Adhyaya 47

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । महाकालस्य माहात्म्यं विस्तरेण महामते । अस्माकं सूतज ब्रूहि सर्वं वेत्ति यतो भवान्

ບັນດາລຶສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຂໍຈົ່ງເລົ່າດ້ວຍລາຍລະອຽດເຖິງມະຫິມາຂອງມະຫາກາລ. ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຮົາທັງໝົດ, ເພາະທ່ານເປັນຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ»।

Verse 2

सूत उवाच । आसीत्पूर्वं महीपाल इक्ष्वाकुकुलनन्दनः । रुद्रसेन इति ख्यातः सर्वशत्रुनिषूदनः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໃນການກ່ອນ ມີພຣະມະຫາກະສັດຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ ເປັນຄວາມຊື່ນຊົມແຫ່ງວົງສາອິກສະວາກຸ ມີນາມວ່າ ຣຸດຣະເສນະ ເລື່ອງຊື່ວ່າເປັນຜູ້ປາບສັດຕູທັງປວງ»।

Verse 3

समुद्र इव गांभीर्ये सौम्यत्वे शशिसंनिभः । वीर्ये यथा सहस्राक्षो रूपे कन्दर्पसन्निभः

ໃນຄວາມໜັກແນ່ນັ້ນ ລຶກດັ່ງມະຫາສະໝຸດ; ໃນຄວາມອ່ອນໂຍນ ດັ່ງພຣະຈັນ; ໃນວິລະພະລັງ ດັ່ງອິນທຣະຜູ້ມີພັນຕາ; ໃນຄວາມງາມ ສະເໝີດັ່ງກັນດັຣປະ।

Verse 4

तस्य कांतीति विख्याता पुरी सर्वगुणान्विता । राजधान्यभवच्छ्रेष्ठा प्रोच्चप्राकारतोरणा

ນະຄອນຂອງພຣະອົງ ມີນາມລືຊາວ່າ «ການຕີ» ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າທຸກປະການ. ມັນເປັນລາຊະທານີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ມີກໍ່ກຳແພງສູງ ແລະປະຕູອັນສົງ່າງາມ.

Verse 5

तथैवासीत्प्रिया तस्य भार्या परमसंमता । ख्याता पद्मवतीनाम रूपौदार्य गुणान्विता

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ພຣະອົງມີພຣະມະເຫສີອັນເປັນທີ່ຮັກ ແລະໄດ້ຮັບການນັບຖືຢ່າງສູງ. ນາງມີນາມລືຊາວ່າ «ປັດມະວະຕີ» ພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມ ຈິດໃຈກວ້າງ ແລະຄຸນທຳອັນສູງສົ່ງ.

Verse 6

स तया सहितो राजा वैशाख्या दिवसे सदा । समभ्येति निजस्थानात्सैन्येनाल्पेन संवृतः

ພຣະຣາຊານັ້ນ ພ້ອມກັບນາງ ມັກຈະອອກເດີນທາງໃນວັນໜຶ່ງແຫ່ງເດືອນໄວສາຂະ (Vaiśākha) ອອກຈາກຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະອົງ ໂດຍມີຂະບວນຕິດຕາມເພີງແຕ່ນ້ອຍ.

Verse 7

चमत्कारपुरे क्षेत्रे पीठे तत्र द्विजोत्तमाः । महाकालस्य देवस्य पुरतो रात्रिजागरम् । करोति श्रद्धया युक्तः सभार्यः स महीपतिः

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ໃນທົ່ງທີ່ສັກສິດແຫ່ງຈະມັດກາຣະປຸຣະ (Camatkārapura) ທີ່ບ່ອນປີຖະນັ້ນ ພຣະມະຫາກະສັດພ້ອມພຣະມະເຫສີ ໄດ້ປະຕິບັດການຕື່ນຢາມຕະຫຼອດຄືນ ຕໍ່ໜ້າພຣະມະຫາກາລ (Mahākāla) ດ້ວຍສັດທາອັນໝັ້ນຄົງ.

Verse 8

उपवासपरो भूत्वा ध्यायमानो महेश्वरम् । गीतवाद्येन हृद्येन नृत्येन द्विजसत्तमाः । धर्माख्यानेन विप्राणां वेदाध्ययनविस्तरैः

ເມື່ອຖືອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ແລະພິຈາລະນາພຣະມະເຫສະວະຣະ (Maheśvara) ດ້ວຍຈິດຕັ້ງມັ່ນ, ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, (ການຕື່ນຢາມນັ້ນ) ປະກອບດ້ວຍບົດເພງແລະດົນຕີອັນໄພຣະ, ດ້ວຍການຟ້ອນລຳ, ດ້ວຍການເລົ່າທຳມະຂອງພຣາຫມະນ, ແລະດ້ວຍການສຶກສາແລະສະດຸດສະດອງພຣະເວດຢ່າງກວ້າງຂວາງ.

