Adhyaya 22: Gaurī’s Rebirth, Umā’s Austerities, Rudra’s Test, and the Himalayan Wedding

Verse 1

महातपा उवाच । तस्मिन् निवसतस्तस्य रुद्रस्य परमेष्ठिनः । चुकोप गौरी देवस्य पितुर्वैरमनुस्मरन् ॥ २२.१ ॥

Mahātapā said: While that supreme lord Rudra was dwelling there, Gaurī became angered, recalling the enmity connected with the god’s father.

Verse 2

चिन्तयामास दक्षस्य अनेनापकृतं पुरा । यज्ञो विध्वंसितो यस्मात् तस्माच्चान्यां तनूमहम् ॥ २२.२ ॥

He reflected: “Formerly, an offense was committed against Dakṣa by this one; because of that the sacrifice was destroyed. Therefore I shall assume another form.”

Verse 3

आराध्य तपसा तस्य गृहे भूत्वा व्रजाम्यहम् । कथं गच्छामि पितरं दक्षं क्षपितबान्धवम् ॥ २२.३ ॥

Having propitiated him through austerity and having come to be in his household, how can I go to my father Dakṣa, whose kinsmen have been destroyed?

Verse 4

भवपत्नी च दुहिता एवं संचिन्त्य सुन्दरी । जगाम तपसे शैलं हिमवन्तं महागिरिम् ॥ २२.४ ॥

Thus reflecting, Bhava’s wife—also (his) daughter, the beautiful woman—went for ascetic practice to the mountain, Himavant, the great peak.

Verse 5

तत्र कालेन महता क्षपयन्ती कलेवरम् । स्वशरीराग्निना दग्धा ततः शैलसुता अभवत् ॥ २२.५ ॥

There, after a long passage of time, wearing away her bodily frame, she was consumed by the fire of her own body; thereafter she became the Daughter of the Mountain.

Verse 6

उमा नामेति महती कृष्णा चेत्यभिधानतः । लब्ध्वा तु शोभनां मूर्तिं हिमवन्तगृहे शुभा ॥ २२.६ ॥

ນາງຖືກເອີ້ນດ້ວຍນາມອັນສູງສົ່ງວ່າ «ອຸມາ» ແລະຕາມຄໍາເອີ້ນກໍມີນາມ «ກຣິສນາ» ອີກ. ເມື່ອໄດ້ຮັບຮູບກາຍອັນງາມ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນໄດ້ພັກຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຮິມະວັນຕະ.

Verse 7

पुनस्तपश्चकारोग्रं देवं स्मृत्वा त्रिलोचनम् । असावेव पतिर्मह्यमित्युक्त्वा तपसि स्थिता ॥ २२.७ ॥

ຕໍ່ມານາງໄດ້ປະຕິບັດຕະປະສະອັນເຂັ້ມງວດອີກຄັ້ງ ໂດຍລະລຶກເຖິງເທວະຜູ້ມີສາມຕາ. ນາງກ່າວວ່າ «ພຣະອົງນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນສາມີຂອງຂ້າ» ແລະຢືນຢັນຢູ່ໃນຕະປະສະ.

Verse 8

कुर्वन्त्या तत् तपश्चोग्रं हिमवन्ते महागिरौ । कालेन महता देवस्तपसाराधितस्तया ॥ २२.८ ॥

ໃນຂະນະທີ່ນາງກໍາລັງປະຕິບັດຕະປະສະອັນດຸເດືອດນັ້ນ ຢູ່ເທິງພູຮິມະວັນຕະອັນໃຫຍ່, ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ເທວະກໍຖືກນາງບູຊາໃຫ້ພໍໃຈດ້ວຍພະລັງຕະປະສະ.

Verse 9

अजगामाश्रमं तस्या विप्रो भूत्वा महेश्वरः । वृद्धः शिथिलसर्वाङ्गः स्खलंश्चैव पदे पदे ॥ २२.९ ॥

ມະເຫສະວະຣະໄດ້ໄປຫາອາສຣົມຂອງນາງ ໂດຍແປງຮູບເປັນພຣາຫມັນ. ທ່ານເປັນຄົນເຖົ້າ ອວັຍວະທັງປວງອ່ອນແຮງ ແລະສະດຸດທຸກກ້າວ.

