Adhyaya 43

Verse 1

श्रीनारद उवाच । ततोऽहं पार्थ भूयोऽपि जनानुग्रहकाम्यया । प्रत्यक्षदेवं मार्तंडमत्रानेतुमियेष ह

ພຣະນາຣະດະກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ໂອ ພາຣຖະ, ຂ້ອຍອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະອະນຸເຄາະປະຊາຊົນ ໄດ້ຕັ້ງໃຈນໍາມາທີ່ນີ້ ພຣະມາຣຕັນດະ—ເທວະຜູ້ປະຈັກຕາ (ພຣະອາທິດ)—ໃຫ້ປະທັບມາດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 2

सर्वेषां प्राणिनां यस्मादुडुपो भगवान्रविः । इहामुत्र च कौंतेय विश्वद्धारी रविर्मतः

ເນື່ອງຈາກພຣະຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ເປັນເຮືອນໍາທາງໃຫ້ແກ່ສັດມີຊີວິດທັງປວງ, ໂອ ບຸດແຫ່ງກຸນຕີ, ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣະວິຈຶ່ງຖືກນັບຖືວ່າເປັນຜູ້ຄໍ້າຈຸນຈັກກະວານ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າດ້ວຍ.

Verse 3

ये स्मरंति रविं भक्त्या कीर्तयंति च ये नराः । पूजयंति च ये नित्यं कृतार्थास्ते न संशयः

ຜູ້ໃດລະລຶກພຣະຣະວິດ້ວຍສັດທາ ສັນລະເສີນ ແລະ ບູຊາທຸກວັນ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມສຳເລັດຜົນຊີວິດ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 4

सूर्यभक्तिपरा ये च नित्यं तद्गतमानसाः । ये स्मरंति सदा सूर्यं न ते दुःखस्य भाजिनः

ຜູ້ທີ່ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະສູຣຍະ ໃຈຈົມຢູ່ໃນພຣະອົງເສມອ ແລະ ລະລຶກພຣະອາທິດຢູ່ຕະຫຼອດ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເປັນຜູ້ຮັບທຸກຂ໌ເລີຍ।

Verse 5

भवनानि मनोज्ञानि विविधाभरणाः स्त्रियः । धनं चादृष्टपर्यंतं सूर्यपूजाविधेः फलम्

ເຮືອນເຮືອນທີ່ນ່າຊົມ ນາງຜູ້ປະດັບອາພອນຫຼາກຫຼາຍ ແລະ ຊັບສົມບັດທີ່ຍາວໄປຮອດໂຊກອະນາຄົດທີ່ຍັງບໍ່ເຫັນ—ນີ້ແມ່ນຜົນຂອງພິທີບູຊາພຣະສູຣຍະຕາມບັນຍັດ।

Verse 6

दुर्लभा भक्तिः सूर्ये वा दुर्लभं तस्य चार्चनम् । दानं च दुर्लभं तस्मै ततो होमश्च दुर्लभः

ພັກຕິຕໍ່ພຣະສູຣຍະນັ້ນຫາຍາກ ການບູຊາພຣະອົງກໍຫາຍາກ. ການໃຫ້ທານເພື່ອພຣະອົງກໍຫາຍາກ ແລະ ການທຳໂຮມະບູຊາໄຟເພື່ອພຣະອົງຍິ່ງຫາຍາກກວ່ານັ້ນອີກ।

Verse 7

नमस्कारादिसंयुक्तं रविरित्यक्षरद्वयम् । जिह्वाग्रे वर्तते यस्य सफलं तस्य जीवितम्

ຜູ້ໃດທີ່ຄຳສອງພະຍາງ “ຣະວິ” ອັນປະກອບດ້ວຍການນົບນ້ອມແລະອື່ນໆ ຢູ່ທີ່ປາຍລີ້ນເສມອ—ຊີວິດຂອງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມສຳເລັດຜົນຢ່າງແທ້ຈິງ।

Verse 8

इत्यहं हृदि संचिंत्य माहात्म्यं रविजं महत् । पूर्णं वर्षशतं पार्थ रविं भक्त्या ह्यतोषयम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຄິດຮັກສາໄວ້ໃນໃຈ ມະຫາມະຫິມາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ເກີດຈາກພຣະຣະວິ; ໂອ ປາຣຖະ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບູຊາພຣະຣະວິດ້ວຍພັກຕິ ຄົບຮ້ອຍປີເຕັມ।

Verse 9

जपेन सुविशुद्धेन च्छन्दसां वायुभोजनः । ततः खाद्द्वितीयां मूर्तिं कृत्वा योगबलाद्विभुः

ດ້ວຍການຈະປະອັນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ຕາມສະຫຼອງວິດະ (ສັນສະກຣິດ) ແລະດຳລົງຊີວິດໂດຍອາໄສລົມເປັນອາຫານ; ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍພະລັງຍົກຄະ ຜູ້ມີອຳນາດນັ້ນໄດ້ສ້າງຮູບທີສອງ ແລະສະຖິດຢູ່ໃນຟ້າ।

Verse 10

तेजसा दुर्दृशो भास्वान्प्रत्यक्षः समजायत

ແລ້ວພຣະຜູ້ສ່ອງແສງອັນຮຸ່ງໂຮງ ຜູ້ຍາກຈະເບິ່ງໄດ້ເນື່ອງຈາກລັດສະມີເຜົາໄໝ້ຂອງພຣະອົງ ກໍປາກົດຕໍ່ໜ້າເຂົາຢ່າງແຈ້ງຊັດ।

Verse 11

तमहं प्रांजलिर्भूत्वा नमस्कृत्य रविं प्रभुम् । सामभिर्विविधैर्देवं पर्यतोषयमीश्वरम्

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຢືນດ້ວຍມືປະນົມ; ກ້ມກາບນະມັດສະການພຣະຣະວິຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ ແລະໄດ້ບັນເທີງພຣະເທວະອິດສະວະຣະນັ້ນ ດ້ວຍບົດສະຫຼອງສາມັນຫຼາຍປະເພດ।

Verse 12

तुष्टो मामाह वरदो देवर्षे सुचिरं त्वया । तपसाराधितोऽस्मीति वरं वृणु यथेप्सितम्

ພຣະອົງຜູ້ປະທານພອນ ເມື່ອພໍພຣະໄທແລ້ວ ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: “ໂອ ເທວະຣິສີ, ເຈົ້າໄດ້ບູຊາຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຕະປະສະຢ່າງຍາວນານ. ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈແລ້ວ—ຈົ່ງເລືອກພອນຕາມທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ.”

