Adhyaya 14

Verse 1

अर्जुन उवाच । कुमारनाथमाहात्म्यं यत्त्वयोक्तं कथांतरे । तदहं श्रोतुमिच्छामि विस्तरेण महामुने

ອາຣຈຸນາ ກ່າວວ່າ: «ມະຫາອານຸພາບຂອງ ກຸມາຣະນາຖ ທີ່ທ່ານເຄີຍເວົ້າໃນເລື່ອງອື່ນນັ້ນ, ຂ້າປາດຖະໜາຈະຟັງໃຫ້ລະອຽດ, ໂອ ມະຫາມຸນີ.»

Verse 2

नारद उवाच । तारकं विनिहत्यैव वज्रांगतनयं प्रभुः । गुहः संस्थापयामास लिंगमेतच्च फाल्गुन

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອປະຫານ ຕາຣະກະ ບຸດຂອງ ວັຊຣາງຄະ ແລ້ວ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ກຸຫະ ໄດ້ສ້າງສະຖາປະນາລິງຄ໌ນີ້ເອງ, ໂອ ຟາລກຸນາ.»

Verse 3

दर्शनाच्छ्रवणाद्ध्यानात्पूजया श्रुतिवंदनैः । सर्वपापापहः पार्थ कुमारेशो न संशयः

ໂອ ປາຣຖະ, ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນ, ໄດ້ຟັງກຽດຕິຄຸນ, ໄດ້ພິຈາລະນາພາວະນາ, ໄດ້ບູຊາ, ແລະສັນລະເສີນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳແຫ່ງພຣະເວດ, ກຸມາເຣສະ ຍ່ອມກຳຈັດບາບທັງປວງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 4

अर्जुन उवाच । अत्याश्चर्यमयी रम्या कथेयं पापनाशिनी । विस्तरेण च मे ब्रूहि याथातथ्येन नारद

ອາຣຊຸນກ່າວວ່າ: ນິທານນີ້ອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ ງາມລະມຸນ ແລະທຳລາຍບາບ. ຂໍທ່ານນາຣະດາ ເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງໂດຍລະອຽດ ຕາມຄວາມເປັນຈິງ.

Verse 5

वज्रांगः कोप्यसौ दैत्यः किंप्रभावश्च तारकः । कथं स निहतश्चैव जातश्चैव कथं गुहः

ວັຊຣາງກະ ອະສູຣນັ້ນແທ້ໆແມ່ນໃຜ? ຕາຣະກະມີລິດອຳນາດຢ່າງໃດ? ເຂົາຖືກປາບຢ່າງໃດ ແລະ ກຸຫະ (ກຸມາຣ) ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ?

Verse 6

कथं संस्थापितं लिंगं कुमारेश्वरसंज्ञितम् । किं फलं चास्य लिंगस्य ब्रूहि तद्विस्तरान्मम

ລິງຄະທີ່ເອີ້ນວ່າ ກຸມາເຣສະວະຣະ ຖືກສະຖາປະນາແນວໃດ? ແລະຜົນບຸນຈາກການບູຊາລິງຄະນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງໂດຍລະອຽດ.

Verse 7

नारद उवाच । प्रणिपत्य कुमाराय सेनान्ये चेश्वराय च । श्रृणु चैकमनाः पार्थ कुमारचरितं महत्

ນາຣະດາກ່າວວ່າ: ໄດ້ກົ້ມກາບຕໍ່ກຸມາຣາ ຜູ້ເປັນແມ່ທັບເທວະ ແລະຕໍ່ພຣະອີສະວະຣະດ້ວຍແລ້ວ, ໂອ ປາຣຖະ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຈົດຈໍ່ ກ່ຽວກັບວິລະກຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງກຸມາຣາ.

Verse 8

मानसो ब्रह्मणः पुत्रो दक्षो नाम प्रजापतिः । षष्टिं सोऽजनयत्कन्या वीरिण्यां नाम फाल्गुन

ໂອ ຟາລກຸນະ, ດັກສະ ຜູ້ເປັນບຸດເກີດຈາກຈິດຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລະເປັນປຣະຊາປະຕິ, ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດສາວຫົກສິບຄົນແກ່ນາງວີຣິນີ.

Verse 9

ददो स दश धर्माय कश्यपाय त्रयोदश । सप्तविंशतिं सोमाय चतस्रोरिष्टनेमिने

ພຣະອົງໄດ້ປະທານບຸດສາວ 10 ອົງແກ່ ທັມມະ, 13 ອົງແກ່ ກັດຍະປະ, 27 ອົງແກ່ ໂສມະ, ແລະ 4 ອົງແກ່ ອະຣິດຕະເນມິ.

Verse 10

भूतांगिरः कृशाश्वेभ्यो द्वेद्वे चैव ददौ प्रभुः । नामधेयान्यमूषां च सपत्नीनां च मे श्रृणु

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຍັງໄດ້ປະທານຄົນລະ 2 ອົງແກ່ ພູຕະ, ອັງຄິຣະ, ແລະ ກຣິຊາສະວະ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຈາກເຮົາ ນາມຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະນາມຂອງບັນດາມະເຫສີຮ່ວມກັນ.

Verse 11

यासां प्रसूतिप्रभवा लोका आपूरितास्त्रयः । भानुर्लम्बा ककुद्भूमिर्विश्वा साध्या मरुत्वती

ດ້ວຍລູກຫຼານຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ ສາມໂລກຖືກເຕັມເຕັມ—ນາມຂອງນາງຄື ພານຸ, ລັມບາ, ກະກຸດພູມິ, ວິຊວາ, ສາດຍາ, ແລະ ມະຣຸດວະຕີ.

Verse 12

वसुर्सुहूर्ता संकल्पा धर्मपत्न्यः सुताञ्छृणु । भानोस्तु देवऋषभ सुतोऽभवत्

ວະສຸ, ສຸຫູຣຕາ, ແລະ ສັງກັນປາ ເປັນມະເຫສີຂອງ ທັມມະ—ຈົ່ງຟັງເລື່ອງບຸດຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ. ຈາກ ພານຸ ໄດ້ເກີດ ເທວະຣິສະພະ (ຜູ້ດຸດດັ່ງງົວຜູ້ໃນຫມູ່ເທວະ).

Verse 13

विद्योत आसील्लंबायां ततश्च स्तनयित्नवः । ककुदः शकटः पुत्रः कीकटस्तनयो यतः

ຈາກ ລັມບາ ໄດ້ເກີດ ວິດຍໂອຕະ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພວກ ສະຕະນະຍິດນະວະ ກໍເກີດຂຶ້ນ. ກະກຸດະ ແລະ ສະກະຕະ ກໍໄດ້ເກີດ, ແລະຈາກເຂົານັ້ນ ໄດ້ເກີດບຸດຊື່ ກີກະຕະ.

