Adhyaya 13

Verse 1

। नारद उवाच । इति तस्य मुनींद्रस्य भूपतिः शुश्रुवान्वचः । प्राह नाहं गमिष्यामि त्वां विहाय नरं क्वचित्

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະຣາຊາໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງມຸນີຜູ້ຍິ່ງນັ້ນແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ໄປໃສເລີຍ ໂດຍປະລະທ່ານ.”

Verse 2

लिंगमाराधयिष्येऽद्य सर्वसिद्धिप्रदं नृणाम् । त्वयैवानुगृहीतोऽद्य यांतु सर्वे यथागतम्

ມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະນະມັດສະການບູຊາ ລິງຄະ (ລິງຄະພຣະສິວະ) ຜູ້ປະທານສິດທິສໍາເລັດທຸກປະການແກ່ມະນຸດ. ເນື່ອງຈາກມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຈາກທ່ານ ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນກັບໄປຕາມທີ່ມາເດີມ.

Verse 3

तद्भूपतिवचः श्रुत्वा बको गृध्रोऽथ कच्छपः । उलूकश्च तथैवोचुः प्रणता लोमशं मुनिम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະຣາຊາແລ້ວ ນົກກະສາ, ນົກອິນຊີ, ເຕົ່າ ແລະ ນົກຮູກ ກໍໄດ້ກ່າວເຊັ່ນດຽວກັນ ໂດຍກົ້ມກາບມຸນີ ໂລມະສະ.

Verse 4

स च सर्वसुहृद्विप्रस्तथेत्येवाह तांस्तदा । प्रणोद्यान्प्रणतान्सर्वाननुजग्राह शिष्यवत्

ແລ້ວ ພຣາຫມະນະຜູ້ເປັນມິດກັບທຸກຄົນນັ້ນ ກ່າວວ່າ “ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ” ໃນເວລານັ້ນ. ເມື່ອໄດ້ຮັບຮູ້ຜູ້ທີ່ກົ້ມກາບທັງໝົດແລ້ວ ທ່ານກໍຮັບເຂົາໄວ້ດ້ວຍເມດຕາ ດັ່ງຮັບສິດສາວກ.

Verse 5

शिवदीक्षाविधानेन लिंगपूजां समादिशत् । तेषामनुग्रहपरो मुनिः प्रमतवत्सलः । तीर्थादप्यधिकं स्थाने सतां साधुसमागमः

ດ້ວຍພິທີດິກສາຂອງພຣະສິວະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ມຸນີໄດ້ສັ່ງສອນເຂົາໃຫ້ບູຊາລິງຄະ. ທ່ານມຸນີຜູ້ມຸ່ງໃຫ້ພຣະກະລຸນາ—ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ອຸທິດຕົນ—ໄດ້ປະກາດວ່າ: “ບ່ອນໃດກໍຕາມ ການພົບປະຊຸມນຸມຂອງສັດບຸລຸດ ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າຕີຣຖະ.”

Verse 6

पचेलिमफलः सद्यो दुरंतकलुपापहः । अपूर्वः कोऽपि सद्गोष्ठीसहस्रकिरणोदयः

ມັນໃຫ້ຜົນໃນທັນທີ ກໍາຈັດບາບອັນໜັກແລະຍາວນານໄດ້—ເປັນດັ່ງອະຮຸນໃໝ່ອັນບໍ່ເຄີຍມີ ເມື່ອຮັງສີນັບພັນຜຸດຂຶ້ນຈາກສັງຄົມສັດບຸລຸດ.

Verse 7

य एकांततयात्यंतमंतर्गततमोपहः । साधुगोष्ठीसमुद्भूतसुखामृतरसोर्मयः

ມັນຂັບໄລ່ຄວາມມືດໃນໃຈຢ່າງສິ້ນເຊີງ ດ້ວຍຈິດທີ່ມຸ່ງໝັ້ນອັນດຽວ; ເປັນຄື້ນແຫ່ງສຸກອັນມີລົດອະມຣິຕ ເກີດຈາກສະພາສາທຸ।

Verse 8

सर्वे वराः सुधाकाराः शर्करामधुषड्रसाः । ततस्ते साधुसंसर्गं संप्राप्ताः शिवशासनात्

ພອນທັງປວງກາຍເປັນດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕ ຫວານດັ່ງນ້ຳຕານແລະນ້ຳເຜິ້ງ ອຸດົມດ້ວຍລົດທັງຫົກ; ເພາະສະນັ້ນ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ ພວກເຂົາໄດ້ຮັບສັງຄົມກັບສາທຸ।

Verse 9

आरेभिरे क्रियायोगं मार्कंडनृपपूर्वकाः । तेषां तपस्यतामेवं समाजग्मे कदाचन । तीर्थयात्रानुषंगेन लोमशालोकनोत्सुकः

ໂດຍມີພຣະຣາຊາມາຣະກັນດະເປັນຜູ້ນຳ ພວກເຂົາເລີ່ມຕົ້ນກຣິຍາໂຍກ ແຫ່ງວິໄນການປະຕິບັດ. ເມື່ອພວກເຂົາກຳລັງບຳເນັດຕະປະສະຍາ ຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ຄັ້ງໜຶ່ງ ໂລມະສະ—ຢາກເຫັນພວກເຂົາ—ໄດ້ມາຮອດ ໃນວົງຈອນຈາລິກໄປຕາມຕີຣຖະທັງຫຼາຍ।

Verse 10

मुख्या पुरुषयात्रा हि तीर्थयात्रानुषंगतः । सद्भिः समाश्रितो भूप भूमिभागस्तथोच्यते

«ແທ້ຈິງແລ້ວ ‘ການເດີນທາງ’ ທີ່ສູງສຸດ ແມ່ນການໄປຫາບຸກຄົນຜູ້ດີ; ການຈາລິກໄປຕາມຕີຣຖະເປັນພຽງສິ່ງຮອງ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ດິນແດນໃດທີ່ຄົນດີພັກພິງ ດິນແດນນັ້ນເອີ້ນວ່າ ມີພອນແທ້»।

Verse 11

कृतार्हणातिथ्यविधिं विश्रांतं मां च फाल्गुन । प्रणम्य तेऽथ पप्रच्छुर्नाडीजंघपुरः सराः

ໂອ ຟາລກຸນ, ຫຼັງຈາກພວກເຂົາໄດ້ປະຕິບັດພິທີຕ້ອນຮັບແຂກຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະຂ້ອຍໄດ້ພັກຜ່ອນແລ້ວ ຊາວນາດີຈັງຄະໄດ້ກາບນົບ ແລ້ວຈຶ່ງຖາມຂ້ອຍ।

Verse 12

त उचुः । शापभ्रष्टा वयं ब्रह्मंश्चत्वारोऽपि स्वकर्मणा । तन्मुक्तिसाधनार्थाय स्थानं किंचित्समादिश

ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນ, ໂດຍກຳຂອງພວກເຮົາເອງ ພວກເຮົາທັງສີ່ຖືກຄຳສາບແຊ່ງໃຫ້ຕົກຈາກສະຖານະເກົ່າ. ຂໍທ່ານຊີ້ນຳສະຖານທີ່ໃດໜຶ່ງ ເພື່ອເປັນທາງໄປສູ່ມຸກຕິ»។

Verse 13

इयं हि निष्फला भूमिः शपलं भारतं मुने

«ແຜ່ນດິນນີ້ເຫັນຄືບໍ່ໃຫ້ຜົນແກ່ພວກເຮົາ, ໂອ ມຸນີ; ພາຣະຕະນີ້ດູເຫມືອນຖືກຄຳສາບແຊ່ງ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍມົນທິນ»។

Verse 14

तत्रापि क्वचिदेकत्र सर्वतीर्थफलं वद । इति पृष्टस्त्वहं तैश्च तानब्रवमिदं तदा

«ແມ່ນແຕ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນກໍຕາມ, ຈົ່ງບອກພວກເຮົາເຖິງຈຸດດຽວ ທີ່ໄດ້ຮັບຜົນຂອງຕີຣຖະທັງປວງ»។ ເມື່ອພວກເຂົາຖາມຂ້ອຍດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງກ່າວຕອບໃນເວລານັ້ນດັ່ງນີ້।

Verse 15

संवर्तं परिपृच्छध्वं स वो वक्ष्यति तत्त्वतः । सर्वतीर्थफलावाप्तिकारकं भूप्रदेशकम्

«ຈົ່ງໄປຖາມ ສັມວັຣຕະ; ລາວຈະກ່າວຄວາມຈິງຢ່າງແທ້ຈິງ—ເຜີຍແຜ່ແຜ່ນດິນທີ່ເຮັດໃຫ້ໄດ້ຮັບຜົນຂອງຕີຣຖະທັງປວງ»។

Verse 16

त उचुः । कुत्रासौ विद्यते योगी नाज्ञासिष्म वयं च तम् । संवर्तदर्शनान्मुक्तिरिति चास्मदनुग्रहः

ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: «ໂຍຄີນັ້ນຢູ່ໃສ? ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ຈັກລາວ. ແລະຍັງກ່າວກັນວ່າ ເພີງແຕ່ໄດ້ເຫັນ ສັມວັຣຕະ ກໍໄດ້ມຸກຕິ—ນີ້ຈະເປັນພຣະກະຣຸນາຂອງທ່ານຕໍ່ພວກເຮົາ»។

Verse 17

यदि जानासि तं ब्रूहि सुहृत्संगो न निष्फलः । ततोऽहमब्रवं तांश्च विचार्येदं पुनःपुनः

«ຖ້າເຈົ້າຮູ້ຈັກທ່ານນັ້ນ ຈົ່ງບອກເຮົາ—ການຄົບຫາກັບມິດຜູ້ປາດຖະນາດີ ບໍ່ເຄີຍເປັນໄຮ້ຜົນ»। ແລ້ວຂ້ອຍໄດ້ພິຈາລະນາຊ້ຳໆ ແລະເວົ້າກັບພວກເຂົາ។

Verse 18

वाराणस्यामसावास्ते संवर्तो गुप्तलिंगभृत् । मलदिग्धो विवसनो भिक्षाशी कुतपादनु

«ສຳວັດຕະພຳນັກຢູ່ນະຄອນວາຣານະສີ ໂດຍຖືລິງຄະໄວ້ຢ່າງປິດບັງ. ກາຍເປື້ອນຄົນ, ບໍ່ນຸ່ງຜ້າ, ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍບິນທະບາດ, ແລະເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍຜ້າຂາດເປັນທີ່ປົກກາຍ»។

Verse 19

करपात्रकृताहारः सर्वथा निष्परिग्रहः । भावयन्ब्रह्म परमं प्रणवाभिधमीश्वरम्

ທ່ານກິນອາຫານໂດຍໃຊ້ຝາມືເປັນພາຊະນະ, ບໍ່ມີຊັບສິນໃດໆເລີຍ, ແລະພິຈາລະນາຢູ່ເສມອເຖິງພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ—ອີສະວະຣະ ຜູ້ມີນາມວ່າ «ປຣະນະວະ» (ໂອມ).

Verse 20

भुक्त्वा निर्याति सायाह्ने वनं न ज्ञायते जनैः । योगीश्वरोऽसौ तद्रूपाः सन्त्यन्ये लिंगधारिणः

ເມື່ອກິນແລ້ວ ໃນຍາມແລງຄ່ຳ ທ່ານອອກໄປສູ່ປ່າ ແລະບໍ່ຖືກຜູ້ຄົນຈຳໄດ້. ທ່ານເປັນຈອມແຫ່ງໂຍຄີ; ແລະຍັງມີຜູ້ຖືລິງຄະອື່ນໆ ທີ່ມີຮູບລັກຄ້າຍຄືທ່ານອີກດ້ວຍ.

Verse 21

वक्ष्यामि लक्षणं तस्य ज्ञास्यथ तं मुनिम् । प्रतोल्या राजमार्गे तु निशि भूमौ शवं जनैः

«ຂ້ອຍຈະບອກເຄື່ອງໝາຍຂອງທ່ານນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຈົ້າຈະຮູ້ຈັກມຸນີຜູ້ນັ້ນ. ໃນຍາມຄືນ ໃກ້ປະຕູເມືອງ ຕາມທາງຫຼວງຫຼັກ ໃຫ້ຜູ້ຄົນນຳສົບໜຶ່ງວາງໄວ້ເທິງດິນ»។

Verse 22

अविज्ञातं स्थापनीयं स्थेयं तदविदूरतः । यस्तां भूमिमुपागम्य अकस्माद्विनिर्वतते

ໃຫ້ວາງໄວ້ທີ່ນັ້ນໂດຍບໍ່ໃຫ້ຜູ້ອື່ນຮູ້ ແລະໃຫ້ເຈົ້າຢືນຢູ່ບໍ່ໄກຈາກມັນ. ຜູ້ໃດມາຮອດຈຸດນັ້ນແລ້ວກັບຫັນກັບທັນທີ—

Verse 23

स संवर्तो न चाक्रामत्येष शल्यमसंशयम् । प्रष्टव्योऽभिमतं चासावुपाश्रित्य विनीतवत्

—ຜູ້ນັ້ນແມ່ນ ສັມວັຣຕະ; ລາວຈະບໍ່ກ້າກ້າວຂ້າມມັນ—ແນ່ນອນບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແລ້ວໃຫ້ເຈົ້າເຂົ້າໄປຫາລາວດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແລະຖາມສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ.

Verse 24

यदि पृच्छति केनाहमाख्यात इति मां ततः । निवेद्य चैतद्वक्तव्यं त्वामाख्यायाग्निमाविशत्

ຖ້າລາວຖາມວ່າ “ໃຜເປັນຜູ້ຊີ້ບອກຂ້ອຍໃຫ້ເຈົ້າ?” ແລ້ວຫຼັງຈາກແຈ້ງໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້ ໃຫ້ເຈົ້າກ່າວວ່າ “ເມື່ອໄດ້ຈຳແນກທ່ານແລ້ວ ລາວໄດ້ເຂົ້າໄປໃນໄຟ.”

Verse 25

तच्छ्रुत्वा ते तथा चक्रुः सर्वेपि वचनं मम । प्राप्य वाराणसीं दृष्ट्वा संवर्तं ते तथा व्यधुः

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາທຸກຄົນໄດ້ປະຕິບັດຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້ອຍທຸກປະການ. ເມື່ອໄປຮອດວາຣານະສີ ແລະເຫັນສັມວັຣຕະ ພວກເຂົາກໍເຮັດຕາມທີ່ຖືກຊີ້ນຳນັ້ນ.

Verse 26

शवं दृष्ट्वा च तैर्न्यस्तं संवर्तो वै न्यवर्तत । क्षुत्परीतोऽपि तं ज्ञात्वा ययुस्तमनु शीघ्रगम्

ເມື່ອສັມວັຣຕະເຫັນສົບທີ່ພວກເຂົາວາງໄວ້ ລາວກໍຫັນກັບແທ້ໆ. ແມ່ນແມ່ນວ່າພວກເຂົາຖືກຄວາມຫິວໂຫຍຮົບກວນ ແຕ່ກໍຈຳໄດ້ວ່າເປັນລາວ ແລະຮີບຮ້ອນຕາມຫຼັງລາວໄປ ໃນຂະນະທີ່ລາວເດີນໄວ.

