Adhyaya 103

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । आश्चर्यं सूतपुत्रैतद्यत्त्वया परिकीर्तितम् । यत्स्थापितानि लिंगानि राक्षसैरपि वानरैः

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: ໂອ ບຸດຂອງສູຕະ, ນ່າອັດສະຈັນແທ້ ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ປະກາດ—ວ່າ ລິງຄະ (liṅga) ຖືກສະຖາປະນາ ແມ່ນແຕ່ໂດຍຣາກສະສະ ແລະ ໂດຍວານະຣະ (Vānara) ດ້ວຍ।

Verse 2

तस्माद्विस्तरतो ब्रूहि यत्रयत्र यथायथा । तैः स्थापितानि लिंगानि येषु स्थानेषु सूतज

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ລະອຽດ—ທີ່ໃດໆ ແລະ ຢ່າງໃດ ລິງຄະເຫຼົ່ານັ້ນຖືກສະຖາປະນາ ແລະ ຢູ່ສະຖານທີ່ໃດບ້າງ.

Verse 3

सूत उवाच । सुग्रीवः संभ्रमित्वाथ क्षेत्रं सर्वमशेषतः । बालमंडनकं प्राप्य तत्र स्नात्वा समाहितः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ແລ້ວສຸກຣີວະ ດ້ວຍໃຈຕື່ນເຕັ້ນ ໄດ້ເດີນວຽນທົ່ວເຂດສັກສິດທັງໝົດ ບໍ່ເຫຼືອສ່ວນໃດ ແລ້ວໄປຮອດບາລະມັນດະນະກະ; ອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນແລ້ວ ກໍສະຫງົບ ແລະ ມີສະມາທິ.

Verse 4

मुखलिंगं ततस्तत्र स्थापयामास शूलिनः । तथान्यैर्वानरैः सर्वैमुखलिंगानि शूलिनः । स्वसंज्ञार्थं द्विजश्रेष्ठाः स्थापितानि यथेच्छया

ຕໍ່ມາ ໃນບ່ອນນັ້ນ ໄດ້ສະຖາປະນາ “ມຸຂະ-ລິງຄະ” ແດ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືຕຣິສູລ (ພຣະສິວະ). ແລະວານະຣະອື່ນໆທັງໝົດ ກໍສະຖາປະນາ ມຸຂະ-ລິງຄະ ແດ່ຊູລິນ ເຊັ່ນກັນ—ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ—ຕາມຄວາມປາຖະໜາ ເພື່ອເປັນອະນຸສອນແຫ່ງນາມຂອງຕົນ.

Verse 5

यस्तेषां मुखलिंगानां करोति घृतकंबलम् । मकरस्थेन सूर्येण शिवलोकं स गच्छति

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ເຮັດ “ຜ້າຄຸມດ້ວຍກີ” (ການຊະໂລມ/ຄຸມດ້ວຍເນີຍໃສ) ແດ່ມຸຂະ-ລິງຄະເຫຼົ່ານັ້ນ—ເມື່ອພຣະອາທິດຢູ່ໃນລາສີມະກະ (Capricorn)—ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະສິວະ.

Verse 6

ततः पश्चिमदिग्भागे तस्य क्षेत्रस्य राक्षसैः । संस्थापितानि लिङ्गानि चतुर्वक्त्राणि च द्विजाः

ຕໍ່ມາ ໃນທິດຕາເວັນຕົກຂອງເຂດສັກສິດນັ້ນ ພວກຣາກຊະສະ ໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະທີ່ມີສີ່ໜ້າ—ໂອ ດວິຊະທັງຫຼາຍ.

Verse 7

रामेण पूर्वदिग्भागे प्रासादानां च पंचकम् । स्थापितं भक्तियुक्तेन सर्वपातकनाशनम्

ໃນທິດຕາເວັນອອກ ພຣະຣາມາ ດ້ວຍຄວາມສັດທາ ໄດ້ສ້າງປຣາສາດ 5 ຫຼັງ ເພື່ອທຳລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 8

तथादक्षिणदिग्भागे कूपिका तेन निर्मिता । आनर्त्तीयतडागस्य समीपे पापनाशनी

ດັ່ງນັ້ນໃນທິດໃຕ້ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງບໍນ້ຳນ້ອຍ (kūpikā) ໃກ້ສະຫຼອງອານັດຕີຍ (Ānarttīya) ອັນລົບລ້າງບາບ।

Verse 9

यस्तस्यां कुरुते श्राद्धं संप्राप्ते दक्षिणायने । सोऽश्वमेधफलं प्राप्य पितृलोके महीयते

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອເລີ່ມດັກຊິນາຍະນະ (dakṣiṇāyana) ຈະໄດ້ຜົນເທົ່າອັສວເມດະ (Aśvamedha) ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນປິຕຣໂລກ (Pitṛloka)।

Verse 10

यस्तत्र दीपकं दद्यात्कार्तिके मासि च द्विजाः । न स पश्यति रौद्रांस्तान्नरकानेकविंशतिम् । न चांधो जायते क्वापि यत्रयत्र प्रजायते

ໂອ ທ່ານດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ໃດຖວາຍປະທີບ (ດີປະກະ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນເດືອນກາຣຕິກະ (Kārttika) ຈະບໍ່ເຫັນນະລົກອັນນ່າຢ້ານ 21 ປະການ ແລະບໍ່ເກີດເປັນຄົນຕາບອດ ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ເກີດໃໝ່।

Verse 11

ऋषय ऊचुः । आनर्त्तीयतडागं तत्केन तत्र विनिर्मितम् । किंप्रभावं च कार्त्स्न्येन सूतपुत्र प्रकीर्तय

ພວກຣິສີກ່າວວ່າ: “ສະຫຼອງອານັດຕີຍ (Ānarttīya) ນັ້ນ ໃຜເປັນຜູ້ສ້າງໄວ້ທີ່ນັ້ນ? ແລະອຳນາດພຣະພົນຂອງມັນໂດຍຄົບຖ້ວນແມ່ນຢ່າງໃດ? ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ ຈົ່ງປະກາດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.”

Verse 12

सूत उवाच । आनर्त्तीयतडागस्य महिमा द्विजसत्तमाः । एकवक्त्रेण नो शक्यो वक्तुं वर्षशतैरपि

ສູຕະເວົ້າວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງສະຫຼອງນ້ຳອານຣະຕີຍະ ບໍ່ອາດເວົ້າໃຫ້ໝົດໄດ້ດ້ວຍປາກດຽວ ແມ່ນແຕ່ຜ່ານໄປຮ້ອຍປີ»។

Verse 13

आश्विनस्य सिते पक्षे चतुर्दश्यां समाहितः । स्नात्वा देवान्पितॄंश्चैव तर्पयेद्विधिपूर्वकम्

ໃນວັນທີ 14 (ຈະຕຸຣະດະຊີ) ຂອງຂ້າງເດືອນສວ່າງໃນເດືອນອາຊະວິນ, ໃຫ້ຕັ້ງໃຈສະຫງົບ, ອາບນ້ຳແລ້ວ ຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ເທວະດາ ແລະ ບັນພະບຸລຸດ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 14

ततो दीपोत्सवदिने श्राद्धं कृत्वा समाहितः । दामोदरं यमं पूज्य दीपं दद्यात्स्वभक्तितः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນວັນດີໂປດສະວະ (ງານບຸນໂຄມໄຟ), ເມື່ອໄດ້ເຮັດສຣາດທະແລ້ວດ້ວຍໃຈໝັ້ນຄົງ, ຄວນນະມັດສະການດາໂມດະຣະ ແລະ ຍະມະ, ແລ້ວຖວາຍໂຄມໄຟດ້ວຍພັກຕິສ່ວນຕົວ.

