Sukta 162
Sukta 1.162
Traditionally Dīrghatamas Aucathya for RV 1.162 (horse-sacrifice hymn complex; some traditions vary)
Aśva / sacrificial horse (with many gods invoked as witnesses)
Trishtubh
RV 1.162 ແມ່ນຊຸດບົດສະຫຼອງທາງພິທີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບອາສະວະເມດ, ອະທິບາຍ ແລະ ເຮັດໃຫ້ມ້າທີ່ຖືກສະຫຼອງເປັນສັດທີ່ເກີດຈາກພະເຈົ້າ, ເປັນຜູ້ອັດສະເພາະຂອງການຖວາຍ, ຊື່ສຽງ, ແລະ ອຳນາດອະທິປະໄຕ. ມັນອວຍພຣະບູຊາຫຼາຍອົງໃຫ້ເປັນພະຍານ ເພື່ອວ່າບໍ່ມີພະອຳນາດຈາກສະຫວັນໃດຈະຊອກຫາຂໍ້ຜິດພາດໃນພິທີ, ໃນຂະນະທີ່ຊີ້ນໍາການກະກຽມ, ການຖວາຍ, ແລະ ການຍອມຮັບຮ່ວມກັນຢ່າງລະອຽດ. ບົດສະຫຼອງສິ້ນສຸດລົງໃນຄຳອວຍພຣະຂໍຄວາມບໍ່ມີຂໍ້ຜິດ, ຄວາມຮັ່ງມີທີ່ເປັນສະຫວັດດີພາບຕໍ່ຊີວິດ, ລູກຫຼານ, ແລະ ກຊັດຕຣະ, ຄື ອຳນາດທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມລຳດັບ, ທີ່ຊະນະມາຜ່ານ ພະລັງຂອງມ້າ ຈາກການບູຊາຍັງ.
Mantras
Mantra 1
मा नो मित्रो वरुणो अर्यमायुरिन्द्र ऋभुक्षा मरुतः परि ख्यन् । यद्वाजिनो देवजातस्य सप्तेः प्रवक्ष्यामो विदथे वीर्याणि ॥
ຈົ່ງຢ່າໃຫ້ມິຕະ, ວະຣຸນະ, ອາຣະຍະມັນ, ພະລັງຊີວິດ, ອິນທະ, ຣະພຸກຊາ, ມາຣຸດທັງຫຼາຍ ເບິ່ງພວກເຮົາດ້ວຍຄວາມຕຳຫນິ, ເພາະວ່າພວກເຮົາຈະປະກາດໃນທີ່ປະຊຸມ ຄວາມສາມາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງມ້າໄວທີ່ເກີດຈາກເທວະ, ກຳລັງການຄອບຄອງພາຍໃນທີ່ຕ້ອງເວົ້າໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.
Mantra 2
यन्निर्णिजा रेक्णसा प्रावृतस्य रातिं गृभीतां मुखतो नयन्ति । सुप्राङजो मेम्यद्विश्वरूप इन्द्रापूष्णोः प्रियमप्येति पाथः ॥
ເມື່ອປົກຄຸມດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງແລະຄວາມຮັ່ງມີ, ພວກເຂົານຳເອົາສິ່ງບູຊາທີ່ຈັບໄດ້ ໄປຂ້າງຫນ້າຈາກປາກ, ແລ້ວແບ້ທີ່ເຄື່ອນໄປຂ້າງຫນ້າ, ຮ້ອງສຽງ, ມີຮູບຊົນທຸກຢ່າງ, ໄປຮອດເສັ້ນທາງທີ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງອິນທະແລະປູຊານ: ພະລັງຊີວິດໄດ້ຮັບການນຳພາເຂົ້າສູ່ເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງຜູ້ເປັນສະຫວ່າງແລະຜູ້ໃຫ້ການບົດເລີກ.