Verse 9

ततः प्रातः समुत्थाय स्नात्वा धौतांबरः शुचिः । ददौ दानानि विप्रेभ्यस्तपस्विभ्यो विशेषतः

ຈາກນັ້ນ ໃນຕອນເຊົ້າແຕ່ເຊົ້າ ລາວລຸກຂຶ້ນ ອາບນ້ຳ ນຸ່ງເສື້ອຜ້າທີ່ຊັກສະອາດ ແລະດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ ໄດ້ຖວາຍທານ ໂດຍພິເສດແກ່ພຣາຫມະນ ແລະນັກຕະປະສະວິນ।

Verse 10

दीनांधकृपणेभ्यश्च तथान्येभ्यः सहस्रशः । वर्षेवर्षे सदैवं स समभ्येत्य महीपतिः । वैशाख्यां जागरं तस्य देवस्य पुरतोऽकरोत्

ລາວຍັງໄດ້ໃຫ້ທານແກ່ຄົນທຸກຍາກ ຄົນຕາບອດ ແລະຄົນຂັດສົນ ພ້ອມທັງອື່ນໆອີກນັບພັນ. ດັ່ງນັ້ນ ທຸກປີ ກະສັດນັ້ນຈຶ່ງມາຮອດ ແລະໃນເດືອນໄວສາຂະ ກໍໄດ້ປະກອບພິທີຢາມຄ່ຳຄືນ (ຈາກຣະ) ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້ານັ້ນ।

Verse 11

यथायथा स भूपालः कुरुते रात्रिजागरम् । महाकालाग्रतस्तस्य तथा वृद्धिः प्रजायते

ກະສັດນັ້ນ ປະກອບການຢາມຄ່ຳຄືນເທົ່າໃດ ຕໍ່ໜ້າພຣະມະຫາກາລະ ຄວາມເຈຣິນຮຸ່ງເຮືອງຂອງລາວກໍເພີ່ມພູນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 12

शत्रवो विलयं यांति लक्ष्मीर्वृद्धिं प्रगच्छति । एकदा स समायातस्तत्र यावन्महीपतिः

ສັດຕູຂອງລາວພາກັນສູນສະລາຍ ແລະພຣະລັກສະມີ—ໂຊກລາບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ—ກໍເພີ່ມພູນ. ຄັ້ງໜຶ່ງ ກະສັດນັ້ນໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 13

तत्रैव दिवसे तावन्महाकालस्य चाग्रतः । अपश्यद्ब्राह्मणश्रेष्ठान्नानादिग्भ्यः समागतान्

ໃນວັນນັ້ນເອງ ຕໍ່ໜ້າພຣະມະຫາກາລະ ລາວໄດ້ເຫັນພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ມາຊຸມນຸມຈາກທິດທາງຫຼາຍດ້ານ.

Verse 14

वेदाध्ययनसंपन्नान्व्रतनिष्ठापरायणान् । एके तत्र कथाश्चक्रुः सुपुण्या ब्राह्मणोत्तमाः

ພວກເຂົາສຳເລັດໃນການສຶກສາພຣະເວດ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການຖືວຣະຕະ. ທີ່ນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ມີບຸນອັນສູງສຸດບາງທ່ານໄດ້ເລີ່ມສົນທະນາທຳມະກະຖາອັນສັກສິດ.

Verse 15

राजर्षीणां पुराणानां देवर्षीणां तथा परे । तीर्थानां च तथा चान्ये ब्रह्मर्षीणां तथा परे । यज्ञानां सागराणां च द्वीपानां च मनोहराः

ບາງທ່ານເວົ້າເຖິງຣາຊະຣິສີ ແລະ ປຸຣານະ; ອື່ນໆເວົ້າເຖິງເທວະຣິສີ. ບາງທ່ານສົນທະນາເຖິງຕີຣະຖະ, ອື່ນໆເຖິງພຣະພຣາຫມະຣິສີ—ພ້ອມທັງເລື່ອງລາວອັນນ່າຫຼົງໃຫຼ້ກ່ຽວກັບຍັດຍະ, ມະຫາສະໝຸດ ແລະ ເກາະທັງຫຼາຍ.

Verse 16

अथ तान्पृथिवीपालः स प्रणम्य यथाक्रमम् । उपविष्टः सभामध्ये तैः सर्वैश्चाभिनंदितः

ແລ້ວພຣະຣາຊາຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ ໄດ້ກາບນົບຕໍ່ພວກເຂົາຕາມລຳດັບ ແລະນັ່ງຢູ່ກາງສະພາ; ທຸກຄົນກໍໄດ້ຕ້ອນຮັບພຣະອົງດ້ວຍກຽດຕິ.