Verse 10

कृच्छ्रात् तस्याः समीपं तु आगत्य द्विजसत्तमः । बुभुक्षितोऽस्मि मे देहि भद्रे भोज्यं द्विजस्य तु ॥ २२.१० ॥

ດ້ວຍຄວາມລໍາບາກ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດໄດ້ເຂົ້າມາໃກ້ນາງ ແລະກ່າວວ່າ: «ຂ້າຫິວເຂົ້າ. ທ່ານນາງຜູ້ດີ ຂໍໃຫ້ອາຫານແກ່ຂ້າ—ອາຫານທີ່ສົມຄວນສໍາລັບພຣາຫມັນ».

Verse 11

एवमुक्ता तदा कन्या उमा शैलसुता शुभा । उवाच ब्राह्मणं भोज्यं दद्मि विप्र फलादिकम् । कुरु स्नानं द्रुतं विप्र भुञ्जस्वान्नं यदृच्छया ॥ २२.११ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງອຸມາ ທິດາແຫ່ງພູ ຜູ້ເປັນມງຄົດ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣາຫມັນວ່າ: «ໂອ ວິປຣະ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖວາຍອາຫານ ມີຜົນໄມ້ເປັນຕົ້ນ. ຈົ່ງອາບນ້ຳໃຫ້ໄວ ແລ້ວຮັບປະທານອາຫານທີ່ມາໂດຍບັງເອີນ»។

Verse 12

एवमुक्तस्तदा विप्रस्तस्य पार्श्वे महानदीम् । गङ्गां जगाम स्नानार्थी स्नानं कर्त्तुमवातरात् ॥ २२.१२ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ໄປຫາແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ ຄື ຄົງຄາ (ຄັງຄາ) ທີ່ຢູ່ໃກ້ໆ; ເພື່ອອາບນ້ຳ ຈຶ່ງລົງໄປເພື່ອປະກອບພິທີສະນານ.

Verse 13

स्नानं तु कुर्वता तेन रुद्रेण द्विजरूपिणा । भूत्वा मायामयं भीमं मकरं भयदर्शनम् । ग्राहितस्तु तदा विप्रस्तेन दुष्टेन मद्गुणा ॥ २२.१३ ॥

ໃນຂະນະນັ້ນ ເມື່ອຣຸດຣະ (Rudra) ຜູ້ຮັບຮູບເປັນພຣາຫມັນ ກຳລັງປະກອບພິທີສະນານ ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ເກີດມາຍາ ກາຍເປັນມະກະຣະອັນນ່າຢ້ານ ເປັນພາບທີ່ເຫັນແລ້ວຫວາດກົວ; ແລະໃນເວລານັ້ນ ພຣາຫມັນຖືກຈັບໄວ້ໂດຍຜູ້ຊົ່ວນັ້ນ ຄື ມັດກຸນ (Madguṇa).

Verse 14

दृष्ट्वा धृतमथात्मानं मकरॆण बलीयसा । वृद्धमात्मानमन्यं तां दर्शयन् वाक्यमब्रवीत् ॥ २२.१४ ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນຕົນເອງຖືກມະກະຣະຜູ້ມີກຳລັງຫຼາຍກວ່າຈັບໄວ້ ແລະໄດ້ສະແດງຮູບອື່ນຂອງຕົນ—ເປັນຮູບຊະລາ—ໃຫ້ນາງເຫັນ ຈຶ່ງເວົ້າຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້.

Verse 15

अब्रह्मण्यं गतं कन्ये धावस्वानय मां रुषः । यावन्नायाति विकृतिं तावन्मां त्रातुमर्हसि ॥ २२.१५ ॥

«ໂອ ນາງສາວ, ລາວໄດ້ຕົກໄປໃນການປະພຶດທີ່ບໍ່ຄວນຕໍ່ພຣາຫມັນ. ຈົ່ງຮີບແລ່ນໄປນຳລາວກັບມາຫາຂ້າພະເຈົ້າໃນທັນທີ. ກ່ອນທີ່ລາວຈະເກີດຄວາມບິດເບືອນຫນັກຂຶ້ນ ເຈົ້າຄວນຊ່ວຍຄຸ້ມຄອງຂ້າພະເຈົ້າ».

