Adhyaya 13

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । क्रोष्टोः शृणु त्वं राजेंद्र वंशमुत्तमपूरुषम् । यस्यान्ववाये संभूतो विष्णुर्वृष्णिकुलोद्वहः

ປຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ເປັນໃຫຍ່, ຈົ່ງຟັງວົງສາວະລີອັນສູງສົ່ງຂອງ ກຣໂຊຕຸ ສາຍພັນຂອງບຸລຸດຜູ້ປະເສີດ; ໃນສືບສັນຕະຕິນັ້ນ ພຣະວິສນຸ ໄດ້ບັງເກີດ ເປັນເຄື່ອງປະດັບອັນສູງສຸດແຫ່ງຕະກູນ ວຶຣຊນິ.

Verse 2

क्रोष्टोरेवाभवत्पुत्रो वृजिनीवान्महायशाः । तस्य पुत्रोभवत्स्वातिः कुशंकुस्तत्सुतोभवत्

ໂກຣດສະຕຸ ມີບຸດຊື່ ວຣະຈິນີວານ ຜູ້ມີກຽດຍົດຍິ່ງໃຫຍ່. ບຸດຂອງລາວແມ່ນ ສະວາຕິ ແລະບຸດຂອງສະວາຕິແມ່ນ ກຸສັງກຸ.

Verse 3

कुशंकोरभवत्पुत्रो नाम्ना चित्ररथोस्य तु । शशबिंदुरिति ख्यातश्चक्रवर्ती बभूव ह

ກຸສັງກໍຣະ ມີບຸດຊື່ ຈິດຕະຣະຖ. ລາວໄດ້ໂດງດັງໃນນາມ ສະສະບິນດຸ ແລະເປັນຈັກກະວັດຕິ ດັ່ງທີ່ເລົ່າກັນ.

Verse 4

अत्रानुवंशश्लोकोयं गीतस्तस्य पुराभवत् । शशबिंदोस्तु पुत्राणां शतानामभवच्छतम्

ທີ່ນີ້ ໃນການກ່ອນ ໄດ້ມີຄາຖາສາຍວົງສານຸວົງສ໌ຮ້ອງຂັບກ່ຽວກັບລາວວ່າ: ບຸດຂອງ ສະສະບິນດຸ ມີໜຶ່ງຮ້ອຍ—ເຕັມໜຶ່ງຮ້ອຍແທ້.

Verse 5

धीमतां चारुरूपाणां भूरिद्रविणतेजसाम् । तेषां शतप्रधानानां पृथुसाह्वा महाबलाः

ພວກເຂົາເປັນຜູ້ມີປັນຍາ ຮູບງາມ ແລະອຸດົມດ້ວຍຊັບສິນກັບເດຊະອັນຫຼາຍ. ໃນພວກເຂົາ ໜຶ່ງຮ້ອຍເປັນຜູ້ນຳສູງສຸດ; ແລະໃນບັນດານັ້ນມີຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ປຣຶຖຸ’.

Verse 6

पृथुश्रवाः पृथुयशाः पृथुतेजाः पृथूद्भवः । पृथुकीर्तिः पृथुमतो राजानः शशबिंदवः

ໃນວົງສານຂອງ ສະສະບິນດຸ ມີກະສັດຊື່ ປຣຶຖຸສຣະວາ, ປຣຶຖຸຍະສາ, ປຣຶຖຸເຕຊາ, ປຣຶຖູດພະວະ, ປຣຶຖຸກີຣຕິ ແລະ ປຣຶຖຸມະໂຕ—ທັງໝົດເປັນຜູ້ປົກຄອງໃນສາຍສະສະບິນດຸ.

Verse 7

शंसंति च पुराणज्ञाः पृथुश्रवसमुत्तमम् । ततश्चास्याभवन्पुत्राः उशना शत्रुतापनः

ບັນດາຜູ້ຮູ້ປຸຣານະທັງຫຼາຍ ສັນລະເສີນ ພຣຶທຸສຣະວັສ ຜູ້ປະເສີດ. ຕໍ່ມາພຣະອົງມີບຸດ—ອຸຊະນາ ແລະ ສັດຣຸຕາປະນະ.

Verse 8

पुत्रश्चोशनसस्तस्य शिनेयुर्नामसत्तमः । आसीत्शिनेयोः पुत्रो यः स रुक्मकवचो मतः

ບຸດຂອງ ອຸຊະນາ ແມ່ນຜູ້ປະເສີດນາມ ຊິເນຍຸ. ແລະບຸດຂອງ ຊິເນຍຸ ນັ້ນ ຖືກນັບວ່າແມ່ນ ຣຸກມະກະວະຈະ.

Verse 9

निहत्य रुक्मकवचो युद्धे युद्धविशारदः । धन्विनो विविधैर्बाणैरवाप्य पृथिवीमिमाम्

ນັກທະນູຜູ້ຊໍານານສົງຄາມ ໄດ້ສັງຫານ ຣຸກມະກະວະຈະ ໃນສະໜາມຮົບ ດ້ວຍລູກສອນຫຼາກຫຼາຍ ແລ້ວໄດ້ຄອບຄອງແຜ່ນດິນນີ້.

Verse 10

अश्वमेधे ऽददाद्राजा ब्राह्मणेभ्यश्च दक्षिणां । जज्ञे तु रुक्मकवचात्परावृत्परवीरहा

ໃນພິທີຍັດຍາ ອັດສະວະເມທະ ພຣະຣາຊາໄດ້ຖວາຍ ທັກສິນາ ແກ່ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ. ແລ້ວຈາກ ຣຸກມະກະວະຈະ ໄດ້ເກີດ ປະຣາວຶດ ຜູ້ສັງຫານວີຣະຊົນຂອງສັດຕູ.

Verse 11

तत्पुत्रा जज्ञिरे पंच महावीर्यपराक्रमाः । रुक्मेषुः पृथुरुक्मश्च ज्यामघः परिघो हरिः

ບຸດຫ້າຄົນໄດ້ເກີດແກ່ພຣະອົງ ມີພະລັງແລະວິຣະກຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່: ຣຸກເມຊຸ, ພຣຶທຸຣຸກມະ, ຈະຍາມະຄະ, ປະຣິຄະ, ແລະ ຫະຣິ.

Verse 12

परिघं च हरिं चैव विदेहे स्थापयत्पिता । रुक्मेषुरभवद्राजा पृथुरुक्मस्तथाश्रयः

ບິດາຂອງພວກເຂົາໄດ້ສະຖາປະນາ ປະຣິຆະ ແລະ ຫຣິ ໃນວິເທຫະ. ໃນຣຸກເມṣu ພຣຶທຸຣຸກມະໄດ້ເປັນກະສັດ ແລະປະທັບຢູ່ເທິງບັນລັງທີ່ນັ້ນ.

Verse 13

ताभ्यां प्रव्राजितो राज्याज्ज्यामघोवसदाश्रमे । प्रशांतश्चाश्रमस्थस्तु ब्राह्मणेन विबोधितः

ເມື່ອຖືກສອງຄົນນັ້ນຂັບໄລ່ອອກຈາກອານາຈັກ ຈະຍາມະຆະຈຶ່ງໄປຢູ່ອາສຣົມ. ຢູ່ໃນອາສຣົມເຂົາກໍສົງົບ ແລະໄດ້ຮັບຄຳສອນຈາກພຣາຫມະນະຜູ້ໜຶ່ງ.

Verse 14

जगाम धनुरादाय देशमन्यं ध्वजी रथी । नर्मदातट एकाकी केवलं वृत्तिकर्शितः

ເຂົາໄດ້ຖືຄັນທະນູ ແລະນັກຮົບຜູ້ມີທຸງໄຊ ຜູ້ຂີ່ລົດສົງຄາມ ກໍອອກເດີນທາງໄປຍັງດິນແດນອື່ນ. ຢູ່ຝັ່ງນ້ຳນຣະມະດາແຕ່ຜູ້ດຽວ ເຂົາດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຄວາມລຳບາກແຫ່ງການຫາກິນພຽງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 15

ऋक्षवंतं गिरिं गत्वा मुक्तमन्यैरुपाविशत् । ज्यामघस्याभवद्भार्या शैब्या परिणता सती

ນາງໄດ້ໄປຍັງພູຣຶກສະວັດ ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍຖືກຜູ້ອື່ນປະຖິ້ມ. ຕໍ່ມາ ນາງໄຊບະຍາ ຜູ້ມີສິນທຳ ໄດ້ເປັນມະເຫສີຂອງຈະຍາມະຆະ.

Verse 16

अपुत्रोप्यभवद्राजा भार्यामन्यामचिंतयन् । तस्यासीद्विजयो युद्धे तत्र कन्यामवाप्य सः

ແມ່ນແຕ່ກະສັດຈະບໍ່ມີພຣະຣາຊບຸດ ແຕ່ກໍເລີ່ມຄິດຈະຮັບມະເຫສີອື່ນ. ໃນສົງຄາມເຂົາໄດ້ຊະນະ ແລະທີ່ນັ້ນເຂົາໄດ້ຮັບກັນຍາສາວຜູ້ໜຶ່ງ.

Verse 17

भार्यामुवाच संत्रासात्स्नुषेयं ते शुचिस्मिते । एवमुक्त्वाब्रवीदेनं कस्य केयं स्नुषेति वै

ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ລາວໄດ້ກ່າວກັບພັນລະຍາວ່າ “ໂອ ຜູ້ມີຮອຍຍິ້ມອັນບໍລິສຸດ, ນາງນີ້ແມ່ນລູກໃພ້ຂອງເຈົ້າ.” ແລ້ວຈຶ່ງຖາມຕໍ່ວ່າ “ແທ້ຈິງແລ້ວ ນາງເປັນລູກໃພ້ຂອງໃຜ?”

Verse 18

राजोवाच । यस्ते जनिष्यते पुत्रस्तस्य भार्या भविष्यति । तस्याः सा तपसोग्रेण कन्यायाः संप्रसूयत

ກະສັດກ່າວວ່າ “ບຸດຊາຍຜູ້ຈະເກີດແກ່ເຈົ້າ ນາງນີ້ຈະເປັນພັນລະຍາຂອງເຂົາ; ແລະຈາກນາງນັ້ນ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຕະປະອັນແກ່ກ້າ ກະນີຜູ້ນັ້ນຈະໃຫ້ກຳເນີດບຸດທາຍາດ.”

Verse 19

पुत्रं विदर्भं सुभगं शैब्या परिणता सती । राजपुत्र्यां तु विद्वांसौ स्नुषायां क्रथकौशिकौ

ໄສບຍາ ຜູ້ມີຄຸນທຳ ເມື່ອເປັນພັນລະຍາແລ້ວ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຜູ້ມີສິຣິ ຊື່ “ວິດັຣພະ”. ແລະຈາກພຣະທິດາແຫ່ງກະສັດ ໃນລູກໃພ້ນັ້ນ ໄດ້ເກີດບຸດນັກປັນຍາສອງຄົນ ຄື “ກຣະຖະ” ແລະ “ເກົາສິກະ”

Verse 20

लोमपादं तृतीयं तु पुत्रं परमधार्मिकम् । पश्चाद्विदर्भो जनयच्छूरं रणविशारदम्

ບຸດຄົນທີສາມແມ່ນ “ໂລມະປາດະ” ຜູ້ທຳມະສູງສຸດ. ຕໍ່ມາ “ວິດັຣພະ” ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດວິລະຊົນຜູ້ກ້າ ຊຳນານແລະຊ່ຳຊອງໃນສົງຄາມ

Verse 21

लोमपादात्मजो बभ्रुर्धृतिस्तस्य तु चात्मजः । कौशिकस्यात्मजश्चेदिस्तस्माच्चैद्यनृपाः स्मृताः

ບຸດຂອງ “ໂລມະປາດະ” ແມ່ນ “ບັພຣູ”; ແລະບຸດຂອງລາວຄື “ທຣິຕິ”. ບຸດຂອງ “ເກົາສິກະ” ແມ່ນ “ເຈດີ”; ແລະຈາກເຈດີນັ້ນ ບັນດາກະສັດແຫ່ງວົງສາ “ໄຈດະ” ຖືກຈື່ຈຳວ່າສືບສາຍມາ

Verse 22

क्रथो विदर्भपुत्रो यः कुंतिस्तस्यात्मजोभवत् । कुंतेर्धृष्टस्ततो जज्ञे धृष्टात्सृष्टः प्रतापवान्

ກຣະຖະ ຜູ້ເປັນບຸດຂອງ ວິດັຣພະ ມີບຸດຊື່ ກຸນຕີ. ຈາກກຸນຕີ ເກີດ ທຣິດສະຕະ; ແລະຈາກທຣິດສະຕະ ເກີດ ສຣິດສະຕະ ຜູ້ກ້າຫານມີອານຸພາບ.

Verse 23

सृष्टस्य पुत्रो धर्मात्मा निवृत्तिः परवीरहा । निवृत्तिपुत्रो दाशार्हो नाम्ना स तु विदूरथः

ບຸດຂອງ ສຣິດສະຕະ ແມ່ນ ນິວຣິດຕິ ຜູ້ມີທຳມະ ແລະເປັນຜູ້ປະຫານວີຣະຊົນຂອງສັດຕູ. ບຸດຂອງນິວຣິດຕິ ແມ່ນຊາວດາຊາຣຫະ ນາມວ່າ ວິດູຣະຖະ.

Verse 24

दाशार्हपुत्रो भीमस्तु भीमाज्जीमूत उच्यते । जीमूतपुत्रो विकृतिस्तस्यभीमरथः सुतः

ບຸດຂອງ ດາຊາຣຫະ ແມ່ນ ພີມະ; ຈາກພີມະ ເກີດຜູ້ນາມ ຈີມູຕະ. ບຸດຂອງຈີມູຕະ ແມ່ນ ວິກຣິຕິ ແລະບຸດຂອງລາວແມ່ນ ພີມະຣະຖະ.