Verse 14

भुवो दुर्गस्तथा स्वर्गो नंदश्चैव ततोऽभवत् । विश्वेदेवाश्च विश्वाया अप्रजांस्तान्प्रचक्षते

ຈາກ ພູ (Bhū) ເກີດ ທຸຣກາ (Durgā) ແລະ ສະວັກຄະ (Svarga); ຈາກນາງຍັງເກີດ ນັນດະ (Nanda) ອີກ. ຈາກ ວິສວາ (Viśvā) ເກີດ ວິສວະເທວະ (Viśvedevas) ຜູ້ຖືກກ່າວວ່າ ບໍ່ມີລູກຫຼານ.

Verse 15

साध्या द्वादश साध्याया अर्थसिद्धिस्तु तत्सुतः । मरुत्वान्सुजयंतश्च मरुत्वत्या बभूवतुः

ຈາກ ສາດຍາ (Sādhyā) ເກີດ ສາດຍະ (Sādhyas) ສິບສອງອົງ; ແລະ ບຸດຂອງນາງແມ່ນ ອັດຖະສິດທິ (Arthasiddhi). ຈາກ ມະຣຸດວະຕີ (Marutvatī) ເກີດ ມະຣຸດວານ (Marutvān) ແລະ ສຸຊະຍັນຕະ (Sujayanta).

Verse 16

नरनारायणौ प्राहुर्यौ तौ ज्ञानविदो जनाः । वसोश्च वसवश्चाष्टौ मुहूर्तायां मुहूर्तकाः

ຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງເອີ້ນສອງອົງນັ້ນວ່າ ນະຣະ (Nara) ແລະ ນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa). ຈາກ ວະສຸ (Vasu) ເກີດ ວະສຸ (Vasus) ແປດອົງ; ຈາກ ມຸຫູຣຕາ (Muhūrtā) ເກີດ ມຸຫູຣຕະກະ (Muhūrtakas).

Verse 17

ये वै फलं प्रयच्छंति भूतानां स्वं स्वकालजम् । संकल्पायाश्च संकल्पः कामः संकल्पजः सुतः

ຜູ້ທີ່ມອບຜົນແກ່ສັດທັງຫຼາຍ ຕາມເວລາອັນຄວນຂອງແຕ່ລະຜູ້—ຈາກ ສັງກັນປາ (Saṅkalpā) ເກີດ ສັງກັນປະ (Saṅkalpa); ແລະ ກາມະ (Kāma) ເປັນບຸດທີ່ເກີດຈາກ ສັງກັນປະ.

Verse 18

सुरूपासूत तनयान्रुद्रानेकादशैव तु । कपाली पिंगलो भीमो विरुपाक्षो विलोहितः

ສຸຣູປາ (Surūpā) ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດທັງຫຼາຍ—ແທ້ຈິງແມ່ນ ຣຸດຣະ (Rudras) ສິບເອັດອົງ: ກະປາລີ (Kapālī), ປິງກະລະ (Piṅgala), ພີມະ (Bhīma), ວິຣູປາກສະ (Virūpākṣa), ແລະ ວິໂລຫິຕະ (Vilohita) ເປັນຕົ້ນ.

Verse 19

अजकः शासनः शास्ता शंभुश्चांत्यो भवस्तथा । रुद्रस्य पार्षदाश्चान्ये विरूपायाः सुताः स्मृताः

ອະຊະກະ, ຊາສະນະ, ຊາສະຕາ, ຊັມພູ, ອັນຕະຍະ ແລະ ພະວະ—ພ້ອມທັງບໍລິວານອື່ນໆຂອງ ຣຸດຣະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນບຸດຂອງ ວິຣູປາ.

Verse 20

प्रजापतेरंगिरसः स्वधा पत्नी पितॄनथ । जज्ञे सनी तथा पुत्रमथर्वागिरसं प्रभुम्

ສະວະທາ ພັນລະຍາຂອງ ປຣະຊາປະຕິ ອັງຄິຣະສ ຜູ້ສຳພັນກັບພິຕຣະ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດ ສະນີ ແລະຍັງໃຫ້ກຳເນີດບຸດອີກອົງ ຄື ອະທັຣວາອັງຄິຣະສ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ.

Verse 21

कृशाश्वस्य च द्वे भार्ये अर्चिश्च दिषणा तथा । अस्त्रगामो ययोः पुत्रः ससंहारः प्रकीर्तितः

ກຣິຊາສະວະ ມີພັນລະຍາສອງນາງ—ອັຣຈິສ ແລະ ດິສະນາ. ບຸດຂອງນາງທັງສອງຄື ອັສຕຣະກາມະ ຜູ້ມີນາມລືອຊາວ່າ ສະສັມຫາຣະ.

Verse 22

पतंगी यामिनी ताम्रा तिमिश्चारिष्टनेमिनः । पतंग्यसूत पतगान्यामिनी शलभानथ

ປະຕັງຄີ, ຢາມິນີ, ຕາມຣາ ແລະ ຕິມິ ເປັນພັນລະຍາຂອງ ອະຣິດຕະເນມິ. ປະຕັງຄີ ໃຫ້ກຳເນີດນົກທັງຫຼາຍ; ແລ້ວ ຢາມິນີ ໃຫ້ກຳເນີດຝູງຕັກແຕນ (ຊະລະພາ).

Verse 23

ताम्रायाः श्येनगृध्राद्यास्तिमेर्यादोगणास्तथा । अथ कश्यपपत्नीनां यत्प्रसूदमिदं जगत्

ຈາກ ຕາມຣາ ເກີດມີ ນົກເຫຼັ້ມ (ຊຽນ), ນົກແຮ້ (ກຣິດຣະ) ແລະນົກອື່ນໆ; ຈາກ ຕິມິ ກໍເກີດຝູງສັດນ້ຳ ແລະພວກ ຕິມິຣິຍະ ພ້ອມກຸ່ມທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂລກນີ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນລູກຫຼານທີ່ເກີດຈາກພັນລະຍາຂອງ ກັສຍະປະ.

Verse 24

श्रृणु नामानि लोकानां मातॄणां शंकराणि च । अदितिर्दितिर्दनुः सिंही दनायुः सुरभिस्तथा

ຈົ່ງຟັງບັດນີ້ ນາມຂອງແມ່ຜູ້ເປັນມານດາແຫ່ງໂລກທັງປວງ ແລະວົງສາອັນມົງຄຸນທີ່ເນື່ອງກັບພຣະສັງກະຣະ: ອະດິຕິ, ດິຕິ, ດະນຸ, ສິງຫີ, ດະນາຍຸ, ແລະສຸຣະພິດ້ວຍ.

Verse 25

अरिष्टा विनता ग्रावा दया क्रोधवशा इरा । कद्रुर्मुनिश्च ते चोभे मातरस्ताः प्रकीर्तिताः

ອະຣິດຖາ, ວິນະຕາ, ກຣາວາ, ດະຍາ, ກໂຣທະວະສາ, ແລະ ອິຣາ; ທັງກັດຣຸ ແລະ ມຸນິ—ສອງນີ້ດ້ວຍ—ຖືກຂັບຂານວ່າເປັນແມ່ທັງຫຼາຍ.