Verse 13

इत्युक्तोऽहं लोकनाथं प्रांजलिः प्रास्तुवं वचः । यदि तुष्टो भवान्मह्यं यदि देयो वरो मम

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າພັບມືນະມັດສະການ ສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ແລະກ່າວວ່າ: «ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຈະປະທານພອນໃຫ້…»

Verse 14

ततस्ते कामरूपे या कला नाथ प्रवर्तते । राजवर्धनराज्ञा याऽराधिता च जनैः पुरा

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ພຣະນາຖາ, ຂໍໃຫ້ກະລາ/ພຣະປາກົດຮູບຂອງພຣະອົງ ທີ່ດຳລົງຢູ່ໃນກາມະຣູປະ—ອຳນາດທີ່ເຄີຍຖືກບູຊາໂດຍພຣະຣາຊາ ຣາຊະວັດທະນະ ແລະປະຊາຊົນໃນການກ່ອນ—ຂໍໃຫ້ສືບສະຖິດຢູ່ນີ້»

Verse 15

तया च कलया भानो सदात्र स्थातुमर्हसि । ततस्तथेति देवेन प्रोक्ते तुष्टेन भारत

«ໂອ ພານຸ (ພຣະອາທິດ), ດ້ວຍກະລານັ້ນເອງ ພຣະອົງຄວນສະຖິດຢູ່ນີ້ຕະຫຼອດໄປ»; ແລ້ວໂອ ພາຣະຕະ, ພຣະເທວະຜູ້ພໍພຣະໄທ ຕອບວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ»

Verse 16

अस्थापयमहं सूर्यं भट्टादित्याभिधानकम् । भट्टेनस्थापितं यस्मान्मया तस्माद्रविर्जगौ

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະນຸສະຖາປະນາພຣະອາທິດ ໃນນາມ «ພັດຕາອາທິດຍະ». ເນື່ອງຈາກພຣະອາທິດນັ້ນຖືກສະຖາປະນາໂດຍຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ເປັນພັດຕະ—ດັ່ງນັ້ນພຣະອາທິດຈຶ່ງມີຊື່ສຽງດ້ວຍນາມນັ້ນ.

Verse 17

ततः संपूज्य तं पुष्पैः कृतावेशमहं रविम् । भक्त्युद्रेकाप्लुतांगोऽथ स्तुतिमेतामथाचरम्

ຕໍ່ມາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບູຊາພຣະອາທິດນັ້ນຢ່າງຄົບຖ້ວນດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະໄດ້ເຊີນພຣະສະຖິດມາສູ່ພິທີ. ກາຍຂ້າພະເຈົ້າຖືກທ່ວມທົ່ວດ້ວຍຄວາມສັດທາອັນເພີ່ມພູນ ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເລີ່ມປະກອບບົດສັນລະເສີນນີ້.

Verse 18

सर्ववेदरहस्यैश्च नामभिश्च शताष्टभिः । सप्तसप्तिरचिंत्यात्मा महाकारुणिकोत्तमः

ດ້ວຍນາມອັນເປັນຄວາມລັບແຫ່ງເວທາທັງປວງ ຈໍານວນ 108 ນາມ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສຸລິຍະ—ອົງຜູ້ມີມ້າ 7 ຕົວ ພຣະອັດຕະພາບອັນຄາດຄະເນບໍ່ໄດ້ ແລະເປັນມະຫາກະຣຸນາສູງສຸດ।

Verse 19

संजीवनो जयो जीवो जीवनाथो जगत्पतिः । कालाश्रयः कालकर्ता महायोगी महामतिः

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຊຸກຊີວິດ, ຜູ້ຊະນະ, ຊີວິດເອງ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຊີວິດ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ; ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງເວລາ ແລະເປັນຜູ້ສ້າງເວລາ—ມະຫາໂຍຄີ, ມະຫາປັນຍາ।

Verse 20

भूतांतकरणो देवः कमलानन्दनन्दनः । सहस्रपाच्च वरदो दिव्यकुण्डलमण्डितः

ພຣະເທວະຜູ້ດັບສິ້ນຄວາມຫວາດຫວັນຂອງສັດທັງປວງ; ເປັນຄວາມປິຕິຂອງກະມະລາ (ພຣະລັກສະມີ) ແລະອານັນທະ; ຈອມເຈົ້າຜູ້ມີລໍາແສງພັນສາຍ, ຜູ້ປະທານພອນ, ປະດັບດ້ວຍຕຸ້ມຫູທິບພະ।

Verse 21

धर्मप्रियोचितात्मा च सविता वायुवाहनः । आदित्योऽक्रोधनः सूर्यो रश्मिमाली विभावसुः

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຮັກທຳມະ, ມີຈິດໃຈສົມຄວນແລະສູງສົ່ງ; ສະວິຕຣະຜູ້ຂີ່ລົມ; ອາທິຕະຜູ້ປາສຈາກໂກດ; ສຸລິຍະຜູ້ມີພວງມາລາແຫ່ງລໍາແສງ—ວິພາວະສຸ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສ।

Verse 22

दिनकृद्दिनहृन्मौनी सुरथो रथिनांवरः । राज्ञीपतिः स्वर्णरेताः पूषा त्वष्टा दिवाकरः

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ສ້າງວັນ ແລະຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມມືດແຫ່ງວັນ; ມຸນີຜູ້ສງົບ; ສຸຣະຖະ ສາລະຖີມົງຄຸນ, ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດານັກຂີ່ລົດ; ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຣາຊນີ (ອໍານາດອະທິປະໄຕ), ຜູ້ມີເຊື້ອທອງແລະລັດສະໝີທອງ; ພູຊານ ຜູ້ຫຼ້ຽງດູ, ທວັດສະຕຣະ ຊ່າງສະຫວັນ, ແລະ ດິວາກະຣະ ຜູ້ກໍ່ເກີດແສງກາງວັນ।

Verse 23

आकाशतिलको धाता संविभागी मनोहरः । प्रज्ञः प्रजापतिर्धन्यो विष्णुः श्रीशो भिषग्वरः

ພຣະອົງເປັນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງຟ້າ; ທາຕຣ (ຜູ້ຄ້ຳຈຸນ); ຜູ້ແບ່ງສັນທຸກສິ່ງ; ຜູ້ຊັກຈູງໃຈ; ຜູ້ມີປັນຍາ; ປຣະຊາປະຕິ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງຫມົດ; ຜູ້ມີພອນແລະມົງຄຸນ; ວິສນຸ ຜູ້ປົກປ້ອງທົ່ວໄປ; ສຣີຊະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄວາມຮັ່ງມີ; ແລະແພດສູງສຸດ।