Mantra 3
एष च्छागः पुरो अश्वेन वाजिना पूष्णो भागो नीयते विश्वदेव्यः । अभिप्रियं यत्पुरोळाशमर्वता त्वष्टेदेनं सौश्रवसाय जिन्वति ॥
ແບ້ນີ້ໄດ້ຮັບການນຳພາໄປຂ້າງຫນ້າ ພ້ອມກັບມ້າໄວ ເປັນສ່ວນຂອງປູຊານ, ເພື່ອເທວະທັງຫມົດ. ເມື່ອປູໂລລາຊະທີ່ເປັນທີ່ຮັກໄດ້ຮັບການຖວາຍພ້ອມກັບມ້າ, ຕວັສຕາ ໄດ້ເພີ່ມພະລັງໃຫ້ມັນເພື່ອຊື່ສຽງທີ່ດີ, ຊ່ວຍໃຫ້ຮູບຊົນສົມບູນ ເພື່ອໃຫ້ສິ່ງຖວາຍກາຍເປັນພາຫະນະທີ່ແທ້ຈິງຂອງຊື່ສຽງຂອງວິນຍານ.
Mantra 4
यद्धविष्यमृतुशो देवयानं त्रिर्मानुषाः पर्यश्वं नयन्ति । अत्रा पूष्णः प्रथमो भाग एति यज्ञं देवेभ्यः प्रतिवेदयन्नजः ॥
ເມື່ອພະລັງຂອງການຖວາຍ, ເຄື່ອນທີ່ຕາມຈັງຫວະຂອງລະດູການ, ຖືກນໍາພາສາມເທື່ອໂດຍພະລັງຂອງມະນຸດອ້ອມຮອດມ້າແຫ່ງພະລັງທີ່ໄວ, ຈຶ່ງມີສ່ວນທໍາອິດໄປຫາພະພູຊັນ, ຜູ້ປຸກໃຈແລະເພີ່ມພູມພາບ, ຜູ້ເຮັດໃຫ້ການຖວາຍເປັນທີ່ຮູ້ການຢ່າງມີສະຕິແລະມອບໃຫ້ພະເຈົ້າຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ເປັນຜູ້ນໍາພາພາຍໃນທີ່ບໍ່ເກີດ.
Mantra 5
होताध्वर्युरावया अग्निमिन्धो ग्रावग्राभ उत शंस्ता सुविप्रः । तेन यज्ञेन स्वरंकृतेन स्विष्टेन वक्षणा आ पृणध्वम् ॥
ຂໍໃຫ້ໂຮຕຣີແລະອັດວາຣຍູ, ຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອ, ຈຸດໄຟອັກນີ; ຂໍໃຫ້ຜູ້ຖືຫີນແລະຜູ້ກ່າວຄໍາສັກສາດສະແດງຄໍາທີ່ຖືກຕ້ອງ. ໂດຍການຖວາຍນັ້ນທີ່ຖືກສ້າງເປັນສຽງສະຫວ່າງ, ຖວາຍຢ່າງສົມບູນ, ໃຫ້ເຕີມເຕັມຊ່ອງທາງຂອງພະລັງແລະການອຸທົມຂອງພວກເຮົາ.
Mantra 6
यूपव्रस्का उत ये यूपवाहाश्चषालं ये अश्वयूपाय तक्षति । ये चार्वते पचनं सम्भरन्त्युतो तेषामभिगूर्तिर्न इन्वतु ॥
ຂໍໃຫ້ຜູ້ທີ່ສ້າງເສົາ, ແລະຜູ້ທີ່ຫາບມັນ; ຜູ້ທີ່ແກະສະຫມຸດສໍາລັບເສົາມ້າ; ແລະຜູ້ທີ່ນໍາເອົາການປຸງແຕ່ງມາ, ຂໍໃຫ້ຄວາມເຫັນດີຮ່ວມກັນຢ່າງເຂັ້ມແຂງແລະການຊຸກຍູ້ໄປຂ້າງຫນ້າຂອງພວກເຂົາທັງໝົດເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາກ້າວໄປຂ້າງຫນ້າ.
