Viśvānara-Gṛhapati Upākhyāna — Śivasya Agni-gṛhe Avatāraḥ (The Account of Viśvānara Gṛhapati and Śiva’s Descent into the House of Fire)

Verse 1

नन्दीश्वर उवाच । शृणु ब्रह्मसुत प्रीत्या चरितं शशिमौलिनः । सोऽवतीर्णो यथा प्रीत्या विश्वानरगृहे शिवः

ນັນດີອິສະວະຣາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມປິຕິແລະສັດທາ ປະຫວັດອັນສັກສິດຂອງພຣະຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ. ຟັງເຖິງວ່າ ພຣະສິວະ ດ້ວຍພຣະກະຣຸນາແລະຄວາມຍິນດີ ໄດ້ສະເດັດລົງປາກົດໃນເຮືອນຂອງວິສະວານະຣາ»។

Verse 2

नाम्ना गृहपतिः सोऽभूदग्निलोकपतिर्मुने । अग्निरूपस्तेजसश्च सर्व्वात्मा परमः प्रभुः

ໂອ ມຸນີ, ທ່ານນັ້ນໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ຄຣິຫະປະຕິ” ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກໄຟ. ທ່ານເປັນຮູບແຫ່ງອັກນິ ແລະມີຣັດສະມີຕະເຈະອັນສະຫວ່າງ—ເປັນອາດຕະມາພາຍໃນຂອງສັດທັງປວງ ແລະເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ.

Verse 3

नर्मदायास्तटे रम्ये पुरे नर्मपुरे पुरा । पुरारिभक्तः पुण्यात्मा भवद्विश्वानरो मुनिः

ໃນການກ່ອນ, ທີ່ຝັ່ງອັນງາມຂອງແມ່ນ້ຳນັຣມະດາ, ໃນເມືອງຊື່ ນັຣມະປຸຣະ, ມີມຸນີຜູ້ມີຈິດບຸນຊື່ ວິສະວານະຣາ—ເປັນອະວະຕານກ່ອນຂອງທ່ານ—ຜູ້ອຸທິດບູຊາພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງສາມນະຄອນ.

Verse 4

ब्रह्मचर्य्याश्रमे निष्ठो ब्रह्मयज्ञरतस्सदा । शाण्डिल्यगोत्रः शुचिमान्ब्रह्मतेजो निधिर्व्वशी

ທ່ານໄດ້ຕັ້ງມັ່ນຢ່າງແນ່ນອນໃນອາສຣະມະພຣະຫມະຈາຣະຍະ ແລະອຸທິດຕົນເສມອໃນພຣະຫມະຍັດ (ການຮຽນວິດ ແລະການສວດມົນສັກສິດ)។ ເປັນຜູ້ສືບສາຍສະກຸນຊານດິລຍະ ມີຄວາມບໍລິສຸດໃນຈິດໃຈ ເປັນຄັງແຫ່ງພຣະຫມະເຕຊະ ແລະຄອບຄອງອິນທຣີຍະໄດ້।

Verse 5

विज्ञाताखिलशास्त्रार्थस्सदाचाररतस्सदा । शैवाचारप्रवीणोऽति लौकिकाचारविद्वरः

ທ່ານຮູ້ແຈ້ງຄວາມໝາຍແຫ່ງຄຳສອນໃນຄຳພີທັງປວງ ແລະອຸທິດຕົນເສມອໃນສະດາຈາຣະ (ຄວາມປະພຶດຊອບ). ທ່ານຊ່ຽວຊານຢ່າງຍິ່ງໃນວິໄນແຫ່ງຊາຍວະຈາຣະ ແລະເປັນຜູ້ເລີດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ຈັກຈາຣະຍາມາລະຍາດໂລກຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 6

चित्ते विचार्य्य गृहिणीगुणान्विश्वानरः शुभान् । उदुवाह विधानेन स्वोचितां कालकन्यकाम्

ເມື່ອທ່ານໄດ້ພິຈາລະນາໃນໃຈເຖິງຄຸນຄ່າອັນເປັນມົງຄຸນທີ່ເໝາະສົມກັບຄວາມເປັນຄົນຄອບຄົວ ວິສວານະຣະຈຶ່ງໄດ້ອຸດຸວາຫະ ແຕ່ງງານກັບກາລະກັນຍາ—ນາງຜູ້ເໝາະຄວນແກ່ທ່ານ—ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 7

अग्निशुश्रूषणरतः पञ्चयज्ञपरायणः । षट्कर्मनिरतो नित्यं देवपित्रतिथिप्रियः

ທ່ານອຸທິດຕົນໃນການປະຄອງຮັບໃຊ້ໄຟສັກສິດຢ່າງໃສ່ໃຈ ໝັ້ນຄົງໃນການປະກອບມະຫາຍັດທັງຫ້າ ແລະຂະຫຍັນໃນກຳຫນົດຫົກປະການຢູ່ເສມອ ທັງຍັງເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ເທວະດາ ບັນພະບຸລຸດ ແລະແຂກຜູ້ຄວນນັບຖື.

Verse 8

एवम्बहुतिथे काले गते तस्याग्रजन्मनः । भार्य्या शुचिष्मती नाम भर्तारम्प्राह सुव्रता

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປຫຼາຍວັນໃນຊີວິດຂອງຜູ້ເກີດກ່ອນນັ້ນ ພັນລະຍາຜູ້ມີພຣະວິໄນດີ ຊື່ ສຸຈິສະມະຕີ ໄດ້ກ່າວກັບສາມີຂອງນາງ.