Verse 24

आलोककृल्लोकनाथो लोकपालनमस्कृतः । विदिताशयश्च सुनयो महात्मा भक्तवत्सलः

ພຣະອົງເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດແສງສະຫວ່າງ; ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກ; ໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມແມ່ນແຕ່ໂລກະປາລາ ຜູ້ພິທັກໂລກ; ຜູ້ຮູ້ໃຈຄົນທຸກດວງ; ຜູ້ນຳທາງດີ; ມະຫາອາດຕະມາ; ແລະຜູ້ເມດຕາຮັກພັກດີຕໍ່ຜູ້ພັກຕິ।

Verse 25

कीर्तिकीर्तिकरो नित्यो रोचिष्णुः कल्मषापहः । जितानन्दो महावीर्यो हंसः संहारकारकः

ພຣະອົງເປັນກຽດສັກສີເອງ ແລະເປັນຜູ້ປະທານກຽດ; ນິດຕະການ; ສະຫວ່າງໄສ; ຜູ້ກຳຈັດບາບແລະມົນທິນ; ຜູ້ຊະນະຄວາມໂສກດ້ວຍອານັນທະ; ຜູ້ມີວິລະກຳຍິ່ງ; ຫັງສະ—ຫົງບໍລິສຸດ; ແລະພະລັງທີ່ນຳມາການລະລາຍໃນການກຳນົດເວລາອັນຄວນ।

Verse 26

कृतकृत्यः सुसंगश्च बहुज्ञो वचसां पतिः । विश्वपूज्यो मृत्युहारि घृणी धर्मस्य कारणम्

ພຣະອົງເປັນຜູ້ສຳເລັດພະກິດຂອງພຣະອົງ ແລະຜູ້ໃຫ້ຄວາມປາດຖະນາຂອງຜູ້ອື່ນສຳເລັດ; ຜູ້ມີມິດສະຫາຍອັນດີ; ຜູ້ຮູ້ຫຼາຍທຸກຢ່າງ; ຈອມເຈົ້າແຫ່ງວາຈາ; ຖືກບູຊາໂດຍທົ່ວສາກົນ; ຜູ້ກຳຈັດຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງຄວາມຕາຍ; ຄຣິນີ (Ghṛṇī)—ຜູ້ເມດຕາແລະສະຫວ່າງ; ແລະເປັນເຫດແຫ່ງທຳມະທັງປວງ।

Verse 27

प्रणतार्तिहरोऽरोग आयुष्यमान्सुखदः सुखी । मङ्गलं पुण्डरीकाक्षो व्रती व्रतफलप्रदः

ພຣະອົງກຳຈັດຄວາມທຸກຂອງຜູ້ທີ່ນົບນ້ອມກົດກະບົດ; ປອດໂລກ ແລະປະທານສຸຂະພາບ; ປະທານອາຍຸຍືນ; ໃຫ້ຄວາມສຸກ ແລະພຣະອົງເອງເປັນຄວາມສຸກ; ເປັນມົງຄຸນ; ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ; ມັ່ນຄົງໃນວຣະຕະ; ແລະເປັນຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງວຣະຕະ।

Verse 28

शुचिः पूर्णो मोक्षमार्गदाता भोक्ता महेश्वरः । धन्वंतरिः प्रियाभाषी धनुर्वेदविदेकराट

ພຣະອົງບໍລິສຸດ ແລະ ສົມບູນ; ຜູ້ປະທານເສັ້ນທາງໄປສູ່ໂມກສະ; ຜູ້ຮັບສ່ວນແຫ່ງຍັດຍາ; ມະເຫສະວະຣະ; ທັນວັນຕະຣິ ແພດຜູ້ຢາຮັກສາໂລກ; ຜູ້ເວົ້າວາຈາຫວານ; ແລະ ອະທິຣາດຜູ້ຮູ້ວິຊາທະນູວິທະຍາ ຢ່າງບໍ່ມີໃຜເທົ່າທຽມ.

Verse 29

जगत्पिता धूमकेतुर्विधूतो ध्वांतहा गुरुः । गोपतिश्च कृतातिथ्यः शुभाचारः शुचिप्रियः

ພຣະອົງແມ່ນພໍ່ແຫ່ງໂລກ; ຜູ້ມີທຸງແຫ່ງແສງດັ່ງດາວຫາງ; ຜູ້ສັ່ນສະເທືອນແລະກະຈາຍຄວາມຊົ່ວ; ຜູ້ທຳລາຍຄວາມມືດ; ຄູບາອາຈານ; ເຈົ້າແຫ່ງຝູງງົວ ແລະ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງ; ຜູ້ນັບຖືແຂກ; ຜູ້ປະພຶດມົງຄຸນ; ແລະ ຜູ້ຮັກຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 30

सामप्रियो लोकबन्धुर्नैकरूपो युगादिकृत् । धर्मसेतुर्लोकसाक्षी खेटतऋ सर्वदः प्रभुः

ພຣະອົງຊົມຊອບສາມະ (ບົດສັນລະເສີນແຫ່ງສາມະເວດ ແລະ ຄວາມກົງກຽວ); ເປັນຍາດມິດຂອງໂລກ; ມີຮູບຫຼາຍປະການ; ຜູ້ສ້າງຕົ້ນກຳເນີດແຫ່ງຍຸກ; ສະພານແຫ່ງທັມມະ; ພະຍານແຫ່ງໂລກ; ຜູ້ຖືຈັກຣາອັນສ່ອງສະຫວ່າງ; ຜູ້ໃຫ້ທຸກສິ່ງ; ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕ.

Verse 31

मयैवं संस्तुतो भानुर्नाम्नामष्टशतेन च । तुष्यतां सर्वलोकानां सर्वलोकप्रियो विभुः

ດັ່ງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສັນລະເສີນພຣະພານຸ ດ້ວຍນາມ 108 ປະການ; ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກແຫ່ງ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງທຸກໂລກ—ຈົ່ງພໍໃຈ ເພື່ອຄວາມສຸກສະຫວັດດີແກ່ທຸກພູມພາກ.

Verse 32

इत्येवं संस्तवात्प्रीतो भास्करो मामवोचत । सदात्र कलया स्थास्ये देवर्षे त्वत्प्रियेप्सया

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ຜູ້ພໍໃຈດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນີ້ ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: “ໂອ ເທວະຣິສິ, ເພື່ອສຳເລັດສິ່ງທີ່ເຈົ້າຮັກປາຖະໜາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະສະຖິດຢູ່ທີ່ນີ້ຕະຫຼອດໄປ ດ້ວຍສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງລັດສະມີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 33

यो मामत्र महाभक्त्या भट्टादित्यं प्रपूजयेत् । सहस्रशः का मरूपे संपूज्याप्नोति तत्फलम्

ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນີ້ ດ້ວຍສັດທາອັນຍິ່ງ ບູຊາຂ້າພະເຈົ້າໃນນາມ «ພັດຕາດິຕະຍະ» ຈະໄດ້ຜົນເທົ່າກັບບູຊາທີ່ກາມະຣູປາ ພັນເທື່ອ.

Verse 34

मामुद्दिश्य च यो विप्रः स्वल्पं वा यदि वा बहु । दास्यतेऽत्राक्षयं तच्च ग्रहीष्ये करजं यथा

ແລະ ພຣາຫມັນຜູ້ໃດ ທີ່ອຸທິດແດ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວໃຫ້ທານຢູ່ທີ່ນີ້ ຈະນ້ອຍຫຼືຫຼາຍ ທານນັ້ນຈະເປັນອະຄະຍະ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮັບເຫມືອນຮັບສ່ວນອາກອນທີ່ຊອບທຳ.

Verse 35

रक्तोत्पलैश्च कह्लारैः केसरैः करवीरकैः । शतत्रयैर्महाप्दमै रविवारेण मानवः

ດ້ວຍດອກບົວແດງ, ດອກບົວຟ້າ (ຄະຫລາຣ), ເກສອນຫອມ (saffron) ແລະດອກກະຣະວີຣ (oleander), ພ້ອມດ້ວຍດອກບົວໃຫຍ່ 300 ດອກ; ໃນວັນອາທິດ ຄວນບູຊາ.

Verse 36

सप्तम्यामथ षष्ठ्यां वा येऽर्चयिष्यंति मामिह । यान्यान्प्रार्थयते कामांस्तांतान्प्राप्स्यति निश्चितम्

ຜູ້ໃດບູຊາຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ທີ່ນີ້ ໃນວັນທີ 7 ຫຼືວັນທີ 6 ຕາມຈັນທະປະຕິທິນ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາຖະໜາທີ່ອະທິຖານໄວ້ທັງຫມົດ ຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 37

दर्शनान्मम भक्त्या च नाशो व्याधिदरिद्रयोः । प्रणामात्स्वर्गमाप्नोति श्रुत्वा मोक्षं च नित्यशः

ດ້ວຍການໄດ້ເຫັນຂ້າພະເຈົ້າ (ດາຣະຊະນະ) ແລະດ້ວຍຄວາມພັກດີຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ໂລກໄພແລະຄວາມທຸກຍາກຈະຖືກທຳລາຍ. ດ້ວຍການກົ້ມກາບ ຈະໄດ້ສະຫວັນ; ແລະດ້ວຍການຟັງຄຸນຄວາມຍິ່ງນີ້ເປັນນິດ ຈະໄດ້ໂມກສະ.

Verse 38

अभक्तिं यश्च कर्ता मे स गच्छेन्निश्चिंतं क्षयम् । अष्टोत्तरशतं नाम ममाग्रे यत्त्वयेरितम्

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ກະທຳຄວາມບໍ່ເຄົາລົບຕໍ່ເຮົາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ຄວາມພິນາດໂດຍບໍ່ຕ້ອງກັງວົນ. ແລະນາມ 108 ຂອງເຮົາ ທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວຕໍ່ໜ້າເຮົາ—

Verse 39

त्रिकालमेककालं वा पठतः श्रृणुयत्फलम् । कीर्तिमान्सुभगो विद्वान्सुसुखी प्रियदर्शनः

ຈົ່ງຟັງຜົນຂອງຜູ້ທີ່ສວດສາມເວລາຕໍ່ມື້ ຫຼືແມ່ນແຕ່ເທື່ອດຽວ: ຜູ້ນັ້ນຈະມີຊື່ສຽງ ມີສິຣິມົງຄຸນ ມີປັນຍາ ມີຄວາມສຸກຢ່າງຍິ່ງ ແລະນ່າເບິ່ງນ່າຊົມ.

Verse 40

भवेद्वर्षशतायुश्च सर्वरोगविवर्जितः । यस्त्विदं श्रृणुयान्नित्यं पठेद्वा प्रयतः शुचिः

ຜູ້ນັ້ນຈະມີອາຍຸຮ້ອຍປີ ແລະພົ້ນຈາກໂລກພະຍາດທັງປວງ—ຜູ້ທີ່ມີວິໄນ ແລະບໍລິສຸດ ຟັງເປັນນິດ ຫຼືສວດອ່ານເປັນປະຈຳ.

Verse 41

अक्षयं स्वल्पमप्यन्नं भवेत्तस्योपसाधितम् । विजयी च भवेन्नित्यं तथा जातिस्मरो भवेत्

ແມ່ນແຕ່ອາຫານນ້ອຍນິດ ກໍຈະກາຍເປັນບໍ່ໝົດສິ້ນສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ດັ່ງມີການຈັດຫາຢ່າງພໍພຽງ. ລາວຈະເປັນຜູ້ຊະນະເປັນນິດ ແລະຈະເປັນຜູ້ລະລຶກຊາດໄດ້.

Verse 42

तस्मादेतत्त्वया जाप्यं परं स्वस्त्ययनं महत् । तथा ममाग्रे कुंडं च कुरु स्नानार्थमुत्तमम्

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຄວນສວດພຳນຶກ (japa) ນີ້—ເປັນສະວັດສະຕະຍະນະ (Svastyayana) ອັນສູງສຸດ ແລະຍິ່ງໃຫຍ່ ເປັນຄຳອະທິຖານມົງຄຸນ. ແລະຕໍ່ໜ້າເຮົາ ຈົ່ງສ້າງກຸນດະ (kuṇḍa) ສຳລັບການອາບນ້ຳອັນປະເສີດດ້ວຍ.

Verse 43

कामरूपकला यत्र तत्र कुंडं वने भवेत् । एवं दत्त्वा वरान्भानुस्तत्रैवां तरधीयत

ບ່ອນໃດທີ່ມີພະລັງແຫ່ງ ກາມຣູປະ ຢູ່ ບ່ອນນັ້ນໃນປ່າ ກໍເກີດມີກຸນດະໜຶ່ງ. ເມື່ອປະທານພອນແລ້ວ ພານຸ (ພະອາທິດ) ກໍຫາຍໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ.

Verse 44

ततो भास्करवाक्येन सिद्धेशस्य च सव्यतः । वनमध्ये मया कुंडं कृतं दर्भशलाकया

ຕໍ່ມາ ຕາມພະວາຈາຂອງພະອາທິດ ແລະຢູ່ດ້ານຊ້າຍຂອງ ສິດເທສະ ໃນກາງປ່າ ຂ້ອຍໄດ້ສ້າງກຸນດະໜຶ່ງ ໂດຍໃຊ້ກ້ານຫຍ້າດັບພະ.