Mantra 7
उप प्रागात्सुमन्मेऽधायि मन्म देवानामाशा उप वीतपृष्ठः । अन्वेनं विप्रा ऋषयो मदन्ति देवानां पुष्टे चकृमा सुबन्धुम् ॥
ມັນໄດ້ໃກ້ແລະກ້າວໄປຂ້າງຫນ້າ; ຄວາມຄິດທີ່ດີໄດ້ຖືກວາງໄວ້ໃນຂ້ອຍ, ຄວາມຄິດທີ່ຫວັງໄປຫາພະເຈົ້າ. ໃກ້ມານັ້ນແມ່ນຜູ້ອັດຫຼັງກວ້າງ; ຕາມຫຼັງມັນ, ພວກຮິສີແລະນັກປາດຕາມສະເຫນີພາບ. ເພື່ອການເພີ່ມພູມຂອງພະເຈົ້າ, ພວກເຮົາໄດ້ສ້າງພັນທະທີ່ດີ.
Mantra 8
यद्वाजिनो दाम संदानमर्वतो या शीर्षण्या रशना रज्जुरस्य । यद्वा घास्य प्रभृतमास्ये तृणं सर्वा ता ते अपि देवेष्वस्तु ॥
ສິ່ງໃດທີ່ເປັນການຜູກມັດແລະການຮັດແໜ້ນຂອງມ້າແຫ່ງຄວາມສົມບູນ, ສິ່ງໃດທີ່ເປັນສາຍຄາຫົວແລະເຊືອກຂອງມັນ, ແລະສິ່ງໃດທີ່ເປັນຫຍ້າຖືກນໍາມາໃສ່ປາກຂອງມັນ, ຂໍໃຫ້ສິ່ງທັງໝົດນັ້ນຖືກຍອມຮັບແລະນໍາໄປໃນທົ່ງພະເຈົ້າ, ປ່ຽນແປງເປັນແສງສະຫວ່າງຂອງພວກພະເຈົ້າ.
Mantra 9
यदश्वस्य क्रविषो मक्षिकाश यद्वा स्वरौ स्वधितौ रिप्तमस्ति । यद्धस्तयोः शमितुर्यन्नखेषु सर्वा ता ते अपि देवेष्वस्तु ॥
ສິ່ງໃດທີ່ເປັນມົນເນື້ອຈາກແມງວັນ, ສິ່ງໃດທີ່ຖືກທາເທິງມີດ, ສິ່ງໃດທີ່ຢູ່ເທິງມືຂອງຜູ້ຈັດການ, ສິ່ງໃດທີ່ຢູ່ເທິງເລັບ, ຂໍໃຫ້ສິ່ງທັງໝົດນັ້ນຖືກນໍາໄປໃນທົ່ງພະເຈົ້າ, ຊໍາລະລ້າງໂດຍການຍອມຮັບຂອງພວກພະເຈົ້າ.
Mantra 10
यदूवध्यमुदरस्यापवाति य आमस्य क्रविषो गन्धो अस्ति । सुकृता तच्छमितारः कृण्वन्तूत मेधं शृतपाकं पचन्तु ॥
ສິ່ງໃດທີ່ເປັນກິ່ນໄອທີ່ບໍ່ດີອອກມາຈາກທ້ອງ, ສິ່ງໃດທີ່ເປັນກິ່ນເນື້ອດິບ, ຂໍໃຫ້ຜູ້ຈັດການທີ່ມີຄວາມຊໍານານເຮັດໃຫ້ສິ່ງນັ້ນຕັ້ງຢູ່ໄດ້ຢ່າງດີ; ແລະ ຂໍໃຫ້ພວກເຂົາປຸງການຖວາຍແຫ່ງປັນຍາ, ຕົ້ມສຸກແລະສົດຈື່ງຢ່າງສົມບູນ.