Verse 9

नाथ भोगा मया सर्वे भुक्ता वै त्वत्प्रसादतः । स्त्रीणां समुचिता ये स्युस्त्वां समेत्य मुदावहाः

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຄວາມສຸກທັງປວງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຊົມຊື່ນແລ້ວ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ. ຄວາມຍິນດີທີ່ເໝາະສົມແກ່ແມ່ຍິງ ຈະເປັນສຸກແທ້ ເມື່ອໄດ້ພົບພາພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 10

एवम्मे प्रार्थितन्नाथ चिराय हृदि संस्थितम् । गृहस्थानां समुचितं त्वमेतद्दातुमर्हसि

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ສິ່ງນີ້ຂ້າພະເຈົ້າເກັບໄວ້ໃນໃຈມາດົນ ແລະບັດນີ້ຂໍອ້ອນວອນດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ. ພຣະອົງສົມຄວນຈະປະທານ—ຂໍຊົງສອນ ແລະປະທານສິ່ງທີ່ເໝາະສົມແທ້ແກ່ຜູ້ຄອບຄົວ.

Verse 11

विश्वानर उवाच । किमदेयं हि सुश्रोणि तव प्रियहितैषिणी । तत्प्रार्थय महाभागे प्रयच्छाम्यविलम्बितम्

ວິສວານະຣະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາສິ່ງທີ່ຮັກແລະເປັນປະໂຫຍດແກ່ເຈົ້າ, ຈະມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ອາດໃຫ້ໄດ້? ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຈົ່ງຂໍເຖີດ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານໃຫ້ໂດຍບໍ່ຊ້າ»។

Verse 12

महेशितुः प्रसादेन मम किञ्चिन्न दुर्लभम् । इहामुत्र च कल्याणि सर्वकल्याणकारिणः

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະມະເຫສວະຣະ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເລີຍທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ມາບໍ່ໄດ້. ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງພອນທັງປວງ ປະທານຄວາມສຸກສະຫວັດດີທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນປະໂລກໜ້າ.

Verse 13

नन्दीश्वर उवाच । इत्याकर्ण्य वचः पत्युस्तस्य सा पतिदेवता । उवाच हृष्यद्वदना करौ बद्ध्वा विनीतिका

ນັນດີອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງຜົວດັ່ງນັ້ນ, ນາງຜູ້ເປັນພັນລະຍາຜູ້ຈົ່ງຮັກຜົວດັ່ງເທວະ, ໃບໜ້າສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຄວາມຍິນດີ, ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ພ້ອມພະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 14

शुचिष्मत्युवाच । वरयोग्यास्मि चेन्नाथ यदि देयो वरो मम । महेशसदृशम्पुत्रन्देहि नान्यं वरं वृणे

ນາງ ສຸຈິສະມະຕີ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າສົມຄວນຮັບພອນ ແລະພອນຈະຖືກປະທານໃຫ້, ຂໍປະທານບຸດຊາຍຜູ້ເທົ່າທຽມກັບ ມະເຫສະ (ພຣະສິວະ) ໃຫ້ແດ່. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເລືອກພອນອື່ນ»។

Verse 15

नन्दीश्वर उवाच । इति तस्या वचः श्रुत्वा ब्राह्मणस्स शुचिव्रतः । क्षणं समाधिमाधाय हृद्येतत्समचिन्तयत्

ນັນດີອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງນາງ ພຣາຫມັນຜູ້ມັ່ນຄົງໃນວຣະຕະອັນບໍລິສຸດ ໄດ້ເຂົ້າສະມາທິຊົ່ວຄາວ ແລະພິຈາລະນາໃນໃຈຢ່າງລຶກຊຶ້ງເຖິງເລື່ອງນີ້।

Verse 16

अहो किं मे तया तन्व्या प्रार्थितं ह्यतिदुर्लभम् । मनोरथपथाद्दूरमस्तु वा स हि सर्व्वकृत्

«ໂອ! ນາງຜູ້ອ່ອນບາງນັ້ນ ຂໍສິ່ງໃດຈາກຂ້າພະເຈົ້າ? ມັນເປັນສິ່ງທີ່ຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງບໍ? ແມ່ນແມ່ນວ່າຈະໄກຈາກເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທົ່ວໄປກໍຕາມ, ເພາະພຣະອົງ—ຜູ້ກະທໍາທຸກສິ່ງ (ພຣະສິວະ)—ສາມາດສໍາເລັດໄດ້ທຸກຢ່າງ»।

Verse 17

तेनैवास्या मुखे स्थित्वा वाक्स्वरूपेण शम्भुना । व्याहृतं कोऽन्यथा कर्त्तुमु त्सहेत भवेदिदम्

ພຣະຊັມພູ ພຣະອົງເອງ ສະຖິດຢູ່ໃນປາກຂອງນາງ ໃນຮູບແຫ່ງວາຈາ ແລະໄດ້ກ່າວຄໍານັ້ນອອກມາ. ຜູ້ໃດຈະກ້າມີອໍານາດເຮັດໃຫ້ມັນເປັນຢ່າງອື່ນ ຫຼືກ່າວໃຫ້ຕ່າງໄປໄດ້?