Verse 15

संपूज्यो धर्मराजस्तु गन्धपुष्पानुलेपनैः । माषास्तिलाश्च दातव्या गोविंदः प्रीयतामिति

ພຣະທັມມະຣາຊ (ຍະມະ) ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນດ້ວຍນ້ຳຫອມ, ດອກໄມ້ ແລະ ຂີ້ຜຶ້ງ/ເຄື່ອງທາ; ແລ້ວຄວນໃຫ້ຖົ່ວດຳ (ມາຊະ) ແລະ ງາ, ພ້ອມກ່າວວ່າ «ຂໍໃຫ້ໂຄວິນດະພໍໃຈ».

Verse 16

तिलमाषप्रदानेन द्विजानां तर्पणेन च । यमेन सहितो देवः प्रीयते पुरुषोत्तमः

ດ້ວຍການໃຫ້ງາ ແລະ ຖົ່ວດຳ (ຕິລະ-ມາຊະ), ແລະດ້ວຍການຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ພຣະປຸຣຸສົດຕະມະ ຜູ້ເປັນອົງສູງສຸດ ຍ່ອມພໍໃຈ—ພ້ອມກັບຍະມະ.

Verse 17

य एवं कुरुते विप्रास्तीर्थ आनर्त संज्ञिते । सोऽश्वमेधफलं प्राप्यब्रह्मलोके महीयते

ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ຜູ້ໃດປະພຶດຕາມນີ້ໃນຕີຣຖະຊື່ ອານັຣຕະ ຈະໄດ້ຜົນເທົ່າກັບພິທີ ອັສວເມທ ແລະຖືກສັກກາລະໃນ ພຣະພຣົມໂລກາ।

Verse 18

यस्मिन्दिने समायातो रामस्तत्र प्रहर्षितः । तस्मिन्द्विजोत्तमैः सर्वैः प्रोक्तः सोऽभ्येत्य सादरम्

ໃນວັນທີ່ ຣາມະ ມາຮອດທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ, ບັນດາພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດທັງປວງໄດ້ກ່າວເຊີນ; ແລ້ວພຣະອົງເຂົ້າໄປຫາພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 19

अत्रागस्त्यो मुनिश्रेष्ठस्तिष्ठते रघुनंदन । तं गत्वा पश्य विप्रेन्द्र मित्रावरुणसंभवम्

“ທີ່ນີ້ ອະກັສຕະ ມຸນີຜູ້ປະເສີດສຸດ ພັກອາໄສຢູ່, ໂອ ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນໃຈແຫ່ງວົງຣາຄຸ. ໄປຫາທ່ານແລ້ວເບິ່ງເຖິງພຣາຫມະນຜູ້ດີທີ່ສຸດ—ຜູ້ເກີດຈາກ ມິຕຣະ ແລະ ວະຣຸນະ.”

Verse 20

अथ तेषां वचः श्रुत्वा रामो राजीवलोचनः । वानरै राक्षसैः सार्धं प्रहृष्टः सत्वरं ययौ

ແລ້ວເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຂົາ, ຣາມະຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ກໍປິຕິຍິນດີ ແລະອອກເດີນທາງຢ່າງຮວດເລັວ ພ້ອມກັບຫມູ່ວານະຣະ ແລະ ຣາກສະສະ।

Verse 21

अष्टांगप्रणिपातेन तं प्रणम्य रघूत्तमः । परिष्यक्तो दृढं तेन सानन्देन महात्मना

ຣາຄຸອຸດຕະມະ (ຣາມະ) ກໍກົດກາບດ້ວຍການກົດລົງດ້ວຍອະວະຍະວະແປດ; ແລ້ວມຸນີມະຫາອາດມາຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ກອດພຣະອົງແນ່ນຫນາ।

Verse 22

नातिदूरे ततस्तस्य विनयेन समन्वितः । उपविष्टो धरापृष्ठे कृतांजलिपुटः स्थितः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ບໍ່ໄກຈາກທ່ານນັ້ນ ຜູ້ມີຄວາມຖ່ອມຕົນ ໄດ້ນັ່ງລົງເທິງພື້ນດິນ ແລະຢືນຢູ່ດ້ວຍຝາມືປະນົມ (ອັນຈະລີ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ។

Verse 23

ततः पृष्टस्तु मुनिना कथयामास विस्तरात् । वृत्तांतं सर्वमात्मीयं स्वर्गस्य गमनं प्रति

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຖືກມຸນີຖາມ ລາວໄດ້ເລົ່າຢ່າງລະອຽດ ເລື່ອງລາວທັງໝົດຂອງຕົນ—ກ່ຽວກັບການເດີນທາງໄປສູ່ສະຫວັນ।

Verse 24

यथा सीता परित्यक्ता यथा सौमित्रिणा कृतः । परित्यागः स्वकीयस्य संत्यक्तेन महात्मना

ລາວເລົ່າວ່າ ສີຕາຖືກປະຖິ້ມແນວໃດ ແລະ ສໍາມິຕຣີ (ລັກສະມະນະ) ໄດ້ປະຕິບັດການປະຖິ້ມຄົນຮັກຂອງຕົນແນວໃດ—ໂດຍມະຫາອາດມາຜູ້ຖືກສັ່ງໃຫ້ປະຖິ້ມນັ້ນ।

Verse 25

तथा सुग्रीवमासाद्य तथैव च विभीषणम् । संभाष्य चागमस्त्वत्र ततः पुष्पकसंस्थितिः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ລາວໄດ້ໄປພົບສຸກຣີວ ແລະ ວິພີຊະນະ ໄດ້ສົນທະນາກັບພວກເຂົາ ແລ້ວຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ກໍໄດ້ນັ່ງປະທັບໃນປຸສະປະກະ (ລົດອາກາດ).

Verse 26

ततोऽगस्त्यः कथाश्चित्राश्चक्रे तस्य पुरस्तदा । राजर्षीणां पुराणानां दृष्टांतैर्बहुभिर्मुनिः

ຕໍ່ມາ ອະກັດສະຕະຍະ ມຸນີ ໄດ້ເລົ່າຄຳເລື່ອງອັນນ່າພິສົດຫຼາຍຢ່າງຕໍ່ໜ້າລາວ ໂດຍຍົກຕົວຢ່າງຫຼາຍປະການຈາກຕຳນານເກົ່າຂອງຣາຊະຣິສີທັງຫຼາຍ।

Verse 27

ततः कथावसाने च चलचित्तं रघूत्तमम् । विलोक्य प्रददौ तस्मै रत्नाभरणमुत्तमम्

ເມື່ອເລື່ອງລາວຈົບລົງ ແລະເຫັນວ່າໃຈຂອງ ຣະຄູອຸດຕະມະ ຍັງຫວັ່ນໄຫວ ທ່ານຈຶ່ງປະທານເຄື່ອງປະດັບຮັດຕະນະອັນຍອດໃຫ້ແກ່ລາວ។

Verse 28

यन्न देवेषु यक्षेषु सिद्धविद्याधरेषु च । नागेषु राक्षसेन्द्रेषु मानुषेषु च का कथा

ເຄື່ອງປະດັບນັ້ນ ບໍ່ພົບແມ່ນແຕ່ໃນໝູ່ເທວະດາ ຢັກຂະ ສິດທະ ແລະວິທະຍາທະຣະ; ບໍ່ພົບໃນໝູ່ນາກ ຫຼືຈອມຣາກສະ—ແລ້ວໃນມະນຸດຈະເວົ້າຫຍັງອີກ!

Verse 29

यस्येन्द्रायुधसंघाश्च निष्क्रामंति सहस्रशः । रात्रौ तमिस्रपक्षेऽपि लक्ष्यतेऽर्कोपमत्विषः

ຈາກມັນ ປະກາຍສີຮຸ້ງດັ່ງອິນທຣະຍຸດ ໄຫຼອອກເປັນພັນໆ; ແມ່ນແຕ່ໃນຄືນມືດມົນບໍ່ມີເດືອນ ກໍຍັງເຫັນມັນສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ।

Verse 30

तद्रामस्तु गृहीत्वाऽथ विस्मयोत्फुल्ललोचनः । पप्रच्छ कौतुकाविष्टः कुतस्त्वेतन्मुने तव

ແລ້ວພຣະຣາມາ ຮັບມັນໄວ້ໃນມື ດ້ວຍດວງຕາເບີກກວ້າງດ້ວຍຄວາມພິສົດ ແລະຖາມດ້ວຍຄວາມພິລຶກພິລັນວ່າ “ໂອ ມຸນີ, ສິ່ງນີ້ມາຈາກໃສເຖິງທ່ານ?”

Verse 31

अत्यद्भुतकरं रत्नैर्निर्मितं तिमिरापहम् । कण्ठाभरणमाख्याहि नेदमस्ति जगत्त्रये

“ຂໍທ່ານຈົ່ງເລົ່າເຖິງເຄື່ອງປະດັບຄໍນີ້—ສ້າງດ້ວຍຮັດຕະນະ ນ່າພິສົດຢ່າງຍິ່ງ ແລະຂັບໄລ່ຄວາມມືດ; ໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມມັນ.”

Verse 32

अगस्तिरुवाच । यत्पश्यसि रघुश्रेष्ठ तडागमिदमुत्तमम् । ममाश्रमसमीपस्थं तद्देवदेवनिर्मितम्

ອະກັດສະຕິກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງລະຄຸ, ສະນ້ຳອັນຍອດຢ່າງນີ້ທີ່ເຈົ້າເຫັນ ຢູ່ໃກ້ອາສຣົມຂອງຂ້າ, ແມ່ນພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງໄດ້ສ້າງ»។

Verse 33

तस्य तीरे मया दृष्टं यदाश्चर्यमनुत्तमम् । तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि शृणुष्व रघु नन्दन

«ທີ່ຝັ່ງຂອງມັນ ຂ້າໄດ້ເຫັນອັດສະຈັນອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ບັດນີ້ຂ້າຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ, ໂອ ຄວາມຊື່ນບານແຫ່ງວົງລະຄຸ»។

Verse 34

कदाचिद्राघवश्रेष्ठ निशीथेऽहं समुत्थितः । पश्यामि व्योममार्गेण प्रद्योतं भास्करोपमम्

«ຄັ້ງໜຶ່ງ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງຣາຄະວະ, ໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ຂ້າລຸກຂຶ້ນ ແລະເຫັນແສງສະຫວ່າງຈ້າ ເຄື່ອນໄປຕາມທາງແຫ່ງຟ້າ ສະຫວ່າງດັ່ງພຣະອາທິດ»។

Verse 35

यावत्तावद्विमानं तदप्सरोगणराजितम् । तस्य मध्यगतश्चैकः पुरुषस्तरुणस्तथा । अन्धस्तत्र समारूढः स्तूयते किन्नरैर्नृपः

«ພຽງຊົ່ວພິບຕາ ວິມານສະຫວັນນັ້ນປາກົດ ປະດັບດ້ວຍຝູງອັບສະຣາ. ກາງວິມານມີຊາຍໜຸ່ມຜູ້ໜຶ່ງຢືນຢູ່; ແລະບົດນັ້ນມີກະສັດຕາບອດຂຶ້ນນັ່ງ ຖືກພວກກິນນະຣາສັນລະເສີນ»។

Verse 36

रत्नाभरणमेतच्च बिभ्रत्कण्ठे सुनिर्मलम् । द्वादशार्कप्रतीकाशं कामदेव इवापरः

«ເຂົາສວມເຄື່ອງປະດັບອັນເປັນຮັດຕະນະ ທີ່ຄໍ ບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ; ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດສິບສອງດວງ, ຄ້າຍດັ່ງກາມະເທວະອີກອົງໜຶ່ງ»។

Verse 37

अथोत्तीर्य विमानाग्र्यात्स्कंधलग्नो रघूद्वह । एकस्य देवदूतस्य सलिलांतमुपागतः

ໂອ ຜູ້ປະເສີດແຫ່ງຕະກຸນຣະຄຸ, ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ລົງຈາກວິມານອັນສູງສົ່ງ ແລະ ເກາະບ່າຂອງເທວະທູດຜູ້ໜຶ່ງ ຍ່າງໄປເຖິງແຄມນ້ຳ.

Verse 38

ततश्च सलिलात्तस्मादाकृष्य च कलेवरम् । मृतकस्य ततो दंतैर्भक्षयामास सत्वरम्

ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ດຶງສົບຂຶ້ນມາຈາກນ້ຳນັ້ນ ແລະ ເລີ່ມກັດກິນຮ່າງກາຍທີ່ຕາຍແລ້ວນັ້ນດ້ວຍແຂ້ວຢ່າງໄວວາ.

Verse 39

यथायथा महामांसं स भक्षयति राघव । तथातथा पुनः कायं तद्रूपं तत्प्रजायते

ໂອ ຣາຄະວະ, ເມື່ອພຣະອົງກິນຊີ້ນນັ້ນແນວໃດ ຮ່າງກາຍຂອງພຣະອົງກໍກັບຄືນມາເປັນຮູບຮ່າງແນວນັ້ນ ຄືກັນກັບຮູບເດີມທຸກປະການ.

Verse 40

ततस्तृप्तिं चिरात्प्राप्य शुचिर्भूत्वा प्रहर्षितः । निष्कम्य सलिलाद्यावद्विमानमधिरोहति

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອອີ່ມໜຳສຳລານແລ້ວ ພຣະອົງກໍບໍລິສຸດແລະເບີກບານໃຈ ຈຶ່ງອອກຈາກນ້ຳ ແລະ ຂຶ້ນສູ່ວິມານສະຫວັນທັນທີ.

Verse 41

तावन्मया द्रुतं गत्वा स पृष्टः कौतुकान्नृपः । सेव्यमानोऽपि गन्धर्वैः समंताद्बुद्धितत्परैः

ໃນຂະນະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮີບເຂົ້າໄປ ແລະ ດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ຢາກເຫັນ ຈຶ່ງໄດ້ຖາມພຣະລາຊານັ້ນ ເຖິງແມ່ນວ່າພຣະອົງຈະຖືກຫ້ອມລ້ອມປົນນິບັດໂດຍເຫຼົ່າຄັນທະວະຈາກທຸກທິດກໍຕາມ.