Verse 26

आदित्याश्चादितेः पुत्रा दितेर्दैत्याः प्रकीर्तिताः । दनोश्च दानवाः प्रोक्ता राहुः सिंहीसुतो ग्रहः

ອາທິຕະຍະທັງຫຼາຍ ກ່າວວ່າເປັນບຸດຂອງອະດິຕິ; ໄດຕະຍະທັງຫຼາຍ ປະກາດວ່າເປັນບຸດຂອງດິຕິ. ຈາກດະນຸ ເອີ້ນວ່າດານະວະ; ແລະ ຣາຫຸ ດາວເຄາະ ເປັນບຸດຂອງສິງຫີ.

Verse 27

दनायुषस्तथा जातो दनायुश्च गणो बली । गावश्च सुरभेर्जातारिष्टापुत्रा युगंधराः

ຈາກດະນາຍຸ ກໍເກີດດະນາຍຸສ ເປັນຫມູ່ຄະນະອັນກ້າແຂງ. ຝູງງົວເກີດຈາກສຸຣະພິ; ແລະ ຍຸກັນທະຣະ ກ່າວວ່າເປັນບຸດຂອງອະຣິດຖາ.

Verse 28

विनतासूत अरुणं गरुडं च महाबलम् । ग्रावायाः श्वापदाः पुत्रा गणः क्रोधवशस्तथा

ວິນະຕາ ໃຫ້ກຳເນີດອະຣຸນ ແລະ ຄຣຸດາ (ກະຣຸດ) ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່. ຈາກກຣາວາ ເກີດສັດດຸຮ້າຍຜູ້ລ່າເຫຍື່ອ; ແລະຈາກກໂຣທະວະສາ ກໍເກີດເປັນຄະນະໜຶ່ງເຊັ່ນກັນ.

Verse 29

जातः क्रोधवशायाश्च इराया भूरुहाः स्मृताः । कद्रूसुताः स्मृता नागा मुनेरप्सरसां गणाः

ຈາກ Krodhavaśā ໄດ້ເກີດສັດບາງພວກ; ຈາກ Irā ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນພືດແລະຕົ້ນໄມ້. ນາກາ (Nāga) ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນລູກຂອງ Kadru; ແລະຈາກ Muni ເກີດຫມູ່ອັບສະຣາ (Apsarā) ຫຼາຍຫມູ່.

Verse 30

तत्र द्वौ तनयौ यौ च दितेस्तौ विष्णुना हतौ । हिरण्यकशिपुर्वीरो हिरण्याक्षस्तथाऽपरः

ທີ່ນັ້ນ ລູກຊາຍສອງຄົນຂອງ Diti ຖືກ Viṣṇu ປະຫານ: ວິລະຊົນ Hiraṇyakaśipu ແລະອີກຄົນ Hiraṇyākṣa.

Verse 31

ततो निहतपुत्रा सा दितिराराध्य कश्यपम् । अयाचत वरं देवी पुत्रमन्यं महाबलम्

ຕໍ່ມາ Diti ຜູ້ທີ່ລູກຖືກປະຫານ ໄດ້ບຳເນົາບູຊາ Kaśyapa. ນາງເທວີໄດ້ຂໍພອນ—ຂໍລູກຊາຍອີກຄົນ ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 32

समरे शक्रहंतारं स तस्या अददात्प्रभुः । नियमे चापि वर्तस्व वर्षाणां च सहस्रकम्

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະທານພອນໃຫ້ນາງ—ໃຫ້ໄດ້ຜູ້ຈະຂ້າ Śakra ໃນສົງຄາມ. ແລະພຣະອົງກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງດຳລົງຢູ່ໃນວິນັຍອັນເຂັ້ມງວດ ເປັນເວລາພັນປີ.”

Verse 33

इत्युक्ता सा तथा चक्रे पुष्करस्था समाहिता । वर्तंत्या नियमे तस्याः सहस्राक्षः समाहितः

ເມື່ອຖືກກ່າວແນະນຳແລ້ວ ນາງກໍເຮັດຕາມນັ້ນທຸກປະການ—ພັກຢູ່ທີ່ Puṣkara ດ້ວຍໃຈທີ່ສະຫງົບແລະມັ່ນຄົງ. ເມື່ອນາງດຳເນີນນິຍະມະແລະວິໄນຂອງນາງຕໍ່ໄປ Sahasrākṣa (Indra) ກໍຢູ່ຢ່າງລະມັດລະວັງ ແລະຕັ້ງໃຈເຝົ້າດູ.

Verse 34

उपासामाचरद्भक्त्या सा चैनमन्वमन्यत । दशवत्सरशेषस्य सहस्रस्य तदा दितिः

ນາງໄດ້ປະພຶດການບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ແລະຍົກຍ້ອງພຣະອົງໃນໃຈຢູ່ເສມອ. ໃນເວລານັ້ນ ສໍາລັບດິຕິ ໃນພັນປີແຫ່ງວຣະຕະ ເຫຼືອອີກພຽງສິບປີເທົ່ານັ້ນ.

Verse 35

उवाच शक्रं सुप्रीता भक्त्या शक्रस्य तोषिता । दितिरुवाच । अत्रोत्तीर्णव्रतप्रायां विद्धि देवसत्तम

ນາງມີຄວາມປິຕິຍິນດີ ແລະໄດ້ເຮັດໃຫ້ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ພໍໃຈດ້ວຍພັກຕິ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບພຣະອົງ. ດິຕິກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນໝູ່ເທວະ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ວຣະຕະຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃກ້ສໍາເລັດແລ້ວ”។

Verse 36

भविष्यति तव भ्राता तेन सार्धमिमां श्रियम् । भोक्ष्यसे त्वं यथानयायं त्रैलोक्यं हतकंटकम्

“ອ້າຍນ້ອງຂອງເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນ; ແລະພ້ອມກັບລາວ ເຈົ້າຈະໄດ້ເສວຍສຸກໃນອໍານາດແລະສິຣິອັນຮຸ່ງເຮືອງນີ້, ເພື່ອໃຫ້ສາມໂລກຖືກປົກຄອງຢ່າງຖືກທໍາ ໂດຍກໍາຈັດໜາມແຫ່ງທຸກຂ໌ແລະອຸປະສັກ.”

Verse 37

इत्युक्त्वा निद्रयाविष्टा चरणाक्रांतमूर्धजा । दिवा सुप्ता दितिर्देवी भाव्यर्थबलनोदिता

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເທວີດິຕິຖືກຄວາມງ່ວງນອນຄອບງໍາ; ຜົມຂອງນາງຖືກຕີນກົດທັບເທິງສີສະ. ນາງນອນຫຼັບໃນຕອນກາງວັນ ໂດຍຖືກຜັກດັນດ້ວຍພະລັງແຫ່ງສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນຕາມພຣະລິຂິດ.

Verse 38

तत्तु रंध्रमवेक्ष्यैव योगमूर्तिस्तदाविशत् । जठरस्थं दितेर्गर्भं चक्रे वज्रेण सप्तधा

ເມື່ອເຫັນຊ່ອງວ່າງນັ້ນທັນທີ ອິນທຣະໄດ້ຮັບຮູບແບບແຫ່ງໂຍຄະ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນເວລານັ້ນ. ດ້ວຍວັດຊຣະຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງໄດ້ຜ່າແຍກຕົວອ່ອນໃນຄັນຂອງດິຕິເປັນເຈັດສ່ວນ.

Verse 39

एकैकं च पुनः खण्डं चकार मघवा ततः । सप्तधा सप्तधा कोपादुद्बुध्य च ततो दितिः

ຈາກນັ້ນ ພະອິນ ຈຶ່ງໄດ້ຕັດແຕ່ລະຕ່ອນອອກເປັນເຈັດສ່ວນອີກ. ໃນທັນໃດນັ້ນ ນາງດິຕິ ກໍຕື່ນຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຄຽດແຄ້ນ.

Verse 40

न हंतव्यो न हंतव्य इति सा शक्रमब्रवीत् । वज्रेण कृत्त्यमानानां बुद्धा सा रोदनेन च

ນາງໄດ້ກ່າວຕໍ່ ພະສັກກະ ວ່າ, "ຢ່າຂ້າ! ຢ່າຂ້າ!" ເມື່ອຮູ້ວ່າພວກເຂົາຖືກຕັດດ້ວຍ ວະຊິຣະ, ນາງຈຶ່ງເຂົ້າໃຈໄດ້ຈາກສຽງຮ້ອງໄຫ້ຂອງພວກເຂົາ.

Verse 41

ततः शक्रश्च मा रोदीरिति तांस्तान्यथाऽवदत् । निर्गत्य जठरात्तस्मात्ततः प्रांजलिरग्रतः

ຈາກນັ້ນ ພະສັກກະ ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພວກເຂົາວ່າ: "ຢ່າຮ້ອງໄຫ້." ຫຼັງຈາກອອກມາຈາກທ້ອງນັ້ນ, ພວກເຂົາກໍຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພະອົງ ພ້ອມທັງປະນົມມື.

Verse 42

उवाच वाक्यं चात्रस्तो मातरं रिषपूरिताम् । दिवास्वापं कृथा मातः पादाक्रांतशिरोरुहा

ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ, ພະອົງຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ມານດາຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມທຸກວ່າ: "ແມ່ເອີຍ ຢ່ານອນໃນຍາມກາງເວັນ, ຜູ້ມີຜົມຖືກຢຽບດ້ວຍຕີນ."

Verse 43

सुप्ताथ सुचिरं वाते धिन्नो गर्भो मया तव । कृता एकोनपंचाशद्भागा वज्रेण ते सुताः

"ໂອ ນາງດິຕິ, ໃນຂະນະທີ່ເຈົ້ານອນຫຼັບເປັນເວລາດົນນານ, ທ້ອງຂອງເຈົ້າຖືກຂ້ອຍຕັດໃນສາຍລົມ; ແລະ ດ້ວຍວະຊິຣະຂອງຂ້ອຍ ລູກຊາຍຂອງເຈົ້າຈຶ່ງຖືກແບ່ງອອກເປັນ ສີ່ສິບເກົ້າ ສ່ວນ."

Verse 44

सत्यं भवतु ते वाक्यं सार्धं भोक्ष्यामि तैः श्रियम् । दास्यामि तेषां स्थानानि दिवि यावदहं दिते

ຂໍໃຫ້ຄໍາຂອງເຈົ້າເປັນຄວາມຈິງສໍາເລັດ. ຂ້າຈະເສບສຸກສິລິມົງຄຸນຮ່ວມກັບເຂົາເຈົ້າ ແລະຈະປະທານທີ່ພໍານັກໃນສະຫວັນໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ ຕາມທີ່ຂ້າຍັງດໍາລົງຢູ່, ໂອ ດິຕິ.

Verse 45

मा रोदीरिति मे प्रोक्ताः ख्याताश्च मरुतस्त्विति । इत्युक्ता सा च सव्रीडा दितिर्जाता निरुत्तरा

“ຢ່າຮ້ອງໄຫ້” ຂ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຂົາເຈົ້າ; ເພາະເຫດນັ້ນເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງມີຊື່ສຽງວ່າ “ມາຣຸດ”. ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ດິຕິຜູ້ອາຍອັບອາຍ ກໍເງີຍງັນບໍ່ມີຄໍາຕອບ.

Verse 46

सार्धं तैर्गतवानिंद्रो दिगंते वायवः स्मृताः । ततः पुनश्च भर्तारं दितिः प्रोवाच दुःखिता

ອິນດຣາໄດ້ໄປພ້ອມກັບເຂົາເຈົ້າ; ແລະເຂົາເຈົ້າຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນລົມທີ່ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ປາຍແຫ່ງທິດທັງປວງ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ດິຕິຜູ້ເສົ້າໂສກ ໄດ້ກ່າວກັບສາມີຂອງນາງອີກຄັ້ງ.

Verse 47

पुत्रं मे भगवन्देहि शक्रहंतारमूर्जितम् । यो नास्त्रशस्त्रैर्वध्यत्वं गच्छेत्त्रिदिववासिनाम्

ໂອ ພຣະຜູ້ມີພຣະພອນ, ຂໍປະທານບຸດໃຫ້ຂ້າ—ຜູ້ມີພະລັງອັນແຂງກ້າ, ເປັນຜູ້ສັງຫານຊັກຣະ (ອິນດຣາ)—ຜູ້ທີ່ຊາວສະຫວັນບໍ່ອາດຂ້າໄດ້ດ້ວຍອາວຸດ ຫຼື ລູກສອນ.

Verse 48

न ददास्युत्तरं विद्धि मृतामेव प्रजापते । इत्युक्तः स तदोवाच तां पत्नीमतिदुःखिताम्

“ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າ ຂ້າຈະບໍ່ໃຫ້ຄໍາຕອບ—ນາງນັ້ນເຫມືອນຕາຍແລ້ວ, ໂອ ປຣະຊາປະຕິ.” ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງເວົ້າກັບພັນລະຍາຜູ້ທຸກໂສກຢ່າງຫນັກນັ້ນ.