Verse 18

नन्दीश्वर उवाच । इति सञ्चिंत्य स मुनिर्विश्वानर उदारधीः । ततः प्रोवाच ताम्पत्नीमेकपत्नीव्रते स्थितः

ນັນດີອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງດັ່ງນີ້ແລ້ວ ມຸນີ ວິສະວານະຣະ ຜູ້ມີປັນຍາອັນກວ້າງໃຫຍ່ ຈຶ່ງເວົ້າກັບພັນລະຍາຂອງຕົນ—ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນວຣະຕະແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ພັນລະຍາພຽງຜູ້ດຽວ.

Verse 19

नन्दीश्वर उवाच । इत्थमाश्वास्य ताम्पत्नीञ्जगाम तपसे मुनिः । यत्र विश्वेश्वरः साक्षात्काशीनाथोऽधि तिष्ठति

ນັນດີອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ປອບໃຈພັນລະຍາຂອງຕົນແລ້ວ ມຸນີກໍໄດ້ເດີນທາງໄປປະພຶດຕະປະສະ—ໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ ວິສເວສະວະຣະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງກາສີ ປະທັບຢູ່ໂດຍກົງ»

Verse 20

प्राप्य वाराणसीं तूर्णं दृष्ट्वा ताम्मणिकर्णिकाम् । तत्याज तापत्रितयमपि जन्मशतार्जितम्

ເມື່ອໄດ້ໄປຮອດ ວາຣານະສີ ຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະໄດ້ເຫັນ ມະນິກັນນິກາ ແລ້ວ ລາວກໍສະລະທິ້ງທຸກຂ໌ສາມປະການ ທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດຮ້ອຍໆຊາດ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຕີຣະຖະໄສວະອັນສັກສິດນັ້ນ.

Verse 21

दृष्ट्वा सर्वाणि लिंगानि विश्वेशप्रमुखानि च । स्नात्वा सर्वेषु कुण्डेषु वापीकूपसरस्सु च

ເມື່ອໄດ້ເຫັນລິງຄະອັນສັກສິດທັງປວງ ໂດຍມີວິສເວຊະເປັນປະທານ ແລະໄດ້ອາບນ້ຳໃນກຸນດ໌ທັງຫມົດ ທັງອ່າງນ້ຳສັກສິດ ບໍ່ນ້ຳ ແລະທະເລສາບ ຜູ້ສັດທາຈຶ່ງບໍລິສຸດ ເໝາະສົມສໍາລັບການບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍພຣະກະລຸນາ।

Verse 22

नत्वा विनायकान्सर्वान्गौरीं शर्वां प्रणम्य च । सम्पूज्य कालराजञ्च भैरवम्पापभक्षणम्

ໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ວິນາຍະກະທັງປວງ ແລະກໍໄດ້ກ່າວຄໍານະມັດສະການແດ່ ເກົາຣີ ແລະ ສະຣະວະ (ພຣະສິວະ) ຈາກນັ້ນໄດ້ບູຊາກາລະຣາຊາ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງການເວລາ/ຄວາມຕາຍ ແລະບູຊາພຣະໄພຣະວະ ຜູ້ກືນກິນບາບກຳ।

Verse 23

दण्डनायकमुख्यांश्च गणान्स्तुत्वा प्रयत्नतः । आदिकेशवमुख्यांश्च केशवम्परितोष्य च

ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ລາວໄດ້ສັນລະເສີນບັນດາຄະນະ (gaṇa) ໂດຍເລີ່ມຈາກ ທັນດະນາຍະກະ ແລະຜູ້ເປັນຫົວໜ້າທັງຫຼາຍ; ພ້ອມທັງໄດ້ເຮັດໃຫ້ ເກສະວະ (ພຣະວິສະນຸ) ພໍໃຈ ໂດຍເລີ່ມຈາກ ອາດິ-ເກສະວະ; ແລ້ວຈຶ່ງກ້າວຕໍ່ໄປດ້ວຍພັກຕິ।

Verse 24

लोकार्कमुखसूर्यांश्च प्रणम्य स पुनःपुनः । कृत्वा च पिण्डदानानि सर्वतीर्थेष्वतन्द्रितः

ລາວໄດ້ກົດກາຍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອາທິດ—ຜູ້ເປັນໃບໜ້າຂອງໂລກທັງປວງ—ຊ້ໍາແລ້ວຊ້ໍາອີກ; ແລະດ້ວຍຄວາມບໍ່ປະມາດ ລາວໄດ້ຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ຢູ່ທຸກໆຕີຣຖະອັນສັກສິດ।

Verse 25

सहस्रभोजनाद्यैश्च मुनीन्विप्रान्प्रतर्प्य च । महापूजोपचारैश्च लिंगान्यभ्यर्च्य भक्तितः

ເມື່ອໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະມຸນີ ແລະ ພຣາຫມັນ ອິ່ມໃຈດ້ວຍງານລ້ຽງອາຫານອຸດົມສົມບູນ ແລະ ອື່ນໆ ແລ້ວ, ຈຶ່ງບູຊາພຣະສິວະລິງຄະດ້ວຍສັດທາ ຜ່ານເຄື່ອງບູຊາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ພິທີປູຊາຢ່າງຖືກແບບ—(ໄດ້ບຸນອັນໃຫຍ່)។

Verse 26

असकृच्चिन्तयामास किं लिंगं क्षिप्रसिद्धिदम् । यत्र निश्चलतामेति तपस्तनयकाम्यया

ລາວຄິດຄືນໆຢູ່ເລື້ອຍວ່າ: “ພຣະສິວະລິງຄະໃດ ໃຫ້ຄວາມສຳເລັດຢ່າງວ່ອງໄວ? ບູຊາລິງຄະໃດ ຈຶ່ງຈະໄດ້ຄວາມໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວໃນຕະປະສະ ໂດຍປາຖະໜາບຸດດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຕະປະສະ?”