Mantra 11
यत्ते गात्रादग्निना पच्यमानादभि शूलं निहतस्यावधावति । मा तद्भूम्यामा श्रिषन्मा तृणेषु देवेभ्यस्तदुशद्भ्यो रातमस्तु ॥
ສິ່ງໃດທີ່ຈາກອະໄວຍະວະຂອງເຈົ້າ, ເມື່ອຖືກປຸງໂດຍອັກນີ, ໄຫຼລົງເທິງໄມ້ສຽບຈາກສິ່ງທີ່ຖືກຕີ, ຂໍໃຫ້ມັນບໍ່ຕົກລົງເທິງດິນ, ຂໍໃຫ້ມັນບໍ່ຕົກໄປໃນທົ່ງຫຍ້າ; ຂໍໃຫ້ສິ່ງນັ້ນຖືກມອບເປັນຂອງຂວັນທີ່ຍິນດີໃຫ້ພະເຈົ້າຜູ້ປາຖະໜາມັນ.
Mantra 12
ये वाजिनं परिपश्यन्ति पक्वं य ईमाहुः सुरभिर्निर्हरेति । ये चार्वतो मांसभिक्षामुपासत उतो तेषामभिगूर्तिर्न इन्वतु ॥
ຜູ້ທີ່ເບິ່ງມ້າເມື່ອມັນສຸກດີແລ້ວ, ຜູ້ທີ່ກ່າວວ່າ, ນໍາເອົາສ່ວນທີ່ຫອມອອກມາ, ແລະຜູ້ທີ່ປະຕິບັດຕໍ່ມ້າໂດຍຫວັງສ່ວນແຫ່ງວັດຖຸ, ຂໍໃຫ້ຄວາມເຫັນດີຮ່ວມກັນທີ່ຊຸກຍູ້ໄປຂ້າງຫນ້າຂອງພວກເຂົາທັງໝົດຊຸກຍູ້ພວກເຮົາໃຫ້ກ້າວໄປຂ້າງຫນ້າ.
Mantra 13
यन्नीक्षणं माँस्पचन्या उखाया या पात्राणि यूष्ण आसेचनानि । ऊष्मण्यापिधाना चरूणामङ्काः सूनाः परि भूषन्त्यश्वम् ॥
ການເບິ່ງແລະການດູແລຫມໍ້ປຸງເນື້ອ, ພາຊະນະສໍາລັບຕັກນໍ້າຊອບ, ຝາປິດທີ່ຮັກສາຄວາມຮ້ອນ, ບ່ວງຂອງການຖວາຍທີ່ປຸງແລ້ວ, ຖືກສ້າງຂຶ້ນຢ່າງດີ, ພວກມັນຈັດວາງແລະຕົບແຕ່ງມ້າແຫ່ງພະລັງໃນທຸກດ້ານ.
Mantra 14
निक्रमणं निषदनं विवर्तनं यच्च पड्बीशमर्वतः । यच्च पपौ यच्च घासिं जघास सर्वा ता ते अपि देवेष्वस्तु ॥
ສິ່ງໃດໃນເຈົ້າເປັນການກ້າວອອກ, ການຕັ້ງຢູ່, ການຫັນປ່ຽນ, ແລະ ສິ່ງໃດເປັນການຊຸກຍູ້ ແລະ ການຊຸກຍູ້ໄປຂ້າງໜ້າຂອງມ້າ; ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າໄດ້ດື່ມ ແລະ ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າໄດ້ກິນເປັນອາຫານ, ຂໍໃຫ້ທັງໝົດນັ້ນໃນເຈົ້າໄດ້ຮັບເອົາ ແລະ ເປັນໜຶ່ງດຽວກັບພະເຈົ້າທັງຫຼາຍ.
Mantra 15
मा त्वाग्निर्ध्वनयीद्धूमगन्धिर्मोखा भ्राजन्त्यभि विक्त जघ्रिः । इष्टं वीतमभिगूर्तं वषट्कृतं तं देवासः प्रति गृभ्णन्त्यश्वम् ॥
ຂໍໃຫ້ພຣະອັຄນີ, ຜູ້ມີສຽງຄະລາດ ແລະ ມີກິ່ນໄຄໄຟ, ຢ່າໄດ້ທໍລະຍາດເຈົ້າ; ຂໍໃຫ້ຫມໍ້ທີ່ລຸກໄຫມ້ຢ່າໄດ້ຈັບ ແລະ ເຜົາເຈົ້າ. ສິ່ງທີ່ຖືກຖວາຍ ແລະ ໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບ, ຖືກອວຍພຣະຊ້ອມ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພ້ອມດ້ວຍສຽງສັກລະລາດ, ມ້ານັ້ນພະເຈົ້າທັງຫຼາຍຮັບເອົາ ແລະ ເອົາໄປເປັນຂອງຕົນ.
