Adhyaya 36

Verse 1

ययातिरुवाच । चंडिकाया द्विजश्रेष्ठ कथं तत्राश्रमोऽभवत् । कस्मिन्काले फलं तेन किं दृष्टेन भवेन्नृणाम्

ຍະຍາຕິ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ອາສຣົມຂອງ ຈັນດິກາ ເກີດຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນໄດ້ແນວໃດ? ໃນການເວລາໃດ ຜົນບຸນຂອງມັນໄດ້ປາກົດ, ແລະມະນຸດໄດ້ອານິສົງຫຍັງ ແຕ່ພຽງເຫັນມັນ?

Verse 2

पुलस्त्य उवाच । शृणु राजन्प्रवक्ष्यामि कथां पापप्रणाशिनीम् । यां श्रुत्वा मानवः सम्यक्सर्वपापैः प्रमुच्यते

ພຸລັດສະຕະ ກ່າວວ່າ: ຟັງເຖີດ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເລື່ອງທຳອັນທຳລາຍບາບ. ຜູ້ໃດຟັງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງໂດຍສິ້ນເຊີງ.

Verse 3

पुरा देवयुगे राजन्महिषोनाम दानवः । पितामहवराद्दृप्तः सर्वदेवभयंकरः

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໃນຍຸກເທວະອັນເກົ່າກ່ອນ ມີດາຍຕະ (ອະສຸຣ) ຊື່ ມະຫິສະ. ດ້ວຍພອນຈາກ ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ລາວຈຶ່ງຫຍິ່ງຍະໂສ ແລະເປັນທີ່ຫວາດຫວັນແກ່ເທວະທັງປວງ.

Verse 4

तेन शक्रादयो देवा जिताः संख्ये सहस्रशः । भयात्तस्य दिवं हित्वा गतास्ते वै यथादिशम्

ໂດຍເຂົານັ້ນ ພຣະອິນທຣາ ແລະເທວະອື່ນໆ ຖືກພ່າຍແພ້ໃນສົງຄາມ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ເປັນພັນໆຄັ້ງ. ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວເຂົາ ພວກເທວະຈຶ່ງລະທິ້ງສະຫວັນ ແລະຫນີໄປຕາມທິດທາງທີ່ຈະໄປໄດ້.

Verse 5

त्रैलोक्यं स वशे कृत्वा स्वयमिन्द्रो बभूव ह

ເຂົາໄດ້ນຳເອົາສາມໂລກທັງປວງໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດຂອງຕົນ ແລະຕົນເອງກໍກາຍເປັນ “ອິນທຣາ” ຍຶດອຳນາດເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນ.

Verse 6

आदित्या वसवो रुद्रा नासत्यौ मरुतां गणाः । कृतास्तेन तथा दैत्या यथार्हं बलवत्तराः

ອາທິຕະຍະ, ວະສຸ, ຣຸດຣະ, ອັສວິນຄູ່ (ນາສັດຍະ) ແລະ ກອງມາຣຸດ ຖືກກຳນົດໃຫ້ຮັບໃຊ້ພຣະອົງ; ສ່ວນພວກໄດຕະຍະ ຕາມຖານະພາຍໃຕ້ອຳນາດຂອງພຣະອົງ ກໍຖືກເຮັດໃຫ້ແຂງແກ່ງຍິ່ງຂຶ້ນ.

Verse 7

वह्निर्भयं समापन्नस्त्यक्त्वा देवगणांस्तदा । दानवेभ्यो हविर्भागं देवेभ्यो न प्रयच्छति

ອັກນິ (ວັຫນິ) ຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ ແລ້ວໃນເວລານັ້ນກໍລະທິ້ງຫມູ່ເທວະ. ພຣະອົງຖວາຍສ່ວນຮາວິ (ສ່ວນເຄື່ອງບູຊາ) ໃຫ້ແກ່ດານະວະ ແລະບໍ່ມອບໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 8

उद्द्योतं कुरुते सूर्यो यादृक्तस्याभिसंमतः । यज्ञभागं विनाऽप्येष भयात्पार्थिवसत्तम

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ! ສູຣະຍະ (Sūrya) ສ່ອງແສງໄດ້ພຽງເທົ່າທີ່ຜູ້ນັ້ນອະນຸມັດ; ແລະເນື່ອງດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ພຣະອົງຍັງຄົງປະຕິບັດໜ້າທີ່ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ໄດ້ຮັບສ່ວນຍັດຍະ (ສ່ວນພິທີບູຊາ).

Verse 9

लोकपालास्तथा सर्वे तस्य कर्म प्रचक्रिरे । दासवत्पार्थिवश्रेष्ठ यज्ञभागं विनाकृताः

ບັນດາໂລກະປາລ (ຜູ້ພິທັກໂລກ) ທັງປວງກໍເຮັດວຽກຕາມຄຳສັ່ງຂອງພຣະອົງນັ້ນ. ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ພວກເຂົາຖືກເຮັດໃຫ້ເຫມືອນທາດ ໂດຍຖືກຕັດຂາດຈາກສ່ວນຍັດຍະຂອງຕົນ.

Verse 10

कस्यचित्त्वथ कालस्य सर्वे देवाः समेत्य तु । पप्रच्छुर्विनयोपेता विप्रश्रेष्ठं बृहस्पतिम्

ຕໍ່ມາໃນການເວລາໜຶ່ງ ເທວະທັງປວງໄດ້ຊຸມນຸມກັນ ແລະດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ໄດ້ທູນຖາມພຣະພຣະຫັດສະປະຕິ (Bṛhaspati) ຜູ້ເປັນປະທານແຫ່ງລະດັບ຤ິສີ.

Verse 11

भगवान्किं वयं कुर्मः कुत्र यामो निराश्रयाः । तस्माद्ब्रूहि क्षयोपायं महिषस्य दुरात्मनः

ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ເຮົາຄວນເຮັດແນວໃດ? ເຮົາຜູ້ບໍ່ມີບ່ອນເພິ່ງຄວນໄປໃສ? ດັ່ງນັ້ນ ຂໍຈົ່ງບອກວິທີທຳລາຍມະຫິສາ ຜູ້ມີຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນແກ່ພວກຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍເທີ້ນ.

Verse 12

एवमुक्तो गुरुर्द्देवैर्ध्यात्वा कालं चिरं नृप । ततस्तांस्त्रिदशान्प्राह जीवयन्निव भूपतेः

ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາ ເມື່ອເຫຼົ່າເທວະດາຖາມດັ່ງນັ້ນ ພຣະອາຈານຈຶ່ງໄດ້ພິຈາລະນາຢູ່ເປັນເວລາດົນນານ. ຈາກນັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງກ່າວກັບເທວະດາເຫຼົ່ານັ້ນ ປຽບດັ່ງການຊຸບຊີວິດພວກເຂົາໃຫ້ມີຄວາມຫວັງ.

Verse 13

बृहस्पतिरुवाच । ब्रह्मलब्धवरो दैत्यः पौरुषे च व्यवस्थितः । अवध्यः सर्वदेवानां मुक्त्वेकां योषितं सुराः । व्रजध्वं सहितास्तस्मादर्बुदं पर्वतोत्तमम्

ພຣະພຶຫັດສະບໍດີ ກ່າວວ່າ: 'ດານະວະ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບພອນຈາກພຣະພົມ ແລະ ໝັ້ນຄົງໃນພະລັງແຫ່ງບຸລຸດ ບໍ່ມີເທວະດາອົງໃດຂ້າໄດ້ ນອກຈາກສະຕີພຽງຜູ້ດຽວ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍເຫຼົ່າເທວະດາຈົ່ງພາກັນໄປທີ່ພູເຂົາອໍບຸດະ ອັນປະເສີດນັ້ນເທີ້ນ'.

Verse 14

तपोऽर्थं तत्र संसिद्धिर्जायतामचिराद्धि वः । शक्तिरूपां परां देवीं चंडिकां कामरूपिणीम्

ເພື່ອການບຳເພັນຕະບະ ຂໍຄວາມສຳເລັດຈົ່ງເກີດແກ່ພວກທ່ານທີ່ນັ້ນໂດຍໄວ. ຈົ່ງບູຊາພຣະແມ່ເຈົ້າຈັນດິກາ ຜູ້ສູງສົ່ງ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງພະລັງ (ສັກຕິ) ແລະ ສາມາດເນລະມິດຮູບກາຍໄດ້ຕາມໃຈປາດຖະໜາ.

Verse 15

आराधयध्वमेकांते यया व्याप्तमिदं जगत् । सा तुष्टा वै वधार्थं तु महिषस्य दुरात्मनः

ຈົ່ງບູຊາພຣະນາງໃນບ່ອນສະຫງົບ ຜູ້ຊຶ່ງແຜ່ຊ່ານໄປທົ່ວໂລກນີ້. ເມື່ອພຣະນາງພໍພຣະໄທ ກໍຈະເປັນໄປເພື່ອການສັງຫານມະຫິສາ ຜູ້ມີຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນ.

Verse 16

करिष्यति समुद्योगमवतारसमुद्भवम् । तस्या हस्तेन सोऽवश्यं वधं प्राप्स्यति दुर्मतिः

ນາງຈະລົງມືພະຍາຍາມອັນເກີດຈາກການອະວະຕານລົງມາ. ໂດຍພຣະຫັດຂອງນາງເອງ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວນັ້ນ ຈະພົບຄວາມຕາຍແນ່ນອນ.

Verse 17

अहं वः कीर्तयिष्यामि शक्तियं मंत्रमुत्तमम् । पूजाविधानसंयुक्तं भुक्तिमुक्तिप्रदं शुभम्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດໃຫ້ພວກເຈົ້າຮູ້ເຖິງມັນຕຣາຊາກຕະອັນປະເສີດ—ເປັນມົງຄຸນ ປະກອບດ້ວຍພິທີບູຊາອັນຖືກຕ້ອງ ແລະປະທານທັງຄວາມສຸກໂລກີ ແລະມຸກຕິ (ຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 18

पुलस्त्य उवाच । एवमुक्ताः सुराः सर्वे हर्षेण महतान्विताः । तेनैव सहिता राजन्गताः पर्वतमर्बुदम्

ພຸລັສຕະຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ທວງເທວະທັງປວງກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີອັນໃຫຍ່. ແລ້ວພວກເຂົາພ້ອມກັບທ່ານນັ້ນ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໄປຍັງພູອັຣບຸດະ.

Verse 19

तत्र स्नाताञ्छुचीन्सर्वान्दीक्षयामास गीष्पतिः । शक्तियैः परमैर्मंत्रैः सद्यःसिद्धिकरैर्नृप

ທີ່ນັ້ນ ຫຼັງຈາກທຸກອົງໄດ້ອາບນ້ຳແລະບໍລິສຸດແລ້ວ ກີສະປະຕິ (ພຣະພຣະຫັດສະປະຕິ) ໄດ້ໃຫ້ພິທີດີກສາ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ດ້ວຍມັນຕຣາຊາກຕະອັນສູງສຸດ ທີ່ໃຫ້ຜົນສຳເລັດໃນທັນທີ.

Verse 20

सार्धयामत्रयं तत्र परिवारसमन्विताः । बलिपूजोपहारैश्च गंधं माल्यानुलेपनैः

ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານ ໄດ້ປະກອບການບູຊາຕະຫຼອດສາມຍາມແຫ່ງຄືນ ແລະຍັງເກີນກວ່ານັ້ນ; ດ້ວຍບາລີບູຊາ, ພູຊາ ແລະເຄື່ອງຖວາຍ, ພ້ອມກິ່ນຫອມ, ພວງມາລາ ແລະນ້ຳມັນຊະໂລມກາຍ.

Verse 21

मंत्रेण विविधेनैव चारुस्तोत्रेण भक्तितः । प्रार्थयंतस्तथा नित्यं दीपज्योतिः समाहिताः

ດ້ວຍມົນຕຣາຫຼາຍປະເພດ ແລະ ບົດສັນລະເສີນອັນງາມ ດ້ວຍພັກຕິ ພວກເຂົາອະທິຖານທຸກມື້ບໍ່ຂາດ ໂດຍຈິດຈົ່ງຈໍ່ຢູ່ທີ່ແສງຕະກຽງ।

Verse 22

निर्ममा निरहंकारा गुरुभक्तिपरायणाः । अंगन्याससमायुक्ताः समदर्शित्वमागताः

ພວກເຂົາບໍ່ຍຶດຕິດ ບໍ່ມີອະຫັງກາຣ ອຸທິດຕົນໃນການນົບນ້ອມຄູບາອາຈານ ພ້ອມດ້ວຍອັງກະນະຍາສາ (aṅga-nyāsa) ແລະໄດ້ບັນລຸຄວາມເຫັນເທົ່າທຽມທຸກສິ່ງ।

Verse 23

एवं संतिष्ठमानानां तेषां पार्थिवसत्तम । सप्त मासा व्यतिक्रांतास्ततस्तुष्टा सुरेश्वरी

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຍືນຢັນຢ່າງໝັ້ນຄົງໃນພິທີປະຕິບັດນັ້ນ, ເຈັດເດືອນໄດ້ຜ່ານໄປ; ແລ້ວເທວີ ຜູ້ເປັນຈອມເທວະທັງປວງ ກໍພໍໃຈ.

