Adhyaya 18

Verse 1

। सूत उवाच । ततः सोऽपि महीपालः क्षुत्पिपामासमाकुलः । पपात धरणीपृष्ठे पद्भ्यां गत्वा वनांतरम्

ພຣະສູຕະ ກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ຜູ້ປົກປັກຮັກສາແຜ່ນດິນໂລກນັ້ນ, ຜູ້ທີ່ທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍ, ໄດ້ຍ່າງເຂົ້າໄປໃນປ່າເລິກ ແລະ ລົ້ມລົງກັບພື້ນດິນ.

Verse 2

अथाऽपश्यद्वियत्स्थानात्स त्रीन्प्रेतान्सु दारुणान् । ऊर्ध्वकेशान्सुरक्ताक्षान्कृष्णदन्तान्कृशोदरान्

ຈາກນັ້ນ, ຈາກສະຖານທີ່ເທິງທ້ອງຟ້າ, ລາວໄດ້ເຫັນຜີເຜດສາມຕົນທີ່ໜ້າຢ້ານກົວທີ່ສຸດ - ຜົມຊີ້ຂຶ້ນ, ຕາແດງຄືເລືອດ, ແຂ້ວດຳ ແລະ ທ້ອງແຫ້ງ.

Verse 3

तान्दृष्ट्वा भयसंत्रस्तो विशेषेण स भूपतिः । निराशो जीविते कृच्छ्रादिदं वचनमब्रवीत्

ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາ, ກະສັດກໍ່ຕົກໃຈຢ້ານກົວເປັນຢ່າງຍິ່ງ; ໝົດຫວັງໃນຊີວິດທ່າມກາງຄວາມຍາກລຳບາກນັ້ນ, ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານີ້ອອກມາ.

Verse 4

के यूयं विकृताकारा मया दृष्टा न कर्हिचित् । एवंविधा नृलोकेऽत्र भ्रमता प्राग्विभीषणाः

"ພວກເຈົ້າແມ່ນໃຜ, ຈຶ່ງມີຮູບຮ່າງບິດບ້ຽວແນວນີ້? ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເຫັນສິ່ງທີ່ມີຊີວິດຄືພວກເຈົ້າມາກ່ອນເລີຍ. ສິ່ງທີ່ໜ້າຢ້ານກົວເຊັ່ນນີ້ ທ່ອງທ່ຽວຢູ່ໃນໂລກມະນຸດໄດ້ແນວໃດ?"

Verse 5

विदूरथो नरेन्द्रोऽहं क्षुत्पिपासातिपीडितः । मृगलिप्सुरिह प्राप्तो वने जन्तुविवर्जिते

"ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນກະສັດ ວິທູຣະທະ, ຜູ້ທີ່ທຸກທໍລະມານຢ່າງໜັກຍ້ອນຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍ. ເພື່ອຊອກຫາສັດປ່າ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ເຂົ້າມາໃນປ່ານີ້, ເຊິ່ງປາສະຈາກສິ່ງທີ່ມີຊີວິດ."

Verse 6

ततस्तेषां तु यो ज्येष्ठो मांसादः प्रत्युवाच तम् । कृतांजलिपुटो भूत्वा विनयावनतः स्थितः

ແລ້ວຜູ້ໃຫຍ່ສຸດໃນພວກເຂົາ—ຜູ້ກິນເນື້ອ—ໄດ້ຕອບທ່ານ ຢືນປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະກົ້ມຕົວດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ។

Verse 7

वयं प्रेता महाराज निवसामोऽत्र कानने । स्वकर्मजनिताद्दोषाद्दुःखेन महता वृताः

«ໂອ ມະຫາລາຊາ, ພວກເຮົາເປັນເປຣຕາ ອາໄສຢູ່ໃນປ່ານີ້. ເນື່ອງຈາກໂທດທີ່ເກີດຈາກກຳຂອງຕົນ, ພວກເຮົາຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍທຸກຂ໌ອັນໃຫຍ່ຫຼວງ»।

Verse 8

अहं मांसादकोनाम द्वितीयोऽयं विदैवतः । कृतघ्नश्च तृतीयस्तु त्रयाणामेष पापकृत्

«ຂ້ອຍມີນາມວ່າ ມາງສາດະ. ຄົນທີສອງນີ້ເອີ້ນວ່າ ວິໄດວະຕະ. ຄົນທີສາມແມ່ນ ກຣິຕະຄະນະ; ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາສາມຄົນນີ້ ລ້ວນເປັນຜູ້ກໍ່ບາບ»।

Verse 9

राजोवाच । सर्वेषां देहि नां नाम जायते पितृमातृजम् । किमेतत्कारणं येन सर्वे यूयं स्वनामकाः

ກະສັດກ່າວວ່າ: «ສັດມີກາຍທັງປວງ ນາມຍ່ອມເກີດຈາກພໍ່ແມ່. ເຫດໃດຈຶ່ງເປັນວ່າ ພວກເຈົ້າທັງໝົດມີນາມທີ່ຕົນເອງຕັ້ງ?»

Verse 10

तच्छ्रुत्वा प्राह मांसादः कर्मनामानि पार्थिव । मिथः कृतानि संज्ञार्थमस्माभिः स्वयमेव हि

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ມາງສາດະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ, ນາມເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາມທີ່ເກີດຈາກກຳ. ພວກເຮົາໄດ້ຕັ້ງໃຫ້ກັນເອງ ເພື່ອເປັນເຄື່ອງໝາຍບອກພຶດຕິກຳຂອງພວກເຮົາ»។

Verse 11

शृणुष्वाऽवहितो भूत्वा सर्वेषां नः पृथक्पृथक् । कर्मणा येन संजातं प्रेतत्वमिह भूमिप

ໂອ ຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຕັ້ງໝັ້ນ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງທີລະຄົນ ກ່ຽວກັບກຳທີ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາເປັນເປຣຕາຢູ່ນີ້।

Verse 12

वयं हि ब्राह्मणा जात्या वैदिशाख्ये पुरे नृप । देवरातस्य विप्रस्य गृहे जाता महात्मनः

ໂອ ພະຣາຊາ, ພວກເຮົາເປັນພຣາຫມັນໂດຍກຳເນີດ; ເກີດໃນເມືອງທີ່ເອີ້ນວ່າ ວິດິຊາ, ໃນເຮືອນຂອງພຣາຫມັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ນາມ ເທວະຣາຕາ।

Verse 13

नास्तिका भिन्नमर्यादाः परदाररताः सदा । पाप कर्मरतास्तत्र शुभकर्मविवर्जिताः

ທີ່ນັ້ນ ພວກເຮົາກາຍເປັນຄົນບໍ່ເຊື່ອ ແລະລະເມີດຂອບເຂດແຫ່ງທຳ; ມັກໃນເມຍຂອງຄົນອື່ນຢູ່ເສມອ; ຈົ່ງໃຈໃນກຳຊົ່ວ ແລະປາສຈາກກຳດີອັນເປັນມົງຄຸນ।

Verse 14

जिह्वालौल्यप्रसंगेन मया भुक्तं सदाऽमिषम् । तेन मे कर्मजं नाम मांसादाख्यं व्यवस्थितम्

ເນື່ອງຈາກຄວາມຫລົງໃນລົດຊາດຂອງລີ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າກິນເນື້ອສັດເສມອ. ດັ່ງນັ້ນ ນາມທີ່ເກີດຈາກກຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຈຶ່ງຖືກກຳນົດວ່າ “ມາງສາດາ” (ຜູ້ກິນເນື້ອ).

