Adhyaya 31

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे त्रिशो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः कथं देवेन रुद्रेण शङ्करेणामितौजसा / कपालं ब्रह्मणः पूर्वं स्थापितं देहजं भुवि

ດັ່ງນີ້ໃນ ສີຣີກູຣມະປຸຣານະ ໃນສັມຫິຕາ «ສັດສາຫັດສຣີ» ພາກຫຼັງ ບົດທີ 31 ເລີ່ມຕົ້ນ. ບັນດາລຶສີກ່າວວ່າ: «ພຣະຣຸທຣະ ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ມີພະລັງອັນຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້ ໄດ້ວາງກະໂຫຼກຂອງພຣະພຣະຫມາ ທີ່ເກີດຈາກກາຍຂອງພຣະອົງເອງ ລົງເທິງແຜ່ນດິນແນວໃດໃນກ່ອນ?»

Verse 2

सूत उवाच शृणुध्वमृषयः पुण्यां कथां पापप्रणाशनीम् / माहात्म्यं देवदेवस्य महादेवस्य धीमतः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ລຶສີທັງຫຼາຍ ນິທານອັນບໍລິສຸດນີ້ທີ່ທຳລາຍບາບ—ມະຫາຕະພາບອັນສັກສິດຂອງ ເທວະເທວະ ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ມີປັນຍາ»

Verse 3

पुरा पितामहं देवं मेरुशृङ्गे महर्षयः / प्रोचुः प्रणम्य लोकादिं किमेकं तत्त्वमव्ययम्

ໃນກາລກ່ອນ ຢູ່ຍອດພູເມຣຸ ບັນດາມະຫາລຶສີໄດ້ນ້ອມກາຍນະມັດສະການພຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ເປັນປະຖົມແຫ່ງໂລກ ແລ້ວທູນຖາມວ່າ: «ຕັດຕະວະອັນດຽວ ອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ແມ່ນອັນໃດ?»

Verse 4

स मायया महेशस्य मोहितो लोकसंभवः / अविज्ञाय परं भावं स्वात्मानं प्राह धर्षिणम्

ຜູ້ເກີດໂລກທັງປວງນັ້ນ ຖືກມາຍາຂອງພຣະມະເຫສະຫຼອກລວງ ບໍ່ຮູ້ຈັກພາວະສູງສຸດ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄຳອວດອ້າງເຖິງຕົນເອງຢ່າງຫຍາບຄາຍ।

Verse 5

अहं धाता जगद्योनिः स्वयंभूरेक ईश्वरः / अनादिमत्परं ब्रह्म मामभ्यर्च्य विमुच्यते

ຂ້າແມ່ນຜູ້ຄ້ຳຈຸນ, ແມ່ຄອບກຳເນີດຂອງຈັກກະວານ, ຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ—ອີສະວະຣະພຽງອົງດຽວ. ຂ້າແມ່ນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດອັນບໍ່ມີຕົ້ນ; ຜູ້ບູຊາຂ້າຍ່ອມພົ້ນທຸກ.

Verse 6

अहं हि सर्वदेवानां प्रवर्तकनिवर्तकः / न विद्यते चाभ्यधिको मत्तो लोकेषु कश्चन

ຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນຜູ້ຜັກດັນ ແລະຜູ້ຫ້າມປະຕິບັດຂອງເທວະທັງປວງ; ໃນໂລກທັງຫມົດ ບໍ່ມີໃຜສູງກວ່າຂ້າ.

Verse 7

तस्यैवं मन्यमानस्य जज्ञे नारायणांशजः / प्रोवाच प्रहसन् वाक्यं रोषताम्रविलोचनः

ເມື່ອເຂົາກຳລັງຄິດຢ່າງນັ້ນ ຜູ້ໜຶ່ງຜຸດຂຶ້ນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງນາຣາຍະນະ; ດ້ວຍຮອຍຍິ້ມເບົາໆ ລາວເວົ້າຄຳ—ດວງຕາແດງທອງແດງດ້ວຍໂທສະ.

Verse 8

किं कारणमिदं ब्रह्मन् वर्तते तव सांप्रतम् / अज्ञानयोगयुक्तस्य न त्वेतदुचितं तव

ໂອ ພຣະພຣະຫມັນ (ພຣະລະສີຜູ້ນ່າເຄົາລົບ) ເຫດໃດຈຶ່ງເກີດສະພາບນີ້ແກ່ທ່ານໃນບັດນີ້? ການຜູກພັນກັບໂຍຄະແຫ່ງອະວິຊາ ບໍ່ເໝາະກັບທ່ານເລີຍ.

Verse 9

अहं धाता हि लोकानां यज्ञो नारायणः प्रभुः / न मामृते ऽस्य जगतो जीवनं सर्वदा क्वचित्

ຂ້າແມ່ນຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກທັງປວງ; ຂ້າແມ່ນຍັດຍະ (ພິທີບູຊາອັນສັກສິດ) ເອງ; ຂ້າແມ່ນນາຣາຍະນະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ. ປາສຈາກຂ້າ ຈັກກະວານນີ້ບໍ່ມີຊີວິດ—ບໍ່ວ່າເວລາໃດ ຫຼືບ່ອນໃດ.

Verse 10

अहमेव परं ज्योतिरहमेव परा गतिः / मत्प्रेरितेन भवता सृष्टं भुवनमण्डलम्

ຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນແສງສູງສຸດ; ຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນເປົ້າໝາຍສູງສຸດ. ໂດຍການດົນໃຈຈາກຂ້າ ເຈົ້າໄດ້ສ້າງມະນະດົນໂລກທັງໝົດ—ວົງຈັກແຫ່ງໂລກາທັງຫຼາຍ.

Verse 11

एवं विवदतोर्मोहात् परस्परजयैषिणोः / आजग्मुर्यत्र तौ देवौ वेदाश्चत्वार एव हि

ດັ່ງນັ້ນ ເທວະສອງອົງນັ້ນ—ຖືກມົວມົນຫຼອກລວງ ແລະໂຕ້ຖຽງກັນ ແຕ່ລະອົງປາຖະໜາຈະຊະນະອີກຝ່າຍ—ເມື່ອຖຽງກັນຢູ່ນັ້ນ ວິດາທັງສີ່ກໍໄດ້ມາຮອດບ່ອນທີ່ພວກເຂົາຢູ່ແທ້ໆ.

Verse 12

अन्वीक्ष्य देवं ब्रह्माणं यज्ञात्मानं च संस्थितम् / प्रोचुः संविग्नहृदया याथात्म्यं परमेष्ठिनः

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາຢ່າງລະອຽດພຣະພຣະຫມາຜູ້ເປັນເທວະ—ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນ ແລະສະຖິດເປັນອາຕະມາແຫ່ງຍັດຍາ (ຍະຍະ)—ພວກເຂົາດ້ວຍໃຈສັ່ນສະເທືອນໃນຄວາມເຄົາລົບຢ່າງກັງວົນ ໄດ້ກ່າວຄວາມຈິງຕາມທີ່ເປັນຂອງພຣະປະເມດຖິນ (ຜູ້ຈັດລະບຽບສູງສຸດ).

Verse 13

ऋग्वेद उवाच यस्यान्तः स्थानि भूतानि यस्मात्सर्वं प्रवर्तते / यदाहुस्तत्परं तत्त्वं स देवः स्यान्महेश्वरः

ຣິກເວດາກ່າວວ່າ: “ຜູ້ທີ່ສັດທັງປວງສະຖິດຢູ່ພາຍໃນພຣະອົງ, ແລະຈາກພຣະອົງທຸກສິ່ງໃນສາກົນເກີດຂຶ້ນ—ສິ່ງທີ່ນັກປັນຍາເອີ້ນວ່າຄວາມຈິງສູງສຸດ; ເທວະນັ້ນແມ່ນມະເຫສະວະຣະ.”