Verse 24

दीपज्योतिःसमावेशात्तेषां गात्रेषु पार्थिव । मंत्रेण परिपूतानां परं तेजो व्यवर्धत

ໂອ ກະສັດ, ເນື່ອງຈາກແສງໄຟຕະກຽງແຊກຊຶມເຂົ້າໃນອະວະຍະວະຂອງພວກເຂົາ ແລະເພາະຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍມົນຕຣາ, ຕະເຈົາອັນສູງສຸດຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງເພີ່ມພູນຢ່າງໃຫຍ່.

Verse 25

द्वादशार्कप्रभा जाताः षण्मासाभ्यंतरेण ते । अथ तांस्तेजसा युक्ताञ्ज्ञात्वा जीवो महीपते

ພາຍໃນຫົກເດືອນ ພວກເຂົາສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງລັງສີຂອງດວງອາທິດສິບສອງດວງ. ແລ້ວ ໂອ ຈອມແຜ່ນດິນ, ຈີວາ (Jīva) ຮູ້ວ່າພວກເຂົາເປັນຜູ້ປະດັບດ້ວຍຕະເຈົານັ້ນ…

Verse 26

मंडलं रचयामास सर्वसिद्धिप्रदायकम् उपवेश्य ततः सर्वान्समस्तांस्त्रिदशालयान्

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ຈັດສ້າງມັນດະລາອັນປະທານສິດທິທຸກປະການ ແລະຕໍ່ມາໄດ້ໃຫ້ເທວະຜູ້ຢູ່ວິມານທັງຫມົດນັ່ງຮ່ວມກັນ।

Verse 27

तेषां शरीरगं तेजः शक्तियैर्मंत्रसत्तमैः । आकृष्य न्यसयामास मंडले तत्र पार्थिव

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ດ້ວຍພະລັງສັກຕິອັນແຮງກ້າ ແລະມັນຕຣາອັນປະເສີດ, ພຣະອົງໄດ້ດຶງເອົາປະກາຍເຕຊະທີ່ຢູ່ໃນກາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ ແລ້ວວາງລົງໃນມັນດະລານັ້ນ।

Verse 28

ततस्तेजोमयी कन्या तत्र जाता स्वरूपिणी । शक्तिरूपा महाकाया दिव्यलक्षणलक्षिता

ແລ້ວຕໍ່ມາ ທີ່ນັ້ນໄດ້ປະກົດກຸມາຣີຜູ້ເປັນແສງເຕຊະອັນບໍລິສຸດ ປາກົດໃນຮູບແທ້ຂອງນາງ ເປັນຮູບແຫ່ງສັກຕິ ມີກາຍອັນໃຫຍ່ ແລະຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍລັກສະນະທິບພະ।

Verse 29

इंद्रस्तस्यै ददौ वज्रं स्वपाशं च जलेश्वरः । शक्तिं च भगवानग्निः सिंहयानं धनाधिपः

ອິນທຣະໄດ້ປະທານວັຊຣະໃຫ້ນາງ; ພຣະເຈົ້າແຫ່ງນ້ຳໄດ້ປະທານບາສະຂອງພຣະອົງ; ພຣະອັກນິຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ຈະເລີນໄດ້ປະທານພະລັງສັກຕິເປັນອາວຸດ; ແລະພຣະເຈົ້າແຫ່ງຊັບສິນໄດ້ປະທານສິງໂຫເປັນພາຫະນະຂອງນາງ।

Verse 30

अन्ये चैव गणाः सर्वे निजशस्त्राणि हर्षिताः । तस्यै ददुर्नृपश्रेष्ठ स्तुतिं चक्रुः समाहिताः

ແລະຫມູ່ຄະນະອື່ນໆທັງຫມົດກໍຍິນດີ ໄດ້ປະທານອາວຸດຂອງຕົນໃຫ້ນາງ; ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ດ້ວຍໃຈອັນຈົ່ງຈໍາ ພວກເຂົາໄດ້ຂັບສັນລະເສີນນາງດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ।

Verse 31

देवा ऊचुः । नमस्ते देवदेवेशि नमस्ते कांचनप्रभे । नमस्ते पद्मपत्राक्षि नमस्ते जगदम्बिके

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະນາງ ຜູ້ເປັນຈອມເທວະເທວະ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະນາງຜູ້ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄໍາ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະນາງຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງກີບບົວ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ແມ່ແຫ່ງຈັກກະວານ.

Verse 32

नमस्ते विश्वरूपे च नमस्ते विश्वसंस्तुते । त्वं मतिस्त्वं धृतिः कांतिस्त्वं सुधा त्वं विभावरी

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະນາງຜູ້ມີຮູບເປັນຈັກກະວານ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະນາງຜູ້ຖືກໂລກທັງປວງສັນລະເສີນ. ພຣະນາງແມ່ນປັນຍາ, ແມ່ນຄວາມອົດທົນໝັ້ນຄົງ, ແມ່ນຄວາມງາມ; ແມ່ນນ້ໍາອະມະຕະ, ແມ່ນຄືນຄໍາ.

Verse 33

क्षमा ऋद्धिः प्रभा स्वाहा सावित्री कमला सती । त्वं गौरी त्वं महामाया चामुण्डा त्वं सरस्वती

ພຣະນາງແມ່ນຄວາມອະໄພ, ແມ່ນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ, ແມ່ນປະກາຍສະຫວ່າງ, ແລະ ສະວາຫາ; ພຣະນາງແມ່ນສາວິຕຣີ, ກະມະລາ, ແລະ ສະຕີ. ພຣະນາງແມ່ນເກົາຣີ; ພຣະນາງແມ່ນມະຫາມາຍາ; ພຣະນາງແມ່ນຈາມຸນດາ; ພຣະນາງແມ່ນສະຣັສວະຕີ.

Verse 34

भैरवी भीषणाकारा चंडमुंडासिधारिणी । भूतप्रिया महाकाया घटाली विक्रमोत्कटा

ພຣະນາງແມ່ນໄພຣະວີ ຜູ້ມີຮູບອັນນ່າຢ້ານ, ຖືດາບທີ່ຟັນຈັນດະ ແລະ ມຸນດະ. ພຣະນາງແມ່ນຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພວກພູດ, ມີກາຍໃຫຍ່ຫຼວງ, ຜູ້ຖືກະດິ່ງ, ແລະ ກ້າຫານດ້ວຍວິກຣະມະອັນແຮງກ້າ.

Verse 35

मद्यमांसप्रिया नित्यं भक्तत्राणपरायणा । त्वया व्याप्तमिदं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्

ພຣະນາງຊົມຊອບເຄື່ອງບູຊາເປັນເຫຼົ້າ ແລະ ເນື້ອສັດ ຢູ່ເປັນນິດ; ແລະພຣະນາງອຸທິດຕົນທັງໝົດເພື່ອປົກປ້ອງຜູ້ມີພັກຕິ. ໂດຍພຣະນາງ ໂລກສາມພົບ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ຖືກແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມທັງປວງ.

Verse 36

पुलस्त्य उवाच । एवं स्तुता सुरैः सर्वैस्ततो देवी प्रहर्षिता । तानब्रवीद्वरं सर्वा गृह्णंतु मम देवताः

ພຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນໂດຍເທວະທັງປວງ ພຣະເທວີກໍປິຕິຍິນດີ. ແລ້ວພຣະເທວີຜູ້ສູງສຸດໄດ້ກ່າວວ່າ “ຂໍໃຫ້ເທວະຂອງເຮົາທັງຫຼາຍ ຮັບພອນໜຶ່ງເຖີດ”។

Verse 37

देवा ऊचुः । दानवो महिषो नाम पितामहवरान्वितः । अवध्यः सर्वभूतानां देवानां च तथा कृतः

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ມີດານະວະຊື່ ມະຫິສະ ຜູ້ໄດ້ຮັບພອນຈາກພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ). ລາວຖືກເຮັດໃຫ້ບໍ່ອາດຖືກສັງຫານໂດຍສັດທັງປວງ ແລະໂດຍເທວະທັງຫຼາຍດ້ວຍ.”

Verse 38

मुक्त्वैकां योषितं देवि तस्मात्त्वं विनिपातय

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເທວີ, ຈົ່ງຍົກເວັ້ນແຕ່ແມ່ຍິງຜູ້ດຽວ ແລ້ວຈົ່ງປະຫານເຂົາເຖີດ.

Verse 39

देव्युवाच । गच्छध्वं त्रिदशाः सर्वे स्वानि स्थानानि निर्वृताः

ພຣະເທວີກ່າວວ່າ: “ພວກເຈົ້າເທວະສາມສິບທັງປວງ ຈົ່ງໄປເຖີດ; ຈົ່ງກັບສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ປອດພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານ.”

Verse 40

अहं तं सूदयिष्यामि समये पर्युपस्थिते । एवमुक्ता गताः सर्वे देवाः स्थानानि हर्षिताः

“ເມື່ອເວລາອັນສົມຄວນມາຮອດ ເຮົາຈະສັງຫານເຂົາ” ພຣະນາງກ່າວ. ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງປວງກໍພາກັນໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ກັບສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ.

Verse 41

देवी तत्रैव संहृष्टा स्थिता पर्वतरोधसि । कस्यचित्त्वथकालस्य नारदो भगवान्मुनिः

ເທວີນາງຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ຢືນຢູ່ເທິງຊາຍເຂົາ. ຕໍ່ມາອີກໄມ່ດົນ ພຣະມຸນີນາຣະດະຜູ້ມີພຣະພາກ ກໍມາຮອດ.

Verse 42

तत्र देवीं च संदृष्ट्वा तीर्थयात्रापरायणः । त्रिविष्टपमनुप्राप्तो महिषो यत्र तिष्ठति

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ເຫັນເທວີແລ້ວ ທ່ານຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການຈາລິກທີ່ສັກສິດ ກໍໄປຮອດຕຣິວິສຕະປະ (ສະຫວັນ) ເຖິງບ່ອນທີ່ມະຫິສະພັກຢູ່.

Verse 43

तत्र दृष्ट्वा मुनिं प्राप्तं प्रणम्य महिषासुरः । विनयेन समायुक्तो ह्यभ्युत्थानमथाकरोत्

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອເຫັນມຸນີຜູ້ມາຮອດ ມະຫິສາສຸຣະກໍກົດກົງນົບນ້ອມ. ດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນແລະວິນັຍ ລາວລຸກຂຶ້ນຕ້ອນຮັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 44

ततस्तं पूजयामास मधुपर्कार्घविष्टरैः । सुखासीनं सुविश्रांतं ज्ञात्वा वाक्यमुवाच ह

ແລ້ວລາວກໍບູຊາທ່ານ ດ້ວຍມະທຸປັຣກະ, ອາຣະຄະ (arghya) ແລະອາສນະ. ເມື່ອຮູ້ວ່າມຸນີນັ້ນນັ່ງສະບາຍ ແລະພັກຜ່ອນດີແລ້ວ ລາວຈຶ່ງເວົ້າຄໍານີ້.

Verse 45

कुतो भवानितः प्राप्तः किमर्थं मुनिसत्तम । अमी पुत्रास्तथा राज्यं कलत्राणि धनानि च

«ທ່ານມາຈາກໃສມາຮອດນີ້ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ແລະມາເພື່ອຫຍັງ? ທີ່ນີ້ມີລູກຫຼານ, ອານາຈັກ, ພັນລະຍາ ແລະຊັບສົມບັດດ້ວຍ»

Verse 46

अहं भृत्यसमायुक्तः किमनेन द्विजोत्तम । सर्वं तेऽहं प्रदास्यामि ब्रूहि येन प्रयोजनम्

ຂ້າພະເຈົ້າມີຂ້າຮັບໃຊ້ຫຼາຍຄົນຕິດຕາມ—ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ, ຈະຕ້ອງການສິ່ງນີ້ອີກເພື່ອຫຍັງ? ຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບທຸກຢ່າງໃຫ້; ຈົ່ງບອກເປົ້າໝາຍຂອງທ່ານມາ।

Verse 47

नारद उवाच । अभिनंदामि ते सर्वमेतत्त्वय्युपपद्यते । निःस्पृहा हि वयं नित्यं मुनिधर्मं समाश्रिताः

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສັນລະເສີນທຸກຢ່າງຂອງທ່ານ—ມັນສົມຄວນກັບທ່ານ. ແຕ່ພວກເຮົາຜູ້ເປັນມຸນີ ຍ່ອມບໍ່ມີຄວາມຢາກໄດ້ເລີຍ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນທຳຂອງມຸນີເປັນນິດ।”

Verse 48

कौतूहलादिह प्राप्तश्चिरात्ते दर्शनं गतः । मर्त्त्यलोकात्समायातो यास्यामि ब्रह्मणः पदम्

ດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້; ຫຼັງຈາກເວລາດົນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພົບທ່ານ. ມາຈາກໂລກມະນຸດແລ້ວ ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປສູ່ພະທີ່ປະທັບຂອງພຣະພຣະຫມາ (ບຣະຫມາ)។

Verse 49

महिषासुर उवाच । क्वचिद्दृष्टं त्वया किञ्चिदाश्चर्यं भूतले मुने । दैवं वा मानुषं वापि दानवा लंभिता विभो

ມະຫິສາສຸຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີ, ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ທ່ານເຄີຍເຫັນສິ່ງອັນນ່າພິສົດບໍ—ຈະເປັນຂອງເທວະ ຫຼືຂອງມະນຸດ—ທີ່ເຮັດໃຫ້ພວກດານະວະຖືກເກີນກວ່າ, ໂອ ຜູ້ມີລິດທິເດດ?”