Verse 27

तिष्ठ ब्रह्मन्क्षणमिति जल्पंतो राजमार्गगम् । याति निर्भर्त्सयत्येष निवर्तध्वमिति ब्रुवन्

ເຂົາເຈົ້າຮ້ອງຕາມທາງຫຼວງວ່າ «ໂອ ພຣາຫມັນ ຢຸດຢູ່ຊົ່ວຄາວ»। ແຕ່ທ່ານຍັງໄປຕໍ່ ພ້ອມຕຳນິວ່າ «ຈົ່ງກັບຄືນ!»

Verse 28

समया मामरे भोऽद्य नागंतव्यं न वो हितम् । पलायनमसौ कृत्वा गत्वा दूरतरं सरः । कुपितः प्राह तान्सर्वान्केनाख्यातोऽहमित्युत

«ພວກເຈົ້າທັງຫມົດໄດ້ຕົກລົງກັບຂ້ອຍ—ມື້ນີ້ຢ່າມາ; ບໍ່ເປັນຜົນດີແກ່ພວກເຈົ້າ»। ທ່ານຫນີໄປ ແລະໄປຫາສະລະທີ່ໄກກວ່າເກົ່າ। ໂກດແລ້ວກ່າວວ່າ «ໃຜເປັນຜູ້ບອກວ່າຂ້ອຍແມ່ນໃຜ?»

Verse 29

निवेदयत शीघ्रं मे यथा भस्म करोमि तम् । शापाग्निनाथ वा युष्मान्यदि सत्यं न वक्ष्यथ

«ຈົ່ງແຈ້ງໃຫ້ຂ້ອຍໄວໆ ເພື່ອຂ້ອຍຈະເຜົາເຂົາໃຫ້ເຫຼືອແຕ່ຂີ້ເຖົ່າ; ບໍ່ຊັ້ນ ຖ້າບໍ່ເວົ້າຄວາມຈິງ ຂ້ອຍຈະເຜົາພວກເຈົ້າດ້ວຍໄຟແຫ່ງຄຳສາບ!»

Verse 30

अथ प्रकंपिताः प्राहुर्नारदेनेति तं मुनिम् । स तानाह पुनर्यातः पिशुनः क्व नु संप्रति

ແລ້ວພວກເຂົາເຈົ້າສັ່ນກົວ ແລະກ່າວຕໍ່ມຸນີນັ້ນວ່າ «ແມ່ນ ນາຣະດະ»। ທ່ານກ່າວກັບພວກເຂົາວ່າ «ຜູ້ຊອບກ່າວຮ້າຍນັ້ນກັບມາອີກຫຼື? ບັດນີ້ລາວຢູ່ໃສ?»

Verse 31

लोकानां येन सापाग्नौ भस्मशेषं करोमि तम् । ब्रह्मबंधुमहं प्राहुर्भीतास्ते तं पुनर्मुनिम्

«ໂດຍອຳນາດຂອງຜູ້ໃດ ຂ້ອຍສາມາດເຮັດໃຫ້ໂລກທັງຫມົດເຫຼືອແຕ່ຂີ້ເຖົ່າໃນໄຟແຫ່ງຄຳສາບ—ຜູ້ນັ້ນ ຂ້ອຍປະກາດວ່າເປັນ ‘ພຣາຫມະ-ບັນທຸ’ (ພຣາຫມັນແຕ່ສາຍເລືອດ).» ພວກເຂົາກົວ ແລະກ່າວຕໍ່ມຸນີນັ້ນອີກຄັ້ງ.

Verse 32

त ऊचुः । त्वं निवेद्य स चास्माकं प्रविष्टो हव्यवाहनम् । तत्कालमेव विप्रेंद्र न विद्मस्तत्र कारणम्

ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຫຼັງຈາກທ່ານໄດ້ແຈ້ງແລ້ວ ລາວໄດ້ເຂົ້າໄປໃນໄຟບູຊາ (ອັກນິ) ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ເຫດຜົນ»។

Verse 33

संवर्त उवाच । अहमप्येवमेवास्य कर्ता तेन स्वयं कृतम् । तद्ब्रूत कार्यं नैवात्र चिरं स्थास्यामि वः कृते

ສັມວັດຕະກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍກໍຄິດຢ່າງນັ້ນວ່າ ‘ແນ່ນອນຂ້ອຍເປັນຜູ້ກະທຳ’ ແຕ່ມັນຖືກເຮັດໂດຍລາວເອງ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບອກວ່າຄວນເຮັດຫຍັງ; ຂ້ອຍຈະບໍ່ຢູ່ນານ ແມ່ນແຕ່ເພື່ອພວກເຈົ້າ»។

Verse 34

अर्जुन उवाच । यदि नारद देवर्षे प्रविष्टोऽसि हुताशनम् । जीवितस्तत्कथं भूय आश्चर्यमिति मे वद

ອາຣຈຸນກ່າວວ່າ: «ໂອ ນາຣະດະ ດວງ຤ິສີເທວະ, ຖ້າທ່ານເຂົ້າໄປໃນໄຟອັນລຸກໂຊນ ແລ້ວເປັນຢ່າງໃດທ່ານຈຶ່ງຍັງມີຊີວິດ? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍອີກຄັ້ງເຖິງຄວາມອັດສະຈັນນີ້»។

Verse 35

नारद उवाच । न हुताशः समुद्रो वा वायुर्वा वृक्षपर्वतः । आयुधं वा न मे शक्ता देहपाताय भारत

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: «ບໍ່ແມ່ນໄຟ, ບໍ່ແມ່ນທະເລ, ບໍ່ແມ່ນລົມ, ແມ່ນແຕ່ຕົ້ນໄມ້ແລະພູເຂົາ; ຫຼືອາວຸດໃດໆ—ບໍ່ມີອຳນາດໃຫ້ຮ່າງກາຍຂ້ອຍຕົກດັບໄດ້, ໂອ ພາຣະຕະ»។

Verse 36

पुनरेतत्कृतं चापि संवर्तो मन्यते यथा । अहं सन्मानितश्चेति वह्निं प्राप्याप्यगामहम्

ແລະອີກຄັ້ງ ເມື່ອສັມວັດຕະຄິດວ່າ ການນີ້ເປັນຜົນງານຂອງລາວ, ຂ້ອຍ—ຄິດວ່າ «ຂ້ອຍໄດ້ຮັບການນັບຖືຢ່າງສົມຄວນ»—ກໍໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປ ແມ່ນແຕ່ເມື່ອເຖິງໄຟແລ້ວກໍຕາມ।

Verse 37

यथा पुष्पगृहे कश्चित्प्रविशत्यंग फाल्गुन । तथाहमग्निं संविश्य यातवानुत्तरं श्रृणु

ດັ່ງຄົນໜຶ່ງເຂົ້າໄປໃນເຮືອນດອກໄມ້ ໂອ ຟາລກຸນາຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຂ້າພະເຈົ້າກໍເຂົ້າໄປໃນໄຟ ແລະຜ່ານພົ້ນໄປ. ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ເກີດຕໍ່ໄປ.

Verse 38

संवर्तस्तान्पुनः प्राह मार्कंडेयमुखानिति । विशल्यः पंथाः क्षुधितोऽहं पुनः पुरीम् । भिक्षार्थं पर्यटिष्यामि प्रश्रं प्रब्रूत चैव मे

ສັມວັດຕະໄດ້ກ່າວອີກຄັ້ງແກ່ພວກເຂົາ ໂດຍເລີ່ມຈາກມາຣກັນເດຍະວ່າ: «ເສັ້ນທາງປອດໄພ; ຂ້າພະເຈົ້າຫິວ ແລະຈະກັບໄປນະຄອນອີກເພື່ອຂໍທານ. ຈົ່ງບອກຄໍາຖາມຂອງພວກເຈົ້າໃຫ້ຊັດແຈ້ງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ»

Verse 39

त ऊचुः । शापभ्रष्टा वयं मोक्षं प्राप्स्यामस्तवदनुग्रहात् । प्रतीकारं तदाख्याहि प्रणतानां महामुने

ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: «ພວກເຮົາຖືກຄໍາສາບໃຫ້ຕົກຕໍ່າ; ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ພວກເຮົາຈະໄດ້ບັນລຸໂມກຊະ. ໂອ ມະຫາມຸນີ ຈົ່ງບອກວິທີແກ້ໄຂແກ່ພວກເຮົາຜູ້ກົ້ມກາບຢູ່»

Verse 40

यत्र तीर्थे सर्वतीर्थफलं प्राप्नोति मानवः । तत्तीर्थं ब्रूहि संवर्त तिष्ठामो यत्र वै वयम्

«ຂໍທ່ານບອກເຮົາ ໂອ ສັມວັດຕະ ຕີຣຖະໃດທີ່ມະນຸດໄດ້ຮັບຜົນບຸນຂອງຕີຣຖະທັງປວງ. ຈົ່ງປະກາດຕີຣຖະນັ້ນ ເພາະພວກເຮົາປາຖະໜາຈະພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ»

Verse 41

संवर्त उवाच । नमस्कृत्य कुमाराय दुर्गाभ्यश्च नरोत्तमाः । तीर्थं च संप्रवक्ष्यामि महीसागरसंगमम्

ສັມວັດຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດທັງຫຼາຍ, ຫຼັງຈາກກົ້ມກາບຕໍ່ກຸມາຣະ ແລະຕໍ່ດຸຣກາທັງປວງ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດຕີຣຖະອັນສັກສິດ—ຈຸດບັນຈົບທີ່ແມ່ນ້ໍາມະຫີພົບກັບທະເລ.

Verse 42

अमुना राजसिंहेन इंद्रद्युम्नेन धीमता । यजनाद्द्व्यंगुलोत्सेधा कृतेयं वसुधायदा

ໂດຍພະຣາຊະສິງຫາໃນບັນດາກະສັດ ຄື ອິນດຣະດຍຸມນະ ຜູ້ມີປັນຍາ—ເມື່ອພຣະອົງປະກອບຍັດຍະ—ແຜ່ນດິນນີ້ໄດ້ຍົກຂຶ້ນສູງສອງນິ້ວມື।

Verse 43

तदा संताप्यमानाया भुवः काष्ठस्य वै यथा । सुस्राव यो जलौघश्च सर्वदेवनमस्कृतः

ໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອແຜ່ນດິນຖືກເຜົາຮ້ອນ ດັ່ງໄມ້ທີ່ຈະໄໝ້—ກໍມີກະແສນ້ຳຫຼາກໄຫຼອອກມາ ອັນເທວະທັງປວງນົບນ້ອມບູຊາ।

Verse 44

महीनाम नदी च पृथिव्यां यानिकानिचित् । तीर्थानि तेषां सलिलसंभवं तज्जलं विदुः

ໃນໂລກນີ້ ບັນດາທີຣຖະ (tīrtha) ທັງຫຼາຍທີ່ມີຢູ່ ແລະ ແມ່ນ້ຳຊື່ ມະຫີ (Mahī) ດ້ວຍ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ນ້ຳຂອງພວກນັ້ນເກີດຈາກນ້ຳສັກສິດນັ້ນເອງ।

Verse 45

महीनाम समुत्पन्ना देशे मालवकाभिधे । दक्षिणं सागरं प्राप्ता पुण्योभयतटाशिवा

ແມ່ນ້ຳຊື່ ມະຫີ (Mahī) ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນດິນແດນທີ່ເອີ້ນວ່າ ມາລະວະກະ (Mālavaka)। ນາງໄຫຼໄປຮອດທະເລທາງໃຕ້ ແລະເປັນແມ່ນ້ຳມົງຄຸນ—ສັກສິດທັງສອງຝັ່ງ।

Verse 46

सर्वतीर्थमयी पूर्वं महीनाम महानदी । किं पुनर्यः समायोगस्तस्याश्च सरितां पतेः

ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ ມະຫີ (Mahī) ແຕ່ເດີມມາ ເປັນຜູ້ຮວບຮວມສານະຂອງທີຣຖະ (tīrtha) ທັງປວງ। ດັ່ງນັ້ນ ການບັນຈົບພົບກັນຂອງນາງກັບເຈົ້າແຫ່ງແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ (ທະເລ) ຈະຍິ່ງໃຫຍ່ພຽງໃດ!

Verse 47

वाराणसी कुरुक्षेत्रं गंगा रेवा सरस्वती

ວາຣານະສີ, ກຸຣຸກເສດຕຣະ, ແມ່ນ້ຳຄັງຄາ, ແມ່ນ້ຳເຣວາ (ນັຣມະດາ) ແລະ ແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ—

Verse 48

तापी पयोष्णी निर्विध्या चन्द्रभागा इरावती । कावेरी शरयूश्चैव गंडकी नैमिषं तथा

ແມ່ນ້ຳຕາປີ, ພະໂຍສະນີ, ນິຣວິນທະຍາ, ຈັນທຣະພາຄາ, ແລະ ອິຣາວະຕີ; ແລະຍັງມີ ຄາເວຣີ, ສະຣະຢູ, ຄັນດະກີ ແລະ ໄນມິສະ—

Verse 49

गया गोदावरी चैव अरुणा वरुणा तथा । एताः पुण्याः शतशोन्या याः काश्चित्सरितो भुवि

ຄະຍາ, ແມ່ນ້ຳໂຄທາວະຣີ, ແລະຍັງມີ ອະຣຸນາ ແລະ ວະຣຸນາ; ເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ແມ່ນ້ຳສັກສິດອື່ນໆ ອີກຫຼາຍຮ້ອຍ—ແມ່ນ້ຳໃດໆທີ່ມີຢູ່ໃນໂລກ—

Verse 50

सहस्रविंशतिश्चैव षट्शतानि तथैव च । तासां सारसमुद्भुतं महीतोयं प्रकीर्तितम्

ສອງໝື່ນໜຶ່ງພັນ ແລະ ເພີ່ມອີກຫົກຮ້ອຍ; ໃນບັນດານັ້ນ ສານະສຳຄັນທີ່ເກີດຂຶ້ນ ຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນ ‘ນ້ຳແຫ່ງມະຫີ’.

Verse 51

पृथिव्यां सर्वतीर्थेषु स्नात्वा यत्फलमाप्यते । तन्महीसागरे प्रोक्तं कुमारस्य वचो यथा

ຜົນບຸນໃດທີ່ໄດ້ຮັບຈາກການອາບນ້ຳໃນທຸກຕີຣຖະອັນສັກສິດໃນແຜ່ນດິນ—ບຸນນັ້ນເອງ ຖືກປະກາດວ່າເກີດຂຶ້ນທີ່ ມະຫີສາຄະຣະ ຕາມພຣະວາຈາຂອງ ກຸມາຣ (ສະກັນດະ).