Verse 15

द्वितीयोऽयं महाराज यस्तिष्ठति तवाऽग्रतः । अनेनाऽन्नं सदा भुक्तमकृत्वा देवतार्चनम्

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ຜູ້ທີ່ສອງນີ້ຜູ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພະອົງ; ລາວກິນອາຫານເສມອ ໂດຍບໍ່ໄດ້ບູຊາເທວະດາກ່ອນ.

Verse 16

तेन कर्मविपाकेन प्रेतयोनिं समाश्रितः । विदैवत इति ख्यातो द्वितीयोऽयं सुपापकृत्

ດ້ວຍຜົນແຫ່ງກຳນັ້ນ, ລາວຈຶ່ງໄດ້ເຂົ້າສູ່ສະພາວະຂອງເຜດ. ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ 'ວິໄດວະຕະ'; ຜູ້ທີສອງນີ້ແມ່ນຜູ້ມີບາບໜັກ.

Verse 17

सदैवाऽनुष्ठिताऽनेन सुपापेन कृतघ्नता । कृतघ्नः प्रोच्यते तेन कर्मणा नृपसत्तम

ຄວາມເນລະຄຸນໄດ້ຖືກກະທຳໂດຍຜູ້ມີບາບໜັກນີ້ຕະຫຼອດມາ. ດັ່ງນັ້ນ, ຍ້ອນການກະທຳນັ້ນ, ໂອ້ ລາຊາຜູ້ປະເສີດ, ລາວຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ 'ກຣິຕັກນະ'.

Verse 18

राजोवाच । आहारेण नृलोकेऽस्मिन्सर्वे जीवन्ति जन्तवः । युष्माकं कतमो योऽत्र प्रोच्यतां मे सविस्तरम्

ພະລາຊາ ກ່າວວ່າ: 'ໃນໂລກມະນຸດນີ້, ສັດທັງຫຼາຍລ້ວນແຕ່ມີຊີວິດຢູ່ໄດ້ດ້ວຍອາຫານ. ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງລະອຽດແດ່ - ໃຜໃນພວກທ່ານທີ່ໄດ້ຮັບການລ້ຽງດູຢູ່ທີ່ນີ້, ແລະ ດ້ວຍວິທີໃດ?'

Verse 19

मांसाद उवाच । भोज्यकाले गृहे यत्र स्त्रीणां युद्धं प्रवर्तते । अपि मन्त्रौषधीप्रायं प्रेता भुंजति तत्र हि

ມັງສາດະ ກ່າວວ່າ: 'ໃນເຮືອນຫຼັງໃດທີ່ມີການຜິດຖຽງກັນໃນໝູ່ແມ່ຍິງໃນເວລາ ກິນເຂົ້າ - ພວກເຜດຍ່ອມກິນອາຫານຢູ່ທີ່ນັ້ນແທ້, ເຖິງແມ່ນວ່າອາຫານນັ້ນຈະຖືກປຸງແຕ່ງດ້ວຍມົນຄາຖາ ແລະ ຢາສະຫມຸນໄພກໍຕາມ.'

Verse 20

भुज्यते यत्र भूपाल वेंश्वदेवं विना नरैः । पाकस्याग्रमदत्त्वा च प्रेता भुंजति तत्र च

ໂອ້ ພະລາຊາ, ບ່ອນໃດທີ່ຜູ້ຄົນກິນເຂົ້າໂດຍບໍ່ໄດ້ເຮັດພິທີບູຊາ ໄວສະວະເທວະ, ແລະ ບ່ອນໃດທີ່ສ່ວນທໍາອິດຂອງອາຫານທີ່ປຸງແຕ່ງແລ້ວບໍ່ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ - ພວກເຜດກໍຍ່ອມກິນຢູ່ທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 21

रात्रौ यत्क्रियते श्राद्धं दानं वा पर्ववर्जितम् । तत्सर्वं नृपशार्दूल प्रेतानां भोजनं भवेत्

ສຣາດທະ (śrāddha) ຫຼື ທານໃດທີ່ເຮັດໃນຕອນກາງຄືນ ຫຼື ເຮັດໂດຍບໍ່ເຄົາລົບວັນພິທີ (parvan) ທັງໝົດນັ້ນ, ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ດຸດັ່ງເສືອ, ກາຍເປັນອາຫານຂອງພຣີຕາ (preta) ແທ້.

Verse 22

यस्मिन्नो मार्जनं हर्म्ये क्रियते नोपलेपनम् । न मांगल्यं च सत्कारः प्रेता भुंजति तत्र हि

ໃນເຮືອນໃດທີ່ມີແຕ່ການກວາດຖູ ແຕ່ບໍ່ມີການປະພອກ/ທາປູນຮັກສາຄວາມສະອາດຕາມຄວນ, ແລະບໍ່ມີພິທີມົງຄຸນ ບໍ່ມີການຕ້ອນຮັບແຂກດ້ວຍກຽດ—ທີ່ນັ້ນແທ້ໆ ພຣີຕາກິນຢູ່.

Verse 23

भिन्नभाण्डपरित्यागो यत्र न क्रियते गृहे । न च वेदध्वनिर्यत्र प्रेता भुञ्जंति तत्र हि

ໃນເຮືອນໃດທີ່ບໍ່ຖິ້ມພາຊະນະທີ່ແຕກຫັກ, ແລະບ່ອນໃດທີ່ບໍ່ໄດ້ຍິນສຽງສະທ້ອນແຫ່ງເວດ (Veda)—ທີ່ນັ້ນແທ້ໆ ພຣີຕາກິນຢູ່.

Verse 24

यच्छ्राद्धं दक्षिणाहीनं क्रियाहीनं च वा नृप । तथा रजस्वलादृष्टं तदस्माकं प्रजायते

ສຣາດທະໃດໆ ໂອ ພະຣາຊາ, ທີ່ເຮັດໂດຍບໍ່ມີດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ຫຼື ຂາດພິທີການອັນຖືກຕ້ອງ, ແລະສຣາດທະທີ່ຖືກມົນທິນໂດຍການເຫັນຍິງມີລະດູ—ທັງໝົດນັ້ນກາຍເປັນຂອງພວກເຮົາ (ພຣີຕາ).

Verse 25

हीनांगा ह्यधिकांगा वा यस्मिञ्च्छ्राद्धे द्विजातयः । भुंजते वृषलीनाथास्तदस्माकं प्रजायते

ສຣາດທະໃດທີ່ພວກດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ກິນໃນຂະນະທີ່ມີອະວະຂາດຫາຍ ຫຼື ເກີນຜິດປົກກະຕິ (ບໍ່ເໝາະຕາມພິທີ), ແລະຜູ້ທີ່ຕິດພັນກັບຄວາມຄົງຄ້າງອັນບໍ່ຖືກຄວນ—ສຣາດທະນັ້ນກາຍເປັນຂອງພວກເຮົາ (ພຣີຕາ).