Verse 14

यजुर्वेद उवाच यो यज्ञैरखिलैरीशो योगेन च समर्च्यते / यमाहुरीश्वरं देवं स देवः स्यात् पिनाकधृक्

ຍະຊຸຣເວດາກ່າວວ່າ: “ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງທັງປວງ ຖືກບູຊາດ້ວຍຍັດຍາທຸກປະເພດ ແລະຖືກນົບນ້ອມດ້ວຍໂຍຄະຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ຜູ້ທີ່ເຂົາເອີ້ນວ່າ ອີສະວະຣະ—ຂໍໃຫ້ເທວະນັ້ນເປັນ ພິນາກະທຶກ, ຜູ້ຖືຄັນທະນູພິນາກະ (ພຣະສິວະ).”

Verse 15

सामवेद उवाच येनेदं भ्राम्यते चक्रं यदाकाशान्तरं शिवम् / योगिभिर्विद्यते तत्त्वं महादेवः स शङ्करः

ສາມະເວດາ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດເປັນຜູ້ໃຫ້ກົງລໍ້ໂລກນີ້ໝຸນໄປ, ແລະເປັນສັດຈະອັນມົງຄຸນໃນຊ່ອງຟ້າອັນກວ້າງ—ຕັດຕະວະທີ່ໂຍຄີຮູ້ແຈ້ງ—ຜູ້ນັ້ນແມ່ນມະຫາເທວ, ແມ່ນສັງກະຣະ.

Verse 16

अथर्ववेद उवाच यं प्रपश्यन्ति योगेशं यतन्तो यतयः परम् / महेशं पुरुषं रुद्रं स देवो भगवान् भवः

ອະຖັຣວະເວດາ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ທີ່ນັກບວດຜູ້ພາກພຽນເຫັນເປັນຈອມໂຍຄະອັນສູງສຸດ—ມະເຫສະວະຣະ, ປຸຣຸສະຜູ້ເຫນືອໂລກ, ຣຸດຣະ—ຜູ້ນັ້ນແທ້ແມ່ນເທວະ, ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ພະວະ (ສິວະ).

Verse 17

एवं स भगवान् ब्रह्मा वेदानामीरितं शुभम् / श्रुत्वाह प्रहसन् वाक्यं विश्वात्मापि विमोहितः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະພຣະມາຜູ້ມີພຣະພາກ ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາອັນມົງຄຸນທີ່ເວດາທັງຫຼາຍປະກາດ ແລ້ວກ່າວດ້ວຍຮອຍຍິ້ມຫົວເບົາໆ—ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນວິນຍານແຫ່ງສາກົນ ກໍຖືກຄວາມຫຼົງຊົ່ວຄາວ.

Verse 18

कथं तत्परमं ब्रह्म सर्वसङ्गविवर्जितम् / रमते भार्यया सार्धं प्रमथैश्चातिगर्वितैः

ພຣະພຣະມັນອັນສູງສຸດນັ້ນ—ຜູ້ປອດຈາກການຍຶດຕິດທັງປວງ—ຈະຊື່ນຊົມຢູ່ກັບພຣະມະເຫສີຄຽງຂ້າງ ແລະກັບພຣະມະຖະຜູ້ທະນົງຕົນຢ່າງຫນັກ ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 19

इतिरिते ऽथ भगवान् प्रणवात्मा सनातनः / अमूर्तो मूर्तिमान् भूत्वा वचः प्राह पितामहम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ—ຜູ້ມີປຣະນະວະ (Oṁ) ເປັນແກ່ນສານ, ຜູ້ນິລັນດອນ—ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີຮູບ ກໍຮັບຮູບຂຶ້ນ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄໍາແກ່ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະມາ).

Verse 20

प्रणव उवाच न ह्येष भगवान् पत्न्या स्वात्मनो व्यतिरिक्तया / कदाचिद् रमते रुद्रस्तादृशो हि महेश्वरः

ປຣະນະວະ ກ່າວວ່າ: «ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຣຸດຣະ—ບໍ່ເຄີຍຊື່ນຊົມໃນ ‘ພັນລະຍາ’ ທີ່ແຍກອອກຈາກອາດຕະຂອງພຣະອົງ; ເພາະມະເຫສະວະຣະເປັນເຊັ່ນນັ້ນ»।

Verse 21

अयं स भगवानीशः स्वयञ्ज्योतिः सनातनः / स्वानन्दभूता कथिता देवी नागन्तुका शिवा

ພຣະອົງນັ້ນແທ້ແມ່ນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ອີສະ—ແສງສະຫວ່າງດ້ວຍຕົນເອງ ແລະ ນິລັນດອນ. ພຣະເທວີຂອງພຣະອົງ ຖືກກ່າວວ່າເປັນສະພາບແຫ່ງຄວາມອານັນຂອງພຣະອົງເອງ—ເປັນຊີວາຜູ້ມີມົງຄຸນຕະຫຼອດ ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ເພີ່ມຈາກພາຍນອກ।

Verse 22

इत्येवमुक्ते ऽपि तदा यज्ञमूर्तेरजस्य च / नाज्ञानमगमन्नाशमीश्वरस्यैव मायया

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ກ່າວແລ້ວດັ່ງນັ້ນ ອະວິຊາຂອງພຣະອະຊະ—ຜູ້ບໍ່ເກີດ ແລະຜູ້ມີຮູບເປັນຍັດຍະ—ກໍບໍ່ສິ້ນສຸດ; ເພາະຖືກມາຍາຂອງອີສະວະຣະເອງປົກຄຸມໄວ້।

Verse 23

तदन्तरे महाज्योतिर्विरिञ्चो विश्वभावनः / प्रापश्यदद्भुतं दिव्यं पूरयन् गगनान्तरम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ວິຣິນຈະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ອຸປະຖຳໂລກ ໄດ້ເຫັນແສງສະຫວ່າງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ອັນນ່າອັດສະຈັນ ແລະເປັນທິບ—ເຕັມທົ່ວຊ່ອງຟ້າທັງປວງ।

Verse 24

तन्मध्यसंस्थं विमलं मण्डलं तेजसोज्ज्वलम् / व्योममध्यगतं दिव्यं प्रादुरासीद् द्विजोत्तमाः

ໃນກາງແສງນັ້ນ ມີມະນະດົນຮູບວົງມົນອັນບໍລິສຸດ ປາສະຈາກມົນທິນ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເຕຊະ; ເປັນທິບ ປາກົດຢູ່ກາງຟ້າ—ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນດວິຊະອັນປະເສີດທັງຫຼາຍ।

Verse 25

स दृष्ट्वा वदनं दिव्यं मूर्ध्नि लोकपितामहः / तेन तन्मण्जलं घोरमालोकयदनिन्दितम्

ພຣະປູ່ແຫ່ງໂລກ (ພຣະພຣະຫມາ) ເຫັນພຣະພັກອັນທິບພະຢູ່ເທິງຍອດສິຣະຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ ແລ້ວດ້ວຍທັດສະນະນັ້ນເອງ ຈຶ່ງຈ້ອງເບິ່ງລັດສະມີອັນນ່າຢ້ານ ອັນບໍລິສຸດ ບໍ່ມີຕຳນິ.

Verse 26

प्रजज्वालातिकोपेन ब्रह्मणः पञ्चमं शिरः / क्षणाददृश्यत महान् पुरुषो नीललोहितः

ເມື່ອພຣະພຣະຫມາລຸກໄໝ້ດ້ວຍໂທສະອັນແຮງກ້າ ຫົວທີ່ຫ້າຂອງພຣະອົງຖືກເຜົາຫາຍໄປໃນພິບຕາ; ແລະໃນຂະນະນັ້ນເອງ ມະຫາບຸລຸດ “ນີລະໂລຫິຕະ” ປາກົດຂຶ້ນ.

Verse 27

त्रिशूलपिङ्गलो देवो नागयज्ञोपवीतवान् / तं प्राह भगवान् ब्रह्मा शङ्करं नीललोहितम्

ເທວະຜູ້ມີສີສັນສະຫວ່າງ ຖືຕຣິສູນ ແລະນຸ່ງຍັດຍະໂຍປະວີຕະເປັນງູ ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ພຣະພຣະຫມາຈຶ່ງກ່າວກັບພຣະສັງກະຣະ—ນີລະໂລຫິຕະ—ນັ້ນ.