Verse 16

एवमुक्ता तदा कन्या चिन्तयामास पार्वती । पितृभावेन शैलेन्द्रं भर्तृभावेन शङ्करम् । स्पृशामि तपसा पूता कथं विप्रं स्पृशाम्यहम् ॥ २२.१६ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງພາຣະວະຕີໄດ້ຄິດວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ບໍລິສຸດດ້ວຍຕະປະສະຍາ ອາດຈະແຕະພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາເປັນບິດາ ແລະແຕະສັງກະຣະເປັນສາມີ; ແຕ່ຈະແຕະພຣາຫມັນໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 17

यद्येनं नापकर्षामि मकरॆण जले धृतम् । तदानिं ब्रह्मवध्याऽ मे भवतीति न संशयः ॥ २२.१७ ॥

«ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ດຶງລາວຂຶ້ນ ໃນຂະນະທີ່ຖືກມະກະຣະກັກໄວ້ໃນນ້ຳ ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນເອງ ບາບແຫ່ງການຂ້າພຣາຫມັນ (ພຣະຫມະຫັດຍາ) ຈະເປັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»

Verse 18

अन्यव्यतिक्रमे धर्ममपनेतुं च शक्यते । ब्रह्मवध्याः पुनर्नैवमेवमुक्त्वा गता त्वरम् ॥ २२.१८ ॥

«ກໍລະນີການລ່ວງລະເມີດອື່ນໆ ຍັງສາມາດຂັບຄວາມຜິດອອກຕາມທຳມະໄດ້; ແຕ່ກໍລະນີພຣະຫມະຫັດຍາ (ການຂ້າພຣາຫມັນ) ບໍ່ເປັນແບບນັ້ນ» ເວົ້າແລ້ວນາງກໍໄປດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ.

Verse 19

सा गत्वा त्वरितं भीरुर् गृहीत्वा पाणिना द्विजम् । चकर्षान्तर्-जलात् तावत् स्वयं भूतपतिर् हरः ॥ २२.१९ ॥

ນາງຜູ້ຫວາດກົວໄດ້ໄປຢ່າງຮີບຮ້ອນ ແລະຈັບມືພຣະທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ດ້ວຍມືຂອງນາງ ດຶງລາວຂຶ້ນຈາກໃນນ້ຳ; ໃນເວລານັ້ນເອງ ຮະຣະ—ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ—ກໍຢູ່/ກະທຳດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 20

यमाराध्य तपश्चर्त्तुमारब्धं शैलपुत्र्याः । स एव भगवान् रुद्रस्तस्याः पाणौ विलम्बत ॥ २२.२० ॥

ເມື່ອນາງໄດ້ບູຊາອາຣາດພຣະອົງນັ້ນແລ້ວ ບຸດຣີແຫ່ງພູເຂົາ (ໄສລະປຸດຣີ) ກໍເລີ່ມປະພຶດຕະປະສະຍາ; ແລະພຣະຣຸດຣະຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ພຣະອົງນັ້ນເອງ ກໍມາປະກົດຢູ່ໃນມືຂອງນາງ (ໝາຍເຖິງ ໄດ້ຮັບເປັນຄູ່ຄອງ).

Verse 21

तं दृष्ट्वा लज्जिता देवी पूर्वत्यागमनुस्मरन् । न किञ्चिदुत्तरं सुभ्रूर्वदति स्म सुलज्जिता ॥ २२.२१ ॥

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ພຣະເທວີກໍອາຍ ແລະລະລຶກການຈາກໄປໃນອະດີດ. ນາງບໍ່ຕອບຫຍັງເລີຍ; ຜູ້ມີຄິ້ວງາມນັ້ນ ອາຍຫນັກແລະນິ່ງງຽບ។

Verse 22

तूष्णीम्भूतां तु तां दृष्ट्वा गौरीं रुद्रो हसन्निव । पाणौ गृहीत्वा मां भद्रे कथं त्यक्तुमिहार्हसि ॥ २२.२२ ॥

ເມື່ອເຫັນພຣະເທວີໂກຣີນິ່ງງຽບ ຣຸດຣະດັ່ງຈະຍິ້ມ ໄດ້ຈັບມືຂ້ອຍ ແລະກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົດ, ເຈົ້າຈະເຫັນວ່າຄວນປະຖິ້ມຂ້ອຍໄວ້ທີ່ນີ້ໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 23

मत्पाणिग्रहणं भद्रे वृथा यदि करिष्यसि । तदानीं ब्रह्मणः पुत्र्यामाहारार्थं ब्रवीम्यहम् ॥ २२.२३ ॥

“ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົດ, ຖ້າເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ການທີ່ຂ້ອຍຈັບມືເຈົ້າ (ໃນພິທີສົມຣົດ) ເປັນເລື່ອງສູນເປົ່າ, ໃນເວລານັ້ນຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງທິດາຂອງພຣະພຣະຫມາ ໃນເລື່ອງການຫາອາຫານດຳລົງຊີວິດ.”