Verse 25

अथ भीमरथस्यापि पुत्रो नवरथः किल । तस्य चासीद्दशरथः शकुनिस्तस्य चात्मजः

ຕໍ່ມາ ພີມະຣະຖະ ກໍຖືກກ່າວວ່າມີບຸດນາມ ນະວະຣະຖະ. ຈາກນະວະຣະຖະ ເກີດ ທະສະຣະຖະ ແລະ ຊະກຸນີ ແມ່ນບຸດຂອງລາວ.

Verse 26

तस्मात्करंभस्तस्माच्च देवरातो बभूव ह । देवक्षत्रोभवद्राजा देवरातान्महायशाः

ຈາກລາວ ເກີດ ກະຣັມພະ; ແລະຈາກນັ້ນແທ້ໆ ເກີດ ເທວະຣາຕະ. ຈາກເທວະຣາຕະ ເກີດພະຣາຊາ ເທວະກະສັດຕຣະ ຜູ້ມີກຽດຍົດຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 27

देवगर्भसमो जज्ञे देवक्षत्रस्य नंदनः । मधुर्नाममहातेजा मधोः कुरुवशः स्मृतः

ແກ່ເທວະກະສັດຣະ ໄດ້ປະສູດບຸດຜູ້ເສມດັ່ງເທວະຄັນພະ ນາມວ່າ ມະທຸຣ ຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງ ແລະຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນວົງສາກຸຣຸ ສືບຈາກມະທຸ

Verse 28

आसीत्कुरुवशात्पुत्रः पुरुहोत्रः प्रतापवान् । अंशुर्जज्ञेथ वैदर्भ्यां द्रवंत्यां पुरुहोत्रतः

ຈາກກຸຣຸວະສາ ໄດ້ເກີດບຸດຜູ້ກ້າຫານນາມ ປຸຣຸໂຫຕຣະ ແລ້ວຈາກປຸຣຸໂຫຕຣະ ໂດຍນາງດຣະວັນຕີ ພຣະທິດາແຫ່ງວິທັຣພະ ໄດ້ປະສູດ ອັງສຸ

Verse 29

वेत्रकी त्वभवद्भार्या अंशोस्तस्यां व्यजायत । सात्वतः सत्वसंपन्नः सात्वतान्कीर्तिवर्द्धनः

ເວຕຣະກີ ເປັນມະເຫສີຂອງອັງສຸ ແລະຈາກນາງໄດ້ເກີດ ສາຕະວະຕະ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍສັດຕະວະອັນບໍລິສຸດ ເປັນຜູ້ເພີ່ມພູນກຽດສັກສີແຫ່ງວົງສາສາຕະວະຕະ

Verse 30

इमां विसृष्टिं विज्ञाय ज्यामघस्य महात्मनः । प्रजावानेति सायुज्यं राज्ञः सोमस्य धीमतः

ເມື່ອໄດ້ເຂົ້າໃຈເລື່ອງສັນຕິກຳແລະສາຍສືບຂອງມະຫາອາດມາ ຈະຍາມະຆະ ແລ້ວ ພຣະຣາຊາໂສມຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ບັນລຸ ສາຍຸຊະຍະ ຄືການຮວມເປັນໜຶ່ງແຫ່ງໂມກຂະ ແລະໄດ້ຮັບນາມວ່າ ‘ຜູ້ມີປະຊາບຸດ’

Verse 31

सात्वतान्सत्वसंपन्ना कौसल्या सुषुवे सुतान् । तेषां सर्गाश्च चत्वारो विस्तरेणैव तान्शृणु

ໂກສັນລະຍາ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍສັດຕະວະແລະຄຸນຄວາມດີ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດໃນຫມູ່ສາຕະວະຕະ ໃນພວກເຂົາມີສາຍສືບສະກຸນ 4 ສາຍ—ຈົ່ງຟັງໂດຍລະອຽດບັດນີ້

Verse 32

भजमानस्य सृंजय्यां भाजनामा सुतोभवत् । सृंजयस्य सुतायां तु भाजकास्तु ततोभवन्

ແກ່ ພະຊະມານະ ໃນຄັນຂອງ ສຣຶມຊະຍີ ໄດ້ເກີດບຸດນາມວ່າ ພາຊະນ. ແລະຈາກທິດາຂອງ ສຣຶມຊະຍະ ຕໍ່ມາໄດ້ບັງເກີດວົງສ໌ ພາຊະກະ.

Verse 33

तस्य भाजस्य भार्ये द्वे सुषुवाते सुतान्बहून् । नेमिं चकृकणं चैव वृष्णिं परपुरंजयं

ພຣະຍາສອງອົງຂອງ ພາຊະ ໄດ້ປະສູດບຸດຫຼາຍອົງ ຄື ເນມິ, ຈະກຶກະນະ, ວຶດສະນິ, ແລະ ປະຣະປຸຣັນຊະຍະ ຜູ້ພິຊິດນະຄອນຂອງສັດຕູ.

Verse 34

ते भाजकाः स्मृता यस्माद्भजमानाद्वि जज्ञिरे । देवावृधः पृथुर्नाम मधूनां मित्रवर्द्धनः

ພວກເຂົາຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ພາຊະກະ” ເນື່ອງຈາກເກີດເປັນຝາແຝດຈາກ ພະຊະມານະ. ຄົນໜຶ່ງແມ່ນ ເທວາວຶດ; ອີກຄົນຊື່ ປຶຖຸ ຜູ້ເພີ່ມພູນມິດຕະພາບໃນວົງສ໌ມະທຸ.

Verse 35

अपुत्रस्त्वभवद्राजा चचार परमं तपः । पुत्रः सर्वगुणोपेतो मम भूयादिति स्पृहन्

ເມື່ອບໍ່ມີບຸດ ພຣະຣາຊາໄດ້ປະພຶດຕະບະອັນສູງສຸດ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາວ່າ “ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບຸດຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳທຸກປະການ”

Verse 36

संयोज्य कृष्णमेवाथ पर्णाशाया जलं स्पृशन् । सा तोयस्पर्शनात्तस्य सांनिध्यं निम्नगा ह्यगात्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ປະສານນາງເຂົ້າກັບ ພຣະກຣິດສະນະ ນາງຜູ້ນອນຢູ່ເທິງໃບໄມ້ໄດ້ແຕະນ້ຳ. ແຕ່ພຽງການແຕະນ້ຳນັ້ນ ແມ່ນ້ຳຜູ້ໄຫຼລົງຕ່ຳ (ນິມນະກາ) ກໍໄດ້ບັນລຸຄວາມໃກ້ຊິດແຫ່ງພຣະສັນນິທິອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງແທ້ໆ.

Verse 37

कल्याणं चरतस्तस्य शुशोच निम्नगाततः । चिंतयाथ परीतात्मा जगामाथ विनिश्चयम्

ລາວເດີນທາງຊອກຫາສິ່ງອັນເປັນມົງຄຸນ ແຕ່ເຫັນທາງນ້ຳໄຫຼຕ່ຳຂອງແມ່ນ້ຳແລ້ວກໍໂສກເສົ້າ. ຈິດໃຈຖືກຄວາມກັງວົນຄອບງຳ ແລ້ວຈຶ່ງຕັດສິນໃຈຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 38

भूत्वा गच्छाम्यहं नारी यस्यामेवं विधः सुतः । जायेत तस्मादद्याहं भवाम्यस्य सुतप्रदा

“ຂ້ອຍຈະໄປເກີດເປັນແມ່ຍິງ ຜູ້ທີ່ຈະໃຫ້ກຳເນີດບຸດຊາຍແບບນີ້. ດັ່ງນັ້ນຕັ້ງແຕ່ມື້ນີ້ ຂ້ອຍຈະເປັນຜູ້ປະທານບຸດໃຫ້ເຂົາ”

Verse 39

अथ भूत्वा कुमारी सा बिभ्रती परमं वपुः । ज्ञापयामास राजानं तामियेष नृपस्ततः

ຕໍ່ມານາງກໍກາຍເປັນສາວພຣະຈາຣິນ ຖືຮູບອັນສະຫວ່າງໄສຢ່າງຍິ່ງ ແລະແຈ້ງໃຫ້ພະຣາຊາຊາບ; ຈາກນັ້ນພະຣາຊາກໍເຂົ້າໄປຫານາງ

Verse 40

अथसानवमेमासिसुषुवेसरितांवरा । पुत्रं सर्वगुणोपेतं बभ्रुं देवावृधात्परम्

ຕໍ່ມາໃນເດືອນທີເກົ້າ ແມ່ນ້ຳຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາສາຍນ້ຳ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດນາມ “ບັບພຣຸ” ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳທັງປວງ ແລະຍັງສູງກວ່າເທວາວຶຣຘະ

Verse 41

अत्र वंशे पुराणज्ञा ब्रुवंतीति परिश्रुतम् । गुणान्देवावृधस्याथ कीर्त्तयंतो महात्मनः

ໃນວົງສານີ້ ເປັນທີ່ຮູ້ກັນດີວ່າ ບັນດາຜູ້ຮູ້ປຸຣານະກ່າວໄວ້ແບບນັ້ນ—ເມື່ອພວກເຂົາກຳລັງຂັບຂານຄຸນຄວາມດີຂອງມະຫາອາດມາ ເທວາວຶຣຘະ

Verse 42

बभ्रुः श्रेष्ठो मनुष्याणां देवैर्देवावृधः समः । षष्टिः शतं च पुत्राणां सहस्राणि च सप्ततिः

ບັບຣຸເປັນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນຫມູ່ມະນຸດ ແລະໃນຫມູ່ເທວະກໍເທົ່າທຽມກັບ ເທວາວຣິທະ. ທ່ານມີບຸດ 160 ຄົນ ແລະຍັງມີອີກ 70,000 ຄົນ.

Verse 43

एतेमृतत्वं संप्राप्ता बभ्रोर्देवावृधादपि । यज्ञदानतपोधीमान्ब्रह्मण्यस्सुदृढव्रतः

ພວກເຂົາເຫຼົ່ານີ້ກໍໄດ້ບັນລຸອະມະຕະພາບ—ໂດຍອາໄສບັບຣຸ ຜູ້ເພີ່ມພູນສິລິແກ່ເທວະ. ທ່ານອຸທິດຕົນໃນຍັດຍະ, ທານ ແລະຕະປະ; ມີປັນຍາ, ເຄົາລົບພຣາຫມະນ ແລະພຣະພຣົມັນ, ແລະຫນັກແນ່ໃນວັດຕະປະຕິຍານ.

Verse 44

रूपवांश्च महातेजा भोजोतोमृतकावतीम् । शरकान्तस्य दुहिता सुषुवे चतुरः सुतान्

ໂພຊະຜູ້ນັ້ນ—ງາມສະຫງ່າ ແລະມີລັດສະຫມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ຕໍ່ມາໂດຍອາໄສ ອະມຣິຕະກາວະຕີ ທິດາຂອງ ຊະຣະການຕະ ໄດ້ກໍເກີດບຸດສີ່ຄົນ.

Verse 45

कुकुरं भजमानं च श्यामं कंबलबर्हिषम् । कुकुरस्यात्मजो वृष्टिर्वृष्टेस्तु तनयो धृतिः

ທ່ານຍັງໄດ້ນະມັດສະການບູຊາ ກຸກຸຣະ ດ້ວຍ—ຜູ້ມີສີຄໍາຄືນ ຫໍ່ຜ້າຫົ່ມ ແລະນັ່ງເທິງກຸສາສະນະອັນສັກສິດ. ບຸດຂອງກຸກຸຣະແມ່ນ ວຣິສຕິ ແລະບຸດຂອງວຣິສຕິແມ່ນ ທຣິຕິ.

Verse 46

कपोतरोमा तस्यापि तित्तिरिस्तस्य चात्मजः । तस्यासीद्बहुपुत्रस्तु विद्वान्पुत्रो नरिः किल

ຈາກທ່ານນັ້ນອີກ ກໍມີ ກະໂປຕະໂຣມາ; ແລະບຸດຂອງລາວແມ່ນ ຕິຕຕິຣິ. ຕິຕຕິຣິມີບຸດຫຼາຍຄົນ—ໃນນັ້ນກ່າວກັນວ່າມີບຸດຜູ້ຮູ້ທັນຊື່ ນະຣິ.

Verse 47

ख्यायते तस्य नामान्यच्चंदनोदकदुंदुभिः । अस्यासीदभिजित्पुत्रस्ततो जातः पुनर्वसुः

ພຣະນາມຂອງທ່ານຖືກປະກາດດ້ວຍສຽງກອງມົງຄຸນ ແລະນ້ຳຫອມຈັນທະນາ. ທ່ານມີບຸດນາມ ອະພິຈິດ; ຈາກນັ້ນເກີດ ປຸນະຣະວະສຸ.

Verse 48

अपुत्रोह्यभिजित्पूर्वमृषिभिः प्रेरितो मुदा । अश्वमेधंतुपुत्रार्थमाजुहावनरोत्तमः

ໃນກ່ອນນັ້ນ ອະພິຈິດ ບໍ່ມີບຸດ; ບັນດາລິສີໄດ້ຊັກຊວນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ເພື່ອໄດ້ບຸດ ນະໂຣດຕະມະນັ້ນໄດ້ປະກອບຍັດພິທີ ອັດສະວະເມທະ.

Verse 49

तस्य मध्ये विचरतः सभामध्यात्समुत्थितः । अन्धस्तु विद्वान्धर्मज्ञो यज्ञदाता पुनर्वसुः

ເມື່ອລາວເຄື່ອນໄຫວຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ ຈາກກາງສະພາໄດ້ມີຜູ້ໜຶ່ງລຸກຂຶ້ນ: ອັນທະ—ຜູ້ຮູ້ຫຼາຍ ຮູ້ທຳມະ ແລະເປັນຜູ້ຖວາຍທານແຫ່ງຍັດ—ນາມ ປຸນະຣະວະສຸ.