Verse 17

कस्मिंश्चिदथ संप्राप्ते कथांते ते मुनीश्वराः । पप्रच्छुर्भूमिपालं तु कौतूहलसमन्विताः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອການສົນທະນາໄດ້ມາຮອດຈຸດໜຶ່ງ ບັນດາມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລະດັບປັນຍານັ້ນ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ ໄດ້ຖາມພຣະຣາຊາ.

Verse 18

वैशाखीदिवसे राजंस्त्वं सदाभ्येत्य दूरतः । वर्षेवर्षेऽस्य देवस्य पुरतो रात्रिजागरम्

“ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໃນວັນໄວສາຂີ ພຣະອົງມາຮອດທຸກເທື່ອ ແມ່ນແຕ່ຈາກໄກ. ປີແລ້ວປີເລົ່າ ຕໍ່ໜ້າເທວະອົງນີ້ ພຣະອົງຖືການຕື່ນຢາມຄືນ (ຣາຕຣິຈາກະຣະ) ຢ່າງສະໝໍ້ເສມ.”

Verse 19

प्रकरोषि प्रयत्नेन त्यक्त्वान्याः सकलाः क्रियाः । स्नानदानादिका याश्च निर्दिष्टाः शास्त्रचिंतकैः

ເຈົ້າປະຕິບັດມັນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງຫນັກ ໂດຍລະທິ້ງພິທີກຳອື່ນໆທັງປວງ ແມ່ນແຕ່ການອາບນ້ຳ ແລະການໃຫ້ທານ ທີ່ນັກຄິດໄຕ່ຄຳພີໄດ້ກຳນົດໄວ້.

Verse 20

न ते यदि रहस्यं स्यात्तदाऽशेषं प्रकीर्तय । नूनं त्वं वेत्सि तत्सर्वं यत्फलं रात्रिजागरे

ຖ້າມັນບໍ່ແມ່ນຄວາມລັບສຳລັບເຈົ້າ ຈົ່ງປະກາດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ. ແນ່ນອນເຈົ້າຮູ້ທັງໝົດວ່າ ຜົນບຸນໃດໄດ້ຈາກການຕື່ນຢາມຕະຫຼອດຄືນ.

Verse 22

अहमासं वणिग्जात्या पुरा वै वैदिशे पुरे । निर्धनो बंधुभिर्मुक्तः परिभूतः पदेपदे

ໃນການກ່ອນ ຢູ່ເມືອງວິທິສາ ຂ້ອຍເກີດໃນຕະກູນພໍ່ຄ້າ. ແຕ່ຂ້ອຍຍາກຈົນ ຖືກຍາດພີ່ນ້ອງລະທິ້ງ ແລະຖືກດູຖູກທຸກຍ່າງກ້າວ.

Verse 23

कस्यचित्त्वथ कालस्य भगवान्पाकशासनः । वैदिशे नाकरोद्वृष्टिं सप्त वर्षाणि पंच च

ຕໍ່ມາໃນໄລຍະໜຶ່ງ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປາກະສາສະນະ (ອິນທຣາ) ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ຝົນຕົກໃນເມືອງວິທິສາ ເປັນເວລາເຈັດປີ ແລະອີກຫ້າປີ.

Verse 24

ततो वृष्टिनिरोधेन सर्वे लोकाः क्षुधार्द्दिताः । अन्नाभावान्मृताः केचित्केचिद्देशांतरे गताः

ເນື່ອງຈາກການກັ້ນຝົນ ຜູ້ຄົນທັງປວງຖືກທຸກທ້ອນໂດຍຄວາມຫິວໂຫຍ. ບາງຄົນຕາຍເນື່ອງຈາກຂາດອາຫານ ແລະບາງຄົນໄດ້ອົບພະຍົບໄປດິນແດນໄກ.

Verse 25

ततोऽहं स्वां समादाय पत्नीं क्षुत्क्षामगात्रिकाम् । अश्रुपूर्णमुखीं दीनां प्रस्खलन्तीं पदेपदे

ແລ້ວຂ້ອຍໄດ້ນໍາເອົາພັນລະຍາຂອງຂ້ອຍໄປດ້ວຍ—ກາຍນາງຊູບຊອຍເນື່ອງຈາກຄວາມຫິວ ໃບໜ້າເຕັມນ້ໍາຕາ ນ່າສົງສານ ແລະສະດຸດທຸກກ້າວຍ່າງ।

Verse 26

सौराष्ट्रं मनसि ध्यात्वा प्रस्थितस्तदनन्तरम् । सुभिक्षं लोकतः श्रुत्वा जीवनाय द्विजोत्तमाः

ຂ້ອຍໄດ້ຕັ້ງສະຫຼຸບ “ໂສຣາດຣະ” ໄວ້ໃນໃຈ ແລ້ວອອກເດີນທາງທັນທີ—ເພາະໄດ້ຍິນຈາກຜູ້ຄົນວ່າທີ່ນັ້ນອຸດົມສົມບູນ ເພື່ອໃຫ້ເຮົາດໍາລົງຊີວິດໄດ້, ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ।