Verse 24

न भवेत् परिहासोऽयमुक्ता देवी परापरा । लज्जमाना तदा वाक्यं वदति स्मितपूर्वकम् ॥ २२.२४ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວີຜູ້ສູງສຸດແລະສະຖິດຢູ່ໃນທຸກສິ່ງ ກ່າວວ່າ: “ຢ່າໃຫ້ເລື່ອງນີ້ເປັນການຢອກຫຼິ້ນ.” ແລ້ວນາງດ້ວຍຄວາມອາຍ ໄດ້ເວົ້າຄຳຂອງນາງ ໂດຍມີຮອຍຍິ້ມອ່ອນໆນຳໜ້າ।

Verse 25

देवदेव त्रिलोकेश त्वदर्थोऽयं समुद्यमः । प्राग्जन्माराधितो भर्त्ता भवान् देवो महेश्वरः ॥ २२.२५ ॥

“ໂອ ເທວະເທວາ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ, ຄວາມພະຍາຍາມນີ້ເຮັດເພື່ອພຣະອົງ. ໃນຊາດກ່ອນ ພຣະອົງເຄີຍຖືກບູຊາເປັນພຣະສາມີຜູ້ຄ້ຳຈຸນ; ພຣະອົງແມ່ນພຣະເທວະມະເຫສະວະຣະ.”

Verse 26

इदानीं मे भवान् देवः पतिर्नान्यो भविष्यति । किन्तु स्वामी पिता मह्यं शैलेन्द्रो मे व्रजामि तम् । अनुज्ञाप्य विधानॆन ततः पाणिं गृहीष्यसि ॥ २२.२६ ॥

ບັດນີ້ ໂອ ພຣະເທວະ ທ່ານຈະເປັນສາມີຂອງຂ້າ—ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນອີກ. ແຕ່ພໍ່ຂອງຂ້າ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພູ ສາຍເລນດຣາ ເປັນຜູ້ອຸປະຖຳ; ຂ້າຈະໄປຫາທ່ານ. ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລ້ວທ່ານຈຶ່ງຈັບມືຂ້າໃນພິທີສົມລົດ.

Verse 27

एवमुक्त्वा तदा देवी पितरं प्रति भामिनी । कृताञ्जलिपुटा भूत्वा हिमवन्तमुवाच ह ॥ २२.२७ ॥

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວີຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ໄດ້ຫັນໄປຫາພໍ່ຂອງນາງ; ນາງປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະຫິມະວານ.

Verse 28

अतोऽन्यजन्मभर्त्ता मे रुद्रो दक्षमखान्तकः । इदानीं तपसा सैव ध्यातोऽभूद्गतिभावनः ॥ २२.२८ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຣຸດຣະ—ຜູ້ເຄີຍເປັນສາມີຂອງຂ້າໃນຊາດອື່ນ ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍພິທີບູຊາຂອງດັກສະ—ບັດນີ້ນາງໄດ້ພິຈາລະນາພຣະອົງດ້ວຍຕະປະສະ ແລະພຣະອົງກາຍເປັນຜູ້ນຳພາເສັ້ນທາງອັນກຳນົດໄວ້.

Verse 29

स च विश्वपतिर्भूत्वा ब्राह्मणो मे तपोवनम् । आगत्य भोजनार्थाय याचयामास शङ्करः । मया स्नातुं व्रजस्वेति चोदितो जाह्नवीं गतः ॥ २२.२९ ॥

ແລະພຣະອົງ—ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ແຕ່ປາກົດໃນຮູບພຣາຫມັນ—ໄດ້ມາຮອດສວນຕະປະສະຂອງຂ້າ. ພຣະສັງກະຣະໄດ້ຂໍອາຫານ. ຂ້າໄດ້ກ່າວຊີ້ນຳວ່າ “ໄປອາບນ້ຳເຖີດ” ແລະພຣະອົງກໍໄປຫາຊາຫນະວີ (ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ).

Verse 30

तत्रासौ वृद्धकायेन द्विजरूपेण शङ्करः । मकरेण धृतस्तूर्णं अब्रह्महण्यमुवाच ह ॥ २२.३० ॥

ທີ່ນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະ ໃນຮ່າງກາຍຊະລາ ແລະໃນຮູບພຣາຫມັນ ຖືກມະກະຣະຈັບໄວ້ຢ່າງວ່ອງໄວ; ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ກ່າວຕໍ່ ອະບຣະຫມະຫັນຍະ.