Verse 28

जानामि भवतः पूर्वं ललाटादेव शङ्कर / प्रादुर्भावं महेशान् मामेव शरणं व्रज

ໂອ ສັງກະຣະ, ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ແລ້ວເຖິງການປາກົດກ່ອນຂອງທ່ານ—ວ່າທ່ານເກີດຈາກໜ້າຜາກນັ້ນເອງ. ໂອ ມະເຫສານ, ຈົ່ງເຂົ້າພຶ່ງພາຂ້າພະເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 29

श्रुत्वा सगर्ववचनं पद्मयोनेरथेश्वरः / प्राहिणोत् पुरुषं कालं भैरवं लोकदाहकम्

ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າອັນຈອງຫອງຂອງຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງສົ່ງ “ກາລະ” ບຸລຸດແຫ່ງເວລາ—ພຣະໄພຣະວະ ຜູ້ເຜົາໂລກ ຜູ້ກິນກວາດທຸກພູມ.

Verse 30

स कृत्वा सुमहद् युद्धं ब्रह्मणा कालभैरवः / चकर्त तस्य वदनं विरिञ्चस्याथ पञ्चमम्

ເມື່ອໄດ້ຮົບພະຍຸດທະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກັບພຣະພຣະຫມາ ກາລະໄພຣະວະ ໄດ້ຕັດໜ້າທີ່ຫ້າຂອງວິຣິນຈິ (ພຣະພຣະຫມາ) ອອກ।

Verse 31

निकृत्तवदनो देवो ब्रह्मा देवेन शंभुना / ममार चेशयोगेन जीवितं प्राप विश्वसृक्

ເມື່ອພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ) ຕັດໜ້າຂອງພຣະພຣະຫມາ ພຣະຜູ້ສ້າງໂລກນັ້ນກໍລົ້ມລົງດັ່ງຄົນຕາຍ; ແຕ່ໂດຍອີສະ-ໂຍກະ (Īśa-yoga) ພຣະອົງໄດ້ກັບຄືນຊີວິດ।

Verse 32

अथानुपश्यद् गिरिशं मण्डलान्तरसंस्थितम् / समासीनं महादेव्या महादेवं सनातनम्

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ເຫັນກິຣີສະ (ພຣະສິວະ) ປະທັບຢູ່ພາຍໃນມະນະດະລາອັນສັກສິດ—ມະຫາເທວະຜູ້ນິລັນດອນ—ປະທັບນັ່ງຄູ່ກັບມະຫາເທວີ (ເທວີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່)។

Verse 33

भुजङ्गराजवलयं चन्द्रावयवभूषणम् / कोटिसूर्यप्रतीकाशं जटाजूटविराजितम्

ພຣະອົງປະດັບດ້ວຍພະຍານາກຣາຊາເປັນວົງຮັດ ແລະປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາເສີ້ຍເປັນເຄື່ອງປະດັບ; ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນນັບກົດິ ແລະງາມສະຫງ່າດ້ວຍຊຸດຊົງຊະຕາ (ຜົມມັດ).

Verse 34

शार्दूलचर्मवसनं दिव्यमालासमन्वितम् / त्रिशूलपाणिं दुष्प्रेक्ष्यं योगिनं भूतिभूषणम्

ພຣະອົງນຸ່ງໜັງເສືອ ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາທິບພະ; ຖືຕຣິຊູລໃນພຣະຫັດ—ເປັນໂຍຄີຜູ້ຍາກຈະຈ້ອງເບິ່ງ—ແລະມີວິພູຕິ (ຂີ້ເທົ່າສັກສິດ) ເປັນເຄື່ອງປະດັບ।

Verse 35

यमन्तरा योगनिष्ठाः प्रपश्यन्ति हृदीश्वरम् / तमादिदेवं ब्रह्माणं महादेवं ददर्श ह

ໃນຊ່ວງວ່າງພາຍໃນແຫ່ງການພິຈາລະນາ ຜູ້ມັ່ນຄົງໃນໂຍຄະ ເຫັນພຣະເຈົ້າຜູ້ສະຖິດໃນດວງໃຈ; ດັ່ງນັ້ນເຂົາໄດ້ເຫັນພຣະເທວະດາດັ້ງເດີມ—ພຣະພຣະຫມັນເອງ—ມະຫາເທວະ।

Verse 36

यस्य सा परमा देवी शक्तिराकाशसंस्थिता / सो ऽनन्तैश्वर्ययोगात्मा महेशो दृश्यते किल

ຜູ້ທີ່ມີເທວີສູງສຸດ—ພະລັງສັກຕິອັນລ້ຳເລີດ—ສະຖິດຢູ່ໃນອາກາດ (ອາກາສ); ພຣະມະເຫສວະຣະນັ້ນ ເຫັນໄດ້ແທ້ວ່າເປັນຮ່າງແຫ່ງໂຍຄະ ມີອຳນາດອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ।

Verse 37

यस्याशेषजगद् बीजं विलयं याति मोहनम् / सकृत्प्रणाममात्रेण स रुद्रः खलु दृश्यते

ພຣະຣຸດຣະ—ຜູ້ທີ່ເມັດພັນແຫ່ງຄວາມຫຼົງຂອງຈັກກະວານທັງປວງ ລະລາຍເຂົ້າໄປຫາພຣະອົງ—ດ້ວຍການກົ້ມກາບພຽງຄັ້ງດຽວ ກໍເຫັນພຣະອົງໄດ້ແທ້।

Verse 38

यो ऽथ नाचारनिरतान् स्वभक्तानेव केवलम् / विमोचयति लोकानां नायको दृश्यते किल

ແທ້ຈິງ ບໍ່ເຫັນຜູ້ປົກປ້ອງໂລກອື່ນໃດ ນອກຈາກພຣະອົງຜູ້ປົດປ່ອຍແມ່ນແຕ່ບັນດາຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງ ທີ່ບໍ່ມັ່ນຄົງໃນຈາຣິຕະປະຕິບັດ ເພາະເຂົາເປັນຂອງພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ।

Verse 39

यस्य वेदविदः शान्ता निर्द्वन्द्वा ब्रह्मचारिणः / विदन्ति विमलं रूपं स शंभुर्दृश्यते किल

ຜູ້ທີ່ຮູບອັນບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ ຖືກຮູ້ແຈ້ງໂດຍນັກບວດຜູ້ຮູ້ວິດະ—ສະງົບ, ພົ້ນຈາກຄູ່ຕົວຕ້ານ, ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະຫມະຈັນທະ—ພຣະອົງນັ້ນແທ້ໆ ເຫັນເປັນ ສັມພູ (ພຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ)។

Verse 40

यस्य ब्रह्मादयो देवा ऋषयो ब्रह्मवादिनः / अर्चयन्ति सदा लिङ्गं विश्वेशः खलु दृश्यते

ພຣະອົງຜູ້ທີ່ລິງຄະຂອງພຣະອົງ ຖືກບູຊາເປັນນິດໂດຍພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍລະສີຜູ້ກ່າວຖຶງພຣະພຣະຫມັນ—ພຣະອົງນັ້ນແທ້ ຖືກເຫັນເປັນ ວິສເວສະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ।

Verse 41

यस्याशेषजगद् बीजं विलयं याति मोहनम् / सकृत्प्रणाममात्रेण स रुद्रः खलु दृश्यते

ພຣະອົງຜູ້ທີ່ໃນພຣະອົງ ເມັດພັນແຫ່ງສາກົນທັງປວງ—ອຳນາດມາຍາອັນລໍ້ລວງ—ດັບສູນໄປ; ດ້ວຍການກ້ມກາບພຽງຄັ້ງດຽວ ກໍເຫັນພຣະຣຸດຣະນັ້ນແທ້ໆ।