Verse 49

दशवर्षसहस्राणि तपोनिष्ठा तु तप्स्यसे । वज्रसारमयैरंगैरच्छेद्यैरायसैर्दृढैः

ເຈົ້າຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນຕະປະ ຈະປະພຶດຕະປະເປັນເວລາສິບພັນປີ; ແລ້ວຈະໄດ້ບຸດຜູ້ມີອະວະຍະວະເປັນສານະສຳຄັນຂອງວັດຊຣະ ຕັດບໍ່ເຂົ້າ ແຂງດັ່ງເຫຼັກ ແລະໝັ້ນຄົງ।

Verse 50

वज्रांगोनाम पुत्रस्ते भविता धर्मवत्सलः । सा तु लब्धवरा देवी जगाम तपसे वनम्

ບຸດຂອງເຈົ້າຈະມີນາມວ່າ “ວັດຊຣາງກະ” ເປັນຜູ້ຮັກທຳມະ. ເມື່ອໄດ້ຮັບພອນນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວີກໍໄປສູ່ປ່າເພື່ອປະພຶດຕະປະ.

Verse 51

दशवर्षसहस्राणि तपो घोरं समाचरत् । तपसोंऽते भगवती जनयामास दुर्जयम्

ນາງໄດ້ປະພຶດຕະປະອັນດຸຮ້າຍເປັນເວລາສິບພັນປີ. ເມື່ອຕະປະນັ້ນສິ້ນສຸດ ພຣະເທວີຜູ້ນ່າເຄົາລົບໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດຜູ້ທີ່ຍາກຈະພິຊິດ.

Verse 52

पुत्रमप्रतिकर्माणमजेयं वज्रदुश्छिदम् । स जातामात्र एवाभूत्सर्वशा स्त्रार्थपारगः

(ນາງໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດ) ບຸດຜູ້ບໍ່ອາດຕ້ານທານ ບໍ່ອາດພິຊິດ ແລະຕັດຍາກດັ່ງວັດຊຣະ. ທັນທີທີ່ເກີດ ລາວກໍເປັນຜູ້ຮູ້ຊຳນານຢ່າງຄົບຖ້ວນໃນຄວາມໝາຍແລະວິຊາອາວຸດທຸກປະການ.

Verse 53

उवाच मातरं भक्त्या मातः किं करवाण्यहम् । तमुवाच ततो हृष्टा दितिर्दैत्याधिपं सुतम्

ດ້ວຍຄວາມສັດທາພັກດີ ລາວໄດ້ກ່າວຕໍ່ແມ່ວ່າ “ແມ່ເອີຍ ຂ້ອຍຄວນເຮັດຫຍັງ?” ແລ້ວດິຕິຜູ້ຍິນດີ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ບຸດຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະ.

Verse 54

बहवो मे हताः पुत्राः सहस्राक्षेण पुत्रक । तेषआमपचितिं कर्तुमिच्छे शक्रवधादहम्

«ລູກເອີຍ ລູກຊາຍຂອງຂ້າຫຼາຍຄົນ ຖືກສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ຂ້າ. ຂ້າປາຖະໜາຈະຊົດແຄ້ນ ໂດຍການຂ້າສັກຣະ»।

Verse 55

बाढमित्येव सं प्रोच्य जगाम त्रिदिवं बली । ससैन्यं समरे शक्रं स च बाह्वायुधोऽजयत्

ເວົ້າວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ຜູ້ກ້າຫານບະລີ ໄດ້ໄປສູ່ຕຣິດິວ (ສະຫວັນ). ໃນສົງຄາມ ລາວໄດ້ຊະນະສັກຣະພ້ອມກອງທັບ; ບາຫວາຍຸທະນັ້ນເປັນຜູ້ມີໄຊ.

Verse 56

पादेनाकृष्य देवेंद्रं सिंहः क्षुद्रमृगं यथा । मातुरंतिकमागच्छद्याचमानं भयातुरम्

ລາວໃຊ້ຕີນລາກເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ (ເທວິນທຣາ) ດັ່ງສິງໂຕລາກສັດນ້ອຍ. ແລ້ວລາວເຂົ້າໄປໃກ້ແມ່; ອິນທຣາຜູ້ຫວາດຫວັນ ອ້ອນວອນຂໍອະໄພ.

Verse 57

एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा कश्यपश्च महातपाः । आगता तत्र संत्रस्तावथो ब्रह्मा जगाद तम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ກັດຊະປະ ມະຫາຕະປະ (ນັກບຳເນັດພຣະຕະປະ) ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ; ແລ້ວພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວກັບລາວ.

Verse 58

मुंचामुं पुत्र याचंतं किमनेन प्रयोजनम् । अवमानो वधः प्रोक्तो वीरसंभावितस्य च

«ລູກເອີຍ ຈົ່ງປ່ອຍເຂົາ—ເຂົາກຳລັງອ້ອນວອນ. ການນີ້ຈະໄດ້ປະໂຫຍດອັນໃດ? ສຳລັບຜູ້ທີ່ຖືກນັບຖືວ່າເປັນວີຣະຊົນ ຄວາມອັບອາຍຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັບຄວາມຕາຍ»។

Verse 59

अस्मद्वाक्येन यो मुक्तो जीवन्नपि मृतो हि सः । शत्रुं ये घ्नंति समरे न ते वीराः प्रकीर्तिताः

ຜູ້ໃດຖືກປ່ອຍດ້ວຍພຣະວາຈາຂອງພວກເຮົາ ແມ່ນແມ່ນຍັງມີຊີວິດ ແຕ່ຕາມເກຍດສັກສີກໍເຫມືອນຕາຍແລ້ວ. ຜູ້ໃດຂ້າສັດຕູໃນສົງຄາມຫຼັງຈາກຖືກປ່ອຍ ບໍ່ໄດ້ຖືກຍົກຍ້ອງວ່າເປັນວີລະຊົນ.

Verse 60

कृत्वा मानपरिग्लनिं ये मुंचंति वरा हि ते । यतामान्यतमं मत्वा त्वया मातुर्वचः कृतम्

ຜູ້ໃດແມ່ນເຮັດໃຫ້ເກຍດສັກສີເຈັບຊ້ຳແລ້ວ ແຕ່ຍັງປ່ອຍຄູ່ຕໍ່ສູ້ ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆແມ່ນຜູ້ປະເສີດ. ເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດຕາມຄໍາຂອງແມ່ ໂດຍເຫັນວ່າເປັນຄໍາທີ່ຄວນເຄົາລົບສູງສຸດ.

Verse 61

तथा पितुर्वचः कार्यं मुंचामुं पुत्र वासवम् । एतच्छ्रुत्वा तु वज्रांगः प्रणतो वाक्यमब्रवीत्

ເຊັ່ນດຽວກັນ ລູກເອີຍ ຄໍາຂອງພໍ່ກໍຕ້ອງປະຕິບັດ—ຈົ່ງປ່ອຍວາສະວະ (ອິນທຣາ). ເມື່ອວັດຊະຣາງກະໄດ້ຍິນແລ້ວ ກໍກົ້ມກາບ ແລະກ່າວຄໍາ.