Verse 50

नारद उवाच । अत्याश्चर्यं मया दृष्टं दानवेन्द्र धरातले । यत्र दृष्टं क्वचित्पूर्वं त्रैलोक्ये सचराचरे

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນສິ່ງອັນນ່າພິສົດຢ່າງຍິ່ງໃນແຜ່ນດິນ. ມັນເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ເຄີຍປາກົດມາກ່ອນໃນສາມໂລກ ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.”

Verse 51

सर्वर्तुपुष्पितैर्वृक्षैः शोभितः स्वर्गसन्निभः

ປະດັບດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ທີ່ອອກດອກທຸກລະດູ ມັນປານດັ່ງສະຫວັນເອງ।

Verse 52

बकुलैश्चंपकैश्चाम्रैरशोकैः कर्णिकारकैः । शालैस्तालैश्च खर्जूरैर्वटैर्भल्लातकैर्धवैः

ທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນບະກຸລ ແລະ ຈຳປະກາ, ຕົ້ນມ່ວງ ແລະ ອະໂສກ, ພ້ອມຕົ້ນກັນນິກາຣ; ມີຕົ້ນຊາລາ ແລະ ຕົ້ນຕານ, ຕົ້ນຄັດຊູນ (ດາດ), ຕົ້ນວັດ (ໄຊ), ບັນລາຕະກະ ແລະ ທະວະ ອີກດ້ວຍ।

Verse 53

सरलैः पनसैर्वृक्षैस्तिंदुकैः करवीरकैः । मंदारैः पारिजातैश्च मलयैश्चंदनैस्तथा

ພູນັ້ນຖືກປະດັບດ້ວຍຕົ້ນສະຣະລະ (ສະນິດສະນົມ), ຕົ້ນຂະນຸນ, ຕົ້ນຕິນດຸກ ແລະ ພຸ່ມກະຣະວີຣ; ຍັງມີດອກມັນດາຣາ ແລະ ປາຣິຊາຕະ ອັນເທວະ, ພ້ອມດ້ວຍໄມ້ຈັນທະນາມະລະຍະທີ່ຫອມກອບກຸ່ມ।

Verse 54

पुष्पजातिविशेषैश्च सुगंधैरप्यनेककैः । खाद्यैः सर्वेस्तथा लेह्यैश्चोष्यैः फलवरैर्वृतः

ມັນຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍດອກໄມ້ຫຼາຍຊະນິດອັນພິເສດ ແລະ ກິ່ນຫອມນັບບໍ່ຖ້ວນ; ພ້ອມທັງອາຫານທຸກຢ່າງ—ທັງທີ່ກິນ, ທີ່ເລຍ, ທີ່ດູດ—ແລະ ໝາກໄມ້ອັນປະເສີດທີ່ສຸດ।

Verse 55

न स वृक्षो न सा वल्ली नौषधी सा धरातले । न तत्र याऽसुरज्येष्ठ पर्वते वीक्षिता मया

ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນອະສຸຣາເອີຍ, ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ບໍ່ມີຕົ້ນໄມ້ ບໍ່ມີເຄືອ ແລະ ບໍ່ມີພືດຢາໃດໆ ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຫັນຢູ່ເທິງພູນັ້ນ।

Verse 56

पक्षिणो मधुरारावाश्चकोरशिखिचातकाः । कोकिला धार्तराष्ट्राश्च भ्रमराः श्वेतपत्रकाः

ມີນົກທີ່ຮ້ອງສຽງຫວານ—ນົກຈະໂກຣາ, ນົກຢູງ ແລະ ນົກຈາຕະກະ; ຍັງມີນົກກຸກກູ, ນົກທາຣຕະຣາສະຕຣະ, ເຜິ້ງ ແລະ ນົກປີກຂາວ (ຫຼື ຂົນຂາວ) ອີກດ້ວຍ।

Verse 57

येषां शब्दं समाकर्ण्य मुनयोऽपि समाहिताः । क्षोभं यांति त्रिकालज्ञाः कंदर्पशरपीडिताः

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຂອງພວກມັນ ແມ່ນແຕ່ມຸນີຜູ້ຕັ້ງຈິດໃນສະມາທິ—ແມ່ນຜູ້ຮູ້ສາມການເວລາ—ກໍຍັງຖືກກະທົບ ເຈັບປວດດັ່ງຖືກລູກສອນຂອງກາມະເທວະຍິງໃສ່।

Verse 58

निर्झराणि सुरम्याणि नद्यश्च विमलोदकाः । पद्मिनीखंडसंयुक्ता ह्रदाः शतसहस्रशः

ມີນ້ຳຕົກອັນງາມລ້ຳ ແລະ ແມ່ນ້ຳທີ່ນ້ຳໃສບໍລິສຸດ; ຍັງມີຫນອງບຶງນັບແສນນັບພັນ ປະດັບດ້ວຍຜືນສະຫວນຈອກບົວຫຼາຍໆ।

Verse 59

पद्मपत्रविशालाक्षा मध्यक्षामाः शुचिस्मिताः । विवेकिनो नरास्तत्र शास्त्रव्रतसमन्विताः

ທີ່ນັ້ນມີບຸລຸດຜູ້ມີປັນຍາແຍກແຍະ—ຕາກວ້າງດັ່ງໃບບົວ, ແອວບາງ, ຍິ້ມບໍລິສຸດ—ພ້ອມດ້ວຍຄວາມຮູ້ ແລະ ພຣະວິນັຍ/ວຣະຕະ ຕາມຄຳສອນແຫ່ງຊາສະຕຣະ।

Verse 60

किं चात्र बहुनोक्तेन यत्किंचित्तत्र पर्वते । स्वेदजांडजसंज्ञेया उद्भिज्जाश्च जरायुजाः । सर्वलोकोत्तरास्तत्र दृश्यंते पर्वतोत्तमे

ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເຮັດໄມ? ສິ່ງໃດໆທີ່ມີຢູ່ເທິງພູນັ້ນ—ຜູ້ເກີດຈາກເຫື່ອ, ຜູ້ເກີດຈາກໄຂ່, ຜູ້ງອກອອກຈາກດິນ, ແລະຜູ້ເກີດຈາກຄັນ—ລ້ວນແຕ່ພິເສດເຫນືອກວ່າໂລກອື່ນໆ ປາກົດໃຫ້ເຫັນໃນພູອັນປະເສີດນັ້ນ।

Verse 61

दशयोजनविस्तारो द्वाभ्यां संहितपर्वतः । उच्चैः पंच च स श्रीमान्मर्त्ये स्वर्गो व्यजायत

ພູອັນຮຸ່ງເຮືອງນັ້ນກວ້າງສິບໂຢຊະນະ ແລະສູງຫ້າ; ໃນໂລກມະນຸດມັນປານດັ່ງສະຫວັນເອງ.

Verse 62

तत्राऽहं कौतुकाविष्ट इतश्चेतश्च वीक्षयन् । सर्वाश्चर्यमयीं नारीमपश्यं लोकसुंदरीम्

ທີ່ນັ້ນ ຂ້ອຍຖືກຄວາມຢາກຮູ້ຄອບງຳ ເບິ່ງໄປມາທຸກທາງ ແລ້ວໄດ້ເຫັນນາງຜູ້ງາມອັນນ່າອັດສະຈັນ—ດຸດດັ່ງນາງງາມແຫ່ງໂລກ.

Verse 63

न देवी नापि गंधर्वी नासुरी न च मानुषी । तादृग्रूपा मया दृष्टा न श्रुता च वरांगना

ນາງບໍ່ແມ່ນເທວີ ບໍ່ແມ່ນນາງກັນທັຣວະ ບໍ່ແມ່ນອະສຸຣີ ແລະກໍບໍ່ແມ່ນມະນຸດຍິງ. ໂອ ຜູ້ມີອວຍະວະງາມ! ຮູບແບບເຊັ່ນນີ້ ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍເຫັນ ແລະບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນເລີຍ.

Verse 64

रतिः प्रीतिरुमा लक्ष्मीः सावित्री च सरस्वती । तस्या रूपस्य लेशेन नैतास्तुल्याः स्त्रियोऽखिलाः

ຣະຕິ, ປຣີຕິ, ອຸມາ, ລັກສະມີ, ສາວິຕຣີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ—ແມ່ນແຕ່ເສດນ້ອຍໆຂອງຄວາມງາມນາງ ກໍບໍ່ມີຜູ້ຍິງໃດໃນທັງປວງນີ້ຈະເທົ່າທຽມໄດ້ເລີຍ.

Verse 65

अहं दृष्ट्वा तथा रूपां नारीं कामेन पीडितः । तदा दानवशार्दूल वैक्लव्यं परमं गतः

ເມື່ອຂ້ອຍເຫັນນາງຜູ້ງາມເຊັ່ນນັ້ນ ຂ້ອຍຖືກກາມະຕັນຫາບີບຄັ້ນ; ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນ ໂອ ເສືອໃຫຍ່ໃນຫມູ່ດານະວະ, ຂ້ອຍຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫຼົງງົດ ແລະອ່ອນແຮງຢ່າງຫນັກ.

Verse 66

ततो धैर्यमवष्टभ्य मया मनसि चिंतितम् । न करिष्ये समालापं तया सह च कर्हिचित्

ແລ້ວຂ້ອຍຍຶດໝັ້ນຄວາມກ້າຫານ ແລະຄິດໃນໃຈວ່າ: «ຂ້ອຍຈະບໍ່ສົນທະນາກັບນາງ ບໍ່ວ່າເວລາໃດກໍຕາມ»।

Verse 67

यस्या दर्शनमात्रेण कामो मे हृदि वर्द्धितः । तस्याः संभाषणेनेव किं भविष्यति मे पुनः

ເພີງແຕ່ເຫັນນາງພຽງຄັ້ງດຽວ ກາມະກໍເພີ່ມພູນໃນໃຈຂ້ອຍ. ຖ້າໄດ້ສົນທະນາກັບນາງ ຂ້ອຍຈະເປັນຢ່າງໃດອີກ?

Verse 68

चिरकालं तपस्तप्तं ब्रह्मचर्येण वै मया । नाशं यास्यति तत्सर्वं विषयैर्निर्जितस्य च । तस्माद्गच्छामि चान्यत्र यावन्न विकृतिर्भवेत्

ດົນນານມາແລ້ວ ຂ້ອຍໄດ້ປະພຶດຕະປະສະ (ຕະປະ) ດ້ວຍພຣະຫມະຈັນຍະ. ຖ້າຂ້ອຍຖືກອາລົມວັດຖຸຊະນະ ທຸກຢ່າງນັ້ນຈະພິນາດ. ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈະໄປບ່ອນອື່ນ ກ່ອນທີ່ຈິດຈະບິດເບືອນເກີດຂຶ້ນ.

Verse 69

नारीनाम तपोविघ्नं पूर्वं सृष्टं स्वयंभुवा । अर्गला स्वर्गमार्गस्य सोपानं नरकस्य च

ແມ່ຍິງ—ເປັນອຸປະສັກຕໍ່ຕະປະ—ຖືກສະວະຍັມພູ (ພຣະພຣະຫມາ) ສ້າງໄວ້ແຕ່ກ່ອນ: ເປັນກະສຽນປິດທາງສະຫວັນ ແລະເປັນຂັ້ນບັນໄດໄປສູ່ນະລົກ.

Verse 70

तावद्धैर्यं तपः सत्यं तावत्स्थैर्यं कुलत्रपा । यावत्पश्यति नो नारीमैकांते च विशेषतः

ຄວາມກ້າຫານ, ຕະປະ, ຄວາມສັດຈິງ, ຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະເກຍດສັກສີຂອງຕະກູນ—ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຢູ່ໄດ້ຕາມທີ່ບໍ່ເຫັນແມ່ຍິງ, ໂດຍສະເພາະໃນທີ່ລັບຕາ.

Verse 71

एतत्संचिंत्य बहुधा निमील्य नयने ततः । अप्रजल्प्य वरारोहां तामहं चात्र संस्थितः

ຄິດຢ່າງນັ້ນຊ້ຳໆ ແລ້ວຂ້ອຍຈຶ່ງຫຼັບຕາ. ບໍ່ໄດ້ເວົ້າກັບນາງຜູ້ມີຂາອ່ອນງາມນັ້ນ ຂ້ອຍຍືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 72

पुलस्त्य उवाच । नारदस्य वचः श्रुत्वा महिषः कामपीडितः । श्रवणादपि राजेंद्र पुनः पप्रच्छ तं मुनिम्

ພຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງນາຣະດະ ມະຫິສະຜູ້ຖືກກາມະບີບຄັ້ນ—ໂອ ພະຣາຊາ—ແມ່ນແຕ່ຍິນກໍຍັງຖາມມຸນີນັ້ນອີກຄັ້ງ.

Verse 73

महिषासुर उवाच । काऽसौ ब्राह्मणशार्दूल तादृग्रूपा वरांगना । यस्याः संदर्शनादेव भवानेव स्मरान्वितः

ມະຫິສາສຸຣະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ດຸດັ່ງເສືອ, ນາງຜູ້ງາມຍິ່ງນັ້ນແມ່ນໃຜ? ເພີຍແຕ່ເຫັນນາງ ທ່ານເອງກໍຖືກກາມະກະຕຸ້ນແລ້ວ.”