Verse 42

विद्यासहायो भगवान् यस्यासौ मण्डलान्तरम् / हिरण्यगर्भपुत्रो ऽसावीश्वरो दृश्यते किल

ໃນວົງດວງອາທິດຂອງພຣະອົງ ພຣະພຣະຜູ້ເປັນພຣະພອນນັ້ນ ສະຖິດຢູ່ພ້ອມກັບວິທະຍາອັນສັກສິດ; ແລະທີ່ນັ້ນແທ້ ພຣະອີສະວະຣະ—ຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າ ບຸດແຫ່ງຫິຣັນຍະຄັຣພະ—ກ່າວກັນວ່າສາມາດເຫັນໄດ້।

Verse 43

यस्याशेषजगत्सूतिर्विज्ञानतनुरीश्वरी / न मुञ्चति सदा पार्श्वं शङ्करो ऽसावदृश्यत

ພຣະອົງຖືກເຫັນເປັນ ສັງກະຣະ—ຜູ້ທີ່ພຣະເທວີຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ ມີກາຍເປັນວິຊະຍານອັນບໍລິສຸດ ແລະເປັນແມ່ແຫ່ງສາກົນທັງປວງ ບໍ່ເຄີຍລະຈາກຂ້າງພຣະອົງ ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະດຽວ।

Verse 44

पुष्पं वा यदि वा पत्रं यत्पादयुगले जलम् / दत्त्वा तरति संसारं रुद्रो ऽसौ दृश्यते किल

ຈະເປັນດອກໄມ້ ຫຼືແມ່ນໃບໄມ້ກໍຕາມ—ເພີ່ງຖວາຍນ້ຳທີ່ພຣະບາດຄູ່ຂອງພຣະອົງ ກໍຂ້າມພົ້ນສັງສານໄດ້; ແທ້ໆແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຖືກເຫັນເປັນ ຣຸດຣະ ໂດຍພຣະກະຣຸນາແຫ່ງພຣະສິວະ।

Verse 45

तत्सन्निधाने सकलं नियच्छति सनातनः / कालः किल स योगात्मा कालकालो हि दृश्यते

ໃນພຣະສະນິທານຂອງພຣະອົງ ກາລະອັນນິລັນດອນຍໍາກັບ ແລະຄຸ້ມຄອງສັບພະສິ່ງທັງປວງ. ກາລະນັ້ນມີສານະເປັນໂຍຄະ ແລະຖືກເຫັນເປັນ «ກາລະແຫ່ງກາລະ»—ຜູ້ຄວບຄຸມສູງສຸດແມ່ນແຕ່ເວລາເອງ.

Verse 46

जीवनं सर्वलोकानां त्रिलोकस्यैव भूषणम् / सोमः स दृश्यते देवः सोमो यस्य विभूषणम्

ພຣະອົງແມ່ນຊີວິດຂອງທຸກໂລກ ແລະເປັນເຄື່ອງປະດັບຂອງສາມໂລກ. ພຣະເທວະນັ້ນຖືກເຫັນເປັນ ໂສມະ (ພຣະຈັນ) ແລະໂສມະແມ່ນເຄື່ອງປະດັບຂອງພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ໂສມະເອງກໍເປັນເຄື່ອງປະດັບຂອງພຣະອົງນັ້ນ.

Verse 47

देव्या सह सदा साक्षाद् यस्य योगः स्वभावतः / गीयते परमा मुक्तिः स योगी दृश्यते किल

ພຣະອົງຜູ້ທີ່ໂຍຄະເປັນສະພາວະຂອງພຣະອົງ ແລະຢູ່ຮ່ວມກັບພຣະເທວີໂດຍກົງ ຕະຫຼອດເວລາ—ກ່ຽວກັບພຣະອົງນັ້ນ ຖືກຂັບຮ້ອງວ່າ ບັນລຸມຸກຕິອັນສູງສຸດ. ຜູ້ແບບນັ້ນແທ້ໆ ຈຶ່ງຖືກເຫັນວ່າເປັນໂຍຄີທີ່ແທ້.

Verse 48

योगिनो योगतत्त्वज्ञा वियोगाभिमुखानिशम् / योगं ध्यायन्ति देव्यासौ स योगी दृश्यते किल

ໂຍຄີທັງຫຼາຍຜູ້ຮູ້ແຈ້ງຕັດຕະວະແຫ່ງໂຍຄະ ຫັນໜີຈາກຄວາມແຍກຈາກພຣະເທວະ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ແລະພິຈາລະນາໂຍຄະຢູ່ເສມອ. ໂອ ພຣະເທວີ, ຜູ້ແບບນັ້ນແທ້ໆ ຈຶ່ງຖືກເຫັນວ່າເປັນໂຍຄີທີ່ແທ້.

Verse 49

सो ऽनुवीक्ष्य महादेवं महादेव्या सनातनम् / वरासने समासीनमवाप परमां स्मृतिम्

ເມື່ອໄດ້ເບິ່ງເຫັນ ພຣະມະຫາເທວະ—ຜູ້ນິລັນດອນ—ພ້ອມດ້ວຍພຣະມະຫາເທວີ ປະທັບນັ່ງເທິງອາສນະອັນປະເສີດ, ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ບັນລຸສະມຣິຕິອັນສູງສຸດ—ຄວາມຮູ້ຕື່ນທາງວິນຍານອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 50

लब्ध्वा माहेश्वरीं दिव्यां संस्मृतिं भगवानजः / तोषयामास वरदं सोमं सोमविभूषणम्

ເມື່ອໄດ້ຄືນມາຊຶ່ງຄວາມລະລຶກອັນທິບທິວຍທີ່ມະເຫສະວະຣະປະທານ ພຣະອະຊະຜູ້ບໍ່ເກີດ ໄດ້ທຳໃຫ້ພຣະໂສມະ ຜູ້ປະທານພອນ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍດວງຈັນ ພໍໃຈ।

Verse 51

ब्रह्मोवाच नमो देवाय महते महादेव्यै नमो नमः / नमः शिवाय शान्ताय शिवायै शान्तये नमः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະເທວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່; ຂໍນະມັດສະການຊ້ຳໆແດ່ພຣະມະຫາເທວີ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະສິວະຜູ້ສະງົບ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະສິວາ ຜູ້ເປັນສັນຕິໂດຍຕົນເອງ.

Verse 52

ॐ नमो ब्रह्मणे तुभ्यं विद्यायै ते नमो नमः / नमो मूलप्रकृतये महेशाय नमो नमः

ໂອມ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງໃນພຣະສະພາບເປັນພຣະພຣະຫມັນ; ຂໍນະມັດສະການຊ້ຳໆແດ່ພຣະວິທະຍາ—ປັນຍາທິບຂອງພຣະອົງ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງໃນພຣະສະພາບເປັນມູນປຣະກຣິຕິ; ຂໍນະມັດສະການຊ້ຳໆແດ່ມະເຫສະ—ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 53

नमो विज्ञानदेहाय चिन्तायै ते नमो नमः / नमस्ते कालकालाय ईश्वरायै नमो नमः

ຂໍນະມັດສະການຊ້ຳໆແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີກາຍເປັນວິຊານະ—ສະຕິຮູ້ອັນບໍລິສຸດ—ໂອ ຈິນຕາ (ພະລັງທິບແຫ່ງການພິຈາລະນາ). ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ກາລະກາລາ—ເວລາເຫນືອເວລາ—ແດ່ພຣະເອສະວະຣີ ພຣະນາງຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ; ນະມັດສະການຊ້ຳໆ.

Verse 54

नमो नमो ऽस्तु रुद्राय रुद्राण्यै ते नमो नमः / नमो नमस्ते कामाय मायायै च नमो नमः

ນະມັດສະການ ນະມັດສະການ ແດ່ພຣະຣຸດຣະ; ນະມັດສະການຊ້ຳໆແດ່ພຣະຣຸດຣານີ. ນະມັດສະການຊ້ຳໆແດ່ພຣະອົງໃນພຣະສະພາບເປັນ ກາມະ—ພະລັງແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາ; ແລະນະມັດສະການຊ້ຳໆແດ່ ມາຍາ—ພະລັງທີ່ສ້າງແລະປິດບັງໂລກ.

