Adhyaya 130
Vānaprastha-dharma and Tapas: Śiva–Umā Saṃvāda (Forest-Stage Discipline and Austerity)
Upa-parva: Āśrama-dharma Anuśāsana (Vānaprastha-dharma discourse)
Umā describes ascetics residing in pleasant regions—mountain springs, groves, and forest gardens—and asks Śaṅkara to state the “pious method” (vidhi) of vānaprasthas who live by their own bodies’ resources. Maheśvara enumerates a regulated program: thrice-daily ablution, worship of ancestors and deities, agnihotra and iṣṭi-homa procedures, gathering nīvāra grains, subsisting on fruits and roots, and using oils such as iṅguda and eraṇḍa for necessary unction. He adds yogic conduct and moral restraint—abandoning desire and anger—along with austerities like pañcatapa in summer, maṇḍūka-yoga discipline, vīrāsana, sleeping on bare ground, and practices termed śīta-yoga and agni-yoga. Dietary restraints range from water-only and air-only regimens to limited foods (algae, fallen leaves), with travel and dwelling prescribed “according to time, dharma, and rule.” The text integrates ritual obligations: pañca-yajña, nāga-pañcamī observance, aṣṭamī rites, cāturmāsya, and full-moon offerings; it frames forest renunciants as detached from household entanglements and oriented to higher worlds (Brahmaloka, Somaloka). Umā then asks about “siddhi-vāda” forest-dwellers who may be married; Śiva explains their discipline, emphasizing that sexuality is permitted only as rule-governed (ṛtu-kāla) and not by impulse. The discourse culminates in a virtue-ethical emphasis: granting “abhaya-dakṣiṇā” (assurance of safety), compassion, and especially ārjava (straightforwardness) as dharma’s core, contrasted with crookedness as adharma. Finally, Śiva lists outcome-claims (phalāni): specific vows and austerities are said to yield posthumous enjoyments in Gandharva, Nāga, Yakṣa, Varuṇa, Agni, Śakra, or “vīra” realms, and in some cases worldly sovereignty after prolonged discipline, thereby presenting a traditional motivational taxonomy for tapas.
Chapter Arc: युधिष्ठिर के प्रश्न से अध्याय खुलता है—‘दानों में सर्वोत्तम दान कौन-सा है, किस वस्तु को किस विधि से देना चाहिए?’ और भीष्म, गंगानन्दन, श्राद्ध-धर्म के गूढ़ रहस्य की ओर संकेत करते हैं। → वैशम्पायन के वचन से संवाद का भार बढ़ता है: भीष्म ‘धर्माणां परमं गुह्यम्’ बताने लगते हैं—पिण्ड, तर्पण, पितृगति, और विधि-भ्रंश से होने वाले दोषों का सूक्ष्म विवेचन; साथ ही यह जिज्ञासा उभरती है कि पिण्ड को जल में डालने जैसी क्रियाएँ वास्तव में किस देवता को तृप्त करती हैं और पितरों का उद्धार कैसे करती हैं। → पिण्डेषु त्रिषु या गति—तीन पिण्डों के फल और पितृलोक-गमन का निर्णायक कथन; तथा विशिष्ट कर्मों (वृषोत्सर्ग, वर्षा-ऋतु में दीपदान, अमावस्या को तिलोदक-तर्पण) के प्रत्यक्ष फल का उद्घोष—‘पितर सोमलोक को जाते हैं’ और ‘दीपदान से नरक का तम नष्ट होता है’। → भीष्म श्राद्ध को दान-धर्म का शिखर बताकर विधि, श्रद्धा, और उद्देश्य (पितृ-तृप्ति व कुल-रक्षा) को स्थिर करते हैं—संतानोत्पत्ति सहित पितृश्रद्धा को भी ‘दुर्गम नरक से प्रपितामहों के उद्धार’ का साधन कहा जाता है। → पिण्ड-क्रिया की सूक्ष्मता पर प्रश्न बना रहता है—‘कं वा प्रीणयते देवम्, कथं तारयते पितृन्’—अगले उपदेश में विधि के निर्णायक तर्क और अपवादों की अपेक्षा जगती है।
Shlokas
Verse 1
(दाक्षिणात्य अधिक पाठके २८६ श्लोक मिलाकर कुल ६७३ श्लोक हैं) # जी श्यु 8 पजञ्चविशर्त्याधिकशततमो< ध्याय: श्राद्धके विषयमें देवदूत और पितरोंका
ຢຸດທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: “ພຣະອາວຸໂສ (ປິຕາມະຫະ)! ໄດ້ເກີດເປັນມະນຸດ—ຊຶ່ງເປັນສະໜາມແຫ່ງການກະທຳອັນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ—ຄົນທຸກຍາກຜູ້ປາຖະໜາຄວາມດີສູງສຸດ ຄວນເຮັດຢ່າງໃດ?”
Verse 2
दानानामुत्तमं यच्च देयं यच्च यथा यथा । मान्यान् पूज्यांश्व गाड़ेय रहस्यं वक्तुमहसि
ຢຸດທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ກາງເກຍ ບຸດແຫ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ, ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກຄຳສອນອັນເປັນຄວາມລັບ: ທານໃດເປັນທານສູງສຸດໃນທານທັງປວງ, ຄວນໃຫ້ສິ່ງໃດ ແລະ ໃຫ້ຢ່າງໃດຈຶ່ງຖືກທຳນຽມ; ພ້ອມທັງ ຜູ້ໃດແທ້ທີ່ຄວນແກ່ການນັບຖື ແລະ ການບູຊາ.”
Verse 3
वैशम्पायन उवाच एवं पृष्टो नरेन्द्रेण पाण्डवेन यशस्विना । धर्माणां परम॑ गुह्ां भीष्म: प्रोवाच पार्थिवम्
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກຖາມດັ່ງນັ້ນໂດຍກະສັດປານດະວະຜູ້ມີກຽດສັກ, ພີສະມະ ຈຶ່ງເລີ່ມປະກາດແກ່ພຣະອົງ ອັນເປັນແກ່ນສານສູງສຸດ ແລະ ລັບລຶກທີ່ສຸດແຫ່ງທຳ—ເປັນຫຼັກນຳທາງອັນເລິກຊຶ້ງສຳລັບການປົກຄອງ ແລະ ຄວາມປະພຶດຊອບ.
Verse 4
भीष्म उवाच शृणुष्वावहितो राजन् धर्मगुह्दानि भारत । यथा हि भगवान् व्यास: पुरा कथितवान् मयि
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໂອ ຜູ້ສືບສາຍພະຣະຕະ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຖຶງຄວາມລັບລຶກແຫ່ງທຳ, ດັ່ງທີ່ພຣະວະຍາສະຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ເຄີຍສອນໄວ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າໃນການກ່ອນ.”
Verse 5
देवगुह्ामिदं राजन् यमेनाक्लिष्टकर्मणा । नियमस्थेन युक्तेन तपसो महतः फलम्
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ, ນີ້ແມ່ນຄຳສອນອັນເປັນທິບ ແລະເປັນຄວາມລັບ. ພະຍົມ—ຜູ້ມີການກະທຳບໍ່ຖືກລົບກວນ ແລະບໍລິສຸດ—ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ໃນການສຳລວມຕົນ ແລະຝຶກໂຍຄະຢ່າງມີວິໄນ, ຈຶ່ງບັນລຸມັນເປັນຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຕະປະອັນເລິກຊຶ້ງ»។
Verse 6
येन यः प्रीयते देव: प्रीयन्ते पितरस्तथा । ऋषय: प्रमथा: श्रीक्ष चित्रगुप्तो दिशां गजा:,जिससे देवता, पितर, ऋषि, प्रमथगण, लक्ष्मी, चित्रगुप्त और दिग्गज प्रसन्न होते हैं
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: «ດ້ວຍການກະທຳໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ເທວະອົງໃດອົງໜຶ່ງພໍໃຈ, ດ້ວຍການກະທຳນັ້ນເອງ ບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣະ) ກໍພໍໃຈ; ແລະດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ຣິສີທັງຫຼາຍ, ພຣະມະຖະຜູ້ຕິດຕາມ, ສຣີ (ລັກສະມີ), ຈິຕຣະຄຸບຕະ, ແລະຊ້າງແຫ່ງທິດທັງສີ່ ກໍພໍໃຈເຊັ່ນກັນ»។
Verse 7
ऋषिधर्म: स्मृतो यत्र सरहस्यो महाफल: । महादानफल चैव सर्वयज्ञफलं तथा,जिसमें महान् फल देनेवाले ऋषिधर्मका रहस्यसहित समावेश हुआ है तथा जिसके अनुष्ठानसे बड़े-बड़े दानों और सम्पूर्ण यज्ञोंका फल मिलता है
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: «ຄຳສອນນັ້ນຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນທຳຂອງຣິສີ—ພ້ອມດ້ວຍຄວາມລັບພາຍໃນ—ແລະໃຫ້ຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ຜູ້ໃດປະພຶດຕາມມັນ ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບທານອັນໃຫຍ່ ແລະເທົ່າກັບຜົນຂອງຍັດທັງປວງ»។
Verse 8
यश्चैतदेवं जानीयाज्ज्ञात्वा वा कुरुतेडनघ । सदोषो<दोषवांश्रेह तैर्गुणै: सह युज्यते
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ, ຜູ້ໃດເຂົ້າໃຈຄຳສອນນີ້ຕາມທີ່ກ່າວ ແລະເມື່ອເຂົ້າໃຈແລ້ວກໍດຳເນີນຊີວິດຕາມນັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ເຄີຍມີມົນທິນກໍຕາມ—ຈະພົ້ນຈາກມົນທິນນັ້ນ ແລະຖືກປະສານກັບຄຸນຄວາມດີເຫຼົ່ານັ້ນ ຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມປະເສີດ»។
Verse 9
दशसूनासमं चक्रं दशचक्रसमो ध्वज: । दशध्वजसमा वेश्या दशवेश्यासमो नृप:,दस कसाइयोंके समान एक तेली, दस तेलियोंके समान एक कलवार, दस कलवारोंके समान एक वेश्या और दस वेश्याओंके समान एक राजा है
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: «ຜູ້ທຳນ້ຳມັນ (ຜູ້ບີບນ້ຳມັນ) ຖືກນັບເທົ່າກັບຜູ້ຂ້າສັດສິບຄົນ; ຜູ້ກັ່ນ/ຜູ້ຂາຍເຫຼົ້າ ຖືກນັບເທົ່າກັບຜູ້ທຳນ້ຳມັນສິບຄົນ; ໂສເພນີ ຖືກນັບເທົ່າກັບຜູ້ຂາຍເຫຼົ້າສິບຄົນ; ແລະພະຣາຊາ ຖືກນັບເທົ່າກັບໂສເພນີສິບຄົນ»។
Verse 10
अर्धेनैतानि सर्वाणि नृपति: कथ्यतेडधिक: । त्रिवर्गसहितं शास्त्र पवित्र पुण्यलक्षणम्
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: «ກະສັດຖືກພັນລະນາວ່າຮັບສ່ວນແຫ່ງຄວາມຜິດຫນັກກວ່າ; ດັ່ງນັ້ນ ບາບເຫຼົ່ານີ້ຍັງບໍ່ເຖິງເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງບາບຂອງກະສັດ. ເພາະສະນັ້ນ ການຮັບທານຈາກກະສັດແມ່ນຖືກຫ້າມ. ຄຳສອນອັນສັກສິດທີ່ວາງໄວ້ເປົ້າໝາຍສາມປະການແຫ່ງຊີວິດ—ທຳມະ, ອັດຖະ, ແລະ ກາມ—ເປັນສິ່ງຊຳລະໃຈ ແລະເຜີຍແຈ້ງເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງບຸນ».