Verse 52

एकत्र सर्वतीर्थानां यदि संयोगमिच्छथ । तद्गच्छथ महापुण्यं महीसागरसंगमम्

ຖ້າທ່ານປາດຖະນາໃຫ້ບັນດາທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດທັງປວງມາປະສົບກັນໃນບ່ອນດຽວ ຈົ່ງໄປຫາສັງຄົມອັນມີບຸນຍິ່ງ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ມະຫີສາກະຣະສັງຄົມ।

Verse 53

अहं चापि च तत्रैव बहून्वर्षगणान्पुरा । अवसं चागतश्चात्र नारदस्य भयात्तथा

ຂ້ອຍເອງກໍເຄີຍພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນຫຼາຍປີໃນກ່ອນ; ແລ້ວຂ້ອຍກໍມາຢູ່ທີ່ນີ້ອີກ—ແທ້ໆແລ້ວເພາະຄວາມຢ້ານນາຣະດະ।

Verse 54

स हि तत्र समीपस्थः पिशुनश्च विशेषतः । मरुत्तः कुरुते यत्नं तस्मै ब्रूयादिदं भयम्

ເພາະວ່າເຂົາຢູ່ໃກ້ທີ່ນັ້ນ ແລະໂດຍພິເສດເປັນຜູ້ນຳຂ່າວລື; ພຣະຣາຊາມະຣຸຕະກຳລັງພາກພຽນ—ຄວນບອກພຣະອົງເຖິງຄວາມຢ້ານນີ້।

Verse 55

अत्र दिग्वाससां मध्ये बहूनां तत्समस्त्वहम् । निवसाम्यतिप्रच्छन्नो मरुत्तादतिभीतवत्

ຢູ່ນີ້ ໃນທ່າມກາງນັກບວດຜູ້ນຸ່ງຟ້າຫຼາຍຄົນ ຂ້ອຍຢູ່ປະດຸດເປັນຄົນໜຶ່ງໃນພວກເຂົາ ອາໄສຢູ່ຢ່າງປິດບັງລຶກ—ດັ່ງຜູ້ທີ່ຢ້ານມະຣຸຕະຢ່າງຫນັກ।

Verse 56

पुनरत्रापि मां नूनं कथयिष्यति नारदः । तथाविधा हि चेष्टास्य पिशुनस्य प्रदृश्यते

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ນີ້ອີກ ນາຣະດະກໍຈະເວົ້າເຖິງຂ້ອຍແນ່ນອນ; ເພາະການເຄື່ອນໄຫວແບບນັ້ນຂອງຜູ້ນຳຂ່າວລືນັ້ນ ປາກົດໃຫ້ເຫັນຢ່າງຊັດເຈນ।

Verse 57

भवद्भिश्च न चाप्यत्र वक्तानां कस्यचित्क्वचित् । मरुत्तः कुरुते यत्नं भूपालो यज्ञसिद्धये

ພວກເຈົ້າກໍຢ່າໄດ້ເວົ້າເລື່ອງນີ້ໃຫ້ໃຜຟັງ ບ່ອນໃດກໍຕາມ ໃນທີ່ນີ້. ພະຣາຊາ ມະຣຸຕຕະ ກໍາລັງພາກພຽນເພື່ອໃຫ້ພິທີຍັດຍະສໍາເລັດສົມບູນ.

Verse 58

देवाचार्येण संत्यक्तो भ्रात्रा मे कारणां तरे । गुरुपुत्रं च मां ज्ञात्वा यज्ञार्त्विज्यस्य कारणात्

ຂ້ອຍຖືກອາຈານແຫ່ງເທວະດາປະຖິ້ມ ແລະຖືກພີ່ນ້ອງຂອງຂ້ອຍເອງປະຖິ້ມດ້ວຍ ເນື່ອງຈາກແມ່ຂອງຂ້ອຍ. ແລະເມື່ອລາວຮູ້ວ່າຂ້ອຍເປັນບຸດຂອງຄູອາຈານຂອງລາວ ລາວຈຶ່ງເຮັດເຊັ່ນນັ້ນເພື່ອໄດ້ເປັນພະສະຫວັນພິທີໃນຍັດຍະ.

Verse 59

अविद्यांतर्गतैर्यज्ञकर्मभिर्न प्रयोजनम् । मम हिंसात्मकैरस्ति निगमोक्तैरचेतनैः

ສໍາລັບຂ້ອຍ ການກະທໍາພິທີຍັດຍະທີ່ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມຢູ່ໃນອະວິດຍາ ບໍ່ມີປະໂຫຍດ. ແມ່ນແຕ່ພິທີທີ່ອ້າງອີງຄໍາພີເວດ ແຕ່ເຮັດຢ່າງເຄື່ອງຈັກ ແລະມີລັກສະນະຮຸນແຮງ ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນຄຸນຄ່າ.

Verse 60

समित्पुष्पकुशप्रायैः साधनैर्यद्यचेतनैः । क्रियते तत्तथा भावि कार्यं कारणवन्नृणाम्

ຖ້າການກະທໍາໃດໜຶ່ງ ຖືກເຮັດດ້ວຍເຄື່ອງປະກອບທີ່ເປັນແຕ່ໄມ້ຟືນ ດອກໄມ້ ແລະຫຍ້າກຸສະ—ສິ່ງທີ່ບໍ່ມີສະຕິຮູ້—ຜົນສໍາລັບມະນຸດກໍຈະເກີດຂຶ້ນຕາມນັ້ນ ເຫມືອນຜົນທີ່ອາໄສເຫດປັດໃຈ.

Verse 61

तद्यूयं तत्र गच्छध्वं शीघ्रमेव नृपानुगाः । अस्ति विप्रः स्वयं ब्रह्मा याज्ञवल्क्यश्च तत्र वै

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າຜູ້ຕິດຕາມພະຣາຊາ ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນໃນທັນທີ ໃຫ້ໄວ. ທີ່ນັ້ນມີພຣາຫມັນຢູ່ແທ້: ຍາຊະນະວັນກະຍະ ຜູ້ປານດັ່ງພຣະພຣະຫມາເອງ.

Verse 62

स हि पूर्वं मिथेः पुर्यां वसन्नाश्रममुत्तमम् । आगच्छमानं नकुलं दृष्ट्वा गार्गीं वचोऽब्रवीत्

ໃນກ່ອນນັ້ນ ເມື່ອລາວພັກອາໄສຢູ່ໃນອາສຣົມອັນປະເສີດ ໃນເມືອງມິທາ ລາວເຫັນນະກຸນ (mongoose) ກຳລັງເຂົ້າມາ ແລະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ ກາຣກີ (Gārgī)។

Verse 63

गार्गि रक्ष पयो भद्रे नकुलोऽयमुपेति च । पयः पातुं कृतिमतिं नकुलं तं निराकुरु

“ກາຣກີ ເອີຍ, ນາງຜູ້ດີ, ຈົ່ງຮັກສານ້ຳນົມໄວ້—ນະກຸນນີ້ກຳລັງມາ. ມັນສະຫຼາດໃນການດື່ມນ້ຳນົມ; ຈົ່ງໄລ່ນະກຸນນັ້ນອອກໄປ” ລາວກ່າວ។

Verse 64

इत्युक्तो नकुलः क्रुद्धः स हि क्रुद्धः पुराऽभवत् । जमदग्नेः पूर्वजैश्च शप्तः प्रोवाच तं मुनिम्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນະກຸນກໍໂກດຂຶ້ນ—ເພາະມັນເຄີຍໂກດມາກ່ອນແລ້ວ. ຖືກບັນພະບຸລຸດຂອງ ຈະມະດັກນິ (Jamadagni) ສາບແຊ່ງ ມັນຈຶ່ງເວົ້າກັບມຸນີນັ້ນ।

Verse 65

अहो वा धिग्धिगित्येव भूयो धिगिति चैव हि । निर्लज्जता मनुष्याणां दृश्यते पापकारिणाम्

“ໂອ! ນ່າລະອາຍ—ນ່າລະອາຍ! ແລະອີກຄັ້ງ ນ່າລະອາຍແທ້! ຄວາມບໍ່ຮູ້ອາຍ ປາກົດໃນມະນຸດຜູ້ກະທຳບາບ” ມັນກ່າວ។

Verse 66

कथं ते नाम पापानि प्रकुर्वंति नराधमाः । मरणांतरिता येषां नरके तीव्रवेदना

“ຄົນຊົ່ວຕ່ຳເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະກະທຳບາບໄດ້ແນວໃດ? ເພາະຫຼັງຄວາມຕາຍ ຄວາມເຈັບປວດອັນຮຸນແຮງໃນນະລົກ ລໍຖ້າພວກເຂົາຢູ່” ມັນກ່າວ។

Verse 67

निमेषोऽपि न शक्येत जीविते यस्य निश्चितम् । तन्मात्रपरमायुर्यः पापं कुर्यात्कथं स च

ເມື່ອແມ່ນແຕ່ຊົ່ວນິເມດກໍບໍ່ອາດຮັບປະກັນຊີວິດໄດ້; ຜູ້ທີ່ອາຍຸຈຳກັດແຕ່ເທົ່ານັ້ນ ຈະກ່າວວ່າກະທຳບາບໄດ້ແນວໃດ?

Verse 68

त्वं मुने मन्यसे चेदं कुलीनोऽस्मीति बुद्धिमान् । ततः क्षिपसि मां मूढ नकुलोऽयमिति स्मयन्

ໂອ ມຸນີ, ຖ້າເຈົ້າຄິດວ່າເຈົ້າສະຫຼາດ ແລະມີຕະກູນສູງ, ແລ້ວເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງດູຖູກຂ້ອຍ ພ້ອມຍິ້ມແລະເວົ້າວ່າ “ນີ້ແມ່ນນະກຸລ (mongoose)” ?

Verse 69

किमधीतं याज्ञवल्क्य का योगेश्वरता तव । निरपराधं क्षिपसि धिगधीतं हि तत्तव

ໂອ ຢາຊະນະວັນກະຍະ, ເຈົ້າໄດ້ຮຽນຮູ້ຫຍັງແທ້ ແລະຄວາມເປັນຈອມແຫ່ງໂຍຄະຂອງເຈົ້າຢູ່ໃສ? ເຈົ້າກັບດູຖູກຜູ້ບໍ່ມີຜິດ—ຂໍໃຫ້ຄວາມຮຽນນັ້ນຂອງເຈົ້າເປັນທີ່ອາຍ!

Verse 70

कस्मिन्वेदं स्मृतौ कस्यां प्रोक्तमेतद्ब्रवीहि मे । परुषैरिति वाक्यैर्मां नकुलेति ब्रवीषि यत्

ຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖີດ: ໃນເວດໃດ ໃນສະມຣິຕິໃດ ໄດ້ສອນໄວ້ວ່າ ຄວນເວົ້າຄຳຮຸນແຮງໃສ່ຂ້ອຍ ແລະເອີ້ນຂ້ອຍວ່າ “ນະກຸລ” ?

Verse 71

किमिदं नैव जानासि यावत्यः परुषा गिरः । परः संश्राव्यते तावच्छंकवः श्रोत्रतः पुनरा

ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ບໍ່ຫຼື—ຄຳຮຸນແຮງຈຳນວນເທົ່າໃດທີ່ເຈົ້າໃຫ້ຄົນອື່ນໄດ້ຍິນ, ກໍເທົ່ານັ້ນແຫຼມຫອຍຖືກຕອກເຂົ້າຫູ ຊ້ຳໆອີກ.

Verse 72

कंठे यमानुगाः पादं कृत्वा तस्य सुदुर्मतेः । अतीव रुदतो लोहशंकून्क्षेप्स्यंति कर्णयोः

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ມີຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນ, ບໍລິວານຂອງພະຍາຍົມຈະຢຽບຄໍຂອງລາວ; ແລະ ໃນຂະນະທີ່ລາວຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງຂົມຂື່ນ, ພວກເຂົາຈະສຽບເຫຼັກແຫຼມເຂົ້າໄປໃນຫູຂອງລາວ.

Verse 73

वावदूकाश्च ध्वजिनो मुष्णंति कृपणाञ्जनान् । स्वयं हस्तसहस्रेण धर्मस्यैवं भवद्विधाः

ຄົນເວົ້າຫຼາຍ ແລະ ຄົນອວດອ້າງ ປຸ້ນຈີ້ຄົນທຸກຍາກ ແລະ ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີທາງຊ່ວຍ; ດັ່ງນັ້ນ ຄົນເຊັ່ນເຈົ້າ, ດ້ວຍມືນັບພັນ, ຈຶ່ງປຸ້ນເອົາ ພຣະທຳ ນັ້ນເອງ.

Verse 74

वज्रस्य दिग्धशस्त्रस्य कालकूटस्य चाप्युत । समेन वचसा तुल्यं मृत्योरिति ममाभवत्

ສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ ມັນເບິ່ງຄືວ່າຄວາມຕາຍນັ້ນບໍ່ແຕກຕ່າງຫຍັງກັບຄຳເວົ້າທີ່ຫວານຫູ - ເໝືອນດັ່ງສາຍຟ້າ, ເໝືອນດັ່ງອາວຸດທີ່ອາບຢາພິດ, ເໝືອນດັ່ງຢາພິດ ກາລະກຸດ ທີ່ຮ້າຍແຮງ.

Verse 75

कर्णनासिकनाराचान्निर्हरंति शरीरतः । वाक्छल्यस्तु न निर्हर्तुं शक्यो हृदिशयो हि सः

ລູກທະນູທີ່ປັກຢູ່ໃນຫູ ຫຼື ດັງ ສາມາດດຶງອອກຈາກຮ່າງກາຍໄດ້; ແຕ່ໜາມຂອງຄຳເວົ້າບໍ່ສາມາດເອົາອອກໄດ້, ເພາະມັນຝັງເລິກຢູ່ໃນຫົວໃຈ.

Verse 76

यंत्रपीडैः समाक्रम्य वरमेष हतो नरः । न तु तं परुषैर्वाक्यैर्जिघांसेत कथंचन

ມັນດີກວ່າທີ່ຄົນຜູ້ໜຶ່ງຈະຖືກຂ້າດ້ວຍການທໍລະມານຈາກເຄື່ອງມື ດີກວ່າການທີ່ຈະມີໃຜຜູ້ໜຶ່ງພະຍາຍາມຂ້າລາວດ້ວຍຄຳເວົ້າທີ່ຮຸນແຮງ.

Verse 77

त्वया त्वहं याज्ञवल्क्य नित्यं पंडितमानिना । नकुलोसीति तीव्रेण वचसा ताडितः कुतः

ໂອ ຍາຊະນະວັນກະຍະ, ເປັນຫຍັງຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຖືກທ່ານ—ຜູ້ອ້າງຕົນວ່າເປັນບັນດິດ—ຕີດ້ວຍຄໍາມຸນແຮງວ່າ “ເຈົ້າແມ່ນນະກຸລ” ຢູ່ເລື້ອຍໆ?

