जांबूनदमयं देवाः शितिकण्ठेति नाम च । शंखलिंगं बुधो नाम कनिष्ठमिति संजपन्
jāṃbūnadamayaṃ devāḥ śitikaṇṭheti nāma ca | śaṃkhaliṃgaṃ budho nāma kaniṣṭhamiti saṃjapan
ເທວະທັງຫຼາຍສ້າງລິງຄະຈາກຄຳ jāmbūnada ແລະຕັ້ງນາມວ່າ «Śitikaṇṭha» (ຜູ້ຄໍສີຟ້າ). ພຸດະ (Budha) ສ້າງລິງຄະຈາກຫອຍສັງຂ໌ ແລະໃນຂະນະສວດສະຫຼອງໄດ້ຕັ້ງນາມວ່າ «Kaniṣṭha» (ຜູ້ນ້ອຍ/ຜູ້ອ່ອນ).
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced)
Scene: Devas present a radiant jāmbūnada-gold liṅga named Śitikaṇṭha; Budha, serene and youthful, fashions a conch-liṅga while softly reciting mantras, naming it Kaniṣṭha.
Even the gods honor Śiva through consecrated forms; remembrance with japa sanctifies worship.
No explicit tīrtha is named in this verse; it lists liṅga forms and names.
Japa/recitation is implied by “saṃjapan,” but details of mantra or procedure are not provided.