Mantra 16
यदश्वाय वास उपस्तृणन्त्यधीवासं या हिरण्यान्यस्मै । संदानमर्वन्तं पड्बीशं प्रिया देवेष्वा यामयन्ति ॥
ເມື່ອເຂົາໄດ້ກາດຜ້າໃຫ້ມ້າ ແລະ ໄດ້ວາງຜ້າຄຸມໃສ່, ແລະ ເມື່ອຮູບຮ່າງທີ່ເປັນຄຳທອງຖືກວາງໃສ່ຕົວຂອງມັນ, ເມື່ອນັ້ນເຂົາໄດ້ນຳເອົາພະລັງຂອງມ້າເຂົ້າໃສ່ການເຊື່ອມຕໍ່ທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ຄວາມພ້ອມ, ເປັນທີ່ຮັກຂອງພະເຈົ້າ, ແລະ ໄດ້ນຳພາມັນເຂົ້າໃສ່ພະລັງອັນສັກລະລາດ.
Mantra 17
यत्ते सादे महसा शूकृतस्य पार्ष्ण्या वा कशया वा तुतोद । स्रुचेव ता हविषो अध्वरेषु सर्वा ता ते ब्रह्मणा सूदयामि ॥
ສິ່ງໃດໃນການເດີນ ແລະ ການຕັ້ງຂອງເຈົ້າ, ໃນພະລັງຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງກຳລັງທີ່ຖືກປຸກຂອງເຈົ້າ, ທີ່ຖືກຕີດ້ວຍສ້າງເທົ້າ ຫຼື ໄມ້ຮົ່ວ, ການຕີເຫຼົ່ານັ້ນ, ດັ່ງດັ່ງກັບຊັ້ນຕັກໃນພິທີບູຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດທັງໝົດໃຫ້ເປັນຂອງຖວາຍອັນສັກລະລາດເພື່ອເຈົ້າ ໂດຍພະລັງຂອງພຣະວະຈະ.
Mantra 18
चतुस्त्रिंशद्वाजिनो देवबन्धोर्वङ्क्रीरश्वस्य स्वधितिः समेति । अच्छिद्रा गात्रा वयुना कृणोत परुष्परुरनुघुष्या वि शस्त ॥
ກະດູກຊາຍສາມສິບສີ່ຊາຍເປັນຂອງມ້າທີ່ເຂັ້ມແຂງ, ເປັນຍາດຂອງພະເຈົ້າ; ຂໍ້ສົນໄດ້ມາພ້ອມກັນເທິງຕົວມ້າ. ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ອະໄວຍະວະບໍ່ແຕກຫັກ ໂດຍຄວາມສາມາດທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ວິທີການທີ່ຮອບຄອບ; ຂໍ້ຕໍ່ຫຼັງຂໍ້ຕໍ່, ຈົ່ງປະກາດ ແລະ ຕັດດ້ວຍສຽງ ແລະ ສິລະປະທີ່ວັດທະນະສົມ.
Mantra 19
एकस्त्वष्टुरश्वस्या विशस्ता द्वा यन्तारा भवतस्तथ ऋतुः । या ते गात्राणामृतुथा कृणोमि ताता पिण्डानां प्र जुहोम्यग्नौ ॥
ຜູ້ໜຶ່ງເປັນຜູ້ແບ່ງສ່ວນໃຫ້ມ້າຂອງຕວາສະຕຣາ; ສອງຄົນເປັນຜູ້ນຳທາງ ແລະ ຄວບຄຸມມັນ, ເຊັ່ນດຽວກັນເປັນລະດູການ ແລະ ກົດໝາຍທີ່ຖືກຕ້ອງ. ສິ່ງໃດການແຈກຢາຍອະໄວຍະວະຂອງເຈົ້າທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຮັດຕາມມາດຕະຖານທີ່ແທ້ຈິງ, ສ່ວນເຫຼົ່ານັ້ນຂອງມວນມະຫາຊົນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖິ້ມໄປໃສ່ອັຄນີ.