Verse 78

संवर्त उवाच । इति श्रुत्वा वचस्तस्य भृशं विस्मितमानसः । याज्ञवल्क्योऽब्रवीदेतत्प्रबद्धकरसंपुटः

ສັມວັດຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງລາວ ຍາຊະນະວັນກະຍະກໍໃຈຕື່ນຕະລຶງຢ່າງຫນັກ ແລ້ວກ່າວດັ່ງນີ້ ພ້ອມປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 79

नमोऽधर्माय महते न विद्मो यस्य वै भवम् । परमाणुमपि व्यक्तं कोत्र विद्यामदः सताम्

ນະໂມຕໍ່ ອະທັມມະອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ພະລັງຂອງມັນ ພວກເຮົາບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້! ເມື່ອແມ່ນແຕ່ຄວາມຈິງຂອງອະນຸພາກນ້ອຍຫນຶ່ງກໍຍັງບໍ່ແຈ້ງ ຄວາມຈອງຫອງໃນວິຊາຂອງຜູ້ສະຫລາດຈະຢູ່ໃສ?

Verse 80

विरंचिविष्णुप्रसमुखाः सोमेंद्रप्रमुखास्तथा । सर्वज्ञास्तेऽपि मुह्यति गणनास्मादृशं च का

ແມ່ນແຕ່ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສະນຸ ເປັນຫົວໜ້າ, ແລະ ໂສມະ ກັບ ອິນທຣະ ເປັນຫົວໜ້າ—ແມ່ນຖືກເອີ້ນວ່າ “ຮູ້ທຸກຢ່າງ” ກໍຍັງຫຼົງຜິດໄດ້; ແລ້ວການນັບຄົນເຊັ່ນພວກເຮົາ ຈະກ່າວຢ່າງໃດໄດ້?

Verse 81

धर्मज्ञोऽस्मीति यो मोहादात्मानं प्रतिपद्यते । स वायुं मुष्टिना बद्धुमीहते कृपणो नरः

ຜູ້ໃດທີ່ດ້ວຍຄວາມຫຼົງ ຄິດວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນຜູ້ຮູ້ທັນທຳມະ” ຜູ້ນັ້ນເປັນຄົນນ່າສົງສານ—ເຂົາພະຍາຍາມຈັບມັດລົມດ້ວຍກຳປັ້ນມື.

Verse 82

केचिदज्ञानतो नष्टाः केचिज्ज्ञानमदादपि । ज्ञानं प्राप्यापि नष्टाश्च केचिदालस्यतोऽधमाः

ບາງຄົນພິນາດເພາະອະວິຊາ; ບາງຄົນກໍພິນາດເພາະຄວາມເມົາມົນຂອງຄວາມຮູ້. ແລະບາງຄົນ ແມ່ນໄດ້ຄວາມຮູ້ແລ້ວກໍຍັງພິນາດ—ຜູ້ຕໍ່າຊ້າເພາະຄວາມຂີ້ຄ້ານ.

Verse 83

वेदस्मृतीतिहासेषु पुराणेषु प्रकल्पितम् । चतुःपादं तथा धर्मं नाचरत्यधमः पशुः

ທຳມະອັນມີ “ສີ່ຂາ” ດັ່ງທີ່ວາງໄວ້ໃນ ເວດ, ສະມຣິຕິ, ອິຕິຫາສະ ແລະ ປຸຣານະ—ຄົນຕໍ່າຊ້າດັ່ງສັດ ບໍ່ປະພຶດຕາມເລີຍ.

Verse 84

स पुरा शोचते व्यक्तं प्राप्य तच्चांतकं गृहम् । तथाहि गृह्यकारेण श्रुतौ प्रोक्तमिदं वचः

ພາຍຫຼັງ ເມື່ອເຂົາໄປຮອດ “ເຮືອນສຸດທ້າຍ” ຄືຄວາມຕາຍ ເຂົາຍ່ອມໂສກເສົ້າແນ່ນອນ; ເພາະຖ້ອຍຄຳນີ້ ໄດ້ຖືກປະກາດໃນ Śruti ໂດຍຜູ້ວາງຂະບວນການຄຳສອນ Gṛhya.

Verse 85

नकुलं सकुलं ब्रूयान्न कंचिन्मर्मणि स्पृशेत् । प्रपठन्नपि चैवाहमिदं सर्वं तथा शुकः

ຄວນເວົ້າແຕ່ຖ້ອຍຄຳທີ່ບໍ່ເຮັດອັນຕະລາຍ ແລະເໝາະສົມ; ບໍ່ຄວນໄປແຕະຕ້ອງຜູ້ໃດໃນຈຸດອ່ອນອ່ອນໄຫວ. ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍທ່ອງຈຳທັງໝົດນີ້ ຂ້ອຍກໍເປັນແຕ່ນົກແກ້ວເທົ່ານັ້ນ.

Verse 86

आलस्येनाप्यनाचाराद्वृथाकार्येकमंग तत्

ແມ່ນແຕ່ເພາະຄວາມຂີ້ຄ້ານ ຫຼືເພາະອະນາຈານ—ສິ່ງນີ້ກາຍເປັນ “ອະວະ” ອັນດຽວຂອງການກະທຳອັນໄຮ້ປະໂຫຍດ.

Verse 87

केवलं पाठ मात्रेण यश्च संतुष्यते नरः । तथा पंडितमानी च कोन्यस्तस्मात्पशुर्मतः

ຜູ້ໃດພໍໃຈແຕ່ການສວດທ່ອງພຽງຢ່າງດຽວ ແລະຍັງຫຼົງຄິດວ່າຕົນເປັນນັກປັນຍາ—ຈະມີໃຜຖືກວ່າເປັນສັດຫຍາບກວ່ານັ້ນອີກ?

Verse 88

न च्छंदांसि वृजिनात्तारयंति मायाविनं माययाऽवर्तमानम् । नीडं शकुंता इव जातपक्षाश्छंदास्येनं प्रजहत्यंतकाले

ສັນທະສຽງແຫ່ງເວດະບໍ່ອາດພາຄົນຫຼອກລວງ ຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍມາຍາ ໃຫ້ຂ້າມພົ້ນບາບໄດ້. ເຫມືອນນົກເມື່ອປີກແຂງແລ້ວກໍລະທິ້ມຮັງ—ເວດະກໍລະທິ້ມເຂົາໃນຍາມມໍລະນະ.

Verse 89

स्वार्गाय बद्धकक्षो यः पाठमात्रेण ब्राह्मणः । स बालो मातुरंकस्थो ग्रहीतुं सोममिच्छति

ພຣາຫມັນຜູ້ຜູກເຂົ້າກັບສະຫວັນ ດ້ວຍແຕ່ການສວດທ່ອງພຽງຢ່າງດຽວ ກໍເຫມືອນເດັກນ້ອຍນັ່ງໃນອ້ອມອົງແມ່ ແລ້ວຢາກຈັບເອົາໂສມະ.

Verse 90

तद्भवान्सर्वथा मह्यमनयं सोढुमर्हसि । सर्वः कोऽपि वदत्येवं तन्मयैवमुदाहृतम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານໂປດອະໄພຄວາມບໍ່ສົມຄວນນີ້ຂອງຂ້ອຍໂດຍສິ້ນເຊີງ. ໃຜໆກໍມັກເວົ້າຢ່າງນີ້, ຂ້ອຍຈຶ່ງເວົ້າຕາມນັ້ນ.

Verse 91

नकुल उवाच । वृथेदं भाषितं तुभ्यं सर्वलोकेन यत्समम् । आत्मानं मन्यसे नैतद्वक्तुं योग्यं महात्मनाम्

ນະກຸລະກ່າວວ່າ: “ຄຳເວົ້ານີ້ຂອງທ່ານເປັນຄຳເວົ້າເປົ່າໆ ບໍ່ແຕກຕ່າງຈາກຄຳຂອງຄົນທົ່ວໄປໃນໂລກ. ຖ້າທ່ານເຫັນຕົນເປັນຜູ້ສູງສົ່ງ, ຄຳແບບນີ້ບໍ່ຄວນອອກຈາກປາກຂອງຜູ້ໃຈໃຫຍ່.”

Verse 92

वाजिवारणलोहानां काष्ठपाषाणवाससाम् । नारीपुरुषतोयानामंतरं महदंतरम्

ລະຫວ່າງມ້າ ຊ້າງ ແລະ ໂລຫະ; ລະຫວ່າງໄມ້ ຫີນ ແລະ ຜ້າ; ແລະ ລະຫວ່າງຍິງ ຊາຍ ແລະ ນ້ຳ—ມີຄວາມແຕກຕ່າງອັນໃຫຍ່ແລະຈໍາເປັນ।

Verse 93

अन्ये चेत्प्राकृता लोका बहुपापानि कुर्वते । प्रधानपुरुषेणापि कार्यं तत्पृष्ठतोनु किम्

ແມ່ນວ່າຄົນທົ່ວໄປອື່ນໆ ກໍ່ກະທໍາບາບຫຼາຍ ແລ້ວຈະເປັນຫຍັງ? ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າຄວນຈະເດີນຕາມຫຼັງເຂົາ ແລະ ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນດ້ວຍບໍ?

Verse 94

सर्वार्थं निर्मितं शास्त्रं मनोबुद्धी तथैव च । दत्ते विधात्रा सर्वेषां तथापि यदि पापिनः

ຄໍາສອນແຫ່ງຄຳພີຖືກສ້າງໄວ້ເພື່ອປະໂຫຍດທຸກປະການ; ແລະ ຈິດໃຈກັບປັນຍາກໍໄດ້ຮັບປະທານຈາກຜູ້ສ້າງແກ່ທຸກຄົນ. ແຕ່ຖ້າຍັງກາຍເປັນຄົນບາບ…

Verse 95

ततो विधातुः को दोषस्त एव खलु दुर्भगाः । ब्राह्मणेन विशेषेण किं भाव्यं लोकवद्यतः

ເຊັ່ນນັ້ນ ຜູ້ສ້າງຈະມີຄວາມຜິດອັນໃດ? ຜູ້ອັບໂຊກແທ້ໆຄືພວກເຂົາເອງ. ແລະ ເປັນຫຍັງພຣາຫມັນ—ໂດຍພິເສດ—ຈຶ່ງຄວນປະພຶດດັ່ງຝູງຊົນທົ່ວໄປ?

Verse 96

यद्यदाचरति श्रेष्ठस्तत्तदेवेतरो जनः । स यत्प्रमाणं कुरुते लोकस्तदनुवर्तते

ສິ່ງໃດທີ່ຜູ້ປະເສີດປະພຶດ ຄົນອື່ນກໍປະພຶດຕາມນັ້ນ. ມາດຕະຖານໃດທີ່ລາວວາງໄວ້ ໂລກກໍດໍາເນີນຕາມນັ້ນ.

Verse 97

तस्मात्सदा महद्भिश्च आत्मार्थं च परार्थतः । सतां धर्मो न संत्याज्यो न्याय्यं तच्छिक्षणं तव

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃຫຍ່ທັງຫຼາຍ ຄວນຮັກສາ «ທັມມະ» ຂອງສັດບຸລຸດໄວ້ເສມອ ທັງເພື່ອປະໂຫຍດຕົນ ແລະ ເພື່ອປະໂຫຍດຜູ້ອື່ນ; ບໍ່ຄວນລະທິ້ງ. ຄໍາສອນຂອງເຈົ້າໃນເລື່ອງນີ້ ຖືກຕ້ອງຊອບທໍາ.

Verse 98

यस्मात्त्वया पीडितोऽहं घोरेण वचसा मुने । तस्माच्छीघ्रं त्वां शप्स्यामि शापयोग्यो हि मे मतः

ໂອ ມຸນີ, ເນື່ອງຈາກຂ້ອຍຖືກທ່ານທໍລະມານດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອັນຮຸນແຮງ, ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈະຮີບສາບແຊ່ງທ່ານໃນໄວໆນີ້; ເພາະໃນຄວາມເຫັນຂອງຂ້ອຍ ທ່ານສົມຄວນຮັບຄໍາສາບແຊ່ງ.

Verse 99

नकुलोऽसीति मामाह भवांस्तस्मात्कुलाधमः । शीघ्रमुत्पत्स्यसे मोहात्त्वमेव नकुलो मुने

ເຈົ້າເອີ້ນຂ້ອຍວ່າ «ນະກຸລະ»; ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າເປັນຄວາມອັບອາຍແກ່ຕະກູນ. ໃນໄວໆນີ້ ໂດຍຄວາມຫຼົງ ເຈົ້າເອງຈະເກີດເປັນນະກຸລະ (ມອງກູສ), ໂອ ມຸນີ.

Verse 100

संवर्त उवाच । इति वाचं समाकर्ण्य भाव्यर्थकृतनिश्चयः । याज्ञवल्क्यो मरौ देशे विप्रस्याजायतात्मजः

ສັມວັດຕະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ແລະໄດ້ຕັດສິນໃຈຕໍ່ສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນ, ຢາຊະຍະວັລກະ ໄດ້ເກີດໃນແດນທະເລຊາຍ ເປັນບຸດຂອງພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງ».

Verse 101

दुराचारस्य पापस्य निघृणस्यातिवादिनः । दुष्कुलीनस्य जातोऽसौ तदा जातिस्मरः सुतः

ໃນເວລານັ້ນ ລາວເກີດເປັນບຸດຂອງຊາຍຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ—ເປັນຄົນບາບ, ໃຈຮ້າຍບໍ່ມີເມດຕາ, ແລະມັກເວົ້າຄໍາຮຸນແຮງ—ຜູ້ມີຕະກູນຕໍ່າ; ແຕ່ເດັກນ້ອຍນັ້ນ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ກໍເປັນຜູ້ລະລຶກຊາດໄດ້.

