Sarga 59

Verse 1

उक्तवाक्यं तु राजानं कृपया कुशिकात्मज:।अब्रवीन्मधुरं वाक्यं साक्षाच्चण्डालरूपिणम्।।1.59.1।।

ແລ້ວ ບຸດແຫ່ງກຸສິກະ (ວິສວາມິດຣະ) ຜູ້ເກີດຄວາມເມດຕາກະຣຸນາ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນຫວານຊື່ນແກ່ພະຣາຊາ—ຜູ້ທີ່ຮູບພັນດັ່ງຈັນຑາລາ ປາກົດຊັດແຈ້ງຕໍ່ໜ້າຕາ

Verse 2

ऐक्ष्वाक स्वागतं वत्स जानामि त्वां सुधार्मिकम् ।शरणं ते भविष्यामि मा भैषीर्नृपपुङ्गव।।1.59.2।।

ໂອ ຜູ້ສືບສາຍແຫ່ງອິກສະວາກຸ ຂໍຕ້ອນຮັບ ລູກເອີຍ; ຂ້າຮູ້ວ່າເຈົ້າເປັນຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳມະໂດຍແທ້. ໂອ ຍອດແຫ່ງພະຣາຊາ ຢ່າຢ້ານເລີຍ—ຂ້າຈະເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງເຈົ້າ

Verse 3

अहमामन्त्रये सर्वान्महर्षीन्पुण्यकर्मण:।यज्ञसाह्यकरान् राजन् ततो यक्ष्यसि निर्वृत:।।1.59.3।।

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຊີນມະຫາຣິສີທັງປວງ ຜູ້ມີກຸສົນກຳບໍລິສຸດ ແລະສາມາດຊ່ວຍເຫຼືອພິທີຍັດຍະໄດ້; ແລ້ວພະອົງຈະປະກອບຍັດຍະໄດ້ດ້ວຍໃຈສະຫງົບສຸກ.

Verse 4

गुरुशापकृतं रूपं यदिदं त्वयि वर्तते ।अनेन सह रूपेण सशरीरो गमिष्यसि।।1.59.4।।

ຮູບກາຍທີ່ບັດນີ້ສະຖິດຢູ່ໃນເຈົ້າ—ອັນເກີດຈາກຄຳສາບຂອງຄູອາຈານ—ດ້ວຍຮູບນັ້ນເອງ ເຈົ້າຈະໄປສູ່ສະຫວັນ ທັງຍັງມີຮ່າງກາຍຢູ່។

Verse 5

हस्तप्राप्तमहं मन्ये स्वर्गं तव नराधिप।यस्त्वं कौशिकमागम्य शरण्यं शरणागत:।।1.59.5।।

ໂອ ພະຣາຊາ (ນະຣາທິປະ) ຂ້າເຫັນວ່າ ສະຫວັນໄດ້ຢູ່ໃນກຳມືຂອງພະອົງແລ້ວ; ເພາະພະອົງໄດ້ມາຫາ ກາວສິກະ (ວິສະວາມິດຕະ) ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງອັນແທ້ຂອງຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ.

Verse 6

एवमुक्त्वा महातेजा: पुत्रान् परमधार्मिकान्।व्यादिदेश महाप्राज्ञान् यज्ञसम्भारकारणात्।।1.59.6।।

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ວິສະວາມິດຕະຜູ້ມີເດດສ່ອງສະຫວ່າງ ໄດ້ສັ່ງໃຫ້ບຸດທັງຫຼາຍ—ຜູ້ມີປັນຍາ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນທຳມະຢ່າງສູງ—ຈັດການຕຽມເຄື່ອງສຳລັບພິທີຍັດຍະ (yajña) ໃຫ້ພ້ອມ.

Verse 7

सर्वान् शिष्यान् समाहूय वाक्यमेतदुवाच ह।सर्वानृषिगणान्वत्सा आनयध्वं ममाज्ञया।सशिष्यसुहृदश्चैव सर्त्विज स्सबहुश्रुतान्।।1.59.7।।

ເມື່ອໄດ້ເອີ້ນສິດທິທັງປວງມາຊຸມນຸມແລ້ວ ທ່ານໄດ້ກ່າວຄໍານີ້ວ່າ: “ລູກເອີຍ ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງເຮົາ ຈົ່ງນໍາຫມູ່ລິສີທັງຫມົດມາທີ່ນີ້ ພ້ອມດ້ວຍສິດທິ ແລະມິດສະຫາຍຂອງພວກເຂົາ ທັງພຣາຫມັນຜູ້ເປັນຣິຕະວິຊຜູ້ປະກອບຍັດ ແລະບັນດິດຜູ້ຮູ້ພຣະເວດຢ່າງກວ້າງຂວາງດ້ວຍ.”