Verse 27

क्रमेण गच्छमानोऽथ भिक्षान्नकृतभोजनः । आनर्तविषयं प्राप्तश्चमत्कारपुरांतिके

ຂ້ອຍເດີນທາງໄປຢ່າງຄ່ອຍໆ ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານທີ່ໄດ້ຈາກການຂໍທານ ແລ້ວມາຮອດແດນອານັຣຕະ ໃກ້ເມືອງທີ່ເອີ້ນວ່າ ຈະມັດກາຣະ।

Verse 28

तत्र रम्यं मया दृष्टं पद्मिनीखण्डमंडितम् । सरः स्वच्छोदकापूर्णं जलपक्षिभिरावृतम्

ທີ່ນັ້ນຂ້ອຍເຫັນສະລະນ້ໍາອັນງາມລໍ້າ ປະດັບດ້ວຍກຸ່ມດອກບົວ ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ໍາໃສ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍນົກນ້ໍາຫຼາຍຊະນິດ।

Verse 29

ततोऽहं तत्समासाद्य स्नातः शीतेन वारिणा । क्षुधार्तश्च तृषार्तश्च श्रमार्तश्च विशेषतः

ເມື່ອຂ້ອຍເຂົ້າເຖິງສະລະນ້ໍານັ້ນ ຂ້ອຍກໍອາບນ້ໍາດ້ວຍນ້ໍາເຢັນ—ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຫິວ ດ້ວຍຄວາມກະຫາຍ ແລະໂດຍພິເສດຄວາມເມື່ອຍລ້າຢ່າງໜັກ।

Verse 30

अथाहं भार्यया प्रोक्तो गृहाणेश जलाशयात् । जलजानि क्रयार्थाय येन स्यादद्य भोजनम्

ແລ້ວນາງພັນລະຍາຂອງຂ້ອຍໄດ້ກ່າວວ່າ: «ໂອ ທ່ານເຈົ້າ, ຈົ່ງເກັບດອກບົວທີ່ເກີດໃນນ້ຳຈາກອ່າງນີ້ ເພື່ອນຳໄປຂາຍ ໃຫ້ມີອາຫານວັນນີ້»។

Verse 32

ततो मया गृहीतानि पद्मानि द्विजसत्तमाः । विक्रयार्थं प्रभूतानि वाच्छमानेन भोजनम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ເກັບດອກບົວຫຼາຍດອກໄວ້ເພື່ອຂາຍ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ໂດຍປາດຖະໜາໃຫ້ໄດ້ອາຫານ.

Verse 33

चमत्कारपुरं प्राप्य ततोऽहं द्विजसत्तमाः । भ्रांतस्त्रिकेषु सर्वेषु चत्वरेषु गृहेषु च

ເມື່ອຂ້ອຍໄປຮອດນະຄອນທີ່ຊື່ ຈະມັດກາຣະປຸຣະ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາພຣາຫມັນ, ຂ້ອຍໄດ້ພະເນີນວົນໄປທົ່ວ—ຕາມສາມແຍກສີ່ແຍກ, ຕາມລານກວ້າງ, ແລະເຖິງຂັ້ນເຂົ້າໄປຕາມເຮືອນຕ່າງໆ.

Verse 34

न कश्चित्प्रतिगृह्णाति तानि पद्मानि मानवः । मम भाग्यवशाल्लोको जातः क्रयपराङ्मुखः

ບໍ່ມີຜູ້ໃດຍອມຮັບດອກບົວເຫຼົ່ານັ້ນ. ເນື່ອງດ້ວຍວາສະນາອັນຮ້າຍຂອງຂ້ອຍ, ຜູ້ຄົນຈຶ່ງເບື່ອໜ່າຍການຊື້.

Verse 35

अथ क्षुत्क्षामकण्ठस्य श्रांतस्य मम भास्करः । अस्ताचलमनुप्राप्तः संध्याकालस्ततोऽभवत्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເມື່ອຂ້ອຍຫິວໂຫຍ ແລະເມື່ອຍລ້າ ຈົນຄໍແຫ້ງ ກໍເກີດຄວາມອ່ອນແຮງ; ພຣະອາທິດໄດ້ເຖິງພູຕົກ ແລະເວລາສົນທະຍາກໍມາຮອດ.