Verse 27

क्षणं विचार्य्य स मुनिरिति विश्वानरस्सुधीः । क्षिप्रम्पुत्रप्रदं लिंगं वीरेशम्प्रशशंस ह

ເມື່ອຄິດພິຈາລະນາພຽງຊົ່ວຄາວ, ພຣະມຸນີຜູ້ຮອບຮູ້ ວິສະວານະຣະ ໄດ້ສັນລະເສີນ “ວີເຣສະ” ແລະກ່າວວ່າ: “ລິງຄະນີ້ໃຫ້ບຸດຢ່າງວ່ອງໄວ.”

Verse 28

असंख्यातास्सहस्राणि सिद्धाः सिद्धिं गतास्ततः । सिद्धलिंगमिति ख्यातन्तस्माद्वीरेश्वरम्परम्

ທີ່ນັ້ນ ມີບັນດາສິດທະ (Siddha) ນັບບໍ່ຖ້ວນ ເປັນພັນໆ ໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ລິງຄະນັ້ນຈຶ່ງໂດ່ງດັງວ່າ “ສິດທະ-ລິງຄະ” ແລະດ້ວຍເຫດນັ້ນເອງ ຈຶ່ງຖືກສັນລະເສີນວ່າ “ວີເຣສະວະຣະ” ອັນສູງສົ່ງ.

Verse 29

वीरेश्वरम्महालिंगमब्दमभ्यर्च्य भक्तितः । आयुर्मनोरथं सर्वं पुत्रादिकमनेकशः

ຜູ້ໃດບູຊາດ້ວຍຄວາມພັກດີ ຕໍ່ມະຫາລິງຄະ “ວີເຣສະວະຣະ” ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ອາຍຸຍືນ, ຄວາມປາຖະໜາທັງປວງສຳເລັດ, ແລະພອນຫຼາຍປະການ ເຊັ່ນ ບຸດຫຼານ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອື່ນໆ.

Verse 30

अहमप्यत्र वीरेशं समाराध्य त्रिकालताः । आशु पुत्रमवाप्स्यामि यथाभिलषितं स्त्रिया

ຂ້ອຍກໍຈະບູຊາພຣະວີເຣສະ (Vīreśa) ຢູ່ບ່ອນນີ້ ໃນເວລາສັກສິດສາມຍາມຂອງວັນ. ບໍ່ດົນ ຂ້ອຍຈະໄດ້ບຸດ ດັ່ງທີ່ຍິງຜູ້ໜຶ່ງປາຖະໜາ.

Verse 31

नन्दीश्वर उवाच । इति कृत्वा मतिन्धीरो विप्रो विश्वानरः कृती । चन्द्रकूपजले स्नात्वा जग्राह नियमं व्रती

ນັນທີອິສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຮັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣາຫມັນວິສະວານະຣະ (Viśvānara) ຜູ້ມີໃຈໝັ້ນຄົງ ຜູ້ສາມາດແລະສຳເລັດການ ໄດ້ອາບນ້ຳໃນນ້ຳຈັນທຣະກູປ (Candrakūpa) ແລະໃນຖານະຜູ້ຖືວຣະຕະ ໄດ້ຮັບນິຍະມະ (niyama) ຕາມທຳນຽມ.

Verse 32

एकाहारोऽभवन्मासं मासं नक्ताशनोऽभवत् । अयाचिताशनो मासम्मासन्त्यक्ताशनः पुनः

ໜຶ່ງເດືອນ ລາວກິນອາຫານພຽງມື້ດຽວຕໍ່ວັນ; ອີກເດືອນໜຶ່ງ ກິນສະເພາະຕອນກາງຄືນ. ໜຶ່ງເດືອນ ລາວດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານທີ່ໄດ້ມາໂດຍບໍ່ໄດ້ຂໍ; ແລະອີກເດືອນໜຶ່ງ ລາວກໍລະທິ້ງອາຫານທັງໝົດອີກຄັ້ງ.

Verse 33

पयोव्रतोऽभवन्मासम्मासम्मासं शाक फलाशनः । मासम्मुष्टितिलाहारो मासं पानीयभोजनः

ໜຶ່ງເດືອນ ທ່ານຖືວຣະຕະດື່ມແຕ່ນ້ຳນົມ; ເດືອນຕໍ່ໄປ ກິນຜັກແລະໝາກໄມ້. ອີກເດືອນ ຢູ່ໄດ້ດ້ວຍເມັດງາພຽງກຳມືໜຶ່ງ; ແລະອີກເດືອນ ດື່ມແຕ່ນ້ຳເປັນອາຫານ.

Verse 34

पञ्चगव्याशनो मासम्मासञ्चान्द्रायणव्रती । मासं कुशाग्रजलभुग्मासं श्वसनभक्षणः

ໜຶ່ງເດືອນ ທ່ານກິນປັນຈະຄັວຍະ—ຜະລິດຕະພັນຫ້າຢ່າງຈາກງົວ; ອີກເດືອນ ຖືວຣະຕະຈັນທຣາຍະນະ. ໜຶ່ງເດືອນ ດື່ມນ້ຳທີ່ຕັກດ້ວຍປາຍຫຍ້າກຸສະ; ແລະອີກເດືອນ ຢູ່ໄດ້ແຕ່ລົມຫາຍໃຈ.