Verse 74

देवी वा मानुषी वापि यक्षिणी पन्नगी मुने । कुमारी वा सकांता वा ब्रूहि सर्वं सविस्तरम्

“ໂອ ມຸນີ, ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໃຫ້ຄົບຖ້ວນແລະລະອຽດ: ນາງເປັນເທວີ ຫຼື ມະນຸດຍິງ, ຫຼື ຍັກຂິນີ, ຫຼື ນາກະກຸມາຣີ? ນາງເປັນສາວບໍ່ມີຄູ່ ຫຼື ມີຜົວ/ຄູ່ຮັກ?”

Verse 76

नारद उवाच । न सा पृष्टा मया किंचिन्न जानामि तदन्वयम् । एतन्मे वर्त्तते वित्ते सा कुमारी यशस्विनी

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຖາມນາງເລີຍ ຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ສາຍປະຫວັດຂອງນາງ. ແຕ່ສິ່ງນີ້ຂ້ອຍຈື່ໄວ້: ນາງເປັນກຸມາຣີຜູ້ມີຊື່ສຽງ.”

Verse 77

सोऽहं यास्यामि दैत्येश ब्रह्मलोकं सनातनम् । नोत्सहे तत्कथां कर्तुं कामबाणभयातुरः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພວກໄດຕະຍະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປສູ່ ພຣະພຣົມໂລກອັນນິລັນດອນ. ດ້ວຍຄວາມຫວາດກົວລູກສອນຂອງກາມະເທວ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ກ້າເວົ້າເລື່ອງນາງຕໍ່ໄປ.

Verse 78

एवमुक्त्वा ततो राजन्ब्रह्मलोकं गतो मुनिः । महिषोऽपि स्मराविष्टश्चरं तस्याः समादिशत्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ ພຣະຣາຊາ ນັກບວດມຸນີກໍໄປສູ່ພຣະພຣົມໂລກ. ມະຫິສະກໍຖືກຄວາມປາຖະໜາຄອບງຳ ແລະສັ່ງໃຫ້ສາຍລັບໄປຈັບຕານາງ.

Verse 79

गत्वा भवान्द्रुतं तत्र दृष्ट्वा तां च वरांगनाम् । किमर्थं सा तपस्तेपे को वै तस्याः परिग्रहः

“ໄປທີ່ນັ້ນໃຫ້ໄວ; ເມື່ອເຫັນນາງຜູ້ງາມລ້ຳນັ້ນແລ້ວ ຈົ່ງສືບຮູ້ວ່າ: ນາງບຳເນັດຕະປະສະຍາເພື່ອຫຍັງ, ແລະໃຜແທ້ໆແມ່ນຄູ່ຄອງ (parigraha) ຂອງນາງ?”

Verse 80

अथाऽसौ महिषादेशाद्दूतो गत्वार्बुदाचलम् । दृष्ट्वा तां पद्मगर्भाभां ज्ञात्वा सर्व विचेष्टितम्

ຕໍ່ມາ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງມະຫິສະ ທູດໄດ້ໄປຍັງພູອັຣບຸດາຈະລະ. ເມື່ອເຫັນນາງ—ສະຫວ່າງໄສດັ່ງໃຈກາງດອກບົວ—ແລະຮູ້ທຸກການເຄື່ອນໄຫວຂອງນາງ

Verse 81

तस्मै निवेदयामास महिषाय सविस्मयः । दृष्टा दैत्यवर स्त्री च सर्वलक्षणलक्षिता

ເຂົາໄດ້ກາບທູນຕໍ່ມະຫິສະດ້ວຍຄວາມພິສົດວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນພວກໄດຕະຍະ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນນາງນັ້ນແລ້ວ—ນາງມີລັກສະນະມົງຄຸນຄົບຖ້ວນທຸກປະການ.”

Verse 82

देवतेजोभवा कन्या साऽद्यापि वरवर्णिनी । त्वद्वधार्थं तपस्तेपे कौमारव्रतमाश्रिता

ນາງເປັນສາວນ້ອຍເກີດຈາກລັດສະມີແຫ່ງເທວະ ແລະຈົນບັດນີ້ກໍຍັງມີຜິວພັນງາມຍິ່ງ. ເພື່ອການທຳລາຍເຈົ້າ ນາງໄດ້ບຳເນັດຕະປະ ຖືວຣະຕະແຫ່ງຄວາມເປັນພຣະສາວ (kaumāravrata).

Verse 83

एवं तत्र भवंती स्म पृष्टाः सर्वे तपस्विनः । सत्यमेतन्महाभाग कुरुष्व यदनंतरम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖາມບັນດານັກບຳເນັດທັງປວງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາກໍຕອບຕາມນັ້ນ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ—ບັດນີ້ຈົ່ງເຮັດສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດຕໍ່ໄປ.

Verse 84

तस्या रूपं वयः कांतिर्वर्णितुं नैव शक्यते । नालापं कुरुते बाला सा केनापि समं विभौ

ຮູບງາມ ວັຍໜຸ່ມ ແລະລັດສະມີຂອງນາງ ບໍ່ອາດພັນລະນາໃຫ້ຄົບຖ້ວນໄດ້. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ສາວນ້ອຍນັ້ນບໍ່ເວົ້າກັບໃຜເລີຍ ໃນຖານະຜູ້ເທົ່າທຽມ.

Verse 85

पुलस्त्य उवाच । तच्छ्रुत्वा महिषो वाक्यं भूयः कामनिपीडितः । दूतं संप्रेषयामास दानवं च विचक्षणम्

ພຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ມະຫິສະ ຖືກກາມະຕັນຫາບີບຄັ້ນອີກຄັ້ງ ຈຶ່ງສົ່ງດານະວະຜູ້ສະຫຼາດ ຊື່ ວິຈັກສະນະ ເປັນທູດ.

Verse 86

विचक्षण द्रुतं गत्वा मदर्थे तां तपस्विनीम् । सामभेदप्रदानेन दंडेनापि समानय

“ວິຈັກສະນະ ເຈົ້າຈົ່ງໄປໃຫ້ໄວ ແລະເພື່ອຂ້າ ຈົ່ງນຳນາງນັກບຳເນັດນັ້ນມາ—ດ້ວຍການປະນີປະນອມ, ດ້ວຍການແຍກແຍະ, ດ້ວຍຂອງກຳນັນ, ແລະຖ້າຈຳເປັນ ກໍດ້ວຍກຳລັງ.”

Verse 87

अथाऽसौ प्रययौ शीघ्रं प्रणिपत्य विचक्षणः । अर्बुदे पर्वतश्रेष्ठे यत्र सा परमेश्वरी । प्रणम्य विनयोपेतो वाक्यमेतदुवाच ताम्

ແລ້ວ ວິຈັກຊະນະ ກໍອອກເດີນທາງຢ່າງໄວ ກ້ົມກາບນົບນ້ອມ ໄປຍັງພູອາຣບຸດະ—ພູອັນປະເສີດທີ່ສຸດ—ບ່ອນທີ່ ພຣະເທວີສູງສຸດ ປະທັບຢູ່. ເມື່ອນົບນ້ອມດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ລາວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ແກ່ນາງ.

Verse 88

महिषो नाम विख्यातस्त्रैलोक्याधिपतिर्बली । दनुवंशसमुद्भूतः कामरूपसमन्वितः

«ມີຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ມະຫິສະ ອັນໂດ່ງດັງ; ມີພະລັງກ້າແຂງ ແລະອ້າງຕົນເປັນເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ. ເກີດຈາກວົງດານຸ ແລະມີອໍານາດແປງຮູບຕາມໃຈ. »

Verse 89

स त्वां वांछति कल्याणि धर्मपत्नीं स्वधर्मतः । तस्माद्वरय भद्रं ते सर्वकामप्रदं पतिम्

«ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ! ລາວປາຖະໜາເຈົ້າໃຫ້ເປັນພັນລະຍາຕາມທຳມະ ຕາມທີ່ລາວອ້າງວ່າເປັນທຳມະຂອງຕົນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເລືອກລາວ—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າມີສິຣິມົງຄຸນ—ເປັນສາມີຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ.»

Verse 90

यदि स्यात्तव कांतोऽसौ त्वं च तस्य तथा प्रिया । तत्कृतार्थं द्वयोरेव यौवनं नात्र संशयः

«ຖ້າລາວເປັນຄູ່ຮັກຂອງເຈົ້າ ແລະເຈົ້າກໍເປັນທີ່ຮັກຂອງລາວເຊັ່ນກັນ ແລ້ວຍຸວະໄວຂອງທັງສອງຈະສໍາເລັດຜົນຢ່າງແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.»

Verse 91

एवमुक्ता ततस्तेन देवी वचनमब्रवीत् । किञ्चित्कोपसमायुक्ता मुहुः प्रस्फुरिताधरा

ເມື່ອລາວກ່າວຢ່າງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວີກໍຕອບກັບ. ນາງມີຄວາມໂກດເບົາໆ ແລະຮິມຝີປາກຂອງນາງສັ່ນພິບໄຫວຊໍ້າໆ.

Verse 92

देव्युवाच । अवध्यः सर्वथा दूतः सर्वत्र परिकीर्तितः । अवस्थासु ततो न त्वं सहसा भस्मसात्कृतः

ເທວີກ່າວວ່າ: «ຜູ້ສົ່ງຂ່າວນັ້ນ ຖືກສັນລະເສີນທົ່ວໄປວ່າ ບໍ່ຄວນຖືກຂ້າ ໃນທຸກສະພາບການ. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ຖືກເຜົາໃຫ້ເປັນຂີ້ເຖົ່າທັນທີ»។

Verse 93

गत्वा ब्रूहि दुराचारं महिषं दानवाधमम् । नाहं शक्या त्वया पाप लब्धुं नान्येन केनचित्

«ໄປແລ້ວບອກມະຫິສະ ຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ ຜູ້ຕໍ່າຊ້າທີ່ສຸດໃນພວກດານະວະວ່າ: ‘ໂອ້ ຄົນບາບ, ເຈົ້າບໍ່ອາດໄດ້ຂ້າພະເຈົ້າ—ແລະບໍ່ມີໃຜອື່ນໃດຈະໄດ້ເລີຍ’»।

Verse 94

वधार्थं ते समुद्योग एष सर्वो मया कृतः । तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा महिषं स पुनर्ययौ

«ຄວາມພະຍາຍາມທັງໝົດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກະທຳເພື່ອການທຳລາຍເຈົ້າ»। ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ລາວກໍກັບໄປຫາມະຫິສະອີກຄັ້ງ।

Verse 95

भयेन महताविष्टस्तस्या रूपेण विस्मितः । सर्वं निवेदयामास महिषाय विचेष्टितम् । तस्याश्चैव तथाऽलापानस्पृहत्वं च कृत्स्नशः

ຖືກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຫຼວງຄອບງຳ ແລະຕື່ນຕະລຶງຕໍ່ຮູບພຣະສະຫງ່າຂອງນາງ, ລາວໄດ້ລາຍງານທຸກຢ່າງແກ່ມະຫິສະ—ທັງການກະທຳ, ຖ້ອຍຄຳ, ແລະຄວາມບໍ່ໄຍດີບໍ່ປາຖະໜາຕໍ່ລາວຢ່າງຄົບຖ້ວນ।

Verse 96

तच्छुत्वा महिषो राजन्कामबाणप्रपीडितः । सेनापतिं समाहूय वाक्यमेतदुवाच ह

ເມື່ອໄດ້ຍິນນັ້ນ ໂອ້ ພຣະຣາຊາ, ມະຫິສະ—ຖືກລູກສອນແຫ່ງກາມະຕັນຫາທະລຸ ແລະຖືກທໍລະມານ—ໄດ້ເອີ້ນແມ່ທັບມາ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້។

Verse 97

अर्बुदे पर्वते सेनां कल्पयस्व सुदुर्धराम् । हस्त्यश्वकल्पितां भीमां रथपत्तिसमाकुलाम्

ໃນພູອາຣບຸດາ ຈົ່ງຈັດຕັ້ງກອງທັບອັນແຂງກ້າສໍາລັບເຮົາ—ນ່າຢ້ານ, ຈັດແຖວດ້ວຍຊ້າງແລະມ້າ, ແອອັດດ້ວຍລົດຮົບແລະທະຫານຍ່າງ.

Verse 98

ततोऽसौ कल्पयामास चतुरंगां वरूथिनीम् । पताकाच्छत्रशबलां वादित्रारावभूषिताम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ຈັດກອງທັບສີ່ຫມວດໃຫ້ພ້ອມ—ປົກຄຸມດ້ວຍທຸງແລະຮົ່ມຫຼາກສີ, ປະດັບດ້ວຍສຽງກອງແລະດົນຕີກຶກກ້ອງ.

Verse 99

ततो द्विपाश्च संनद्धा दृश्यंतेऽधिष्ठिता भटैः । इतश्चेतश्च धावन्तः सपक्षाः पर्वता इव

ແລ້ວຊ້າງທີ່ສວມເກາະຫຸ້ມຫໍ່ ປາກົດໃຫ້ເຫັນ ໂດຍມີນັກຮົບຂຶ້ນຂີ່; ພວກມັນພຸ້ນໄປມາ ດັ່ງພູເຂົາທີ່ມີປີກ.