Verse 26

अतिथिर्यत्र संप्राप्तः श्राद्धकाल उपस्थिते । अपूजितो गृहाद्याति तच्छ्राद्धं प्रेततृप्तिदम्

ເມື່ອແຂກທີ່ບໍ່ໄດ້ຄາດຄິດມາຮອດໃນເວລາເຮັດບຸນອຸທິດສ່ວນກຸສົນ (Śrāddha) ແລະ ອອກຈາກເຮືອນໄປໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບຢ່າງສົມກຽດ, ການເຮັດບຸນນັ້ນຈະກາຍເປັນສິ່ງທີ່ຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການຂອງພວກເຜດຜີເທົ່ານັ້ນ.

Verse 27

किं वा ते बहुनोक्तेन शृणु संक्षेपतो नृप । अस्माकं भोजनं नित्यं यत्त्वं श्रुत्वा विगर्हसि

ຈະເວົ້າຫຼາຍຄວາມໄປເຮັດຫຍັງ? ຟັງໂດຍຫຍໍ້ເຖີດ ພະລາຊາ: ອາຫານຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນສິ່ງທີ່ເມື່ອທ່ານໄດ້ຍິນແລ້ວ ທ່ານຈະລັງກຽດ.

Verse 28

यदन्नं केशसूत्रास्थिश्लेष्मादिभिरुपप्लुतम् । हीनजात्यैश्च संस्पृष्टं तदस्माकं प्रजायते

ອາຫານທີ່ເປື້ອນດ້ວຍເສັ້ນຜົມ, ເສັ້ນດ້າຍ, ກະດູກ, ຂີ້ກະເທີ່ ແລະ ສິ່ງອື່ນໆ, ແລະ ຖືກແຕະຕ້ອງໂດຍຜູ້ທີ່ມີຊາດກຳເນີດຕໍ່າຊ້າ, ອາຫານນັ້ນຍ່ອມກາຍເປັນຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 29

राजोवाच । केन कर्मविपाकेन प्रेतत्वं जायते नृणाम् । एतन्मे सर्वमाचक्ष्व मांसाद मम पृच्छतः

ພະລາຊາຖາມວ່າ: "ດ້ວຍຜົນຂອງກຳອັນໃດ ທີ່ເຮັດໃຫ້ມະນຸດກາຍເປັນເຜດ? ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ລະອຽດຖີ່ຖ້ວນແດ່ທ້ອນ ໂອ້ ຜູ້ກິນຊີ້ນ, ເພາະຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງຖາມທ່ານຢູ່."

Verse 32

परदाररतश्चैव परवित्तापहारकः । परापवादसंतुष्टः स प्रेतो जायते नरः

ຜູ້ທີ່ຍິນດີໃນເມຍຂອງຜູ້ອື່ນ, ຜູ້ທີ່ລັກຊັບຂອງຜູ້ອື່ນ ແລະ ຜູ້ທີ່ພໍໃຈໃນການໃສ່ຮ້າຍປ້າຍສີຜູ້ອື່ນ, ຄົນຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເກີດເປັນເຜດ.

Verse 33

कन्यां यच्छति वृद्धाय नीचाय धनलिप्सया । कुरूपाय कुशीलाय स प्रेतो जायते नरः

ຜູ້ຊາຍໃດ ເພາະຄວາມໂລບໃນຊັບສິນ ນຳລູກສາວໄປຍົກໃຫ້ຄົນເຖົ້າ ຄົນຕ່ຳຊ້າ ຄົນໜ້າຊັງ ແລະຄົນປະພຶດຊົ່ວ—ຜູ້ນັ້ນເກີດເປັນເປຣຕາ (ຜີຫິວ).

Verse 34

कुले जातां विनीतां च धर्मपत्नीं सुखोच्छ्रिताम् । यस्त्यजेद्दोषनिर्मुक्तां स प्रेतो जायते नरः

ຜູ້ໃດທີ່ລະທິ້ງພັນລະຍາຕາມທຳ ຜູ້ເກີດໃນຕະກູນດີ ມີຄວາມສຸພາບ ແລະຢູ່ດີກິນດີ ແມ່ນແຕ່ນາງບໍ່ມີຄວາມຜິດ—ຜູ້ນັ້ນເກີດເປັນເປຣຕາ (ຜີຫິວ).

Verse 35

देवस्त्रीगुरुवित्तानि यो गृहीत्वा न यच्छति । विशेषाद्ब्राह्मणस्वं च स प्रेतो जायते नरः

ຜູ້ໃດທີ່ເອົາຊັບຂອງເທວະ ຂອງແມ່ຍິງ ຫຼືຂອງຄູອາຈານ ແລ້ວບໍ່ຄືນໃຫ້—ໂດຍສະເພາະຊັບຂອງພຣາຫມະນ—ຜູ້ນັ້ນເກີດເປັນເປຣຕາ (ຜີຫິວ).

Verse 36

परव्यसनसंतुष्टः कृतघ्नो गुरुतल्पगः । दूषको देवविप्राणां स प्रेतो जायते नरः

ຜູ້ໃດທີ່ພໍໃຈໃນຄວາມທຸກຂອງຜູ້ອື່ນ ບໍ່ຮູ້ບຸນຄຸນ ລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງຄູອາຈານ ແລະກ່າວຮ້າຍເທວະກັບພຣາຫມະນ—ຜູ້ນັ້ນເກີດເປັນເປຣຕາ (ຜີຫິວ).

Verse 37

दीयमानस्य वित्तस्य ब्राह्मणेभ्यः सुपापकृत् । विघ्नमारभते यस्तु स प्रेतो जायते नरः

ມະຫາຄົນບາບຜູ້ໃດ ທີ່ກໍ່ອຸປະສັກເມື່ອກຳລັງຖວາຍຊັບໃຫ້ພຣາຫມະນ—ຜູ້ນັ້ນເກີດເປັນເປຣຕາ (ຜີຫິວ).

Verse 38

शूद्रान्नेनोदरस्थेन ब्राह्मणो म्रियते यदि । स प्रेतो जायते राजन्यद्यपि स्यात्षडंगवित्

ຂ້າແດ່ພະລາຊາ, ຖ້າພາມຜູ້ໃດຕາຍໄປ ໂດຍມີອາຫານທີ່ໄດ້ຮັບຈາກຊູດຣະຢູ່ໃນທ້ອງ, ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດເປັນເຜດ, ເຖິງແມ່ນວ່າລາວຈະຮູ້ຈັກພະເວດທັງ 6 ກໍຕາມ.

Verse 39

कुलदेशोचितं धर्मं यस्त्यक्त्वाऽन्यत्समाचरेत् । कामाद्वा यदि वा लोभात्स प्रेतो जायते नरः

ຜູ້ໃດລະຖິ້ມທຳທີ່ເໝາະສົມກັບຕະກຸນ ແລະ ຖິ່ນຖານຂອງຕົນ ແລ້ວໄປປະຕິບັດທຳອື່ນ ບໍ່ວ່າຈະດ້ວຍຄວາມຢາກ ຫຼື ຄວາມໂລບ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເກີດເປັນເຜດ.

Verse 40

एतत्ते सर्वमाख्यातं मया पार्थिवसत्तम । येन कर्मविपाकेन प्रेतः संजायते नरः

ຂ້າແດ່ພະລາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວວ່າ ມະນຸດເກີດມາເປັນເຜດຍ້ອນຜົນຂອງການກະທຳໄດ້ແນວໃດ.