Verse 8

यदन्यो वचनं ब्रूयान्मद्वाक्यबलचोदित:।तत्सर्वमखिलेनोक्तं ममाख्येयमनादृतम्।।1.59.8।।

“ຖ້າຜູ້ໃດຖືກພະລັງແຫ່ງຄໍາສັ່ງຂອງເຮົາກະຕຸ້ນ ແລ້ວເວົ້າຄໍາທີ່ບໍ່ຄວນ ຫຼືເປັນການຫມິ່ນປະມາດ ຈົ່ງນໍາເລື່ອງທັງຫມົດມາກ່າວແກ່ເຮົາໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງ ຢ່າໄດ້ລະເລີຍແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ.”

Verse 9

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा दिशो जग्मुस्तदाज्ञया।आजग्मुरथ देशेभ्य स्सर्वेभ्यो ब्रह्मवादिन:।।1.59.9।।

ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈານັ້ນ ພວກເຂົາກໍອອກໄປທຸກທິດຕາມຄໍາສັ່ງ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ຈາກທຸກແຄວ້ນທຸກແດນ ບັນດາຜູ້ກ່າວພຣະເວດ ແລະຜູ້ອະທິບາຍທຳພຣະພຣະຫມັນ (brahmavādin) ກໍພາກັນມາຮອດ.

Verse 10

ते च शिष्या: समागम्य मुनिं ज्वलिततेजसम्।ऊचुश्चवचनं सर्वे सर्वेषां ब्रह्मवादिनाम्।।1.59.10।।

ແລະ ບັນດາສິດທິສິດທິທັງຫຼາຍ ໄດ້ມາຊຸມນຸມຕໍ່ໜ້າມຸນີຜູ້ລຸກໂຊດດ້ວຍເຕຊະທາງຈິດ ແລ້ວພ້ອມກັນທູນຖ້ອຍຄຳຂ່າວສານຂອງພຣາຫມະນຜູ້ອະທິບາຍພຣະເວດທັງປວງ

Verse 11

श्रुत्वा ते वचनं सर्वे समायान्ति द्विजातय:।सर्वदेशेषु चागच्छन् वर्जयित्वा महोदयम्।।1.59.11।।

ເມື່ອໄດ້ຍິນຂ່າວສານຂອງທ່ານແລ້ວ ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ທັງປວງກໍກຳລັງມາ; ພວກເຂົາມາຮອດຈາກທຸກຖິ່ນທຸກແດນ—ເວັ້ນແຕ່ມະໂຫທະຍະ

Verse 12

वासिष्ठं तच्छतं सर्वं क्रोधपर्याकुलाक्षरम्।यदाह वचनं सर्वं शृणु त्वं मुनिपुङ्गव।।1.59.12।।

ໂອ ມຸນີຜູ້ສູງສຸດ ຂໍໃຫ້ທ່ານຟັງຖ້ອຍຄຳທັງໝົດທີ່ບຸດທັງຮ້ອຍຂອງວະສິດຖະໄດ້ກ່າວ—ຖ້ອຍຄຳທີ່ພະຍາງຄ໌ສັ່ນສະເທືອນປົນປ່ວນເນື່ອງຈາກໄຟໂທສະ

Verse 13

क्षत्रियो याजको यस्य चण्डालस्य विशेषत:।कथं सदसि भोक्तारो हविस्तस्य सुरर्षय:।।1.59.13।।

ຖ້າກະສັດຕະຣິຍະຜູ້ໜຶ່ງເປັນຍາຊະກະ (ປຸໂຣຫິດປະກອບຍັດ) ໂດຍສະເພາະເພື່ອຈັນດາລະ ແລ້ວໃນສະພາຍັດ ພຣະເທວະແລະລິສີຈະເສວຍຮະວິສບູຊານັ້ນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 14

ब्राह्मणा वा महात्मानो भुक्त्वा चण्डालभोजनम्।कथं स्वर्गं गमिष्यन्ति विश्वामित्रेण पालिता:।।1.59.14।।

ຫຼືແມ່ນແຕ່ເປັນພຣາຫມະນະຜູ້ມີມະຫາອາດມາ ແຕ່ເມື່ອໄດ້ກິນອາຫານຂອງຈັນດາລະແລ້ວ ຜູ້ທີ່ຢູ່ຝ່າຍແລະຢູ່ໃນການອຸປະຖຳນຳພາຂອງວິສວາມິດຣະ ຈະໄປເຖິງສະຫວັນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 15

एतद्वचननैष्ठुर्यमूचु स्संरक्तलोचना:।वासिष्ठा मुनिशार्दूल सर्वे ते समहोदया:।।1.59.15।।

ໂອ ເຈົ້າເປັນເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ! ບຸດທັງປວງຂອງວະສິດຖະ—ພ້ອມດ້ວຍມະໂຫດະຍະ—ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນຮຸນແຮງນັ້ນ ດ້ວຍດວງຕາແດງກ່ຳເນື່ອງຈາກໂທສະ.