Verse 100

अश्वाश्चैवाप्यकल्माषा वायुवेगाः सुवर्चसः । अंगत्राणसमायुक्ताः शतशोऽथ सहस्रशः

ແລະມ້າທັງຫຼາຍກໍດ້ວຍ—ບໍ່ມີມົນທິນ, ໄວດັ່ງລົມ, ສະຫວ່າງສົດໃສ—ສວມເກາະປ້ອງກັນກາຍ, ມີເປັນຮ້ອຍໆ ແລະຕໍ່ມາເປັນພັນໆ.

Verse 101

विमानप्रतिमाकारा रथास्तेन प्रकल्पिताः । किंकिणीजालसद्घंटापताकाभिरलंकृताः

ລາວໄດ້ໃຫ້ຈັດລົດຮົບທີ່ຮູບຮ່າງຄ້າຍວິມານເທິງຟ້າ; ປະດັບດ້ວຍຕາຂ່າຍກະດິ່ງກິ່ງກັງ, ກະດິ່ງກ້ອງກັງ, ແລະທຸງທີ່ພັດພິ້ວ.

Verse 102

पत्तयश्च महाकाया महेष्वासा महाबलाः । असिचर्मधराश्चान्ये प्रासपट्टिशपाणयः

ມີທະຫານຍ່າງຕົວໃຫຍ່, ນັກຍິງທະນູຜູ້ເກັ່ງກ້າ ແລະມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ຄົນອື່ນຖືດາບກັບໂລ່ ແລະຖືຫອກກັບຂວານສົງຄາມໃນມື।

Verse 103

लक्षमेकं मतंगानां रथानां त्रिगुणं ततः । अश्वा दशगुणा राजन्नसंख्याताः पदातयः

ມີຊ້າງໜຶ່ງແສນ; ລົດຮົບມີສາມເທົ່າຂອງນັ້ນ; ມ້າມີສິບເທົ່າ, ໂອ ພະຣາຊາ—ແລະທະຫານຍ່າງຫຼາຍຈົນນັບບໍ່ຖ້ວນ।

Verse 104

ततश्चार्बुदमासाद्य वेष्टयित्वा स दूरतः । संमितैः सचिवैः सार्धं तदंतिकमुपाद्रवत्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຖິງອາຣບຸດາ ລາວໄດ້ລ້ອມສະຖານນັ້ນໄວ້ຈາກໄກ; ແລະພ້ອມກັບອຳມາດທີ່ຄັດເລືອກ ລາວກໍຮຸດເຂົ້າໄປສູ່ບໍລິເວນໃກ້ນັ້ນ।

Verse 105

ध्यानस्थां वीक्ष्य तां देवीं कन्दर्पशरपीडितः । ततोऽब्रवीत्स तां वाक्यं विनयेन समन्वितः

ເມື່ອເຫັນເທວີນັ້ນນັ່ງຢູ່ໃນສະມາທິ ຖືກທະນູຂອງກາມະເທວະທຳໃຫ້ທຸກທົນ; ແລ້ວລາວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳຕໍ່ນາງ ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມສຸພາບ।

Verse 106

श्रुत्वा तवेदृशं रूपमहं प्राप्तो वरानने । गांधर्वेण विवाहेन तस्माद्वरय मां द्रुतम्

«ໄດ້ຍິນກ່ຽວກັບຄວາມງາມຂອງເຈົ້າເຊັ່ນນີ້, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາເຖິງ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລືອກຂ້າພະເຈົ້າໃນທັນທີ ໃນພິທີແຕ່ງງານແບບຄັນທັຣວະ (gāndharva)»।

Verse 107

षष्टिभार्यासहस्राणि मम संति शुचिस्मिते । कृत्वा मां दर्पितं कांतं तासां त्वं स्वामिनी भव

ໂອ ຜູ້ມີຮອຍຍິ້ມບໍລິສຸດ! ຂ້າມີພັນລະຍາຫົກຫມື່ນ. ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຂ້າເປັນຄູ່ຮັກອັນສົງ່າງາມແລະພູມໃຈ—ເຈົ້າຈົ່ງເປັນນາງເຈົ້າເຫນືອພວກນາງທັງປວງ.

Verse 108

अनर्हं ते तपो बाले भुंक्ष्व भोगान्यथेप्सितान् । त्रैलोक्यस्वामिनी भूत्वा मया सार्धमहर्निशम्

ນາງນ້ອຍເອີຍ, ການບຳເນັດຕະປະບໍ່ເໝາະກັບເຈົ້າ. ຈົ່ງເສບສຸກຕາມທີ່ໃຈປາດຖະໜາ—ເປັນນາງເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ ແລະຢູ່ກັບຂ້າທັງວັນທັງຄືນ.

Verse 109

एवमुक्ताऽपि सा तेन नोत्तरं प्रत्यभाषत । ततः कामसमाविष्टस्तदंतिकमुपाययौ

ແມ່ນແຕ່ຖືກເວົ້າຢ່າງນັ້ນ ນາງກໍບໍ່ຕອບຄຳໃດ. ແລ້ວຜູ້ນັ້ນຖືກກາມຕັນຫາຄອບງຳ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃກ້ນາງ.

Verse 110

ततस्तं लोलुपं दृष्ट्वा सा देवी कोपसंयुता । अस्मरद्वाहनं सिंहं समायातः स साऽरुहत्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອນາງເທວີເຫັນຊາຍຜູ້ໂລບນັ້ນ ນາງກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ. ນາງລະລຶກເຖິງສິງໂຕຜູ້ເປັນພາຫະນະ; ເມື່ອມັນມາຮອດ ນາງກໍຂຶ້ນຂີ່.

Verse 111

अब्रवीत्परुषं वाक्यं गच्छगच्छेति चासकृत् । नो चेत्त्वां च वधिष्यामि स्थानेऽस्मिन्दानवाधम

ນາງເວົ້າຄຳຮຸນແຮງ ແລະກ່າວຊ້ຳໆວ່າ «ໄປ! ໄປ!» «ຖ້າບໍ່ໄປ ຂ້າຈະຂ້າເຈົ້າຢູ່ທີ່ນີ້ເດີ້, ໂອ ດານະວະຜູ້ຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດ!»

Verse 112

अथाऽसौ सचिवैः सार्द्धं समंतात्पर्यवेष्टयत् । प्रग्रहार्थं तु तां देवीं कामबाणप्रपीडितः

ແລ້ວເຂົາພ້ອມດ້ວຍອໍາມາດ ໄດ້ລ້ອມຮອບນາງທຸກດ້ານ ເພື່ອຈັບພຣະເທວີ ຜູ້ຖືກລູກສອນແຫ່ງກາມະບີບຄັ້ນ।

Verse 113

ततो जहास सा देवी सशब्दं परमेश्वरी । तस्मादहर्निशं सार्द्धं निष्क्रांता पुरुषा घनाः

ແລ້ວພຣະເທວີຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ໄດ້ຫົວເຮາະດັງກ້ອງ; ແລະຈາກຫົວເຮາະນັ້ນ ທັງກາງວັນກາງຄືນ ຝູງຊາຍຈໍານວນໜາແນ້ນ ໄດ້ຜຸດອອກມາພ້ອມກັນ।

Verse 114

सुसन्नद्धाः सशस्त्राश्च रोषेण महताऽन्विताः । ततस्तानब्रवीद्देवी पापोऽयं वध्यतामिति

ພວກເຂົາສວມເກາະຢ່າງພ້ອມພຽງ ຖືອາວຸດທັງຫຼາຍ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດກ້າ. ແລ້ວພຣະເທວີກ່າວວ່າ: “ຜູ້ນີ້ເປັນຄົນບາບ—ຈົ່ງປະຫານເຂົາ!”

Verse 115

ततस्ते सहिताः सर्वे महिषं समुपाद्रवन् । तिष्ठतिष्ठेति जल्पन्तो मुंचन्तोऽस्त्रणि भूरिशः

ແລ້ວພວກເຂົາທັງໝົດພ້ອມກັນ ພຸ້ນເຂົ້າໃສ່ມະຫິສະ ຮ້ອງວ່າ “ຢຸດ! ຢຸດ!” ແລະປ່ອຍອາວຸດຫຼາຍຢ່າງຊໍ້າໆ.

Verse 116

ततः समभवद्युद्धं गणानां दानवैः सह । ततस्ते सचिवाः सर्वे वैवस्वतगृहं गताः

ຕໍ່ມາ ສົງຄາມໄດ້ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງພວກຄະນະ (Gaṇas) ແລະພວກດານະວະ (Dānavas). ແລ້ວອໍາມາດຂອງເຂົາທັງໝົດ ໄດ້ໄປຮອດເຮືອນຂອງໄວວັສວະຕະ (ຍະມະ).

Verse 117

अथाऽसौ महिषो रुष्टः सचिवैर्विंनिपातितैः । स्वसैन्यमानयामास तस्मिन्पर्वतरोधसि

ແລ້ວມາຫິສະນັ້ນ ໂກດແຄ້ນ ເນື່ອງຈາກບັນດາລັດຖະມົນຕີຂອງຕົນຖືກຕີລົ້ມ ແລະໄດ້ເອີ້ນກອງທັບຂອງຕົນມາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ຊ່ອງພູນັ້ນ.

Verse 118

रथप्रवरमारुह्य सारथिं समभाषत । नय मां सारथे तूर्णं यत्र साऽस्ते व्यवस्थिता

ເຂົາໄດ້ຂຶ້ນນັ່ງເທິງລົດຮົບອັນປະເສີດ ແລ້ວກ່າວກັບສາຣະຖີວ່າ: “ໂອ ສາຣະຖີ, ຈົ່ງນຳຂ້າໄປຢ່າງໄວ ໄປຫາບ່ອນທີ່ນາງຢືນປະຈຳຢູ່.”

Verse 119

हत्वैनामद्य यास्यामि पारं रोषस्य दुस्तरम् । एवमुक्तस्ततो राजन्प्रेरयामास सारथिः

“ຂ້າຈະຂ້ານາງໃນມື້ນີ້ ແລ້ວຈະຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງຄວາມໂກດ ອັນຂ້າມຍາກນີ້” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ໂອ ພະຣາຊາ, ສາຣະຖີກໍໄດ້ເຮັດໃຫ້ລົດຮົບເຄື່ອນໄປຂ້າງໜ້າ.

Verse 120

रथं तेनैव मार्गेण यत्र सा तिष्ठते ध्रुवम् । एतस्मिन्नेव काले तु तत्रोत्पाताः सुदारुणाः

ເຂົາໄດ້ຂັບລົດຮົບໄປຕາມເສັ້ນທາງເກົ່າ ໄປຫາບ່ອນທີ່ນາງຢືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ໃນເວລານັ້ນເອງ ລາງຮ້າຍອັນນ່າສະພຶງກໍເກີດຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 121

बहवस्तेन मार्गेण येनासौ प्रस्थितो नृप । सम्मुखः प्रववौ वातो रूक्षः कर्करसंयुतः

ໂອ ພະຣາຊາ, ຕາມເສັ້ນທາງທີ່ເຂົາອອກເດີນທາງນັ້ນ ມີລາງຮ້າຍປາກົດຫຼາຍປະການ. ລົມທີ່ແຫ້ງແລະຫຍາບ ປົນດ້ວຍຝຸ່ນກະທົບ ພັດຕ້ານໜ້າເຂົາໂດຍກົງ.

Verse 122

पपात महती चोल्का निहत्य रविमंडलम् । अपसव्यं मृगाश्चक्रुस्तस्य मार्गे नृपोत्तम

ອຸລະກາໃຫຍ່ຕົກລົງ ດັ່ງກະທົບວົງພະອາທິດ. ແລະສັດປ່າທັງຫຼາຍເຄື່ອນໄປທາງຊ້າຍຢ່າງອັບມົງຄົນຕາມເສັ້ນທາງຂອງພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ.

Verse 123

उपविष्टास्तथा वांता बहुमूत्रं प्रसुस्रुवुः । रथध्वजे समाविष्टो गृध्रः शब्दमथाकरोत्

ພວກເຂົານັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວອາເມັນ ແລະປັດສະວະອອກຫຼາຍ. ແລະນົກແຮ້ຕົວໜຶ່ງລົງເກາະຢູ່ທຸງລົດຮົບ ແລ້ວຮ້ອງສຽງດັງ.

Verse 124

स तान्सर्वाननादृत्य महोत्पातान्सुदारुणान् । प्रययौ सम्मुखस्तस्या देव्याः कोपपरायणः

ລາວບໍ່ໃສ່ໃຈຕໍ່ນິມິດອັນນ່າຢ້ານທັງປວງ. ລາວເດີນໜ້າຕົງໄປຫາພະເທວີນັ້ນ ດ້ວຍໃຈມຸ່ງໃນຄວາມໂກດ ແລະການປະຈັນໜ້າ.

Verse 125

विमुंचंश्च शरान्नादांस्तिष्ठतिष्ठेति च ब्रुवन् । न कश्चिद्दृश्यते तत्र तेषां मध्ये नृपोत्तम

ລາວຍິງລູກສອນພ້ອມສຽງຮ້ອງດັງ ແລະຕະໂກນວ່າ “ຢຸດ! ຢຸດ!” ແຕ່ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດບໍ່ເຫັນໃຜເລີຍ—ບໍ່ມີຄູ່ຕໍ່ສູ້ປາກົດໃນທ່າມກາງພວກເຂົາ.