Verse 50

तस्यासीत्पुत्रमिथुनं वसोश्चारिजितः किल । आहुकश्चाहुकी चैव ख्याता मतिमतां वर

ເຂົາເວົ້າວ່າ ວະສຸ ມີລູກເປັນຄູ່—ອາຣິຈິຕ ແທ້ໆ; ແລະຍັງມີ ອາຮຸກ ກັບ ອາຮຸກີ ອັນໂດງດັງ, ໂອ ຜູ້ປັນຍາດີທີ່ສຸດ.

Verse 51

इमांश्चोदाहरंत्यत्र श्लोकांश्चातिरसात्मकान् । सोपासंगानुकर्षाणां तनुत्राणां वरूथिनाम्

ທີ່ນີ້ພວກເຂົາຍັງສະທາຍຊະໂລກອື່ນໆ ອັນເຕັມໄປດ້ວຍອາລົມລຶກຊຶ້ງ—ກ່ຽວກັບຜູ້ທີ່ຖືກລາກໄປດ້ວຍຄວາມຍຶດຕິດແລະພັນທະ, ແລະຜູ້ທີ່ເປັນດັ່ງເຄື່ອງຫຸ້ມກາຍກັບເກາະຄຸ້ມຄອງ.

Verse 52

रथानां मेघघोषाणां सहस्राणि दशैव तु । नासत्यवादिनो भोजा नायज्ञा नासहस्रदाः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ມີລົດຮົບໝື່ນຄັນ ກ້ອງກັງວານດັ່ງສຽງເມກຄຳຮ້ອງ. ຊາວໂພຊະບໍ່ເວົ້າຕົວະ, ບໍ່ລະເລີຍຍັດຍະ, ແລະບໍ່ຕະໜີໃນການໃຫ້ທານນັບພັນ.

Verse 53

नाशुचिर्नाप्यविद्वांसो न भोजादधिकोभवत् । आहुकां तमनुप्राप्त इत्येषोन्वय उच्यते

ລາວບໍ່ແມ່ນຜູ້ບໍ່ບໍລິສຸດ, ບໍ່ແມ່ນຜູ້ບໍ່ຮູ້, ແລະບໍ່ໄດ້ສູງກວ່າຊາວໂພຊະ. ເມື່ອໄດ້ເຖິງອາຮຸກາ ນີ້ແມ່ນອັນວະຍະ (anvaya) ອັນຖືກຕ້ອງຂອງຖ້ອຍຄຳນັ້ນ.

Verse 54

आहुकश्चाप्यवंतीषु स्वसारं चाहुकीं ददौ । आहुकस्यैव दुहिता पुत्रौ द्वौ समसूयत

ໃນແດນອະວັນຕີ ອາຮຸກາໄດ້ຍົກນ້ອງສາວຂອງຕົນ ຄື ອາຮຸກີ ໃຫ້ແຕ່ງງານ. ແລະບຸດສາວຂອງອາຮຸກາໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຊາຍສອງຄົນ.

Verse 55

देवकं चोग्रसेनं च देवगर्भसमावुभौ । देवकस्य सुताश्चैव जज्ञिरे त्रिदशोपमाः

ແລະມີ ເທວະກະ ແລະ ອຸກຣະເສນ ທັງສອງເກີດຈາກເທວະຄັນພາ. ແລະແກ່ເທວະກະ ກໍເກີດບຸດຊາຍຫຼາຍຄົນ ຜູ້ເປັນດັ່ງເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 56

देववानुपदेवश्च सुदेवो देवरक्षितः । तेषां स्वसारः सप्तैव वसुदेवाय ता ददौ

ເທວະວານ, ອຸປະເທວ, ສຸເທວ ແລະ ເທວະຣັກຂິຕ—ເຫຼົ່ານີ້. ແລະນ້ອງສາວຂອງພວກເຂົາທັງເຈັດ ວະສຸເທວະໄດ້ຍົກໃຫ້ (ເພື່ອການແຕ່ງງານ) ແກ່ພວກເຂົາ.

Verse 57

देवकी श्रुतदेवा च यशोदा च श्रुतिश्रवा । श्रीदेवा चोपदेवा च सुरूपा चेति सप्तमी

ເທວະກີ, ສຣຸຕເທວາ, ຢະໂສດາ ແລະ ສຣຸຕິສຣະວາ; ອີກທັງ ສຣີເທວີ, ອຸປເທວີ ແລະ ສຸຣູປາ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສະຕຣີ 7 ນາງ, ກຸ່ມທີ 7.

Verse 58

नवोग्रसेनस्य सुताः कंसस्तेषां च पूर्वजः । न्यग्रोधस्तु सुनामा च कंकः शंकुः सुभूश्च यः

ບຸດຂອງ ນະວະ-ອຸກຣະເສນ ມີ: ກັງສະ ຜູ້ເປັນພີ່ໃຫຍ່; ແລະ ຍະກຣົດະ, ສຸນາມາ, ກັງກະ, ສັງກຸ, ແລະ ສຸພູ.

Verse 59

अन्यस्तु राष्ट्रपालश्च बद्धमुष्टिः समुष्टिकः । तेषां स्वसारः पंचासन्कंसा कंसवती तथा

ອີກຜູ້ໜຶ່ງແມ່ນ ຣາດສະຕຣະປາລ; ອື່ນໆຄື ບັດທະມຸດຕິ ແລະ ສະມຸດຕິກະ. ພວກເຂົາມີເອື້ອຍນ້ອງ 5 ຄົນ—ກັງສາ ແລະ ກັງສະວະຕີ ດ້ວຍ.

Verse 60

सुरभी राष्ट्रपाली च कंका चेति वरांगनाः । उग्रसेनः सहापत्यो व्याख्यातः कुकुरोद्भवः

ສຸຣະພີ, ຣາດສະຕຣະປາລີ ແລະ ກັງກາ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາງຜູ້ປະເສີດ. ອຸກຣະເສນ ພ້ອມດ້ວຍລູກຫຼານ ກໍຖືກກ່າວວ່າເກີດຈາກ ກຸກຸ.

Verse 61

भजमानस्य पुत्रोभूद्रथिमुख्यो विदूरथः । राजाधिदेवः शूरश्च विदूरथसुतोभवत्

ພະຊະມານະ ມີບຸດຊື່ ວິດູຣະຖະ ເປັນຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ນັກຮົບລົດສົງຄາມ. ບຸດຂອງ ວິດູຣະຖະ ແມ່ນ ຣາຊາທິເທວະ ແລະ (ຜູ້ນັ້ນ) ຍັງເປັນ ຊູຣະ ດ້ວຍ.

Verse 62

राजाधिदेवस्य सुतौ जज्ञाते वीरसंमतौ । क्षत्रव्रतेतिनिरतौ शोणाश्वः श्वेतवाहनः

ແກ່ ຣາຊາທິເທວະ ໄດ້ປະສູດພຣະໂອຣສອງອົງ ທັງສອງເປັນວີຣະບຸຣຸດທີ່ໄດ້ຮັບການຍອມຮັບ ຕັ້ງໝັ້ນໃນວຣະຕະແຫ່ງທຳກະສັດຣິຍະ—ໂຊນາສະວະ ແລະ ເສວະຕະວາຫະນະ।

Verse 63

शोणाश्वस्य सुताः पंच शूरा रणविशारदाः । शमी च राजशर्मा च निमूर्त्तः शत्रुजिच्छुचिः

ໂຊນາສະວະ ມີພຣະໂອຣສຫ້າອົງ ເປັນວີຣະຊົນກ້າ ຊໍານານໃນສົງຄາມ: ຊະມີ, ຣາຊະຊັຣມາ, ນິມູຣຕຕະ, ຊັດຣຸຈິດ, ແລະ ຊຸຈິ।

Verse 64

शमीपुत्रः प्रतिक्षत्रः प्रतिक्षत्रस्य चात्मजः । प्रतिक्षत्रसुतो भोजो हृदीकस्तस्य चात्मजः । हृदीकस्याभवन्पुत्रा दश भीमपराक्रमाः

ບຸດຂອງ ຊະມີ ແມ່ນ ປຣະຕິກສັດຣະ; ແລະ ປຣະຕິກສັດຣະ ກໍມີບຸດສືບຕໍ່. ຈາກ ປຣະຕິກສັດຣະ ເກີດ ໂພຊະ ແລະ ບຸດຂອງໂພຊະ ແມ່ນ ຫຣຶດີກະ. ຫຣຶດີກະ ມີບຸດສິບຄົນ ທຸກຄົນມີພະລັງກ້າຫານນ່າຢ້ານກົວ।

Verse 65

कृतवर्माग्रजस्तेषां शतधन्वा च सत्तमः । देवार्हश्च सुभानुश्च भीषणश्च महाबलः

ໃນພວກນັ້ນ ມີພີ່ໃຫຍ່ຂອງ ກຣິຕະວັຣມາ ຄື ຊະຕະທັນວາ—ຜູ້ປະເສີດ—ພ້ອມດ້ວຍ ເທວາຣຫະ, ສຸພານຸ, ແລະ ພີສະນະ ຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 66

अजातश्च विजातश्च करकश्च करंधमः । देवार्हस्य सुतो विद्वान्जज्ञे कंबलबर्हिषः

ອະຊາຕະ, ວິຊາຕະ, ກະຣະກະ ແລະ ກະຣັນທະມະ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ແລະ ບຸດຜູ້ຮອບຮູ້ຂອງ ເທວາຣຫະ ນາມ ກຳບະລະບັຣຫິສ ກໍໄດ້ປະສູດດ້ວຍ।

Verse 67

असमौजास्ततस्तस्य समौजाश्च सुतावुभौ । अजातपुत्रस्य सुतौ प्रजायेते समौजसौ

ຈາກທ່ານນັ້ນ ອະສະເມົາຈັສ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ແລະບຸດສອງອົງນາມ ສະເມົາຈັສ ກໍເກີດຂຶ້ນດ້ວຍ. ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ ອະຊາຕະປຸດຕະຣະ ກໍມີບຸດສອງອົງນາມ ສະເມົາຈັສ ບັງເກີດຂຶ້ນ.

Verse 68

समौजः पुत्रा विख्यातास्त्रयः परमधार्मिकाः । सुदंशश्च सुवंशश्च कृष्ण इत्यनुनामतः

ສະເມົາຈັສ ມີບຸດສາມອົງອັນໂດງດັງ ຜູ້ທຳມະສູງສຸດ—ນາມຕາມລຳດັບແມ່ນ ສຸດັງສະ, ສຸວັງສະ ແລະ ກຣິດສະນະ.

Verse 69

अंधकानामिमं वंशं यः कीर्तयति नित्यशः । आत्मनो विपुलं वंशं प्रजामाप्नोत्ययं ततः

ຜູ້ໃດກ່າວສະດຸດີ ຫຼື ສວດທ່ອງ ສາຍວົງຂອງອັນທະກະນີ້ເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບພາຍຫຼັງ ລູກຫຼານອັນຫຼາຍຫຼວງ ແລະວົງຕະກູນຂອງຕົນທີ່ເຈີຣິນຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 70

गांधारी चैव माद्री च क्रोष्टोर्भार्ये बभूवतुः । गांधारी जनयामास सुनित्रं मित्रवत्सलम्

ຄານທາຣີ ແລະ ມາດຣີ ເປັນພຣະມະເຫສີສອງອົງຂອງ ໂຄຣສະຕຸ. ຄານທາຣີ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດ ສຸນິຕຣະ ຜູ້ມີໃຈຮັກແພງມິດສະຫາຍ.

Verse 71

माद्री युधाजितं पुत्रं ततो वै देवमीढुषं । अनमित्रं शिनिं चैव पंचात्र कृतलक्षणाः

ມາດຣີ ໃຫ້ກຳເນີດບຸດນາມ ຢຸທາຈິດ; ຕໍ່ມາ (ໃຫ້ກຳເນີດ) ເທວະມີດຸສະ ແລະ ອະນະມິດຕະ ກັບ ຊິນີ. ດັ່ງນັ້ນມີບຸດຫ້າອົງ ທຸກອົງລ້ວນມີລັກສະນະມົງຄຸນພ້ອມພຽງ.

Verse 72

अनमित्रसुतो निघ्नो निघ्नस्यापि च द्वौ सुतौ । प्रसेनश्च महावीर्यः शक्तिसेनश्च तावुभौ

ຈາກ ອະນະມິຕຣ ເກີດ ນິຆນ; ແລະ ນິຆນ ກໍມີລູກຊາຍສອງຄົນ—ປຣະເສນ ຜູ້ມີວິລະກຳຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ສັກຕິເສນ—ທັງສອງນັ້ນ।

Verse 73

स्यमंतकं प्रसेनस्य मणिरत्नमनुत्तमं । पृथिव्यां मणिरत्नानां राजेति समुदाहृतम्

ສະຍະມັນຕະກະ ມະນີຣັດນະອັນສູງສຸດຂອງປຣະເສນ ຖືກຂານເອີ້ນໃນໂລກວ່າເປັນ ‘ລາຊາ’ ໃນບັນດາອັນມະນີທັງປວງ।

Verse 74

हृदि कृत्वा सुबहुशो मणिं तं स व्यराजत । मणिरत्नं ययाचेथ राजार्थं शौरिरुत्तमम्

ເມື່ອນຳມະນີນັ້ນວາງໄວ້ໃນຫົວໃຈຊ້ຳໆ ລາວກໍສ່ອງປະກາຍຮຸ່ງເຮືອງ. ແລ້ວເພື່ອກິດຂອງພະຣາຊາ ລາວໄດ້ຂໍຮັບຣັດນະອັນປະເສີດຈາກ ຊາອຸຣິຜູ້ສູງສຸດ (ວິສນຸ/ກຣິສນະ).

Verse 75

गोविंदश्च न तं लेभे शक्तोपि न जहार सः । कदाचिन्मृगयां यातः प्रसेनस्तेन भूषितः

ແມ່ນແຕ່ ໂຄວິນດະ ກໍບໍ່ອາດໄດ້ມາ; ແມ່ນຈະມີພະລັງກໍບໍ່ໄດ້ຊິງເອົາ. ຄັ້ງໜຶ່ງ ປຣະເສນ ປະດັບມະນີນັ້ນແລ້ວອອກໄປລ່າສັດ.

Verse 76

बिले शब्दं स शुश्राव कृतं सत्त्वेन केनचित् । ततः प्रविश्य स बिलं प्रसेनो ह्यृक्षमासदत्

ໃນຖ້ຳນັ້ນ ລາວໄດ້ຍິນສຽງທີ່ສັດບາງຢ່າງເຮັດຂຶ້ນ. ແລ້ວລາວເຂົ້າໄປໃນຖ້ຳ ແລະ ປຣະເສນ ກໍໄດ້ພົບກັບຫມີຕົວໜຶ່ງ.

Verse 77

ऋक्षः प्रसेनं च तथा ऋक्षं चापि प्रसेनजित् । आसाद्य युयुधाते तौ परस्परजयेच्छया

ຣິກສະໄດ້ພົບປະກັບປຣະເສນ ແລະ ປຣະເສນະຈິດກໍໄດ້ພົບກັບຣິກສະເຊັ່ນກັນ; ເມື່ອປະເຊີນໜ້າກັນ ທັງສອງກໍຮົບກັນ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະຊະນະກັນແລະກັນ

Verse 78

हत्वा ऋक्षः प्रसेनं च ततस्तं मणिमाददात् । प्रसेनं तु हतं श्रुत्वा गोविंदः परिशंकितः

ເມື່ອຂ້າປຣະເສນແລ້ວ ຫມີນັ້ນກໍໄດ້ເອົາມະນີນັ້ນໄປ. ແຕ່ເມື່ອໂຄວິນດະໄດ້ຍິນວ່າປຣະເສນຖືກສັງຫານ ພຣະອົງກໍເກີດຄວາມສົງໄສແລະຫ່ວງໃຍ

Verse 79

सत्राजित्रा तु तद्भ्रात्रा यादवैश्च तथापरैः । गोविंदेन हतो नूनं प्रसेनो मणिकारणात्

ແຕ່ສັດຣາຈິດ—ພ້ອມດ້ວຍອ້າຍນ້ອງຂອງຕົນ ແລະ ພວກຢາດະວະກັບຄົນອື່ນໆ—ເຊື່ອໝັ້ນວ່າ ເນື່ອງຈາກມະນີນັ້ນ ປຣະເສນຖືກໂຄວິນດະຂ້າແນ່ນອນ

Verse 80

प्रसेनस्तु गतोरण्यं मणिरत्नेन भूषितः । तं दृष्ट्वा निजघानाथ न त्यजन्तं स्यमंतकम्

ປຣະເສນໄດ້ເຂົ້າໄປໃນປ່າ ໂດຍປະດັບກາຍດ້ວຍມະນີຣັດນະ. ເມື່ອສິງໂຕ—ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພົງໄພ—ເຫັນເຂົາ ກໍລົງມືຂ້າ ເນື່ອງຈາກເຂົາບໍ່ຍອມປ່ອຍມະນີສະຍະມັນຕະກະ

Verse 81

जघानैवाप्रदानेन शत्रुभूतं च केशवः । इति प्रवादस्सर्वत्र ख्यातस्सत्राजिता कृतः

ເນື່ອງຈາກບໍ່ຍອມຄືນ ເມື່ອເຂົາກາຍເປັນສັດຕູ ເກສະວະຈຶ່ງຂ້າເຂົາແທ້—ດັ່ງຄຳເລົ່າ. ດັ່ງນັ້ນຄຳພູດນີ້ຈຶ່ງລືອຊາໄປທົ່ວ ແລະ ສັດຣາຈິດກໍເປັນທີ່ຮູ້ຈັກຕາມນັ້ນ

Verse 82

अथ दीर्घेण कालेन मृगयां निर्गतः पुनः । यदृच्छया च गोविंदो बिलाभ्याशमथागमत्

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ລາວກໍອອກໄປລ່າສັດອີກຄັ້ງ; ແລະໂດຍບັງເອີນ ພຣະໂກວິນທ໌ໄດ້ເຂົ້າໃກ້ປາກຖໍ້າ.

Verse 83

ततश्शब्दं यथापूर्वं स चक्रे ऋक्षराड्बली । शब्दं श्रुत्वा तु गोविंदः खङ्गपाणिः प्रविश्य च

ແລ້ວພຣະຣາຊາແຫ່ງຫມີຜູ້ມີພະລັງ ກໍເຮັດສຽງເຊັ່ນເກົ່າດັ່ງກ່ອນ. ເມື່ອພຣະໂກວິນທ໌ໄດ້ຍິນສຽງນັ້ນ ກໍຖືດາບໃນມື ແລ້ວເຂົ້າໄປຂ້າງໃນ.

Verse 84

अपश्यज्जांबवंतं च ऋक्षराजं महाबलं । ततस्तूर्णं हृषीकेशस्तमृक्षमतिरंहसा

ພຣະອົງໄດ້ເຫັນ ຈາມບະວານ ພຣະຣາຊາແຫ່ງຫມີຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ແລ້ວພຣະຫຣິສີເກດ ກໍພຸ່ງເຂົ້າໄປຫາຫມີນັ້ນດ້ວຍຄວາມໄວຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 85

जांबवंतं स जग्राह क्रोधसंरक्तलोचनः । दृष्ट्वा चैनं तथा विष्णुं कर्मभिर्वैष्णवीं तनुं

ດ້ວຍດວງຕາແດງກ່ຳເນື່ອງຈາກໂທສະ ພຣະອົງໄດ້ຈັບຈາມບະວານໄວ້. ແລະເມື່ອເຫັນວ່າທ່ານນັ້ນແມ່ນພຣະວິສນຸເອງ—ຜູ້ດຳຮົງຮູບໄວສະນະວະດ້ວຍກຳມະ—ຈຶ່ງປະພຶດຕາມຄວນ.

Verse 86

तुष्टाव ऋक्षराजोपि विष्णुसूक्तेन सत्वरं । ततस्तु भगवांस्तुष्टो वरेण समरोचयत्

ເມື່ອນັ້ນ ພຣະຣາຊາແຫ່ງຫມີກໍໄດ້ສັນລະເສີນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢ່າງຮວດເລັວ ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນວິສນຸສູກຕະ. ແລ້ວພຣະພະຄະວານຊົມຊື່ນ ຈຶ່ງປະທານພອນໃຫ້ເຂົາ.

Verse 87

जाम्बवानुवाच । इष्टं चक्रप्रहारेण त्वत्तो मे मरणं शुभम् । कन्या चेयं मम सुता भर्त्तारं त्वामवाप्नुयात्

ຈາມບະວານກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ການຕາຍຂອງຂ້າດ້ວຍການຟັນຂອງຈັກຣາຂອງພຣະອົງ ເປັນຈຸດຈົບອັນປາຖະໜາແລະເປັນມົງຄຸນ. ແລະຂໍໃຫ້ນາງກັນຍານີ້—ລູກສາວຂອງຂ້າ—ໄດ້ພຣະອົງເປັນສາມີ”

Verse 88

योयं मणिः प्रसेनात्तु हत्वा चैवाप्तवानहम् । स त्वया गृह्यतां नाथ मणिरेषोऽत्र वर्त्तते

“ມະນີນີ້—ຫຼັງຈາກຂ້າຂ້າປຣະເສນ—ຂ້າໄດ້ມາແທ້. ໂອ້ ພຣະນາຖ ຂໍພຣະອົງຮັບໄວ້; ມະນີນີ້ຢູ່ນີ້ກັບຂ້າ”

Verse 89

इत्युक्तो जांबवंतं वै हत्वा चक्रेण केशवः । कृतकार्यो महाबाहुः कन्यां चैवाददौ तदा

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ເກສະວະໄດ້ຟັນຈາມບະວານດ້ວຍຈັກຣາໃຫ້ລົ້ມລົງ. ເມື່ອພາລະກິດສໍາເລັດ ພຣະອົງຜູ້ມີພາຫາແຂງກ້າກໍໄດ້ຮັບນາງກັນຍານັ້ນໃນເວລານັ້ນເອງ

Verse 90

ततः सत्राजिते चैतन्मणिरत्नं स वै ददौ । यल्लब्धमृक्षराजाच्च सर्वयादवसन्निधौ

ຕໍ່ມາ ໃນທ່າມກາງຍາດະວະທັງປວງ ພຣະອົງໄດ້ມອບມະນີຮັດນະນັ້ນໃຫ້ສັດຣາຈິດ—ມະນີທີ່ໄດ້ມາຈາກກະສັດແຫ່ງຫມີ

Verse 91

तेन मिथ्याप्रवादेन संतप्तोयं जनार्दनः । ततस्ते यादवाः सर्वे वासुदेवमथाब्रुवन्

ເນື່ອງຈາກຄໍາໃສ່ຮ້າຍອັນເທັດນັ້ນ ຈະນາຣະດະນະຈຶ່ງເສົ້າໝອງທຸກຂ໌. ຈາກນັ້ນ ຍາດະວະທັງປວງໄດ້ເອີ້ນວາສຸເທວະ ແລະກ່າວວ່າ

Verse 92

अस्माकं मनसि ह्यासीत्प्रसेनस्तु त्वया हतः । एकैकस्यास्तु सुंदर्यो दश सत्राजितः सुताः

ໃນໃຈຂອງພວກເຮົາ ແທ້ຈິງເຄີຍຄິດວ່າ ປຣະເສນະ ຖືກທ່ານສັງຫານແລ້ວ. ແລະພວກເຮົາກໍເຊື່ອວ່າ ບຸດຣີຜູ້ງາມສິບນາງຂອງ ສັດຣາຈິດ ຈະຖືກມອບ—ຄົນລະນາງໃຫ້ແຕ່ລະຄົນໃນພວກເຮົາ.

Verse 93

सत्योत्पन्नास्सुतास्तस्य शतमेकं च विश्रुताः । विख्याताश्च महावीर्या भंगकारश्च पूर्वजः

ຈາກທ່ານນັ້ນ ໄດ້ເກີດບຸດຊາຍ 101 ອົງ ອັນເລື່ອງລືວ່າເກີດຈາກ ສັດຍາ. ພວກເຂົາລ້ວນມີຊື່ສຽງ ແລະກ້າຫານຍິ່ງ; ແລະໃນພວກນັ້ນ ພັງກະກາຣະ ເປັນຜູ້ໃຫຍ່ສຸດ.

Verse 94

सत्या व्रतवती स्वप्ना भंगकारस्य पूर्वजा । सुषुवुस्ताः कुमारांश्च शिनीवालः प्रतापवान्

ສັດຍາ, ວຣະຕະວະຕີ ແລະ ສະວັບນາ—ບຸດຣີທີ່ເກີດກ່ອນຂອງ ພັງກະກາຣະ—ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຊາຍ; ແລະ ຊິນີວາລ ເປັນຜູ້ກ້າຫານມີເດດຊະນີ.

Verse 95

अभंगो युयुधानश्च शिनिस्तस्यात्मजोभवत् । तस्माद्युगंधरः पुत्राश्शतं तस्य प्रकीर्तिताः

ອະພັງກະ ແລະ ຢຸຢຸທານະ ເກີດເປັນບຸດຂອງ ຊິນີ. ຈາກທ່ານນັ້ນ ຍຸກັນທະຣະ ໄດ້ສືບສາຍ; ແລະກ່າວກັນວ່າ ບຸດຂອງລາວມີ 100 ອົງ ອັນເລື່ອງລື.

Verse 96

अनमित्राह्वयो यो वै विख्यातो वृष्णिवंशजः । अनमित्रात्शिनिर्जज्ञे कनिष्ठो वृष्णिनंदनः

ຈາກ ອະນະມິຕຣະ ຜູ້ໂດດເດັ່ນວ່າເປັນລູກຫຼານແຫ່ງວົງສາ ວຣິຊນິ ໄດ້ເກີດ ຊິນີ ບຸດຄົນນ້ອຍສຸດ ຜູ້ເປັນຄວາມປິຕິແກ່ ວຣິຊນິ.

Verse 97

अनमित्राच्च संजज्ञे वृष्णिवीरो युधाजितः । अन्यौ च तनयौ वीरा वृषभश्चित्र एव च

ຈາກ ອນະມິຕຣາ ໄດ້ເກີດວີຣະບຸລຸດແຫ່ງວົງສ໌ວຶຣສະນິ ຄື ຢຸທາຈິດ; ແລະຍັງມີບຸດຜູ້ກ້າອີກສອງ—ວຶຣສະພະ ແລະ ຈິຕຣະ.

Verse 98

ऋषभः काशिराजस्य सुतां भार्यामनिंदितां । जयंतश्च जयंतीं च शुभां भार्यामविंदत

ຣິສະພະ ໄດ້ຮັບທິດາຂອງກະສັດກາສີ ເປັນພຣະມະເຫສີຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ; ແລະ ຊະຍັນຕະ ໄດ້ຮັບ ຊະຍັນຕີ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ເປັນພຣະມະເຫສີ។

Verse 99

जयंतस्य जयंत्यां वै पुत्रः समभवत्ततः । सदा यज्वातिधीरश्च श्रुतवानतिथिप्रियः

ຕໍ່ມາ ແທ້ຈິງແລ້ວ ແກ່ ຊະຍັນຕະ ແລະ ຊະຍັນຕີ ໄດ້ມີບຸດເກີດຂຶ້ນ; ລາວມັກປະພຶດຢູ່ໃນພິທີຍັດຍະເສມອ, ສະຫລາດຢ່າງຍິ່ງ, ຮູ້ຊຳນານໃນຄຳສອນສຣຸຕິ, ແລະຮັກການຕ້ອນຮັບແຂກ.

Verse 100

अक्रूरः सुषुवे तस्मात्सुदक्षो भूरिदक्षिणः । रत्नकन्या च शैब्या च अक्रूरस्तामवाप्तवान्

ຈາກລາວນັ້ນ ອະກຣູຣະ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ແລະຈາກ ອະກຣູຣະ ໄດ້ເກີດ ສຸດັກສະ ຜູ້ມີຊື່ສຽງເນື່ອງຈາກທານ ແລະ ທັກສິນາອັນຫຼາຍ. ຣັດນະກັນຍາ ແລະ ໄສບຍາ—ອະກຣູຣະ ໄດ້ຮັບ ໄສບຍາ ເປັນພຣະມະເຫສີ.

Verse 101

पुत्रानुत्पादयामास एकादशमहाबलान् । उपलंभं सदालंभमुत्कलं चार्य्यशैशवं

ລາວໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຈຳນວນສິບເອັດ—ອຸປະລັມພະ, ສະດາລັມພະ, ອຸດກະລະ, ແລະ ອາຣຍະໄສສະວະ (ໃນນັ້ນ).

Verse 102

सुधीरं च सदायक्षं शत्रुघ्नं वारिमेजयं । धर्मदृष्टिं च धर्मं च सृष्टिमौलिं तथैव च

ແລະ (ໃນການນັ້ນ) ມີ ສຸທີຣ, ສະດາຍັກສະ, ສັດຣຸຄນະ, ວາຣິເມຊະຍະ, ທັມມະດຣິດສະຕິ, ທັມມະ ແລະ ສຣິດສະຕິເມົາລິ ດ້ວຍເຊັ່ນກັນ।

Verse 103

सर्वे च प्रतिहर्तारो रत्नानां जज्ञिरे च ते । अक्रूराच्छूरसेनायां सुतौ द्वौ कुलनंदनौ

ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຈະກູ້ຄືນຮັດຕະນະທັງຫຼາຍ ກໍໄດ້ເກີດຂຶ້ນດ້ວຍ। ຈາກ ອະກຣູຣ ໃນແດນ ຊູຣະເສນະ ໄດ້ມີບຸດສອງຄົນ—ເປັນຄວາມຊື່ນບານແຫ່ງວົງສາ।

Verse 104

देववानुपदेवश्च जज्ञाते देवसंमतौ । अश्विन्यां त्रिचतुः पुत्राः पृथुर्विपृथुरेव च

ເທວະວານ ແລະ ອຸປະເທວະ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ—ທັງສອງເປັນທີ່ເທວະທັງຫຼາຍຮັບຮອງ। ໃນນັກສະຕຣະ ອັສວິນີ ມີບຸດສາມຫຼືສີ່ຄົນເກີດ: ປຣຶຖຸ ແລະ ວິປຣຶຖຸ ດ້ວຍ।

Verse 105

अश्वग्रीवो श्वबाहुश्च सुपार्श्वक गवेषणौ । रिष्टनेमिः सुवर्चा च सुधर्मा मृदुरेव च

ອັສວະກຣີວ, ຊະວະບາຫຸ, ສຸປາຣສະວະກະ ແລະ ກະເວສະນະ; ແລະຍັງມີ ຣິສຕະເນມິ, ສຸວັຣຈາ, ສຸທັມມາ ແລະ ມຣຶດຸ ດ້ວຍ।

Verse 106

अभूमिर्बहुभूमिश्च श्रविष्ठा श्रवणे स्त्रियौ । इमां मिथ्याभिशप्तिं यो वेद कृष्णस्य बुद्धिमान्

ອະພູມິ ແລະ ພະຫຸພູມິ, ແລະ ນາງສອງຄົນ ຊື່ ສຣະວິດຖາ ແລະ ສຣະວະນາ; ຜູ້ໃດມີປັນຍາ ເຂົ້າໃຈນັຍທີ່ແທ້ຂອງຄຳສາບອັນເປັນມາຍາທີ່ເກີ່ຍວກັບ ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ມີວິເວກແທ້।

Verse 107

न स मिथ्याभिशापेन अभिगम्यश्च केनचित् । एक्ष्वाकी सुषुवे पुत्रं शूरमद्भुतमीढुषम्

ບໍ່ມີໃຜຈະເຂົ້າເຖິງພຣະອົງໄດ້ດ້ວຍຄຳສາບແຊ່ງອັນບໍ່ຈິງ. ຕໍ່ມາ ເອກສະວາກີ ໄດ້ປະສູດພຣະບຸດ—ຜູ້ກ້າຫານ ນ່າອັດສະຈັນ ແລະຄວນແກ່ການສັນລະເສີນ ຄື ມີຑຸຊະ.

Verse 108

मीढुषा जज्ञिरे शूरा भोजायां पुरुषा दश । वसुदेवो महाबाहुः पूर्वमानकदुंदुभिः

ໂດຍມີຑຸຊະ ໃນແດນໂພຊາ ໄດ້ເກີດບຸດຜູ້ກ້າຫານສິບຄົນ. ໃນນັ້ນ ວະສຸເທວະ ຜູ້ມີແຂນອັນແຂງກ້າ ເຄີຍມີນາມວ່າ ‘ອານະກະດຸນດຸບິ’ ໃນກ່ອນ.

Verse 109

देवभागस्तथा जज्ञे तथा देवश्रवाः पुनः । अनावृष्टिं कुनिश्चैव नंदिश्चैव सकृद्यशाः

ເທວະພາກະ ກໍເກີດຂຶ້ນ ແລະຕໍ່ມາ ເທວະສະຣະວາ. ອີກທັງ ອະນາວຣິດສະຕິ, ກຸນິ, ນັນທິ ແລະ ສະກຣິດຍະຊະ ກໍເກີດມາເຊັ່ນກັນ.

Verse 110

श्यामः शमीकः सप्ताख्यः पंच चास्य वरांगनाः । श्रुतकीर्तिः पृथा चैव श्रुतदेवी श्रुतश्रवाः

ຊະຍາມະ, ຊະມີກະ, ແລະ ສັບຕາຂະຍະ—ເປັນນາມເຫຼົ່ານີ້; ແລະທ່ານມີນາງຜູ້ປະເສີດຫ້ານາງ: ສຣຸຕະກີຣຕິ, ປຣຶຖາ, ສຣຸຕະເທວີ, ແລະ ສຣຸຕະສຣະວາ.

Verse 111

राजाधिदेवी च तथा पंचैता वीरमातरः । वृद्धस्य श्रुतदेवी तु कारूषं सुषुवे नृपम्

ແລະ ຣາຊາທິເທວີ ດ້ວຍ—ທັງຫ້ານາງນີ້ເປັນແມ່ຂອງວີຣະຊົນ. ສ່ວນ ສຣຸຕະເທວີ ພຣະຊາຍາຂອງ ວຣຶດທະ ໄດ້ປະສູດພຣະຣາຊານາມ ‘ກາຣູສະ’.

Verse 112

कैकेयाच्छ्रुतकीर्तेस्तु जज्ञे संतर्दनो नृपः । श्रुतश्रवसि चैद्यस्य सुनीथः समपद्यत

ຈາກ ສຣຸຕະກີຣຕິ ແຫ່ງໄກເກຍ ໄດ້ປະສູດ ພຣະຣາຊາ ສັນຕັຣດະນະ; ແລະຈາກ ສຣຸຕະສຣະວັສ ແຫ່ງໄຈດຍະ ໄດ້ເກີດ ສຸນີຖະ.

Verse 113

राजाधिदेव्याः संभूतो धर्माद्भयविवर्जितः । शूरः सख्येन बद्धोसौ कुंतिभोजे पृथां ददौ

ເກີດຈາກ ຣາຊາທິເທວີ ທ່ານເປັນຜູ້ຖືທຳ ແລະປາສຈາກຄວາມຢ້ານ. ຊູຣະນັ້ນ ຜູກພັນດ້ວຍມິດຕະພາບ ໄດ້ມອບ ປຣຶຖາ ໃຫ້ ກຸນຕີໂພຊະ.

Verse 114

एवं कुंती समाख्या च वसुदेवस्वसा पृथा । कुंतिभोजोददात्तां तु पांडोर्भार्यामनिंदिताम्

ດັ່ງນັ້ນ ປຣຶຖາ ຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າ ກຸນຕີ ແລະເປັນນ້ອງສາວຂອງ ວະສຸເທວະ ກຸນຕີໂພຊະໄດ້ມອບນາງໃຫ້ ປານຑຸ ເປັນພັນລະຍາຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ.

Verse 115

पाण्ड्वर्थेसूत देवी सा देवपुत्रान्महारथान् । धर्माद्युधिष्ठिरो जज्ञे वाताज्जज्ञे वृकोदरः

ເພື່ອປານຑຸ ເທວີນັ້ນໄດ້ປະສູດບຸດທິບ ຜູ້ເປັນມະຫາຣະຖະ. ຈາກ ທັມມະ ເກີດ ຢຸທິສຖິຣະ; ແລະຈາກ ວາຍຸ ເກີດ ວຣຶໂກດະຣະ (ພີມະ).

Verse 116

इंद्राद्धनंजयश्चैव शक्रतुल्यपराक्रमः । योऽसौ त्रिपुरुषाज्जातस्त्रिभिरंशैर्महारथः

ຈາກ ອິນທຣະ ເກີດ ທະນັນຊະຍະ ດ້ວຍ ຜູ້ມີວິຣະກຳເທົ່າກັບ ສັກກະ. ມະຫາຣະຖະນັ້ນ ເກີດຈາກ ຕຣິປຸຣຸສະ ພ້ອມດ້ວຍອຳນາດທິບສາມສ່ວນ.

Verse 117

देवकार्यकरश्चैव सर्वदानवसूदनः । अवध्याश्चापि शक्रस्य दानवा येन घातिताः

ທ່ານນັ້ນເປັນຜູ້ສຳເລັດກິດຂອງເທວະ ແລະເປັນຜູ້ປາບດານະວະທັງປວງ; ແມ່ນແຕ່ດານະວະທີ່ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ບໍ່ອາດຂ້າໄດ້ ກໍຖືກທ່ານປະຫານສິ້ນ

Verse 118

स्थापितस्स तु शक्रेण लब्धवर्चास्त्रिविष्टपे । माद्रवत्यां तु जनितावश्विनाविति नः श्रुतम्

ແຕ່ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ສະຖາປະນາທ່ານໄວ້ໃນຕຣິວິສຕະປະ (ສະຫວັນ) ເມື່ອທ່ານໄດ້ຮັບຮັດສະມີອັນຮຸ່ງເຮືອງຄືນມາ. ແລະເຮົາໄດ້ຍິນວ່າ ອັສວິນຄູ່ ເກີດຈາກມາດຣະວະຕີ

Verse 119

नकुलः सहदेवश्च रूपसत्वगुणान्वितौ । रोहिणी पौरवी नाम भार्या चानकदुंदुभेः

ນະກຸລ ແລະ ສະຫະເທວະ ມີຄວາມງາມແລະຄຸນສັດຕະວະຄົບຖ້ວນ. ໂຣຫິນີ—ທີ່ເອີ້ນອີກນາມວ່າ ເປົາຣະວີ—ເປັນພັນລະຍາຂອງ ອານະກະດຸນດຸບິ

Verse 120

लेभे चेष्टं सुतं रामं सारणं च रणप्रियम् । दुर्धरं दमनं चैव पिंडारकमहाहनुं

ນາງໄດ້ຮັບບຸດ: ເຈສຖະ, ຣາມະ, ແລະ ສາຣະນະ ຜູ້ຮັກການຮົບ; ພ້ອມທັງ ດຸຣະທະຣະ, ດະມະນະ, ແລະ ປິນດາຣະກະ ຜູ້ມີຂາກະໄຕໃຫຍ່ຜູ້ປາບສັງຫານ

Verse 121

अथ मायात्वमावास्या देवकी या भविष्यति । तस्यां जज्ञे महाबाहुः पूर्वं तु स प्रजापतिः

ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ຮັບສະພາບແຫ່ງມາຍາ ແລະເຂົ້າໄປສູ່ ເທວະກີ ຜູ້ຈະເກີດໃນພາຍໜ້າ; ໃນນາງນັ້ນໄດ້ປະສູດຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່ ຜູ້ທີ່ເຄີຍເປັນ ປຣະຊາປະຕິ ໃນກ່ອນ

Verse 122

अनुजाताभवत्कृष्णा सुभद्रा भद्रभाषिणी । विजयो रोचमानस्तु वर्धमानश्च देवलः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ກໍເກີດມີ ກຣິສນາ (ທິດາຜິວຄ່ຳ) ສຸພັດຣາ ຜູ້ເວົ້າວາຈາມົງຄຸນ ແລະບຸດ ວິຊະຍະ ໂຣຈະມານະ ວັດທະມານະ ແລະ ເທວະລະ.

Verse 123

एते सर्वे महात्मान उपदेव्यां प्रजज्ञिरे । अगावहं महात्मानं बृहद्देवी व्यजायत

ມະຫາຕະມະທັງໝົດນີ້ ເກີດຈາກ ອຸປະເທວາ; ແລະ ບຣິຫັດເທວີ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດແກ່ຂ້າ—ອະກາວະຫະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່.

Verse 124

बृहद्देव्यां स्वयं जज्ञे मन्दको नाम नामतः । सप्तमं देवकी पुत्रं रेमंतं सषुवे सुतम्

ໃນ ບຣິຫັດເທວີ ກໍເກີດຂຶ້ນໂດຍຕົນເອງ ຜູ້ໜຶ່ງນາມ ມັນດະກະ; ແລະ ເທວະກີ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດອົງທີເຈັດ ນາມ ເຣມັນຕະ.

Verse 125

गवेषणं महाभागं संग्रामेष्वपराजितम् । श्रुतदेव्या विहारे तु वने विचरता पुरा

ໃນການກ່ອນ ເມື່ອ ສຣຸຕະເທວີ ເດີນທ່ຽວໃນປ່າເພື່ອຄວາມສຳລານ ນາງໄດ້ພົບ ກະເວສະນະ ຜູ້ສົງ່າງາມ ຜູ້ບໍ່ເຄີຍພ່າຍໃນສົງຄາມ.

Verse 126

वैश्यायां समधाच्छौरिः पुत्रं कौशिकमग्रजम् । श्रुतंधरा तु राज्ञी तु सौरगंधपरिग्रहः

ຈາກຍິງວັນນະ ໄວສະຍາ ສາອຸຣິ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດອົງໃຫຍ່ ນາມ ກໍສິກະ; ແລະ ພຣະມະເຫສີ ສຣຸຕັນທະຣາ ຖືກ ສໍຣະກັນທະ ຮັບເປັນຊາຍາ.

Verse 127

पुत्रं च कपिलं चैव वसुदेवात्मजो बली । जनानां च विषादोभूत्प्रथमः स धनुर्द्धरः

ແລະທ່ານຍັງມີບຸດຊື່ ກະປິລ ອີກດ້ວຍ—ເປັນບຸດຜູ້ກ້າແຂງຂອງ ວະສຸເທວະ. ໃນຫມູ່ຊົນເກີດຄວາມໂສກ; ທ່ານເປັນຜູ້ຖືຄັນທະນູຜູ້ໂດ່ງດັງອົງທໍາອິດ।

Verse 128

सौभद्रश्चाभवश्चैव महासत्वौ बभूवतुः । देवभागसुतश्चापि प्रस्तावः स बुधः स्मृतः

ເສົາພັດຣະ ແລະ ອະພະວະ ທັງສອງ ເກີດເປັນມະຫາສັດຕະວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ມີພະລັງຫຼາຍ. ແລະ ປຣະສະຕາວະ ບຸດຂອງ ເທວະພາກະ ກໍຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຜູ້ຮູ້ (ພຸດ)។

Verse 129

पण्डितं प्रथमं बाहु देवश्रवसमुत्तमम् । इक्ष्वाकुकुलतो यस्य मनस्विन्या यशस्विनी

ກ່ອນອື່ນ ບາຫຸ ຜູ້ເປັນບັນດິດ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ—ເທວະສຣະວະສະ ຜູ້ປະເສີດ. ພຣະມະເຫສີຜູ້ມີກຽດສັກ ໃຈສູງ ແລະ ມີຊື່ສຽງໃນຄຸນທຳ ມາຈາກວົງສາ ອິກສະວາກຸ।

Verse 130

निवृत्तशत्रुः शत्रुघ्नः श्रद्धा तस्मादजायत । गंडूषायामपत्यानि कृष्णस्तुष्टः शतं ददौ

ຈາກທ່ານນັ້ນ ສຣັດທາ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ແລະ ມີບຸດຊື່ ນິວຣິດຕະສັດຣຸ—ຊຶ່ງເອີ້ນອີກນາມວ່າ ສັດຣຸຄະນະ ‘ຜູ້ປາບສັດຕູ’. ເມື່ອພຣະກຣິດສະນະ ພໍພຣະໄທ ຈຶ່ງປະທານໃຫ້ ກັນດູສາ ມີລູກຫຼານໜຶ່ງຮ້ອຍ.

Verse 131

स चंद्रं तु महाभागं वीर्यवंतं महाबलम् । रंतिपालश्च रंतिश्च नंदनस्य सुतावुभौ

ແລະ (ທ່ານຍັງມີ) ຈັນທຣະ ຜູ້ມີພາກດີ ເຕັມໄປດ້ວຍພະລັງ ແລະ ມີກໍາລັງຫຼາຍ; ອີກທັງ ຣັນຕິພາລະ ແລະ ຣັນຕິ ເປັນບຸດທັງສອງຂອງ ນັນດະນະ.

Verse 132

शमीकपुत्राश्चत्वारो विक्रांताः सुमहाबलाः । विरजश्च धनुश्चैव व्योमस्तस्य स सृंजयः

ຊາມີກະມີບຸດ 4 ຄົນ—ກ້າຫານ ແລະ ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່: ວິຣະຈະ, ທະນຸ, ວະໂຍມະ, ແລະ ສຶຣັນຈະຍະ.

Verse 133

अनपत्योभवद्व्योमः सृंजयस्य धनंजयः । यो जायमानो भोजत्वं राजर्षित्वमवाप्तवान्

ທະນັນຈະຍະ ບຸດຂອງສຶຣັນຈະຍະ ມີນາມວ່າ ວະໂຍມະ ແລະ ເປັນຜູ້ບໍ່ມີທາຍາດ; ແຕ່ໃນຂະນະເກີດ ກໍໄດ້ຮັບສະຖານະ «ໂພຊະ» ແລະ ຍົດ «ຣາຊະຣິຊິ» ແລ້ວ.

Verse 134

कृष्णस्य जन्माभ्युदयं यः कीर्तयति नित्यशः । शृणोति वा नरो नित्यं सर्वपापैः प्रमुच्यते

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ສັນລະເສີນການປະກົດກຳເນີດອັນເປັນມົງຄຸນຂອງພຣະກຣິສນະເປັນນິດ ຫຼື ຟັງເປັນນິດ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 135

अथ देवो महादेवः पूर्वं कृष्णः प्रजापतिः । विहारार्थं स देवोसौ मानुषेष्वप्यजायत

ຕໍ່ມາ ເທວະອົງນັ້ນ—ມະຫາເທວະ—ຜູ້ທີ່ໃນການກ່ອນເຄີຍເປັນພຣະກຣິສນະ ປຣະຊາປະຕິ ເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ ກໍໄດ້ບັງເກີດໃນມະນຸດເຊັ່ນກັນ ເພື່ອລີລາທິບ ແລະ ການສຳຣານອັນສັກສິດ.

Verse 136

देवक्यां वसुदेवेन तपसा पुष्करेक्षणः । चतुर्बाहुस्तु संजातो दिव्यरूपो जनाश्रयः

ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງຕະປະຂອງວະສຸເທວະ ພຣະຜູ້ມີເນດດັ່ງດອກບົວ ໄດ້ບັງເກີດຈາກເທວະກີ—ມີສີ່ກອນ ຮູບທິບ ແລະ ເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງປວງຊົນ.

Verse 137

श्रीवत्सलक्षणं देवं दृष्ट्वा देवैः सलक्षणम् । उवाच वसुदेवस्तं रूपं संहर वै प्रभो

ເມື່ອເຫັນພຣະເຈົ້າຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍສີວັດສະ ແລະເຫຼົ່າເທວະດາຕ່າງຈ້ອງມອງ ວາສຸເທບຈຶ່ງກ່າວແກ່ພຣະອົງວ່າ: 'ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າ ຂໍຊົງເຊື່ອງຮູບກາຍນີ້ເສຍເທີ້ນ.'

Verse 138

भीतोहं देव कंसस्य ततस्त्वेतद्ब्रवीमि ते । मम पुत्रा हतास्तेन श्रेष्ठाः षड्भीमविक्रमाः

ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າ ຂ້ານ້ອຍຢ້ານກັງສະ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຂໍທູນວ່າ ລູກຊາຍຫົກຄົນຂອງຂ້ານ້ອຍຜູ້ປະເສີດແລະເກັ່ງກ້າສາມາດ ຖືກເຂົາຂ້າຕາຍແລ້ວ.

Verse 139

वसुदेववचः श्रुत्वा रूपं संहरदच्युतः । अनुज्ञाप्य तु तं शौरिर्नन्दगोपगृहेनयत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງວາສຸເທບ ພຣະອັດຊະຍຸຕະຈຶ່ງເຊື່ອງຮູບກາຍ. ຈາກນັ້ນ ເຊົາຣິ ຈຶ່ງພາພຣະອົງໄປຍັງເຮືອນຂອງນັນທະໂຄບານ.

Verse 140

दत्वा तं नंदगोपाय रक्ष्यतामिति चाब्रवीत् । अतस्तुसर्वकल्याणं यादवानां भविष्यति

ຫຼັງຈາກມອບພຣະອົງໃຫ້ແກ່ນັນທະໂຄບານແລ້ວ ລາວເວົ້າວ່າ 'ຈົ່ງປົກປ້ອງເຂົາເທີ້ນ.' ດ້ວຍເຫດນີ້ ຄວາມເປັນສິລິມຸງຄຸນທັງປວງຈະມີແກ່ເຫຼົ່າຢາດົບ.

Verse 141

अयं तु गर्भो देवक्या यावत्कंसं हनिष्यति । तावत्पृथिव्यां भविता क्षेमो भारावहः परम्

ຕາບໃດທີ່ລູກໃນທ້ອງຂອງນາງເທວະກີຜູ້ນີ້ຈະສັງຫານກັງສະ ຕາບນັ້ນເທິງໂລກຈະມີຄວາມປອດໄພສູງສຸດ ແລະການປົດເປື້ອງພາລະ.

Verse 142

ये वै दुष्टास्तु राजानस्तांस्तु सर्वान्हनिष्यति । कौरवाणां रणे भूते सर्वक्षत्रसमागमे

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະອົງຈະປະຫານກະສັດຜູ້ຊົ່ວທັງປວງ; ເມື່ອສົງຄາມຂອງພວກເກົາຣະວະເກີດຂຶ້ນ ແລະວົງວານກະສັດນັກຮົບທັງໝົດມາຊຸມນຸມກັນໃນສະໜາມຮົບ

Verse 143

सारथ्यमर्जुनस्यायं स्वयं देवः करिष्यति । निःक्षत्रियां धरां कृत्वा भोक्ष्यते शेषतां गताम्

ພຣະເທວະອົງນີ້ເອງຈະເປັນສາຣະທີຂອງອາຣຊຸນດ້ວຍພຣະອົງເອງ; ແລະເມື່ອທຳໃຫ້ແຜ່ນດິນປາສຈາກກຸ່ມກະສັດນັກຮົບ (ກະສັດຕຣິຍະ) ແລ້ວ ພຣະອົງຈະປົກຄອງແລະເສວຍສິ່ງທີ່ເຫຼືອຢູ່—ເຫຼືອເພີຍແຕ່ເສດສ່ວນ

Verse 144

सर्वं यदुकुलं चैव देवलोकं नयिष्यति । भीष्म उवाच । क एष वसुदेवस्तु देवकी का यशस्विनी

ແລະພຣະອົງຈະນຳວົງສາຍຢະດຸທັງໝົດໄປສູ່ເທວະໂລກ—ໂລກຂອງເທວະ. ພີສະມະກ່າວວ່າ: “ວະສຸເທວະນີ້ແມ່ນໃຜ ແລະ ເທວະກີຜູ້ມີກຽດສັກນັ້ນແມ່ນໃຜ?”

Verse 145

नंदगोपश्च कश्चैव यशोदा का महाव्रता । या विष्णुं पोषितवती यां स मातेत्यभाषत

ນັນທະໂຄປະແມ່ນໃຜ? ແລະ ຢະໂຊດາແມ່ນໃຜ—ນາງຜູ້ມີວຣະຕະອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ຜູ້ບຳລຸງລ້ຽງພຣະວິສນຸ ແລະຜູ້ທີ່ພຣະອົງເອີ້ນວ່າ “ແມ່”

Verse 146

या गर्भं जनयामास या चैनं समवर्द्धयत् । पुलस्त्य उवाच । पुरुषः कश्यपश्चासावदितिस्तत्प्रिया स्मृता

ຜູ້ທີ່ຖືພາ ແລະຜູ້ທີ່ລ້ຽງດູໃຫ້ເຕີບໃຫຍ່. ພຸລັສຕະຍະກ່າວວ່າ: “ບຸລຸດນັ້ນແມ່ນ ກັສຍະປະ ແລະ ອະດິຕິ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຄູ່ຮັກຂອງລາວ”

Verse 147

कश्यपो ब्रह्मणोंशस्तु पृथिव्या अदितिस्तथा । नंदो द्रोणस्समाख्यातो यशोदाथ धराभवत्

ກັດຊະຍະປະແທ້ຈິງແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະພຣະຫມາ; ອະດິຕີກໍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງທະຣາ (ແຜ່ນດິນ) ເຊັ່ນກັນ. ນັນດະໂດດເດັ່ນວ່າເປັນອະວະຕານຂອງໂດຣະນະ ແລະ ຍະໂຊດາກໍໄດ້ເປັນອະວະຕານຂອງທະຣາ ຄືແຜ່ນດິນ

Verse 148

अथकामान्महाबाहुर्देवक्याः समपूरयत् । ये तया कांक्षिताः पूर्वमजात्तस्मान्महात्मनः

ຕໍ່ມາ ຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່ (ມະຫາພາຫຸ) ໄດ້ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາຂອງເທວະກີ—ແມ່ນຄວາມປາຖະໜາທີ່ນາງເຄີຍໂຫຍຫາມາກ່ອນ—ໂດຍໃຫ້ກຳເນີດສິ່ງນັ້ນຈາກມະຫາຕະມະຜູ້ນັ້ນ

Verse 149

अचिरं स महादेवः प्रविष्टो मानुषीं तनुं । मोहयन्सर्वभूतानि योगाद्योगी समाययौ

ບໍ່ດົນນັ້ນ ມະຫາເທວະອົງນັ້ນໄດ້ເຂົ້າສູ່ກາຍມະນຸດ; ໂຍຄີຜູ້ມີ຤ິດດ້ວຍພະລັງໂຍຄະກໍມາຮອດ ເຮັດໃຫ້ສັດທັງປວງຫຼົງມົວແລະພິລຶກ

Verse 150

नष्टे धर्मे तथा यज्ञे विष्णुर्वृष्णिकुले विभुः । कर्तुं धर्मव्यवस्थानमसुराणां प्रणाशनम्

ເມື່ອທຳມະ ແລະ ພິທີຍັດຍະເສື່ອມຖອຍ ພຣະວິດສະນຸຜູ້ມີອຳນາດສູງສຸດຈະອຸບັດໃນວົງສ໌ວຣິດສະນິ—ເພື່ອສ້າງຕັ້ງລະບຽບແຫ່ງທຳມະຄືນໃໝ່ ແລະ ເພື່ອທຳລາຍອະສຸຣາ

Verse 151

रुक्मिणी सत्यभामा च सत्या नाग्निजिती तथा । सुमित्रा च तथा शैब्या गांधारी लक्ष्मणा तथा

ຣຸກມິນີ, ສັດຕະຍະພາມາ, ສັດຕະຍາ ແລະ ນາກນະຈິຕີ; ອີກທັງ ສຸມິຕຣາ ແລະ ໄຊບະຍາ; ແລະຍັງມີ ການທາຣີ ແລະ ລັກຊະມະນາ

Verse 152

सुभीमा च तथा माद्री कौशल्या विजया तथा । एवमादीनि देवीनां सहस्राणि च षोडश

ສຸພີມາ, ມາດຣີ, ເກົາສະລະຍາ ແລະ ວິຊະຍາ ເປັນຕົ້ນ—ດັ່ງນີ້ ເທວີທັງຫຼາຍມີຈໍານວນ 16,000 ນາງ.