Verse 11
धर्मव्याकरणं पुण्यं रहस्यश्रवर्ण महत् । श्रोतव्यं धर्मसंयुक्त विहितं त्रिदशै: स्वयम्
«ໃນນັ້ນມີການອະທິບາຍທຳມະ ແລະຄວາມລັບແຫ່ງທຳມະ; ມັນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ເປັນການໃຫ້ໄດ້ຟັງຕັດສະວະອັນລຶກລັບອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ປະກອບດ້ວຍທຳມະ ແລະຖືກກຳນົດໄວ້ໂດຍເທວະດາທັງຫຼາຍໂດຍຕົນເອງ. ຄວນຟັງມັນ».
Verse 12
पितृणां यत्र गुह्यानि प्रोच्यन्ते श्राद्धकर्मणि । देवतानां च सर्वेषां रहस्यं कथ्यतेडखिलम्
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: «ໃນຄຳສອນນັ້ນ ໄດ້ເຜີຍແຈ້ງຫຼັກການອັນລຶກລັບກ່ຽວກັບພິທີ śrāddha ສຳລັບບັນພະບຸລຸດ; ແລະທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ຄວາມໝາຍພາຍໃນອັນຄົບຖ້ວນຂອງເທວະດາທັງປວງຖືກອະທິບາຍ—ພ້ອມດ້ວຍເຫດຜົນອັນລຶກລັບ ໄດ້ວາງໄວ້ທຳມະຂອງລຶສີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະໃຫ້ຜົນຫຼາຍ, ພ້ອມທັງຜົນຂອງຍັນຍາອັນໃຫຍ່ ແລະຜົນຂອງທານທຸກປະເພດ».
Verse 13
ऋषिधर्म: स्मृतो यत्र सरहस्यो महाफल: । महायज्ञफलं चैव सर्वदानफलं तथा
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: «ໃນຄຳສອນນັ້ນ ທຳມະຂອງລຶສີຖືກຈື່ຈຳໄວ້—ລຶກລັບ ມີຄວາມໝາຍພາຍໃນຄຸ້ມຄອງ ແລະໃຫ້ຜົນອັນໃຫຍ່; ແລະທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ຜົນຂອງຍັນຍາອັນໃຫຍ່ ແລະຜົນຂອງທານທຸກປະເພດກໍຖືກວາງໄວ້».
Verse 14
ये पठन्ति सदा मर्त्या येषां चैवोपतिष्ठति । श्रुत्वा च फलमाचचष्टे स्वयं नारायण: प्रभु:
«ມະນຸດໃດອ່ານຄຳສອນນັ້ນເປັນນິດ, ຜູ້ໃດທີ່ແກ່ນສານຂອງມັນເຂົ້າເຖິງໃນໃຈ, ແລະຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ຟັງຜົນຂອງມັນແລ້ວນຳໄປອະທິບາຍໃຫ້ຜູ້ອື່ນ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຍ່ອມກາຍເປັນພຣະນາຣາຍະນະໂດຍແທ້».
Verse 15
गवां फलं तीर्थफलं यज्ञानां चैव यत् फलम् | एतत् फलमवाप्रोति यो नरोडतिथिपूजक:,जो मानव अतिथियोंकी पूजा करता है, वह गोदान, तीर्थस्थान और यज्ञानुष्ठानका फल पा लेता है
ພີສະມະເວົ້າວ່າ: ຜົນບຸນຈາກການຖວາຍງົວ, ຜົນບຸນຈາກການໄປສູ່ຕີຣຖະ (ທ່ານ້ຳສັກສິດ), ແລະຜົນບຸນຈາກການປະກອບຍັດ—ຜູ້ໃດທີ່ເຄົາລົບ ແລະບູຊາແຂກ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນເທົ່າກັນ.
Verse 16
श्रोतार: श्रद्धधानाश्न येषां शुद्धं च मानसम् । तेषां व्यक्त जिता लोका: श्रद्धधानेन साधुना
ຜູ້ຟັງທີ່ມີສັດທາ ແລະມີໃຈບໍລິສຸດ—ສໍາລັບພວກເຂົາ ໂລກອັນດີງາມຖືກຊະນະໄດ້ຢ່າງແຈ້ງຊັດ ໂດຍສັດທາອັນດີງາມນັ້ນ; ພວກເຂົາຍ່ອມຊະນະໂລກແຫ່ງບຸນແນ່ນອນ.
Verse 17
मुच्यते किल्बिषाच्चैव न स पापेन लिप्यते । धर्म च लभते नित्यं प्रेत्य लोकगतो नर:
ພີສະມະເວົ້າວ່າ: ຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດ ຟັງຄໍາສອນແຫ່ງສາດສະຕຣະດ້ວຍສັດທາ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ ແລະຕໍ່ໄປກໍບໍ່ຖືກບາບເປື້ອນ. ລາວໄດ້ຮັບ ແລະປະພຶດທຳມະເປັນນິດ; ເມື່ອຕາຍແລ້ວ ຍ່ອມໄດ້ໄປສູ່ໂລກອັນສູງສົ່ງ.
Verse 18
कस्यचित् त्वथ कालस्य देवदूतो यदृच्छया । स्थितो हाुन्त्हितो भूत्वा पर्यईभाषत वासवम्,एक समयकी बात है, एक देवदूतने अकस्मात् पहुँचकर आकाशमें स्थित हो इन्द्रसे कहा--
ພີສະມະເວົ້າວ່າ: ຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນເວລາໜຶ່ງ ທູດເທວະຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ມາຮອດໂດຍບັງເອີນ. ລາວຢືນຢູ່ໃນຟ້າ ແລະໄດ້ກ່າວຕໍ່ວາສະວະ (ອິນທຣາ).
Verse 19
यौ तौ कामगुणोपेतावद्चिनौ भिषजां वरौ । आज्ञयाहं तयो: प्राप्त: सनरान् पितृदैवतान्
“ອັສວິນຄູ່ນັ້ນ—ເປັນແພດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ແລະພ້ອມດ້ວຍຄຸນລັກສະນະອັນນ່າຊົມ—ດ້ວຍຄໍາສັ່ງຂອງທ່ານທັງສອງ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້ ຫາເທວະ, ຫາພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ), ແລະຫາມະນຸດ” ເຂົາກ່າວ.
Verse 20
कस्माद्धि मैथुन श्राद्धे दातुर्भोक्तुश्च वर्जितम् । किमर्थ च त्रय: पिण्डा: प्रविभक्ता: पृथक् पृथक्
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ເປັນຫຍັງການຮ່ວມເພດຈຶ່ງຖືກຫ້າມໃນວັນເຮັດສຣາດທະ (śrāddha) ທັງຕໍ່ຜູ້ຖວາຍແລະພຣາຫມັນຜູ້ກິນອາຫານພິທີ? ແລະເພາະເຫດໃດຈຶ່ງແບ່ງປິນດະ (piṇḍa) ສາມກ້ອນໃຫ້ແຍກກັນ ກ້ອນຕໍ່ກ້ອນ?»
Verse 21
प्रथम: कस्य दातव्यो मध्यम: क्व च गच्छति । उत्तरश्न स्मृत: कस्य एतदिच्छामि वेदितुम्
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ປິນດະກ້ອນທຳອິດຄວນຖວາຍໃຫ້ໃຜ? ກ້ອນກາງໄປສູ່ໃສ? ແລະໃຜຈຶ່ງຖືກນັບວ່າເປັນຜູ້ກິນທ້າຍ? ຂ້ອຍປາຖະນາຈະຮູ້»
Verse 22
"प्रथम पिण्ड किसे देना चाहिये? दूसरा पिण्ड किसे प्राप्त होता तथा तीसरे पिण्डपर किसका अधिकार माना गया है? यह सब कुछ मैं जानना चाहता हूँ” ।।
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ປິນດະກ້ອນທຳອິດຄວນຖວາຍໃຫ້ໃຜ? ກ້ອນທີສອງໃຜເປັນຜູ້ໄດ້ຮັບ? ແລະກ້ອນທີສາມສິດທິເປັນຂອງໃຜ? ຂ້ອຍປາຖະນາຈະຮູ້ທັງໝົດນີ້»។ ເມື່ອທູດເທວະຜູ້ມີສັດທາໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນສອດຄ່ອງກັບທຳມະແລ້ວ ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະປິຕຣະ (Pitṛs) ຜູ້ສະຖິດຢູ່ທິດຕາເວັນອອກ—ຄວນແກ່ການນະມັດສະການ—ໄດ້ສັນລະເສີນຜູ້ເຄື່ອນໄຫວໃນອາກາດນັ້ນ ແລະຕອບກັບ.
Verse 23
पितर ऊचुः स्वागत ते<स्तु भद्रे ते श्रूयतां खेचरोत्तम । गूढार्थ: परम: प्रश्नो भवता समुदीरित:
ປິຕຣະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ຂໍຕ້ອນຮັບເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ເຄື່ອນໄຫວໃນອາກາດ! ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີມົງຄຸນ. ຄຳຖາມທີ່ເຈົ້າໄດ້ຍົກຂຶ້ນນັ້ນ ເປັນຄຳຖາມສູງສຸດ ແລະມີນັຍະລຶກລັບ. ຈົ່ງຟັງຄຳຕອບ»
Verse 24
भ्राद्धं दत्त्वा च भुक्त्वा च पुरुषो यः स्त्रियं ब्रजेत् । पितरस्तस्य तं॑ मासं तस्मिन् रेतसि शेरते
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ຜູ້ຊາຍໃດ ຫຼັງຈາກຖວາຍສຣາດທະ (śrāddha) ແລະກິນອາຫານແລ້ວ ໄປຫາຍິງເພື່ອຮ່ວມເພດ—ປິຕຣະຂອງຜູ້ນັ້ນຖືກກ່າວວ່າ ຈະນອນຢູ່ໃນນ້ຳເຊື້ອນັ້ນຕະຫຼອດເດືອນ»
Verse 25
प्रविभागं तु पिण्डानां प्रवक्ष्याम्यनुपूर्वश: । पिण्डो हाथस्ताद् गच्छंस्तु अप आविश्य भावयेत्
ພີສະມະ (Bhīṣma) ກ່າວວ່າ: «ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍຕາມລໍາດັບ ການແບ່ງສ່ວນຂອງປິນດະ (piṇḍa) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ໃນພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ທີ່ກໍານົດປິນດະສາມກ້ອນ ກ້ອນທໍາອິດຄວນສົ່ງລົງນ້ໍາ; ກ້ອນກາງໃຫ້ເມຍຂອງຜູ້ປະກອບພິທີກິນແຕ່ຜູ້ດຽວ; ແລະກ້ອນທີສາມ ຄວນຖວາຍໃສ່ໄຟ.»
Verse 26
पिण्डं तु मध्यमं तत्र पत्नी त्वेका समश्षुते । पिण्डस्तृतीयो यस्तेषां तै दद्याज्जातवेदसि
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ໃນນັ້ນ ປິນດະກ້ອນກາງ ໃຫ້ເມຍຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນກິນ. ແລະປິນດະກ້ອນທີສາມໃນບັນດານັ້ນ ຄວນຖວາຍແດ່ ຊາຕະເວດັສ (Jātavedas) ຄືໄຟສັກສິດ.»
Verse 27
एष श्राद्धविधि: प्रोक्तो यथा धर्मो न लुप्यते । पितरस्तस्य तुष्यन्ति प्रहष्टटनस: सदा
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ນີ້ແມ່ນວິທີສຣາດທະ (śrāddha) ທີ່ໄດ້ປະກາດໄວ້ ເພື່ອໃຫ້ທຳມະ (dharma) ບໍ່ຖືກທໍາລາຍ ຫຼືຫາຍໄປ. ພິຕຣະ (Pitṛs) ວິນຍານບັນພະບຸລຸດ ຍ່ອມພໍໃຈຕໍ່ຜູ້ປະກອບພິທີນັ້ນ ດ້ວຍໃຈຊື່ນບານເສມອ.»
Verse 28
देवदूत उवाच आनुपूर्व्येण पिण्डानां प्रविभाग: पृथक् पृथक्
ເທວະທູດກ່າວວ່າ: «ສ່ວນແບ່ງຂອງປິນດະ (piṇḍa) ຖືກແຈກຢາຍແຍກກັນ ແຕ່ລະສ່ວນຕາມລໍາດັບອັນຄວນ.»
Verse 29
एक: समुद्धृतः पिण्डो हाधस्तात् कस्य गच्छति
ເທວະທູດກ່າວວ່າ: «ປິນດະກ້ອນໜຶ່ງຖືກຍົກຂຶ້ນ—ໂອ້ ອະນິຈຈັງ! ມັນຈະຕົກລົງຂ້າງລຸ່ມໃຫ້ແກ່ໃຜ?»
Verse 30
मध्यमं तु तदा पत्नी भुद्धक्तेडनुज्ञातमेव हि
ໃນເວລານັ້ນ ພັນລະຍາຜູ້ຢູ່ໃນສະຖານະປານກາງ ກໍໄດ້ຮັບອະນຸຍາດແທ້—ໂດຍໄດ້ຮັບຄຳຍິນຍອມຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ເພື່ອໃຫ້ສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດ ດຳເນີນໄປຕາມລຳດັບປະເພນີ ແລະຕາມຄຳຍິນຍອມນັ້ນ.
Verse 31
अत्र यस्त्वन्तिम: पिण्डो गच्छते जातवेदसम्
ທີ່ນີ້ ປິນດາ (piṇḍa) ອັນສຸດທ້າຍໃນພິທີສົ່ງວິນຍານ ຖືກນຳໄປຖວາຍແກ່ ຈາຕະເວດະສ—ອັກນິ ໄຟຜູ້ຮັບແລະຂົນສົ່ງເຄື່ອງບູຊາ—ເປັນໝາຍວ່າພິທີສຸດທ້າຍໄດ້ສຳເລັດ ໂດຍມອບຜູ້ຕາຍໃຫ້ແກ່ລຳດັບອັນສັກສິດ ແລະໃຫ້ຜູ້ມີຊີວິດໄດ້ປະຕິບັດທຳມະຕໍ່ຜູ້ລ່ວງລັບ.
Verse 32
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं पिण्डेषु त्रिषु या गति:
“ຂ້ອຍປາດຖະນາຈະໄດ້ຟັງວ່າ: ໃນປິນດາ (piṇḍa) ທັງສາມປະເພດນັ້ນ ຊະຕາກຳຫຼືປາຍທາງຂອງຜູ້ໜຶ່ງເປັນຢ່າງໃດ?”
Verse 33
पितर ऊचु. सुमहानेष प्रश्नो वै यस्त्वया समुदीरित:
ພິຕຣະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ທູດເທວະຜູ້ເຄື່ອນໄຫວໃນຟ້າ! ຄຳຖາມທີ່ເຈົ້າຍົກຂຶ້ນນັ້ນ ຍິ່ງໃຫຍ່ແທ້. ເຈົ້າໄດ້ຖາມພວກເຮົາເຖິງຄວາມລັບອັນອັດສະຈັນ ແລະລະອຽດລຶກ. ແມ່ນແຕ່ເທວະ ແລະ ມຸນີທັງຫຼາຍ ກໍຍັງສັນລະເສີນພິທີກຳແຫ່ງບັນພະບຸລຸດ (pitṛ-karman) ນີ້; ເພາະມັນຄ້ຳຈຸນຄວາມກະຕັນຍູ, ການສືບສາຍຕະກູນ, ແລະໜ້າທີ່ທາງທຳມະຕໍ່ຜູ້ມາກ່ອນ.”
Verse 34
रहस्यमद्भुतं चापि पृष्टा: सम गगनेचर । एतदेव प्रशंसन्ति देवाश्न मुन॒यस्तथा
ທູດເທວະແຫ່ງຟ້າກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ທ່ອງໄປໃນຟ້າ, ພວກເຮົາຖືກຖາມແທ້ໆເຖິງເລື່ອງອັນອັດສະຈັນ ແລະເປັນຄວາມລັບ. ຄຳສອນນີ້ເອງ ເທວະ ແລະ ມຸນີທັງຫຼາຍກໍສັນລະເສີນ.” ໃນບົດບາດຂອງເລື່ອງ ຂໍ້ຄຳນີ້ວາງຄຳຖາມໃຫ້ເປັນຄວາມລັບທາງທຳມະອັນເລິກຊຶ້ງ ທີ່ຜູ້ມີອຳນາດສູງຮັບຮອງ ເພື່ອເຊີນຊວນໃຫ້ເຄົາລົບພິທີບັນພະບຸລຸດ ແລະໜ້າທີ່ໃນການນັບຖືຜູ້ກ່ອນ.
Verse 35
तेडप्येवं नाभिजानन्ति पितृकार्यविनिश्चयम् । वर्जयित्वा महात्मानं चिरजीविनमुत्तमम्
ແມ່ນແຕ່ພວກເຂົາເອງກໍບໍ່ຮູ້ແຈ້ງຖືກຕ້ອງເຖິງການຕັດສິນໃຈວ່າຄວນເຮັດຫຍັງເພື່ອບັນພະບຸລຸດ (ໜ້າທີ່ຕໍ່ປິຕຣະ) ໃນທຳນອງນີ້—ນອກເສຍແຕ່ມະຫາວິນຍານຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ດີເລີດ ຜູ້ມີອາຍຸຍືນຍາວ ຜູ້ດຽວທີ່ບໍ່ຄວນຖືກຕັດອອກຈາກຄວາມເຂົ້າໃຈນີ້.
Verse 36
त्रयाणामपि पिण्डानां श्रुत्वा भगवतो गतिम्
ເມື່ອໄດ້ຟັງຈາກພຣະວິສນຸເຖິງເສັ້ນທາງອັນກຳນົດໄວ້ຂອງປິນດາທັງສາມ ລາວຈຶ່ງເຂົ້າໃຈຄວາມລຶກລັບພາຍໃນຂອງພິທີສຣາດທະ. «ໂອ ທູດເທວະ!» ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ «ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ຖາມເຖິງການຕັດສິນອັນແນ່ນອນຂອງວິທີສຣາດທະ ບັດນີ້ຈະອະທິບາຍຜົນຂອງປິນດາທັງສາມ. ຈົ່ງຟັງຂ້າດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈຢ່າງເຕັມທີ».
Verse 37
देवदूतेन यः पृष्ट: श्राद्धस्य विधिनिश्चय: । गतिं त्रयाणां पिण्डानां शृणुष्वावहितो मम
ທູດເທວະກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າໄດ້ຖາມຂ້າເຖິງກົດແລະການຕັດສິນອັນຖືກຕ້ອງຂອງພິທີສຣາດທະ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ ໃນຂະນະທີ່ຂ້າອະທິບາຍເສັ້ນທາງແລະຈຸດໝາຍຂອງປິນດາທັງສາມ».
Verse 38
अपो गच्छति यो ह्वात्र शशिनं होष प्रीणयेत् । शशी प्रीणयते देवान् पितृश्चैव महामते
ທູດເທວະກ່າວວ່າ: «ໃນທີ່ນີ້ ຜູ້ໃດຖວາຍນ້ຳ ແລະເຮັດໃຫ້ພຣະຈັນພໍໃຈ—ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ໃຫ້ແນ່—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເຮັດໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະບັນພະບຸລຸດພໍໃຈດ້ວຍ, ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັນ».
Verse 39
महामते! इस श्राद्धमें जो पहला पिण्ड पानीके भीतर चला जाता है, वह चन्द्रमाको तृप्त करता है और चन्द्रमा स्वयं देवता तथा पितरोंको तृप्त करते हैं ।।
ທູດເທວະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັນ! ໃນພິທີສຣາດທະນີ້ ປິນດາກ້ອນທຳອິດທີ່ລົງໄປໃນນ້ຳ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ພຣະຈັນອິ່ມໃຈ. ແລະພຣະຈັນເອງກໍຫຼຽວລ້ຽງ ແລະເຮັດໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍກັບບັນພະບຸລຸດອິ່ມໃຈ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ເມື່ອພັນລະຍາຂອງຜູ້ປະກອບພິທີ—ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່—ກິນປິນດາກ້ອນກາງ ບັນພະບຸລຸດທີ່ພໍໃຈດ້ວຍການນັ້ນ ຈະປະທານບຸດໃຫ້ແກ່ຊາຍຜູ້ປາຖະໜາລູກ».
Verse 40
हव्यवाहे तु यः पिण्डो दीयते तन्निबोध मे । पितरस्तेन तृप्यन्ति प्रीता:ः कामान् दिशन्ति च
ທູດເທວະກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຮູ້ຈາກເຮົາເຖິງບິນ (piṇḍa) ອາຫານບູຊາທີ່ນຳໄປວາງລົງໃນໄຟ. ດ້ວຍການບູຊານັ້ນ ພິຕຣ (Pitṛs) ວິນຍານບັນພະບຸລຸດ ຈະອິ່ມໃຈ; ແລະເມື່ອພວກເຂົາພໍໃຈ ກໍຈະປະທານໃຫ້ຄົນສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ»។
Verse 41
एतत् ते कथित सर्व त्रिषु पिण्डेषु या गति: । ऋत्विग्यो यजमानस्य पितृत्वमनुगच्छति
«ທັງໝົດນີ້ເຮົາໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ ທັງເສັ້ນທາງແລະຜົນທີ່ເກີດຈາກບິນ (piṇḍa) ທັງສາມ. ພຣາຫມັນຜູ້ປະກອບພິທີ (ṛtvij) ທີ່ຖືກເຊີນມາຮັບປະທານອາຫານສຣາດທະ (śrāddha) ຈະຖືກນັບວ່າ ໃນວັນນັ້ນເປັນດັ່ງບິດາຂອງຜູ້ບູຊາ; ດັ່ງນັ້ນ ໃນວັນນັ້ນການຮ່ວມເພດຈຶ່ງຖືກເຫັນວ່າຄວນຫຼີກລ້ຽງ ເພາະຄວາມເຄົາລົບແລະວິໄນພິທີ»។
Verse 42
तस्मिन्नहनि मन्यन्ते परिहार्य हि मैथुनम् । शुचिना तु सदा श्राद्धं भोक्तव्यं खेचरोत्तम
«ໃນວັນນັ້ນ ພວກເຂົາເຫັນວ່າ ການຮ່ວມເພດຄວນຫຼີກລ້ຽງແທ້. ແລະຜູ້ທີ່ຊຳລະກາຍ (ດ້ວຍການອາບນ້ຳ ແລະອື່ນໆ) ຄວນຮັບປະທານອາຫານສຣາດທະ (śrāddha) ຢູ່ເສມອ. ໂອ ຜູ້ເດີນຟ້າຜູ້ປະເສີດ!»
Verse 43
ये मया कथिता दोषास्ते तथा स्युर्न चान्यथा । तस्मात् स्नात:ः शुचि: क्षान्तः श्राद्ध भुञज्जीत वै द्विज:
«ຄວາມຜິດທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວໄວ້ ຈະເກີດຂຶ້ນຕາມນັ້ນແທ້ ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນ (dvija) ຄວນອາບນ້ຳ ໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຄວບຄຸມຕົນ ແລ້ວຈຶ່ງຮັບປະທານອາຫານສຣາດທະ (śrāddha)»។
Verse 44
मैंने जो दोष बताये हैं, वे वैसे ही प्राप्त होते हैं। इसमें कोई परिवर्तन नहीं होता; अतः ब्राह्मण स्नान करके पवित्र एवं क्षमाशील हो श्राद्धमें भोजन करे ।।
ທູດເທວະກ່າວວ່າ: «ຄວາມຜິດທີ່ເຮົາຊີ້ແຈງໄວ້ ຈະໃຫ້ຜົນຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ຢ່າງແນ່ນອນ; ກົດນີ້ບໍ່ມີການປ່ຽນແປງ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນຄວນອາບນ້ຳ ໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະມີໃຈອະໄພ ແລ້ວຈຶ່ງຮັບປະທານອາຫານສຣາດທະ (śrāddha). ຜູ້ໃດທີ່ຖວາຍທານສຣາດທະໃນທຳນອງນີ້ ວົງສາວົງຕະກູນຈະເພີ່ມພູນ.» ຫຼັງຈາກພິຕຣ (Pitṛs) ໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນັກບຳເນັດຕະປະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ນາມ ວິດຍຸດປຣະພາ (Vidyutprabha) ຈຶ່ງຍົກຄຳຖາມຂອງຕົນຂຶ້ນ។
Verse 45
आदित्यतेजसा तस्य तुल्यं रूप॑ प्रकाशते | स च धर्मरहस्यानि श्रुत्वा शक्रमथाब्रवीत्
ດ້ວຍລັງສີແຫ່ງພຣະອາທິດ ຮູບກາຍຂອງທ່ານສ່ອງສະຫວ່າງອອກ ເທົ່າທຽມດ້ວຍຄວາມຮຸ່ງໂຮງນັ້ນ. ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຟັງຄວາມລັບແຫ່ງທຳມະແລ້ວ ທ່ານຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ດັ່ງນີ້.
Verse 46
उनका रूप सूर्यके समान तेजसे प्रकाशित हो रहा था। उन्होंने धर्मके रहस्योंको सुनकर इन्द्रसे पूछा-- ।।
ທູດເທວະກ່າວວ່າ: «ມະນຸດຜູ້ຖືກໂມຫະປົກຄຸມ ກໍ່ກະທຳຄວາມຮຸນແຮງຕໍ່ສັດທີ່ເກີດໃນຍົນິທີ່ບໍ່ແມ່ນມະນຸດ—ຂ້າແມງໄມ້ ມົດ ງູ ແກະ ແລະຍັງທັງສັດແລະນົກອີກດ້ວຍ. ເມື່ອໄດ້ຟັງຄວາມລັບອັນລະອຽດແຫ່ງທຳມະແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖາມອິນທຣາ: ເປັນເຫດໃດມະນຸດຜູ້ຖືກອະວິຊາຄອບງຳ ຈຶ່ງເຮັດຮ້າຍສັດອ່ອນແອເຫຼົ່ານັ້ນ?»
Verse 47
ततो देवगणा: सर्वे ऋषयश्न॒ तपोधना:
ແລ້ວຕໍ່ມາ ໝູ່ເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍລະສີຜູ້ມີທະນະແຫ່ງຕະປະ ກໍ່ປາກົດຕົວພ້ອມກັນ.
Verse 48
पितरश्न महाभागा: पूजयन्ति सम तं मुनिम् । उनका यह प्रश्न सुनकर सम्पूर्ण देवता, तपोधन ऋषि तथा महाभाग पितर विद्युत्प्रभ मुनिकी भूरि-भूरि प्रशंसा करने लगे ।।
ພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຜູ້ມີບຸນຍາທິການ ໄດ້ບູຊາມຸນີນັ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຖາມນັ້ນ ເທວະທັງປວງ ລະສີຜູ້ມີທະນະແຫ່ງຕະປະ ແລະພິຕຣະຜູ້ມີບຸນຍາທິການ ພາກັນສັນລະເສີນມຸນີຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຟ້າຜ່ານັ້ນຢ່າງຫຼາຍ. ແລ້ວສັກຣະ (ອິນທຣາ) ກ່າວເອີ້ນນາມສະຖານທີ່ສັກສິດອັນລືຊື່—ກຸຣຸເກດຕຣະ, ຄະຍາ, ຄົງຄາ, ປຣະພາສະ, ແລະ ປຸສກະຣະ.
Verse 49
एतानि मनसा ध्यात्वा अवगाहेत् ततो जलम् । तथा मुच्यति पापेन राहुणा चन्द्रमा यथा
ສັກຣະກ່າວວ່າ: «ໃຫ້ພິຈາລະນາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໃນໃຈກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງລົງອາບນ້ຳ. ດ້ວຍວິທີນີ້ ຄົນຈະພົ້ນຈາກບາບ—ເຫມືອນດວງຈັນພົ້ນຈາກການກຳຂອງຣາຫຸ.»
Verse 50
इन्द्र बोले--मुने! मनुष्यको चाहिये कि कुरुक्षेत्र, गया, गंगा, प्रभास और पुष्करक्षेत्रका मन-ही-मन चिन्तन करके जलमें स्नान करे। ऐसा करनेसे वह पापसे उसी प्रकार मुक्त हो जाता है, जैसे चन्द्रमा राहुके ग्रहणसे ।।
ສັກກະ (ອິນທຣະ) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ນັກບຳເນັດ! ມະນຸດຄວນອາບນ້ຳ ໂດຍໃນໃຈພິຈາລະນາລະລຶກເຖິງທົ່ງສັກສິດ ຄື ກຸຣຸເກສະຕຣະ, ຄະຍາ, ແມ່ນ້ຳຄັງຄາ, ປຣະພາສ ແລະ ປຸສະກະຣະ. ເມື່ອເຮັດແບບນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນພົ້ນບາບ ເຫມືອນດວງຈັນພົ້ນຈາກຄຣາສຂອງຣາຫູ. ລາວເປັນດັ່ງຜູ້ອາບມາສາມມື້; ດຳລົງຢູ່ໂດຍບໍ່ກິນອາຫານ; ແລະຜູ້ໃດສຳຜັດຫຼັງງົວ ແລ້ວກ້ອມນົບນ້ອມ ຍ່ອມໄດ້ບຸນຕາມທີ່ກ່າວໄວ້.»
Verse 51
जो मनुष्य गायकी पीठ छूता और उसकी पूँछको नमस्कार करता है, वह मानो उपर्युक्त तीर्थोमें तीन दिनतक उपवासपूर्वक रहकर स्नान कर लेता है ।।
ສັກກະ (ອິນທຣະ) ປະກາດວ່າ: «ຜູ້ໃດສຳຜັດບ່ອນທີ່ງົວນອນພັກ ແລະນົບນ້ອມຕໍ່ຫາງຂອງນາງ ຍ່ອມໄດ້ບຸນ ດັ່ງຜູ້ອົດອາຫານສາມມື້ ແລະອາບນ້ຳຢູ່ຕາມທ່ານ້ຳສັກສິດທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ.» ແລ້ວ ວິດຍຸດປຣະພາ ໄດ້ກ່າວກັບ ວາສະວະ (ອິນທຣະ) ວ່າ: «ນີ້ແມ່ນທຳທີ່ລະອຽດຍິ່ງກວ່າ—ຈົ່ງເຂົ້າໃຈໃຫ້ແຈ້ງ, ໂອ ຊະຕະກຣະຕຸ!»
Verse 52
तदनन्तर विद्युत्प्रभने इन्द्रसे कहा--“शतक्रतो! यह सूक्ष्मतर धर्म मैं बता रहा हूँ। इसे ध्यानपूर्वक सुनिये ।। घृष्टो वटकषायेण अनुलिप्त: प्रियंगुणा । क्षीरेण षष्टिकान् भुक््त्वा सर्वपापै: प्रमुच्यते
ຕໍ່ມາ ອິນທຣະຜູ້ສະຫວ່າງດັ່ງຟ້າຜ່າ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຊະຕະກຣະຕຸ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກກົດແຫ່ງທຳທີ່ລະອຽດຍິ່ງກວ່າ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຈົດຈໍ່ ແລະຈົ່ງຈື່ຈຳ. ຜູ້ໃດຖູກາຍດ້ວຍນ້ຳຕົ້ມຈາກເປືອກໄມ້ບັນຍັນ (ວະຕະ), ທາດ້ວຍ priyaṅgu, ແລ້ວກິນເຂົ້າ ṣaṣṭika ກັບນົມ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.»
Verse 53
“बरगदकी जटासे अपने शरीरको रगड़े, राईका उबटन लगाये और दूधके साथ साठीके चावलोंकी खीर बनाकर भोजन करे तो मनुष्य सब पापोंसे मुक्त हो जाता है ।।
ອິນທຣະກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດຖູກາຍດ້ວຍຮາກຫ້ອຍຂອງຕົ້ນບັນຍັນ (ບະຣະກະດ), ທາຜົງຂັດກາຍຈາກເມັດມັດສະຕາດ, ແລ້ວກິນຂ້າວ ṣaṣṭika ຕົ້ມກັບນົມເປັນຂອງຫວານ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ. ຈົ່ງຟັງອີກຄວາມລັບໜຶ່ງ—ຄຳສອນອັນເລິກລັບທີ່ບັນດາຣິສີໄດ້ພິຈາລະນາ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນມັນຈາກປາກພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ ໃນທີ່ປະທັບຂອງ ສະຖານຸ (ສິວະ).»
Verse 54
रुद्रेण सह देवेश तन्निबोध शचीपते । “एक दूसरा गूढ़ रहस्य, जिसका ऋषियोंने चिन्तन किया है, सुनिये। इसे मैंने भगवान् शंकरके स्थानमें भाषण करते हुए बृहस्पतिजीके मुखसे भगवान् रुद्रके साथ ही सुना था। देवेश! शचीपते! उसे ध्यानपूर्वक सुनिये ।।
ອິນທຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຈອມເທວະ, ໂອ ສາມີແຫ່ງສະຈີ, ຈົ່ງເຂົ້າໃຈເລື່ອງນີ້ພ້ອມກັບ ຣຸດຣະ. ຈົ່ງຟັງຄວາມລັບອັນເລິກຊຶ້ງອີກປະການ ທີ່ບັນດາຣິສີໄດ້ພິຈາລະນາ. ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍຍິນມັນຈາກປາກພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ ໃນສະຖານທີ່ຂອງພຣະສັງກະຣະ ໂດຍມີພຣະຣຸດຣະຢູ່ຕໍ່ໜ້າ. ໂອ ຈອມເທວະ, ໂອ ສະຈີປະຕິ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຈົດຈໍ່. ຜູ້ໃດຂຶ້ນພູ ແລ້ວກ່ອນກິນອາຫານ ຢືນຂາດຽວ ຍົກແຂນທັງສອງ ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ ແລະເບິ່ງໄປຫາໄຟແລະຟ້າ—ຜູ້ນັ້ນມີຕະປະສະຍາອັນໃຫຍ່ ແລະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບການອົດອາຫານ.»