Verse 35

एवमब्दमितं कालन्तताप स तपोऽद्भुतम् । त्रिकालमर्चयद्भक्त्या वीरेशं लिङ्गमुत्तमम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຊ່ວງປີທີ່ກຳນົດໄວ້ ທ່ານໄດ້ປະພຶດຕະປະສະອັນນ່າອັດສະຈັນ. ແລະດ້ວຍສັດທາ ທ່ານໄດ້ບູຊາທຸກມື້ໃນສາມເວລາອັນສັກສິດ ຕໍ່ລິງຄະວີເຣສະອັນສູງສຸດ—ພຣະສິວະຜູ້ປາກົດໃນຮູບອັນເມດຕາແຫ່ງການບູຊາ.

Verse 36

अथ त्रयोदशे मासि स्नात्वा त्रिपथगाम्भसि । प्रत्यूष एव वीरेशं यावदायाति स द्विजः

ຕໍ່ມາ ໃນເດືອນທີສິບສາມ ທ່ານໄດ້ອາບນ້ຳໃນນ້ຳແຫ່ງຕຣິປະຖະຄາ—ແມ່ນ້ຳຄົງຄາຜູ້ໄຫຼຜ່ານສາມໂລກ. ໃນຍາມຮຸ່ງອ່ອນ ພຣາຫມັນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງນັ້ນ ໄດ້ໄປຫາວີເຣສະ (ພຣະສິວະ) ແລະຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈົນກວ່າຈະເຂົ້າເຖິງພຣະອົງ.

Verse 37

तावद्विलोकयाञ्चक्रे मध्ये लिंगन्तपोधनः । विभूतिभूषणम्बालमष्टवर्षाकृतिं शिशुम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ນັກຕະປະຜູ້ມຸ່ງໃຈຕໍ່ລິງຄະ ໄດ້ເບິ່ງເຫັນຢູ່ກາງກາງ ເປັນເດັກນ້ອຍຄົນໜຶ່ງ—ເດັກຊາຍຜູ້ບໍລິສຸດ ມີຮູບຮ່າງດັ່ງອາຍຸແປດປີ—ປະດັບດ້ວຍວິພູຕິ (ຂີ້ເທົ່າສັກສິດ) ເປັນເຄື່ອງປະດັບ.

Verse 38

आकर्णायतनेत्रञ्च सुरक्तदशनच्छदम् । चारुपिंगजटामौलि न्नग्नप्रहसिताननम्

ພຣະເນດຂອງພຣະອົງກວ້າງຈົນເຖິງຫູ; ຮິມຝີປາກແລະຟັນແດງສົດສ່ອງປະກາຍ. ມີມົງກຸດເປັນຊົງຜົມຊະຕາສີນ້ຳຕານງາມ; ໃບໜ້າເປີດໂປ່ງບໍ່ຖືກບັງ ແລະສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອັນກວ້າງໃຫຍ່.

Verse 39

शैशवोचितनेपथ्यधारिणञ्चितिधारिणम् । पठन्तं श्रुतिसूक्तानि हसन्तं च स्वलीलया

ເຂົາທັງຫຼາຍເຫັນພຣະອົງສວມເຄື່ອງປະດັບທີ່ເໝາະກັບວັຍເດັກ, ຖືຊົງຜົມມວຍສັກສິດ, ສະດຸດສະດອນບົດສັນລະເສີນແຫ່ງເວດາ, ແລະຫົວເຮາະຢ່າງຫຼິ້ນໆ ຕາມລີລາທິບຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 40

तमालोक्य मुदम्प्राप्य रोमकञ्चुकितो मुनिः । प्रोच्चचार हृदालापान्नमोस्त्विति पुनः पुनः

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ນັກບວດມຸນີກໍເກີດຄວາມປິຕິຍິນດີ; ກາຍຂອງທ່ານສັ່ນພ້ອມຂົນລຸກ. ຈາກກົ້ນຫົວໃຈ ທ່ານກ່າວຊ້ຳໆວ່າ “ນະໂມ ແດ່ພຣະອົງ, ອີກແລະອີກ.”

Verse 41

अभिलाषप्रदैः पद्यैरष्टभिर्बालरूपिणम् । तुष्टाव परमानन्दं शंभुं विश्वानरः कृती

ດ້ວຍບົດກະວີ 8 ບົດອັນໃຫ້ພອນສົມປາດຖະໜາ, ວິສວານະຣະ ຜູ້ສຳເລັດຄຸນ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສັມພູ—ພຣະປະຣະມານັນດະ—ຜູ້ຮັບຮູບເປັນເດັກທິບ.

Verse 42

विश्वानर उवाच । एकम्ब्रह्मैवाद्वितीयं समस्तं सत्यंसत्यं नेह नानास्ति किञ्चित् । एको रुद्रो न द्वितीयोऽवतस्थे तस्मादेकन्त्वाम्प्रपद्ये महेशम्

ວິສວານະຣະກ່າວວ່າ: “ທຸກສິ່ງທັງປວງນີ້ແທ້ຈິງແມ່ນພຣະພຣະຫມັນອົງດຽວ ບໍ່ມີອົງທີສອງ—ຄວາມຈິງ, ຄວາມຈິງແທ້; ທີ່ນີ້ບໍ່ມີຄວາມຫຼາກຫຼາຍແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ. ຣຸດຣະອົງດຽວຢືນຢູ່ ບໍ່ມີອົງທີສອງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມະເຫສະ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງ ໃນຖານະອົງດຽວ.”