Mantra 20
मा त्वा तपत्प्रिय आत्मापियन्तं मा स्वधितिस्तन्व आ तिष्ठिपत्ते । मा ते गृध्नुरविशस्तातिहाय छिद्रा गात्राण्यसिना मिथू कः ॥
ຂໍໃຫ້ຕົວເອງພາຍໃນທີ່ເປັນທີ່ຮັກ, ທີ່ໃກ້ຈະເຂົ້າມາ, ຢ່າໄດ້ຖືກເຜົາໄໝ້; ຂໍໃຫ້ຂໍ້ສົນຢ່າໄດ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງຮ່າງກາຍຂອງເຈົ້າ. ຂໍໃຫ້ຜູ້ຕັດທີ່ໂລບ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມສາມາດ, ທີ່ກ້າວເກີນຂອບເຂດ, ຢ່າໄດ້ເຮັດໃຫ້ອະໄວຍະວະຂອງເຈົ້າແຕກຫັກ ແລະ ເຕັມດ້ວຍຮອຍແຕກ ໂດຍໃຊ້ໃບມີດ, ຕີຢ່າງຜິດພາດ.
Mantra 21
न वा उ एतन्म्रियसे न रिष्यसि देवाँ इदेषि पथिभिः सुगेभिः । हरी ते युञ्जा पृषती अभूतामुपास्थाद्वाजी धुरि रासभस्य ॥
ແທ້ຈິງໂດຍສິ່ງນີ້ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຕາຍ, ແລະ ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມເສຍຫາຍ; ໂດຍເສັ້ນທາງທີ່ງາມ ແລະ ສະດວກ ເຈົ້າໄດ້ໄປຫາພະເຈົ້າຢ່ວງແທ້. ມ້າສອງຕົວທີ່ສະຫວ່າງໄດ້ຖືກຜູກໃສ່ເຈົ້າ, ມີຈຸດດ່າງໃນພະລັງງານຂອງມັນ; ຜູ້ເຂັ້ມແຂງໄດ້ຢືນຢູ່ໃກ້, ເທິງໄມ້ຄ້ານຂອງລາ, ເພື່ອສະໜັບສະໜູນການເດີນທາງ.
Mantra 22
सुगव्यं नो वाजी स्वश्व्यं पुंसः पुत्राँ उत विश्वापुषं रयिम् । अनागास्त्वं नो अदितिः कृणोतु क्षत्रं नो अश्वो वनतां हविष्मान् ॥
ຂໍໃຫ້ພະລັງມ້າທີ່ເຂັ້ມແຂງຊະນະໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ຝູງສັດທີ່ດີ ແລະ ມ້າທີ່ມີພະລັງງານທີ່ດີ, ເປັນບຸດຂອງວິນຍານ ແລະ ຄວາມຮັ່ງມີທີ່ເພີ່ມພູມສັດທັງໝົດຂອງພວກເຮົາ. ຂໍໃຫ້ອະທິຕີເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາປາສະຈາກຄວາມຜິດ; ຂໍໃຫ້ມ້າ, ທີ່ມີຂອງຖວາຍຢ່າງສົມບູນ, ຊະນະໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ອຳນາດທີ່ຈະປົກຄອງຕົນເອງ ໃນລະບຽບທີ່ຖືກຕ້ອງ.
Inside Sukta 162
How it unfolds
- Where it opens
A protective preface: the poet asks that Mitra, Varuṇa, Aryaman, Indra, Ṛbhukṣan, and the Maruts not censure the speakers as they proclaim the horse’s sacred powers.
- Development
The hymn moves through ritual attention to the horse—its readiness and ‘ripeness’—and coordinates the voices and actions of participants, emphasizing correct utterance, proper handling, and shared assent to the rite.