Verse 31

ब्रह्महत्याभयात् तात मया पाणौ धृतस्ततः । धृतमात्रः स्वकं देहं दर्शयामास शङ्करः ॥ २२.३१ ॥

ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຜົນບາບແຫ່ງການຂ້າພຣະພຣາຫມັນ, ໂອ ລູກເອີຍ, ຂ້າໄດ້ຈັບມືຂອງທ່ານໄວ້. ພຽງແຕ່ຖືກຈັບເທົ່ານັ້ນ ພຣະສັງກະຣະກໍໄດ້ສະແດງກາຍແທ້ຂອງພຣະອົງ.

Verse 32

ततो मामब्रवीद् देवः पाणिग्रहणमागताम् । भवती देवि मा किञ्चिद् विचारय तपोधने ॥ २२.३२ ॥

ແລ້ວພຣະເທວະໄດ້ກ່າວກັບຂ້າ, ຜູ້ມາເພື່ອພິທີຈັບມືແຕ່ງງານວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ໂອ ຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ, ຢ່າໄດ້ຄິດພິຈາລະນາສິ່ງໃດເລີຍ.”

Verse 33

एवमुक्ता त्वहं तेन शङ्करेण महात्मना । तदनुज्ञाप्य देवेशं भवन्तं प्रष्टुमागता । इदानीं यत्क्षमं कार्यं तच्छीघ्रं संविधीयताम् ॥ २२.३३ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວເຊັ່ນນັ້ນໂດຍພຣະສັງກະຣະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່, ຂ້າ—ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ຈຶ່ງມາເພື່ອຖາມທ່ານ. ບັດນີ້ ການໃດທີ່ຄວນເຮັດ ຂໍໃຫ້ຈັດການໃຫ້ໄວ ຢ່າຊັກຊ້າ.

Verse 34

एवं श्रुत्वा तदा वाक्यं शैलराजो मुदा युतः । उवाच दुहितां धन्यां तस्मिन् काले वराननाम् ॥ २२.३४ ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນແລ້ວ, ພຣະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາມີຄວາມຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ. ໃນເວລານັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວກັບທິດາຜູ້ມີພອນ ໜ້າງາມ.

Verse 35

पुत्रि धन्योऽस्म्यहं लोके यस्य रुद्रः स्वयं हरः । जामाता भविता देवि त्वयापत्यवतामहम् । स्थापितो मूर्ध्नि देवानामपि पुत्रि त्वया ह्यहम् ॥ २२.३५ ॥

“ລູກສາວເອີຍ, ຂ້າເປັນຜູ້ມີວາສະນາໃນໂລກນີ້, ເພາະຣຸດຣະ—ພຣະຫະຣະເອງ—ຈະເປັນລູກເຂີຍຂອງຂ້າ. ໂອ ເທວີ, ໂດຍເຈົ້າ ຂ້າຈະເປັນຜູ້ມີລູກຫຼານ; ແທ້ຈິງ ລູກສາວເອີຍ, ໂດຍເຈົ້າ ຂ້າຖືກສະຖາປະນາໃຫ້ຢູ່ໃນອັນດັບຫນ້າ ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ເທວະທັງປວງ.”

Verse 36

स्थीयतां क्षणमेकं तु यावदागमनं मम । एवमुक्त्वा गतो राजा शैलानां ब्रह्मणोऽन्तिकम् ॥ २२.३६ ॥

“ຂໍໃຫ້ຢຸດຢູ່ພຽງຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງ ຈົນກວ່າຂ້າຈະກັບມາ” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ກະສັດໄດ້ໄປຍັງພຣະພຣະຫມາ ທ່າມກາງພູເຂົາ।

Verse 37

तत्र दृष्ट्वा महात्मानं सर्वदेवपितामहम् । उवाच प्रणतो भूत्वा ब्रह्माणं शैलराट् ततः ॥ २२.३७ ॥

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອເຫັນພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫາແຫ່ງເທວະທັງປວງ ພະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາຈຶ່ງກົ້ມກາບ ແລະກ່າວຕໍ່ພຣະອົງ।

Verse 38

देवो मा दुहिता मह्यं तां रुद्राय ददाम्यहम् । त्वया देव अनुज्ञातस्तत्करोमि प्रसाधि माम् ॥ २२.३८ ॥

ໂອ ພຣະເທວະ, ນາງນີ້ແມ່ນບຸດສາວຂອງຂ້າ; ຂ້າຈະມອບນາງໃຫ້ແກ່ ຣຸດຣະ (Rudra). ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະອົງ ຂ້າຈະກະທຳຕາມນັ້ນ—ຂໍພຣະອົງເມດຕາຂ້າເຖີດ।

Verse 39

ततो ब्रह्मा प्रीतमना याहि रुद्राय तां शुभाम् । प्रयच्छोवाच देवानां तदा लोकपितामहः ॥ २२.३९ ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາມີໃຈຍິນດີ ແລະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງໄປ ແລະມອບນາງຜູ້ເປັນມງຄົດນັ້ນໃຫ້ແກ່ ຣຸດຣະ.” ດັ່ງນັ້ນ ປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ ແລະບິດາແຫ່ງເທວະທັງປວງ ໄດ້ກ່າວໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 40

एवमुक्तः शैलराजः स्ववेश्मागम्य सत्वरम् । देवानृषीन् सिद्धसङ्घान् चामन्त्रयत सत्वरम् ॥ २२.४० ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາໄດ້ກັບໄປຍັງວັງຂອງຕົນຢ່າງຮີບດ່ວນ ແລະໄດ້ເຊີນເທວະ, ຣິສີ, ແລະຫມູ່ສິດທະທັງຫຼາຍ ມາຊຸມນຸມໂດຍບໍ່ຊ້າ।

Verse 41

तुम्बुरुं नारदं चैव हाहाहूहूं तथैव च । स गत्वा किन्नरांश्चैव असुरान् राक्षसानपि ॥ २२.४१ ॥

ເຂົາໄດ້ອອກເດີນທາງ ພ້ອມກັບ ຕຸມບຸຣຸ ແລະ ນາຣະດະ ພ້ອມທັງ ຮາຮາ-ຮູຮູ; ແລ້ວຍັງໄປຫາພວກກິນນະຣະ ພ້ອມທັງ ອະສຸຣະ ແລະ ຣາກສະສະ ອີກດ້ວຍ।

Verse 42

पर्वताः सरितः शैलाः वृक्षाः ओषधयस्तथा । आगताः मूर्त्तिमन्तो वै पर्वताः सङ्गमोपलाः । हिमवद्दुहितुर्द्रष्टुं विवाहं शङ्करेण ह ॥ २२.४२ ॥

ພູເຂົາ, ແມ່ນ້ຳ, ຍອດຜາຫີນ, ຕົ້ນໄມ້ ແລະ ພືດຢາ ກໍມາຮອດ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ພູເຂົາທັງຫຼາຍມາໃນຮູບກາຍ ພ້ອມກັບຫີນແຫ່ງຈຸດບັນຈົບ (ຫີນສັງກະມະ) ເພື່ອເບິ່ງພິທີອະພິເສກຂອງທິດາແຫ່ງຫິມະວັດ ກັບ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara).

Verse 43

तत्र वेदिः क्षितिश्चासीद् कलशाः सप्त सागराः । सूर्यॊ दीपस्तथा सोमः सरितो ववहुर् जलम् ॥ २२.४३ ॥

ທີ່ນັ້ນ ມີເວທີ (vedi) ແລະ ແຜ່ນດິນ (kṣiti); ມະຫາສະໝຸດທັງເຈັດ ເປັນດັ່ງກະລະສະ (kalaśa) ຄືພາຊະນະ. ພຣະອາທິດເປັນປະທີບ ແລະ ພຣະຈັນກໍເຊັ່ນດຽວກັນ; ບັນດາແມ່ນ້ຳໄດ້ພານ້ຳໄຫຼໄປ।

Verse 44

एवं विवाहसामग्रीं कृत्वा शैलवराधिपः । प्रेषयामास रुद्राय समीपं मन्दरं गिरिम् ॥ २२.४४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຈັດຕຽມເຄື່ອງພິທີວິວາຫະແລ້ວ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພູອັນປະເສີດ ໄດ້ສົ່ງສານໄປຫາ ຣຸດຣະ ຍັງພູມັນດະຣະທີ່ຢູ່ໃກ້ຄຽງ।

Verse 45

स तदा मन्दरोक्‍तस्तु शङ्करो द्रुतमाययौ । विधिना सोमया पाणिं जग्राह परमेश्वरः ॥ २२.४५ ॥

ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງມັນດະຣະ ພຣະສັງກະຣະ ໄດ້ມາຢ່າງວ່ອງໄວ. ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ໄດ້ຈັບມືຂອງ ໂສມາ ເປັນພິທີສົມຣົດ।

Verse 46

तत्रोत्सवे पर्वतनारदौ द्वौ जगुश्च सिद्धा ननृतुर्वनस्पतीः । पुष्पाण्यनेकानि विचिक्षिपुः शुभाः ननर्तुरुच्चैः सुरयोषितो भृशम् ॥ २२.४६ ॥