Verse 43

कर्ता हर्त्ता त्वं हि सर्वस्य शम्भो नानारूपेष्वेकरूपोऽप्यरूपः । यद्वत्प्रत्यग्धर्म एकोऽप्यनेकस्तस्मान्नान्यन्त्वां विनेशम्प्रपद्ये

ໂອ ສຳພູ! ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນຜູ້ສ້າງ ແລະຜູ້ຖອນຄືນທຸກສິ່ງ. ແມ່ນວ່າປາກົດເປັນຮູບຫຼາຍ ແຕ່ແທ້ຈິງເປັນອົງດຽວ ແລະເກີນກວ່າຮູບທັງປວງ. ດັ່ງຫຼັກພາຍໃນອົງດຽວຖືກເອີ້ນວ່າຫຼາຍຕາມໜ້າທີ່ ພຣະອົງກໍເຊັ່ນນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ນອກຈາກພຣະອົງ ໂອ ພຣະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຂໍພຶ່ງອື່ນໃດ.

Verse 44

रज्जो सर्पश्शुक्तिकायां च रौप्यं नैरः पूरस्तन्मृगाख्ये मरीचौ । यद्यत्सद्वद्विष्वगेव प्रपञ्चो यस्मिञ्ज्ञाते तम्प्रपद्ये महेशम्

ດັ່ງເຊືອກຖືກເຂົ້າໃຈຜິດເປັນງູ, ເປືອກມຸກຖືກເຂົ້າໃຈຜິດເປັນເງິນ, ມາຣີຈິຖືກເຂົ້າໃຈຜິດເປັນນ້ຳ, ແລະເມືອງໃນຟ້າຖືກເຂົ້າໃຈຜິດວ່າແທ້—ໂລກອັນຫຼາກຫຼາຍນີ້ກໍປາກົດທົ່ວໄປດັ່ງວ່າແທ້. ພຣະມະເຫສະ (ມະຫາເທວະ) ຜູ້ທີ່ໂດຍປັນຍາອັນແທ້ ເຮັດໃຫ້ຄວາມຫຼົງນີ້ຖືກຮູ້ແລະສະລາຍ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງນັ້ນ.

Verse 45

तोये शैत्यं दाहकत्वं च वह्नौ तापो भानौ शीतभानौ प्रसादः । पुष्पे गन्धो दुग्धमध्येऽपि सर्पिर्यत्तच्छंभो त्वं ततस्त्वाम्प्रपद्ये

ຄວາມເຢັນໃນນ້ຳ, ພະລັງເຜົາໄໝ້ໃນໄຟ, ຄວາມຮ້ອນໃນຕາເວັນ, ຄວາມປອບໂຍນສະງົບໃນຈັນ; ກິ່ນຫອມໃນດອກໄມ້, ແລະນ້ຳມັນເນີຍທີ່ຊ່ອນຢູ່ໃນນົມ—ສານະພາຍໃນໃດໆນັ້ນ, ໂອ ສຳພູ, ຄືພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງ.

Verse 46

शब्दं गृह्णास्यश्रवास्त्वं हि जिघ्रस्यप्राणस्त्वं त्र्यंघ्रिरायासि दूरात् । त्र्यक्षः पश्येस्त्वं रसज्ञोऽप्यजिह्वः कस्त्वां सम्यग्वेत्त्यतस्त्वाम्प्रपद्ये

ພຣະອົງຮັບຮູ້ສຽງແມ່ນວ່າບໍ່ມີຫູ; ພຣະອົງຮູ້ກິ່ນແມ່ນວ່າບໍ່ມີລົມຫາຍໃຈ; ດ້ວຍສາມຕີນພຣະອົງມາຈາກໄກ. ດ້ວຍສາມຕາພຣະອົງເຫັນ; ແມ່ນວ່າບໍ່ມີລີ້ນ ກໍຮູ້ລົດຊາດ. ໃຜຈະຮູ້ພຣະອົງໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງຄົບຖ້ວນ? ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງ.

Verse 47

नो वेद त्वामीश साक्षाद्धि वेदो नो वा विष्णुर्नो विधाताखिलस्य । नो योगीन्द्रानेन्द्रमुख्याश्च देवा भक्तो वेदस्त्वामतस्त्वाम्प्रपद्ये

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ແມ່ນແຕ່ເວດະກໍບໍ່ຮູ້ພຣະອົງໂດຍກົງ; ວິສະນຸກໍບໍ່ຮູ້; ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ສ້າງທຸກສິ່ງກໍບໍ່ຮູ້. ບັນດາໂຢຄີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ອິນທະຣາ ແລະເທວະຜູ້ເປັນຫົວໜ້າກໍບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນ ເພາະພຣະອົງຮູ້ໄດ້ດ້ວຍພັກຕິເທົ່ານັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງ.