Verse 102

सोऽथ ज्ञानात्समालोक्य भर्तृयज्ञ इति द्विजः । गुप्तक्षेत्रं समापन्नो महीसागरसंगमम्

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍປັນຍາພາຍໃນ ພຣາຫມັນນາມ ພະຣະຕຣິຍະຍັຍນະ ໄດ້ຮູ້ແນວທາງ ແລະໄປຮອດ ກຸບຕະເກດຕຣະ ບ່ອນສັກສິດທີ່ແມ່ນ້ຳ ມະຫີ ພົບກັບທະເລໃຫຍ່।

Verse 103

तत्र पाशुपतो भूत्वा शिवाराधनतत्परः । स्वायंभुवं महाकालं पूजयन्वर्ततेऽधुना

ທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ເປັນຜູ້ສັດທາສາຍ ປາຊຸປະຕະ ມຸ່ງໝັ້ນໃນການບູຊາພຣະສິວະ; ແລະຈົນທຸກມື້ນີ້ ລາວຍັງຄົງບູຊາ ພຣະມະຫາກາລ ຜູ້ເກີດຂຶ້ນເອງ (ສະວະຍັມພູ) ຢູ່ເທື່ອ।

Verse 104

यो हि नित्यं महाकालं श्रद्धया पूजयेत्पुमान् । स दौष्कुलीनदोषेभ्यो मुच्यतेऽहिरिव त्वचः

ແທ້ຈິງ ຜູ້ໃດກໍຕາມ ບູຊາພຣະມະຫາກາລ ທຸກມື້ດ້ວຍສັດທາ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກຄວາມດ່າງພ້ອຍແຫ່ງຊາດຕະກູນຕ່ຳ ເຫມືອນງູປ່ອຍຜິວເກົ່າອອກ।

Verse 105

यथायथा श्रद्धयासौ तल्लिंगं परिपश्यति । तथातथा विमुच्येत दोषैर्जन्मशतोद्भवैः

ຜູ້ໃດເບິ່ງເຫັນ ລິງຄະ ນັ້ນດ້ວຍສັດທາ ໃນຂະໜາດໃດ ໃນຂະໜາດນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກຄວາມດ່າງພ້ອຍທີ່ເກີດຈາກຊາດນັບຮ້ອຍ।

Verse 106

भर्तृयज्ञस्तु तत्रैव लिंगस्याराधनात्क्रमात् । बीजदोषाद्विनिर्मुक्तस्तल्लिंगमहिमा त्वसौ

ພະຣະຕຣິຍະຍັຍນະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ໂດຍການບູຊາ ລິງຄະ ນັ້ນຢ່າງຖືກລຳດັບ ໄດ້ພົ້ນຈາກຄວາມດ່າງພ້ອຍໃນ “ເມັດພັນ” ຂອງຕົນ (ຮາກເຫດ/ກຳແຫ່ງສາຍເລືອດ) ຢ່າງສິ້ນເຊີງ। ນີ້ແມ່ນມະຫິມາຂອງລິງຄະນັ້ນແທ້ໆ।

Verse 107

बभ्रुं च नकुलं प्राह विमुक्तो दुष्टजन्मतः । यस्मात्तस्मादिदं तीर्थं ख्यातं वै बभ्रु पावनम्

ແລ້ວທ່ານໄດ້ກ່າວກັບ ບັບຣຸ ແລະ ນະກຸລະ ວ່າ: «ຂ້າໄດ້ພົ້ນຈາກການເກີດອັນຊົ່ວ»। ດັ່ງນັ້ນ ຕີຣຖະນີ້ຈຶ່ງມີຊື່ສຽງວ່າ “ບັບຣຸ-ປາວະນ” ຜູ້ຊໍາລະບັບຣຸໃຫ້ບໍລິສຸດ।

Verse 108

तस्माद्व्रजध्वं तत्रैव महीसागरसंगमम् । पंच तीर्थानि सेवन्तो मुक्तिमाप्स्यथ निश्चितम्

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ໄປຫາຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ໍາມະຫີ ແລະ ມະຫາສະໝຸດ। ໂດຍການເຂົ້າໄປພຶງພາ ແລະ ບໍລິການຕີຣຖະທັງຫ້າ ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບມຸກຕິຢ່າງແນ່ນອນ।

Verse 109

इत्येवमुक्त्वा संवर्तो ययावभिमतं द्विजः । भर्तृयज्ञं मुनिं प्राप्य ते च तत्र स्थिताभवन्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣາຫມະນະ ສັມວັດຕະ ກໍໄດ້ໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ຕົນປາຖະໜາ. ແລະເມື່ອໄດ້ພົບມຸນີ ພະຣະຕຣິຍັດຍະ ພວກເຂົາກໍຢູ່ປັກຫຼັກທີ່ນັ້ນ.

Verse 110

ततस्तानाह स ज्ञात्वा गणाञ्ज्ञानेन शांभवान् । महद्वो विमलं पुण्यं गुप्तक्षेत्रे यदत्र वै

ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ຮູ້ຈັກພວກກະນະເຫຼົ່ານັ້ນ ໂດຍຍານະຊຳບະວະ ແລະໄດ້ກ່າວກັບພວກເຂົາວ່າ: «ບຸນອັນໃຫຍ່ ແລະ ບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ ມີຢູ່ທີ່ນີ້ແທ້ ໃນກຸບຕະເກດຕຣະ»។

Verse 111

भवन्तोऽभ्यागता यत्र महीसागरसंगमः । स्नानं दानं जपो होमः पिंडदानं विशेषतः

ພວກເຈົ້າໄດ້ມາຮອດຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ໍາມະຫີ ແລະ ມະຫາສະໝຸດ. ທີ່ນີ້ ການອາບນ້ໍາ, ການໃຫ້ທານ, ການສວດມັນຕຣະ, ການບູຊາໄຟ (ໂຮມະ), ແລະໂດຍພິເສດ ການຖວາຍປິນດະແກ່ບັນພະບຸລຸດ ເປັນທຳນຽມທີ່ຄວນປະຕິບັດ.

Verse 112

अक्षयं जायते सर्वं महीसागर संगमे । कृतं तथाऽक्षयं सर्वं स्नानदानक्रियादिकम्

ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳມະຫີກັບມະຫາສະໝຸດ ຜົນບຸນທຸກຢ່າງເປັນອັກຊະຍະ (ບໍ່ເສື່ອມ). ການກະທຳໃດໆທີ່ນັ້ນ—ອາບນ້ຳ, ທານ, ແລະພິທີກຳອື່ນ—ໃຫ້ບຸນບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 113

यदात्र स्तानकं चक्रे देवर्षिर्नारदः पुरा । तदा ग्रहैर्वरा दत्ताः शनिना च वरस्त्वसौ

ໃນການກ່ອນ ເມື່ອເທວະຣິສິ ນາຣະດະ ໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະອັນບໍລິສຸດຢູ່ທີ່ນີ້ ດາວເຄາະທັງຫຼາຍໄດ້ປະທານພອນ; ແລະພຣະຊະນິ (ສາຕູນ) ໂດຍສະເພາະ ໄດ້ປະທານພອນແກ່ທ່ານ.

Verse 114

शनैश्चरेण संयुक्ता त्वमावास्या यदा भवेत् । श्राद्धं प्रकुर्वीत स्नानदानपुरः सरम्

ເມື່ອວັນອະມາວາສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ) ປະກົບກັບ ຊະໄນຊະຈະຣະ (ດາວເສົາ/ສາຕູນ) ຄວນປະກອບພິທີ ສຣາດທະ ໂດຍໃຫ້ການອາບນ້ຳ ແລະການໃຫ້ທານ ເປັນການນຳໜ້າ.

Verse 115

यदि श्रावणमासस्य शनैश्चरदिने शुभा । कुहूर्भवति तस्यां तु संक्रांतिं कुरुते रविः

ຖ້າໃນເດືອນ ສຣາວະນະ (Śrāvaṇa) ຕິຖິ ຄູຫູ (Kuhū) ອັນເປັນມົງຄຸນ ຕົງກັບວັນຂອງຊະໄນຊະຈະຣະ (ວັນເສົາ) ແລະໃນວັນນັ້ນເອງ ພຣະອາທິດເຮັດສັງກຣານຕິ (ເຂົ້າຮາສີ)…

Verse 116

तस्यामेव तिथौ योगो व्यतीपातो भवेद्यदि । पुष्करंनाम तत्पर्व सूर्यपर्वशताधिकम्

ຖ້າໃນຕິຖິນັ້ນເອງ ໂຍກະ ວະຕີປາຕະ (Vyatīpāta) ເກີດຂຶ້ນດ້ວຍ ງານບຸນນັ້ນເອີ້ນວ່າ “ປຸສະກະຣະ” (Puṣkara) ມີຄຸນຄ່າເກີນກວ່າງານບຸນພຣະອາທິດໜຶ່ງຮ້ອຍເທົ່າ.

Verse 117

सर्वयोगसमावापः सथंचिदपि लभ्यते । तस्मिन्दिने शनिं लोहं कांचनं भास्करं तथा

ໃນວັນນັ້ນ ການປະສົມປະສານຂອງໂຍກມົງຄຸນຫຼາຍປະການ ຍ່ອມໄດ້ຮັບບາງສ່ວນ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນວັນນັ້ນ ຄວນບູຊາພຣະສະນິດ້ວຍເຫຼັກ ແລະບູຊາພຣະອາທິດດ້ວຍຄຳ.

Verse 118

महीसागरसंसर्गे पूजयीत यथाविधि । शनिमंत्रैः शनिं ध्यात्वा सूर्यमंत्रैर्दिवाकरम्

ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳມະຫີກັບທະເລ ຄວນບູຊາຕາມພິທີ. ພ້ອມທັງພາວະນາພຣະສະນິດ້ວຍມັນຕຣາຂອງສະນິ ແລະພາວະນາພຣະອາທິດ (ທິວາກະຣະ) ດ້ວຍມັນຕຣາຂອງສູຣະຍະ.

Verse 119

अर्घ्यं दद्याद्भाकरस्य सर्वपापप्रशांतये । प्रयागादिधिकं स्नानं दानं क्षेत्रात्कुरोरपि

ເພື່ອໃຫ້ບາບທັງປວງສົງບົບ ຄວນຖວາຍອັຣຄະ (ນ້ຳບູຊາ) ແດ່ພຣະອາທິດ. ການອາບນ້ຳທີ່ນີ້ ກ່າວວ່າຍິ່ງກວ່າປຣະຍາກະ ແລະການໃຫ້ທານກໍຍິ່ງກວ່າເຂດສັກສິດຂອງກຸຣຸ.

Verse 120

पिंडदानं गयाक्षेत्रादधिकं पांडुनंदन । इदं संप्राप्यते पर्व महद्भिः पुण्यराशिभिः

ໂອ ບຸດແຫ່ງປານດຸ! ການຖວາຍປິນດະ (ອາຫານບູຊາແກ່ບັນພະບຸລຸດ) ທີ່ນີ້ ຍິ່ງກວ່າເຂດກະຍາ. ວັນການອັນສັກສິດນີ້ ຈະໄດ້ພົບພາພຽງແຕ່ຜູ້ມີກອງບຸນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.

Verse 121

पितॄणामक्षया तृप्तिर्जायते दिवि निश्चितम् । यथा गयाशिरः पुण्यं पितॄणां तृप्तिदं परम्

ແນ່ນອນວ່າ ປິຕຣະ (ວິນຍານບັນພະບຸລຸດ) ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈອັນບໍ່ສິ້ນສຸດໃນສະຫວັນ. ດັ່ງທີ່ ກະຍາຊິຣະ (Gayāśiras) ເປັນບຸນອັນສູງສຸດ ແລະໃຫ້ຄວາມອິ່ມໃຈແກ່ບັນພະບຸລຸດ ສິ່ງນີ້ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 122

तथा समधिकः पुण्यो महीसागरसंगमः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳມະຫີ ແລະ ມະຫາສະມຸດ ເປັນບຸນກຸສົນຍິ່ງກວ່າ ສຳລັບພິທີສັກກາລະ।

Verse 123

अग्निश्च रेतो मृडया च देहे रेतोधा विष्णुरमृतस्य नाभिः । एवं ब्रुवञ्छ्रद्धया सत्यवाक्यं ततोऽवगाहेत महीसमुद्रम्

«ອັກນິແມ່ນເມັດພັນ; ໃນກາຍນີ້ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຣຸດຣະ; ວິສນຸແມ່ນຜູ້ຮັບຖືເມັດນັ້ນ ແລະເປັນສະດືອຂອງອະມຣິຕ»। ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ດ້ວຍສັດທາ ແລະຄຳຈິງ ແລ້ວຈຶ່ງຄວນລົງອາບນ້ຳທີ່ຈຸດມະຫີ–ສະມຸດ।

Verse 124

मुखं च यः सर्वनदीषु पुण्यः पाथोधिरंबा प्रवरा मही च । समस्ततीर्थाकृतिरेतयोश्च ददामि चार्घ्यं प्रणमामि नौमि

ຕໍ່ “ປາກ” ອັນບໍລິສຸດໃນບັນດາແມ່ນ້ຳທັງປວງ, ຕໍ່ມະຫາສະມຸດ—ແມ່ແຫ່ງນ້ຳທັງຫມົດ—ແລະຕໍ່ມະຫີອັນປະເສີດ; ຜູ້ມີຮູບອັນຮວບຮວມຕີຣຖະທັງປວງ—ຂ້າພະເຈົ້າຖວາຍອາຣຄະ, ກໍ່ກາບນົບ, ແລະສັນລະເສີນ।

Verse 125

ताम्रा रस्याः पयोवाहाः पितृप्रीतिप्रदाः शभाः । सस्यमाला महासिन्धुर्दातुर्दात्री पृथुस्तुता । इन्द्रद्युम्नस्य कन्या च क्षितिजन्मा रावती

ຕາມຣາ, ຣັສຍາ, ປະໂຍວາຫາ, ປິຕຣປຣີຕິປຣະດາ, ສະພາ; ສັສຍະມາລາ, ມະຫາສິນທຸ, ດາຕຣ, ດາຕຣີ, ປຣຶຖຸສຕຸຕາ; ທິດາຂອງອິນດຣະດຍຸມນະ, ກສິຕິຈັນມາ, ແລະ ຣາວະຕີ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາມອັນສັກສິດທີ່ຄວນລະນຶກໄວ້।

Verse 126

महीपर्णा महीशृंगा गंगा पश्चिमवाहिनी । नदी राजनदी चेति नामाष्टाशमालिकाम्

ມະຫີປັນນາ, ມະຫີສຣຶງກາ, ຄັງຄາ, ປັດສິມະວາຫິນີ, ນະດີ, ຣາຊະນະດີ—ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ເປັນພວງມາລາແຫ່ງນາມອັນສັກສິດ ຈຳນວນແປດສິບແປດ।

Verse 127

स्नानकाले च सर्वत्र श्राद्धकाले पठेन्नरः । पृथुनोक्तानि नामानि यज्ञमूर्तिपदं व्रजेत्

ໃນເວລາອາບນ້ຳ—ບ່ອນໃດກໍຕາມ—ແລະໃນເວລາປະກອບພິທີ śrāddha ນັ້ນ ບຸກຄົນຄວນສວດຊື່ທີ່ພຣະປຣຶຖຸໄດ້ກ່າວໄວ້; ໂດຍນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸສະພາບ «ຍັດຍະເປັນຮູບ» ອັນສູງສຸດ.

Verse 128

महीदोहे महानंदसंदोहे विश्वमोहिनि । जातासि सरितां राज्ञि पापं हर महीद्रवे । इत्यर्घ्यमंत्रः

«ໂອ ເທວີຜູ້ເກີດຈາກການບີບນົມແຜ່ນດິນ, ຄັງແຫ່ງຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່, ຜູ້ມົນສະເໜ່ຫຼອກລໍ້ໂລກ; ໂອ ຣາຊະນີແຫ່ງສາຍນ້ຳ, ເຈົ້າໄດ້ອຸບັດຂຶ້ນ—ໂອ ມະຫີຜູ້ໄຫຼ, ຈົ່ງກຳຈັດບາບ!»—ນີ້ແມ່ນມົນອາຣະຄະ (arghya-mantra).

Verse 129

कंकणं रजतस्यापि योऽत्र निक्षिपते नरः । स जायते महीपृष्ठे धनधान्ययुते कुले

ຜູ້ໃດນຳເອົາກຳໄລເງິນແມ່ນແຕ່ວົງໜຶ່ງມາຝາກໄວ້ທີ່ນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດໃໝ່ເທິງແຜ່ນດິນ ໃນຕະກູນທີ່ມີຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງອຸດົມ.

Verse 130

महीं च सागरं चैव रौप्यकंकण पूजया । पूजयामि भवेन्मा मे द्रव्यानाशो दरिद्रता

ດ້ວຍການບູຊາກຳໄລເງິນ ຂ້າພະເຈົ້າບູຊາທັງມະຫີ ແລະ ມະຫາສະໝຸດ. ຂໍໃຫ້ບໍ່ມີການສູນເສຍຊັບສິນ ຫຼື ຄວາມທຸກຍາກແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 131

कंकणक्षेपणम् । यत्फलं सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञैश्च यत्फलम् । तत्फलं स्नानदानेन महीसागरसंगमे

ພິທີ «ຖິ້ມກຳໄລ» (kaṅkaṇa-kṣepaṇa): ຜົນບຸນໃດທີ່ໄດ້ຈາກທຸກທີ່ທ່ອງທ່ຽວສັກສິດ ແລະຜົນໃດທີ່ເກີດຈາກຍັດຍະທັງປວງ—ຜົນເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດ ໄດ້ຮັບໂດຍການອາບນ້ຳແລະໃຫ້ທານ ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳມະຫີກັບທະເລ.

Verse 132

विवादे च समुत्पन्ने अपराधी च यो मतः । जलहस्तः सदा वाच्यो महीसागरसंगमे

ເມື່ອເກີດການໂຕ້ຖຽງ ແລະຜູ້ໃດຖືກຕັດສິນວ່າເປັນຜູ້ຜິດ ທີ່ຈຸດບັນຈົບມະຫີ–ທະເລ ພຶງໃຫ້ເຮັດພິທີທົດສອບ «ມືນ້ຳ» (jala-hasta) ເປັນນິດ ເພື່ອພິສູດຄວາມຈິງ.

Verse 133

संस्नाप्याघोरमंत्रेण स्थाप्य नाभिप्रमाणके । जले करं समुद्धृत्य दक्षिणं वाचयेद्द्रुतम्

ເມື່ອອາບນ້ຳດ້ວຍມົນຕຣາ «ອະໂຄຣະ» ແລະໃຫ້ຢືນໃນນ້ຳເຖິງລະດັບສະດື ຈຶ່ງຍົກມືອອກຈາກນ້ຳ ແລະຮີບສວດຄຳເຊີນຂອງມືຂວາໃຫ້ໄວ.

Verse 134

यदि धर्मोऽत्र सत्योऽस्ति सत्यश्चेत्संगमस्त्वसौ । सत्याश्चेत्क्रतुद्रष्टारः सत्यं स्यान्मे शुभाशुभम्

«ຖ້າທຳມະໃນທີ່ນີ້ເປັນຄວາມຈິງ; ຖ້າຈຸດບັນຈົບນີ້ເປັນຄວາມຈິງ; ຖ້າພຣະຣິສີ ແລະພະຍານແຫ່ງຍັດຍາກຳເປັນຄວາມຈິງ—ຂໍໃຫ້ຄວາມຈິງເກືອບກັບຄວາມດີຫຼືຊົ່ວຂອງຂ້າ ປາກົດແຈ້ງ»។

Verse 135

एवमुक्त्वा करं क्षिप्य दक्षिणं सकलं ततः । निःसृतः पापकारी चेज्ज्वरेणापीड्यते क्षणात्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໃຫ້ຍືດຫຼືສະບັດມືຂວາອອກໃຫ້ໝົດ; ແລ້ວເມື່ອອອກຈາກນ້ຳ ຖ້າເປັນຜູ້ກະທຳບາບ ຈະຖືກໄຂ້ຮ້ອນບີບຄັ້ນໃນພິບຕາ.

Verse 136

सप्ताहाद्दृश्यते चापि तावन्निर्दोषवान्मतः । अत्र स्नात्वा च जप्त्वा च तपस्तप्त्वा तथैव च

ຖ້າຜ່ານໄປເຖິງໜຶ່ງອາທິດແລ້ວຍັງບໍ່ເຫັນອາການທຸກທ້ອນ ຈົນເຖິງເວລານັ້ນຈຶ່ງນັບວ່າເປັນຜູ້ບໍ່ມີຜິດ. ຢູ່ທີ່ນີ້ ໄດ້ອາບນ້ຳ ແລະເຮັດຈະປະ (japa) ແລະບຳເນັດຕະປັດ (tapas) ດັ່ງດຽວກັນ…

Verse 137

रुद्रलोकं सुबहवो गताः पुण्येन कर्मणा । सोमवारे विशेषेण स्नात्वा योत्र सुभक्तितः

ດ້ວຍກຳດີອັນບຸນກຸສົນນີ້ ຜູ້ຄົນຫຼາຍໄດ້ໄປຮອດໂລກຂອງຣຸດຣະ. ໂດຍສະເພາະ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ໃນວັນຈັນ ດ້ວຍພັກຕິສັດທາແທ້…

Verse 138

पंच तीर्थानि कुरुते मुच्यते पंचपातकैः । इत्याद्युक्तं बहुविधं तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम्

ຜູ້ນັ້ນບັນລຸຜົນບຸນເທົ່າກັບການໄປຕີຣຖະຫ້າແຫ່ງ ແລະພົ້ນຈາກບາບໃຫຍ່ຫ້າປະການ. ດັ່ງນີ້ ແລະອີກຫຼາຍວິທີ ມະຫາອານຸພາບອັນສູງສຸດຂອງຕີຣຖະນີ້ຖືກກ່າວສັນລະເສີນໄວ້.

Verse 139

भर्तृयज्ञः शिवस्यो च तेषामाराधने क्रमम् । शिवागमोक्तमादिश्य पूजायोगं यथाविधि

ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍ «ພະຣຕຣິ-ຍັດຍະ» ແລະການບູຊາພຣະສິວະ ພ້ອມທັງລຳດັບຂັ້ນຕອນໃນການອາຣາທະນາຂອງພວກນັ້ນ—ຊີ້ນຳວິທີບູຊາຕາມທີ່ພຣະສິວາຄະມະກ່າວໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 140

शिवभक्तिसमुद्रैकपूरितः प्राह तान्मुनिः । न शिवात्परमो देवः सत्यमेतच्छिवव्रताः

ມຸນີນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍມະຫາສະໝຸດແຫ່ງພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ ແລ້ວກ່າວກັບພວກເຂົາວ່າ: «ບໍ່ມີເທວະໃດສູງກວ່າພຣະສິວະ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ, ໂອ ຜູ້ຖືວຣະຕະຂອງພຣະສິວະ!»

Verse 141

शिवं विहाय यो ह्यान्यदसत्किंचिदुपासते । करस्थं सोऽमृतं त्यक्त्वा मृगतृष्णां प्रधावति

ຜູ້ໃດລະທິ້ງພຣະສິວະ ແລ້ວໄປນະມັດສະການສິ່ງອື່ນອັນບໍ່ແທ້—ຜູ້ນັ້ນເຫມືອນປະຖິ້ມນ້ຳອະມຣິຕະທີ່ຢູ່ໃນມື ແລ້ວແລ່ນຕາມມິຣະກະຕຣິສນາ (ພາບລວງຕາ).

Verse 142

शिवशक्तिमयं ह्येतत्प्रत्यक्षं दृश्यते जगत् । लिंगांकं च भगांकं च नान्यदेवांकितं क्वचित्

ໂລກນີ້ທີ່ເຮົາເຫັນຊັດຕໍ່ໜ້າ ເປັນໂລກທີ່ແຜ່ຊຶມດ້ວຍ ພຣະສິວະ ແລະ ພຣະສັກຕິ. ທຸກແຫ່ງມີເຄື່ອງໝາຍຂອງ ລິງຄະ ແລະ ພະຄະ(ໂຢນີ) ບໍ່ມີເຄື່ອງໝາຍຂອງເທວະອື່ນໃດເລີຍ.

Verse 143

यश्च तं पितरं रुद्रं त्यक्त्वा मातरमं बिकाम् । वर्ततेऽसौ स्वपितरं त्यक्तोदपितृपिंडकः । यस्य रुद्रस्य माहात्म्यं शतरूद्रीयमुत्तमम्

ຜູ້ໃດທີ່ລະທິ້ງ ຣຸດຣະ ຜູ້ເປັນພໍ່ ແລະ ອຳບິກາ ຜູ້ເປັນແມ່—ຜູ້ນັ້ນຢູ່ດັ່ງຄົນທີ່ລະທິ້ງບິດາຂອງຕົນ ແລະບໍ່ຖວາຍປິນດະແກ່ບັນພະບຸລຸດ. ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຣຸດຣະນັ້ນ «ສະຕະຣຸດຣີຍະ» ອັນສູງສຸດໄດ້ປະກາດໄວ້.

Verse 144

श्रृणुध्वं यदि पापानामिच्छध्वं क्षालनं परम् । ब्रह्मा हाटकलिंगं च समाराध्य कपर्दिनः

ຈົ່ງຟັງ—ຖ້າພວກເຈົ້າປາຖະໜາການຊຳລະບາບອັນສູງສຸດ: ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ໄດ້ບູຊາ ກະປັຣດິນ (ພຣະສິວະ) ຢູ່ລິງຄະຄຳ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 145

जगत्प्रधानमिति च नाम जप्त्वा विराजते । कृष्णमूले कृष्णलिंगं नाम चार्जितमेव च

ເມື່ອສະດຸດີຊື່ «ຈະກັດປຣະທານ» ຜູ້ບູຊາຈະສ່ອງສະຫວ່າງ. ແລະທີ່ ກຣິສນະມູລະ ມີລິງຄະທີ່ເອີ້ນວ່າ «ກຣິສນະ-ລິງຄະ» ໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງ/ໄດ້ຮັບແທ້ໆ.

Verse 146

सनकाद्यैश्च तल्लिंगं पूज्याजयुर्जगद्गतिम् । दर्भांकुरमयं सप्त मुनयो विश्वयोनिकम्

ສະນະກະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ໄດ້ບູຊາລິງຄະນັ້ນ ແລະໄດ້ບັນລຸເສັ້ນທາງ/ເປົ້າໝາຍອັນສູງສຸດ. ມຸນີເຈັດອົງກໍໄດ້ບູຊາ «ວິສະວະໂຢນິກະ» ລິງຄະ ທີ່ເຮັດຈາກຍອດອ່ອນຂອງຫຍ້າດັຣພະ.

Verse 147

नारदस्त्वंतरिक्षे च जदद्बीजमिदं गृणन् । वज्रमिद्रो लिंगमेवं विश्वात्मानं च नाम च

ນາຣະດະ ຢູ່ກາງຟ້າ ໄດ້ສັນລະເສີນ (ພຣະສິວະ) ນີ້ວ່າ «ເມັດພັນແຫ່ງໂລກ»। ອິນທຣະ ໄດ້ບູຊາ ລິງຄະວັຊຣະ ແລະສວດນາມ «ວິສວາດມັນ» ດ້ວຍ।

Verse 148

सूर्यस्ताम्रं तथा लिंगं नाम विश्वसृजं जपन् । चंद्रश्च मौक्तिकं लिंगं जपन्नाम जगत्पतिम्

ສູຣະຍະ ໄດ້ບູຊາ ລິງຄະທອງແດງ ແລະສວດນາມ «ວິສວະສຣິຈ»। ຈັນທຣະ ໄດ້ບູຊາ ລິງຄະໄຂ່ມຸກ ແລະສວດນາມ «ຈະກັດປະຕິ».

Verse 149

इंद्रनीलमयं वह्निर्नाम विश्वेश्वरं जपन् । पुष्परागं गुरुलिंगं विश्वयोनिं जपन्हरम्

ອັກນິ ໄດ້ບູຊາ ລິງຄະທີ່ເຮັດດ້ວຍ ອິນທຣະນີລ (ໄພລິນ/ແຊບໄຟຣ) ແລະສວດນາມ «ວິສເວສວະຣະ». ອີກທັງ ໄດ້ບູຊາ ຄູຣຸ-ລິງຄະ ພຸສປະຣາກ (ໂທປາຊ) ໂດຍສວດ «ວິສວະໂຢນິ» ນາມຂອງ ຮະຣະ।

Verse 150

पद्मरागमयं शुक्रो विश्वकर्मेति नाम च । हेमलिंगं च धनदो जपन्नाम्ना तथेश्वरम्

ສຸກຣະ ໄດ້ບູຊາ ລິງຄະທີ່ເຮັດດ້ວຍ ປັດມະຣາກ (ທັບທິມ/ຣູບີ) ແລະສວດນາມ «ວິສວະກັຣມັນ». ທະນະດະ (ກຸເບຣະ) ໄດ້ບູຊາ ລິງຄະຄຳ ແລະສວດນາມ «ອີສວະຣະ» ເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 151

रौप्यजं विश्वदेवाश्च नामापि जगतांपतिम् । वायवो रीतिजं लिंगं शंभुमित्येव नाम च

ວິສເວເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ບູຊາ ລິງຄະເງິນ ແລະໃຫ້ນາມ «ຈະກະຕາມປະຕິ» (ເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ)। ວາຍຸທັງຫຼາຍ ໄດ້ບູຊາ ລິງຄະທີ່ເຮັດດ້ວຍ ຣີຕິ (ໂລຫະປະສົມ) ແລະເອີ້ນວ່າ «ສັມພູ» ພຣະຜູ້ມົງຄຸນ।

Verse 152

काशजं वसवो लिंगं स्वयंभुमिति नाम च । त्रिलोहं मातरो लिंगं नाम भूतेशमेव च

ພວກວາສຸບູຊາລິງຄະທີ່ເຮັດຈາກຫຍ້າກາຊະ ແລະເອີ້ນວ່າ «ສະວະຍັມພູ» (ປາກົດໂດຍຕົນເອງ)। ພວກແມ່ພຣະ (ມາຕຣິກາ) ບູຊາລິງຄະທີ່ຫຼໍ່ຈາກໂລຫະສາມຊະນິດ ແລະຕັ້ງນາມວ່າ «ພູເຕຊະ» (ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ)។

Verse 153

लौहं च रक्षसां नाम भूतभव्यभवोद्भवम् । गुह्यकाः सीसजं लिंगं नाम योगं जपंति च

ພວກຣາກຊະສະບູຊາລິງຄະທີ່ເຮັດຈາກເຫຼັກ ແລະເອີ້ນນາມ «ພູຕະພະວະຍະພະວໂອດພະວະ» (ແຫຼ່ງກໍເກີດແຫ່ງສັດອະດີດ-ອະນາຄົດ-ປັດຈຸບັນ)។ ພວກກຸຫຍະກະບູຊາລິງຄະທີ່ເຮັດຈາກຕະກົ່ວ ແລະຍັງສວດນາມ «ໂຢກະ» ດ້ວຍ।

Verse 154

जैगीषव्यो ब्रह्मरंध्रं नाम योगेश्वरं जपन् । निमिर्नयनयोर्लिंगे जपञ्शर्वेति नाम च

ໄຈກີສະວະຍະ ບູຊາລິງຄະທີ່ມີນາມ «ພຣະຫມະຣັນທຣະ» ແລະສວດນາມ «ໂຢເກສະວະຣະ» (ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂຢກະ)។ ສ່ວນພຣະຣາຊານິມິ ບູຊາລິງຄະໃນດວງຕາທັງສອງ ແລະສວດນາມ «ຊັຣວະ»।

Verse 155

धन्वंतरिर्गोमयं च सर्वलोकेश्वरेश्वरम् । गंधर्वा दारुजं लिंगं सर्वश्रेष्ठेति नाम च

ທັນວັນຕະຣິ ບູຊາລິງຄະທີ່ເຮັດຈາກຂີ້ງົວ ແລະອ້ອນວອນພຣະສິວະວ່າ «ສັຣວະໂລເກສະວະເຣສະວະຣະ»—ຈອມເຈົ້າເໜືອຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ। ພວກກັນທັຣວະ ບູຊາລິງຄະໄມ້ ແລະຕັ້ງນາມວ່າ «ສັຣວະເຊຣດຖະ» (ຍອດຢ່າງທັງປວງ)។

Verse 156

वैडूर्यं राघवो लिंगं जगज्ज्येष्ठेति नाम च । बाणो मारकतं लिंगं वसिष्ठमिति नाम च

ຣາຄະວະ ບູຊາລິງຄະທີ່ເຮັດຈາກແກ້ວໄວດູຣະຍະ (ແກ້ວຕາແມວ) ແລະຕັ້ງນາມວ່າ «ຈະກັດເຈດຖະ» (ຜູ້ເຖົ້າແກ່ສຸດແຫ່ງໂລກ)។ ບານະ ບູຊາລິງຄະທີ່ເຮັດຈາກມະຣະກະຕະ (ມະຣະກົດ) ແລະຕັ້ງນາມວ່າ «ວະສິດຖະ»।

Verse 157

वरुणः स्फाटिकं लिंगं नाम्ना च परमेश्वरम् । नागा विद्रुमलिंगं च नाम लोकत्रयंकरम्

ພຣະວຣຸນະ ບູຊາລິງຄະສະຟາຕິກະ (ຄຣິສຕັນ) ແລະເອີ້ນນາມວ່າ «ປຣະເມສະວະຣະ» ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ. ພວກນາຄາ ບູຊາລິງຄະປະກາລັງ (ປະກາລັງທະເລ) ເອີ້ນວ່າ «ໂລກະຕຣະຍັງກະຣະ» ຜູ້ເກື້ອກູນສາມໂລກ.

Verse 158

भारती तारलिंगं च नाम लोकत्रयाश्रितम् । शनिश्च संगमावर्ते जगन्नाथेति नाम च

ພຣະພາຣະຕີ (ສະຣັສວະຕີ) ບູຊາລິງຄະດັ່ງດາວ (ຕາຣະ) ແລະເອີ້ນວ່າ «ໂລກະຕຣະຍາສຣິຕະ» ທີ່ພຶ່ງພາຂອງສາມໂລກ. ສ່ວນພຣະສະນິ ບູຊາລິງຄະຢູ່ວົງນ້ຳວຽນແຫ່ງຈຸດບັນຈົບ (ສັງຄະມາວັດຕະ) ແລະເອີ້ນວ່າ «ຈະກັນນາຖະ» ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ.

Verse 159

शनिदेशे मध्यरात्रौ महीसागरसंगमे । जातीजं रावणो लिंगं जपन्नाम सुदुर्जयम्

ໃນແດນຂອງພຣະສະນິ ໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ທີ່ຈຸດບັນຈົບລະຫວ່າງຜືນດິນແລະທະເລ ຣາວະນະ ບູຊາລິງຄະທຳດ້ວຍໄມ້ຈາຕິ (jāti) ແລະສະດຸດສະຫວັນນາມ «ສຸດຸຣຊະຍະ» ຜູ້ບໍ່ອາດພິຊິດໄດ້.

Verse 160

सिद्धाश्च मानसं नाम काममृत्युजरातिगम् । उंछजं च बलिर्लिंगं ज्ञानात्मेत्यस्य नाम च

ພວກສິດທະ ບູຊາລິງຄະກໍ່ກຳເນີດຈາກໃຈ (ມານະສະ) ແລະເອີ້ນວ່າ «ກາມະມຣິຕະຍຸຊະຣາຕິກະ» ຜູ້ຂ້າມພົ້ນກາມ ຄວາມຕາຍ ແລະຄວາມແກ່. ແລະພຣະບາລິ ບູຊາລິງຄະຈາກເຂົ້າກວາດເກັບ (ອຸ້ມຊະຈະ) ເອີ້ນວ່າ «ຍານາຕະມັນ» ຜູ້ມີສະພາບເປັນປັນຍາ.

Verse 161

मरीचिपाः पुष्पजं च ज्ञानगम्येति नाम च । शकृताः शकृतं लिंगं ज्ञानज्ञेयेति नाम च

ພວກມະຣີຈິປະ ປັ້ນລິງຄະກໍ່ກຳເນີດຈາກດອກໄມ້ ແລະປະກາດນາມວ່າ «ຍານະຄະມະຍະ» ຜູ້ເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍປັນຍາແທ້. ພວກສະກຣິຕະ ປັ້ນລິງຄະຈາກມູນ ແລະເອີ້ນວ່າ «ຍານະຍາເນຍະ» ຜູ້ຄວນຮູ້ດ້ວຍປັນຍາ.

Verse 162

फेनपाः फेनजं लिंगं नाम चापि सुदुर्विदम् । कपिलो वालुकालिंगं वरदं च जपन्हरम्

ພວກ Phenapa ໄດ້ສ້າງລິງຄະທີ່ເກີດຈາກຟອມ ແລະນາມຂອງມັນກໍຍາກຈະເຂົ້າໃຈຢ່າງຍິ່ງ. ກະປິລະສ້າງລິງຄະຈາກຊາຍ ເອີ້ນວ່າ «Varada» (ຜູ້ປະທານພອນ) ແລະ «Japa-hara» (ຜູ້ລົບພາລະແຫ່ງຈະປະ/ໃຫ້ຈະປະສຳເລັດ).

Verse 163

सारस्वतो वाचिलंगं नाम वागीश्वरेति च । गणा मूर्तिमयं लिंगं नाम रुद्रेति चाब्रुवन्

ສາຣັສວະຕະໄດ້ສ້າງລິງຄະ «Vācila» ແລະເອີ້ນວ່າ «Vāgīśvara» (ຈອມເຈົ້າແຫ່ງວາຈາ). ພວກຄະນະ (Gaṇa) ສ້າງລິງຄະທີ່ມີຮູບກາຍ ແລະປະກາດນາມວ່າ «Rudra».

Verse 164

जांबूनदमयं देवाः शितिकण्ठेति नाम च । शंखलिंगं बुधो नाम कनिष्ठमिति संजपन्

ເທວະທັງຫຼາຍສ້າງລິງຄະຈາກຄຳ jāmbūnada ແລະຕັ້ງນາມວ່າ «Śitikaṇṭha» (ຜູ້ຄໍສີຟ້າ). ພຸດະ (Budha) ສ້າງລິງຄະຈາກຫອຍສັງຂ໌ ແລະໃນຂະນະສວດສະຫຼອງໄດ້ຕັ້ງນາມວ່າ «Kaniṣṭha» (ຜູ້ນ້ອຍ/ຜູ້ອ່ອນ).

Verse 165

अश्विनौ मृन्मयं लिंगं नाम्ना चैव सुवेधसम् । विनायकः पिष्टलिंगं नाम्ना चापि कपर्दिनम्

ອັສວິນຄູ່ແຝດສ້າງລິງຄະຈາກດິນເຜົາ ແລະຕັ້ງນາມວ່າ «Suvedhasa» (ຜູ້ປັນຍາລ້ຳເລີດ). ວິນາຍະກະ (Vināyaka) ສ້າງລິງຄະຈາກແປ້ງປັ້ນ ແລະຍັງຕັ້ງນາມວ່າ «Kapardin» (ຈອມເຈົ້າຜູ້ມີຜົມມັດ).

Verse 166

नावनीतं कुजो लिंगं नाम चापि करालकम् । तार्क्ष्य ओदनलिंगं च हर्यक्षेति हि नाम च

ກຸຊະ (Kuja) ສ້າງລິງຄະຈາກເນີຍ ແລະຕັ້ງນາມວ່າ «Karālaka» (ຜູ້ນ່າຢ້ານ). ຕາຣກສະຍະ (Tārkṣya) ສ້າງລິງຄະຈາກເຂົ້າສຸກຖວາຍ ແລະແທ້ໆໄດ້ຕັ້ງນາມວ່າ «Haryakṣa».

Verse 167

गौडं कामस्तथा लिंगं रतिदं चेति नाम च । शची लवणलिंगं तु बभ्रुकेशेति नाम च

ກາມະໄດ້ສ້າງລິງຄະຈາກນ້ຳຕານອ້ອຍກ້ອນ (jaggery) ແລະຕັ້ງນາມວ່າ «Ratida» ຜູ້ປະທານຄວາມສຸກ. ຊະຈີໄດ້ສ້າງລິງຄະຈາກເກືອ ແລະຕັ້ງນາມວ່າ «Babhrukeśa».

Verse 168

विश्वकर्मा च प्रासादलिंगं याम्येति नाम च । विभीषणश्च पांसूत्थं सुहृत्तमेति नाम च । वंशांकुरोत्थं सगरो नाम संगतमेव च

ວິສະວະກັມມາໄດ້ສ້າງລິງຄະດັ່ງປາສາດ ແລະຕັ້ງນາມວ່າ «Yāmya». ວິພີຊະນະໄດ້ສ້າງລິງຄະເກີດຈາກຝຸ່ນ ແລະຕັ້ງນາມວ່າ «Suhṛttama» ມິດຍອດ. ສະກະຣະໄດ້ສ້າງລິງຄະຈາກໜໍ່ໄມ້ໄຜ່ ແລະນາມຂອງມັນແມ່ນ «Saṅgata» ຜູ້ຮວມເຂົ້າກັນດີ.

Verse 169

राहुश्च रामठं लिंगं नाम गम्येति कीर्तयन् । लेप्यलिंगं तथा लक्ष्मीर्हरिनेत्रेति नाम च

ຣາຫູໄດ້ສ້າງລິງຄະ «Rāmaṭha» ແລະສັນລະເສີນວ່າ «Gamya» ຜູ້ເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍ. ດັ່ງນັ້ນ ລັກສະມີໄດ້ສ້າງລິງຄະທີ່ຖືກສາບ/ຄຸ້ມຜິວ ແລະຕັ້ງນາມວ່າ «Harinetra» ດວງຕາຂອງຮະຣິ ຫຼື ພຣະສິວະຜູ້ມີຕາເປັນຮະຣິ.

Verse 170

योगिनः सर्वभूतस्थं स्थाणुरित्येव नाम च । नानाविधं मनुष्याश्च पुरुषंनाम नाम च

ໂຍຄີທັງຫຼາຍໄດ້ສ້າງລິງຄະທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນສັດທັງປວງ ແລະຕັ້ງນາມວ່າ «Sthāṇu» ຜູ້ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ. ມະນຸດໄດ້ສ້າງລິງຄະຫຼາຍຮູບແບບ ແລະເອີ້ນວ່າ «Puruṣa» ບຸລຸດສູງສຸດ.

Verse 171

तेजोमयं च ऋक्षाणि भगं नाम च भास्वरम् । किंनरा धातुलिंगं च सुदीप्तमिति नाम च

ພວກ Ṛkṣas ໄດ້ສ້າງລິງຄະຈາກລັດສະໝີອັນບໍລິສຸດ ແລະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນນາມ «Bhaga» ຜູ້ສະຫວ່າງໄສ. ພວກ Kiṃnaras ໄດ້ສ້າງລິງຄະຈາກແຮ່/ໂລຫະ ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນນາມ «Sudīpta» ຜູ້ລຸກໂຊດສະຫວ່າງ.

Verse 172

देवदेवेति नामास्ति लिंगं च ब्रह्मराक्षसाः । दंतजं वारणा लिंगं नाम रंहसमेव च

ພວກພຣະມະຣາກສະສາກໍໄດ້ສ້າງລິງຄະໜຶ່ງ ມີນາມວ່າ «ເທວະເທວະ» ແມ່ນ «ເທວະແຫ່ງເທວະທັງປວງ»। ຊ້າງທັງຫຼາຍສ້າງລິງຄະຈາກງາ ແລະຮູ້ຈັກກັນວ່າ «ຣັມຫະສະ» ແມ່ນ «ຜູ້ວ່ອງໄວ/ຜູ້ຜັກດັນ»।

Verse 173

सप्तलोकमयं साध्या बहूरूपेति नाम च । दूर्वांकुरमयं लिंगमृतवः सर्वनाम च

ພວກສາດຫຍາສ້າງລິງຄະທີ່ປະກອບດ້ວຍໂລກທັງເຈັດ ມີນາມວ່າ «ພະຫຸຣູປະ» ແມ່ນ «ຜູ້ມີຮູບຫຼາຍ»। ລະດູການ (ຣິຕຸ) ສ້າງລິງຄະຈາກຍອດຫຍ້າດູຣະວາອ່ອນໆ ແລະຮູ້ຈັກວ່າ «ສັຣວະນາມັນ» ແມ່ນ «ຜູ້ມີນາມທັງປວງ»។

Verse 174

कौंकुममप्सरसो लिंगं नाम शंभोः प्रियेति च । सिंदूरजं चोर्वशी च नाम च प्रियवासनम्

ອັບສະຣາທັງຫຼາຍສ້າງລິງຄະຈາກຫຍ້າຝຣັ່ງຫອມ (saffron) ແລະເອີ້ນວ່າ «ສັມໂພຫ໌ ປຣິຍາ» ແມ່ນ «ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງສັມໂພ»। ອຸຣະວະສີສ້າງລິງຄະຈາກສິນດູຣ (vermilion) ແລະຮູ້ຈັກວ່າ «ປຣິຍະວາສະນະ» ແມ່ນ «ຜູ້ມີກິ່ນຫອມ/ເຄື່ອງນຸ່ງອັນເປັນທີ່ຮັກ»។

Verse 175

ब्रह्मचारि गुरुर्लिंगं नाम चोष्णीषिणं विदुः । अलक्तकं च योगिन्यो नाम चास्य सुबभ्रुकम्

ຄູບຣະຫມະຈາຣີທັງຫຼາຍສ້າງລິງຄະໜຶ່ງ; ນັກປັນຍາຮູ້ຈັກວ່າ «ອຸສນີສິນ» ແມ່ນ «ຜູ້ສວມມົກກຸດ». ພວກໂຢກິນີສ້າງລິງຄະຈາກຍາງສີແດງ (lac) ແລະນາມຂອງມັນແມ່ນ «ສຸບະບຣຸກະ» ແມ່ນ «ຜູ້ມີສີທອງ/ນ້ຳຕານອັນເປັນມົງຄຸນ».

Verse 176

श्रीखंडं सिद्धयोगिन्यः सहस्राक्षेति नाम च । डाकिन्यो मांस लिंगं च नाम चास्य च मीढुषम्

ສິດທະໂຢກິນີສ້າງລິງຄະຈາກນ້ຳຂີ້ໄມ້ຈັນ (sandalwood paste) ແລະມີນາມວ່າ «ສະຫັສຣາກສະ» ແມ່ນ «ຜູ້ມີຕາພັນ». ດາກິນີສ້າງລິງຄະຈາກເນື້ອຫນັງ ແລະນາມຂອງມັນແມ່ນ «ມີດຫຸສະ» ແມ່ນ «ຜູ້ປະທານ/ຜູ້ໃຫ້ດ້ວຍເມດຕາ».