Verse 55

नियन्त्रे सर्वकार्याणां क्षोभिकायै नमो नमः / नमो ऽस्तु ते प्रकृतये नमो नारायणाय च

ນະໂມ ນະໂມ ແດ່ພຣະອົງຜູ້ຄວບຄຸມກິດທັງປວງ ແລະແດ່ພຣະສັກຕິຜູ້ກະຕຸ້ນໃຫ້ການສ້າງເກີດການເຄື່ອນໄຫວ. ຂໍນະໂມແດ່ພຣະອົງໃນພຣະນາມ ປຣະກຣິຕິ ແລະນະໂມແດ່ ນາຣາຍະນະ ດ້ວຍ.

Verse 56

योगादायै नमस्तुभ्यं योगिनां गुरवे नमः / नमः संसारनाशाय संसारोत्पत्तये नमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະທານໂຍຄະແຕ່ດັ້ງເດີມ; ນະໂມແດ່ຄູອາຈານສູງສຸດຂອງໂຍຄີທັງປວງ. ນະໂມແດ່ຜູ້ທຳລາຍພັນທະແຫ່ງສັງສານ, ແລະນະໂມແດ່ຜູ້ເປັນຕົ້ນກຳເນີດໂລກ.

Verse 57

नित्यानन्दाय विभवे नमो ऽस्त्वानन्दमूर्तये / नमः कार्यविहीनाय विश्वप्रकृतये नमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີອຳນາດອັນໄຮ້ຂອບເຂດ ແລະເປັນອານັນດະນິດຕະການ—ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນອານັນດະ. ນະໂມແດ່ຜູ້ພົ້ນຈາກຜົນແລະການກະທຳທັງປວງ; ນະໂມອີກຄັ້ງແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນປຣະກຣິຕິແຫ່ງສາກົນ.

Verse 58

ओङ्कारमूर्तये तुभ्यं तदन्तः संस्थिताय च / नमस्ते व्योमसंस्थाय व्योमशक्त्यै नमो नमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນພະພະຍາງສັກສິດ «ໂອມ» ແລະຜູ້ສະຖິດຢູ່ພາຍໃນນັ້ນ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ສະຖິດໃນວະໂຍມ (ອາກາດ); ນະໂມ ນະໂມ ແດ່ພຣະສັກຕິແຫ່ງອາກາດ ອັນແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກແຫ່ງ.

Verse 59

इति सोमाष्टकेनेशं प्रणनाम पितामहः / पपात दण्डवद् भूमौ गृणन् वै शतरुद्रियम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າດ້ວຍບົດສົມາອັດຖະກະແລ້ວ ພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍໄດ້ກົ້ມກາບພຣະອີສະວະຣະ. ພຣະອົງລົ້ມລົງກັບພື້ນດິນດັ່ງໄມ້ທ່ອນ ໃນການກົ້ມກາບແບບດັນດະວັດ ແລະຂັບຮ້ອງຊະຕະຣຸດຣີຍະເພື່ອສັນລະເສີນ.

Verse 60

अथ देवो महादेवः प्रणतार्तिहरो हरः / प्रोवाचोत्थाप्य हस्ताभ्यां प्रतो ऽस्मि तव सांप्रतम्

ແລ້ວພຣະເທວະມະຫາເທວະ ຮະຣະ—ຜູ້ກໍາຈັດຄວາມທຸກຂອງຜູ້ກົ້ມກາບ—ໄດ້ຍົກເຂົາຂຶ້ນດ້ວຍມືທັງສອງ ແລະກ່າວວ່າ: «ບັດນີ້ ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າ»។

Verse 61

दत्त्वासौ परमं योगमैश्वर्यमतुलं महत् / प्रोवाचाग्रे स्थितं देवं नीललोहितमीश्वरम्

ເມື່ອໄດ້ປະທານໂຢຄະອັນສູງສຸດ ທີ່ຫາສິ່ງໃດເທົ່າທຽມບໍ່ໄດ້ ພ້ອມດ້ວຍອໍານາດເທວະອັນໃຫຍ່ຫຼວງອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະເທວະຜູ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ: ນີລະໂລຫິຕະ ພຣະອີສະວະຣະສູງສຸດ।

Verse 62

एष ब्रह्मास्य जगतः संपूज्यः प्रथमः सुतः / आत्मनो रक्षणीयस्ते गुरुर्ज्येष्ठः पिता तव

ຜູ້ນີ້ແມ່ນພຣະພຣະຫມາແຫ່ງຈັກກະວານນີ້—ເປັນບຸດຄົນທໍາອິດ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ເຈົ້າພຶງປົກປ້ອງລາວເຫມືອນປົກປ້ອງຕົນເອງ; ລາວແມ່ນຄູບາອາຈານ, ຜູ້ເຖົ້າກ່ອນ, ແລະພໍ່ຂອງເຈົ້າ।

Verse 63

अयं पुराणपुरुषो न हन्तव्यस्त्वयानघ / स्वयोगैश्वर्यमाहात्म्यान्मामेव शरणं गतः

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ, ບຸລຸດບູຮານແຫ່ງຈັກກະວານນີ້ ບໍ່ຄວນຖືກເຈົ້າຂ້າ. ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງອໍານາດໂຢຄະຂອງຕົນ ລາວໄດ້ມາພຶ່ງພາເຮົາພຽງຜູ້ດຽວເປັນທີ່ພຶ່ງ.

Verse 64

अयं च यज्ञो भगवान् सगर्वो भवतानघ / शासितव्यो विरिञ्चस्य धारणीयं शिरस्त्वया

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ, ຍັດຍະນີ້ແມ່ນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເອງ ແຕ່ບັດນີ້ກັບກ່າຍເປັນຜູ້ທະນົງຕົນ. ເພາະສະນັ້ນ ເພື່ອວິຣິນຈະ (ພຣະພຣະຫມາ) ເຈົ້າພຶງຂັບຄຸມແລະຫ້າມປາມມັນ; ເຈົ້າຈົ່ງຮັບພາລະນີ້ໄວ້ເທິງສີສະຂອງເຈົ້າ.

Verse 65

ब्रह्महत्यापनोदार्थं व्रतं लोकाय दर्शयन् / चरस्व सततं भिक्षां संस्थापय सुरद्विजान्

ເພື່ອກຳຈັດບາບແຫ່ງການຂ້າພຣາຫມະນ ຈົ່ງຮັບວຣະຕະ ແລະສະແດງໃຫ້ໂລກເຫັນເພື່ອເປັນຄຳສອນ. ຈົ່ງດຳລົງຊີວິດດ້ວຍພິກຂາທານຢ່າງສະເໝີ ແລະສະໜັບສະໜູນຟື້ນຟູດວິຊະຊົນຜູ້ຄວນບູຊາດັ່ງເທວະດາ.

Verse 66

इत्येतदुक्त्वा वचनं भगवान् परमेश्वरः / स्थानं स्वाभाविकं दिव्यं ययौ तत्परमं पदम्

ເມື່ອກ່າວຖ້ອຍຄຳນັ້ນແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ພຣະປະເມສະວະຣະ ໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ຖິ່ນທີ່ທິບພະອັນເປັນທຳມະຊາດຂອງພຣະອົງ ເຖິງພະບົດສູງສຸດນັ້ນ.

Verse 67

ततः स भगवानीशः कपर्दे नीललोहितः / ग्राहयामास वदनं ब्रह्मणः कालभैरवम्

ຕໍ່ມາ ພຣະອີຊະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຜູ້ມີຜົມມັດເປັນກອບ ແລະເປັນຜູ້ມີສີນ້ຳເງິນປົນແດງ—ໄດ້ໃຫ້ກາລະໄພຣະວະ ຈັບຍຶດໃບໜ້າຂອງພຣະພຣະຫມາ.