ໃນງານສະເຫຼີມສະຫຼອງນັ້ນ ປາຣະວະຕະ ແລະ ນາຣະດະ ທັງສອງໄດ້ຂັບຮ້ອງ; ພວກສິດທະໄດ້ຟ້ອນລໍາ; ຕົ້ນໄມ້ໃນປ່າກໍເຄື່ອນໄຫວດັ່ງກໍາລັງຟ້ອນ; ດອກໄມ້ມົງຄຸນຫຼາຍຊະນິດຖືກໂປຍປາຍ; ແລະນາງອັບສອນສະຫວັນຟ້ອນດ້ວຍສຽງດັງ ແລະຄວາມຮື້ມເຮືອງຢ່າງຫຼາຍ।

Verse 47

तस्मिन् विवाहे सलिलप्रवाहे चतुर्मुखो लोकपरः स्वसंस्थः । उवाच कन्यां भव पुत्रि लोके नारी प्रभर्त्ता तव चान्यपुंसाम् ॥ इत्येवमुक्त्वा स उमां सरुद्रां पितामहः स्वं पुरमाजगाम ॥ २२.४७ ॥

ໃນພິທີແຕ່ງງານນັ້ນ ທ່າມກາງກະແສນ້ຳທີ່ໄຫຼລື່ນ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີສີ່ໜ້າ ຜູ້ມຸ່ງປະໂຫຍດແກ່ໂລກ ແລະສະຖິດໃນຖານະຂອງພຣະອົງ ໄດ້ກ່າວແກ່ນາງສາວວ່າ: “ຈົ່ງເປັນເຊັ່ນນີ້ ລູກສາວໃນໂລກ; ແມ່ຍິງເປັນຜູ້ນໍາ ແລະຜູ້ຄ້ຳຈຸນ ສໍາລັບເຈົ້າ ແລະສໍາລັບຊາຍອື່ນໆດ້ວຍ.” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍໄດ້ໄປຍັງນະຄອນຂອງພຣະອົງ ໂດຍປະໄວ້ໃຫ້ອຸມາຢູ່ກັບຣຸດຣະ।

Verse 48

जामातरं पर्वतराट् सुपूज्य विसर्जयामास विभुं स सोमम् । देवान्श्च दैत्यान् विविधानृषींश्च सम्पूज्य सर्वान् विविधैस्तु वस्तुभिः । विभूषणैर्वस्त्रवरान्नदानैः—र्विसर्जयामास तदाद्रिमुख्यान् ॥२२.४८॥

ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາໄດ້ບູຊາຢ່າງຄວນຄ່າແກ່ລູກເຂີຍຂອງພຣະອົງ—ໂສມະ ຜູ້ມີອານຸພາບ—ແລ້ວຈຶ່ງສົ່ງກັບ. ແລະເມື່ອໄດ້ບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແກ່ທຸກພວກ—ເທວະ, ໄດຕະຍະ, ແລະຣິສີຫຼາຍປະເພດ—ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊານານາ ພຣະອົງກໍສົ່ງບັນດາພູເຂົາຜູ້ເປັນຫົວໜ້າເຫຼົ່ານັ້ນກັບໄປ ພ້ອມເຄື່ອງປະດັບ, ເສື້ອຜ້າດີ, ອາຫານປະເສີດ ແລະຂອງຂວັນ।

Verse 49

स वीतशोको विरजो विशुद्धः शुभाननां देववराय दत्त्वा । उमां महात्मा हिमवानद्रिराजः पैतामहे लोक इवाध्वरे भात् ॥ २२.४९ ॥

ພຣະຫິມະວານ ຈອມກະສັດແຫ່ງພູເຂົາ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ພົ້ນຈາກຄວາມໂສກ ປາສະຈາກມົນທິນ ແລະບໍລິສຸດ. ເມື່ອໄດ້ມອບອຸມາ ຜູ້ມີໃບໜ້າມົງຄຸນ ໃຫ້ແກ່ເທວະຜູ້ປະເສີດສຸດ ພຣະອົງກໍສ່ອງສະຫວ່າງໃນໂລກແຫ່ງບັນພະບຸລຸດ (ໄປຕາມະຫະ) ດັ່ງຢູ່ໃນພິທີບູຊາຍັດຍະ।