Verse 177

अप्यन्नजं च मनवो गिरिशेति च नाम च । अगस्त्यो व्रीहिजं वापि सुशांतमिति नाम च

ພວກມະນຸໄດ້ສ້າງລິງຄະຈາກເມັດອາຫານ ແລະໃຫ້ນາມວ່າ «ກິຣິຊະ» ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພູ. ອະກັສຕະຍະກໍສ້າງລິງຄະຈາກເຂົ້າ ເອີ້ນວ່າ «ສຸຊານຕະ» ຜູ້ສະຫງົບສົມບູນ.

Verse 178

यवजं देवलो लिंगं पतिमित्येव नाम च । वल्मीकजं च वाल्मीकिश्चिरवासीति नाम च

ເທວະໂລໄດ້ສ້າງລິງຄະຈາກຂ້າວບາເລ ແລະໃຫ້ນາມວ່າ «ປະຕິ» ຄື “ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າ”. ວາລະມີກິໄດ້ສ້າງລິງຄະຈາກຈອມປວກ ເອີ້ນວ່າ «ຈິຣະວາສີ» ຄື “ຜູ້ສະຖິດຢູ່ຕະຫຼອດ”.

Verse 179

प्रतर्दनो बाणलिंगं हिरण्यभुजनाम च । राजिकं च तथा दैत्या नाम उग्रेति कीर्तितम्

ປະຕະຣະດະນະໄດ້ສ້າງລິງຄະຈາກລູກສອນ ແລະມີນາມວ່າ «ຫິຣັນຍະພຸຊະ» ຄື “ແຂນຄຳ”. ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ພວກໄດຕະຍະໄດ້ສ້າງລິງຄະຈາກເມັດມັດສະຕາດ ແລະລືອຊື່ວ່າ «ອຸກຣະ» ຄື “ຜູ້ດຸຮ້າຍ”.

Verse 180

निष्पावजं दानवाश्च लिंगनाम च दिक्पतिम् । मेघा नीरमयं लिंगं पर्जन्यपतिनाम च

ພວກດານະວະໄດ້ສ້າງລິງຄະຈາກນິສປາວະ (ຖົ່ວຊະນິດໜຶ່ງ) ແລະໃຫ້ນາມວ່າ «ດິກປະຕິ» ຄື “ເຈົ້າແຫ່ງທິດ”. ພວກເມກໄດ້ສ້າງລິງຄະທີ່ເກີດຈາກນ້ຳ ເອີ້ນວ່າ «ປະຣະຊັນຍະປະຕິ» ຄື “ເຈົ້າແຫ່ງຝົນ”.

Verse 181

राजमाषमयं यक्षा नाम भूतपतिं स्मृतम् । तिलान्नजं च पितरो नाम वृषपतिस्तथा

ພວກຢັກສະນະມັດສະການລິງຄະທີ່ເຮັດຈາກຣາຊະມາສະ (ຖົ່ວຊະນິດໜຶ່ງ) ໂດຍລະນຶກນາມ «ພູຕະປະຕິ» ຄື “ເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ”. ແລະພວກປິຕຣະນະມັດສະການລິງຄະທີ່ເກີດຈາກເຂົ້າຖວາຍງາດງາມປົນງາ ຮູ້ຈັກວ່າ «ວຣິສະປະຕິ» ດ້ວຍ.

Verse 182

गौतमो गोरजमयं नाम गोपतिरेव च । वानप्रस्थाः फलमयं नाम वृक्षावृतेति च

ໂກຕະມະ ບູຊາລິງຄະທີ່ເຮັດຈາກຝຸ່ນຂອງງົວ ແລະເອີ້ນວ່າ «ໂກປະຕິ» ຈອມເຈົ້າແຫ່ງງົວ. ພວກວານະປຣັສຖະຜູ້ຢູ່ປ່າ ບູຊາລິງຄະທີ່ເຮັດຈາກໝາກໄມ້ ເອີ້ນວ່າ «ວຶກສາວຶດ» ຜູ້ຖືກຕົ້ນໄມ້ຫໍ້ຫຸ້ມ।

Verse 183

स्कंदः पाषाणलिंगं च नाम सेनान्य एव च । नागश्चाश्वतरो धान्यं मध्यमेत्यस्य नाम च

ສະກັນດະ ບູຊາລິງຄະທີ່ເຮັດຈາກຫີນ ແລະເອີ້ນວ່າ «ເສນານີ» ຜູ້ນໍາກອງທັບ. ນາກຊື່ «ອັສວະຕະຣະ» ບູຊາລິງຄະທີ່ເຮັດຈາກເຂົ້າເມັດ ໂດຍມີນາມວ່າ «ມັດຍະມະ».

Verse 184

पुरोडाशमयं यज्वा स्रुवहस्तेति नाम च । यमः कालायसमयं नाम प्राह च धन्विनम्

ຜູ້ປະກອບຍັດ (ຍັດວາ) ບູຊາລິງຄະທີ່ເຮັດຈາກປູໂຣດາຊະ (ເຂົ້າໜົມບູຊາ) ເອີ້ນວ່າ «ສຣຸວະຫັດສະ» ຜູ້ມືຖືທັບພີບູຊາ. ຍະມະ ບູຊາລິງຄະທີ່ເຮັດຈາກເຫຼັກດໍາ ແລະເອີ້ນວ່າ «ທັນວິນ» ນັກທະນູ.

Verse 185

यवांकुरं जामदग्न्यो भर्गदैत्येति नाम च । पुरूरवाश्चाश्चान्नमयं बहुरूपेति नाम च

ຈາມະດັກນະ (Jāmadagnya) ບູຊາລິງຄະທີ່ເຮັດຈາກງອກຂ້າວບາເລ (ຢະວາງກຸຣະ) ໂດຍມີນາມວ່າ «ພັຣກະໄດຕະຍະ». ແລະ ປູຣູຣະວັສ ບູຊາລິງຄະທີ່ເຮັດຈາກອາຫານສຸກ ເອີ້ນວ່າ «ພະຫຸຣູປະ» ຜູ້ມີຮູບຫຼາຍ.

Verse 186

मांधाता शर्करालिंगं नाम बाहुयुगेति च । गावः पयोमयं लिंगं नाम नेत्रसहस्रकम्

ມານທາຕຣຶ (Māndhātṛ) ບູຊາລິງຄະທີ່ເຮັດຈາກນ້ໍາຕານ ເອີ້ນວ່າ «ບາຫຸຍຸກະ» ຜູ້ມີແຂນເປັນຄູ່. ຝູງງົວທັງຫຼາຍ ບູຊາລິງຄະທີ່ເຮັດຈາກນົມ ເອີ້ນວ່າ «ເນດຣະສະຫັສຣະກະ» ຜູ້ມີຕາພັນດວງ.

Verse 187

साध्या भर्तृमयं लिंगं नाम विश्वपतिः स्मृतम् । नारायणो नरो मौंजं सहस्रशिरनाम च

ພວກສາດຍາ ບູຊາລິງຄ໌ອັນເປັນຮູບແທນພຣະເຈົ້າໃນຖານະສາມີ/ເຈົ້ານາຍ ຈື່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ວິສະວະປະຕິ» ເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ. ນາຣາຍະນະ ແລະ ນະຣະ ບູຊາລິງຄ໌ທຳດ້ວຍຫຍ້າມຸນຈະ ຊື່ «ສະຫັດສະຣະສິຣະ» ພັນສີສະ.

Verse 188

तार्क्ष्यं पृथुस्तथा लिंगं सहस्रचरणाभिधम् । पक्षिणो व्योमलिंगं च नाम सर्वात्मकेति च

ຕາຣກສະຍະ (ກະຣຸດ) ແລະ ພຣຶຖຸ ບູຊາລິງຄ໌ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ສະຫັດສະຈະຣະນະ» ພັນຕີນ. ສ່ວນຝູງນົກ ບູຊາລິງຄ໌ດັ່ງຟ້າ ຊື່ «ສະຣະວາດມັນ» ອາຕະມັນແຫ່ງທຸກສິ່ງ.

Verse 189

पृथिवी मेरुलिंगं च द्वितनुश्चास्य नाम च । भस्मलिंगं पशुपतिर्नाम चास्य महेश्वरः

ແຜ່ນດິນ ບູຊາລິງຄ໌ເມຣຸ ແລະ ຊື່ຂອງມັນແມ່ນ «ດວິຕະນຸ» ສອງກາຍ. ລິງຄ໌ທຳດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ (ພັສມະ) ນັ້ນ ເອີ້ນວ່າ «ປະສຸປະຕິ» ແລະ ພຣະນາມຂອງພຣະອົງແມ່ນ «ມະເຫສະວະຣະ».

Verse 190

ऋषयो ज्ञानलिंगं च चिरस्थानेति नाम च । ब्राह्मणा ब्रह्मलिंगं च नाम ज्येष्ठेति तं विदुः

ພວກຣິສີ ບູຊາລິງຄ໌ແຫ່ງປັນຍາ/ຄວາມຮູ້ ຊື່ «ຈິຣະສະຖານະ» ຜູ້ສະຖິດຢູ່ຍາວນານ. ພວກພຣາຫມະນະ ບູຊາພຣະຫມະ-ລິງຄ໌ ແລະ ຮູ້ຈັກມັນວ່າ «ເຊຍດຖະ» ຜູ້ເຖົ້າແກ່ທີ່ສຸດ.

Verse 191

गोरोचनमयं शेषो नाम पशुपतिः स्मृतम् । वासुकिर्विषलिंगं च नाम वै शंकरेति च

ເສສະ ເປັນລິງຄ໌ທຳດ້ວຍໂກໂຣຈະນາ (ສີເຫຼືອງສະຫວ່າງ) ແລະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າຊື່ «ປະສຸປະຕິ». ວາສຸກິ ເປັນຜູ້ມີສະພາບແຫ່ງພິດ ແລະ ລິງຄ໌ນັ້ນມີນາມແທ້ວ່າ «ສັງກະຣະ».

Verse 192

तक्षकः कालकूटाख्यं बहुरूपेति नाम च । हालाहलं च कर्कोट एकाक्ष इति नाम च

ຕັກສະກະ ຖືກເອີ້ນວ່າ «ກາລະກູຕະ» ແລະຍັງມີນາມ «ພະຫຸຣູປະ» (ຫຼາຍຮູບ) ອີກດ້ວຍ. ກັຣໂກຕະ ຖືກເອີ້ນວ່າ «ຮາລາຮາລະ» ແລະຍັງຊື່ «ເອກາກສະ» (ຕາດຽວ) ອີກດ້ວຍ.

Verse 193

श्रृंगी विषमयं पद्मो नाम धूर्जटिरेव च । पुत्रः पितृमयं लिंगं विश्वरूपेति नाम च

ສຣິງກີ ເປັນ «ພິດສະມະຍະ» (ກໍ່ຮູບດ້ວຍພິດ). ປັດມະ ມີນາມວ່າ «ທູຣະຈະຕິ». «ບຸດ» ແມ່ນລິງຄະທີ່ເປັນຮູບຂອງບິດາ ແລະຍັງເອີ້ນວ່າ «ວິສະວະຣູປະ» (ຮູບສາກົນ).

Verse 194

पारदं च शिवा देवी नाम त्र्यम्बक एव च । मत्स्याद्याः शास्त्रलिंगं च नाम चापि वृषाकपिः

ປາຣະດະ (ເງິນປະຫຼອດ/ປາຣະດ) ຖືກເອີ້ນວ່າ «ສິວາ ເທວີ» ແລະຍັງເອີ້ນວ່າ «ຕຣຽມບະກະ». ຮູບມັດສະຍະ ແລະອື່ນໆ ແມ່ນ «ຊາສະຕຣະ-ລິງຄະ» ແລະຍັງມີນາມ «ວຣຶສາກະປິ» ອີກດ້ວຍ.

Verse 195

एवं किं बहुनोक्तेन यद्यत्सत्त्वं विभूतिमत् । जगत्यामस्ति तज्जातं शिवाराधनयोगतः

ດັ່ງນັ້ນ ຈະກ່າວຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ສັດຕະວະທີ່ມີສະຫງ່າງາມ ແລະອຳນາດໃນໂລກນີ້—ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ມັນເກີດຈາກຍົກຄະແຫ່ງການບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 196

भस्मनो यदि वृक्षत्वं ज्ञायते नीरसेवनात् । शिवभक्तिविहीनस्य ततोऽस्य फलमुच्यते

ຖ້າແມ່ນແຕ່ຂີ້ເຖົ່າ ຍັງຖືກຮູ້ວ່າຈະກາຍເປັນຕົ້ນໄມ້ໄດ້ ໂດຍການລາດນ້ຳ—ດັ່ງນັ້ນ ຜົນຂອງຜູ້ຂາດພະກະຕິຕໍ່ພຣະສິວະ ຈຶ່ງຖືກປະກາດວ່າ ໄຮ້ຜົນ ແລະແຫ້ງແລ້ງ.

Verse 197

धर्मार्थकाममोक्षाणां यदि प्राप्तौ भवेन्मतिः । ततो हरः समाराध्यस्त्रिजगत्याः प्रदो मतः

ຖ້າຈິດມຸ່ງໝາຍຈະໄດ້ຮັບ ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ ແລະ ໂມກສະ ແລ້ວ ຄວນບູຊາພຣະຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ເພາະພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານແກ່ໂລກທັງສາມ।

Verse 198

य इदं शतरुद्रीयं प्रातःप्रातः पठिष्यति । तस्य प्रीतः शिवो देवः प्रदास्यत्यखिलान्वरान्

ຜູ້ໃດອ່ານ «ສະຕະຣຸດຣີຍະ» ນີ້ ທຸກເຊົ້າໆ ພຣະເທວະຊິວະຈະພໍໃຈ ແລະຈະປະທານພອນທັງປວງໃຫ້ໂດຍບໍ່ຂາດເຫຼືອ।

Verse 199

नातः परं पुण्यतमं किंचिदस्ति महाफलम् । सर्ववेदरहस्यं च सूर्येणोक्तमिदं मम

ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ບຸນຍິ່ງກວ່ານີ້ ຫຼືໃຫ້ຜົນຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່ານີ້. ນີ້ແມ່ນແກ່ນລັບອັນສຳຄັນຂອງວິດາທັງປວງ ທີ່ພຣະສູຣະຍະໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້ອຍ।

Verse 200

वाचा च यत्कृतं पापं मनसा वाप्युपार्जितम् । पापं तन्नाशमायाति कीर्तिते शतरुद्रिये

ບາບໃດທີ່ເຮັດດ້ວຍວາຈາ ຫຼືສະສົມໄວ້ແມ່ນແຕ່ໃນໃຈ ເມື່ອສັນລະເສີນ «ສະຕະຣຸດຣີຍະ» ບາບນັ້ນຈະດັບສູນໄປ।