Verse 45

कामरूपभवं कुंडं वृक्षास्ते चापि भारत । संलीनास्तन्महाश्चर्यं ममाजायत चेतसि

ໂອ ພາຣະຕະ, ກຸນດະທີ່ເກີດຈາກ ກາມຣູປະ ແລະແມ່ນແຕ່ຕົ້ນໄມ້ເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍຄືກັນກັບວ່າໄດ້ຫຼວມລົງເປັນອັນດຽວ. ຈາກນັ້ນ ຄວາມອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂ້ອຍ.

Verse 46

माघमासस्य शुक्लायां सप्तम्यां स्त्री नरोऽपि वा । स्नानं कुंडे शुभं कृत्वा भट्टादित्यं प्रपश्यति

ໃນວັນທີ 7 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນມາຄະ ຈະເປັນຍິງຫຼືຊາຍກໍຕາມ ເມື່ອອາບນ້ຳມົງຄຸນໃນກຸນດະແລ້ວ ຍ່ອມໄດ້ເຫັນ ພັດຕາດິຕະ (ພະອາທິດ).

Verse 47

तस्यानंतं भवेत्पुण्यं रथं यश्च प्रपूजयेत् । रथयात्रां च कुरुते यस्मिन्यस्मिन्नसौ पथि

ຜູ້ໃດບູຊາລົດຮົບນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມໄດ້ບຸນອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ. ແລະຜູ້ໃດຈັດພິທີຣະຖະຍາຕຣາ ຕາມເສັ້ນທາງໃດທີ່ລົດນັ້ນເຄື່ອນໄປ ກໍໄດ້ບຸນເຊັ່ນກັນ.

Verse 48

ये च पश्यंति लोकास्ते धन्याः सर्वे न संशयः । पुत्रधान्यधनैर्युक्ता नीरुजस्तेजसाऽन्विताः

ຜູ້ຄົນທັງຫຼາຍຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ເຫັນສິ່ງນັ້ນ—ທຸກຄົນລ້ວນເປັນຜູ້ມີພອນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ; ພ້ອມດ້ວຍລູກຫຼານ ເຂົ້າກິນ ແລະຊັບສິນ; ປອດໂລກ ແລະສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຕະຈະ.

Verse 49

भविष्यंति नरास्ते ये कारयंति रथोत्सवम् । गंगादिसर्वतीर्थेषु यत्फलं कीर्तितं बुधैः

ບຸລຸດຜູ້ໃດທີ່ຈັດໃຫ້ມີພິທີງານລົດບຸນ (ຣະຖົດສະວະ) ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນດຽວກັນກັບຜົນທີ່ນັກປັນຍາກ່າວໄວ້ ຈາກການອາບນ້ຳແລະບູຊາຢູ່ທີ່ຕີຣຖະທັງປວງ ເລີ່ມຈາກແມ່ນ້ຳຄົງຄາ.

Verse 50

भट्टादित्यस्य कुंडे च तत्फलं सप्तमीदिने । तत्र कुंडे च यः स्नात्वा सूर्यार्घ्यं प्रयच्छति । कपिला गोशतस्यासौ दत्तस्य फलमश्नुते

ຜົນບຸນນັ້ນເອງ ຈະໄດ້ຮັບທີ່ກຸນດະຂອງ ພັດຕາດິຕະ ໃນວັນສັບຕະມີ. ແລະຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນກຸນດະນັ້ນ ແລ້ວຖວາຍອັຣຄະຍະແດ່ພຣະອາທິດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນເທົ່າກັບການຖວາຍທານງົວສີນ້ຳຕານ (ກະປິລາ) ໜຶ່ງຮ້ອຍຕົວ.

Verse 51

अर्जुर उवाच । वासुदेवादयः सर्वे वदंत्येवं महामुने

ອັຣຈຸຣະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະຫາມຸນີ, ທຸກທ່ານເລີ່ມຈາກ ວາສຸເທວະ ກໍກ່າວຢ່າງນີ້ແທ້.”

Verse 52

भास्करार्घं विना पातः कृतं सर्वं च निष्फलम् । तस्याहं श्रोतुमिच्छामि विधिं विधिविदां वर

ຖ້າບໍ່ຖວາຍອັຣຄະຍະແດ່ ພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ການສວດສາທະຍາຍ ແລະການປະຕິບັດທັງປວງທີ່ເຮັດໄວ້ຈະເປັນໄຮ້ຜົນ. ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງວິທີການອັນຖືກຕ້ອງ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ພິທີ.

Verse 53

नारद उवाच । यथा ब्रह्मादयो देवा यच्छंत्यर्घं महात्मने । भास्कराय श्रृणु त्वं तं विधिं सर्वाघनाशनम्

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງວິທີການທີ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ເທວະອື່ນໆ ຖວາຍອາຣະຄະຍະແດ່ພຣະພາສະກະຣະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່. ຈົ່ງຟັງພິທີນັ້ນ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 54

प्रथमं तावत्प्रत्युषे उदिते सूर्ये शुचिर्भूत्वा गोमयकृतमंडलस्योपरि रक्तचंदनेन मंडलकं कृत्वा ततस्ताम्रपात्रे रक्तचंदनोदकश्वेतचंदनादिद्रव्यैः प्रपूरणं कृत्वा तन्मध्ये हेमाक्षतदूर्वादधिसर्पीषि परिक्षिप्य स्थापयेत्

ກ່ອນອື່ນ ໃນຍາມອາລຸນເມື່ອພຣະອາທິດໄດ້ຂຶ້ນແລ້ວ ຈົ່ງຊຳລະກາຍໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລ້ວໃນມະນະດົງທີ່ເຮັດດ້ວຍຂີ້ງົວ ໃຫ້ຂີດວົງນ້ອຍດ້ວຍຈັນທະນາແດງ. ຕໍ່ມາ ໃຫ້ເຕີມພາຊະນະທອງແດງດ້ວຍນ້ຳຜະສົມຈັນທະນາແດງ ແລະ ສິ່ງອື່ນໆ ເຊັ່ນ ຈັນທະນາຂາວ ແລ້ວວາງໄວ້ ໂດຍໂຮຍໃສ່ໃນນັ້ນ ເຂົ້າອັກຊະຕະສີຄຳ, ຫຍ້າດູຣະວາ, ນົມສົ້ມ ແລະ ນ້ຳມັນເນີຍ (ກີ).