Verse 50

इतीरितेयं तव राजसत्तम प्रसूतिरॆषा न विदुर्यां सुरासुराः । स्वयम्भुदक्षादिराजः त्रिजन्मभिर्गौरीविवाहोऽपि मया सुकीर्तितः ॥ २२.५० ॥

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດສຸດ ສາຍສະກຸນຂອງພຣະອົງໄດ້ຖືກບອກເລົ່າແລ້ວ—ສາຍສະກຸນທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະ ແລະອະສຸຣະກໍຍັງບໍ່ຮູ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ກະສັດດັກສະຜູ້ເກົ່າແກ່ ຜູ້ເກີດຈາກສະວະຍັມພູ ແລະເລື່ອງການອະພິເສກຂອງເກົາຣີຕະຫຼອດສາມຊາດ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ບັນຍາຍໄວ້ຢ່າງແຈ້ງຊັດແລ້ວ។

Verse 51

श्रीवराह उवाच । एवं सा गौरिनाम्ना तु कारणान्मूर्तिमागता । सम्बभूव यथा प्रोक्तं प्रजापालाय पृच्छते । ऋषिणा महता पूर्वं तपसा भावितात्मना ॥ २२.५१ ॥

ພຣະສີວຣາຫະຕັດວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ນາງຜູ້ມີນາມວ່າ «ເກົາຣີ» ໄດ້ຮັບຮູບກາຍເນື່ອງຈາກເຫດປັດໃຈ ແລະເກີດຂຶ້ນຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ເພື່ອຕອບຄໍາຖາມຂອງ ປຣະຊາປາລາ ທີ່ຖືກຖາມໄວ້ແຕ່ກ່ອນໂດຍລະສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ມີອາຕະມາຖືກຂັດເກົາດ້ວຍຕະປະ.

Verse 52

गौर्याः उत्पत्तिर् एषा वै कथिता परमर्षिणा । विवाहश्च यथा वृत्तस् तत्सर्वं कथितं तव ॥ २२.५२ ॥

ກໍາເນີດຂອງ «ເກົາຣີ» ນີ້ ແທ້ຈິງໄດ້ຖືກເລົ່າໂດຍລະສີຜູ້ສູງສຸດ; ແລະວິທີທີ່ພິທີແຕ່ງງານເກີດຂຶ້ນ ທັງໝົດນັ້ນ ກໍໄດ້ກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ.

Verse 53

एतत्सर्वं तु गौर्या वै सम्पन्नं तु तृतीयया । तस्यां तिथौ तृतीयायां लवणं वर्जयेन्नरः । यश्चोपोष्यति नारी वा सा सौभाग्यं तु विन्दति ॥ २२.५३ ॥

ທັງໝົດນີ້ ກ່າວກັນວ່າ ສໍາເລັດສົມບູນສໍາລັບ «ເກົາຣີ» ໃນວັນຈັນທຣະຕິຖີທີ 3 (ຕຣິຕີຍາ). ໃນຕິຖີຕຣິຕີຍານັ້ນ ຄວນຫຼີກເວັ້ນເກືອ; ແລະຜູ້ຍິງໃດທີ່ຖືອຸໂປສະຖະ (ອົບໂພສ) ນາງຈະໄດ້ຮັບ ສົວພາກຍະ (ສິຣິມົງຄຸນແຫ່ງຄູ່ຄອງ).

Verse 54

दुर्भगा या तु नारी स्यात् पुरुषश्चातिदुर्भगः । एतच्छ्रुत्वा तृतीयायां लवणं तु विवर्जयेत् ॥ २२.५४ ॥

ຖ້າຜູ້ຍິງເປັນຜູ້ອັບໂຊກ ແລະຜູ້ຊາຍເປັນຜູ້ອັບໂຊກຢ່າງຫນັກ—ເມື່ອໄດ້ຍິນເລື່ອງນີ້ແລ້ວ ຄວນຫຼີກເວັ້ນເກືອໃນຕິຖີຕຣິຕີຍາ (ວັນທີ 3).

Verse 55

सर्वकामानवाप्नोति सौभाग्यं द्रव्यसम्पदम् । आरोग्यं च सदा लोके कान्तिं पुष्टिं च विन्दति ॥ २२.५५ ॥

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາຖະໜາທັງໝົດ—ສົວພາກຍະ ແລະຄວາມຮັ່ງມີດ້ານຊັບສິນ; ແລະໃນໂລກນີ້ຈະໄດ້ຮັບສຸຂະພາບຢູ່ເສມອ, ຄວາມສະຫວ່າງໄສ ແລະຄວາມອຸດົມສົມບູນ (ພຸດທິ).