Verse 68

चर त्वं पापनाशार्थं व्रतं लोकहितावहम् / कपालहस्तो भगवान् भिक्षां गृह्णातु सर्वतः

ຈົ່ງປະພຶດວຣະຕະນີ້ເພື່ອທຳລາຍບາບ ອັນເປັນການປະພຶດທີ່ນຳປະໂຫຍດແກ່ໂລກ. ຂໍໃຫ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຖືກະໂຫຼກເປັນພາຊະນະ ຮັບພິກຂາທານຈາກທຸກທິດທາງ.

Verse 69

उक्त्वैवं प्राहिणोत् कन्यां ब्रह्महत्यामिति श्रुताम् / दंष्ट्राकरालवदनां ज्वालामालाविभूषणाम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງນາງສາວຜູ້ໜຶ່ງ ທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ “ພຣະຫມະຫັດຍາ” (ບາບຂອງການຂ້າພຣາຫມະນ) ໃບໜ້ານ່າຢ້ານດ້ວຍຂຽວຟັນຍື່ນ ແລະປະດັບດ້ວຍພວງໄຟລຸກໂຊນ.

Verse 70

यावद् वाराणसीं दिव्यां पुरीमेष गमिष्यति / तावत् त्वं भीषणे कालमनुगच्छ त्रिलोचनम्

ຈົນກວ່າເຂົາຈະເຖິງນະຄອນວາຣານະສີອັນສະຫວ່າງໄສ ໃນຊ່ວງເວລາອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງຕາມຫຼັງຕຣິໂລຈະນະ ພຣະສິວະຜູ້ມີສາມຕາ।

Verse 71

एवमाभाष्य कालाग्निं प्राह देवो महेश्वरः / अटस्व निखिलं लोकं भिक्षार्थो मन्नियोगतः

ເມື່ອຕັດກັບກາລາກນິແລ້ວ ພຣະມະເຫສະວະຣະຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງເຮົາ ຈົ່ງທ່ອງໄປທົ່ວໂລກທັງປວງ ເປັນຜູ້ຂໍທານ ເພື່ອຮັບອາຫານທານ.”

Verse 72

यदा द्रक्ष्यसि देवेशं नारायणमनामयम् / तदासौ वक्ष्यति स्पष्टमुपायं पापशोधनम्

ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ເຫັນນາຣາຍະນະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ປອດຈາກທຸກຂ໌ໄພ ແລ້ວ ພຣະອົງຈະປະກາດຢ່າງແຈ້ງຊັດເຖິງວິທີຊໍາລະບາບໃຫ້ເຈົ້າ।

Verse 73

स देवदेवतावाक्यमाकर्ण्य भगवान् हरः / कपालपाणिर्विश्वात्मा चचार भुवनत्रयम्

ເມື່ອພຣະຫະຣະຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະພອນ ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເທວະທັງປວງແລ້ວ ພຣະອົງຜູ້ຖືກະໂຫຼກໃນພຣະຫັດ ຜູ້ເປັນອາດຕາແຫ່ງສາກົນ ກໍທ່ອງໄປໃນສາມໂລກ।

Verse 74

आस्थाय विकृतं वेषं दीप्यमानं स्वतेजसा / श्रीमत् पवित्रमतुलं जटाजूटविराजितम्

ພຣະອົງຊົງສວມເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມອັນແປກປະຫຼາດ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເທຊະຂອງພຣະອົງເອງ—ສົງ່າງາມ ບໍລິສຸດຢ່າງສູງສຸດ ບໍ່ມີຜູ້ໃດທຽບໄດ້ ແລະປະດັບດ້ວຍມວຍຜົມຈະຕາອັນສະຫວ່າງໄສ।

Verse 75

कोटिसूर्यप्रतीकाशैः प्रमथैश्चातिगर्वितैः / भाति कालाग्निनयनो महादेवः समावृतः

ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍພຣະມະຖະທັງຫຼາຍ ທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງແສງຕາເວັນນັບກໍດິ ແລະອວດອົງອາດ, ພຣະມະຫາເທວະຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງໄຟແຫ່ງການເວລາ ກໍສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີອັນຫຼວງຫຼາຍ.

Verse 76

पीत्वा कदमृतं दिव्यमानन्दं परमेष्ठिनः / लीलाविलासूबहुलो लोकानागच्छतीश्वरः

ເມື່ອໄດ້ດື່ມນ້ຳອະມຣິຕະອັນທິບພະ ຄືຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດຂອງພຣະປະເມດຖິນ, ພຣະອີສະວະຣະຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍລີລາວິລາດ ກໍອອກມາສູ່ໂລກທັງຫຼາຍ.

Verse 77

तं दृष्ट्वा कालवदनं शङ्करं कालभैरवम् / रूपलावण्यसंपन्नं नारीकुलमगादनु

ເມື່ອເຫັນພຣະສັງກະຣະເປັນກາລະໄພຣະວະ ຜູ້ມີໃບໜ້າດັ່ງການເວລາເອງ ແລະພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມສະຫງ່າລາສີ, ຝູງນາງທັງຫຼາຍກໍພາກັນຕິດຕາມພຣະອົງ.

Verse 78

गायन्ति विविधं गीतं नृत्यन्ति पुरतः प्रभोः / सस्मितं प्रेक्ष्य वदनं चक्रुर्भ्रूभङ्गमेव च

ນາງເຈົ້າທັງຫຼາຍຮ້ອງເພງຫຼາກຫຼາຍ ແລະເຕັ້ນລຳຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ແລະເມື່ອເບິ່ງໃບໜ້າທີ່ຍິ້ມຂອງພຣະອົງ ກໍເຮັດທ່າຂົນຄິ້ວຢ່າງອ່ອນຊ້ອຍ.

Verse 79

स देवदानवादीनां देशानभ्येत्य शूलधृक् / जगाम विष्णोर्भवनं यत्रास्ते मधुसूदनः

ພຣະອົງຜູ້ຖືຕຣິສູນ ໄດ້ເດີນທາງຜ່ານແດນດິນຂອງເທວະ, ດານະວະ ແລະອື່ນໆ; ແລ້ວໄປຍັງພຣະວິສະນຸພະວະນະ ບ່ອນທີ່ພຣະມະທຸສູດະນະປະທັບຢູ່.

Verse 80

निरीक्ष्य दिव्यभवनं शङ्करो लोकशङ्करः / सहैव भूतप्रवरैः प्रवेष्टुमुपचक्रमे

ເມື່ອພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເປັນຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ໂລກທັງປວງ ໄດ້ເບິ່ງເຫັນວິຫານທິບອັນສະຫງ່າງາມນັ້ນ ກໍ່ເລີ່ມເຂົ້າໄປທັນທີ ພ້ອມກັບບັນດາພູຕະຜູ້ຕິດຕາມອັນປະເສີດທີ່ສຸດ។

Verse 81

अविज्ञाय परं भावं दिव्यं तत्पारमेश्वरम् / न्यवारयत् त्रिशूलाङ्कं द्वारपालो महाबलः

ເພາະບໍ່ຮູ້ຈັກພາວະອັນສູງສຸດ ແລະຄວາມເປັນທິບຂອງພຣະປາຣະເມສະວະຣະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າເຫນືອທຸກສິ່ງ, ນາຍປະຕູຜູ້ມີພະລັງຫນັກ ຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍຕຣິສູນ ໄດ້ກັ້ນທາງໄວ້।

Verse 82

शङ्खचक्रगदापाणिः पीतवासा महाभुजः / विष्वक्सेन इति ख्यातो विष्णोरंशसमुद्भवः

ຜູ້ນັ້ນຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ແລະຄະດາໄວ້ໃນມື ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ແຂນໃຫຍ່ມີພະລັງ—ທ່ານເປັນທີ່ຮູ້ຈັກນາມ “ວິສະວັກເສນະ” ເກີດຈາກອັມສະສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະວິສນຸ।

Verse 83

अथैनं शङ्करगणो युयुधे विष्णुसंभवम् / भीषणो भैरवादेशात् कालवेग इति श्रुतः

ແລ້ວບັນດາຄະນະຂອງພຣະສັງກະຣະ ໄດ້ປະລະມືກັບຜູ້ເກີດຈາກພຣະວິສນຸນັ້ນ; ຜູ້ນັ້ນນ່າຢ້ານຢິ່ງ ແລະເຮັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງໄພຣະວະ ຈຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກນາມ “ກາລະເວກ” ແປວ່າ «ຄວາມໄວຂອງກາລະ».