Verse 42

भोभो वैमानिकश्रेष्ठ मुहूर्तं प्रतिपालय । अगस्तिर्नाम विप्रोऽहं मित्रावरुणसंभवः

«ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ຂຶ້ນວິມານ, ຂໍໃຫ້ຄອຍຊົ່ວມູຮູດໜຶ່ງ. ຂ້າແມ່ນພຣາຫມັນນາມ ອະກັສຕະຍະ, ເກີດຈາກ ມິດຣະ ແລະ ວະຣຸນະ»।

Verse 43

तच्छ्रुत्वा सम्मुखो भूत्वा प्रणाममकरोत्ततः । तैश्च वैमानिकैः सार्धं सर्वैस्तैः किन्नरादिभिः

«ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ລາວຫັນໜ້າເຂົ້າຫາ ແລະກໍ່ກົ້ມກາບທັນທີ—ພ້ອມກັບຜູ້ຢູ່ໃນວິມານ ແລະຄິນນະຣະທັງຫມົດພ້ອມພວກອື່ນໆ»។

Verse 44

सोऽयं राजा मया पृष्टः कृतानतिः पुरः स्थितः । कस्त्वमीदृग्वपुः श्रीमान्विमानवरमाश्रितः । सेव्यमानोऽप्सरोभिश्च गन्धर्वैः किन्नरैस्तथा

«ກະສັດນັ້ນ ຫຼັງຈາກກົ້ມກາບແລ້ວ ກໍ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້າ. ຂ້າຈຶ່ງຖາມວ່າ: ‘ເຈົ້າແມ່ນໃຜ—ຜູ້ມີຮັດສະມີສະຫງ່າງາມ ມີຮູບກາຍອັນວິເສດ ອາໄສຢູ່ໃນວິມານອັນປະເສີດ ແລະຖືກບໍລິການໂດຍອັບສະຣາ, ຄັນທະຣະວະ, ແລະຄິນນະຣະ?’»

Verse 45

अत्राऽगत्य तडागांते महामांसप्रभक्षणम् । कृतवानसि वैकल्यं कस्मात्ते दृष्टिसंभवम्

«ເຈົ້າມາຮອດທີ່ນີ້ ຢູ່ຂອບສະຫຼອງນ້ຳນີ້ ແລະໄດ້ກິນເນື້ອອັນໃຫຍ່ນັ້ນ. ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງກໍ່ຄວາມຜິດນັ້ນ—ແລະສະພາບປັດຈຸບັນຂອງເຈົ້າເກີດຈາກເຫດໃດ?»

Verse 46

वैमानिक उवाच । साधु साधु मुनिश्रेष्ठ यत्त्वं प्राप्तो ममान्तिकम् । अवश्यं सानुकूलो मे विधिर्यत्त्वं समागतः

«ຜູ້ຢູ່ໃນວິມານກ່າວວ່າ: ‘ດີແທ້ ດີແທ້, ໂອ້ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ທີ່ທ່ານໄດ້ມາໃກ້ຂ້າ. ແນ່ນອນ ພຣະລິຂິດໄດ້ເປັນມິດກັບຂ້າ ເພາະທ່ານໄດ້ມາຮອດ’»។

Verse 47

साधूनां दर्शनं पुण्यं तीर्थभूता हि साधवः । कालेन फलते तीर्थं सद्यः साधुसमागमः

ການໄດ້ເຫັນພຣະສາທຸເປັນບຸນອັນໃຫຍ່ ເພາະພຣະສາທຸເປັນຕີຣະຖະທີ່ມີຊີວິດ. ຕີຣະຖະໃຫ້ຜົນຕາມເວລາ ແຕ່ການພົບພາສາທຸໃຫ້ຜົນທັນທີ.

Verse 48

तस्मात्सर्वं तवाख्यानं कथयामि महामुने । येन मे गर्हितं भोज्यं विभवश्च तथेदृशः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມະຫາມຸນີ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດໃຫ້ທ່ານຟັງ; ໂດຍເຫດນັ້ນອາຫານຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງກາຍເປັນສິ່ງຖືກຕຳນິ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນພິເສດນີ້ຈຶ່ງມາຮອດຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 49

अहमासं पुरा राजा श्वेतोनाम महामुने । आनर्ताधिपतिः पापः सर्वलोकनिपीडकः

ໂອ ມະຫາມຸນີ ໃນການກ່ອນ ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍເປັນກະສັດນາມ ສະເວຕະ (Śveta) ເປັນເຈົ້າຄອງແຫ່ງອານັຣຕະ ເປັນຄົນບາບ ແລະເປັນຜູ້ກົດຂີ່ບີບຄັ້ນປະຊາຊົນທັງປວງ.

Verse 50

न किंचित्प्राङ्मया दत्तं न हुतं जातवेदसि । न च रक्षा कृता लोके न त्राताः शरणागताः

ໃນການກ່ອນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍໃຫ້ທານແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ ບໍ່ເຄີຍຖວາຍເຄື່ອງບູຊາລົງໃນອັກນິ (Agni). ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປົກປ້ອງໃຜໃນໂລກ ແລະບໍ່ໄດ້ຊ່ວຍຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ.

Verse 51

दृष्ट्वादृष्ट्वा मया रत्नं यत्किंचिद्धरणीतले । तद्वै बलाद्धृतं सर्वं सर्वेषामिह देहिनाम्

ບັນດາຮັດຖະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນ—ຫຼືສິ່ງໃດກໍຕາມໃນແຜ່ນດິນ—ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍຶດເອົາດ້ວຍກຳລັງທັງໝົດ ຊິງເອົາຂອງທຸກຊີວິດໃນນີ້.

Verse 52

ततः कालेन दीर्घेण जराग्रस्तस्य मे बलात् । हृतं राज्यं स्वपुत्रेण मां निर्वास्य विगर्हितम्

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນ ແລະຂ້ອຍຖືກຄວາມແກ່ຊະນະກໍາລັງ ລູກຊາຍຂອງຂ້ອຍໄດ້ຍຶດອານາຈັກດ້ວຍກໍາລັງ ແລະໄລ່ຂ້ອຍອອກ ດ້ວຍຄວາມອັບອາຍແລະຖືກຕໍານິ.

Verse 53

ततोऽहं जरया ग्रस्तो वैराग्यं परमं गतः । समायातोऽत्र विप्रेंद्र भ्रममाण इतस्ततः

ຕໍ່ມາ ຂ້ອຍຜູ້ຖືກຄວາມແກ່ທຳລາຍ ໄດ້ບັນລຸຄວາມວາງໃຈຈາກໂລກຢ່າງສູງສຸດ. ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຂ້ອຍພະເດີນພະເດີນໄປມາ ແລະສຸດທ້າຍກໍມາຮອດບ່ອນນີ້.