Verse 55

स्वशरीरमालभेत् अनेन मंत्रेण । ओंखखोल्काय नमः । सप्तवारानुच्चार्य स्थातव्यम् । तेन शुद्धिरुपसंजायते देहस्यार्चार्हता भवति । पश्चादासनस्थं देवं सवितारं मंडलमध्ये द्वादशात्मकं सुरादिभिः संपूज्यमानं ध्यात्वा पूर्वोक्तमर्घपात्रं शिरसि कृत्वा भूमौ जानुनी निपात्य सूर्याभिमुखस्तद्गतमनाभूत्वार्घमंत्रमुदाहरेत् । तदुच्यते सूर्यवक्त्राद्विनिर्गतमिति

ຈົ່ງແຕະຫຼືຊະໂລມຮ່າງກາຍຂອງຕົນດ້ວຍມົນຕຣານີ້: «ໂອມ ຂະຂໂຂນກາຍ ນະມະຫະ». ອອກສຽງ 7 ຄັ້ງ ແລ້ວຢືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ; ດ້ວຍນັ້ນຄວາມບໍລິສຸດເກີດຂຶ້ນ ແລະ ກາຍຈຶ່ງເໝາະສົມສຳລັບການບູຊາ. ຕໍ່ມາ ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະສະວິຕຣະ ປະທັບນັ່ງເທິງອາສນະໃນມັນດະລາ ເປັນເທວະ 12 ພາກ ແລະ ຖືກເທວະທັງຫຼາຍບູຊາ. ແລ້ວຍົກພາຊະນະອາຣະຄະຍະທີ່ຈັດໄວ້ຂຶ້ນເທິງສີສະ, ຄຸກເຂົ່າລົງກັບພື້ນ ຫັນໜ້າໄປຫາພຣະອາທິດ ດ້ວຍໃຈຈົມຢູ່ໃນພຣະອົງ ແລ້ວກ່າວມົນຕຣາອາຣະຄະຍະ—ທີ່ກ່າວກັນວ່າອອກຈາກພຣະໂອສຖຂອງພຣະອາທິດເອງ.

Verse 56

यस्योच्चारणशब्देन रथं संस्थाप्य भास्करः । प्रतिगृह्णाति चैवार्घ्यं वरमिष्टं च यच्छति

ດ້ວຍສຽງແຫ່ງການອອກສຽງມົນຕຣານັ້ນເທົ່ານັ້ນ ພຣະພາສະກະຣະຈັດຕັ້ງລົດຮົບຂອງພຣະອົງໃຫ້ຢຸດຢູ່ ຮັບອາຣະຄະຍະ ແລະ ປະທານພອນທີ່ປາດຖະໜາ.

Verse 57

ओंयस्याहुः सप्त च्छंदांसि रथे तिष्ठंति वाजिनः । अरुणः सारथिर्यस्य रथवाहोऽग्रतः स्थितः

ໂອມ. ເຂົາກ່າວວ່າ ສະບັບສຽງສັນທະ (ຉັນທະ) ແຫ່ງເວດະ 7 ປະການ ຢືນເປັນມ້າລາກລົດໃນລົດຮົບຂອງພຣະອົງ; ແລະ ອາຣຸນະ ເປັນສາຣະຖິຂອງພຣະອົງ ຢືນຢູ່ຂ້າງໜ້າເປັນຜູ້ຂັບລົດ.

Verse 58

जया च विजया चैव जयंती पापनाशनी । इडा च पिंगला चैव वहंतोऽश्वमुखास्तथा

ຊະຍາ ແລະ ວິຊະຍາ ພ້ອມທັງ ຊະຍັນຕີ ຜູ້ທຳລາຍບາບ; ອີດາ ແລະ ປິງກະລາ ກໍເປັນຜູ້ຖືຮັບ ມີໜ້າເປັນມ້າເຊັ່ນກັນ।

Verse 59

डिंडिश्च शेषनागश्च गणाध्यक्षस्तथैव च । स्कंदरेवंततार्क्ष्याश्च तथा कल्माषपक्षिणौ

ດິນດິ, ເສສະນາກ ແລະ ຄະນາທະຍັກສະ ກໍມີ; ອີກທັງ ສະກັນດະ, ເຣວັນຕະ, ຕາຣກສະຍະ; ແລະ ນົກສອງຕົວນາມ ກັລມາສ ດ້ວຍ।

Verse 60

राज्ञी च निक्षुभा देवी ललिता चैव संज्ञिका । तथा यज्ञभुजो देवा ये चान्ये परिकीर्तिताः

ຣາຊຍນີ ແລະ ເທວີ ນິກຊຸພາ, ພ້ອມທັງ ລະລິຕາ ຜູ້ມີນາມດັ່ງນັ້ນ; ອີກທັງ ເທວະຜູ້ຮັບສ່ວນໃນຍັດ ແລະ ຜູ້ອື່ນໆ ທີ່ໄດ້ຖືກກ່າວນາມແລ້ວ।

Verse 61

एभिः परिवृतो योऽसावधरोत्तरवासिभिः । तमहं लोककर्तारमाह्वयामि तमोपहम्

ຜູ້ນັ້ນຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍສັດທັງຫຼາຍ ຜູ້ຢູ່ເທິງແລະລຸ່ມ; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍອັນເຊີນ ຜູ້ສ້າງໂລກ ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມມືດ।

Verse 62

अम्मयो भगवान्भानुरमुं यज्ञं प्रवर्तयन् । इदमर्घ्यं च पाद्यं च प्रगृहाण नमोनमः

ໂອ້ ພະພານຸ ພະຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ເປັນອະມຣິຕະແຫ່ງນ້ຳຫວານ, ຜູ້ໃຫ້ຍັດນີ້ເຄື່ອນໄຫວ—ຂໍຈົ່ງຮັບອາຣຄະຍະນີ້ ແລະ ນ້ຳລ້າງພະບາດນີ້. ນະໂມ ນະໂມ ແດ່ພຣະອົງ।

Verse 63

आवाहनम् । सहस्रकिरण वरद जीवनरूप ते नमः । इति सांनिध्यकरणम् ओंवषट् इत्युच्चार्य सूर्यस्य चरणयुगलं पश्यन् भुवि पद्म्यां पात्रीं निर्वापयेत् पाद्यं तदुच्यते । एवं पाद्यं दत्त्वा बद्धांजलिः सुस्वागतमिति कुर्यात् । स्वागतं भगवन्नेहि मम प्रसादं विधाय आस्यताम् । इह गृहाण पूजां च प्रसादं च धिया कुरु । तिष्ठ त्वं तावदत्रैव यावत्पूजां करोम्यहम्