Verse 55
निरीक्षेत निराहार ऊर्ध्वबाहुः कृताज्जलि: । तपसा महता युक्त उपवासफलं लभेत्
ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດບໍ່ກິນອາຫານ ຢືນດ້ວຍຄວາມສຳລວມ ຍົກແຂນຂຶ້ນ ປະນົມມື ແລະຈ້ອງມອງດ້ວຍສະຕິຢ່າງມັ່ນຄົງ—ຜູ້ນັ້ນມີຕະປະສະຍາອັນໃຫຍ່ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນແຫ່ງອຸປະວາສ (ການອົດອາຫານ)».
Verse 56
रश्मिभिस्तापितो<र्कस्य सर्वपापमपोहति । ग्रीष्मकाले5थ वा शीते एवं पापमपोहति
ສັກຣະ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດຖືກອົບອຸ່ນດ້ວຍລັງສີແຫ່ງຕາເວັນ ຍ່ອມປັດເປົ່າບາບທັງປວງ. ຈະເປັນລະດູຮ້ອນ ຫຼືລະດູໜາວ ການອົບອຸ່ນດ້ວຍລັງສີຕາເວັນກໍລົບບາບໄດ້ເຊັ່ນນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນມະນຸດຈຶ່ງພົ້ນຈາກຄວາມຜິດ; ແລະເມື່ອພົ້ນບາບແລ້ວ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມສະຫວ່າງອັນຍືນຍົງ—ສ່ອງໄສດ້ວຍລັດສະໝີຂອງຕົນເອງດັ່ງຕາເວັນ ແລະສະຫວ່າງດັ່ງຈັນທຣາ».
Verse 57
ततः पापात् प्रमुक्तस्य द्युतिर्भवति शाश्वती । तेजसा सूर्यवद् दीप्तो भ्राजते सोमवत् पुन:
ສັກຣະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອພົ້ນຈາກບາບແລ້ວ ຄວາມສະຫວ່າງອັນຍືນຍົງຍ່ອມເກີດຂຶ້ນໃນຜູ້ນັ້ນ. ລຸກໂຊດດ້ວຍຕະເຈົາຂອງຕົນເອງດັ່ງຕາເວັນ ແລະສ່ອງໄສອີກຄັ້ງດັ່ງຈັນທຣາ».
Verse 58
मध्ये त्रिदशवर्गस्य देवराज: शतक्रतुः । उवाच मधुरं वाक्यं बृहस्पतिमनुत्तमम्
ໃນທ່າມກາງຊຸມນຸມເທວະດາ ສັກຣະ—ອິນທຣະ ພະຣາຊາແຫ່ງເທວະດາ ຜູ້ໂດ່ງດັງດ້ວຍພິທີບູຊາຮ້ອຍຄັ້ງ—ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນຫວານຊື່ນ ແກ່ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ ຜູ້ຫາຜູ້ເທົ່າບໍ່ໄດ້.
Verse 59
तत्पश्चात् देवराज शतक्रतु इन्द्रने देवमण्डलीके बीचमें अपने सर्वश्रेष्ठ गुरु बृहस्पतिजीसे मधुर वाणीमें कहा-- ।।
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ອິນທຣະ—ພະຣາຊາແຫ່ງເທວະດາ ຜູ້ໂດ່ງດັງດ້ວຍພິທີບູຊາຮ້ອຍຄັ້ງ—ໄດ້ກ່າວໃນທ່າມກາງຊຸມນຸມເທວະດາ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນຕໍ່ອາຈານຜູ້ສູງສຸດ ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິວ່າ: «ໂອ ພຣະອົງຜູ້ຈະເລີນ! ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍຕາມລຳດັບ ຖຶງຄວາມເລິກລັບຂອງທັມມະທີ່ນຳສຸກແກ່ມະນຸດ ແລະຂໍໃຫ້ກ່າວເຖິງຂໍ້ບົກພ່ອງທີ່ເກີດຄຽງຄູ່ກັບຄວາມລັບນັ້ນດ້ວຍ».
Verse 60
ब॒हस्पतिर्वाच प्रतिमेहन्ति ये सूर्यमनिलं द्विषते च ये । हव्यवाहे प्रदीप्ते च समिधं ये न जुह्नति
ພຣະບຣິຫັສປະຕິກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດທີ່ຕີທຳລາຍຮູບບູຊາ, ຜູ້ໃດທີ່ດ່າປະມາດພຣະອາທິດແລະພຣະວາຍຸ, ແລະຜູ້ໃດທີ່ເມື່ອໄຟຍັດຍະບູຊາລຸກໂຊນແລ້ວຍັງບໍ່ຖວາຍໄມ້ສະມິດ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນກະທຳດ້ວຍຈິດຕໍ່ຕ້ານຕໍ່ລະບຽບອັນສັກສິດ.
Verse 61
बालवसत्सां च ये धेनुं दुहन्ति क्षीरकारणात् । तेषां दोषान् प्रवक्ष्यामि तान् निबोध शचीपते
ສັກຣະກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດທີ່ບີບນົມຈາກແມ່ງົວທີ່ຍັງມີລູກງົວນ້ອຍ ເພື່ອໄດ້ນົມຢ່າງດຽວ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງຄວາມຜິດຂອງຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ. ຈົ່ງຟັງໃຫ້ດີ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສະຈີ.”
Verse 62
बृहस्पतिजीने कहा--शचीपते! जो सूर्यकी ओर मुँह करके मूत्र त्याग करते हैं, वायुदेवसे द्वेष रखते हैं अर्थात् वायुके सम्मुख मूत्र त्याग करते हैं, जो प्रज्वलित अम्निमें समिधाकी आहुति नहीं देते तथा जो दूधके लोभसे बहुत छोटे बछड़ेवाली धेनुको भी दुह लेते हैं, उन सबके दोषोंका वर्णन करता हूँ। ध्यानपूर्वक सुनो ।।
ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ກ່າວວ່າ: “ໂອ ວາສະວະ! ຜູ້ໃດທີ່ປັດສະວະໂດຍຫັນໜ້າໄປຫາພຣະອາທິດ, ຜູ້ໃດທີ່ມີຄວາມຊັງຕໍ່ພຣະວາຍຸ ຄືປັດສະວະຕໍ່ໜ້າລົມ, ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຖວາຍໄມ້ສະມິດໃນໄຟຍັດຍະທີ່ລຸກໂຊນ, ແລະຜູ້ໃດທີ່ເພາະໂລບນົມ ກໍຍັງບີບນົມແມ່ງົວທີ່ມີລູກງົວນ້ອຍຫຼາຍ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນລະນາຄວາມຜິດຂອງພວກເຂົາທັງໝົດ. ຈົ່ງຟັງໃຫ້ດີ. ພຣະອາທິດ, ພຣະວາຍຸ, ພຣະອັກນິ (ຜູ້ຮັບແລະຂົນສົ່ງເຄື່ອງບູຊາ) ແລະງົວຜູ້ເປັນແມ່ຂອງໂລກ—ທັງໝົດນີ້ ຖືກສ້າງໂດຍພຣະສະວະຍຳພູ (ພຣະພຣະຫມາ).”
Verse 63
लोकांस्तारयितुं शक्ता मर्त्येंष्वेतेषु देवता: । सर्वे भवन्त: शृण्वन्तु एकैकं धर्मनिश्चयम्
ເທວະດາເຫຼົ່ານີ້ຢູ່ໃນໂລກມະນຸດ ແລະມີພະລັງອັນສາມາດຊ່ວຍກູ້ໂລກທັງປວງໄດ້. ຂໍໃຫ້ທຸກທ່ານຟັງ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວການຕັດສິນແຫ່ງທຳມະແຕ່ລະຂໍ້.
Verse 64
वर्षाणि षडशीतिं तु दुर्वत्ता: कुलपांसना: । स्त्रिय: सर्वा्न दुर्वत्ता: प्रतिमेहन्ति या रविम्
ສັກຣະກ່າວວ່າ: “ເປັນເວລາ 86 ປີ ຍິງເຫຼົ່ານັ້ນ—ຜູ້ມີຄວາມປະພຶດຊົ່ວ ເປັນຄວາມອັບອາຍແກ່ຕະກູນ—ລ້ວນແຕ່ອະທຳ; ພວກນາງຍັງກ້າກະທຳຄວາມອຸບາດ ໂດຍປັດສະວະໄປທາງພຣະອາທິດ.”
Verse 65
हव्यवाहस्य दीप्तस्य समिध॑ ये न जुह्नति
ສັກກະ (ອິນທະ) ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດໜຶ່ງ ແມ່ນແມ່ນວ່າໄຟບູຊາ (ອັກນິ) ລຸກໂຊດສະຫວ່າງ ແຕ່ກໍບໍ່ນຳໄມ້ສະມິດ (ໄມ້ບູຊາ) ໃສ່ລົງໃນໄຟນັ້ນ—»
Verse 66
क्षीर॑ तु बालवत्सानां ये पिबन्तीह मानवा:
ສັກກະ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ຄົນໃນໂລກນີ້ ຜູ້ດື່ມນົມທີ່ຮີດມາຈາກງົວທີ່ຍັງມີລູກອ່ອນນ້ອຍ ບໍ່ອາດມີລູກຫຼານໃນສາຍຕະກູນທີ່ຈະດື່ມນົມແລະເພີ່ມພູນວົງຕະກູນໄດ້. ລູກຫຼານຂອງເຂົາຈະພິນາດ ແລະຕະກູນກັບສາຍສືບຈະເສື່ອມຖອຍລົງ.»
Verse 67
न तेषां क्षीरपा: केचिज्जायन्ते कुलवर्धना: । प्रजाक्षयेण युज्यन्ते कुलवंशक्षयेण च
ສັກກະ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ທີ່ຮີດນົມຈາກງົວທີ່ຍັງມີລູກອ່ອນ ແລ້ວນຳໄປດື່ມ ຈະບໍ່ມີລູກຫຼານໃດໆໃນຕະກູນທີ່ເປັນຜູ້ດື່ມນົມ ແລະເພີ່ມພູນວົງຕະກູນ. ເຂົາຈະຖືກຜູກພັນກັບຄວາມສູນເສຍລູກຫຼານ ແລະການເສື່ອມສະລາຍຂອງຕະກູນກັບສາຍສືບ.»
Verse 68
एवमेतत् पुरा दृष्टं कुलवृद्धैर्द्धिजातिभि: । तस्माद् वर्ज्यानि वर्ज्यानि कार्य कार्य च नित्यश:
«ເປັນດັ່ງນີ້ແທ້ ໃນການກ່ອນ ບັນດາຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ຜູ້ຮູ້ ໃນຫມູ່ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ມີວົງຕະກູນສູງ ໄດ້ເຫັນມາແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງທີ່ຄວນຫຼີກລ້ຽງ ຈົ່ງຫຼີກລ້ຽງ; ສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດ ຈົ່ງເຮັດ—ເປັນນິດ ບໍ່ໃຫ້ຂາດ.»
Verse 69
ततः सर्वा महाभाग देवता: समरुद्गणा:
ຕໍ່ມາ ບັນດາເທວະດາຜູ້ມີສິລິສົມບູນທັງປວງ—ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ມາຣຸດ—ໄດ້ຊຸມນຸມກັນ.
Verse 70
पितर: केन तुष्यन्ति मर्त्यानामल्पचेतसाम्
ສັກກະໄດ້ຖາມວ່າ: «ດ້ວຍວິທີໃດ ພິຕຣະ (ວິນຍານບັນພະບຸລຸດ) ຈຶ່ງພໍໃຈ ໂດຍສະເພາະຕໍ່ມະນຸດຜູ້ມີປັນຍານ້ອຍ?»
Verse 71
अक्षयं च कथं दानं भवेच्चैवोर्ध्वदेहिकम् । आनृण्यं वा कथं मर्त्या गच्छेयु: केन कर्मणा
ສັກກະກ່າວວ່າ: «ທານຈະເປັນອະກະສິນ (ບໍ່ໝົດສິ້ນ) ໄດ້ແນວໃດ ແລະຈະໃຫ້ຜົນແກ່ຜູ້ຕາຍແລ້ວໄດ້ແນວໃດ? ແລະດ້ວຍການກະທຳໃດ ມະນຸດຈຶ່ງຈະໄດ້ຮັບຄວາມພົ້ນຈາກໜີ້ (ພົ້ນຈາກສິ່ງທີ່ຕ້ອງຊົດໃຊ້)?»
Verse 72
एतदिच्छामहे श्रोतुं परं कौतूहलं हि न: । “मनुष्योंकी बुद्धि थोड़ी होती है; अतः वे कौन-सा कर्म करें
ສັກກະກ່າວວ່າ: «ພວກເຮົາປາຖະໜາຈະຟັງເລື່ອງນີ້ ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ຂອງພວກເຮົາໃຫຍ່ຫຼາຍ. ປັນຍາຂອງມະນຸດມີຂອບເຂດ; ດັ່ງນັ້ນ ຄວນເຮັດການກະທຳໃດ ເພື່ອໃຫ້ພິຕຣະທັງປວງພໍໃຈຕໍ່ເຂົາ? ທານທີ່ຖວາຍໃນພິທີ śrāddha (ສຣາດທະ) ຈະເປັນອະກະສິນໄດ້ແນວໃດ? ຫຼືດ້ວຍການກະທຳໃດ ແລະດ້ວຍວິທີໃດ ມະນຸດຈຶ່ງພົ້ນຈາກໜີ້ທີ່ຕິດຕໍ່ບັນພະບຸລຸດ? ພວກເຮົາຢາກຟັງທັງໝົດ; ໃຈພວກເຮົາຮ້ອນຮົນຢາກຮູ້.» ພິຕຣະຕອບວ່າ: «ຄຳຖາມຂອງທ່ານທັງຫຼາຍ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະສອດຄ່ອງກັບຍຸດຕິທຳ.»
Verse 73
' नीलषण्डप्रमोक्षेण अमावास्यां तिलोदकै:ः
ສັກກະ (ອິນທຣະ) ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍການປະກອບພິທີປ່ອຍ «nīlaṣaṇḍa» ແລະການຖວາຍນ້ຳງາ (tilodaka) ໃນວັນອະມາວາສະຍາ (Amāvāsyā—ວັນເດືອນດັບ) ຍ່ອມໄດ້ບຸນທາງທຳ—ເປັນການປະພຶດວິໄນທີ່ຜູກພັນກັບພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດ ແລະໜ້າທີ່ຕໍ່ຜູ້ລ່ວງລັບ.
Verse 74
वर्षासु दीपकैश्वैव 3438 36 णामनृणो भवेत् | नीले रंगके साँड़ छोड़नेसे, अमावास्याको तिलमिश्रित जलद्दारा तर्पण करनेसे और वर्षा-ऋतुमें पितरोंके लिये दीप देनेसे मनुष्य उनके ऋणसे मुक्त हो सकता है ।।
ສັກກະກ່າວວ່າ: ດ້ວຍການຖວາຍດວງໄຟ (ດີບ) ແກ່ພິຕຣະໃນລະດູຝົນ ມະນຸດຈະພົ້ນຈາກໜີ້ທີ່ຕິດຕໍ່ບັນພະບຸລຸດ. ທານນີ້ມີບຸນບໍ່ໝົດສິ້ນ ບໍລິສຸດ ປາສະຈາກການຫລອກລວງ ແລະໃຫ້ຜົນທາງວິນຍານອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.
Verse 75
अस्माकं परितोषश्न अक्षय: परिकीरत्त्यते | इस तरह निष्कपट भावसे किया हुआ दान अक्षय एवं महान् फलदायक होता है और उससे हमें भी अक्षय संतोष प्राप्त होता है--ऐसा शास्त्रका कथन है ।।
ສັກຣະ (Śakra) ກ່າວວ່າ: «ໃນຄຳສອນແຫ່ງສາດສະຕຣາ ໄດ້ປະກາດໄວ້ວ່າ ຄວາມພໍໃຈຂອງພວກເຮົາກໍບໍ່ມີວັນໝົດ. ດັ່ງນັ້ນ ທານທີ່ໃຫ້ດ້ວຍໃຈເປີດເຜີຍ ບໍ່ມີກົນອຸບາຍ ຈະເປັນທານອະມະຕະ ແລະໃຫ້ຜົນໃຫຍ່; ໂດຍທານນັ້ນ ພວກເຮົາກໍໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈບໍ່ສິ້ນສຸດ—ນີ້ແມ່ນຄຳສອນຂອງສາດສະຕຣາ. ແລະມະນຸດຜູ້ໃຫ້ດ້ວຍສັດທາ ຈະໄດ້ຮັບສາຍພົນລູກຫຼານອັນຍືນຍາວ»។
Verse 76
दुर्गात् ते तारयिष्यन्ति नरकात् प्रपितामहान् । जो मनुष्य पितरोंमें श्रद्धा रखकर संतान उत्पन्न करेंगे, वे अपने प्रपितामहोंका दुर्गम नरकसे उद्धार कर देंगे ।। पितृणां भाषितं श्रुत्वा हृष्टरोेमा तपोधन:
ສັກຣະ (Śakra) ກ່າວວ່າ: «ພວກເຂົາຈະຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນໃຫ້ປະປິຕາມະຫາ (ປູ່ທວດ) ຂອງເຈົ້າ ຈາກອັນຕະລາຍ ແລະຈາກນະຣົກ. ບຸລຸດຜູ້ມີສັດທາຕໍ່ພິຕຣະ (Pitṛs) ແລະໃຫ້ກຳເນີດລູກຫຼານ ຈະຊ່ວຍກູ້ປູ່ທວດຂອງຕົນ ອອກຈາກນະຣົກອັນຂ້າມຍາກ»។ ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳກ່ຽວກັບພິຕຣະ ນັກຕະປະຜູ້ມີຕະປະຫນາແນ່ນັ້ນ ກໍປິຕິຍິນດີ ຂົນລຸກຊູ່ຂຶ້ນທົ່ວກາຍ।
Verse 77
के गुणा नीलषण्डस्य प्रमुक्तस्य तपोधना:
ສັກຣະ (Śakra) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີຕະປະອຸດົມ, ນີລະສັນຑະ (Nīlaṣaṇḍa) ບັດນີ້ເມື່ອຖືກປົດປ່ອຍແລ້ວ ມີຄຸນຄ່າຄວາມດີອັນໃດບ້າງ?»
Verse 78
पितर ऊचु. नीलषण्डस्य लाडूगूलं तोयमभ्युद्धरेद् यदि
ພິຕຣະ (Pitṛs) ກ່າວວ່າ: «ຖ້າຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງຈະຊັກຂຶ້ນ ຫຼືນຳນ້ຳອອກມາ ຈາກ ‘ລາດູກູລ’ (lāḍūgūla) ຂອງ ນີລະສັນຑະ (Nīlaṣaṇḍa)…»
Verse 79
षष्टिं वर्षमहस्राणि पितरस्तेन तर्पिता: । पितरोंने कहा--मुने! छोड़े हुए नीले रंगके साँड़की पूँछ यदि नदी आदिके जलमें भीगकर उस जलको ऊपर उछालती है तो जिसने उस साँड़को छोड़ा है उसके पितर साठ हजार वर्षोतक उस जलसे तृप्त रहते हैं ।।
ສັກຣະ (Śakra) ກ່າວວ່າ: «ເປັນເວລາຫົກໝື່ນປີ ພິຕຣະ (Pitṛs) ຈະອິ່ມໃຈດ້ວຍກິດນັ້ນ. ແທ້ຈິງ, ຖ້າຜູ້ໃດຊ່ວຍກູ້ສັດທີ່ຖືກປະຖິ້ມ ແລະຕົກຢູ່ໃນອັນຕະລາຍຕາມຝັ່ງນ້ຳ ແລ້ວຮັກສາໃຫ້ປອດໄພ, ບຸນແຫ່ງການຄຸ້ມຄອງດ້ວຍເມດຕານັ້ນ ຈະເປັນເຄື່ອງບູຊາອຸທິດແດ່ບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາ ໃຫ້ພວກທ່ານອາໄສອຸປະຖຳໄດ້ຍາວນານ»។
Verse 80
वर्षासु दीपदानेन शशिवच्छो भते नर:
ສັກຣະ (Śakra) ກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດຖວາຍປະທີບ (ໄຟບູຊາ) ໃນລະດູຝົນ ຜູ້ນັ້ນຈະສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງຈັນ—ເປັນແຫຼ່ງແສງສະຫວ່າງ ແລະການນໍາທາງທີ່ເຫັນໄດ້ ທ່າມກາງຄວາມມືດ ແລະຄວາມລໍາບາກ. ຄໍາສອນນີ້ຍົກຍ້ອງທານທີ່ຖືກການເວລາ ເມື່ອເງື່ອນໄຂຫຍຸ້ງຍາກ.
Verse 81
अमावास्यां तु ये मर्त्या: प्रयच्छन्ति तिलोदकम्
ສັກຣະ (Śakra) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ບໍາເນັດຕະບະອັນອຸດົມ (tapodhana)! ບັນດາມະນຸດຜູ້ໃດໃນວັນອະມາວາສະຍາ (ວັນດວງຈັນດັບ) ຖວາຍນໍ້າປົນງາ (tilodaka)—ໃສ່ໃນພາຊະນະທອງແດງ ປົນນໍ້າເຜິ້ງແລະງາ ແລ້ວໃຊ້ນັ້ນເພື່ອທໍາຕັຣປະນະ (tarpana) ແກ່ປິຕຣະ (Pitṛs)—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມສໍາເລັດພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພ້ອມດ້ວຍຂໍ້ປະພຶດອັນລຶກລັບຕາມຄວນ.»