- Climax
The collective rite becomes a single force: the observers, callers, and attendants are gathered into an abhigūrti that ‘drives forward,’ while the horse’s offered essence is imagined as successfully borne to the gods.
- Where it settles
It resolves in blessings: prosperity (cattle, horses, all-nourishing wealth), progeny, freedom from fault through Aditi, and the winning of kṣatra—stable, rightful power—through the offering-laden horse.
The deity: Aśva
- In the VedaThe hymn treats the horse as devajāta (‘born of the gods’), swift (vājín), and laden with offering, around whom the gods are called to witness the correctness of speech and act. The horse is praised not merely as an animal but as a ritually transformed power whose ‘heroic energies’ are to be proclaimed in the assembly (vidatha).
- Cosmic functionRepresents dynamic force and sovereign vitality that mediates between human rite and divine order—carrying oblation, establishing auspiciousness, and securing prosperity and kṣatra (royal/ordering power).
- Inner significanceSymbol of disciplined life-force and directed will: the harnessed energies of mind and breath made fit for offering; when ‘ripened’ (pakva), it signifies a matured, integrated power that can be released upward as fragrance/essence and downward as social and inner stability.
The seer
- Dīrghatamas ĀucathyaĀucathya (associated with the Aṅgiras/Bṛhaspati stream in later tradition; exact gotra attributions vary by recension) · A visionary poet famed for enigmatic, symbolic language and for hymns that bridge ritual precision with inner, contemplative meanings; traditionally linked with profound cosmological riddles and the articulation of hidden correspondences (bandhu) between rite and cosmos.
Famous verses
devajātasya sapteḥ
surabhir nir hareti
anāgāstvaṃ no aditiḥ kṛṇotu
Attributes of the deity
- devajāta (god-born)
- vājín (swift/energetic)
- haviṣmān (rich in offering)
- witnessed by multiple devas (Mitra-Varuṇa, Aryaman, Indra, Maruts, etc.)
- confers kṣatra (right order/sovereignty)
- linked with surabhi (fragrant essence) and communal assent (abhigūrti)
Also by this seer
- Rig Veda 1.140–1.164 (traditional attribution cluster, including the celebrated riddle-hymn RV 1.164)
- Association with the Aśvamedha hymn complex (RV 1.162–1.163) in many traditional listings
- Influence on later Vedic exegetical traditions that read ritual as a map of cosmic and psychological order
The rite, step by step
- Invocation of key deities as witnesses so none ‘look with blame’ upon the rite; declaration that the horse’s vīrya (heroic powers) will be rightly spoken in the assembly.
- Consecration framing: the horse is treated as devajāta and as a bearer of the offering; ritual roles are implicitly coordinated (priests/attendants/observers).
- Preparation and ‘ripening’ imagery: attention to the horse as pakva; extraction/evocation of surabhi (‘fragrant essence’) as the subtle share of the offering.
- Communal participation: those who observe, speak the ritual cues, and attend for their portions are unified; their abhigūrti (collective forward-driving assent) is invoked to propel success.
- Concluding benedictions: prayers for wealth that nourishes all (viśvāpuṣa rayi), good cattle and horses, progeny, faultlessness through Aditi, and kṣatra won by the offering-laden horse.
Offerings
- Havis (ghee/oblations into fire, as implied by haviṣmān)
- Fragrant ‘essence’ (surabhi) as the subtle share of the rite
- Ritual portions distributed to participants (māṃsa-bhikṣā/portions alluded in the hymn’s imagery and later Aśvamedha context)
Frequently Asked Questions
It is a hymn used in the horse-sacrifice context that blesses and sacralizes the consecrated horse, asks the gods to witness the rite without fault-finding, and prays for prosperity and rightful power.
Because the rite is public and consequential: multiple deities (like Mitra-Varuṇa, Indra, and the Maruts) are invoked as guardians of truth, order, and force, ensuring the sacrifice is correct and effective.
It asks for life-supporting wealth (cattle, good horses, and ‘all-nourishing’ prosperity), progeny, freedom from blame or sin through Aditi, and kṣatra—stable, rightly ordered authority.
Ask anything about Sukta 162 of the Rig Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