Verse 41

राजोवाच । कृतेन कर्मणा येन न प्रेतो जायते नरः । तन्मे कीर्तय मांसाद विस्तरेण विशेषतः

ພະລາຊາຖາມວ່າ: "ດ້ວຍການກະທຳອັນໃດ ທີ່ເຮັດໃຫ້ຄົນບໍ່ຕ້ອງເກີດເປັນເຜດ? ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າແດ່ທ້ອນ ທ່ານ ມັງສາທະ (Māṃsāda), ຢ່າງຊັດເຈນ ແລະ ລະອຽດຖີ່ຖ້ວນ."

Verse 42

मांसाद उवाच । मातृवत्परदारान्यः परद्रव्याणि लोष्टवत् । यः पश्यत्यात्मवज्जंतून्न प्रेतो जायते नरः

ມັງສາທະ ກ່າວວ່າ: "ຜູ້ໃດເບິ່ງເມຍຂອງຜູ້ອື່ນຄືກັບແມ່, ເບິ່ງຊັບສົມບັດຂອງຜູ້ອື່ນຄືກັບກ້ອນດິນ, ແລະ ເບິ່ງສັດທັງຫຼາຍຄືກັບຕົນເອງ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບໍ່ເກີດເປັນເຜດ."

Verse 43

अन्नदानपरो नित्यं विशेषेणातिथिप्रियः । स्वाध्यायव्रतशीलो यो न प्रेतो जायते नरः

ຜູ້ໃດທີ່ອຸທິດໃຈໃນທານອາຫານເປັນນິດ ໂດຍພິເສດຍິນດີຕໍ່ການຕ້ອນຮັບແຂກ ແລະມີວິໄນໃນການສຶກສາພຣະຄຳພີແລະວຣະຕະ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເກີດເປັນເປຣຕາ.

Verse 44

समः शत्रौ च मित्रे च समलोष्टाश्मकांचनः । समो मानापमानेषु न प्रेतो जायते नरः

ຜູ້ໃດທີ່ມີໃຈເທົ່າທຽມຕໍ່ສັດຕູແລະມິດ ເຫັນກ້ອນດິນ ຫີນ ແລະຄຳເປັນເທົ່າກັນ ແລະເທົ່າທຽມໃນກຽດຕິຍົດແລະຄວາມອັບອາຍ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເກີດເປັນເປຣຕາ.

Verse 46

यूकामत्कुणदंशादीन्सर्वसत्त्वानि यो नरः । पुत्रवत्पालयेन्नित्यं न प्रेतो जायते नरः

ຜູ້ໃດທີ່ປົກປ້ອງສັດທັງປວງເປັນນິດ ແມ່ນແຕ່ເຫົາ ແມງ ແລະສັດທີ່ກັດຕ່ອຍ ເຫມືອນລູກຂອງຕົນ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເກີດເປັນເປຣຕາ.

Verse 47

सदा यज्ञक्रियोपेतः सदा तीर्थपरायणः । शास्त्रश्रवणसंयुक्तो न प्रेतो जायते नरः

ຜູ້ໃດທີ່ປະກອບພິທີຍັດຍາ ແລະກິດກຳອັນສັກສິດເປັນນິດ ອຸທິດໃຈໃນຕີຣຖະ ແລະສະຖານທີ່ບໍລິສຸດເປັນນິດ ພ້ອມດ້ວຍການຟັງຊາສະຕຣະ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເກີດເປັນເປຣຕາ.

Verse 48

वापीकूपतडागानामारामाणां विशे षतः । आरोपकः प्रपाणां च न प्रेतो जायते नरः

ຜູ້ໃດທີ່ໃຫ້ສ້າງບໍ່ນ້ຳ ບໍ່ຂັ້ນ ແລະສະໜອງນ້ຳ (ສະລະ/ຫນອງ) ໂດຍພິເສດຈັດຕັ້ງສວນອາຣາມ ແລະຕັ້ງສະຖານີນ້ຳດື່ມ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເກີດເປັນເປຣຕາ.

Verse 49

दानधर्मप्रवृत्तानां धर्ममार्गा नुयायिनाम् । प्रोत्साहं वर्धयेद्यस्तु न प्रेतो जायते नरः

ຜູ້ໃດທີ່ເພີ່ມພູນຄວາມຮືບຮື້ ແລະການໜຸນໃຈໃຫ້ແກ່ຜູ້ປະພຶດທານ ແລະທຳມະ ຜູ້ດຳເນີນຕາມທາງແຫ່ງທຳມະ—ຄົນນັ້ນບໍ່ເກີດເປັນເປຣຕາ.

Verse 50

गत्वा गयाशिरः पुण्यमेकैकस्य पृथक्पृथक् । श्राद्धं देहि महीपाल त्रयाणामपि सादरम्

ໂອ ຜູ້ປົກປ້ອງແຜ່ນດິນ, ໄປຮອດກະຢາສິຣະອັນສັກສິດແລ້ວ ຈົ່ງປະກອບພິທີສຣາດທະ ແຍກເປັນຄົນລະພິທີ ແລະເຮັດດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສຳລັບທັງສາມ.

Verse 51

प्रेतत्वं याति येनेदं त्वत्प्र सादात्सुदारुणम् । नाऽन्यथा मुक्तिरस्माकं भविष्यति कथंचन

ໂດຍພຣະກຸສົນຂອງທ່ານ, ສະພາບອັນນ່າສະພຶງກົວນີ້ໄດ້ກາຍເປັນສະພາບເປຣຕາ. ນອກຈາກນີ້ແລ້ວ ການຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ) ຈະບໍ່ເກີດແກ່ພວກເຮົາເລີຍ.

Verse 52

राजोवाच । ईदृग्जातिस्मृतिर्यस्यां प्रेतयोनौ च खे गतिः । धर्माधर्मपरिज्ञानं तच्च कस्मात्प्रनिंदसि

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ໃນສະພາບເປຣຕານີ້ ມີການລະລຶກຊາດກ່ອນ, ການເຄື່ອນໄຫວໃນອາກາດ, ແລະການຮູ້ແຍກທຳມະກັບອະທຳມະ—ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຕຳນິມັນ?”

Verse 53

मांसाद उवाच । प्रेतयोनिरियं राजन्नवमी देवसंज्ञिता । गुणत्रयसमायुक्ता शेषैर्दोषैः समंततः

ມາງສາດາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ສະພາບເປຣຕານີ້ເອີ້ນວ່າ ‘ອັນທີເກົ້າ’ ແລະຍັງຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ເທວະ’ ອີກດ້ວຍ. ມັນປະກອບດ້ວຍຄຸນສາມປະການ ແຕ່ຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍຂໍ້ບົກພ່ອງອື່ນໆທຸກດ້ານ.”

Verse 54

एका जातिस्मृतिः सम्यगस्यामेवप्रजायते । खेचरत्वं तथैवान्यद्धर्माधर्मविनिश्चयः

ໃນສະພາບນີ້ເທົ່ານັ້ນ ກໍເກີດຂຶ້ນຄຸນສົມບັດສາມປະການ: ຄວາມຈື່ຈຳຊາດກ່ອນຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ອຳນາດເຄື່ອນໄຫວໃນຟ້າ, ແລະການວິນິດໄຊຊັດເຈນເຖິງທຳມະ ແລະ ອະທຳມະ.

Verse 55

एतद्गुणत्रयं प्रोक्तं प्रेतयोनौ नृपोत्तम । दोषानपि च ते वच्मि ताञ्च्छृणुष्व समाहितः

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຄຸນສົມບັດສາມປະການນີ້ໄດ້ກ່າວໄວ້ສຳລັບສະພາບເປຣຕາ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກເຖິງໂທດຂອງມັນດ້ວຍ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ສະຫງົບ.

Verse 56

यदि तावद्वनादस्माद्यामोन्यत्र वयं नृप । अदृष्टमुद्गराघातैर्नूनं हन्यामहे ततः

ໂອ ພະຣາຊາ, ຖ້າພວກເຮົາພະຍາຍາມອອກຈາກປ່ານີ້ໄປບ່ອນອື່ນ, ພວກເຮົາຈະຖືກຟາດດ້ວຍຄ້ອນຫຼືຄະທາທີ່ມອງບໍ່ເຫັນ ແລະລົ້ມລົງແນ່ນອນ.

Verse 57

तथा धर्मक्रियाः सर्वा मानुषाणामुदाहृताः । न प्रेतानां न देवानां नान्येषां मानुषं विना

ດັ່ງນັ້ນ ກິດຈະກຳແຫ່ງທຳມະທັງປວງ ໄດ້ປະກາດວ່າເປັນຂອງມະນຸດ. ບໍ່ແມ່ນຂອງເປຣຕາ, ບໍ່ແມ່ນຂອງເທວະ, ຫຼືຂອງອື່ນໃດ—ມີແຕ່ການເກີດເປັນມະນຸດເທົ່ານັ້ນທີ່ເປັນສະໜາມແຫ່ງການປະພຶດທຳມະ.

Verse 58

पश्यामो दूरतो राजञ्जलपूर्णाञ्जला शयान् । पिपासाकुलिताः श्रांता भास्करे वृषसंस्थिते

ໂອ ພະຣາຊາ, ຈາກໄກໆ ພວກເຮົາເຫັນຜູ້ອື່ນນອນຢູ່ ມືປະນົມເປັນອັນຈະລີເຕັມນ້ຳ; ຖືກຄວາມຫິວນ້ຳທຳລາຍ ແລະເມື່ອຍລ້າ, ໃນຍາມທີ່ດວງອາທິດສະຖິດໃນຮາສີວຶດສະພາ (Taurus).

Verse 59

गच्छामः संनिधौ तेषां यदि पार्थिवसतम । अदृष्टमुद्गराघातैर्वयं हन्यामहे ततः

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຖ້າພວກເຮົາເຂົ້າໄປໃກ້ພວກເຂົາ ແມ່ນທີ່ນັ້ນເອງ ພວກເຮົາຖືກຟາດດ້ວຍຄ້ອນກະບອງທີ່ມອງບໍ່ເຫັນ।

Verse 60

तथा रसवती सिद्धाः पश्यामो दूरसंस्थिताः । क्षुधाविष्टा गृहस्थानां गृहेषु विविधा नृप

ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໂອ ພະຣາຊາ, ຈາກໄກພວກເຮົາເຫັນອາຫານຫຼາຍຢ່າງອັນແຊບຊື່ນ ທີ່ຈັດເຮັດໃນເຮືອນຫຼາຍໆຂອງຄົນຄອບຄົວ ແຕ່ພວກເຮົາກໍຍັງຖືກຄວາມຫິວຄອບງຳຢູ່ຫຼາຍປະການ।

Verse 61

तथा सुफलिनो वृक्षान्कलपक्षिभिरावृतान् । स्निग्धान्सच्छाययोपेतान्सेवितुं न लभामहे

ທຳນອງດຽວກັນ ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ໂອກາດໄປພັກພິງຂ້າງຕົ້ນໄມ້ທີ່ອຸດົມດ້ວຍໝາກ ຖືກຝູງນົກປົກຄຸມ ສົດຊື່ນຂຽວຂະຫຍາຍ ແລະມີຮົ່ມເຢັນອັນນ່າຊື່ນໃຈ।

Verse 62

किंवा ते बहुनोक्तेन यद्यत्कर्म विगर्हितम् । क्लेशदं च तदस्माकं स्वयमेवोपतिष्ठते

ແຕ່ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ການກະທຳໃດທີ່ນ່າຕຳນິ ແລະນຳຄວາມທຸກຍາກ ການນັ້ນແຫຼະມາຫາພວກເຮົາໂດຍຕົນເອງ।

Verse 63

न च्छिद्रेण विनाऽस्माकं प्राणयात्रा प्रजायते । न जलानि न च च्छाया न यानं न च वाहनम्

ຖ້າບໍ່ມີ “ຊ່ອງວ່າງ” ຫຼືທີ່ພຶ່ງພາໃດໆ ການດຳລົງຊີວິດຂອງພວກເຮົາກໍບໍ່ອາດດຳເນີນໄປໄດ້. ບໍ່ມີນ້ຳ, ບໍ່ມີຮົ່ມ, ບໍ່ມີພາຫະນະ, ແລະບໍ່ມີສັດໃຫ້ຂີ່.

Verse 64

एतस्मात्कारणान्नित्यं भ्रमामश्छिद्रहेतवे । प्राप्ते रात्रिमुखे राजन्न प्रातर्न च वासरे

ດ້ວຍເຫດນີ້ ພວກເຮົາຈຶ່ງພາກັນພະເນຈອນບໍ່ຢຸດ ເພື່ອຊອກຫາ “ຊ່ອງທາງ” ໃຫ້ໄດ້ພັກພອນຫຼືພຶ່ງພາ. ເມື່ອຄ່ຳຄືນໃກ້ມາ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ສໍາລັບພວກເຮົາ ບໍ່ມີເຊົ້າ ແລະບໍ່ມີວັນ.

Verse 65

यत्त्वं शंससि चाऽस्माकं खेचरत्वं महीपते । व्यर्थं तदपि न श्रेयः शृणु तत्रापि कारणम्

ສ່ວນທີ່ທ່ານຍົກຍ້ອງພວກເຮົາວ່າເປັນ “ຜູ້ໄປໃນຟ້າ” ໂອ ພຣະຜູ້ຄອງແຜ່ນດິນ, ແມ່ນແຕ່ນັ້ນກໍຫາປະໂຫຍດບໍ່ ແລະບໍ່ແມ່ນຄວາມດີແທ້. ຈົ່ງຟັງເຫດຜົນນັ້ນອີກດ້ວຍ.

Verse 66

क्रियते खेचरत्वेन किंकिं धर्मं विनिश्चयैः । यतो न सिध्यते मोक्षो जाति स्मृत्यादिकं तथा

ດ້ວຍການເປັນ “ຜູ້ໄປໃນຟ້າ” ແຕ່ຢ່າງດຽວ ຈະສໍາເລັດທຳອັນໃດທີ່ຕັດສິນແນ່ນອນໄດ້? ເພາະດ້ວຍມັນ ບໍ່ອາດບັນລຸໂມກສະໄດ້ ແມ່ນແຕ່ການລະລຶກຊາດ ແລະອື່ນໆກໍບໍ່ສໍາເລັດ.

Verse 67

तस्माद्दोषादिमे राजन्गुणा यद्यपि कीर्तिताः । प्रेतानां यान्समाश्रित्य काचित्सिद्धिर्न जायते

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ແມ່ນແຕ່ຈະກ່າວຖຶງ “ຄຸນສົມບັດ” ເຫຼົ່ານີ້ກໍຕາມ, ເນື່ອງຈາກຂໍ້ບົກພ່ອງນັ້ນ ສໍາລັບພຣີຕະທີ່ພຶ່ງພາມັນ ບໍ່ມີການສໍາເລັດໃດໆເກີດຂຶ້ນ.