Verse 84

विजित्य तं कालवेगं क्रोधसंरक्तलोचनः / रुद्रायाभिमुखं रौद्रं चिक्षेप च सुदर्शनम्

ເມື່ອໄດ້ຊະນະກາລະເວກນັ້ນແລ້ວ ດວງຕາຂອງລາວແດງກ່ຳດ້ວຍໂທສະ; ລາວໄດ້ຂວ້າງຈັກຣະສຸດັຣຊະນະອັນດຸດັນ ໄປຕົງຫາພຣະຣຸທຣະ.

Verse 85

अथ देवो महादेवस्त्रिपुरारिस्त्रिशूलभृत् / तमापतन्तं सावज्ञमालोकयदमित्रजित्

ແລ້ວພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ປະຫານຕຣິປຸຣະ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ ໄດ້ເບິ່ງເຂົາຜູ້ພຸ້ນເຂົ້າມາ ດ້ວຍສາຍຕາດູໝິ່ນ—ຜູ້ຊະນະສັດຕູທັງປວງ।

Verse 86

तदन्तरे महद्भूतं युगान्तदहनोपमम् / शूलेनोरसि निर्भिद्य पातयामास तं भुवि

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ໃຊ້ຕຣິສູນທະລຸອົກຂອງສັດມະຫາພະລັງນັ້ນ ຜູ້ລຸກໂຊດດັ່ງໄຟສິ້ນຍຸກ ແລ້ວທຸ້ມໃຫ້ລົງສູ່ພື້ນດິນ।

Verse 87

स शूलाभिहतो ऽत्यर्थं त्यक्त्वा स्वं परमं बलम् / तत्याज जीवितं दृष्ट्वा मृत्युं व्याधिहता इव

ເມື່ອຖືກຕຣິສູນຟາດຟັນຢ່າງໜັກ ລາວກໍປ່ອຍວາງພະລັງອັນສູງສຸດຂອງຕົນ ແລະລະທິ້ງຊີວິດ ເຫັນຄວາມຕາຍເຂົ້າມາ ດັ່ງສັດທີ່ຖືກໂລກາພາດລົບລ້າງ।

Verse 88

निहत्य विष्णुपुरुषं सार्धं प्रमथपुङ्गवैः / विवेश चान्तरगृहं समादाय कलेवरम्

ເມື່ອປະຫານ “ວິສນຸ-ປຸຣຸສະ” ພ້ອມກັບພຣະມະຖະຜູ້ເລີດລ້ຳແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ເຂົ້າສູ່ຫ້ອງຊັ້ນໃນ ພ້ອມອຸ້ມຖືຮ່າງນັ້ນໄປດ້ວຍ।

Verse 89

निरीक्ष्य जगतो हेतुमीश्वरं भगवान् हरिः / शिरो ललाटात् संभिद्य रक्तधारामपातयत्

ເມື່ອເຫັນພຣະອີສະວະຣະ ຜູ້ເປັນເຫດແຫ່ງຈັກກະວານ ພຣະຫຣິຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ໄດ້ແຍກຫນ້າຜາກຂອງຕົນ ແລ້ວປ່ອຍໃຫ້ສາຍເລືອດໄຫຼລົງມາ।

Verse 90

गृहाण भगवन् भिक्षां मदीयाममितद्युते / न विद्यते ऽनाभ्युदिता तव त्रिपुरमर्दन

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍພຣະອົງຮັບທານບິນດະບາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຜູ້ມີສະຫວ່າງໄສອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ. ໂອ ຕຣິປຸຣະມັຣດນ, ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ຖືກພຣະອົງເປີດເຜີຍໃຫ້ປາກົດ.

Verse 91

न संपूर्णं कपालं तद् ब्रह्मणः परमेष्ठिनः / दिव्यं वर्षसहस्रं तु सा च धारा प्रवाहिता

ກະໂຫຼກຖ້ວຍນັ້ນຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປະຣະເມດຖິນ ຍັງບໍ່ເຕັມ; ແລະສາຍນ້ຳອັນທິບພະນັ້ນໄດ້ໄຫຼຕໍ່ເນື່ອງຕະຫຼອດພັນປີທິບພະ.

Verse 92

अथाब्रवीत् कालरुद्रं हरिर्नारायणः प्रभुः / संस्तूय वैदिकैर्मन्त्रैर्बहुमानपुरः सरम्

ແລ້ວພຣະຮະຣິ—ນາຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າ—ໄດ້ກ່າວກັບກາລະຣຸດຣະ; ຫຼັງຈາກສັນລະເສີນດ້ວຍມັນຕຣາແຫ່ງເວດ ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວດ້ວຍກຽດຕິແລະຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 93

किमर्थमेतद् वदनं ब्रह्मणो भवता धृतम् / प्रोवाच वृत्तमखिलं भगवान् परमेश्वरः

“ເຈົ້າຖືກໜ້າ (ຮູບ) ຂອງພຣະພຣະຫມາໄວ້ເພື່ອຫຍັງ?” ດັ່ງນັ້ນໄດ້ຖາມ; ແລ້ວພຣະພຣະເມສະວະຣະ ຜູ້ມີພຣະພອນ ໄດ້ເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 94

समाहूय हृषीकेशो ब्रह्महत्यामथाच्युतः / प्रार्थयामास देवेशो विमुञ्चेति त्रिशूलिनम्

ແລ້ວພຣະຫຣິສີເກສະ ອົງອະຈະຍຸຕະ ຜູ້ບໍ່ຜິດພາດ ໄດ້ເອີ້ນ (ຜູ້ຖືກປະຈຸບັນເປັນຮູບ) ບຣະຫມະຫັດຍາ ແລະອ້ອນວອນຕໍ່ ຕຣິຊູລິນ ອົງພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືຕຣິຊູລ ວ່າ “ຂໍຈົ່ງປ່ອຍຂ້າພະເຈົ້າຈາກບາບນີ້ເຖີດ.”

Verse 95

न तत्याजाथ सा पार्श्वं व्याहृतापि मुरारिणा / चिरं ध्यात्वा जगद्योनिः शङ्करं प्राह सर्ववित्

ແມ່ນແຕ່ຖືກມຸຣາຣິ (ພຣະວິສະນຸ) ເອີ້ນກໍຕາມ ນາງກໍບໍ່ລະຈາກຂ້າງພຣະອົງ. ຕໍ່ມາ ມານດາແຫ່ງໂລກ—ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ—ໄດ້ພິຈາລະນາດົນ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພຣະສັງກະຣະ.

Verse 96

व्रजस्व भगवन् दिव्यां पुरीं वाराणसीं शुभाम् / यत्राखिलजगद्दोषं क्षिप्रं नाशयताश्वरः

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ ຂໍໃຫ້ເສດັດໄປຍັງນະຄອນທິບ ວາຣານາສີ ອັນເປັນມງຄົດ; ທີ່ນັ້ນ ພຣະອີສະວະຣະ ທຳລາຍຢ່າງວ່ອງໄວ ຄວາມດ່າງພ້ອງແລະບາບທີ່ເກາະຕິດທົ່ວໂລກ.

Verse 97

ततः शर्वाणि गुह्यानि तीर्थान्यायतनानि च / जगाम लीलया देवो लोकानां हितकाम्यया

ຕໍ່ມາ ພຣະເທວະຜູ້ປາຖະໜາປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ ໄດ້ໄປດ້ວຍລີລາ ຕາມພຣະປະສົງ ໄປຍັງຕີຣະຖະອັນລັບ ແລະອາຍະຕະນະອັນສັກສິດທັງຫຼາຍ.