Verse 153

रुक्मिणी जनयामास पुत्रान्शृणु विशारदान् । चारुदेष्णं रणेशूरं प्रद्युम्नञ्च महाबलम्

ຣຸກມິນີໄດ້ປະສູດພຣະໂອຣສ—ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັນ, ຈົ່ງຟັງ—ຄື ຈາຣຸເທດຊະນະ, ຣະເນຊູຣາຜູ້ກ້າຫານ, ແລະ ປຣະດຍຸມນະຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 154

सुचारुं चारुभद्रञ्च सदश्वं ह्रस्वमेव च । सप्तमञ्चारुगुप्तञ्च चारुभद्रञ्च चारुकं

ສຸຈາຣຸ, ຈາຣຸພັດຣະ, ສະດະຊະວະ ແລະ ຫຣັສວະ; ອີກທັງ ສັບຕະມະ, ຈາຣຸຄຸປຕະ, (ອີກຄັ້ງ) ຈາຣຸພັດຣະ ແລະ ຈາຣຸກະ.

Verse 155

चारुहासं कनिष्ठञ्च कन्याञ्चारुमतीं तथा । जज्ञिरे सत्यभामाया भानुर्भीमरथः क्षणः

ຈາກສັດຕະຍະພາມາ ໄດ້ເກີດ ຈາຣຸຫາສະ ພຣະໂອຣສອົງນ້ອຍສຸດ ແລະ ທິດານາມ ຈາຣຸມະຕີ; ອີກທັງ ພານຸ, ພີມະຣະຖະ ແລະ ກະສະນະ ກໍເກີດດ້ວຍ.

Verse 156

रोहितो दीप्तिमांश्चैव ताम्रबंधो जलंधमः । चतस्रो जज्ञिरे तेषां स्वसारश्च यवीयसीः

ໂຣຫິຕະ, ດີປຕິມານ, ຕາມຣະບັນທະ ແລະ ຈະລັນທະມະ ໄດ້ເກີດ; ແລະຍັງມີເອື້ອຍນ້ອງສາວສີ່ນາງເກີດຂຶ້ນດ້ວຍ, ພ້ອມທັງນ້ອງສາວຜູ້ນ້ອຍກວ່າຂອງພວກເຂົາເອງ.

Verse 157

जांबवत्याः सुतो जज्ञे सांबश्चैवातिशोभनः । सौरशास्त्रस्य कर्त्ता वै प्रतिमा मंदिरस्य च

ຈາກນາງ ຈາມບະວະຕີ ໄດ້ປະສູດບຸດຊາຍ—ຊາມບະ ຜູ້ງາມສະຫງ່າຍິ່ງ; ທ່ານເປັນຜູ້ຮຽບຮຽງ ສໍຣ-ຊາສະຕຣາ ແລະເປັນຜູ້ສ້າງພະຮູບພະສຸລິຍະເທວ ພ້ອມທັງວິຫານຂອງພະອົງດ້ວຍ।

Verse 158

मूलस्थाने निवेशश्च कृतस्तेन महात्मना । तुष्टेन देवदेवेन कुष्ठरोगो विनाशितः

ມະຫາຕະມະຜູ້ນັ້ນໄດ້ສ້າງຖິ່ນຖານຢູ່ທີ່ “ມູນສະຖານ” ອັນສັກສິດ; ແລະເມື່ອ ເທວະເທວ ພໍໃຈ ກໍໄດ້ທຳລາຍໂລກກຸດຖະ (ໂລກເຮື້ອນ) ໃຫ້ສິ້ນໄປ।

Verse 159

सुमित्रं चारुमित्रं च मित्रविंदा व्यजायत । मित्रबाहुः सुनीथश्च नाग्नजित्यां बभूवतुः

ມິດຕະວິນດາ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດ ສຸມິດຕະ ແລະ ຈາຣຸມິດຕະ; ແລະຈາກ ນາກນະຈິຕີ ໄດ້ເກີດ ມິດຕະບາຫຸ ແລະ ສຸນີຖະ ທັງສອງ।

Verse 160

एवमादीनि पुत्राणांसहस्राणि निशामय । अशीतिश्च सहस्राणां वासुदेवसुतास्तथा

ຈົ່ງຟັງເຖິງບຸດນັບພັນທີ່ເປັນໄປດັ່ງນີ້; ແລະໃນທຳນອງດຽວກັນ ພຣະວາສຸເທວ ກໍມີບຸດຈຳນວນ ແປດໝື່ນ ເຊັ່ນກັນ।

Verse 161

प्रद्युम्नस्य च दायादो वैदर्भ्यां बुद्धिसत्तमः । अनिरुद्धो रणे योद्धा जज्ञेस्य मृगकेतनः

ຈາກ ໄວດັຣພີ ໄດ້ເກີດ ອະນິຣຸດທະ ຜູ້ເປັນທາຍາດຂອງ ປຣະດຍຸມນະ—ເລີດດ້ວຍປັນຍາ ແລະເປັນນັກຮົບໃນສົງຄາມ—ມີເຄື່ອງໝາຍເປັນ ມຣິກ (ກວາງ)។

Verse 162

काम्या सुपार्श्वतनया सांबाल्लेभे तरस्विनम् । सत्त्वप्रकृतयो देवाः पराः पंच प्रकीर्तिताः

ກາມຍາ ບຸດສາວຂອງ ສຸປາຣະສະວະ ໄດ້ຮັບ ຕະຣັສວິນ ຜູ້ກ້າແຂງເປັນສາມີ. ພຣະເທວະສູງສຸດ 5 ພຣະອົງ ຜູ້ມີສະພາວະສັດຕະວະ ໄດ້ຖືກປະກາດໄວ້ດັ່ງນີ້.

Verse 163

तिस्रः कोट्यः प्रवीराणां यादवानां महात्मनां । षष्टिः शतसहस्राणि वीर्यवंतो महाबलाः

ມີຊາວຢາດະວະຜູ້ກ້າຫານ ແລະ ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ຈຳນວນສາມໂກຕິ ແລະຍັງມີອີກ ຫົກສິບລ້ານ—ລ້ວນແຕ່ມີວິລິຍະພາບ ແລະ ກຳລັງມະຫາສານ.

Verse 164

देवांशाः सर्व एवेह उत्पन्नास्ते महौजसः । दैवासुरे हता ये वा असुरास्तु महाबलाः

ຜູ້ທີ່ເກີດຂຶ້ນທີ່ນີ້ ລ້ວນແຕ່ເປັນສ່ວນແຫ່ງພຣະເທວະ ມີລັດສະໝີອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະອະສຸຣະຜູ້ມີພະລັງຫນັກແນ່ນັ້ນດ້ວຍ ຜູ້ຖືກສັງຫານໃນສົງຄາມລະຫວ່າງເທວະກັບອະສຸຣະ.

Verse 165

इहोत्पन्ना मनुष्येषु बाधंते सर्वमानवान् । तेषामुद्धरणार्थाय उत्पन्ना यादवे कुले

ເກີດມາໃນຫມູ່ມະນຸດໃນໂລກນີ້ ພວກເຂົາກໍເບຍດບຽນມະນຸດທັງປວງ. ເພື່ອການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ (ພຣະນາງ/ພຣະອົງ) ຈຶ່ງເກີດໃນວົງສາຢາດະວະ.

Verse 166

कुलानां शतमेकं च यादवानां महात्मनाम् । विष्णुस्तेषां प्रणेता च प्रभुत्वे च व्यवस्थितः

ໃນຫມູ່ຢາດະວະຜູ້ສູງສົ່ງ ມີວົງຕະກູນ 101 ວົງ. ພຣະວິສະນຸເປັນຜູ້ນຳ ແລະ ຜູ້ຊີ້ນຳຂອງພວກເຂົາ ສະຖິດມັ່ນໃນອຳນາດອະທິປະໄຕເຫນືອພວກເຂົາ.

Verse 167

निदेशस्थायिनस्तस्य ऋद्ध्यंते सर्वयादवाः । भीष्म उवाच । सप्तर्षयः कुबेरश्च यक्षो मणिधरस्तथा

ບັນດາຍາດະວະທັງປວງຜູ້ຢືນຢັນໃນພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ ຍ່ອມເຈີຣິນຮຸ່ງເຮືອງ. ພີສະມະກ່າວວ່າ: “ສັບຕະຣິຊີ, ກຸເບຣ, ແລະ ຢັກສະມະນິທະຣ ດ້ວຍ…”

Verse 168

सात्यकिर्नारदश्चैव शिवो धन्वंतरिस्तथा । आदिदेवस्तथाविष्णुरेभिस्तु सह दैवतैः

ສາຕະຍະກິ, ນາຣະດະ, ສິວະ ແລະ ທັນວັນຕະຣິ—ພ້ອມດ້ວຍອາທິເທບ ວິສນຸ—ໄດ້ປາກົດຮ່ວມກັນກັບເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ

Verse 169

किमर्थं सहसंभूताः सुरसम्भूतयः क्षितौ । भविष्याः कति वा चास्य प्रादुर्भावा महात्मनः

ເພາະເຫດໃດ ບັນດາຜູ້ເກີດຈາກເທວະເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງປາກົດຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນໃນໂລກ? ແລະໃນອະນາຄົດ ມະຫາຈິດຜູ້ນັ້ນຈະມີການປາກົດອີກກີ່ຄັ້ງ?

Verse 170

सर्वक्षेत्रेषु सर्वेषु किमर्थमिह जायते । यदर्थमिह संभूतो विष्णुर्वृष्ण्यंधके कुले

ໃນບັນດາເຂດສັກສິດທັງປວງ ເປັນເຫດໃດຈຶ່ງເກີດຢູ່ນີ້? ແລະເພາະຈຸດປະສົງໃດ ພຣະວິສນຸຈຶ່ງອະວະຕານຢູ່ນີ້ ໃນວົງສາ ວຶຣສນິ–ອັນທະກະ?

Verse 171

पुनःपुनर्मनुष्येषु तन्मे त्वं ब्रूहि पृच्छतः । पुलस्त्य उवाच । शृणु भूप प्रवक्ष्यामि रहस्यातिरहस्यकम् । यथा दिव्यतनुर्विष्णुर्मानुषेष्विह जायते

“ໃນຫມູ່ມະນຸດອີກແລ້ວອີກ—ຂ້າພະເຈົ້າຖາມ ທ່ານຈົ່ງບອກແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.” ປຸລັສຕະຍະກ່າວວ່າ: “ຟັງເຖີດ ໂອ້ພຣະຣາຊາ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍຄວາມລັບຍິ່ງກວ່າລັບ—ວ່າພຣະວິສນຸຜູ້ມີກາຍທິບ ເກີດຢູ່ນີ້ໃນຫມູ່ມະນຸດໄດ້ແນວໃດ.”

Verse 172

युगांते तु परावृत्ते काले प्रशिथिले प्रभुः । देवासुरमनुष्येषु जायते हरिरीश्वरः

ໃນທ້າຍຍຸກ ເມື່ອກາລະຫັນກັບ ແລະລະບຽບໂລກອ່ອນຄາຍ ພຣະເຈົ້າ—ພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນອິດສະວອນສູງສຸດ—ຈຶ່ງອຸບັດເກີດທ່າມກາງເທວະ ອະສຸຣ ແລະມະນຸດ।

Verse 173

हिरण्यकशिपुर्दैत्यस्त्रैलोक्यस्य प्रशासिता । बलिनाधिष्ठिते चैव पुनर्लोकत्रये क्रमात्

ໄດຕະຍະ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ເປັນຜູ້ປົກຄອງໄຕໂລກ; ແລະເມື່ອພຣະບະລີກໍຄອງອຳນາດ ອະທິປະໄຕເໜືອສາມໂລກກໍສືບຕໍ່ຜ່ານໄປຕາມລຳດັບອີກຄັ້ງ।

Verse 174

सख्यमासीत्परमकं देवानामसुरैः सह । युगाख्या दश संपूर्णा आसीदव्याकुलं जगत्

ເທວະແລະອະສຸຣມີມິດຕະພາບອັນໃກ້ຊິດຢ່າງຍິ່ງ. ຕະຫຼອດສິບຍຸກອັນຄົບຖ້ວນ ໂລກກໍຢູ່ຢ່າງສະຫງົບ ບໍ່ວຸ່ນວາຍ।

Verse 175

निदेशस्थायिनश्चापि तयोर्देवासुरा स्वयं । बद्धो बलिर्विमर्दोयं सुसंवृत्तः सुदारुणः

ເທວະແລະອະສຸຣທັງຫຼາຍເອງ ກໍຢູ່ໃນຄຳສັ່ງຂອງທັງສອງຝ່າຍ ແລະເຂົ້າຮ່ວມ. ພຣະບະລີຖືກມັດໄວ້ ແລະສົງຄາມບີບຄັ້ນນີ້ກໍເກີດຂຶ້ນ—ຮຸນແຮງຢ່າງຍິ່ງ ແລະນ່າສະພຶງກົວຫຼາຍ।

Verse 176

देवानामसुराणां च घोरः क्षयकरो महान् । कर्तुं धर्मव्यवस्थां च जायते मानुषेष्विह

ເພື່ອເທວະແລະອະສຸຣທັງສອງ ທີ່ນີ້ໃນຫມູ່ມະນຸດ ມີຜູ້ທຳລາຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ນ່າຢ້ານກົວ ແລະຮ້າຍແຮງ ອຸບັດຂຶ້ນ ເພື່ອສະຖາປະນາລະບຽບແຫ່ງທັມມະໃຫ້ຖືກຕ້ອງ।

Verse 177

भृगोः शापनिमित्तं तु देवासुरकृते तदा । भीष्म उवाच । कथं देवासुरकृते हरिर्देहमवाप्तवान्

ໃນເວລານັ້ນ ເນື່ອງດ້ວຍເຫດແຫ່ງຄຳສາບຂອງ ພຣິກຸ ອັນກ່ຽວພັນກັບເລື່ອງຂອງເທວະແລະອະສຸຣ—ພີສະມະກ່າວວ່າ: “ພຣະຫຣິ ຮັບກາຍໄດ້ແນວໃດ ເພື່ອເທວະແລະອະສຸຣ?”