Verse 54

ततः क्षुत्क्षामकण्ठोऽहं स्नात्वाऽत्र सलिले शुभे । मृतश्च संनिविष्टोहं क्षुधया परिपीडितः

ຕໍ່ມາ ຂ້ອຍຜູ້ມີຄໍແຫ້ງເນື່ອງຈາກຄວາມຫິວຫຍັງ ໄດ້ອາບນ້ຳໃນນ້ຳອັນເປັນມົງຄຸນນີ້. ຖືກຄວາມຫິວຫຍັງບີບຄັ້ນ ຂ້ອຍກໍຕາຍ ແລະລົ້ມລົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 55

प्राविश्याऽत्र जले पुण्ये पंचत्वं समुपागतः । ततश्च तत्क्षणादेव विमानं समुपस्थितम्

ຂ້ອຍເຂົ້າໄປໃນນ້ຳອັນບຸນນີ້ ແລະຮອດຈຸດສິ້ນຊີວິດ ກາຍເປັນໜຶ່ງກັບທາດທັງຫ້າ. ແລະໃນຂະນະນັ້ນເອງ ວິມານຟ້າສະຫວັນກໍປາກົດຂຶ້ນ.

Verse 56

मामन्येन शरीरेण समादाय च किंकराः । तत्रारोप्य ततः प्राप्ता ब्रह्मणः सदनं प्रति

ຕໍ່ມາ ບໍລິວານເທວະດາໄດ້ຮັບຂ້ອຍໄປໃນຮ່າງກາຍໃໝ່ ຍົກຂ້ອຍຂຶ້ນໃສ່ວິມານ ແລະນໍາພາໄປສູ່ສະຖານທີ່ປະທັບຂອງພຣະພຣົມ (ບຣະຫມາ).

Verse 57

दिव्यमाल्यावरधरंदिव्यगन्धानुलेपनम् । दिव्याभरणसंजुष्टं स्तूयमानं च किन्नरैः

ຂ້ອຍຖືກປະດັບດ້ວຍພວງມາລາທິບ ແລະ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມອັນປະນີດ ທາດ້ວຍກິ່ນຫອມທິບ ສວມອາພອນສະຫວັນ ແລະ ຖືກກິນນະຣາທັງຫຼາຍສັນລະເສີນ।

Verse 58

ततो ब्रह्मसभामध्ये ह्यहं तैर्देवकिंकरैः । तादृग्रूपो विचक्षुश्च धारितो ब्रह्मणः पुरः

ຕໍ່ມາ ໃນກາງສະພາຂອງພຣະພຣະຫມາ ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ທິບໄດ້ນຳຂ້ອຍ—ຜູ້ມີຮູບພັນດັ່ງນັ້ນ ແລະ ສາຍຕາສະຫວ່າງໄສ—ເຂົ້າໄປສູ່ພຣະພຣະຫມາໂດຍຕົງ।

Verse 59

सर्वैः सभागतैर्दृष्टा विस्मितास्यैः परस्परम् । अन्यैश्च निन्दमानैश्च धिक्छब्दस्य प्रजल्पकैः

ຜູ້ມາຮ່ວມສະພາທັງຫມົດເຫັນແລ້ວ ຕ່າງມີໃບໜ້າປະຫລາດໃຈ ແລກສາຍຕາກັນໄປມາ; ແຕ່ບາງຄົນກໍຕຳນິ ແລະ ພຶມພຳຄຳດ່າ “ອັບອາຍ!” ຢູ່ເລື້ອຍໆ।

Verse 60

किंकरा ऊचुः । एष देवश्चतुर्वक्त्रः सभेयं तस्य सम्भवा । सर्वैर्देवगणैर्जुष्टा प्रणामः क्रियतामिति

ບັນດາຄິ້ງກະຣາກ່າວວ່າ: “ນີ້ແມ່ນພຣະເທວະຜູ້ມີສີ່ພັກ ຄື ພຣະພຣະຫມາ. ສະພານີ້ເກີດຈາກພຣະອົງ ແລະ ຖືກປະດັບດ້ວຍຫມູ່ເທວະທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກະທຳການນົບນ້ອມ.”

Verse 61

ततोऽहं प्रणिपत्योच्चैस्तं देवं देवसंयुतम् । उपविष्टः सभामध्ये व्रीडयाऽवनतः स्थितः

ຕໍ່ມາ ຂ້ອຍໄດ້ກົ່ມກາບຢ່າງເຄົາລົບສູງສຸດຕໍ່ພຣະເທວະນັ້ນ ຜູ້ມີເທວະທັງຫຼາຍຫ້ອມລ້ອມ; ແລ້ວນັ່ງຢູ່ກາງສະພາ ຂ້ອຍຢືນຢູ່ດ້ວຍຫົວກົ່ມຕໍ່າ ເນື່ອງຈາກຄວາມອັບອາຍ।

Verse 62

यथायथा कथास्तत्र प्रजायन्ते सभातले । देवद्विजनरेन्द्राणां धर्माख्यानानि कुंभज

ໂອ ກຸມພະຊະ! ເມື່ອການສົນທະນານານາເກີດຂຶ້ນໃນພື້ນສະພາ ກໍມີການເລົ່າທຳມະວ່າດ້ວຍເທວະ, ພຣາຫມັນ, ແລະກະສັດທັງຫຼາຍ।

Verse 63

तथातथा ममातीव क्षुद्वृद्धिं संप्रगच्छति । जाने किं भक्षयाम्याशु दृषदः काष्ठमेव वा

ແລ້ວກໍເປັນດັ່ງນັ້ນ ຄວາມຫິວຂອງຂ້ອຍເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງແຮງ. ຂ້ອຍຄິດວ່າ “ຈະກິນຫຍັງໃຫ້ໄວ—ຫີນ ຫຼືແມ່ນໄມ້?”

Verse 64

ततो मया प्रणम्योच्चैर्विज्ञप्तः प्रपितामहः । प्राणिपत्य मुनिश्रेष्ठ लज्जां त्यक्त्वा सुदूरतः

ຕໍ່ມາ ຂ້ອຍໄດ້ກົດກາບຢ່າງເຄົາລົບ ແລ້ວກ່າວທູນຕໍ່ພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ). ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຫຼັງຈາກກົດກາບແລ້ວ ຂ້ອຍກໍລະທິ້ມຄວາມອາຍ ແລະເວົ້າອອກຢ່າງກ້າຫານ।

Verse 65

क्षुधा मां बाधते अतीव सांप्रतं प्रपितामह । तथा पश्यामि नो किंचित्तादृग्भोज्यं प्रयच्छ मे

“ໂອ ພຣະປິຕາມະຫາ, ຄວາມຫິວກຳລັງບີບຄັ້ນຂ້ອຍຢ່າງໜັກໃນບັດນີ້. ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນອາຫານທີ່ຄວນກິນເລີຍ—ຂໍພຣະອົງປະທານອາຫານນັ້ນໃຫ້ຂ້ອຍ.”

Verse 66

क्षुत्पिपासादयो दोषा न विद्यंतेऽत्र ते किल । स्वर्गे स्थितस्य यच्चैतत्तत्किमेवंविधं मम

“ເຂົາກ່າວກັນວ່າ ຄວາມຫິວ ແລະຄວາມກະຫາຍ ເປັນຕົ້ນ ບໍ່ມີຢູ່ໃນທີ່ນີ້. ຖ້າຂ້ອຍຢູ່ໃນສະຫວັນ ເປັນເຫດໃດສະພາບຂອງຂ້ອຍຈຶ່ງເປັນແບບນີ້?”

Verse 67

पितामह उवाच । त्वया नान्नं क्वचिद्दत्तं कस्यचित्पृथिवीतले । तेनात्रापि बुभुक्षा ते वृद्धिं गच्छति दुर्मते

ພຣະປິຕາມະຫາ ກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າບໍ່ເຄີຍໃຫ້ອາຫານແກ່ໃຜເລີຍໃນແຜ່ນດິນ. ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຢູ່ນີ້ ຄວາມຫິວຂອງເຈົ້າກໍເພີ່ມຂຶ້ນ—ໂອ ຜູ້ຫຼົງຜິດ!»

Verse 68

तथा हृतानि रत्नानि यानि दृष्टिगतानि ते । चक्षुर्हीनस्ततो जातो मम लोके गतोऽपि च

«ອີກທັງ ເພັດນິນຈິນດາທີ່ເຂົ້າສູ່ສາຍຕາຂອງເຈົ້າ ເຈົ້າກໍລັກໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີສາຍຕາ ແມ່ນແຕ່ໄດ້ມາຮອດໂລກຂອງຂ້ອຍກໍຕາມ»

Verse 69

यस्त्वं पातकयुक्तोऽपि संप्राप्तो मम मंदिरम् । तद्वक्ष्याम्यखिलं तेऽहं शृणुष्वैकमनाः स्थितः

«ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າຈະເຕັມໄປດ້ວຍບາບ ແຕ່ເຈົ້າກໍມາຮອດວິຫານຂອງຂ້ອຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະບອກໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ທັງໝົດໂດຍຄົບຖ້ວນ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈດຽວ ຢືນຢູ່ນີ້»

Verse 70

यस्मिञ्जले त्वया मुक्ताः प्राणाः पापा त्मनापिच । श्वेतद्वीपपतिस्तत्र कलिकालभयातुरः

«ໃນນ້ຳນັ້ນເອງ ທີ່ເຈົ້າ—ແມ່ນແຕ່ເປັນຄົນບາບ—ໄດ້ປ່ອຍລົມຫາຍໃຈຊີວິດອອກ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງ ສະເວຕະດວີປ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຖືກຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງຍຸກກະລິ ບີບຄັ້ນ»

Verse 71

ततोऽस्य स्पर्शनात्सद्यो विमुक्तः सर्वपातकैः । अन्नादानात्परा पीडा जायते क्षुत्समु द्भवा

«ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ແຕ່ພຽງແຕ່ແຕະຕ້ອງມັນ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງໃນທັນທີ. ແລະການລະເລີຍທານອາຫານ ນຳໃຫ້ເກີດທຸກຂ໌ອັນໃຫຍ່—ທຸກຂ໌ທີ່ເກີດຈາກຄວາມຫິວ»

Verse 72

तथा रत्नापहारेण सञ्जाता चांधता तव । नैवान्यत्कारणं किंचित्सत्यमेतन्मयोदितम्

ເຊັ່ນດຽວກັນ, ຄວາມຕາບອດຂອງເຈົ້າໄດ້ເກີດຂຶ້ນຍ້ອນການລັກຂະໂມຍເພັດພອຍ. ບໍ່ມີສາເຫດອື່ນໃດເລີຍ ນີ້ຄືຄວາມຈິງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເວົ້າ.

Verse 73

ततो मया विधिः प्रोक्तः पुनरेव द्विजोत्तम । एषोऽपि ब्रह्मलोकस्ते नरकादतिरिच्यते । तस्मात्तत्रैव मां देव प्रेषयस्व किमत्र वै

ຈາກນັ້ນ, ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ທວິຊາຊົນ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກາດຂັ້ນຕອນທີ່ກຳນົດໄວ້ອີກຄັ້ງ. ແມ່ນແຕ່ພົມມະໂລກນີ້ຂອງເຈົ້າກໍຍັງເໜືອກວ່ານະລົກ. ດັ່ງນັ້ນ, ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຈົ່ງສົ່ງຂ້າພະເຈົ້າໄປທີ່ນັ້ນເຖີດ ການຢູ່ທີ່ນີ້ມີປະໂຫຍດຫຍັງ?

Verse 74

ब्रह्मोवाच । तस्मात्तत्रैव गच्छ त्वं प्रेषि तोऽसि किमत्र वै । नरके तव वासो न श्वेतद्वीपसमुद्भवम्

ພຣະພົມກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນເຖີດ ເຈົ້າຖືກສົ່ງໄປແລ້ວ; ທຸລະຂອງເຈົ້າຢູ່ທີ່ນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ສຳລັບເຈົ້າບໍ່ມີທີ່ຢູ່ໃນນະລົກ ຜູ້ທີ່ກຳເນີດມາຈາກເກາະສະເວຕະທວີບ.

Verse 75

माहात्म्यं नाशमायाति शास्त्रं स्यात्सत्यवर्जितम् । तस्मात्त्वं नित्यमारूढो विमा ने त्रैवसुन्दरे

ມະຫາດຕະມະຍະ ຈະຖືກທຳລາຍ ແລະພຣະຄຳພີຈະປາສະຈາກຄວາມຈິງ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງປະທັບຢູ່ເທິງລົດສະຫວັນທີ່ມີຊື່ວ່າ ໄຕຣວະສຸນທະຣະ ຕະຫຼອດໄປ.

Verse 76

गत्वा जलाशये तस्मिन्यत्र प्राणाः समुज्झिताः । तमेव निजदेहं च भक्षयस्व यथेच्छया

ຈົ່ງໄປທີ່ໜອງນັ້ນ ບ່ອນທີ່ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດຖືກປະຖິ້ມໄວ້; ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຈົ່ງກິນຮ່າງກາຍຂອງເຈົ້າເອງຕາມທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ.

Verse 77

तद्भविष्यति मद्वाक्या दक्षयं जलमध्यगम् । तावत्कालं च दृष्टिस्ते भोज्यकाले भविष्यति

ດ້ວຍວາຈາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ສິ່ງນັ້ນຈະບັງເກີດຂຶ້ນ: ເຈົ້າຈະຢູ່ໃນນ້ຳໂດຍບໍ່ເສື່ອມສູນ. ສາຍຕາຂອງເຈົ້າຈະກັບຄືນມາໃນເວລາ ກິນອາຫານ ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 78

ततोऽहं तस्य वाक्येन दीपोत्सवदिने सदा । निशीथेऽत्र समा गत्य भक्षयामि निजां तनुम्

ຈາກນັ້ນ, ຕາມຄຳສັ່ງຂອງເພິ່ນ, ໃນມື້ບຸນໄຫຼເຮືອໄຟ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະມາທີ່ນີ້ໃນເວລາທ່ຽງຄືນສະເໝີ ແລະ ກິນຮ່າງກາຍຂອງຕົນເອງ.

Verse 79

ततस्तृप्तिं प्रगच्छामि यावद्दैवं दिनं स्थितम् । मानुषं च तथा वर्षमीदृग्रूपो व्यवस्थितः

ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຮັບຄວາມອີ່ມໜຳສຳລານ ຕະຫຼອດໄລຍະເວລາໜຶ່ງວັນຂອງເທວະດາ ເຊິ່ງເທົ່າກັບໜຶ່ງປີຂອງມະນຸດ; ຂ້າພະເຈົ້າດຳລົງຢູ່ໃນຮູບຮ່າງນີ້.