Verse 62

न मे कृत्यमनेनास्ति मातुराज्ञा कृता मया । त्वं सुरासुरनाथो वै मम च प्रपितामहः

ວັດຊະຣາງກະກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍບໍ່ມີທຸລະກັບເຂົາອີກ; ຄໍາສັ່ງຂອງແມ່ຂ້ອຍ ຂ້ອຍໄດ້ປະຕິບັດແລ້ວ. ແລະທ່ານແມ່ນອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງເທວະແລະອະສຸຣະ ທັງເປັນປູ່ທວດຂອງຂ້ອຍດ້ວຍ.”

Verse 63

करिष्ये त्वद्वचो देव एष मुक्तः शतक्रतुः । न च कांक्षे शक्रभुक्तामिमां त्रैलोक्यराजताम्

ໂອ ພຣະເທວະ, ຂ້ອຍຈະເຮັດຕາມພຣະວາຈາຂອງທ່ານ; ດັ່ງນັ້ນ ຊະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣາ) ຖືກປ່ອຍແລ້ວ. ຂ້ອຍບໍ່ປາຖະໜາອໍານາດເປັນຈອມລາຊາແຫ່ງສາມໂລກ ທີ່ຊັກຣະເຄີຍສະເຫຼີມສຸກແລ້ວ.

Verse 64

परभुक्ता यथा नारी परभुक्तामिवस्रजम् । यच्च त्रिभुवनेष्वस्ति सारं तन्मम कथ्यताम्

ດັ່ງແມ່ຍິງທີ່ຖືກຜູ້ອື່ນເສບສົມ ແລະດັ່ງພວງດອກໄມ້ທີ່ຜູ້ອື່ນເຄີຍສວມ—ອຳນາດຄອງໂລກກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງແກ່ນສານແທ້ ໃນໂລກທັງສາມ.

Verse 65

ब्रह्मोवाच । तपसो न परं किंचित्तपो हि महतां धनम् । तपसा प्राप्यते सर्वं तपोयोग्योऽसि पुत्रक

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ບໍ່ມີສິ່ງໃດສູງກວ່າ ຕະປະສ (ການບຳເນັດພະຕະວະ/ຄວາມເຂັ້ມງວດ). ຕະປະສແມ່ນຊັບສົມບັດຂອງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່. ດ້ວຍຕະປະສ ທຸກສິ່ງບັນລຸໄດ້. ໂອ້ລູກຮັກ, ເຈົ້າເໝາະສົມຕໍ່ຕະປະສ.

Verse 66

वज्रांग उवाच । तपसे मे रतिर्देव न विघ्नं तत्र मे भवेत् । त्वत्प्रसादेन भगवन्नित्युक्त्वा विरराम सः

ວັຊຣາງກ່າວວ່າ: ໂອ້ ພຣະເທວະ, ຄວາມຍິນດີຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນຕະປະສ; ຂໍຢ່າໃຫ້ມີອຸປະສັກໃດໆແກ່ຂ້າພະເຈົ້າໃນນັ້ນ. ໂອ້ ພຣະຜູ້ຈະເລີນ, ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ—ເວົ້າແລ້ວ ລາວກໍສງົບ ແລະເຂົ້າສູ່ພິທີປະຕິຍານ.

Verse 67

ब्रह्मोवाच । क्रूरभावं परित्यज्य यदीच्छसि तपः सुत । अनया चित्तबुद्ध्या तत्त्वयाप्तं जन्मनः फलम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ຖ້າເຈົ້າປາດຖະໜາຕະປະສ, ໂອ້ລູກ, ຈົ່ງລະທິ້ງນິໄສອັນໂຫດຮ້າຍ. ດ້ວຍຈິດແລະປັນຍາທີ່ແຈ້ງຈິງເຊັ່ນນີ້, ຜົນແຫ່ງການເກີດຂອງເຈົ້າຈະບັນລຸໄດ້.

Verse 68

इत्युक्त्वा पद्मजः कन्यां ससर्ज्जयतलोचनाम् । तामस्मै प्रददौ देवः पत्न्यर्थं पद्मसंभवः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍສ້າງນາງສາວຜູ້ມີດວງຕາກົ້ມລົງ. ພຣະເທວະຜູ້ກຳເນີດຈາກດອກບົວນັ້ນ ໄດ້ມອບນາງໃຫ້ເຂົາ ເພື່ອເປັນພັນລະຍາ.

Verse 69

वरांगीति च नामास्याः कृतवांश्च पितामहः । जगाम च ततो ब्रह्मा कश्यपेन समं दिवम्

ພຣະປູ່ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ຕັ້ງນາມນາງວ່າ «ວະຣາງກີ». ແລ້ວພຣະພຣະຫມາໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນພ້ອມກັບກັດສະຍະປະ.

Verse 70

वज्रांगोऽपि तया सार्धं जगाम तपसे वनम् । ऊर्द्धूबाहुः स दैत्येंद्रोऽतिष्ठदब्दसहस्रकम्

ວັດຊະຣາງກະກໍໄດ້ໄປພ້ອມນາງ ເຂົ້າປ່າເພື່ອບຳເນັດຕະປະ. ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະນັ້ນ ຢືນຊູມືຂຶ້ນສູງ ຕະຫຼອດພັນປີ.

Verse 71

कालं कमलपत्राक्षः शुद्धबुद्धिर्महातपाः । तावानधोमुखः कालं तावत्पंचाग्निसाधकः

ມະຫາຕະປະສີ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງໃບບົວ ແລະປັນຍາບໍລິສຸດ ຢູ່ໃນການບຳເນັດຢູ່ຊ່ວງໜຶ່ງ ໂດຍກົ້ມໜ້າລົງ; ແລະໃນເວລາເທົ່າກັນນັ້ນ ທ່ານໄດ້ປະພຶດວິນັຍ «ໄຟຫ້າ».

Verse 72

निराहारो घोरतपास्तपोराशिरजायत । ततः सोंऽतर्जले चक्रे कालं वर्षसहस्रकम्

ດ້ວຍການອົດອາຫານ ແລະບຳເນັດຕະປະອັນນ່າຢ້ານ ທ່ານກາຍເປັນກອງຕະປະອັນໃຫຍ່ດັ່ງພູ. ຈາກນັ້ນທ່ານໄດ້ຢູ່ໃນນ້ຳພາຍໃນ ຕະຫຼອດພັນປີ.

Verse 73

जलांतरप्रविष्टस्य तस्य पत्नी महाव्रता । तस्यैव तीरे सरसस्तत्परा मौनमाश्रिता

ເມື່ອຜົວຂອງນາງເຂົ້າໄປໃນນ້ຳ ພັນລະຍາຜູ້ຖືມະຫາວຣະຕະຢ່າງໝັ້ນຄົງ ກໍຢູ່ທີ່ຝັ່ງຂອງສະຣະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ມຸ່ງໃຈທັງໝົດໄປຫາທ່ານ ແລະຖືວຣະຕະແຫ່ງຄວາມສງົບ (ມົນ).