Verse 126

महिषं रोषसंयुक्तं यो वारयति संगरे । तेन हत्वा गणगणान्कृतं रुधिरकर्दमम्

ໃນສົງຄາມ ເມື່ອອະສຸຣະຮູບຄວາຍຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ ໃຜຈະຫ້າມໄດ້? ໂດຍມືຂອງມັນ ຫຼັງຈາກຂ້າຝູງພົນເປັນກອງໆ ພື້ນດິນກາຍເປັນຕົມເລືອດ.

Verse 127

ततो देवी समासाद्य प्रोक्ता गर्वेण पार्थिव । न त्वया संगरो भीरु नूनं कर्तुं ममोचितः

ແລ້ວນາງເທວີໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ ແລະກ່າວດ້ວຍຄວາມອວດອ້າງວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ, ເຈົ້າຂີ້ຢ້ານ; ແນ່ນອນ ເຈົ້າບໍ່ສົມຄວນຈະຮົບກັບຂ້າ»។

Verse 128

न च बालिशि मे वीर्यं न सौभाग्यं न वा धनम् । न करोषि हि तेन त्वं मम वाक्यं कथञ्चन

«ແລະໂອ ຄົນໂງ່, ເຈົ້າບໍ່ເຫັນຄ່າພະລັງຂອງຂ້າ, ບຸນວາສະນາຂອງຂ້າ, ຫຼືຊັບສິນຂອງຂ້າ; ເພາະສະນັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ເຊື່ອຟັງຄໍາສັ່ງຂອງຂ້າແຕ່ຢ່າງໃດ»।

Verse 129

नूनं तत्त्वेन जानामि अवलिप्तासि भामिनि । कुरुष्वाद्यापि मे वाक्यं भार्या भव मम प्रिया

ລາວກ່າວວ່າ: «ບັດນີ້ຂ້າຮູ້ຈິງແລ້ວ—ເຈົ້າອວດດີ, ໂອ ນາງຜູ້ໃຈຮ້ອນ. ບັດນີ້ກໍຈົ່ງເຮັດຕາມຄໍາຂ້າ: ຈົ່ງເປັນເມຍອັນຮັກຂອງຂ້າ»।

Verse 130

स्त्रियं त्वां नोत्सहे हंतुं पौरुषे च व्यवस्थितः । असकृन्निर्जितः संख्ये मया शक्रः सुरैः सह

«ເພາະເຈົ້າເປັນຍິງ ຂ້າບໍ່ກ້າຂ້າເຈົ້າ, ແມ່ນແຕ່ຂ້າຍືນຫມັ້ນໃນຄວາມກ້າຫານຂອງຊາຍ. ໃນສົງຄາມ ຂ້າເຄີຍຊະນະສັກຣະ (ອິນທຣາ) ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ ຫຼາຍຄັ້ງ»।

Verse 131

त्रैलोक्ये नास्ति मत्तुल्यः पुमान्कश्चिच्च बालिशि । एवमुक्ता ततो देवी कोपेन महताऽन्विता

«ໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີຊາຍໃດເທົ່າຂ້າ, ໂອ ຄົນໂງ່!» ເມື່ອນາງໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ເທວີກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 132

प्रगृह्य सशरं चापं वाक्यमेतदुवाच ह । नालापो युज्यते पाप कर्तुं सह मम त्वया

ນາງຈັບຄັນທະນູພ້ອມລູກສອນ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ຄົນບາບ! ການເວົ້າຈາບໍ່ຄວນກັບຂ້າ—ມີແຕ່ການລົງມືໃນສົງຄາມເທົ່ານັ້ນ»។

Verse 133

कुमार्याः कामयुक्तेन तथापि शृणु मे वचः । न त्वया निर्जितः शक्रः स्ववीर्येण रणाजिरे

«ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າຖືກກາມຕັນຫາຜັກດັນໃສ່ສາວນ້ອຍ ແຕ່ຈົ່ງຟັງຄໍາຂ້າ: ໃນສະໜາມຮົບ ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຊະນະ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ດ້ວຍວິລະກໍາຂອງເຈົ້າເອງ»។

Verse 134

पितामह वरं देवा मन्यंते दानवाधम । गौरवात्तस्य तेन त्वमात्मानं मन्यसेऽधिकम्

«ໂອ້ ດານະວະຜູ້ຕໍ່າຊ້າທີ່ສຸດ! ເພາະເທວະທັງຫຼາຍນັບຖື ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ເປັນຜູ້ສູງສຸດ ແລະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ພຣະອົງ ເຈົ້າຈຶ່ງຄິດວ່າຕົນເອງເຫນືອກວ່າຜູ້ອື່ນ»។

Verse 135

मुक्त्वैकां कामिनीं पाप त्वं कृतः पद्मयोनिना । अवध्यः सर्वसत्त्वानां पुंसः जातौ धरातले

«ໂອ້ ຄົນບາບ! ນອກຈາກແມ່ຍິງພຽງຄົນດຽວ ເຈົ້າຖືກ ປັດມະໂຍນິ (ພຣະພຣະຫມາ) ສ້າງໃຫ້ເປັນຜູ້ບໍ່ອາດຖືກຂ້າໄດ້ໂດຍສັດທັງປວງ—ໃນວົງມະນຸດເທິງແຜ່ນດິນ»។

Verse 136

पितामहवरः सोऽत्र जयशीलोऽसि दानव । यदि ते पौरुषं चास्ति तच्छीघ्रं संप्रदर्शय

«ນີ້ແມ່ນພອນຂອງ ປິຕາມະຫະ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ນີ້; ເຈົ້າໂອ້ອວດເລື່ອງໄຊຊະນະ ໂອ້ ດານະວະ! ຖ້າເຈົ້າມີຄວາມກ້າຫານຂອງຊາຍຈິງ ຈົ່ງສະແດງມັນໃຫ້ເຫັນໃນທັນທີ»។

Verse 137

एषा त्वामिषुभिस्तीक्ष्णैर्नयामि यमसादनम् । एवमुक्त्वा ततो देवी शरानष्टौ मुमोच ह

ບັດນີ້ ດ້ວຍລູກສອນອັນແຫຼມຄົມເຫຼົ່ານີ້ ເຮົາຈະສົ່ງເຈົ້າໄປສູ່ທີ່ຢູ່ຂອງພະຍາຍົມ. ເມື່ອ​ກ່າວ​ດັ່ງ​ນັ້ນ​ແລ້ວ, ພະ​ນາງ​ເທ​ວີ​ກໍ​ປ່ອຍ​ລູກ​ສອນ​ແປດ​ດອກ​ອອກ​ໄປ.

Verse 138

चतुर्भिश्चतुरो वाहाननयद्यमसादनम् । सारथेश्च शिरः कायाच्छरेणैकेन चाक्षिपत्

ດ້ວຍລູກສອນສີ່ດອກ ພະນາງໄດ້ສົ່ງມ້າສີ່ໂຕໄປສູ່ທີ່ຢູ່ຂອງພະຍາຍົມ; ແລະດ້ວຍລູກສອນດອກດຽວ ພະນາງໄດ້ຕັດຫົວຂອງຄົນຂັບລົດມ້າອອກຈາກຮ່າງກາຍ.

Verse 139

ध्वजं चिच्छेद चैकेन ततोऽन्येन हृदि क्षतः । स गात्रविद्धो व्यथितो ध्वजयष्टिं समाश्रितः

ດ້ວຍລູກສອນດອກໜຶ່ງ ພະນາງໄດ້ຕັດທຸງຂອງລາວລົງ; ດ້ວຍອີກດອກໜຶ່ງ ພະນາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ລາວບາດເຈັບທີ່ຫົວໃຈ. ຖືກແທງຕາມແຂນຂາ ແລະທໍລະມານດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດ, ລາວໄດ້ກອດເສົາທຸງໄວ້ເພື່ອພະຍຸງຕົວ.

Verse 140

मूर्छया सहितो राजन्किंचित्कालमधोमुखः । ततः स चेतनो भूत्वा मुमोच निशिताञ्छरान्

ຂ້າແດ່ພະລາຊາ, ດ້ວຍອາການສະຫຼົບ ລາວໄດ້ກົ້ມໜ້າລົງຊົ່ວຄາວ. ຈາກນັ້ນ, ເມື່ອໄດ້ສະຕິຄືນມາ, ລາວຈຶ່ງປ່ອຍລູກສອນອັນແຫຼມຄົມອອກໄປ.

Verse 141

देवी सखीसमायुक्ता सर्वदेशेष्वताडयत् । ततः क्षुरप्रबाणेन धनुस्तस्य द्विधाऽकरोत्

ພະນາງເທວີ ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານ ໄດ້ໂຈມຕີລາວໃນທຸກສ່ວນ. ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍລູກສອນທີ່ມີຄົມຄືມີດໂກນ, ພະນາງໄດ້ຜ່າຄັນທະນູຂອງລາວອອກເປັນສອງທ່ອນ.

Verse 142

छिन्नधन्वा ततो दैत्यश्चर्मखङ्गसमन्वितः । विद्राव्य सहसा देवीं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत्

ແລ້ວດາຍຕະ ຜູ້ທີ່ຄັນທະນູຖືກຕັດ ຈຶ່ງຖືໂລ່ແລະດາບ ພຸ້ນເຂົ້າໄປຫາເທວີຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະຮ້ອງວ່າ «ຢືນ! ຢືນ!»

Verse 143

तस्य चापततस्तूर्णं खड्गं द्वाभ्यां ह्यकृन्तयत् । शराभ्यामर्धबाणेन प्रहस्य प्रासमेव च

ເມື່ອມັນພຸ້ນເຂົ້າມາຢ່າງໄວ ເທວີໄດ້ຍິງລູກສອນສອງດອກຕັດດາບຂອງມັນ; ແລ້ວດ້ວຍຮອຍຢິ້ມ ນາງກໍຍິງລູກສອນ ແລະລູກສອນຄຶ່ງ ລົງທຳລາຍຫອກຂອງມັນດ້ວຍ.

Verse 144

विशस्त्रो विरथो राजन्स तदा दानवाधमः । ततोऽस्मरच्छरान्भूप शस्त्राणि विविधानि च

ໂອ ພະຣາຊາ, ໃນເວລານັ້ນ ດານະວະຜູ້ຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດ ຢືນຢູ່ໂດຍບໍ່ມີອາວຸດ ແລະບໍ່ມີລົດຮົບ. ແລ້ວ ໂອ ຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ, ມັນໄດ້ລະລຶກເຖິງລູກສອນ ແລະອາວຸດຫຼາຍປະເພດ.

Verse 145

ब्रह्मास्त्रं मनसि ध्यायंस्तृणं तस्यै मुमोच सः । मुक्तेनास्त्रेण तस्मिंस्तु धूमवर्तिर्व्यजायत

ມັນໄດ້ພິຈາລະນາໃນໃຈເຖິງ «ພຣະພຣົມອັດສະຕຣາ» ແລ້ວປ່ອຍມັນໄປຫານາງ ດັ່ງໃບຫຍ້ານ້ອຍໆ. ແຕ່ເມື່ອອັດສະຕຣານັ້ນຖືກປ່ອຍ ກໍເກີດກອງຄວັນວົນວຽນຂຶ້ນ.

Verse 146

एतस्मिन्नेव काले तु स ब्रह्मास्ते दिवौकसः । परं भयमनुप्राप्ता दृष्ट्वा तस्य पराक्रमम्

ໃນເວລານັ້ນເອງ ເທວະທັງຫຼາຍໃນສະຫວັນ ພ້ອມດ້ວຍພຣະພຣົມ ຕົກຢູ່ໃນຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງໃຫຍ່ ເມື່ອເຫັນວິລິຍະພະລັງຂອງມັນ.

Verse 147

ततो देवी क्षणं ध्यात्वा तदस्त्रं पार्थिवोत्तम । ब्रह्मास्त्रेणाहनत्तूर्णं ततो व्यर्थं व्यजायत

ແລ້ວນາງເທວີໄດ້ພິຈາລະນາຢູ່ຊົ່ວຂະນະ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ແລ້ວນາງໄດ້ຟັນທຳລາຍອາວຸດນັ້ນຢ່າງວ່ອງໄວດ້ວຍ ພຣະພຣະມາອັດສະຕຣາ ເຮັດໃຫ້ມັນເປັນໄຮ້ຜົນ.

Verse 148

ब्रह्मास्त्रे विफले जाते ह्याग्नेयं दानवोत्तमः । प्रेषयामास तां क्रुद्धो ह्यहनद्वारुणेन सा

ເມື່ອ ພຣະພຣະມາອັດສະຕຣາ ກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າແຫ່ງດານະວະໂກດແຄ້ນ ແລ້ວຂວ້າງ ອັກນິເຢຍອັດສະຕຣາ; ນາງກໍຟັນທຳລາຍມັນດ້ວຍ ວາຣຸນະອັດສະຕຣາ.