Verse 16

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा सर्वेषां मुनिपुङ्गव:।क्रोधसंरक्तनयन स्सरोषमिदमब्रवीत्।।1.59.16।।

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຂົາທັງໝົດ ລິສີຜູ້ເປັນປະທານ—ດວງຕາແດງດ້ວຍໂທສະ—ຈຶ່ງກ່າວຄຳນີ້ດ້ວຍຄວາມເດືອດດານ.

Verse 17

ये दूषयन्त्यदुष्टं मां तप उग्रं समास्थितम्।भस्मीभूता दुरात्मानो भविष्यन्ति न संशय:।।1.59.17।।

ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີມົນທິນ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນຕະປະອັນເຂັ້ມກ້າ; ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວທີ່ກ່າວຮ້າຍຂ້າພະເຈົ້າ ຈະກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສແຕ່ຢ່າງໃດ.

Verse 18

अद्य ते कालपाशेन नीता वैवस्वतक्षयम्।सप्तजातिशतान्येव मृतपस्सन्तु सर्वश:।।1.59.18।।

ມື້ນີ້ ຂໍໃຫ້ເຂົາທັງຫຼາຍຖືກບ່ວງແຫ່ງກາລະ (ຄວາມຕາຍ) ຈັບໄວ້ ແລະຖືກນຳໄປສູ່ສຳນັກຂອງໄວວັສວະຕະ (ຍົມະຣາຊ); ຕະຫຼອດເຈັດຮ້ອຍຊາດ ຂໍໃຫ້ດຳລົງຢູ່ທຸກປະການເປັນຜູ້ກິນຊາກສົບ.

Verse 19

श्वमांसनियताहारा मुष्टिका नाम निर्घृणा:।विकृताश्च विरूपाश्च लोकाननुचरन्त्विमान्।।1.59.19।।

ຂໍໃຫ້ເຂົາທັງຫຼາຍເກີດເປັນພວກ “ມຸດສະຕິກະ” ຜູ້ໂຫດຮ້າຍ ມີອາຫານຈຳກັດແຕ່ເນື້ອໝາ ຮູບຮ່າງອັບປະລັກພິການ ແລະພະເນຈອນໄປທົ່ວໂລກເຫຼົ່ານີ້.

Verse 20

महोदयस्तु दुर्बुद्धिर्मामदूष्यं ह्यदूषयत्।दूषित स्सर्वलोकेषु निषादत्वं गमिष्यति।।1.59.20।।

ແຕ່ມະໂຫດະຍະ ຜູ້ມີປັນຍາບິດເບືອນ ໄດ້ຕຳນິເຮົາທັງທີ່ເຮົາບໍ່ມີມົນທິນ; ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກປະນາມໃນທຸກໂລກ ເຂົາຈະຕົກໄປສູ່ສະພາບເປັນນິສາດະ (Niṣāda).

Verse 21

प्राणातिपातनिरतो निरनुक्रोशतां गत:।दीर्घकालं मम क्रोधाद्दुर्गतिं वर्तयिष्यति।।1.59.21।।

ລາວເຄີຍຊິນກັບການປິດຊີວິດ ແລະຕົກສູ່ຄວາມໄຮ້ເມດຕາ; ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມພິໂຣດຂອງຂ້າ ລາວຈະທົນຢູ່ໃນສະພາບອັນທຸກຍາກແລະອັບອາຍເປັນເວລາຍາວນານ។

Verse 22

एतावदुक्त्वा वचनं विश्वामित्रो महातपा:।विरराम महातेजा ऋषिमध्ये महामुनि:।।1.59.22।।

ເມື່ອກ່າວໄດ້ພຽງເທົ່ານີ້ ມະຫາຕະປະ ວິສະວາມິດຕະ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເດດຈາກຕະປະ ກໍຢຸດນິ່ງສງົບຢູ່ທ່າມກາງຫມູ່ລິສີທັງຫຼາຍ។