Verse 68

विषादो जायते भूयो गुणैरेतैर्नराधिप । अशक्ताः प्रेतयोगाद्वै सर्वस्य शुभकर्मणः

ກັບກັນ ໂອ ຜູ້ປົກຄອງມະນຸດ, ຄວາມເສົ້າໂສກກັບເພີ່ມຂຶ້ນອີກ ເນື່ອງຈາກ “ຂໍ້ດີ” ເຫຼົ່ານີ້ເອງ; ເພາະຖືກຜູກມັດດ້ວຍສະພາບພຣີຕະ ພວກເຮົາຈຶ່ງບໍ່ສາມາດເຮັດກຳດີອັນເປັນມົງຄຸນໄດ້ເລີຍ.

Verse 69

राजोवाच यदि यास्यामि भूयोऽहं गृहमस्मान्महावनात् । तत्करिष्यामि सर्वेषां गयाश्राद्धमसंशयम्

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າກັບຈາກປ່າໃຫຍ່ນີ້ໄປຮອດເຮືອນອີກຄັ້ງ ແນ່ນອນວ່າຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກອບພິທີ ກະຍາ-ສຣາດທະ (Gayā-śrāddha) ໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາທັງໝົດ.

Verse 70

तारयिष्यामि सर्वांश्च सर्वपापैः प्रयत्नतः । अप्यात्मदेहदानेन सत्येनात्मानमालभे

ຂ້າພະເຈົ້າຈະພາຍາຍາມຢ່າງເຕັມທີ່ເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຂົາທັງໝົດພົ້ນຈາກບາບທຸກປະການ. ແມ່ນແຕ່ຈະຖວາຍກາຍຂອງຕົນເອງ ດ້ວຍສັດຈະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດຄໍາປະຕິຍານນີ້.

Verse 71

यस्माद्धृद्गतशंका मे हृता युष्माभिरद्य वै । येन तत्प्राप्य युष्माकमुपकारं करोम्यहम्

ເນື່ອງຈາກວ່າມື້ນີ້ພວກເຈົ້າໄດ້ກໍາຈັດຄວາມສົງໄສທີ່ຝັງຢູ່ໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ ດັ່ງນັ້ນບັດນີ້ເມື່ອໄດ້ຮັບທາງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮັບໃຊ້ຕອບແທນຄຸນຂອງພວກເຈົ້າ.

Verse 72

मांसाद उवाच । इतः स्थानान्महाराज नातिदूरे जलाशयः । अस्ति नानाद्रुमोपेतश्चित्ताह्लादकरः परः

ມາໍສາດາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະມະຫາຣາຊາ, ຈາກບ່ອນນີ້ໄປບໍ່ໄກ ມີອ່າງນໍ້າໜຶ່ງ; ມີຕົ້ນໄມ້ຫຼາຍຊະນິດປະດັບລ້ອມ ເປັນທິວທັດອັນຍິ່ງ ຊື່ນບານໃຈຢ່າງຫຼາຍ.”

Verse 73

तस्मादुदङ्मुखो गच्छ यत्र ते जलपक्षिणः । दृश्यंते व्योममार्गेण प्रगच्छतः समंततः

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ ໄປຫາບ່ອນທີ່ເຫັນນົກນໍ້າເຫຼົ່ານັ້ນ; ພວກມັນບິນຕາມເສັ້ນທາງແຫ່ງຟ້າ ແລະບິນວົນຢູ່ຮອບດ້ານທຸກທິດ.

Verse 74

सूत उवाच । अथासौ नृपशार्दूलः समुत्थाय शनैःशनैः । सौम्यां दिशं समुद्दिश्य प्रतस्थे स तु दुःखितः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ແລ້ວກະສັດຜູ້ດຸດັ່ງເສືອໃນຫມູ່ກະສັດ ລຸກຂຶ້ນຊ້າໆ ແລະຫັນໜ້າໄປທາງທິດເໜືອອັນອ່ອນໂຍນ ຈຶ່ງອອກເດີນທາງ ແຕ່ໃຈຍັງເສົ້າໝອງ।

Verse 76

एवं प्रगच्छता तेन क्षुत्पिपासाकुलेन च । अदूरादेव संदृष्टं नीलं द्रुमकदंबकम् । भ्रममाणैर्बकैर्हंसैः सारसैर्मद्गुभिस्तथा

ເມື່ອລາວເດີນທາງໄປດັ່ງນັ້ນ ຖືກທຸກທ້ອນໂດຍຄວາມຫິວແລະກະຫາຍນ້ຳ ບໍ່ໄກນັກກໍເຫັນພົງໄມ້ສີນ້ຳເງິນເຂັ້ມ ມີນົກກະສາ, ຫົງ, ນົກສາຣະສາ ແລະນົກມັດກຸ ບິນວົນຢູ່ໂດຍຮອບ.

Verse 77

अथाऽपश्यन्मनोहारि सौम्यसत्त्वनिषेवितम् । आश्रमं ह्रदतीरस्थं तापसैः सर्वतो वृतम्

ແລ້ວລາວໄດ້ເຫັນອາສຣົມອັນງາມຕາ ທີ່ບັນດາສັດຜູ້ອ່ອນໂຍນເຂົ້າໄປພັກພິງ ຕັ້ງຢູ່ຂ້າງຝັ່ງຫນອງນ້ຳ ແລະຖືກຫຸ້ມລ້ອມດ້ວຍພວກຕາປະສະທົ່ວທິດ.

Verse 78

पुष्पितैः फलितैर्वृक्षैः समंतात्परिवेष्टितम् । विचित्रैर्मधुरारावैर्नादितं विहगोत्तमैः

ອາສຣົມນັ້ນຖືກຫຸ້ມລ້ອມທຸກດ້ານດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ອອກດອກແລະອອກໝາກ ແລະກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງຮ້ອງຫວານໄພແຫ່ງນົກອັນປະເສີດຫຼາກຫຼາຍ.

Verse 79

तत्रापश्यन्नगाधस्तात्तपस्विगणसेवितम् । शिवधर्मपरं शांतं जैमिनिं मुनिसत्तमम्

ທີ່ນັ້ນລາວໄດ້ເຫັນພຣະມຸນີໄຈມິນີ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນຫມູ່ລິສີ ຜູ້ສະງົບ ແລະຍຶດຫມັ້ນໃນທຳຂອງພຣະສິວະ ມີຫມູ່ຕາປະສະຄອຍຮັບໃຊ້ຢູ່ໃກ້, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ.

Verse 80

अथ गत्वा स राजेंद्रः प्रणिपत्य मुनीश्वरम् । तथान्यानपि तच्छिष्यान्निपपात धरातले

ແລ້ວພະຣາຊາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້ໄປເຖິງ ແລະກົ້ມກາບຕໍ່ພະມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງ຤ິສີ; ທັງຍັງກົ້ມລົງກັບພື້ນດິນດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມຕໍ່ສິດອື່ນໆຂອງທ່ານດ້ວຍ।

Verse 81

ते दृष्ट्वाऽदृष्टपूर्वं तं राजलक्षणलक्षितम् । धूलिधूसरितांगं च भस्मावृतमिवाचलम्

ເມື່ອເຂົາເຈົ້າເຫັນທ່ານ—ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍເຫັນມາກ່ອນ—ແຕ່ຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍລັກສະນະແຫ່ງພະຣາຊາ; ແລະອະວະຍະວະຂອງທ່ານກໍຖືກຝຸ່ນປົກຈົນເທົາ ດັ່ງພູທີ່ຖືກຂີ້ເຖົ່າປົກຄຸມ।

Verse 82

मन्यमाना महीपालं विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । प्रोचुश्च मधुरैर्वाक्यैराशीर्वादपुरःसरैः

ເຂົາເຈົ້າເຫັນວ່າທ່ານເປັນພະຣາຊາ ດ້ວຍດວງຕາທີ່ເປີດກວ້າງດ້ວຍຄວາມພິສົດ; ແລ້ວກ່າວກັບຜູ້ພິທັກແຜ່ນດິນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຫວານ ໂດຍນຳພອນມົງຄຸນຂຶ້ນກ່ອນ।

Verse 84

पार्थिवस्येव लिंगानि दृश्यंते तव भूरिशः । न विद्मो निश्चयं तस्माद्वदागमनकारणम्

ໂອ ຜູ້ມີພະລັງອັນຫຼາຍ, ລັກສະນະແຫ່ງພະຣາຊາປານດັ່ງກະສັດ ປາກົດຊັດໃນຕົວທ່ານ; ແຕ່ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ແນ່ ດັ່ງນັ້ນຂໍຈົ່ງກ່າວເຫດແຫ່ງການມາຮອດຂອງທ່ານເຖີດ।

Verse 85

अथोवाच नृपः कृच्छ्रात्पिपासा मां प्रबाधते । तस्माद्वदत पानीयं यत्पीत्वा कीर्तयाम्यहम्

ແລ້ວພະຣາຊາກ່າວດ້ວຍຄວາມທຸກລຳບາກວ່າ: “ຄວາມຫິວນ້ຳກຳລັງບີບຄັ້ນຂ້າພະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍຈົ່ງບອກເຖິງນ້ຳນັ້ນ; ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ດື່ມແລ້ວ ຈະປະກາດສັນລະເສີນກຽດຄຸນຂອງມັນ”។

Verse 86

ततस्तैर्दर्शितं तोयं समीपे यन्महीपतेः । सोऽपि पीत्वाऽवगाह्याथ वितृष्णः समपद्यत

ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນນ້ຳຢູ່ໃກ້ພຣະມະຫາກະສັດ. ພຣະອົງດື່ມ ແລະລົງອາບນ້ຳນັ້ນ ແລ້ວກໍພົ້ນຈາກຄວາມຫິວນ້ຳ.

Verse 87

ततः फलानि पक्वानि तरूणां पतितान्यधः । सुमृष्टानि समादाय भक्षयामास वांछया

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງເກັບເອົາໝາກໄມ້ສຸກທີ່ຕົກຢູ່ໃຕ້ຕົ້ນໄມ້ ຊຳລະໃຫ້ສະອາດດີ ແລ້ວສະເຫຼີມສະເຫຼີຍກິນຕາມປາຖະໜາ.

Verse 88

ततस्तृप्तिं परां प्राप्य गत्वा जैमिनिसंनिधौ । उपविष्टः प्रणम्योच्चैस्तथान्यांश्च मुनीन्क्रमात्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຄວາມອິ່ມໃຈຢ່າງຍິ່ງ ພຣະອົງໄດ້ໄປຫາສຳນັກຂອງພຣະມຸນີໄຈມິນິ. ພຣະອົງນັ່ງລົງຫຼັງຈາກກ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະກ້ມກາບພຣະມຸນີອື່ນໆຕາມລຳດັບ.

Verse 89

उवाच च निजां वार्तां कृतांजलिपुटः स्थितः । स पृष्टस्तापसैः सर्वैः सुविस्मयसमन्वितैः

ພຣະອົງຢືນດ້ວຍຝາມືປະນົມ ແລ້ວເລົ່າເລື່ອງຂອງພຣະອົງເອງ. ເພາະຖືກພວກຕາປະສີທັງຫມົດຖາມ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດພິສັນຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 90

विदूरथो महीपोऽहं माहिष्मत्यां कृतास्पदः । मृगलिप्सुर्वने घोरे प्रविष्टः सैनिकैः सह

«ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນພຣະມະຫາກະສັດ ວິດູຣະຖະ ຜູ້ປະທັບຢູ່ເມືອງມາຫິສະມະຕີ. ເພາະປາຖະໜາຈະລ່າສັດ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ປ່າອັນນ່າຢ້ານ ພ້ອມດ້ວຍທະຫານ»

Verse 91

ततो मे भ्रममाणस्य प्रणष्टाः सर्वसैनिकाः । गुल्मैरंतरिताश्चाऽन्ये न जानेऽहं कथं स्थिताः

ແລ້ວເມື່ອຂ້ອຍເດີນຫຼົງທາງໄປມາ ທະຫານທັງໝົດຂອງຂ້ອຍກໍຫາຍໄປ; ຄົນອື່ນໆຖືກພຸ່ມໄມ້ໜາທຶບກັ້ນຂາດ—ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ວ່າເຂົາເປັນຢ່າງໃດ।

Verse 92

आसीद्धयो ममाऽधस्ताज्जात्यः सर्वगुणान्वितः । सोऽपि कर्मविपाकेन पञ्चत्वं समुपस्थितः ।ा

ມີມ້າຂອງຂ້ອຍຢູ່ໃຕ້ຂ້ອຍ—ເປັນພັນດີ ແລະພ້ອມດ້ວຍຄຸນງາມທຸກປະການ. ແຕ່ແມ່ນກະນັ້ນ ດ້ວຍຜົນສຸກງອມຂອງກຳ ມັນກໍເຖິງຄວາມຕາຍ ແລະກັບຄືນສູ່ທາດຫ້າ.

Verse 93

कुतस्त्वमनुसंप्राप्तो वनेऽस्मिञ्जनवर्जिते । एकाकी सुकुमारांगः पदातिः श्रमविह्वलः

ເຈົ້າມາຈາກໃສ ເຂົ້າມາໃນປ່ານີ້ທີ່ປາສຈາກຜູ້ຄົນ? ເຈົ້າຢູ່ຜູ້ດຽວ ກາຍອ່ອນບາງ ເດີນທາງດ້ວຍຕີນ ແລະເຫັນຄືຖືກຄວາມເມື່ອຍລ້າຄອບງຳ.

Verse 94

ततस्ते तापसाः प्रोचुर्विद्महे न वयं पुरीम् । त्वां च देशं च ते राजन्कोऽयं देशश्च कीर्त्यते

ແລ້ວພວກຕາປະສະກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ເມືອງ. ໂອ ພະຣາຊາ, ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ທັງເຈົ້າ ແລະດິນແດນຂອງເຈົ້າ—ດິນແດນນີ້ແມ່ນຫຍັງ ແລະເອີ້ນຊື່ວ່າຫຍັງຈຶ່ງໂດງດັງ?”

