Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 62
Vānaprastha-dharma and Tapas: Śiva–Umā Saṃvāda
Forest-Stage Discipline and Austerity
बृहस्पतिजीने कहा--शचीपते! जो सूर्यकी ओर मुँह करके मूत्र त्याग करते हैं, वायुदेवसे द्वेष रखते हैं अर्थात् वायुके सम्मुख मूत्र त्याग करते हैं, जो प्रज्वलित अम्निमें समिधाकी आहुति नहीं देते तथा जो दूधके लोभसे बहुत छोटे बछड़ेवाली धेनुको भी दुह लेते हैं, उन सबके दोषोंका वर्णन करता हूँ। ध्यानपूर्वक सुनो ।।
śakra uvāca | bhānumān anilaś caiva havyavāhaś ca vāsava | lokānāṃ mātaraś caiva gāvaḥ sṛṣṭāḥ svayambhuvā ||
ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ກ່າວວ່າ: “ໂອ ວາສະວະ! ຜູ້ໃດທີ່ປັດສະວະໂດຍຫັນໜ້າໄປຫາພຣະອາທິດ, ຜູ້ໃດທີ່ມີຄວາມຊັງຕໍ່ພຣະວາຍຸ ຄືປັດສະວະຕໍ່ໜ້າລົມ, ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຖວາຍໄມ້ສະມິດໃນໄຟຍັດຍະທີ່ລຸກໂຊນ, ແລະຜູ້ໃດທີ່ເພາະໂລບນົມ ກໍຍັງບີບນົມແມ່ງົວທີ່ມີລູກງົວນ້ອຍຫຼາຍ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນລະນາຄວາມຜິດຂອງພວກເຂົາທັງໝົດ. ຈົ່ງຟັງໃຫ້ດີ. ພຣະອາທິດ, ພຣະວາຍຸ, ພຣະອັກນິ (ຜູ້ຮັບແລະຂົນສົ່ງເຄື່ອງບູຊາ) ແລະງົວຜູ້ເປັນແມ່ຂອງໂລກ—ທັງໝົດນີ້ ຖືກສ້າງໂດຍພຣະສະວະຍຳພູ (ພຣະພຣະຫມາ).”
शक्र उवाच
Educational Q&A
That foundational supports of life and dharma—Sun, Wind, Fire, and the cow as a life-giving mother—are divinely instituted and therefore must be treated with reverence; everyday behavior and ritual practice become ethical tests of respect versus negligence or exploitation.
Indra (Śakra) speaks, identifying Sun, Wind, Fire, and cows as creations of Brahmā, as a preface to describing certain acts as faults—acts that symbolically insult these cosmic and social supports (improper bodily conduct toward Sun/Wind, neglect of fire-offerings, and greedy milking that harms a cow with a very young calf).