Verse 80

नास्त्यसाध्यं मुनिश्रेष्ठ तव किंचिज्जगत्त्रये । येनैकं चुलुकं कृत्वा निपीतः पयसांनिधिः

ໂອ້ ພະລືສີຜູ້ປະເສີດ, ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃນສາມໂລກທີ່ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ສຳລັບທ່ານ, ຜູ້ທີ່ດື່ມມະຫາສະໝຸດຈົນແຫ້ງດ້ວຍການຈິບພຽງຄັ້ງດຽວ.

Verse 81

तस्मान्मुने दयां कृत्वा ममोपरि महत्तराम् । अकृत्या द्रक्ष मामस्मात्सर्वलोकविगर्हितात्

ດັ່ງນັ້ນ, ທ່ານພະລືສີເອີຍ, ຂໍຈົ່ງມີຄວາມເມດຕາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ຊ່ວຍຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກບາບກຳນີ້ ທີ່ຖືກປະນາມຈາກທຸກໆໂລກດ້ວຍເທີ້ນ.

Verse 82

तथा दृष्टिप्रदानं मे कुरुष्व मुनिसत्तम । निर्विण्णोऽस्म्यंधभावेन नान्या त्वत्तोऽस्ति मे गतिः

ຂໍທ່ານປະທານສາຍຕາໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫນື່ອຍລ້າຈາກຄວາມມືດບອດ; ນອກຈາກທ່ານ ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງໃດເລີຍ.

Verse 83

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कृपया मम मानसम् । द्रवीभूतं तदा वाक्यमवोचं तं रघूत्तम

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງລາວ ໃຈຂ້າພະເຈົ້າກໍລະລາຍດ້ວຍຄວາມເມດຕາ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ແກ່ຜູ້ສູງສົງນັ້ນ ຜູ້ເປັນຍອດໃນວົງລາຄຸ.

Verse 84

त्वमन्ननिष्क्रयं देहि कण्ठस्थमिह भूषणम् । येन नाशं प्रयात्येषा बुभुक्षा जठरोद्भवा

ຈົ່ງໃຫ້ເຄື່ອງປະດັບທີ່ຢູ່ຄໍຂອງເຈົ້າໃນນີ້ ເປັນຄ່າອາຫານ; ໂດຍສິ່ງນັ້ນ ຄວາມຫິວທີ່ເກີດຈາກທ້ອງນີ້ຈະສິ້ນໄປ.

Verse 85

तथाऽद्यप्रभृति प्राज्ञ रत्नदीपान्सुनिर्मलान् । अत्रैव सरसस्तीरे देहि दामोदराय च

ແລະຕັ້ງແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາ, ຈົ່ງຖວາຍດວງໄຟຮັດຕະນະອັນບໍລິສຸດໃສ ຢູ່ທີ່ຝັ່ງສະລະນີ້ເທົ່ານັ້ນ, ແລະຖວາຍແດ່ພຣະດາໂມດະຣາດ້ວຍ.

Verse 86

द्धस येन संजायते दृष्टिः शाश्वती तव निर्मला । मम वाक्यादसंदिग्धं सत्येनात्मानमालभे

ໂດຍສິ່ງນີ້ ສາຍຕາອັນບໍລິສຸດ ແລະຖາວອນຂອງເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນ. ຈາກຄໍາຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ; ດ້ວຍຄວາມຈິງ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍວາງຕົນເອງເປັນປະກັນ.

Verse 87

राजोवाच । ममोपरि दयां कृत्वा त्वमेव मुनिसत्तम । गृहाण रत्नसंभूतं कण्ठाभरणमुत्तमम्

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: «ຂໍທ່ານມຸນີຜູ້ປະເສີດ ເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ຂໍຈົ່ງຮັບເຄື່ອງປະດັບຄໍອັນຍອດ ທີ່ເກີດຈາກຮັດຕະນະ»។

Verse 90

ततो दयाभिभूतेन मया तस्य प्रतिग्रहः । निःस्पृहेणापि संचीर्णो मुनिना रण्यवासिना । ततः प्रक्षाल्य मे पादौ यावत्तेनान्ननिष्क्रये । विभूषणमिदं दत्तं सद्भक्त्या भावितात्मने । ततस्तस्य प्रणष्टा सा बुभुक्षा तत्क्षणान्नृप । संजाता परमा तृप्तिर्देवपीयूषसंभवा

«ຕໍ່ມາ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາກະລຸນາ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຮັບຂອງທີ່ລາວຖວາຍ—ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າເປັນມຸນີຜູ້ບໍ່ຍຶດຕິດ ຢູ່ປ່າ. ຫຼັງຈາກລາວລ້າງຕີນຂ້າພະເຈົ້າ ລາວຖວາຍເຄື່ອງປະດັບນີ້ເປັນຄ່າອາຫານ ດ້ວຍສັດທາອັນດີ ແລະໃຈທີ່ບໍລິສຸດ. ໃນທັນທີນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາ, ຄວາມຫິວຂອງລາວຫາຍໄປ ແລະຄວາມອິ່ມໃຈສູງສຸດເກີດຂຶ້ນ ດັ່ງເກີດຈາກນ້ຳອະມຣິຕະຂອງເທວະ»។

Verse 91

तस्य नष्टं मृतं कायं तच्च जीर्णं पुरोद्भवम् । यदासीदक्षयं नित्यं तस्मिंस्तोये व्यवस्थितम्

ກາຍຂອງລາວ—ດັ່ງຫາຍໄປ ດັ່ງຕາຍແລ້ວ ແລະເກົ່າຊຳຮຸດຈາກກຳເນີດເກົ່າ—ຖືກປະຖິ້ມໄວ້; ແຕ່ສິ່ງທີ່ບໍ່ເສື່ອມ ແລະນິລັນດອນໃນຕົວລາວ ຍັງຕັ້ງຢູ່ໃນນ້ຳສັກສິດນັ້ນ।

Verse 92

ततः संस्थापितस्तेन तस्मिन्स्थाने सुभक्तितः । दामोदरो रघुश्रेष्ठ कृत्वा प्रासादमुत्तमम्

ຕໍ່ມາ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງລາກຸ, ດ້ວຍພະຍັນຊະນະແຫ່ງສັດທາອັນດີ ລາວໄດ້ສະຖາປະນາພຣະດາມໂອດະຣະໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ ໂດຍສ້າງພຣະວິຫານອັນງາມສະຫງ່າມິງຄວນ।

Verse 93

तस्याग्रे श्रद्धया युक्तो दीपं दयाद्यथायथा । तथातथा भवेद्दृष्टिस्तस्य नित्यं सुनिर्मलाम्

ເມື່ອຜູ້ມີສັດທາ ຖວາຍປະທີບຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ຊ້ຳໆ ຢ່າງໃດ, ສາຍຕາແຫ່ງການເຫັນຂອງຜູ້ນັ້ນກໍຈະບໍລິສຸດ ແລະແຈ້ງໃສ ຢູ່ເປັນນິດ ຢ່າງນັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 94

ततो मासात्समासाद्य दिव्यचक्षुर्महीपतिः । स बभूव नृपश्रेष्ठः स्पृहणीयतमः सताम्

ຕໍ່ມາເມື່ອຄົບໜຶ່ງເດືອນ ກະສັດນັ້ນໄດ້ບັງເກີດ “ທິວະຈັກຂຸ” ແລະກາຍເປັນພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຄວນແກ່ການສັນລະເສີນຂອງຜູ້ດີທັງຫຼາຍ।