Verse 149

एवं नानाप्रकाराणि तेन मुक्तानि सा तदा । अस्त्राणि विफलान्येव चक्रे देवी सहस्रशः

ດັ່ງນີ້ ໃນເວລານັ້ນ ອາວຸດຫຼາຍຮູບແບບທີ່ເຂົາປ່ອຍອອກມາ ນາງເທວີໄດ້ເຮັດໃຫ້ໄຮ້ຜົນ ເປັນພັນໆ ຄັ້ງ.

Verse 150

एवं निःशेषितास्त्रोऽसौ दानवो बलवत्तरः । चकार परमां मायां दिव्यैरस्त्रैः सुरेश्वरी

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອດານະວະຜູ້ແຂງກ້ານັ້ນໃຊ້ອາວຸດຈົນໝົດ ພຣະເທວີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ ໄດ້ສຳແດງ “ມາຍາ” ອັນສູງສຸດ ອາໄສອັດສະຕຣາທິບພະ.

Verse 151

व्यक्षिपच्च महाकायं महिषं पर्वताकृतिम् । दीर्घतीक्ष्णविषाणाभ्यां युक्तमंजनसंनिभम्

ແລະນາງໄດ້ປາລະກົດຄວາຍໃຫຍ່ມະຫາກາຍ ຮູບຮ່າງດັ່ງພູເຂົາ ດຳດັ່ງຜົງຂີ້ຕາ ແລະມີເຂົາຍາວແຫຼມຄົມທັງສອງຂ້າງ.

Verse 152

सिंहस्कंधं च सा देवी ततस्तमध्यरोहत । खड्गेन तीक्ष्णेन शिरो देवी तस्य न्यकृंतत

ຕໍ່ມາ ພຣະເທວີໄດ້ຂຶ້ນຂີ່ມັນ ດ້ວຍອາການອັນກ້າຫານດັ່ງບ່າສິງ; ແລ້ວດ້ວຍດາບຄົມ ພຣະນາງຕັດຫົວຂອງມັນອອກ។

Verse 153

शूलेन भेदयामास पृष्ठदेशे सुरेश्वरी । ततः कलेवरात्तस्मान्निश्चक्राम महान्पुमान्

ພຣະນາງຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງເທວະ ໄດ້ໃຊ້ຕຣິສູນທະລຸຫຼັງຂອງມັນ; ແລ້ວຈາກກາຍນັ້ນ ບຸລຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຜຸດອອກມາ।

Verse 154

चर्मखड्गधरो रौद्रस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् । तमप्येवं गृहीत्वा तत्केशपाशे सुरेश्वरी

ຜູ້ດຸຮ້າຍຜູ້ໜຶ່ງ ຖືໂລ່ຫນັງແລະດາບ ຮ້ອງວ່າ “ຢຸດ! ຢຸດ!” ແຕ່ພຣະເທວີຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງເທວະ ກໍຈັບເຂົາໄວ້ເຊັ່ນດຽວກັນ ໂດຍກຳຜົມເປັນກອງຂອງເຂົາ।

Verse 155

निस्त्रिंशेनाहनत्प्रोच्चैः स च प्राणैर्व्ययुज्यत । दानवः पार्थिवश्रेष्ठ पार्श्वे सिंहविदारिते

ພຣະນາງໄດ້ຟັນເຂົາຢ່າງແຮງດ້ວຍດາບ; ແລ້ວເຂົາກໍຂາດຈາກລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ. ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ດານະວະນັ້ນລົ້ມລົງ—ຂ້າງກາຍຖືກຉີກຂາດດັ່ງຖືກສິງຂີດຂາດ.

Verse 156

ततो जघान भूयोऽपि दानवान्सा रुषान्विता । हतशेषाश्च ये दैत्या निर्भिद्य धरणीतलम्

ຕໍ່ມາ ພຣະນາງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິໂລດ ໄດ້ຟາດຟັນດານະວະອີກຄັ້ງ. ແລະດາຍຕະທີ່ເຫຼືອຢູ່—ຜູ້ຍັງຮອດຊີວິດຫຼັງການຂ້າ—ໄດ້ທະລຸຜິວດິນ ແລ້ວຫນີລົງໄປຂ້າງລຸ່ມ.

Verse 157

प्रविष्टा भयसंत्रस्ताः पातालं जीवितैषिणः । ततो देव गणाः सर्वे वसवो मरुतोऽश्विनौ

ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວສັ່ນສະທ້ານ ແລະປາຖະໜາແຕ່ຊີວິດ ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ປາຕາລາ. ຈາກນັ້ນ ຝູງເທວະທັງປວງ—ວະສຸ, ມະຣຸດ ແລະອັດສະວິນສອງອົງ—ໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນ.

Verse 158

विश्वेदेवास्तथा साध्या रुद्रा गुह्यककिन्नराः । आदित्याः शक्रसंयुक्ताः समेत्य परमेश्वरीम्

ວິສະເວເທວະ ແລະ ສາດະຍາ, ຣຸດຣະ, ກຸຫຍະກະ ແລະ ກິນນະຣະ, ພ້ອມທັງອາທິດຕະຍະ ກັບພຣະສັກຣະ ໄດ້ມາຊຸມນຸມຕໍ່ໜ້າພຣະເທວີສູງສຸດ.

Verse 159

समंताद्दिव्यपुष्पैश्च तां देवीं समवाकिरन् । स्तुवंतो विविधैः स्तोत्रैर्नमंतो भक्तितत्पराः

ຈາກທຸກທິດ ພວກເຂົາໄດ້ໂຮຍດອກໄມ້ທິບພະໃສ່ພຣະເທວີນັ້ນ, ສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສະຕົດຫຼາຍປະເພດ, ແລະກົ້ມກາບດ້ວຍໃຈມຸ່ງໝັ້ນໃນພັກຕິ.

Verse 160

युक्तं कृतं महेशानि यद्धतः पापकृत्तमः । त्रैलोक्यं सकलं ध्वस्तं पापेनानेन सुंदरि

«ໂອ ມະເຫສານີ, ການທີ່ຜູ້ກໍ່ບາບອັນເລວຮ້າຍທີ່ສຸດນັ້ນຖືກສັງຫານ ເປັນສິ່ງຄວນແລ້ວ. ໂອ ຜູ້ງາມ, ເນື່ອງດ້ວຍບາບຂອງມັນ ສາມໂລກທັງປວງເກືອບຈະຖືກທຳລາຍ»។

Verse 161

त्वया दत्तं पुना राज्यं वासवस्य त्रिविष्टपे । तस्माद्वरय भद्रं ते वरं यन्मनसीप्सितम् । सर्वे देवाः प्रसन्नास्ते प्रदास्यंति न संशयः

«ເຈົ້າໄດ້ຟື້ນຟູອຳນາດການປົກຄອງຂອງວາສະວະ (ອິນທຣະ) ໃນຕຣິວິສະຕະປະ (ສະຫວັນ) ອີກຄັ້ງ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ມີມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ, ຈົ່ງເລືອກພອນທີ່ໃຈປາຖະໜາ. ເທວະທັງປວງພໍໃຈໃນເຈົ້າ ແລະຈະປະທານໃຫ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។

Verse 162

देव्युवाच । यदि देवाः प्रसन्ना मे यदि देयो वरो मम । आश्रमोऽत्रैव मे पुण्यो जायतां ख्यातिसंयुतः

ເທວີກ່າວວ່າ: «ຖ້າເທວະທັງຫຼາຍພໍໃຈໃນຂ້າ ແລະຖ້າຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າ ຂໍໃຫ້ອາສຣົມອັນບຸນສຸດຂອງຂ້າເກີດຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍຊື່ສຽງກະຈ່າງ»។

Verse 163

अस्मिंश्चाहं सदा देवाः स्थास्यामि वरपर्वते

«ແລະທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ຂ້າຈະພຳນັກຢູ່ຕະຫຼອດການ—ເທິງພູອັນປະເສີດນີ້ (ວະຣະປັຣວະຕະ)»।

Verse 164

रूपेणानेन देवेशि ये त्वां द्रक्ष्यंति मानवाः । आश्रमेऽत्र महापुण्ये ते यास्यंति परां गतिम्

ໂອ ເທວີຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ມະນຸດທັງຫຼາຍຜູ້ໄດ້ເຫັນເຈົ້າໃນຮູບນີ້ ໃນອາສຣົມອັນມີບຸນຍິ່ງນີ້ ຈະໄດ້ບັນລຸຄວາມເຖິງອັນສູງສຸດ।

Verse 165

ब्रह्मज्ञानसमायुक्तास्ते भविष्यंति मानवाः

ມະນຸດເຫຼົ່ານັ້ນຈະເປັນຜູ້ປະກອບດ້ວຍປັນຍາແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ (Brahman).

Verse 166

यस्माच्चंडं कृतं कर्म त्वया दानवसूदनात् । तस्मात्त्वं चंडिकानाम लोके ख्यातिं गमिष्यसि

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ກະທຳກິດອັນດຸດັນ ໂດຍປະຫານດານະວະ (ອະສູຣ) ຜູ້ຖືກຂ້າ, ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຈະມີຊື່ສຽງໃນໂລກ ໃນນາມ «ຈັນດິກາ»।

Verse 167

तव नाम्ना तथा ख्यात आश्रमोऽयं भविष्यति

ອາສຣົມນີ້ກໍຈະໂດງດັງດ້ວຍພຣະນາມຂອງທ່ານເອງ.

Verse 168

येऽत्र कृष्ण चतुर्द्दश्यामाश्विने मासि शोभने पिंडदानं करिष्यंति स्नानं कृत्वा समाहिताः

ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນີ້ ໃນວັນທີ 14 ຂອງຂ້າງແຮມ (ກຣິສນະປັກສະ) ໃນເດືອນອາສວິນອັນເປັນມົງຄຸນ ຫຼັງອາບນ້ຳ ດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ ຈະຖວາຍປິນຑະທານ—

Verse 169

गयाश्राद्धफलं कृत्यं तेषां देवि भविष्यति त्वद्दर्शनात्तथा मुक्तिः पातकस्य भविष्यति

ໂອ ເທວີ, ພິທີນັ້ນຈະໃຫ້ຜົນເທົ່າກັບ ກະຍາ-ສຣາດທະ; ແລະໂດຍການໄດ້ເຫັນພຣະອົງ (ດຣະຊະນະ) ກໍຈະພົ້ນຈາກບາບ.

Verse 170

कृष्ण उवाच । एकरात्रिं भविष्यंति येऽत्र श्रद्धासमन्विताः । उपवासपरास्तेषां पापं यास्यति संक्षयम्

ກຣິສນະກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດມີສັດທາ ຢູ່ທີ່ນີ້ແຕ່ຄືນດຽວ ແລະຖືອຸປະວາສ, ບາບຂອງເຂົາຈະຖືກທຳລາຍໃຫ້ສິ້ນ.

Verse 171

पुत्रहीनश्च यो मर्त्यो नारी वापि समाहिता । तन्मनाः पिंडदानं वै तथा स्नानं करिष्यति । अपुत्रो लभते शीघ्रं सुपुत्रं नात्र संशयः

ຜູ້ໃດເປັນຊາຍທີ່ບໍ່ມີລູກຊາຍ ຫຼືແມ່ຍິງທີ່ສະຫງົບສະຫງົບ—ຖ້າດ້ວຍໃຈມຸ່ງໝັ້ນ ຖວາຍປິນຑະທານ ແລະອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນີ້—ຜູ້ບໍ່ມີບຸດຈະໄດ້ບຸດດີໄວໆ, ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 172

इन्द्र उवाच । भ्रष्टराज्यो नृपो योऽत्र स्नानं दानं करिष्यति । सर्वशत्रुक्षयस्तस्य राज्यावाप्तिर्भविष्यति

ອິນທຣາກ່າວວ່າ: ກະສັດຜູ້ຕົກຈາກລາຊະອານາຈັກ ຖ້າມາອາບນ້ຳ ແລະໃຫ້ທານຢູ່ທີ່ນີ້ ຈະທຳລາຍສັດຕູທັງປວງ ແລະໄດ້ຄືນອຳນາດການປົກຄອງອີກຄັ້ງ.

Verse 173

अग्निरुवाच । अत्रागत्य शुचिः श्राद्धं यः करिष्यति मानवः । आत्मवित्तानुसारेण तस्य यज्ञफलं भवेत्

ອັກນິກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດມາຮອດທີ່ນີ້ດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ ແລະປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ຕາມກຳລັງຊັບຂອງຕົນ ຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການບູຊາຍັດຍະ (yajña).

Verse 174

यम उवाच । अत्र स्नात्वा तिलान्यस्तु ब्राह्मणेभ्यः प्रदास्यति । अल्पमृत्युभयं तस्य न कदाचिद्भविष्यति

ຍະມະກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນີ້ ແລ້ວຖວາຍເມັດງາໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນ ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມຕາຍກ່ອນເວລາ ຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ຜູ້ນັ້ນເລີຍ.

Verse 175

राक्षसा ऊचुः । पिंडदानं नरा येऽत्र करिष्यंति तवाऽश्रमे । प्रेतोत्थं न भयं तस्य देवि क्वापि भविष्यति

ຣາກສະສາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ໂອ ເທວີ, ຜູ້ຊາຍໃດທີ່ປະກອບພິທີຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ຢູ່ທີ່ນີ້ ໃນອາສຣົມຂອງທ່ານ ຄວາມຢ້ານກົວທີ່ເກີດຈາກເປຣຕະ (preta) ຈະບໍ່ມີແກ່ຜູ້ນັ້ນບໍ່ວ່າທີ່ໃດ.