Verse 82
पात्रमौदुम्बरं गृह मधुमिश्र॑ तपोधन । कृतं भवति तै: श्राद्धं सरहस्यं यथार्थवत्
ສັກຣະ (Śakra) ກ່າວວ່າ: «ໂອ tapodhana! ຈົ່ງເອົາພາຊະນະທີ່ເຮັດຈາກໄມ້ອຸດຸມບະຣະ (udumbara) ແລະນໍ້າທີ່ປົນນໍ້າເຜິ້ງ; ໂດຍການກະທໍານັ້ນ ພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ຂອງເຂົາເຈົ້າຍ່ອມສໍາເລັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພ້ອມດ້ວຍຂໍ້ລຶກລັບຕາມຄວນ.»
Verse 83
हृष्टपुष्टमनास्तेषां प्रजा भवति नित्यदा । कुलवंशस्य वृद्धिस्तु पिण्डदस्य फलं भवेत् । श्रद्दधानस्तु यः कुर्यात् पितृणामनृणो भवेत्
ສັກຣະ (Śakra) ກ່າວວ່າ: «ສໍາລັບຜູ້ທີ່ປະຕິບັດພິທີແກ່ບັນພະບຸລຸດເຫຼົ່ານີ້ ລູກຫຼານແລະຜູ້ຄົນຂອງເຂົາຈະມີຄວາມຍິນດີ ແຂງແຮງ ແລະອຸດົມສົມບູນເປັນນິດ. ການເພີ່ມພູນ ແລະການສືບຕໍ່ຂອງຕະກູນແລະວົງສານຸວົງ ແມ່ນຜົນຂອງສຣາດທະ (śrāddha); ຜົນນີ້ມາງ່າຍແກ່ຜູ້ຖວາຍປິນດະ (piṇḍa). ແລະຜູ້ໃດທໍາສຣາດທະແກ່ປິຕຣະ (Pitṛs) ດ້ວຍສັດທາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກໜີ້ທີ່ຕ້ອງຊົດໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ.»
Verse 84
एवमेव समुद्दिष्ट: श्राद्धकालक्रमस्तथा । विधि: पात्र फलं चैव यथावदनुकीर्तितम्
ສັກຣະ (Śakra) ກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ລໍາດັບເວລາອັນຖືກຕ້ອງສໍາລັບການທໍາສຣາດທະ (śrāddha) ໄດ້ຖືກຊີ້ແຈງແລ້ວ; ທັງວິທີການ, ຜູ້ຮັບທີ່ສົມຄວນ (pātra) ແລະຜົນທີ່ເກີດຂຶ້ນ ກໍໄດ້ຖືກພັນລະນາຢ່າງຄົບຖ້ວນຕາມຄວນ.»
Verse 124
इस प्रकार श्रीमह्याभारत अनुशासनपर्वके अन्तर्गत दानधर्मपर्वमें दुर्बल और पाण्डुवर्णके राक्षमका आख्यानविषयक एक सौ चौबीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
ດັ່ງນັ້ນ ບົດທີ 124 ໃນ ອະນຸສາສະນະປະຣະວະ ຂອງ ມະຫາພາຣະຕະອັນສັກສິດ ໃນພາກ ດານະທັມ (ທັມແຫ່ງການໃຫ້ທານ) ອັນກ່ຽວກັບນິທານຂອງຣາກສະສະຜູ້ອ່ອນແອ ແລະຜິວພອງ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ. ຂໍ້ປິດທ້າຍນີ້ເປັນໝາຍບອກການສຳເລັດຂອງບົດນັ້ນ ໂດຍຈັດວາງເພື່ອເນັ້ນການສອນທັມຜ່ານເລື່ອງລາວ.
Verse 125
इस प्रकार यह श्राद्धके काल, क्रम, विधि, पात्र और फलका यथावतरूपसे वर्णन किया गया है ।। इति श्रीमहा भारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि पितृरहस्यं नाम पज्चविंशत्यधिकशततमो<ध्याय:
ສັກຣະ (Śakra) ກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນັ້ນ ໄດ້ບັນຍາຍໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ກ່ຽວກັບພິທີ śrāddha—ເວລາອັນຄວນ, ລຳດັບ, ວິທີການ, ຜູ້ຮັບທີ່ສົມຄວນ, ແລະຜົນທີ່ມັນໃຫ້.” ດ້ວຍນີ້ ໃນ ສີຣີມະຫາພາຣະຕະ, ໃນ ອະນຸສາສະນະປະຣະວະ, ໃນພາກ ດານະທັມ, ບົດທີ່ມີນາມວ່າ “ຄວາມລັບແຫ່ງບັນພະບຸລຸດ” ຄືບົດທີ 125 ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.
Verse 276
प्रजा विवर्धते चास्य अक्षयं चोपतिष्ठति । यही श्राद्धकी विधि बतायी गयी है
ພີດສະມະ (Bhīṣma) ກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດປະຕິບັດຕາມພິທີ śrāddha ທີ່ກຳນົດໄວ້ນີ້ ວົງສາຕະກູນຂອງຜູ້ນັ້ນຈະເຈີຣິນງອກງາມ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນບໍ່ຫມົດສິ້ນຈະຢືນຄຽງຂ້າງ. ການຮັກສາທັມນີ້ປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ທັມເສື່ອມ; ມັນເຮັດໃຫ້ບັນພະບຸລຸດ (Pitṛs) ພໍໃຈ ແລະສະຫງົບສຸກຢູ່ເທື່ອ; ແລະໃຫ້ລູກຫຼານເພີ່ມພູນໂດຍບໍ່ຫຼຸດຖອຍ.
Verse 286
पितृणां त्रिषु सर्वेषां निरुक्त कथितं त्वया । देवदूतने पूछा--पितृगण! आपलोगोंने क्रमश: पिण्डोंका विभाग बतलाया और तीनों लोकोंमें जो समस्त पितर हैं, उनको पिण्डदान करनेका शास्त्रोक्त प्रकार भी बतला दिया
ເທວະທູດ ກ່າວວ່າ: “ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍຢ່າງແຈ້ງຊັດ ຕາມຄຳສອນທີ່ກຳນົດໄວ້ ກ່ຽວກັບ Pitṛs ທັງປວງໃນສາມໂລກ.” ໃນບົດບາດນີ້ ຄຳກ່າວນັ້ນເປັນການຍອມຮັບວ່າ ການສອນພິທີເຊັ່ນການຖວາຍ piṇḍa ໄດ້ຖືກຖ່າຍທອດຢ່າງເປັນລຳດັບ ແລະຖືກຕ້ອງຕາມຄຳພີ, ເນັ້ນວ່າທັມຖືກຄ້ຳຈຸນໄດ້ດ້ວຍຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກ ແລະການປະຕິບັດທີ່ຖືກຕ້ອງ.
Verse 296
कं वा प्रीणयते देव॑ कथं तारयते पितृन् | किंतु पहले पिण्डको उठाकर जो नीचे जलमें डाल देनेकी बात कही गयी है
ເທວະທູດ ຖາມວ່າ: “ຜູ້ໃດແທ້ໆຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມພໍໃຈຈາກເຄື່ອງຖວາຍນີ້, ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ແລະມັນຊ່ວຍພາບັນພະບຸລຸດໃຫ້ພົ້ນໄດ້ແນວໃດ? ກ່ອນນີ້ໄດ້ກ່າວວ່າ ຈົ່ງຍົກ piṇḍa ຂຶ້ນ ແລ້ວໂຍນລົງໃນນ້ຳ. ຖ້າໂຍນລົງໃນນ້ຳຕາມທີ່ສອນ ມັນຈະໄປຮອດໃຜ? ຈະເຮັດໃຫ້ເທວະອົງໃດພໍໃຈ? ແລະມັນພາບັນພະບຸລຸດໃຫ້ຂ້າມພົ້ນໄດ້ແນວໃດ?”
Verse 306
किमर्थ पितरस्तस्य कव्यमेव च भुड्जते । इसी प्रकार यदि गुरुजनोंकी आज्ञाके अनुसार मध्यम पिण्ड पत्नी ही खाती है तो उसके पितर किस प्रकार उस पिण्डका उपभोग करते हैं?
ທູດເທວະໄດ້ກ່າວວ່າ: «ເພາະເຫດໃດ ປິຕຣະ (Pitṛs) ຂອງຊາຍນັ້ນ ຈຶ່ງຮັບປະທານແຕ່ “ກະວະຍະ” (kavya) ອັນເປັນເຄື່ອງບູຊາແກ່ບັນພະບຸລຸດ? ແລະອີກຢ່າງ ຖ້າຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ ປິນດະ (piṇḍa) ກາງ ໃຫ້ພັນລະຍາກິນເອງ ບັນພະບຸລຸດຂອງລາວຈະໄດ້ຮັບຄວາມຊື່ນຊົມຈາກປິນດະນັ້ນແນວໃດ?»
Verse 313
भवते का गतिस्तस्य क॑ वा समनुगच्छति । तथा अन्तिम पिण्ड जब अग्निमें डाल दिया जाता है, तब उसकी क्या गति होती है? वह किस देवताको प्राप्त होता है?
ທູດເທວະຖາມວ່າ: «ເມື່ອປິນດະ (piṇḍa) ສຸດທ້າຍຖືກໂຍນລົງໃນໄຟ ແລ້ວ ຊະຕາກຳຂອງລາວເປັນແນວໃດ? ແລະໃຜເປັນຜູ້ຕິດຕາມລາວ? ໃນຂະນະນັ້ນ ລາວໄດ້ເຖິງເທວະອົງໃດ?»
Verse 326
फल वृत्तिं च मार्ग च यश्चैनं प्रतिपद्यते । यह सब मैं सुनना चाहता हूँ। तीनों पिण्डोंकी जो गति होती है, उसका जो फल, वृत्ति और मार्ग है तथा जो देवता उस पिण्डको पाता है, उन सबपर प्रकाश डालिये
ທູດເທວະໄດ້ກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງເຖິງຜົນ (phala), ວິທີດໍາເນີນ/ການເຮັດວຽກ (vṛtti), ແລະເສັ້ນທາງ (mārga) ທີ່ເຮັດໃຫ້ໄດ້ຮັບມັນ—ພ້ອມທັງຜູ້ໃດເປັນຜູ້ໄດ້ຮັບມັນ. ຂໍໃຫ້ທ່ານສ່ອງແສງໃຫ້ແຈ້ງເຖິງຄະຕິຂອງປິນດະທັງສາມ, ຜົນ, ວິທີດໍາເນີນ, ເສັ້ນທາງ, ແລະເທວະອົງໃດທີ່ໄດ້ຮັບປິນດະແຕ່ລະອັນ.»
Verse 356
पितृभक्तस्तु यो विप्रो वरलब्धो महायशा: । परन्तु वे भी इस प्रकार पितृकार्यके रहस्यको निश्चित रूपसे नहीं जानते हैं। जो पिताके भक्त हैं और जिन महायशस्वी ब्राह्मणको वर प्राप्त हुआ है
ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ມີກຽດສູງ ແລະເປັນຜູ້ອຸທິດໃຈແກ່ປິຕຣະ ຜູ້ໄດ້ຮັບພອນ (vara) ກໍຍັງບໍ່ຮູ້ຄວາມລັບແຫ່ງກິດຈະກຳປິຕຣະນີ້ຢ່າງແນ່ນອນ. ນອກເສຍແຕ່ມະຫາຕະມະ ມາຣກັນເດຍ (Mārkaṇḍeya) ຜູ້ເປັນອະມະຕະອັນປະເສີດ—ບໍ່ມີໃຜອື່ນຮູ້ເລີຍ.