Verse 36

ततो वैराग्यमापन्नः सुप्तोऽहं भग्नमंदिरे । तानि पद्मानि भूपृष्ठे निधाय सह भार्यया

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໃຈເຂົ້າສູ່ຄວາມວາງວຽງ (ໄວຣາກະ) ຂ້ອຍໄດ້ນອນຫຼັບໃນວິຫານທີ່ພັງພິນາດ ແລະວາງດອກບົວເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້ເທິງພື້ນ ພ້ອມກັບເມຍຂອງຂ້ອຍ។

Verse 37

अथार्धरात्रे संप्राप्ते श्रुतो गीतध्वनिर्मया । ततश्च चिंतितं चित्ते जागरोऽयमसंशयम्

ເມື່ອຮອດກາງຄືນ ຂ້ອຍໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງເພງ; ແລ້ວຂ້ອຍຄິດໃນໃຈວ່າ “ນີ້ແນ່ນອນແມ່ນການຕື່ນຄ່ຳບູຊາ (ຈາກະ)”。

Verse 38

तस्माद्गच्छामि चेत्कश्चित्पद्मान्येतानि मे नरः । मूल्येन प्रतिगृह्णाति भोजनं जायते ततः

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະໄປ; ຖ້າມີຊາຍຄົນໃດຮັບເອົາດອກບົວເຫຼົ່ານີ້ຈາກຂ້ອຍໂດຍມີຄ່າ ອາຫານກໍຈະໄດ້ມາຈາກນັ້ນ।

Verse 39

एवं विनिश्चयं कृत्वा पद्मान्यादाय सत्वरम् । सभार्यः प्रस्थितस्तत्र यत्र गीतस्य निःस्वनः

ເມື່ອຕັດສິນໃຈດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຂ້ອຍໄດ້ຖືດອກບົວຂຶ້ນຢ່າງໄວ ແລະອອກເດີນທາງພ້ອມກັບເມຍ ໄປຫາບ່ອນທີ່ສຽງຮ້ອງເພງກຳລັງກ້ອງກັງວານມາ।

Verse 40

ततश्चायतने तस्मिन्प्राप्तोऽहं मुनिपुंगवाः । अपश्यं देवदेवेशं महाकालं प्रपूजितम् । अग्रस्थितैर्द्विजश्रेष्ठैर्जपगीतपरायणैः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຂ້ອຍໄປຮອດສະຖານບູຊານັ້ນ ໂອ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນພຣະມະຫາກາລ—ອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ຖືກບູຊາຢ່າງຄວນຄ່າ; ແລະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດຢືນຢູ່ດ້ານໜ້າ ອຸທິດໃຈໃນການຈະປະ (japa) ແລະການຂັບຮ້ອງສັກສິດ।

Verse 41

एके नृत्यं प्रकुर्वंति गीतमन्ये जपं परे । अन्ये होमं द्विजश्रेष्ठा धर्माख्यानमथापरे

ບາງຄົນຟ້ອນລຳ; ບາງຄົນຂັບຮ້ອງ; ບາງຄົນເຮັດຈະປະ (japa) ສວດມົນ. ອີກບາງຄົນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ເຮັດພິທີໂຮມ; ບາງຄົນກ່າວເລື່ອງຄຳສອນແລະນິທານແຫ່ງທຳມະ.

Verse 42

ततः कश्चिन्मया पृष्टः क्रियते जागरोऽत्र किम् । क एते जागरासक्ता लोकाः कीर्तय मे द्रुतम्

ແລ້ວຂ້ອຍໄດ້ຖາມຄົນໜຶ່ງວ່າ: “ເປັນຫຍັງຈຶ່ງມີການຖືຍາມຕື່ນຄືນ (jāgara) ຢູ່ນີ້? ຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຜູ້ຫມັ້ນຢູ່ໃນຍາມຕື່ນຄືນແມ່ນໃຜ? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໃຫ້ໄວ.”

Verse 43

तेनोक्तमेष देवस्य महाकालस्य जागरः । क्रियते ब्राह्मणैर्भक्त्या उपवासपरायणैः

ຜູ້ນັ້ນກ່າວວ່າ: “ນີ້ແມ່ນຍາມຕື່ນຄືນຂອງພຣະເຈົ້າມະຫາກາລາ. ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍເຮັດດ້ວຍສັດທາ ແລະຫມັ້ນຢູ່ໃນການອົບອົດອາຫານ.”

Verse 44

अद्य पुण्यतिथिर्नाम वैशाखी पुण्यदा परा । यस्यामस्य पुरो भक्त्या नरः कुर्यात्प्रजागरम् । महाकालस्य देवस्य सौख्यं प्राप्नोत्यसंशयम्

“ມື້ນີ້ແມ່ນວັນທິຖີອັນສັກສິດ ຊື່ວ່າ ໄວສາຂີ (Vaiśākhī) ຜູ້ໃຫ້ບຸນຢ່າງສູງສຸດ. ໃນວັນນີ້ ຖ້າຜູ້ໃດຖືຍາມຕື່ນຄືນດ້ວຍສັດທາ ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະມະຫາກາລານີ້ ຈະໄດ້ຮັບພຣະພອນແລະຄວາມສຸກ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.”