ອາວາຫນະ (ການເຊີນ): «ໂອ ພຣະສູຣຍະ ຜູ້ມີລັງສີພັນດວງ, ຜູ້ປະທານພອນ, ຜູ້ມີຮູບເປັນຊີວິດ—ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ» ດັ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ເກີດສານນິດທິ. ແລ້ວກ່າວ «ໂອມ ວະສັດ» ແລະເບິ່ງຄູ່ພຣະບາດຂອງສູຣຍະ ຈຶ່ງຮິນນ້ຳລົງໃນພາຊະນະມີໝາຍດອກບົວທີ່ວາງໄວ້ບນດິນ—ນີ້ເອີ້ນວ່າ ປາດຍະ (ນ້ຳລ້າງພຣະບາດ). ເມື່ອຖວາຍປາດຍະແລ້ວ ພົນມືຂຶ້ນແລະກ່າວ «ສະຫວາຍດີ». «ສະຫວາຍດີ ພຣະພະຄະວານ, ຂໍເຊີນມາ—ຂໍປະທານພຣະກະລຸນາ ແລະປະທັບນັ່ງ. ຂໍຮັບການບູຊາ ແລະປຣະສາດນີ້ ດ້ວຍໃຈເມດຕາ. ຂໍປະທັບຢູ່ນີ້ ຈົນກວ່າຂ້າພະເຈົ້າຈະບູຊາສຳເລັດ»។

Verse 64

एवं विज्ञापनं दद्यादनेन मंत्रेण कमलासनम् । तत्कमलासनं कमलनंदन उपाविशति । आसन उपविष्टस्य शेषां पूजां नियोजयेत् अनेन विधानेन । ओंसोममूर्तिक्षीरोदपतये नमः । इति क्षीरादिस्नपनम् । ओंभास्कराय नीरव सिने नमः । इति जलस्नानम् ततो वासोयुगं शुभ्रं दद्यात् अनेन मंत्रेण । इदं वासोयुगं सूर्य गृहाण कृपया मम । कटिभूषणमेकं ते द्वितीयं चांगप्रावरणम्

ເມື່ອກ່າວຄຳທູນຂໍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍອາສນະດອກບົວດ້ວຍມົນຕຣານີ້. ພຣະຜູ້ປະທັບເທິງດອກບົວ (ສູຣຍະ) ຜູ້ຊື່ນຊົມດອກບົວ ປະທັບນັ່ງເທິງອາສນະນັ້ນ. ເມື່ອພຣະອົງປະທັບນັ່ງແລ້ວ ຈຶ່ງຈັດບູຊາທີ່ເຫຼືອຕາມລຳດັບນີ້. «ໂອມ—ນະມະແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ, ຜູ້ມີຮູບເປັນໂສມ»—ນີ້ແມ່ນການສະນານດ້ວຍນ້ຳນົມແລະອື່ນໆ. «ໂອມ—ນະມະແດ່ພາສະກະຣະ ຜູ້ສະງົບ»—ນີ້ແມ່ນການອາບນ້ຳ. ແລ້ວຖວາຍຜ້າຂາວບໍລິສຸດຄູ່ໜຶ່ງດ້ວຍມົນຕຣານີ້: «ໂອ ສູຣຍະ, ຂໍຮັບຜ້າຄູ່ນີ້ຈາກຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍພຣະເມດຕາ—ຜືນໜຶ່ງເປັນເຄື່ອງປະດັບສະໂພກ, ອີກຜືນເປັນຜ້າຄຸມອະໄວຍະວະ»។

Verse 65

ततो यज्ञोपवीतं दद्यात् अनेन मंत्रेण । सूत्रतंतुमयं शुद्धं पवित्रमिदमुत्तमम् । यज्ञोपवीतं देवेश प्रगृहाण नमोऽस्तु ते

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງຖວາຍຍັຊໂຍປະວີຕະ (ສາຍສັກສິດ) ດ້ວຍມົນຕຣານີ້: «ຍັຊໂຍປະວີຕະອັນດີເລີດນີ້ ເຮັດຈາກເສັ້ນດ້າຍບໍລິສຸດ ແລະເປັນສິ່ງຊຳລະມົນທິນສູງສຸດ—ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຂໍຮັບໄວ້. ນະມະແດ່ພຣະອົງ»។

Verse 66

ततो यथाशक्ति श्वेतमुकुटमुद्रिकादिभूषणानि दद्यात् अनेन मंत्रेण । मुकुटो रत्ननद्धोऽयं मुद्रिकां भूषणानि च । अलंकारं गृहणेमं मया भक्त्या समर्पितम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຈຶ່ງຖວາຍເຄື່ອງປະດັບເຊັ່ນ ມົກຸດສີຂາວ ແລະແຫວນ ເປັນຕົ້ນ ດ້ວຍມົນຕຣານີ້: «ມົກຸດນີ້ປະດັບດ້ວຍອັນມະນີ, ພ້ອມດ້ວຍແຫວນ ແລະເຄື່ອງປະດັບອື່ນໆ. ຂໍພຣະອົງຮັບເຄື່ອງປະດັບນີ້ ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຖວາຍດ້ວຍພັກຕິ»។

Verse 67

एवमलंकारं निवेद्य पश्चात्केशरकुंकुमकर्पूररक्तचंदनमिश्रमनुलेपनं दद्यात्

ເມື່ອຖວາຍເຄື່ອງປະດັບແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍຂີ້ຜຶ້ງລູບທາອັນຫອມ ທີ່ປະສົມກັນດ້ວຍ ເກສະຣະ (saffron), ກຸງກຸມ, ກາມຟໍ (camphor) ແລະ ຈັນທະນະແດງ (red sandalwood).

Verse 68

ओंतवातिप्रिय वृक्षाणां रसोऽयं तिग्मदीधिते । स तवैवोचितः स्वामिन्गृहाण कृपया मम

ໂອມ. ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີລຳແສງແຫຼມກ້າ, ຣະສະນີ້ອັນໄດ້ມາຈາກຕົ້ນໄມ້ທີ່ພຣະອົງຮັກ ເໝາະສົມສຳລັບພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ. ຂໍພຣະອົງຮັບໄວ້ດ້ວຍຄວາມເມດຕາຈາກຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 69

ततश्चंपकजपाकरवीरकर्णककेसरकोकनदादिभिः पूजां कुर्यात्

ແລ້ວຈຶ່ງຄວນປະກອບພິທີບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ເຊັ່ນ ຈຳປາກ, ຈະປາ, ກະຣະວີຣ, ກັນນິກາ, ເກສະຣ, ໂກກະນະດາ ແລະອື່ນໆ.

Verse 70

ओंवनस्पतिरसो दिव्यो गंधाढ्यो गंध उत्तमः । आहारः सर्वदेवानां धूपोऽयं प्रतिगृह्यताम्

ໂອມ. ທູບນີ້ແມ່ນຣະສະອັນທິບຂອງເຈົ້າແຫ່ງປ່າ (ຕົ້ນໄມ້), ອຸດົມດ້ວຍກິ່ນຫອມ ແລະເປັນກິ່ນຫອມສູງສຸດ; ເປັນດັ່ງອາຫານແກ່ເທວະທັງປວງ. ຂໍໃຫ້ທູບນີ້ຖືກຮັບໄວ້.