Verse 74

निराहारं पतिं मत्वा तपस्तेपे पतिव्रता । तस्यास्तपसि वर्तंत्या इंद्रश्चक्रे विभीषिकाम्

ນາງຜູ້ຮັກສາພັນທະຕໍ່ຜົວ ຄິດວ່າຜົວກໍາລັງອົດອາຫານ ຈຶ່ງປະພຶດຕະປະສະ. ໃນຂະນະທີ່ນາງດໍາລົງຕະປະສະນັ້ນ ພຣະອິນທຣາໄດ້ສ້າງຄວາມຫວາດຫວັນເພື່ອລົບກວນນາງ।

Verse 75

भूत्वा तु मर्कटाकारस्तस्याअभ्याशमागतः । अपविध्य दृशं तस्या मूत्रविष्ठे चकार सः

ແລ້ວພຣະອິນທຣາໄດ້ແປງກາຍເປັນລີງ ເຂົ້າໄປໃກ້ນາງ. ພໍ່ຫັນສາຍຕານາງໃຫ້ເບື້ອງອື່ນ ກໍ່ປັດສະວະແລະຖ່າຍອອກຢູ່ນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ເກີດມົນທິນ ແລະລົບກວນວັດຕະປະສະຂອງນາງ।

Verse 76

तथा विलोलवसनां विलोलवदनां तथा । विलोलकेशां तां चक्रे विधित्सुस्तपसः क्षतिम्

ແລະລາວເຮັດໃຫ້ເຄື່ອງນຸ່ງນາງກະຈັດກະຈາຍ ໃບໜ້ານາງຫວັ່ນໄຫວ ແລະຜົມນາງກະຈັດກະຈາຍ ໂດຍມຸ່ງຫມາຍຈະເຮັດລາຍຕະປະສະຂອງນາງ।

Verse 77

ततश्च मेषरूपेण क्लेशं तस्याश्चकार सः । ततो भुजंगरूपेण बद्धा चरणयोर्द्वयोः

ຕໍ່ມາລາວແປງກາຍເປັນແກະ ເຮັດໃຫ້ນາງເຈັບທຸກ. ແລ້ວອີກຄັ້ງແປງກາຍເປັນງູ ພັນຮັດຢູ່ຮອບຕີນທັງສອງຂອງນາງ।

Verse 78

अपाकर्षत दूरं स तस्माद्देवभृतस्तथा । तपोबालाच्च सा तस्य न वध्यत्वं जगाम ह

ພຣະອິນທຣາ ຜູ້ຖືກຖືວ່າເປັນຜູ້ນໍາເທວະ ໄດ້ລາກນາງອອກໄປໄກຈາກບ່ອນນັ້ນ. ແຕ່ເນື່ອງດ້ວຍພະລັງຕະປະສະຂອງນາງ ນາງບໍ່ໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ອ່ອນໄຫວຕໍ່ລາວ ແລະລາວບໍ່ອາດຄອບງໍານາງໄດ້।

Verse 79

क्षमया च महाभागा क्रोधमण्वपि नाकरोत् । ततो गोमायुरूपेण तमदूषयदाश्रमम्

ແຕ່ນາງຜູ້ມີບຸນຍາທຳນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມອົດທົນ ບໍ່ໃຫ້ເກີດແມ່ນແຕ່ຮ່ອງຮອຍແຫ່ງຄວາມໂກດ. ແລ້ວເຂົາໄດ້ແປງຮູບເປັນຫມາປ່າ ແລະເຮັດໃຫ້ອາສຣົມນັ້ນເປື້ອນປົ່ນ.

Verse 80

अग्निरूपेण तस्याश्च स ददाह महाश्रमम् । चकर्ष वायुरूपेण महोग्रेण च तां शुभाम् । एवं सिहवृकाद्याभिर्भीषिकाभिः पुनःपुनः

ເຂົາແປງຮູບເປັນໄຟ ແລ້ວເຜົາອາສຣົມໃຫຍ່ຂອງນາງໃຫ້ໄໝ້. ແລະແປງຮູບເປັນລົມຮ້າຍຮຸນແຮງ ລາກນາງຜູ້ມີມົງຄຸນໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ເຂົາເຮັດຊ້ຳໆ ດ້ວຍພາບຫຼອນທີ່ນ່າຢ້ານ—ສິງໂຕ, ຫມາປ່າ ແລະອື່ນໆ—ເພື່ອສັ່ນຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງນາງ.

Verse 81

विरराम यदा नैव वज्रांगमहिषी तदा । शैलस्य दुष्टतां मत्वा शापं दातुं व्यवस्यत

ເມື່ອມະຫິສີຂອງວັຊຣາງກະ ບໍ່ຢຸດຈາກການຖືວຣະຕະ ນາງເຫັນຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງໄສລະ ແລ້ວຕັ້ງໃຈຈະປະກາດຄຳສາບ.

Verse 82

तां शापाभिमुखीं दृष्ट्वा शैलः पुरुषाविग्रहः । उवाच तां वरारोहां त्वरयाथ सुलोचनाम्

ເມື່ອໄສລະເຫັນນາງກຳລັງຫັນໜ້າໄປສູ່ການປະກາດຄຳສາບ ເຂົາຈຶ່ງແປງຮູບເປັນມະນຸດ ແລ້ວເວົ້າກັບນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ ດວງຕາງາມ ໃຫ້ເຮັດໃຫ້ໄວ (ຫຼືໃຫ້ຢັບຢັ້ງໃຫ້ທັນ).

Verse 83

शैल उवाच । नाहं महाव्रते दुष्टः सेव्योऽहं सर्वदेहिनाम् । अतिखेदं करोत्येष ततः क्रुद्धस्तु वृत्रहा

ໄສລະກ່າວວ່າ: «ໃນມະຫາວຣະຕະນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນຜູ້ຊົ່ວ; ຂ້າພະເຈົ້າຄວນໃຫ້ສັດມີກາຍທັງປວງເຄົາລົບບູຊາ. ແຕ່ຜູ້ນີ້ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມທຸກທໍລະມານເກີນໄປ; ດັ່ງນັ້ນ ວຣິຕຣະຫາ (ອິນດຣະ) ໂກດແລ້ວຈຶ່ງກະທຳ»។

Verse 84

एतस्मिन्नंतरे जातः कालो वर्षसहस्रिकः । तस्मिन्याते स भगवान्काले कमलसंभवः

ໃນລະຫວ່າງນັ້ນ ການເວລາພັນປີໄດ້ຜ່ານໄປ. ເມື່ອເວລານັ້ນສິ້ນສຸດ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ກະມະລະສຳພະວະ (ພຣະພຣະຫມາ ເກີດຈາກດອກບົວ) ກໍໄດ້ປາກົດ/ກະທຳການ.

Verse 85

तुष्टः प्रोवाच वज्रांगं तमागम्य जलाशये

ດ້ວຍຄວາມພໍໃຈ ພຣະອົງໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ວັດຊຣາງກະ ຢູ່ຂ້າງຝັ່ງນ້ຳ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄຳແກ່ເຂົາ.