Verse 45

संति पद्मानि मे यच्छ मूल्यमादाय भद्रक । भोजनार्थमहं दद्मि कलधौतपलत्रयम्

“ຂ້ອຍມີດອກບົວ. ທ່ານຜູ້ດີເອີຍ ຈົ່ງໃຫ້ມັນແກ່ຂ້ອຍ ແລະຮັບຄ່າຂອງມັນໄປ. ເພື່ອອາຫານ ຂ້ອຍຈະໃຫ້ຄຳສາມພະລາ (pala).”

Verse 46

ततोऽवधारितं चित्ते मया ब्राह्मणसत्तमाः । पूजयामि महाकालं पद्मैरेतैः सुरेश्वरम्

ແລ້ວຂ້ອຍໄດ້ຕັ້ງໃຈໃນດວງຈິດ ໂອ ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ: «ດ້ວຍດອກບົວເຫຼົ່ານີ້ ຂ້ອຍຈະບູຊາພຣະມະຫາກາລ ອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ»।

Verse 47

न मया सुकृतं किंचिदन्यदेहांतरे कृतम् । नियतं तेन संभूत इत्थंभूतोऽस्मि दुर्गतः

«ໃນຊາດກ່ອນໆ ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍເຮັດກຸສົນກຳໃດໆ. ແນ່ນອນເພາະເຫດນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງຕົກມາເຖິງສະພາບນີ້—ຂ້ອຍຕົກຢູ່ໃນຄວາມອັບໂຊກ»।

Verse 48

परं क्षुत्क्षामकंठेयं भार्या मे प्रियवादिनी । अन्नाभावान्न संदेहः प्रातर्यास्यति संक्षयम्

«ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ເມຍຂອງຂ້ອຍຜູ້ເວົ້າຈາຫວານຊື່ນ—ຄໍຂອງນາງແຫ້ງ ແລະອ່ອນແຮງເພາະຄວາມຫິວໂຫຍ. ເນື່ອງຈາກຂາດອາຫານ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສວ່າ ນາງຈະຊຸດໂຊມຈົນເຖິງເຊົ້າ»។

Verse 49

एवं चिंतयमानस्य मम सा दयिता ततः । प्रोवाच मधुरं वाक्यं विनयावनता स्थिता

ເມື່ອຂ້ອຍກຳລັງຄິດຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້ອຍກໍໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄຳອ່ອນຫວານ ຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ກົດຫົວລົງ।

Verse 50

मा नाथ कुरु पद्मानां विक्रयं धनलोभतः । कुरुष्व च हितं वाक्यं यत्ते वक्ष्यामि सांप्रतम्

«ຂໍຢ່າເດີ ທ່ານນາຖາ, ຢ່າຂາຍດອກບົວເຫຼົ່ານີ້ເພາະຄວາມໂລບໃນເງິນ. ຈົ່ງເຮັດສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແທ້—ຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ຂ້ອຍຈະກ່າວໃນບັດນີ້»។

Verse 51

उपवासो बलाज्जातः सस्याभावादसंशयम् । अस्माकं जागरं चापि भविष्यति बुभुक्षया

ການອົບອາຫານໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກເຮົາໂດຍຖືກບັງຄັບ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ເນື່ອງຈາກບໍ່ມີເຂົ້າ. ແລະການຕື່ນຍາມກາງຄືນຂອງພວກເຮົາກໍຈະເກີດຂຶ້ນ ເພາະຄວາມຫິວນັ້ນເອງ.

Verse 52

तत्रोभाभ्यां कृतं स्नानं दिवा सरसि शोभने । घर्मार्त्ताभ्यां श्रमार्त्ताभ्यां कृतदेवार्चनं तथा

ທີ່ນັ້ນ ທັງສອງໄດ້ອາບນ້ຳໃນຕອນກາງວັນ ຢູ່ສະລະນ້ຳອັນງາມ. ແລະແມ່ນແຕ່ຖືກທຸກທ້ອນໂດຍຄວາມຮ້ອນແລະຄວາມເມື່ອຍ ກໍຍັງໄດ້ບູຊາເທວະດາເຊັ່ນກັນ.

Verse 53

तस्माद्देवं महाकालं पूजयामोऽधुना वयम् । पद्मैरेतैः परं श्रेय आवयोर्येन जायते

ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ພວກເຮົາຈົ່ງບູຊາພຣະເທວະມະຫາກາລ. ໂດຍຖວາຍດອກບົວເຫຼົ່ານີ້ ຄວາມດີສູງສຸດແລະມົງຄຸນຈະເກີດແກ່ພວກເຮົາທັງສອງ.

Verse 54

राजोवाच । उभाभ्यामथ हृष्टाभ्यां पूजितोऽयं महेश्वरः । तैः पद्मैः सत्त्वमास्थाय कृत्वा पूजां द्विजोत्तमाः

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຕໍ່ມາ ພຣະມະເຫສວະຣະອົງນີ້ ຖືກບູຊາໂດຍທັງສອງ ດ້ວຍໃຈຍິນດີ. ດ້ວຍດອກບົວເຫຼົ່ານັ້ນ ພວກເຂົາຍຶດໝັ້ນໃນຄວາມບໍລິສຸດແລະຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລ້ວປະກອບພິທີບູຊາ.”