Verse 466
किल्बिषं सुबह प्राप्ता: किंस्विदेषां प्रतिक्रिया । “देवराज! मनुष्य मोहवश जो तिर्यग्योनिमें पड़े हुए प्राणियों
ທູດເທວະໄດ້ກ່າວວ່າ: «ພວກເຂົາໄດ້ກໍ່ບາບຫນັກ—ຈະມີວິທີແກ້ໄຂອັນໃດໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ? ໂອ ພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະ! ມະນຸດໂດຍຄວາມຫຼົງ ໄດ້ເຮັດຮ້າຍສັດທີ່ເກີດໃນຍົນິສັດ—ສັດປ່າ, ນົກ, ແກະ ແລະອື່ນໆ—ພ້ອມທັງແມງ, ມົດ, ແລະງູ; ດ້ວຍເຫດນີ້ ພວກເຂົາສະສົມຄວາມຜິດຫຼາຍ. ດ້ວຍວິທີໃດ ພວກເຂົາຈຶ່ງຈະພົ້ນຈາກບາບເຫຼົ່ານັ້ນ?»
Verse 643
अनिलद्ठेषिण: शक्र गर्भस्था च्यवते प्रजा । इन्द्र! जो दुराचारी और कुलांगार पुरुष तथा जो समस्त दुराचारिणी स्त्रियाँ सूर्यकी ओर मुँह करके पेशाब करती हैं और जो लोग वायुसे द्वेष रखते अर्थात् वायुके सम्मुख मूत्रत्याग करते हैं उन सबकी छियासी वर्षोतक गर्भमें आयी हुई संतान गिर जाती है
ສັກຣະ (Śakra) ກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດທີ່ຊັງລົມ—ໂອ ອິນທຣະ—ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ລູກໃນຄັນຕົກ. ບຸລຸດຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ ເຮັດໃຫ້ວົງຕະກູນເສື່ອມສຽງ, ແລະຍິງຜູ້ປະພຶດຊົ່ວທັງປວງ ທີ່ປັດສະວະຫັນໜ້າໄປທາງພຣະອາທິດ, ພ້ອມທັງຜູ້ທີ່ດູໝິ່ນລົມ ໂດຍປັດສະວະສວນລົມ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດ ຖືກກ່າວວ່າຈະປະສົບການແທງລູກ ແມ່ນແຕ່ຄັນໄດ້ດົນແລ້ວກໍຕາມ.
Verse 653
अग्निकार्येषु वै तेषां हव्यं नाश्नाति पावक: । जो प्रज्वलित यज्ञाग्निमें समिधाकी आहुति नहीं देते
ສັກຣະກ່າວວ່າ: ສໍາລັບຜູ້ທີ່ລະເລີຍກິດອັນຖືກຕ້ອງທີ່ກ່ຽວກັບໄຟສັກສິດ, ພຣະອັກນິບໍ່ຮັບເອົາເຄື່ອງບູຊາ (ຮະວິ) ຂອງເຂົາ. ດັ່ງນັ້ນ ການຖວາຍບູຊາຕ້ອງເຮັດໃຫ້ຖືກພິທີ: ຈຸດໄຟຍັນ ແລະຮັກສາໃຫ້ລຸກໂຊນ, ຖວາຍໄມ້ຟືນ (ສະມິທາ) ແລະເຄື່ອງບູຊາຕາມຄວນ.
Verse 683
भूतिकामेन मर्त्येन सत्यमेतद् ब्रवीमि ते । इस प्रकार उत्तम कुलमें उत्पन्न हुए ब्राह्मणोंने पूर्वकालमें यह प्रत्यक्ष देखा और अनुभव किया है; अत: अपना कल्याण चाहनेवाले मनुष्योंको शास्त्रमें जिन्हें त्याज्य बतलाया है
ສັກຣະກ່າວວ່າ: “ສໍາລັບມະນຸດຜູ້ໃຝ່ຫາຄວາມຈະເລີນແລະສຸກສະບາຍ ຂ້ອຍຂໍບອກເຈົ້ານີ້ເປັນຄວາມຈິງ. ໃນອະດີດ ພຣາຫມັນຜູ້ເກີດໃນຕະກູນອັນດີເລີດ ໄດ້ເຫັນແລະພິສູດດ້ວຍປະສົບການຕົວເອງ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາຖະໜາປະໂຫຍດຂອງຕົນ ຄວນລະທິ້ງການກະທໍາທີ່ສາດສະຕຣາ (śāstra) ກ່າວວ່າຄວນຫຼີກເວັ້ນ ແລະຄວນປະຕິບັດໜ້າທີ່ທີ່ຖືກບັນຍັດໄວ້ຢ່າງສະເໝີ. ນີ້ແມ່ນຄໍາແນະນໍາອັນຈິງແທ້ທີ່ຂ້ອຍມອບໃຫ້ເຈົ້າ.”
Verse 693
ऋषयश्च महाभागा: पृच्छन्ति सम पितृंस्ततः । तब मरुदगणोंसहित सम्पूर्ण महाभाग देवता और परम सौभाग्यशाली ऋषियोंने पितरोंसे पूछा--
ແລ້ວບັນດາລະສີຜູ້ມີສິລິມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ຖາມພວກປິຕຣະ (Pitṛs) ຄືບັນພະບຸລຸດ. ໃນເວລານັ້ນ ບັນດາເທວະຜູ້ສະຫງ່າງາມ—ພ້ອມດ້ວຍກອງມາຣຸດ (Maruts)—ແລະລະສີຜູ້ມີພອນສູງສຸດ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາປິຕຣະ ແລະຖາມພວກເຂົາ ເພື່ອຂໍຄໍາຊີ້ນໍາອັນເປັນຫຼັກຖານໃນເລື່ອງຄວາມປະພຶດຖືກທໍາ ແລະກົດໝາຍຂອງບັນພະບຸລຸດ.
Verse 723
श्रूयतां येन तुष्यामो मर्त्याना साधुकर्मणाम् । पितरोंने कहा--महाभाग देवताओ! आपने न्यायत:ः अपना संदेह उपस्थित किया है। उत्तम कर्म करनेवाले मनुष्योंके जिस कार्यसे हम संतुष्ट होते हैं, उसको सुनिये
ສັກຣະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາ—ປິຕຣະ (Pitṛs)—ພໍໃຈຕໍ່ມະນຸດຜູ້ປະພຶດກຳດີ. ໂອ ເທວະຜູ້ມີສິລິມົງຄຸນ, ພວກເຈົ້າໄດ້ຍົກຂໍ້ສົງໄສຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຍຸດຕິທໍາແລະຖືກທາງ; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງການປະພຶດ ແລະການກະທໍາຂອງຜູ້ມີຄຸນທໍາ ທີ່ນໍາໃຫ້ພວກເຮົາຊື່ນຊົມ.”
Verse 763
वृद्धगार्ग्यों महातेजास्तानेवं वाक्यमब्रवीत् । पितरोंका यह भाषण सुनकर तपस्याके धनी महातेजस्वी वृद्धगार्ग्यके शरीरमें रोमांच हो आया और उनसे इस प्रकार पूछा--
ພຣະລະສີ ວຶດທະກາຣຄະຍະ ຜູ້ມີເຕຊະອັນຍິ່ງ ແລະມັ່ງຄັ່ງໃນຕະປະ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ພວກເຂົາ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ວຶດທະກາຣຄະຍະຜູ້ມີຕະປະອັນແຮງກ້າ ກໍເກີດຄວາມສະທ້ານສະເທືອນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະໄດ້ຖາມພວກເຂົາດັ່ງນີ້.
Verse 776
वर्षासु दीपदानेन तथैव च तिलोदकैः । “तपोधनो! नीले रंगके साँड़ छोड़ने, वर्षा-ऋतुमें दीप देने और अमावास्याको तिलमिश्रित जलद्वारा तर्पण करनेसे क्या लाभ होते हैं?”
ສັກກະ (ອິນທຣະ) ຖາມຜູ້ມີຕະປະອັນຍິ່ງວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີຕະປະເປັນຊັບ! ການປ່ອຍງົວຜູ້ສີນ້ຳເງິນ, ການຖວາຍປະທີບໃນລະດູຝົນ, ແລະການທຳຕະປະນະ (tarpana) ໃນວັນອະມາວາສະຍາ ດ້ວຍນ້ຳປົນງາ (tilodaka) ນັ້ນ ໃຫ້ຜົນປະໂຫຍດອັນໃດ?”
Verse 796
पितरस्तेन गच्छन्ति सोमलोकमसंशयम् | जो नदी या तालाबके तटसे अपने सींगोंद्वारा कीचड़ उछालकर खड़ा होता है, उससे वृषोत्सर्ग करनेवालेके पितर निस्संदेह चन्द्रलोकमें जाते हैं
ສັກກະກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍກິດນັ້ນ ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຍ່ອມໄປສູ່ໂລກໂສມະ (Soma-loka) ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.” ໃນບົດນີ້ ຍົກຍ້ອງບຸນຂອງວຶຣິໂສດສະກະ (vṛṣotsarga: ການປ່ອຍງົວຜູ້): ແມ່ນແຕ່ງົວຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ຂອບນ້ຳແມ່ນ້ຳ ຫຼືຫນອງ ແລະໃຊ້ເຂົາຂວ້າງຕົມຂຶ້ນ—ຜູ້ປ່ອຍງົວຜູ້ນັ້ນ ປິຕຣະຂອງຕົນຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຈັນທຣະ ໂດຍບໍ່ສົງໄສ.
Verse 806
तमोरूपं न तस्यास्ति दीपकं य: प्रयच्छति । वर्षा-ऋतुमें दीपदान करनेसे मनुष्य चन्द्रमाके समान शोभा पाता है। जो दीपदान करता है, उसके लिये नरकका अन्धकार है ही नहीं
ສັກກະ (ອິນທຣະ) ປະກາດວ່າ: “ຜູ້ໃດຖວາຍປະທີບເປັນທານ ຄວາມມືດໃນຮູບແຫ່ງນະລົກຍ່ອມບໍ່ມີແກ່ຜູ້ນັ້ນ.” ໂດຍສະເພາະ ການຖວາຍປະທີບໃນລະດູຝົນ ທຳໃຫ້ມະນຸດໄດ້ຄວາມງາມສະຫວ່າງດັ່ງດວງຈັນ; ຜູ້ຖວາຍປະທີບນັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມມືດແຫ່ງນະລົກອີກເລີຍ.
Frequently Asked Questions
Beyond listing rites and austerities, it asserts that dharma is fundamentally grounded in non-violence, truthfulness, compassion, and especially ārjava (straightforwardness), while condemning crookedness (jihmatā) as adharma.
Trikāla abhiṣeka, pitṛ-deva worship, agnihotra and homa, pañca-yajña, regulated forest diet (nīvāra, fruits/roots; in extremes water/air-based restraints), sthaṇḍila sleeping, vīrāsana, pañcatapa, and śīta/agni-yoga as disciplined austerities.
Yes. It attributes differentiated results (e.g., enjoyment in Gandharva/Nāga/Yakṣa/Varuṇa/Agni/Śakra or vīra realms, and some claims of worldly kingship after long discipline) as a traditional motivational taxonomy linking tapas and niyama to cosmological reward models.