Verse 86

ब्रह्मोवाच । ददामि सर्वकामांस्ते उत्तिष्ठ दितिनन्दन । एवमुक्तस्तदोत्थाय दैत्येंद्रस्तपसो निधिः । उवाच प्रांजलिर्वाक्यं सर्वलोकपितामहम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເຮົາຈະປະທານພອນທຸກປະການຕາມທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ; ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ໂອ ບຸດແຫ່ງດິຕິ». ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະ ຄັງແຫ່ງຕະປະສະ ກໍລຸກຂຶ້ນ ແລະປະນົມມື ກ່າວຖ້ອຍຄຳແກ່ປິຕາມະຫະ ບິດາແຫ່ງທຸກໂລກ.

Verse 87

वज्रांग उवाच । आसुरो मेऽस्तु मा भावः शक्रराज्ये च मा रतिः । तपोधर्मरतिश्चास्तु वृणोम्येतत्पितामह

ວັດຊຣາງກະກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ຄວາມເປັນອາສຸຣະຢ່າໄດ້ເກີດໃນຂ້າ; ແລະຂໍຢ່າໃຫ້ຂ້າຫຼົງໃນອຳນາດແຫ່ງອິນທຣະ. ຂໍໃຫ້ຄວາມຍິນດີຂອງຂ້າຢູ່ໃນຕະປະສະ ແລະ ທັມມະ—ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຂ້າເລືອກ, ໂອ ປິຕາມະຫະ».

Verse 88

एवमस्त्विति तं ब्रह्मा प्राह विस्मितमानसः । उपेक्षते च शक्रं स भाव्यर्थं कोऽतिवर्तते

ພຣະພຣະຫມາມີໃຈພິສົດປະຫລາດ ແລ້ວກ່າວກັບເຂົາວ່າ: «ເປັນແນວນັ້ນເຖີດ». ແລະພຣະອົງກໍລະເລີຍຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ເພາະຜູ້ໃດຈະຂ້າມພົ້ນສິ່ງທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ໃນອະນາຄົດໄດ້?

Verse 89

ऋषयो मनुजा देवाः शिवब्रह्ममुखा अपि । भाव्यर्थं नाति वर्तंते वेलामिव महोदधिः

ພຣະລິສີ, ມະນຸດ ແລະ ເທວະດາ—ແມ່ນແຕ່ ພຣະສິວະ ແລະ ພຣະພຣະຫມາ—ກໍບໍ່ອາດລ່ວງເກີນສິ່ງທີ່ກຳນົດໄວ້; ເຫມືອນມະຫາສະມຸດບໍ່ຂ້າມຝັ່ງຂອງຕົນ.

Verse 90

इति चिंत्य विरिंचोऽपि तत्रैवांतरधीयत । वज्रांगोऽपि समाप्ते तु तपसि स्थिरसंयमः

ເມື່ອຄິດດັ່ງນັ້ນ ວິຣິນຈະ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍຫາຍໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ແລະເມື່ອຕະປະສະຍາຂອງ ວັດຊຣາງກະ ສຳເລັດແລ້ວ ລາວຍັງຢືນຢັນໝັ້ນຄົງໃນການສຳຍະມະ.

Verse 91

आहारमिच्छन्स्वां भार्यां न ददर्शाश्रमे स्वके । भार्याहीनोऽफलश्चेति स संचिंत्य इतस्ततः

ເມື່ອປາດຖະນາອາຫານ ລາວບໍ່ເຫັນເມຍຂອງຕົນໃນອາສຣົມຂອງຕົນ. ລາວຄິດວ່າ “ບໍ່ມີເມຍ ຂ້ອຍກໍບໍ່ມີຜົນ” ແລ້ວຄິດວົນໄປວົນມາ.

Verse 92

विलोकयन्स्वकां भार्यां विधित्सुः कर्म नैत्यकम् । विलोकयन्ददर्शाथ इहामुत्र सहयिनीम्

ລາວມອງຫາເມຍຂອງຕົນ ເພາະປາດຖະນາຈະປະກອບພິທີປະຈຳວັນ. ຄົ້ນຫາໄປມາ ແລ້ວຈຶ່ງເຫັນນາງ—ຜູ້ເປັນຄູ່ຄຽງທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ.

Verse 93

रुदन्तीं स्वां प्रियां दीनां तरुप्रच्छादिताननाम् । तां विलोक्य ततो दैत्यः प्रोवाच परिसांत्वयन्

ເມື່ອເຫັນນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຕົນ ຜູ້ທຸກຍາກແລະຮ້ອງໄຫ້ ໃບໜ້າຖືກໃບໄມ້ກົບບັງ, ດາຍຕະຍະຈຶ່ງມອງນາງ ແລ້ວເວົ້າຄຳປອບໃຈ.

Verse 94

वज्रांग उवाच । केन तेऽपकृतं भीरु वर्तंत्यास्तपसि स्वके । कथं रोदिषि वा बाले मयि जीवति भर्तरि । कं वा कामं प्रयच्छामि शीघ्रं प्रब्रूहि भामिनि

ວັດຊະຣາງຄະ ກ່າວວ່າ: "ໃຜຜູ້ໃດໄດ້ເຮັດຜິດກິດຕໍ່ເຈົ້າ, ໂອ້ ຜູ້ຂີ້ອາຍ, ໃນຂະນະທີ່ເຈົ້າຢູ່ໃນການບຳເພັນຕົບະຂອງເຈົ້າ? ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້, ເດັກນ້ອຍເອີຍ, ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍ - ຜົວຂອງເຈົ້າ - ຍັງມີຊີວິດຢູ່? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໄວໆ, ໂອ້ ຜູ້ມີຄວາມປາຖະໜາ: ຂ້ອຍຈະມອບສິ່ງໃດໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ?"

Verse 95

गृहेश्वरीं सद्गुणभूषितां शुभां पंग्वंधयोगेन पतिं समेताम् । न लालयेत्पूरयेन्नैव कामं स किं पुमान्न पुमान्मे मतोस्ति

ຖ້າຜູ້ຊາຍບໍ່ຮັກແພງແມ່ເຮືອນຂອງຕົນ - ຜູ້ເປັນສິລິມຸງຄຸນ, ປະດັບດ້ວຍຄຸນງາມຄວາມດີ - ຜູ້ທີ່ໄດ້ຜົວມາເຖິງແມ່ນວ່າຈະເປັນພຽງແຕ່ຄວາມບັງເອີນຂອງຄົນຂາພິການແລະຄົນຕາບອດມາພົບກັນ, ແລະຖ້າລາວບໍ່ປະຕິບັດຕາມຄວາມປາຖະຫນາຂອງນາງ, ແລ້ວລາວເປັນ 'ຜູ້ຊາຍ' ແບບໃດ? ໃນຄວາມຄິດເຫັນຂອງຂ້ອຍ, ລາວບໍ່ແມ່ນຜູ້ຊາຍເລີຍ.