Verse 55

क्षुत्पीडया समायाता नैव निद्रा कथंचन । स्वल्पापि मंदिरे चात्र स्थितयोर्हरसन्निधौ

ຖືກບີບຄັ້ນໂດຍຄວາມຫິວ ການນອນບໍ່ໄດ້ມາຫາພວກເຮົາເລີຍ ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍໜຶ່ງກໍບໍ່—ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາພັກຢູ່ໃນວິຫານນີ້ ໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 56

ततः प्रभातसमये प्रोद्गते रविमंडले । मृतोऽहं क्षुधयाविष्टः स्थानेऽत्रैव द्विजोत्तमाः

ຕໍ່ມາ ໃນຍາມອາລຸນ ເມື່ອວົງພະອາທິດໄດ້ຜຸດຂຶ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຕາຍຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ໂດຍຖືກຄວາມຫິວໂຫຍຄອບງຳ—ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ।

Verse 57

अथ सा दयिता मह्यं तदादाय कलेवरम् । हर्षेण महताविष्टा प्रविष्टा हव्यवाहनम्

ແລ້ວນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ອຸ້ມເອົາຮ່າງນັ້ນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່ ນາງໄດ້ເຂົ້າສູ່ໄຟບູຊາ (ໄຟຍັດ)។

Verse 58

तत्प्रभावादहं जातः कांतीनाथो महीपतिः । दशार्णाधिपतेः कन्या सापि जातिस्मरा सती

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຜົນນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເກີດເປັນ ກາມຕີນາຖ ເປັນກະສັດຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ; ແລະນາງກໍໄດ້ເກີດເປັນທິດາຂອງຈອມເມືອງດະສາຣະນ ຜູ້ມີສິນທຳ ແລະຈື່ຈຳຊາດກ່ອນໄດ້।

Verse 59

ततः स्वयंवरं प्राप्ता मां विज्ञाय निजं पतिम् । मयापि सैव विज्ञाय पूर्वपत्नी समाहृता

ຕໍ່ມາ ເມື່ອນາງໄດ້ມາຮອດພິທີສະວະຍັມວະຣະ ນາງຮູ້ຈັກຂ້າພະເຈົ້າວ່າເປັນສາມີຂອງນາງ ແລະໄດ້ເລືອກຂ້າພະເຈົ້າ; ຂ້າພະເຈົ້າກໍຮູ້ຈັກນາງວ່າເປັນພັນລະຍາໃນຊາດກ່ອນ ແລະຮັບນາງເປັນມະເຫສີ।

Verse 60

एतस्मात्कारणादस्य महाकालस्य जागरम् । वर्षेवर्षे च वैशाख्यां करोमि द्विजसत्तमाः

ດ້ວຍເຫດນີ້—ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ—ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງປະກອບພິທີຕື່ນຄ່ຳ (ຈາກະຣະນ) ເພື່ອພຣະມະຫາກາລ ທຸກປີ ໃນເດືອນໄວສາຂາ।

Verse 61

अनया प्रियया सार्धं पुष्पधूपानुलेपनैः । पूजयित्वा महाकालं सत्यमेतन्मयोदितम्

ພ້ອມກັບຜູ້ຮັກນີ້ ຂ້າໄດ້ບູຊາພຣະມະຫາກາລ ດ້ວຍດອກໄມ້ ທູບ ແລະນ້ຳຫອມທາ; ຂ້າຂໍປະກາດວ່ານີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ।

Verse 62

कृतो विप्रा मया त्वेष स तदा रात्रिजागरः । यथाप्येतत्फलं जातं देवस्यास्य प्रभावतः

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າໄດ້ເຮັດການຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນຢ່າງແທ້ຈິງ; ແລະຜົນນີ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍອຳນາດຂອງເທວະອົງນີ້ເອງ।

Verse 63

अधुना श्रद्धया युक्तो यथोक्तविधिना ततः । यत्करोमि न जानामि किं मे संयच्छते फलम्

ບັດນີ້ ຂ້າມີສັດທາ ແລະປະຕິບັດຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ; ແຕ່ຂ້າບໍ່ຮູ້ວ່າ ມັນຈະປະທານຜົນໃດໃຫ້ຂ້າ।

Verse 64

एतद्वः सर्वमाख्यातं मया सत्यं द्विजोत्तमाः । येन सत्येन तेनैष महाकालः प्रसीदतु

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງນີ້ໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງດ້ວຍຄວາມຈິງ; ໂດຍຄວາມຈິງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະມະຫາກາລນີ້ພໍພຣະໄທ।