Verse 48

नो ते गोत्रं नो सजन्मापि नाशो नो वा रूपं नैव शीलन्न देशः । इत्थम्भूतोऽपीश्वरस्त्वं त्रिलोक्यास्सर्वान्कामान्पूरयेस्त्वं भजे त्वाम्

ພຣະອົງບໍ່ມີຕະກູນ ບໍ່ມີການເກີດອັນຕາຍຕົວ ແລະບໍ່ມີຄວາມພິນາດ. ພຣະອົງບໍ່ມີຮູບຮ່າງຈຳກັດ ບໍ່ມີນິໄສໂລກີ ແລະບໍ່ມີຖິ່ນພຳນັກອັນຄັບແຄບ. ແມ່ນແມ່ນພຣະອົງຢູ່ເຫນືອຄຸນລັກສະນະທັງປວງ ແຕ່ພຣະອົງແມ່ນອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ ຜູ້ເຕີມເຕັມຄວາມປາຖະໜາທັງຫມົດ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະມັດສະການບູຊາພຣະອົງ।

Verse 49

त्वत्तस्सर्वं त्वं हि सर्वं स्मरारे त्वं गौरीशस्त्वं च नग्नोऽतिशान्तः । त्वं वै वृद्धस्त्वं युवा त्वं च बालस्तत्त्वं यत्किं नान्यतस्त्वां नतोऽहम्

ທຸກສິ່ງເກີດຈາກພຣະອົງ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະອົງແມ່ນທຸກສິ່ງ, ໂອ ຜູ້ປະຫານສະມະຣະ (ກາມ). ພຣະອົງແມ່ນຈອມເຈົ້າແຫ່ງເກົາຣີ ແລະເປັນອົງນຸດິ (ບໍ່ນຸ່ງ) ຜູ້ສະງົບສຸດຍອດ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ເຖົ້າ ແມ່ນຫນຸ່ມ ແລະແມ່ນເດັກ; ຕັດຕະວະໃດໆທີ່ມີ ກໍແມ່ນພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ. ບໍ່ມີອື່ນ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະມັດສະການພຣະອົງ।

Verse 50

नन्दीश्वर उवाच । स्तुत्वेति विप्रो निपपात भूमौ संबद्धपाणिर्भवतीह यावत् । तावत्स बालोऽरिबलवृद्धवृद्धः प्रोवाच भूदेवमतीव हृष्टः

ນັນທີອີສະວະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣາຫມັນ ປະນົມມື ກົດກາຍລົງກັບພື້ນ ແລະກ່າວວ່າ «ຂ້າພະເຈົ້າຈະສັນລະເສີນ(ພຣະອົງ)» ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ເດັກນ້ອຍ—ຜູ້ຮອບຮູ້ເກີນວັຍ ແລະມີພະລັງອັນຕ້ານບໍ່ໄດ້—ໄດ້ເວົ້າກັບພຣາຫມັນດ້ວຍຄວາມຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 51

बाल उवाच । विश्वानर मुनिश्रेष्ठ भूदेवाहं त्वयाद्य वै । तोषितस्सुप्रसन्नात्मा वृणीष्व वरमुत्तमम्

ເດັກນ້ອຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ວິສະວານະຣະ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ! ມື້ນີ້ແທ້ໆ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນ ພູເທວະ ສໍາລັບເຈົ້າ. ດ້ວຍໃຈທີ່ພໍໃຈ ແລະເມດຕາຢ່າງຍິ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າພໍແລ້ວ—ຈົ່ງເລືອກພອນອັນສູງສຸດ»។

Verse 52

तत उत्थाय हृष्टात्मा सुनिर्विश्वानरः कृती । प्रत्यब्रवीन्मुनिश्रेष्ठः शंकरम्बालरूपिणम्

ແລ້ວນັ້ນ ສຸນິຣວິສະວານະຣະ ມຸນິຜູ້ສໍາເລັດ ລຸກຂຶ້ນດ້ວຍໃຈຍິນດີ ແລະກ່າວຕອບກັບ ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ຮັບຮູບເປັນເດັກນ້ອຍ।

Verse 53

विश्वानर उवाच । महेश्वर किमज्ञातं सर्वज्ञस्य तव प्रभो । सर्वान्तरात्मा भगवाच्छर्वस्सर्व्वप्रदो भवान्

ວິສະວານະຣາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະເຫສະວະຣາ ພຣະເຈົ້າ—ສິ່ງໃດຈະເປັນອັນບໍ່ຮູ້ແກ່ພຣະອົງ ຜູ້ຮູ້ທຸກຢ່າງ? ພຣະອົງເປັນອາດຕະມາພາຍໃນຂອງສັບພະສັດ. ໂອ ພຣະສະຣະວະ ຜູ້ມີພຣະພອນ, ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານທຸກສິ່ງ»។

Verse 54

याच्ञाम्प्रति नियुक्तम्मां किं ब्रूषे दैन्यकारिणीम् । इति ज्ञात्वा महेशान यथेच्छसि तथा कुरु

«ພຣະອົງໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ເຮັດການວອນຂໍ ແຕ່ເປັນຫຍັງຈຶ່ງກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາທີ່ເຮັດໃຫ້ອັບອາຍແລະທຸກໃຈ? ໂອ ມະເຫສານາ, ເມື່ອຮູ້ແລ້ວ ຈົ່ງເຮັດຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ»។

Verse 55

नन्दीश्वर उवाच । इति श्रुत्वा वचस्तस्य देवो विश्वानरस्य हि । शुचिश्शुचिव्रतस्याथ शुचिस्मित्वाब्रवीच्छिशुः

ນັນດີອີສະວະຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງເທວະ ວິສະວານະຣາ—ຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະອັນບໍລິສຸດ—ເດັກນ້ອຍຜູ້ບໍລິສຸດນັ້ນຈຶ່ງຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ ແລະເວົ້າຂຶ້ນ।

Verse 56

त्वया शुचे शुचिष्मत्यां योऽभिलाषः कृतो हृदि । अचिरेणैव कालेन स भविष्यत्यसंशयम्

ໂອ ຜູ້ບໍລິສຸດ—ໂອ ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ແລະມີຄຸນທຳ—ຄວາມປາຖະໜາໃດທີ່ເຈົ້າໄດ້ກໍ່ຂຶ້ນໃນໃຈ ນັ້ນຈະສຳເລັດໃນໄມ່ຊ້າ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 57

तव पुत्रत्वमेष्यामि शुचिष्मत्यां महामते । ख्यातो गृहपतिर्नाम्ना शुचिस्सर्व्वामरप्रियः

ໂອ ຜູ້ມີໃຈກວ້າງ ແລະປັນຍາຍິ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະມາເປັນບຸດຂອງເຈົ້າ ຜ່ານທາງ ສຸຈິສະມະຕີ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະໂດ່ງດັງດ້ວຍນາມ ‘ຄຣຶຫະປະຕິ’—ສຸຈິ, ຜູ້ເທວະທັງປວງຮັກໃຄ່।

Verse 58

अभिलाषाष्टकं पुण्यं स्तोत्रमेतत्त्वयेरितम् । अब्दत्रिकालपठनात्कामदं शिवसन्निधौ

ບົດສັນລະເສີນ «ອະພິລາສາອັດຖະກະ» ອັນມີບຸນນີ້ ທ່ານໄດ້ປະກາດໄວ້. ຖ້າສວດສາມເວລາຂອງມື້ ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະສິວະ ຈະເປັນຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ.

Verse 59

एतत्स्तोत्रप्रपठनं पुत्रपौत्रधनप्रदम् । सर्व्वशान्तिकरश्चापि सर्व्वापत्तिविनाशनम्

ການສວດອ່ານບົດສັນລະເສີນນີ້ ປະທານລູກຊາຍ ຫຼານ ແລະຊັບສິນ. ຍັງນຳຄວາມສະຫງົບສົມບູນ ແລະທຳລາຍພິບັດທຸກປະເພດ.

Verse 60

स्वर्गापवर्गसम्पत्तिकारकन्नात्र संशयः । सर्व्वस्तोत्रसमं ह्येतत्सर्व्वकामप्रदं सदा

ບົດນີ້ເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດສົມບັດແຫ່ງສະຫວັນ ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ໂມກສະ) ແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ມັນເທົ່າທຽມກັບບົດສັນລະເສີນທັງປວງ ແລະປະທານຄວາມປາຖະໜາທຸກຢ່າງເສມອ.

Verse 61

प्रातरुत्थाय सुस्नातो लिंगमभ्यर्च्य शाम्भवम् । वर्षं जपन्निदं स्तोत्रमपुत्रः पुत्रवान्भवेत्

ເຊົ້າແຕ່ເຊົ້າ ລຸກຂຶ້ນອາບນ້ຳໃຫ້ສະອາດ ແລ້ວບູຊາລິງຄະ «ຊາມພະວະ». ຖ້າຜູ້ຊາຍທີ່ບໍ່ມີລູກ ສວດບົດນີ້ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ຈະໄດ້ຮັບພອນໃຫ້ມີລູກຊາຍ.

Verse 62

अभिलाषाष्टकमिदन्न देयं यस्य कस्यचित् । गोपनीयं प्रयत्नेन महावन्ध्याप्रसूतिकृत्

«ອະພິລາສາອັດຖະກະ» ນີ້ ບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ໃຜກໍໄດ້. ຄວນເກັບຮັກສາໄວ້ເປັນຄວາມລັບດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ, ເພາະກ່າວກັນວ່າມັນກໍ່ໃຫ້ເກີດຜົນ ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມແຫ້ງແລ້ງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ໃຫ້ກຳລັງແຫ່ງການສຳເລັດ.

Verse 63

स्त्रिया वा पुरुषेणापि नियमाल्लिंगसन्निधौ । अब्दजप्तमिदं स्तोत्रम्पुत्रदन्नात्र संशयः

ຈະເປັນຍິງຫຼືຊາຍກໍຕາມ ຖ້າປະພຶດນິຍະມະດ້ວຍວິໄນ ຢູ່ໃນພຣະສິວະ-ລິງຄະ (Śiva-liṅga) ຕໍ່ໜ້າ ແລະສວດສະໂຕຕຣະນີ້ຄົບໜຶ່ງປີ ຈະໄດ້ບຸດ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສແຕ່ຢ່າງໃດ.

Verse 64

नन्दीश्वर उवाच । इत्युक्त्वान्तर्दधे शम्भुर्बालरूपः सतां गतिः । सोऽपि विश्वानरो विप्रो हृष्टात्मा स्वगृहं ययौ

ນັນທີອິສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະສັມພູ (Śambhu) ຜູ້ຮັບຮູບເປັນເດັກນ້ອຍ ເປັນທີ່ພຶ່ງແລະເປົ້າໝາຍສູງສຸດຂອງຜູ້ດີ ກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ສ່ວນພຣາຫມັນວິສະວານະຣະ ກໍມີໃຈຍິນດີ ແລະກັບໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນ.