ച് വിരാജിക്കുന്നു.

Mantra 14

क॒श्यप॒स्त्वाम॑सृजत क॒श्यप॑स्त्वा॒ समै॑रयत्। अबि॑भ॒स्त्वेन्द्रो॒ मानु॑षे॒ बिभ्र॑त् संश्रेषि॒णेऽजयत्। म॒णिं स॒हस्र॑वीर्यं॒ वर्म॑ दे॒वा अ॑कृण्वत

കശ്യപൻ നിന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു; കശ്യപൻ നിന്നെ പൂർണ്ണമായി പ്രവർത്തനത്തിലാക്കി. ഇന്ദ്രൻ നിന്നെ മനുഷ്യരിടയിൽ ധരിച്ചു; ധരിച്ചുകൊണ്ട് ചേർന്നു പിടിക്കുന്ന ശത്രുവിനെ ജയിച്ചു. ദേവന്മാർ ആയിരമടങ്ങ് ശക്തിയുള്ള ഈ മണി-തായത്തിനെ കവചമായി ഉണ്ടാക്കി.

Mantra 15

यस्त्वा॑ कृ॒त्याभि॒र्यस्त्वा॑ दी॒क्षाभि॑र्य॒ज्ञैर्यस्त्वा॒ जिघां॑सति । प्र॒त्यक् त्वमि॑न्द्र॒ तं ज॑हि॒ वज्रे॑ण श॒तप॑र्वणा

ആർ നിന്നെ കൃത്യാ-മന്ത്രങ്ങളാൽ, ആർ ദീക്ഷകളാൽ, യജ്ഞങ്ങളാൽ—ആർ നിന്നെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ; ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ അവനെ പ്രതിഘാതമായി നിന്റെ ശതപർവ വജ്രംകൊണ്ട് പ്രഹരിച്ച് നശിപ്പിക്ക.

Mantra 16

अ॒यमिद् वै प्र॑तीव॒र्त ओज॑स्वान् संज॒यो म॒णिः । प्र॒जां धनं॑ च रक्षतु परि॒पाणः॑ सुम॒ङ्गलः

ഇതുതന്നെ സത്യമായി പ്രതീവർത്തം—തിരിച്ചുമാറ്റുന്ന—ഓജസ്വിയായ, സർവ്വജയിയായ മണിയാണ്. എല്ലാടവും കാവൽ നിൽക്കുന്ന, സുമംഗളമായ പരിപാണ (പരി-പാണ) നമ്മുടെ പ്രജയെയും (സന്താനത്തെയും) ധനത്തെയും രക്ഷിക്കട്ടെ.

Mantra 17

अ॒स॒प॒त्नं नो॑ अध॒राद॑सप॒त्नं न॑ उत्त॒रात्। इन्द्रा॑सप॒त्नं नः॑ प॒श्चाज्ज्योतिः॑ शूर पु॒रस्कृ॑धि

താഴെ നിന്നു ഞങ്ങൾക്ക് അസപത്നത്വം ഉണ്ടാകട്ടെ, മുകളിൽ നിന്നുമെ ഞങ്ങൾക്ക് അസപത്നത്വം ഉണ്ടാകട്ടെ. ഹേ ഇന്ദ്രാ, പിന്നിൽ നിന്നുമെ ഞങ്ങളെ അസപത്നരാക്കുക; ഹേ ശൂരാ, ഞങ്ങളുടെ മുന്നിൽ ജ്യോതി സ്ഥാപിക്ക.

Mantra 18

वर्म॑ मे॒ द्यावा॑पृथि॒वी वर्माह॒र्वर्म॒ सूर्यः॑ । वर्म॑ म॒ इन्द्र॑श्चा॒ग्निश्च॒ वर्म॑ धा॒ता द॑धातु मे

എനിക്ക് ദ്യാവാ-പൃഥിവീ കവചമാകട്ടെ; അഹർ കവചമാകട്ടെ; സൂര്യൻ കവചമാകട്ടെ. എനിക്ക് ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും കവചമാകട്ടെ; ധാതൃ എനിക്ക് കവചം ധരിപ്പിക്കട്ടെ.

Mantra 19

ऐ॒न्द्रा॒ग्नं वर्म॑ बहु॒लं यदु॒ग्रं विश्वे॑ दे॒वा नाति॒ विध्य॑न्ति॒ सर्वे॑ । तन्मे॑ त॒न्वं त्रायतां स॒र्वतो॑ बृ॒हदायु॑ष्मां ज॒रद॑ष्टि॒र्यथासा॑नि

ഇന്ദ്ര–അഗ്നിയുടെ കവചം—ഘനവും ഉഗ്രവും—എല്ലാ ദേവന്മാരും ഒന്നിച്ചാലും തുളച്ചുകയറാൻ കഴിയാത്തത്; അത് എല്ലാ ദിക്കുകളിലും നിന്ന് എന്റെ ശരീരത്തെ രക്ഷിക്കട്ടെ, ഞാൻ വിശാലായുസ്സുള്ളവനായി, ആയുഷ്മാനായി, വാർദ്ധക്യം കാണുന്നവനായി ഇരിക്കട്ടെ—അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ.

Mantra 20

आ मा॑रुक्षद् देवम॒णिर्म॒ह्या अ॑रि॒ष्टता॑तये । इ॒मं मे॒थिम॑भि॒संवि॑शध्वं तनू॒पानं॑ त्रि॒वरू॑थ॒मोज॑से

അക്ഷതാവസ്ഥയ്ക്കായി ദിവ്യമായ മണി എന്റെ മേൽ കയറി വന്നു. ഹേ ദേവന്മാരേ, ഈ തൂണിൽ/കീലിൽ പ്രവേശിച്ചിരിപ്പിൻ—ശരീരരക്ഷകനായ (തനൂപാന), ത്രിവരൂഥം (മൂന്നു ആവരണങ്ങളുള്ള അഭയം) ഉള്ളത്—ബലത്തിനായി.

Mantra 21

अ॒स्मिन्निन्द्रो॒ नि द॑धातु नृ॒म्णमि॒मं दे॑वासो अभि॒संवि॑शध्वम्। दी॒र्घा॒यु॒त्वाय॑ श॒तशा॑रदा॒यायु॑ष्मान् ज॒रद॑ष्टि॒र्यथास॑त्

ഇതിൽ ഇന്ദ്രൻ പുരുഷബലം/വീര്യം സ്ഥാപിക്കട്ടെ; ഹേ ദേവന്മാരേ, ഇതിൽ പ്രവേശിച്ച് വസിക്കുവിൻ. ദീർഘായുസ്സിനായി, നൂറു ശരദുകൾക്കായി—ആയുഷ്മാനായി, വാർദ്ധക്യം കാണുന്നവനായി—അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ.

Mantra 22

स्व॒स्ति॒दा वि॒शां पति॑र्वृत्र॒हा वि॑मृ॒धो व॒शी। इन्द्रो॑ बध्नातु ते म॒णिं जि॑गी॒वाँ अप॑राजितः सोम॒पा अ॑भयङ्क॒रो वृषा॑ । स त्वा॑ रक्षतु स॒र्वतो॒ दिवा॒ नक्तं॑ च वि॒श्वतः॑

സ്വസ്തിദാതാവ്, ജനങ്ങളുടെ പതി, വൃത്രഹൻ, ആക്രമകരെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവൻ—അത്തരം ഇന്ദ്രൻ നിനക്കു മണി (തായത്ത്) ബന്ധിക്കട്ടെ: ജയശാലി, അപരാജിതൻ, സോമപാ, വൃഷഭസമൻ, അഭയം നൽകുന്നവൻ. അവൻ നിന്നെ എല്ലാ വശങ്ങളിലും, പകലും രാത്രിയും, എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമെല്ലാം കാക്കട്ടെ.