Verse 178

दैवासुरं यथावृत्तं तन्मे कथय सुव्रत । पुलस्त्य उवाच । तेषां जयनिमित्तं वै संग्रामा स्युः सुदारुणाः

“ໂອ ຜູ້ມີພຣະວິນັຍອັນດີ, ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າຟັງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ວ່າເຫດການໃນສົງຄາມລະຫວ່າງເທວະແລະອະສຸຣເປັນແນວໃດ।” ພຸລັສຕະຍະຕອບວ່າ: “ເພື່ອຊັຍຊະນະຂອງແຕ່ລະຝ່າຍ ຈະມີສົງຄາມອັນດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງເກີດຂຶ້ນໃນພວກເຂົາ。”

Verse 179

अवतारा दशद्वौ च शुद्धा मन्वंतरे स्मृताः । नामधेयं समासेन शृणु तेषां विवक्षितम्

ໃນແຕ່ລະ ມັນວັນຕະຣະ ມີອະວະຕາຣອັນບໍລິສຸດ 12 ປະການທີ່ຖືກຈື່ຈຳ. ຈົ່ງຟັງໂດຍຫຍໍ້ ພຣະນາມຂອງພວກນັ້ນທີ່ຈະກ່າວເຖິງ.

Verse 180

प्रथमो नारसिंहस्तु द्वितीयश्चापि वामनः । तृतीयस्तु वराहश्च चतुर्थोऽमृतमंथनः

ອົງທຳອິດແມ່ນ ນະຣະສິງຫະ; ອົງທີສອງແມ່ນ ວາມະນະ. ອົງທີສາມແມ່ນ ວະຣາຫະ, ແລະອົງທີສີ່ແມ່ນການກວນມະຫາສະໝຸດທີ່ບັງເກີດ ອະມຣິຕະ.

Verse 181

संग्रामः पंचमश्चैव सुघोरस्तारकामयः । षष्ठो ह्याडीबकाख्यश्च सप्तमस्त्रैपुरस्तथा

“ອັນທີຫ້າ (ສົງຄາມ) ເອີ້ນວ່າ ສັງກຣາມະ, ແລະອີກອັນໜຶ່ງອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງແມ່ນ ຕາຣະກາມະຍະ. ອັນທີຫົກຮູ້ຈັກວ່າ ອາຑີບະກະ, ແລະອັນທີເຈັດແມ່ນສົງຄາມ ໄຕຣປຸຣະ ດ້ວຍ.”

Verse 182

अष्टमश्चांधकवधो नवमो वृत्रघातनः । ध्वजश्च दशमस्तेषां हालाहलस्ततः परं

ຕອນທີ 8 ແມ່ນການປະຫານອັນທະກະ; ຕອນທີ 9 ແມ່ນການສັງຫານວຶດຕຣະ. ຕອນທີ 10 ໃນບັນດານັ້ນແມ່ນເລື່ອງທະວະຊະ (ທຸງຊັຍ); ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນເຫດການຮາລາຫະລະ.

Verse 183

प्रथितो द्वादशस्तेषां घोरः कोलाहलस्तथा । हिरण्यकशिपुर्दैत्यो नरसिंहेन सूदितः

ໃນບັນດານັ້ນ ຕອນທີ 12 ໂດດເດັ່ນດ້ວຍນາມ ‘ໂກລາຫະລະ’ ອັນນ່າຢ້ານ; ທີ່ນັ້ນ ອະສູຣະ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ຖືກນະຣະສິງຫະ ປະຫານ.

Verse 184

वामनेन बलिर्बद्धस्त्रैलोक्याक्रमणे पुरा । हिरण्याक्षो हतो द्वंद्वे प्रतिवादे तु दैवतैः

ໃນການກ້າວຍ່າງຄອບຄຸມສາມໂລກໃນອະດີດ (ເພື່ອທວງຄືນ), ວາມະນະໄດ້ມັດບາລີ; ແລະ ຮິຣັນຍາກສະ ເມື່ອຢືນຕ້ານທວງທ່ານເທວະ ກໍຖືກເທວະທັງຫຼາຍປະຫານໃນຍຸດທະ.

Verse 185

दंष्ट्रया तु वराहेण समुद्रस्थो द्विधा कृतः । प्रह्लादो निर्जितो युद्धे इंद्रेणामृतमंथने

ແຕ່ວ່າ ວະຣາຫະ ດ້ວຍງາ (ດັນສະຕຣາ) ໄດ້ຜ່າຜູ້ຢູ່ໃນທະເລໃຫ້ແຕກເປັນສອງ; ແລະໃນຄາວກວນອະມຣິຕະ ປຣະຫລາດ ພ່າຍສຶກແກ່ອິນທຣະ.

Verse 186

विरोचनस्तु प्राह्लादिर्नित्यमिन्द्रवधोद्यतः । इंद्रेणैव च विक्रम्य निहतस्तारकामये

ວິໂຣຈະນະ ຜູ້ສືບສາຍຈາກປຣະຫລາດ ມຸ່ງໝາຍຈະປະຫານອິນທຣະຢູ່ເສມອ; ແຕ່ໃນສົງຄາມຕາຣະກາ ອິນທຣະເອງໄດ້ສະແດງວິກຣະມະ ແລ້ວປະຫານເຂົາ.

Verse 187

अशक्नुवत्सु देवेषु त्रिपुरं सोढुमासुरम् । मोहयित्वाऽमृते पीते गोरूपेणासुरारिणा

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍບໍ່ອາດຕ້ານທານຕຣິປຸຣະຂອງອະສຸຣະໄດ້ ສັດຕູແຫ່ງອະສຸຣະຈຶ່ງແປງເປັນຮູບງົວ ທຳໃຫ້ຫຼົງ ແລະດ້ວຍນັ້ນອະມຣິຕະຈຶ່ງຖືກດື່ມໄປ។

Verse 188

नासन्जीवयितुं शक्या भूयो भूयोमृतासुराः । निहता दानवाः सर्वे त्रैलोक्ये त्र्यंबकेण तु

ອະສຸຣະເຫຼົ່ານັ້ນຖືກສັງຫານຊ້ຳໆ ກໍບໍ່ອາດຊຸບຊີວິດຄືນໄດ້; ແທ້ຈິງແລ້ວ ທົ່ວໄຕຣໂລກ ດານະວະທັງປວງຖືກຕຣຽມບະກະ (ພຣະສິວະ) ປະຫານສິ້ນ।

Verse 189

असुराश्च पिशाचाश्च दानवाश्चांधके वधे । हता देवमनुष्यैस्ते पितृभिश्चैव सर्वशः

ໃນການປະຫານອັນທະກະ ອະສຸຣະ, ປິສາຈະ ແລະ ດານະວະ ທັງປວງຖືກທຳລາຍ—ຖືກສັງຫານຈາກທຸກດ້ານໂດຍເທວະ, ມະນຸດ ແລະ ປິຕຣຶ (ວິນຍານບັນພະບຸລຸດ) ດ້ວຍ।

Verse 190

संपृक्तो दानवैर्वृत्रो घोरे कोलाहले हतः । तदा विष्णुसहायेन महेंद्रेण निपातितः

ວຣິຕຣະທີ່ພົວພັນກັບດານະວະ ຖືກສັງຫານທ່າມກາງຄວາມໂກລາຫົນອັນນ່າຢ້ານ; ແລ້ວມະເຮນດຣະ (ອິນທຣະ) ໂດຍມີພຣະວິສນຸເປັນຜູ້ຊ່ວຍ ໄດ້ໂຄ່ນເຂົາລົງ।

Verse 191

हतस्ततो महेंद्रेण मायाछन्नस्तु योगवित् । वज्रेण क्षणमाविश्य विप्रचित्तिः सहानुगः

ຕໍ່ມາເຂົາຖືກມະເຮນດຣະ (ອິນທຣະ) ປະຫານ; ແຕ່ໂຍຄີຜູ້ຖືກມາຍາປົກຄຸມ ໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ວັຊຣະຊົ່ວຂະນະ ແລະ ວິປຣະຈິຕຕິພ້ອມອະນຸຍາຍຍັງຄົງດຳລົງຢູ່।

Verse 192

दैत्याश्च दानवाश्चैव संयुताः कृत्स्नशस्तु ते । एते दैवाऽसुरावृत्ताः संग्रामाद्वा दशैव तु

ພວກໄດຕະຍະ ແລະ ດານະວະທັງປວງ ກໍໄດ້ຊຸມນຸມກັນຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ກິດຂອງເທວະແລະອະສຸຣະທີ່ເກີດຈາກສົງຄາມນັ້ນ ແທ້ຈິງຖືກກ່າວວ່າເປັນສິບປະການ.

Verse 193

देवासुरक्षयकराः प्रजानां च हिताय वै । हिरण्यकशिपू राजा वर्षाणामर्बुदं बभौ

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ປະຊາຊົນ—ແລະເປັນຜູ້ນໍາໄປສູ່ຄວາມພິນາດຂອງເທວະແລະອະສຸຣະ—ພະຣາຊາຫິຣັນຍະກະຊິປຸ ປົກຄອງເປັນເວລາ 1 ອັຣບຸດ (ສິບລ້ານ) ປີ.

Verse 194

द्विसप्ततिं तथान्यानि नियुतान्यधिकानि तु । अशीति च सहस्राणि त्रैलोक्यैश्वर्यवानभूत्

ລາວໄດ້ຮັບອຳນາດເປັນໃຫຍ່ເຫນືອໄຕໂລກ ເປັນເວລາ 72 ພ້ອມດ້ວຍນິຍຸຕະ (ຫມື່ນໆ) ເພີ່ມເຕີມ ແລະອີກ 80,000 ປີ.

Verse 195

पर्यायेण तु राजाभूद्बलिर्वर्षार्बुदं पुनः । षष्ठिं चैव सहस्राणि नियुतानि च विंशतिं

ຕາມລໍາດັບແຫ່ງການ ບາລີໄດ້ເປັນພະຣາຊາອີກຄັ້ງ ປົກຄອງ 1 ອັຣບຸດ (ສິບລ້ານ) ປີ ແລະເພີ່ມອີກ 60,000 ກັບ 20 ນິຍຸຕະ.

Verse 196

बलिराज्याधिकारे तु यावत्कालश्च कीर्तितः । तावत्कालं तु प्रह्लादो निर्वृतो ह्यसुरैः सह

ເທົ່າໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ສໍາລັບການປົກຄອງແລະອໍານາດຂອງບາລີ ຕະຫຼອດເວລານັ້ນ ພຣະຫລາດກໍຢູ່ຢ່າງສະຫງົບອິ່ມໃຈ ພ້ອມກັບພວກອະສຸຣະ.

Verse 197

जयार्थमेते विज्ञेया असुराणां महौजसः । त्रैलोक्यमिदमव्यग्रं महेंद्रेणानुपाल्यते

ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າ ເຫຼົ່າອະສູນຜູ້ມີລິດເດດເຫຼົ່ານີ້ຢູ່ທີ່ນີ້ເພື່ອໄຊຊະນະ; ແລະ ໂລກທັງສາມນີ້ຍັງຄົງສະຫງົບສຸກ ໂດຍໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງຈາກພະມະເຫດ (ພະອິນ).

Verse 198

असम्पन्नमिदं सर्वं यावद्वर्षायुतं पुनः । पर्यायेणैव सम्प्राप्ते त्रैलोक्यं पाकशासने

ເລື່ອງທັງໝົດນີ້ຍັງຄົງບໍ່ສຳເລັດເປັນເວລາໜຶ່ງໝື່ນປີ; ຈາກນັ້ນ ເມື່ອເຖິງຜຽນການປົກຄອງ, ໂລກທັງສາມຈຶ່ງຕົກຢູ່ພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງ ປາກະສາດສະນະ (ພະອິນ).

Verse 199

ततोऽसुरान्परित्यज्य यज्ञो देवानगच्छत । यज्ञे देवानथ गते दितिजाः काव्यमब्रुवन्

ຈາກນັ້ນ, ພິທີບູຊາຍັນໄດ້ປະຖິ້ມເຫຼົ່າອະສູນ ແລະ ໄປຫາເຫຼົ່າເທວະດາ. ແລະ ເມື່ອພິທີບູຊາຍັນໄດ້ໄປຫາເຫຼົ່າເທວະດາແລ້ວ, ລູກຊາຍຂອງນາງດິຕິ ກໍໄດ້ກ່າວກັບ ກາວຢະ (ພະສຸກ).

Verse 200

दैत्या ऊचुः । हृतं मघवता राज्यं त्यक्त्वा यज्ञः सुरान्गतः । स्थातुं न शुक्नुमो ह्यत्र प्रविशामो रसातलम्

ເຫຼົ່າໄດດຍະກ່າວວ່າ: "ມະຄະວັນ (ພະອິນ) ໄດ້ຍຶດອານາຈັກຂອງພວກເຮົາໄປ. ພິທີບູຊາຍັນໄດ້ປະຖິ້ມພວກເຮົາໄປຫາເຫຼົ່າເທວະດາ. ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດຢູ່ທີ່ນີ້ໄດ້ອີກຕໍ່ໄປ; ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາລົງໄປສູ່ ຣະສາທົນ (ບາດານ) ເຖີດ."