Verse 95

नरेन्द्रैर्नैव नः कार्यं न दिशैर्न पुरैर्नृप । वनेचरा वयं नित्यं शिवाराधनतत्पराः

ໂອ ພະຣາຊາ, ພວກເຮົາບໍ່ມີທຸລະກັບກະສັດ, ບໍ່ຍຶດຕິດທິດທາງ ຫຼືດິນແດນ, ແລະບໍ່ກ່ຽວກັບເມືອງ. ພວກເຮົາຢູ່ປ່າເປັນນິດ ມຸ່ງໝັ້ນໃນການບູຊາພຣະສິວະ (Śiva).

Verse 96

सर्वे शीर्णानि वृक्षाणां पुष्पाणि च फलानि च । भक्षयामोऽथ पत्राणि शरी रस्थितिहेतुना

ພວກເຮົາກິນແຕ່ສິ່ງທີ່ຫຼົ່ນຈາກຕົ້ນໄມ້—ດອກໄມ້ ແລະ ໝາກໄມ້—ແລ້ວຈຶ່ງກິນໃບອີກ ເພື່ອຄ້ຳຈຸນຮ່າງກາຍເທົ່ານັ້ນ।

Verse 97

मानुषैः सह संसर्गं संभाषं च नराधिप । न कुर्मो न च पश्यामो गच्छामोऽन्यत्र दूरतः

ໂອ ຈອມກະສັດແຫ່ງມະນຸດ, ພວກເຮົາບໍ່ຄົບຄ້າ ແລະ ບໍ່ສົນທະນາກັບຄົນທົ່ວໄປ; ກະທັ້ງມອງກໍບໍ່ມອງ—ແຕ່ໄປທີ່ອື່ນໄກໆ।

Verse 98

एकैकस्य तरोर्मूले दिवसं वा दिनद्वयम् । तिष्ठामो न भवेद्येन ममत्वं तत्समुद्भवम्

ທີ່ໂຄນຕົ້ນໄມ້ແຕ່ລະຕົ້ນ ພວກເຮົາຢູ່ແຕ່ມື້ໜຶ່ງ ຫຼືສອງມື້ສູງສຸດ, ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຍຶດວ່າ “ຂອງຂ້ອຍ” ຈາກການຢູ່ນັ້ນ।

Verse 99

कारणात्तव राजेंद्र निशामेतां वनस्पतौ । नेष्यामोऽन्यत्र यास्यामः प्रभा तेऽन्यत्र कानने

ແຕ່ເພາະເຈົ້າ, ໂອ ຈອມກະສັດແຫ່ງກະສັດ, ພວກເຮົາຈະຜ່ານຄືນນີ້ຢູ່ນີ້ຂ້າງຕົ້ນໄມ້. ເມື່ອຮຸ່ງອອກ ພວກເຮົາຈະໄປທີ່ອື່ນ, ແລະຣັດສະມີຂອງເຈົ້າຈະສ່ອງໃນປ່າອື່ນ।

Verse 101

एकाकी पार्थिवेन्द्रोऽयं नेष्यति च कथं निशाम् । वनेऽस्मिन्मंत्रयित्वैवं ततोऽत्रैव व्यवस्थिताः

“ຈອມກະສັດນີ້ຢູ່ຜູ້ດຽວ ຈະຜ່ານຄືນໃນປ່ານີ້ໄດ້ແນວໃດ?” ເມື່ອປຶກສາກັນໃນປ່າດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງຕົກລົງຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 102

तस्मादत्रैव नेष्यामः समेताः शर्वरीमिमाम् । गंतव्यं प्रातरुत्थाय ततः सर्वैर्यदृच्छया

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາທັງໝົດຈົ່ງຢູ່ທີ່ນີ້ຮ່ວມກັນ ເພື່ອຜ່ານຄືນນີ້. ເມື່ອຕື່ນໃນຕອນເຊົ້າແລ້ວ ແຕ່ລະຄົນຈຶ່ງໄປຕໍ່ຕາມຊະຕາກຳຂອງຕົນ.

Verse 103

एवं संवदतां तेषां भगवांस्तीक्ष्णदीधितिः । अस्ताचलमनुप्राप्तः कुंकुमक्षोदसंनिभः

ເມື່ອພວກເຂົາກ່າວກັນຢ່າງນັ້ນ ພຣະຜູ້ມີລຳແສງຄົມກ້າ—ພຣະອາທິດ—ໄດ້ເຖິງພູແຫ່ງການຕົກ ປານດັ່ງຜົງຫຍ້າຝຣັ່ງ(ຊາຟຣອນ)ທີ່ຖືກບົດລະອຽດ.

Verse 104

अथ तास्तापसान्राजा प्रोवाच प्रणतः स्थितः । संध्याकालः समायातः सांप्रतं मुनिसत्तमाः । तस्मात्संध्याविधिः कार्यः सर्वैरेव यथोचितः

ຕໍ່ມາ ກະສັດໄດ້ຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ ແລະກ່າວຕໍ່ບັນດາຕະປະສີວ່າ: “ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ເວລາສັນທະຍາໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນປະກອບພິທີສັນທະຍາຕາມຄວາມເໝາະສົມ.”

Verse 105

अथ ते मुनयः सर्वे स च राजा तथा द्विजाः । चक्रुः सायंतनं कर्म यथोद्दिष्टं पुरातनैः

ຕໍ່ມາ ບັນດາມຸນີທັງໝົດ ພ້ອມທັງກະສັດ ແລະພວກທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ໄດ້ປະກອບກິດຈະກຳຍາມແລງ ຕາມທີ່ບັນພະບຸລຸດໄດ້ກຳນົດໄວ້.

Verse 106

कामिभिः कामिनीलोकैः प्रियोक्तैरभिवां छिता । असत्स्त्रीभिर्विशेषेण संप्राप्ता रजनी ततः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຄືນກໍມາເຖິງ—ຄືນທີ່ຊາຍຜູ້ຫຼົງໃນກາມ ແລະຝູງຊົນແຫ່ງຍິງຜູ້ຫຼິ້ນກາມປາຖະໜາ, ຄືນທີ່ຖືກແສວງຫາເພາະຖ້ອຍຄຳຫວານຢົກຍ້າຍ—ໂດຍສະເພາະແມ່ຍິງຜູ້ຂາດຄຸນທຳ.

Verse 107

पीयूषार्णववेलेव विषवृक्षलतेव च । उलूकैश्चक्रवाकैश्च युगपद्या विलोक्यते

ມັນຖືກເຫັນພ້ອມກັນໃນສອງທາງທີ່ຕົກກັນ—ດັ່ງຝັ່ງແຫ່ງມະຫາສະໝຸດນ້ຳອະມຣິຕະ ແລະດັ່ງເຄືອທີ່ເກາະຢູ່ເທິງຕົ້ນໄມ້ພິດ—ໂດຍນົກອູລູກາ ແລະນົກຈັກຣະວາກ ພ້ອມກັນ.

Verse 108

उलूका राक्षसाश्चौराः कामिनः कुलटांऽगनाः । यां वांछंति सदा सोत्काः सुवृष्टिमिव कर्षुकाः

ນົກອູລູກາ, ຣາກສະສະ, ໂຈນ, ຊາຍຜູ້ຫຼົງກາມ ແລະຍິງຜູ້ປະພຶດຫຼິ້ນ ລ້ວນໂຫຍຫາ(ຄືນນັ້ນ) ຢ່າງຮ້ອນໃຈເສມອ—ດັ່ງຊາວນາໂຫຍຫາຝົນດີ.