Verse 176

वरुण उवाच । स्नानार्थं ब्राह्मणेंद्राणां योऽत्र तोयं प्रदास्यति । विमलस्तु सदा भावि इह लोके परत्र च

ວະຣຸນະກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດຖວາຍນ້ຳຢູ່ທີ່ນີ້ ເພື່ອໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສົ່ງໄດ້ອາບນ້ຳ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍລິສຸດຢູ່ເສມອ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ.

Verse 177

वायुरुवाच । विलेपनानि शुभ्राणि सुगंधानि विशेषतः । योत्र दास्यति विप्रेभ्यो नीरोगः स भविष्यति

ວາຍຸກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດໃນທີ່ນີ້ ຖວາຍເຄື່ອງທາກາຍທີ່ສະອາດ ຂາວຜ່ອງ ແລະຫອມຫວານເປັນພິເສດ ແດ່ພຣະພຣາຫມັນ ຜູ້ນັ້ນຈະປອດຈາກໂລກໄພ.

Verse 178

धनद उवाच । योऽत्र वित्तं यथाशक्त्या ब्राह्मणेभ्यः प्रदास्यति । न भविष्यति लोके स वित्तहीनः कथंचन

ທະນະດະກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດໃນທີ່ນີ້ ຖວາຍຊັບສິນແກ່ພຣະພຣາຫມັນຕາມກໍາລັງ ຜູ້ນັ້ນໃນໂລກນີ້ຈະບໍ່ເຄີຍຂາດແຄນຊັບສິນເລີຍ.

Verse 179

ईश्वर उवाच । योऽत्र व्रतपरो भूत्वा चातुर्मास्यं वसिष्यति । इह लोके परे चैव तस्य भावि सदा सुखम्

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດໃນທີ່ນີ້ ຕັ້ງໃຈຖືວຣະຕະ ແລະພັກອາໄສຕະຫຼອດໄລຍະຈາຕຸຣມາສະຍະ ຜູ້ນັ້ນຈະມີຄວາມສຸກບໍ່ຂາດ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ.

Verse 180

वसव ऊचुः । त्रिरात्रं यो नरः सम्यगुपवासं करिष्यति । आजन्ममरणात्पापान्मुक्तः स च भविष्यति

ວະສຸທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ຊາຍຜູ້ໃດ ປະພຶດອຸປະວາສະ (ອົດອາຫານ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງຕະຫຼອດສາມຄືນ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມຕັ້ງແຕ່ເກີດຈົນຕາຍ.

Verse 181

आदित्य उवाच । अत्राश्रमपदे पुण्ये ये नरा भक्तिसंयुताः । छत्रोपानत्प्रदातारस्तेषां लोकाः सनातनाः

ອາທິດຕະກ່າວວ່າ: ໃນສະຖານອາສຣົມອັນສັກສິດນີ້ ຜູ້ຄົນທີ່ມີພັກຕິ ແລະຖວາຍຮົ່ມກັບເກີບ ຈະໄດ້ບັນລຸໂລກອັນຖາວອນ.

Verse 182

अश्विनावूचतुः । मिष्टान्नं श्रद्धयोपेतो ब्राह्मणाय प्रदास्यति । योऽत्र तस्य परा प्रीतिर्भविष्यत्यविनाशिनी १

ອັສວິນທັງສອງກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດໃນທີ່ນີ້ ດ້ວຍສັດທາ ຖວາຍອາຫານຫວານແກ່ພຣະພຣາຫມັນ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ।

Verse 183

तीर्थान्यूचुः । अद्यप्रभृति सर्वेषां तीर्थानामिह संस्थितिः । भविष्यति विशेषेण ह्याश्रमे लोकविश्रुते

ຕີຣຖະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ການສະຖິດຢູ່ຂອງຕີຣຖະທັງປວງຈະຢູ່ໃນທີ່ນີ້ ໂດຍພິເສດໃນອາສຣົມອັນໂດ່ງດັງທົ່ວໂລກນີ້।

Verse 185

गंधर्वा ऊचुः । गीतवाद्यानि यश्चात्र प्रकरिष्यति मानवः । सप्तजन्मांतराण्येव रूपवान्स भविष्यति

ຄັນທັຣວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ມະນຸດຜູ້ໃດໃນທີ່ນີ້ ປະກອບການຂັບຮ້ອງແລະບັນເລງດົນຕີ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ມີຮູບງາມສະຫວ່າງໄສ ຕິດຕໍ່ກັນເຖິງເຈັດຊາດ।

Verse 186

ऋषय ऊचुः । आश्रमेऽस्मिंस्त्रिरात्रं य उपवासं करिष्यति । चांद्रायणसहस्रस्य फलं तस्य भविष्यति

຤ິສີທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດໃນອາສຣົມນີ້ ຖືອຸປະວາສສາມຄືນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການຖືວຣະຕະຈັນທຣາຍະນະ (Cāndrāyaṇa) ໜຶ່ງພັນຄັ້ງ।

Verse 187

पुलस्त्य उवाच । एवं सर्वे वरान्दत्त्वा देव्यै देवा नृपोत्तम । तदाज्ञया दिवं जग्मुर्देवी तत्रैव संस्थिता

ປຸລັສຕະຍະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອເທວະທັງປວງໄດ້ປະທານພອນແກ່ເທວີແລ້ວ ພວກເທວະກໍໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນຕາມພຣະບັນຊາຂອງນາງ ແລະເທວີກໍສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່າເດີມ।

Verse 188

अथ मर्त्त्या दिवं जग्मुर्दृष्ट्वा देवीं तदाश्रमे । अनायासेन संपूर्णास्ततो मर्त्यैस्त्रिविष्टपः

ຕໍ່ມາ ມະນຸດທັງຫຼາຍ ເມື່ອໄດ້ເຫັນເທວີໃນອາສຣົມນັ້ນ ກໍໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນ; ໂດຍບໍ່ຕ້ອງລໍາບາກ ສະຫວັນກໍເຕັມໄປດ້ວຍມະນຸດ।

Verse 189

अग्निष्टोमादिकाः सर्वाः क्रिया नष्टा धरातले । धर्मक्रियास्तथा चान्या मुक्त्वा देव्याः प्रपूजनम्

ພິທີກຳທັງປວງ ເລີ່ມຈາກອັກນິສໂຕມະ ໄດ້ສູນຫາຍໄປຈາກແຜ່ນດິນ; ການປະພຶດທາງທຳອື່ນໆກໍເຊັ່ນກັນ ນອກເສຍແຕ່ການບູຊາເທວີດ້ວຍສັດທາ।

Verse 190

ततो भीतः सहस्राक्षः संमंत्र्य गुरुणा सह । आह्वयामास वेगेन कामं क्रोधं भयं मदम्

ຕໍ່ມາ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ຜວາກົວ ໄດ້ປຶກສາກັບຄູບາອາຈານ ແລ້ວເອີ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ກາມະ, ໂກຣະທະ, ພະຍະ, ແລະ ມະທະ।

Verse 191

व्यामोहं गृहपुत्रोत्थं तृष्णामायासमन्वितम् । गत्वा यूयं द्रुतं मर्त्ये स्थातुकामान्नरान्स्त्रियः

ພ້ອມກັບຄວາມຫຼົງທີ່ເກີດຈາກເຮືອນແລະລູກຫຼານ—ພ້ອມທັງຕັນຫາ ແລະຄວາມເມື່ອຍລ້າ—ຈົ່ງໄປຢ່າງໄວສູ່ໂລກມະນຸດ ແລະຈັບກຸມຊາຍຍິງຜູ້ປາດຖະໜາຈະຢູ່ຕິດໃນໂລກນັ້ນ।

Verse 192

चंडिकायतने पुण्ये सेवध्वं हि ममाज्ञया । विशेषेणाश्विने मासि कृष्णपक्षेंऽत्यवासरे

ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້າ ຈົ່ງໄປຮັບໃຊ້ ແລະເຂົ້າເຝົ້າສະຖານສັກສິດອັນມີບຸນຂອງ ຈັນດິກາ; ໂດຍພິເສດໃນເດືອນ ອາສວິນ ໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງກຣິສນະປັກສະ (ຄ່ຳມືດ).

Verse 193

एवमुक्तास्ततः सर्वे कामाद्यास्ते द्रुतं ययुः । मर्त्यलोके महाराज रक्षां चक्रुश्च सर्वशः

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທັງຫມົດຜູ້ເລີ່ມດ້ວຍກາມະ ກໍຮີບຮ້ອນຈາກໄປ. ໃນໂລກມະນຸດ ໂອ ມະຫາລາຊາ ພວກເຂົາຕັ້ງການຄຸ້ມຄອງໄວ້ທົ່ວທິດທາງ.

Verse 194

एवं ज्ञात्वा द्रुतं गच्छ तत्र पार्थिवसत्तम । यदीच्छसि परं श्रेय इह लोके परत्र च

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຈົ່ງຮີບໄປທີ່ນັ້ນເຖີດ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ; ຖ້າເຈົ້າປາຖະໜາຄວາມສຸກສູງສຸດ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ.

Verse 195

यो याति चंडिकां द्रष्टुमबुर्दं प्रति पार्थिव । नृत्यंति पितरस्तस्य गर्जंति च पितामहाः

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ໃດໄປຫາອາບຸດາ (Arbuda) ເພື່ອເບິ່ງນາງຈັນດິກາ (Caṇḍikā) ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະຍິນດີແລະເຕັ້ນລຳ; ແມ່ນແຕ່ປູ່ຍ່າບັນພະບຸລຸດກໍຮ້ອງກ້ອງດ້ວຍຊັຍຊະນະ.

Verse 196

तारयिष्यति नः सर्वान्स पुत्रो य इहाश्रमे । चंडिकायाः प्रगत्वाऽथ कुर्याच्छ्राद्धं समाहितः

«ລູກຊາຍຜູ້ນັ້ນຈະຊ່ວຍຂ້າພວກເຮົາທັງໝົດໃຫ້ພົ້ນ, ຜູ້ທີ່ໃນອາສຣົມອັນສັກສິດນີ້ ໄປຫາຈັນດິກາ (Caṇḍikā) ແລ້ວ ດ້ວຍໃຈທີ່ສະຫງົບມັ່ນຄົງ ກະທຳພິທີສຣາດດະ (Śrāddha)»

Verse 197

एकया लभ्यते राज्यं स्वर्गश्चैव द्वितीयया । तृतीयया भवेन्मोक्षो यात्रया तत्र पार्थिव

ໂອ ພະຣາຊາ, ດ້ວຍການເດີນທາງຈາລິກໄປທີ່ນັ້ນຄັ້ງໜຶ່ງ ຈະໄດ້ຮັບອານາຈັກ; ຄັ້ງທີສອງ ໄດ້ສະຫວັນ; ແລະຄັ້ງທີສາມ ຈະໄດ້ໂມກຊະ (mokṣa) ຄືການຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 198

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन यात्रां तत्र समाचरेत् । अर्बुदे पर्वतश्रेष्ठे सर्वतीर्थमये शुभे

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນທຸກປະການ ຄວນເຮັດຍາດຕະຣາໄປທີ່ນັ້ນ—ໄປອາຣບຸດາ ພູເຂົາອັນປະເສີດສຸດ ມີມົງຄຸນ ແລະຮວບຮວມຄຸນຂອງຕີຣຖະທັງປວງ।

Verse 200

पुनंत्येवान्यतीर्थानि स्नानदानैरसंशयम् । अर्बुदालोकनादेव विपाप्मा तत्र जायते

ຕີຣຖະອື່ນໆ ຍ່ອມຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍການອາບນ້ໍາ ແລະການທານ ຢ່າງແນ່ນອນ; ແຕ່ພຽງແຕ່ເຫັນອາຣບຸດາ ກໍເກີດເປັນຜູ້ປອດບາບໃນທີ່ນັ້ນ।

Verse 201

यः शृणोति सदाख्यानमेत च्छ्रद्धासमन्वितः । स प्राप्नोति नरश्रेष्ठ कामान्मनसि वांछितान्

ຜູ້ໃດຟັງຕໍ່ເນື່ອງເລື່ອງອັນສັກສິດນີ້ ດ້ວຍສັດທາ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະໜາທີ່ປະສົງໃນໃຈ।

Verse 202

यस्यैतत्तिष्ठते गेहे लिखितं पुस्तकं नृप । तस्यापि वांछिताः कामाः संपद्यते दिनेदिने

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ໃດມີປຶ້ມທີ່ຂຽນໄວ້ນີ້ຢູ່ໃນເຮືອນ, ຄວາມປາດຖະໜາທີ່ປະສົງຂອງຜູ້ນັ້ນກໍສໍາເລັດຜົນທຸກມື້ທຸກວັນ।

Verse 203

पठति श्रद्धयोपेतो यो वा भूमिपते नरः । सोऽपि यात्राफलं राजंल्लभते पुरुषोत्तमः

ໂອ ເຈົ້າແຜ່ນດິນ, ຜູ້ໃດອ່ານຂໍ້ນີ້ດ້ວຍສັດທາ—ໂອ ພະຣາຊາ—ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຍາດຕະຣາ; ເປັນບຸລຸດອັນປະເສີດຍິ່ງ।