Verse 71

शल्लकीधूपमंत्रः । ततः पायसादिनिष्पन्नं नैवेद्यं निवेदयेदनेन मंत्रेण । नैवेद्यममृतं सर्वभूतानां प्राणवर्धनम् । पूर्णपात्रे मया दत्तं प्रतिगृह्ण प्रसीद मे

ນີ້ແມ່ນມົນຕຣາທູບຊັລລະກີ. ແລ້ວຈຶ່ງຄວນນຳເນໄວເທຍ (naivedya) ທີ່ປຸງຈາກປາຍະສະ (pāyasa) ແລະອາຫານອື່ນໆ ມາຖວາຍດ້ວຍມົນຕຣານີ້: «ເນໄວເທຍນີ້ດຸດດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕ, ເພີ່ມພູນພະລັງຊີວິດແກ່ສັດທັງປວງ. ຂ້າພະເຈົ້າຖວາຍໃນພາຊະນະທີ່ເຕັມ, ຂໍພຣະອົງຮັບໄວ້ ແລະໂປດເມດຕາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ»

Verse 72

ततः शौचोदकतांबूलदीपारार्तिकशीतलिकापुनः पूजादि निवेद्य यथाशक्त्या स्तुत्वा सुकृतं दुष्कृतं वा क्षमस्वेति प्रोच्य विसर्जयेत् । ततो भूयो नमस्य हेमवस्त्रोपवीतालंकारान् ब्राह्मणाय निवेद्य निर्माल्यं संहृत्यांभसि निक्षिपेत्

ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍນ້ຳຊຳລະ, ຕາມບູນ (ໝາກພູ), ຕະກຽງ, ອາຣາຕິ, ຂອງເຢັນ ແລະສ່ວນອື່ນໆຂອງການບູຊາ—ສັນລະເສີນຕາມກຳລັງ—ແລ້ວກ່າວວ່າ «ຂໍພຣະອົງອະໄພ ບໍ່ວ່າຄວາມດີຫຼືຄວາມຜິດທີ່ໄດ້ກະທຳ» ແລະຈຶ່ງສົ່ງພິທີໃຫ້ສຳເລັດ. ຈາກນັ້ນກໍ່ນົບອີກຄັ້ງ ແລະຖວາຍຄຳ, ເຄື່ອງນຸ່ງ, ອຸປະວີຕະ (ສາຍສັກສິດ) ແລະເຄື່ອງປະດັບໃຫ້ແກ່ພຣາຫມະນ; ຮວບຮວມນິຣມາລະຍະ (ຂອງຖວາຍທີ່ໃຊ້ແລ້ວ) ແລ້ວນຳໄປວາງລົງໃນນ້ຳ.

Verse 73

इत्यर्घ्यदानविधिः य एवं भास्करायार्घ्यं मूर्तौ मंडलकेऽपि वा । नित्यं निवेदयेत्प्रातः स्याद्रवेरात्मवत्प्रियः

ດັ່ງນີ້ແມ່ນກົດວິທີໃນການຖວາຍອາຣະຄະ (arghya)។ ຜູ້ໃດຖວາຍອາຣະຄະແດ່ພຣະພາສະກະຣະ ທັງຕໍ່ຮູບພຣະອົງ ຫຼືຕໍ່ມັນດະລາພຣະອາທິດໃນພິທີ ໃນຕອນເຊົ້າທຸກມື້ ຈະເປັນທີ່ຮັກຂອງຣະວິ ເທົ່າກັບຮັກຕົນເອງ।

Verse 74

अनेन विधिना कर्णो भास्करार्घ्यं प्रयच्छति । ततः सूर्यस्य पार्थासावात्मवद्वल्लभो मतः

ດ້ວຍວິທີນີ້ແທ້ ກັນນະ (Karṇa) ຖວາຍອາຣະຄະແດ່ພຣະພາສະກະຣະ. ດັ່ງນັ້ນ ບຸດແຫ່ງພຣະນາງປຣິຖາ ຈຶ່ງຖືກນັບວ່າເປັນຜູ້ຮັກຂອງພຣະສູຣະຍະ ເທົ່າກັບຕົນເອງ.

Verse 75

अशक्तश्चेन्नित्यमेकमर्घ्यं दद्याद्दिवाकृते । ततोऽत्र रथसप्तम्यां कुंडे देयः प्रयत्नतः

ຖ້າບໍ່ສາມາດ (ເຮັດໄດ້ຫຼາຍ) ກໍໃຫ້ຖວາຍອາຣະຄະຢ່າງນ້ອຍວັນລະໜຶ່ງ ແດ່ຜູ້ສ້າງກາງວັນ (Divākṛt). ແຕ່ໃນວັນຣະຖະສັບຕະມີ ໃນພິທີນີ້ ຄວນຖວາຍອາຣະຄະດ້ວຍຄວາມພາກພຽນເປັນພິເສດ ລົງໃນກຸນດະ (kuṇḍa) ອ່າງພິທີ.

Verse 76

अश्वमेधफलं प्राप्य सूर्यलोक मवाप्नुयात् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन दातव्योऽर्घोऽत्र भारत

ໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມດະ (Aśvamedha) ແລ້ວ ຈະໄດ້ເຖິງໂລກຂອງພຣະສູຣະຍະ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພາຣະຕະ, ຄວນຖວາຍອາຣະຄະໃນນີ້ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນທຸກປະການ.

Verse 77

एवंविधस्त्वसौ देवो भट्टादित्योऽत्र तिष्ठति । भूयानतोऽपि बहुशः पापहा धर्मवर्धनः

ພຣະເທວະດານັ້ນແມ່ນຢ່າງນີ້ແທ້—ພຣະພັດຕາດິດຕະຍະ (Bhaṭṭāditya)—ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນນີ້. ແລະຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ເມື່ອບູຊາຊໍ້າໆຫຼາຍເທື່ອ ພຣະອົງທຳລາຍບາບ ແລະເພີ່ມພູນທຳມະ.

Verse 78

दिव्यमष्टविधं चात्र सद्यः प्रत्ययकारकम् । पापानां चोपभुक्तं हि यथा पार्थ हलाहलम्

ໃນທີ່ນີ້ມີ “ທິວະ” ການທົດສອບອັນເທວະດາ 8 ປະເພດ ທີ່ໃຫ້ຄວາມແນ່ນອນທັນທີໃນຄວາມຈິງ. ມັນຍັງກຳຈັດບາບໄດ້ ເຫມືອນພິດ “ຮະລາຮະລະ” ທີ່ຖືກກືນແລ້ວຖືກລະງັບ, ໂອ ປາຣຖາ.