Verse 95

ततः प्रोवाच मां हृष्टः प्रणिपत्य कृतांजलिः । हर्षगद्गदया वाचा प्रस्थितस्त्रिदिवं प्रति

ແລ້ວຕໍ່ມາ ລາວມີໃຈຍິນດີ ໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍ; ກົ້ມກາບດ້ວຍຝາມືປະນົມ ແລະດ້ວຍສຽງສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມປິຕິ ລາວໄດ້ອອກເດີນທາງໄປສູ່ສະຫວັນ।

Verse 96

त्वत्प्रसादात्प्रणष्टा मे बुभुक्षाऽतिसुदारुणा । तथा दृष्टिश्च संजाता दिव्या ब्राह्मणसत्तम

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ຄວາມຫິວໂຫຍອັນຮ້າຍແຮງຂອງຂ້ອຍໄດ້ສູນໄປ; ແລະດ້ວຍກັນນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ ທິວະທັດສະນະກໍເກີດຂຶ້ນໃນຂ້ອຍ।

Verse 97

अनुज्ञां देहि मे तस्माद्येन गच्छामि सांप्रतम् । ब्रह्मलोकं मुनिश्रेष्ठ तीर्थस्यास्य प्रभावतः

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານໃຫ້ອະນຸຍາດແກ່ຂ້ອຍ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ເພື່ອໃຫ້ຂ້ອຍຈາກໄປໃນບັດນີ້ ໄປສູ່ພຣະພຣົມໂລກ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຕີຣຖະນີ້।

Verse 98

ततो मया विनिर्मुक्तः प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः । स जगाम प्रहृष्टात्मा ब्रह्मलोकं सनातनम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຂ້ອຍໄດ້ປ່ອຍເຂົາໄປ; ເຂົາກົ້ມກາບຊ້ຳໆ ແລະດ້ວຍໃຈປິຕິຍິນດີ ເຂົາໄດ້ໄປສູ່ພຣະພຣົມໂລກອັນນິລັນດອນ।

Verse 99

एवं मे भूषणमिदं जातं हस्तगतं पुरा । तव योग्यमिदं ज्ञात्वा तुभ्यं तेन निवेदितम्

ດັ່ງນັ້ນ ເຄື່ອງປະດັບນີ້ໄດ້ມາຢູ່ໃນມືຂ້ອຍຕັ້ງແຕ່ດົນນານ. ຮູ້ວ່າມັນເໝາະສົມກັບເຈົ້າ ເຂົາຈຶ່ງນໍາມາຖວາຍແດ່ເຈົ້າ.

Verse 100

ततः प्रभृति राजेंद्र समागत्यात्र मानवाः । रत्नदीपान्प्रदायोच्चैः स्नात्वाऽत्र सलिले शुभे । कार्तिके मासि निर्यांति देहांते त्रिदिवालयम्

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ໂອ້ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ຄົນພາກັນມາທີ່ນີ້. ຖວາຍດວງໄຟປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະອາບນ້ໍາໃນນ້ໍາອັນມົງຄຸນນີ້; ເມື່ອສິ້ນຊີວິດ—ໂດຍສະເພາະໃນເດືອນກາຣຕິກ—ພວກເຂົາໄປສູ່ວິຫານແຫ່ງສະຫວັນ.

Verse 101

ये पुनः प्राणसंत्यागं प्रकुर्वंति समाहिताः । पापात्मानोऽपि ते यांति ब्रह्मलोकं रघूत्तम

ແລະຜູ້ໃດທີ່ມີໃຈສະຫງົບຮວບຮວມ ຍອມສະຫຼະຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບກໍຍັງໄດ້ໄປຮອດພຣະພຣະມະໂລກ, ໂອ້ ຣະຄູອຸດຕະມະ (ຣາມາ).

Verse 102

ततो दृष्ट्वा सहस्राक्षः प्रभावं तज्जलोद्भवम् । पांसुभिः पूरयामास समंताद्भयसंकुलम्

ຕໍ່ມາ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ເຫັນອໍານາດອັນພິເສດທີ່ເກີດຈາກນ້ໍານັ້ນ; ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ຈຶ່ງໃຊ້ຝຸ່ນດິນຖົມປິດມັນຮອບດ້ານ.

Verse 103

तदद्य दिवसः प्राप्तो दीपोत्सवसमुद्भवः । सुपुण्योऽत्र ममादेशात्त्वं कुरुष्व सुकूपिकाम्

ມື້ນັ້ນບັດນີ້ມາຮອດແລ້ວ—ເປັນວາລະມົງຄຸນທີ່ເກີດງານບຸນໄຟ. ດັ່ງນັ້ນ ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້ອຍ ເຈົ້າຈົ່ງສ້າງບໍ່ນ້ໍານ້ອຍອັນງາມ (kūpikā) ໄວ້ທີ່ນີ້ ອັນເປັນບຸນກຸສົນຍິ່ງໃນສະຖານທີ່ນີ້.

Verse 107

तत्र स्नात्वा पितॄंस्तर्प्य रत्नदीपं प्रदाय च । समस्तं कार्तिकं यावदयोध्यां प्रस्थितास्ततः

ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ອາບນ້ຳ ແລະຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ປິຕຣ (Pitṛs) ພ້ອມທັງຖວາຍປະທີບອັນເປັນຮັດຕະນະ; ແລ້ວຈຶ່ງອອກເດີນທາງໄປອະໂຍທະຍາ ໂດຍຖືພຣະວັດກາຣຕິກະຕະຫຼອດເດືອນ।

Verse 108

ततो विभीषणं मुक्त्वा हनूमंतं च वानरम् । ब्रह्मलोकं गताः सर्वे तत्तीर्थस्य प्रभावतः

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາປະໄວ້ວິພີຊະນະ ແລະວານະຣະຮະນູມານໄວ້ຂ້າງຫຼັງ; ສ່ວນຜູ້ອື່ນທັງໝົດໄດ້ໄປຮອດພຣະພຣະຫມະໂລກ ໂດຍອານຸພາບຂອງຕີຣຖະນັ້ນ।

Verse 109

सूत उवाच । अद्यापि दीपदानं यः कुरुते तत्र सादरम् । संप्राप्ते कार्तिके मासि स्नात्वा तत्र जले शुभे । स सर्वपातकैर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຈົນທຸກມື້ນີ້ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຖວາຍປະທີບຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ—ເມື່ອເດືອນກາຣຕິກະມາຮອດ ແລະໄດ້ອາບນ້ຳໃນນ້ຳອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ—ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນພຣະພຣະຫມະໂລກ।

Verse 110

एवं तत्र समुत्पन्नं तत्तडागं शुभावहम् । आनर्त्तीयं तथा विष्णुकूपिका सा च शोभना

ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ນ້ຳນັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເປັນມົງຄຸນ ແລະນຳພາຄວາມສຸກສະຫວັດ; ມັນຖືກເອີ້ນວ່າ ອານັຣຕຕີຍ (Ānarttīya) ແລະບໍ່ນ້ຳບາດານອັນງາມນັ້ນເອີ້ນວ່າ ວິສນຸກູປິກາ (Viṣṇukūpikā)।