Verse 98

संस्तूयमानः प्रमथैर्महायोगैरितस्ततः / नृत्यमानो महायोगी हस्तन्यस्तकलेवरः

ຖືກສັນລະເສີນຈາກທຸກທິດໂດຍພຣະມະຖະ—ມະຫາໂຍຄີ—ພຣະມະຫາໂຍຄີນັ້ນໄດ້ຟ້ອນລຳໄປມາທີ່ນີ້ທີ່ນັ້ນ ໂດຍກາຍະຮູບຖືກຄວບຄຸມຢ່າງສົມບູນ ດັ່ງວາງໄວ້ໃນຝາມືຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 99

तमभ्यधावद् भगवान् हरिर्नारायणः स्वयम् / अथास्थायापरं रूपं नृत्यदर्शनलालसः

ພຣະຫຣິ—ນາຣາຍະນະເອງ—ໄດ້ແລ່ນເຂົ້າໄປຫາພຣະອົງ. ແລ້ວພຣະອົງກໍຮັບຮູບອື່ນ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະເບິ່ງການຟ້ອນລຳນັ້ນ.

Verse 100

निरीक्षमाणो नोविन्दं वृषेन्द्राङ्कितशासनः / सस्मितो ऽनन्तयोगात्मा नृत्यति स्म पुनः पुनः

ເຖິງແມ່ນພຣະອົງຈະເບິ່ງຫາຮອບດ້ານ ກໍບໍ່ພົບໂຄວິນດາ. ແລ້ວພຣະເຈົ້າ—ຜູ້ມີຄໍາສັ່ງປະທັບດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍງົວ—ຍິ້ມອ່ອນໆ; ດ້ວຍສະພາບໂຍຄະອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ ພຣະອົງເລີ່ມຟ້ອນອີກເທື່ອແລ້ວເທື່ອເລົ່າ.

Verse 101

अथ सानुचरो रुद्रः सहरिर्धर्मवाहनः / भेजे महादेवपुरीं वाराणसीमिति श्रुताम्

ແລ້ວຣຸດຣະ ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານຂອງພຣະອົງ ແລະຮາຣິດ້ວຍ—ຜູ້ຖືແລະຄ້ຳຈຸນທັມມະ—ໄດ້ອອກເດີນທາງໄປຫານະຄອນຂອງມະຫາເທວະ ທີ່ເລື່ອງລືຕາມປະເພນີວ່າ ວາຣານະສີ.

Verse 102

प्रविष्टमात्रे देवेशे ब्रह्महत्या कपर्दिनि / हा हेत्युक्त्वा सनादं सा पातालं प्राप दुः खिता

ເມື່ອພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະເຂົ້າໄປທັນທີ ພຣະພຣະຫັດຍາ (ບາບຂ້າພຣາຫມັນທີ່ກາຍເປັນຮູບ) ຢູ່ຕໍ່ໜ້າກະປັດດິນ (ພຣະສິວະ) ຮ້ອງວ່າ “ອະນິດ! ອະນິດ!” ດ້ວຍສຽງດັງ ແລະດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ ກໍລົງໄປສູ່ປາຕາລາ.

Verse 103

प्रविश्य परमं स्थानं कपालं ब्रह्मणो हरः / गणानामग्रतो देवः स्थापयामास शङ्करः

ເຂົ້າໄປສູ່ສະຖານທີ່ສູງສຸດອັນສັກສິດ ຮາຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ວາງກະໂຫຼກຂອງພຣະພຣະຫມາ. ແລະຕໍ່ໜ້າບັນດາຄະນະ (Gaṇa) ພຣະເທວະສັງກະຣະໄດ້ສະຖາປະນາມັນຢ່າງເປັນພິທີ.

Verse 104

स्थापयित्वा महादेवो ददौ तच्च कलेवरम् / उक्त्वा सजीवमस्त्वीशो विष्णवे स घृणानिधिः

ເມື່ອສະຖາປະນາແລ້ວ ມະຫາເທວະໄດ້ປະທານກາຍນັ້ນເອງ; ແລະພຣະອົງ—ຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາກະລຸນາ—ກ່າວວ່າ “ຂໍໃຫ້ມັນມີຊີວິດ” ແລ້ວມອບໃຫ້ແກ່ພຣະວິດສະນຸ.

Verse 105

ये स्मरन्ति ममाजस्त्रं कापालं वेषमुत्तमम् / तेषां विनश्यति क्षिप्रमिहामुत्र च पातकम्

ຜູ້ໃດທີ່ລະລຶກຖຶງພຣະອົງຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ ໃນຮູບກາຍກາປາລິກະອັນສູງສຸດ—ຮູບພະດຸດຕະປະສີຜູ້ຖືກະໂຫຼກ—ບາບຂອງເຂົາຈະສູນໄປໄວ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ।

Verse 106

आगम्य तीर्थप्रवरे स्नानं कृत्वा विधानतः / तर्पयित्वा पितॄन् देवान् मुच्यते ब्रह्महत्यया

ໄປຮອດຕີຣະຖະອັນປະເສີດ ແລ້ວອາບນ້ຳຕາມພິທີ, ຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ປິຕຣະແລະເທວະດາ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນໄດ້ແມ່ນແຕ່ບາບບຣະຫມະຫັດຍາ (ຂ້າພຣາຫມະນ).

Verse 107

अशाश्वतं जगज्ज्ञात्वा ये ऽस्मिन् स्थाने वसन्ति वै / देहान्ते तत् परं ज्ञानं ददामि परमं पदम्

ເມື່ອຮູ້ວ່າໂລກນີ້ບໍ່ຖາວອນ ຜູ້ໃດທີ່ພັກອາໄສຢ່າງແທ້ຈິງໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້, ເມື່ອສິ້ນກາຍ (ເວລາຕາຍ) ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານປັນຍາອັນສູງສຸດ ແລະສະຖານະອັນສູງສຸດໃຫ້ເຂົາ.

Verse 108

इतीदमुक्त्वा भगवान् समालिङ्ग्य जनार्दनम् / सहैव प्रमथेशानैः क्षणादन्तरधीयत

ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ກອດຈະນາຣະດະນ (Janārdana) ແລະພ້ອມກັບຫົວໜ້າແຫ່ງປຣະມະຖະທັງຫຼາຍ ກໍຫາຍລັບໄປໃນພິບຕາດຽວ.

Verse 109

स लब्ध्वा भगवान् कृष्णो विष्वक्सेनं त्रिशूलिनः / स्वं देशमगत् तूर्णं गृहीत्वां परमं वपुः

ພຣະພະຄະວານ ກຣິສນະ ໄດ້ຮັບວິສວັກເສນ (Viṣvaksena) ຈາກພຣະຜູ້ຖືຕຣິສູນ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວຮີບກັບໄປຍັງອານາເຂດຂອງພຣະອົງ ໂດຍຮັບເອົາຮູບກາຍທິບອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງ.

Verse 110

एतद् वः कथितं पुण्यं महापातकनाशनम् / कपालमोचनं तीर्थं स्थाणोः प्रियकरं शुभम्

ດັ່ງນີ້ ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງເຖິງ ຕີຣະຖະ ກະປາລະໂມຈະນະ ອັນບໍລິສຸດ; ເປັນມົງຄຸນ ເປັນທີ່ພໍໃຈຂອງ ສະຖານຸ (ພຣະສິວະ) ແລະທຳລາຍບາບໃຫຍ່ (ມະຫາປາຕະກະ) ໄດ້.

Verse 111

य इमं पठते ऽध्यायं ब्राह्मणानां समीपतः / वाचिकैर्मानसैः पापैः कायिकैश्च विमुच्यते

ຜູ້ໃດອ່ານຫຼືສວດບົດນີ້ ໃນທ່າມກາງພຣາຫມັນ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທີ່ເຮັດດ້ວຍວາຈາ ດ້ວຍໃຈ ແລະດ້ວຍກາຍ.