Verse 65

सूत उवाच । एतच्छ्रुत्वा द्विजश्रेष्ठा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । प्रचक्रुर्जपतेस्तस्य साधुवादाननेकशः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ—ຕາເປີດກວ້າງດ້ວຍຄວາມພິສົດ—ໄດ້ກ່າວຄຳສັນລະເສີນຫຼາຍຄັ້ງແກ່ກະສັດຜູ້ສວດຈັບນັ້ນ।

Verse 66

ब्राह्मणा ऊचुः । सत्यमुक्तं महीपाल त्वयैतदखिलं वचः । महाकालप्रसादेन न किंचिद्दुर्लभं भुवि

ພວກພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ, ທ່ານໄດ້ກ່າວຄວາມຈິງ ແລະກ່າວຄົບຖ້ວນທັງໝົດ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ພຣະມະຫາກາລ, ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຫາຍາກໃນໂລກນີ້.

Verse 67

तस्माद्विशेषतः सर्वे वर्षेवर्षे वयं नृप । करिष्यामोऽस्य देवस्य श्रद्धया रात्रिजागरम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພວກເຮົາທຸກຄົນ—ໂດຍພິເສດ—ຈະປະກອບພິທີຢາມຄ່ຳຄືນຕະຫຼອດຄືນ ແດ່ພຣະເທວະນີ້ ດ້ວຍສັດທາ ທຸກປີ.

Verse 68

ततः स पार्थिवस्ते च सर्व एव द्विजातयः । प्रचक्रुर्जागरं तस्य महाकालस्य संनिधौ

ແລ້ວພຣະຣາຊານັ້ນ ແລະພວກດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ທັງໝົດ ໄດ້ຮັກສາການຢາມຄືນ ຢູ່ໃນພຣະສຳນັກຂອງ ພຣະມະຫາກາລ.

Verse 69

विशेषाद्धर्षसंयुक्ता विविधैर्गीतवादनैः । धर्माख्यानैश्च नृत्यैश्च वेदोच्चारैः पृथग्विधैः । तदारभ्य नृपाः सर्वे प्रचक्रुर्विस्मयान्विताः

ໂດຍຄວາມຍິນດີເປັນພິເສດ ພວກເຂົາໄດ້ປະກອບດ້ວຍເພງ ແລະດົນຕີຫຼາກຫຼາຍ, ດ້ວຍການເລົ່າທຳມະ, ດ້ວຍການຟ້ອນລຳ, ແລະດ້ວຍການສະດຸດສຽງພຣະເວດະຫຼາຍຮູບແບບ. ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ບັນດາກະສັດທັງປວງໄດ້ປະກອບພິທີນີ້ຕໍ່ເນື່ອງ ດ້ວຍຄວາມພິສົດອັນນ່າອັດສະຈັນ.

Verse 70

ततः प्रभाते विमले समुत्थाय स भूपतिः । पूजयित्वा महाकालं तांश्च सर्वान्द्विजोत्तमान् । अनुज्ञाप्य ययौ हृष्टः ससैन्यः स्वपुरं प्रति

ຕໍ່ມາ ໃນຍາມເຊົ້າອັນບໍລິສຸດ ພຣະຣາຊານັ້ນໄດ້ລຸກຂຶ້ນ; ໄດ້ບູຊາພຣະມະຫາກາລ ແລະໄດ້ໃຫ້ກຽດແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງປວງ. ແລ້ວໄດ້ຂໍອະນຸຍາດ ຈຶ່ງເດີນທາງກັບເມືອງຂອງຕົນ ດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານ ພ້ອມກອງທັບ.

Verse 71

ततः कालेन संप्राप्य देहान्तं स महीपतिः । संप्राप्तः परमं स्थानं जरामरणवर्जितम्

ຕໍ່ມາ ຕາມການເວລາອັນຄວນ ເມື່ອຮອດທ້າຍແຫ່ງກາຍ ພະມະຫາກະສັດນັ້ນ ໄດ້ບັນລຸຖິ່ນພັກອັນສູງສຸດ ປາດຈາກຄວາມແກ່ແລະຄວາມຕາຍ।

Verse 72

एतद्वः सर्वमाख्यातं महाकालसमुद्भवम् । माहात्म्यं ब्राह्मण श्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານທັງຫມົດຟັງແລ້ວ ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ມາຫາດມະຍະອັນເກີດຈາກມະຫາກາລາ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ—ເປັນຄຸນານຸພາບທີ່ທຳລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 210

राजोवाच । रहस्यं परमं चैव यत्पृष्टोऽहं द्विजोत्तमाः । युष्माभिः कीर्तयिष्यामि तथाप्यखिलमेव हि

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອທ່ານທັງຫລາຍໄດ້ຖາມຂ້າພະເຈົ້າເຖິງຄວາມລັບອັນສູງສຸດນີ້, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດໃຫ້ທ່ານຟັງ—ແທ້ຈິງ ຈະເລົ່າໃຫ້ຄົບຖ້ວນທັງໝົດ.”