Adhyaya 30
Prāyaścitta for Mahāpātakas — Brahmahatyā, Association with the Fallen, and Tīrtha-Based Purification
ບົດນີ້ສືບຕໍ່ແນວທາງທາງທຳມະສາດຂອງອຸຕຕະຣະພາກ ໂດຍວຽາສະປະກາດອະທິບາຍ «ປຣາຍະສຈິຕຕະ» ເປັນວິນັຍແກ້ໄຂຄວາມຜິດຈາກການລະເລີຍກິດທີ່ຄວນເຮັດ ແລະການກະທຳທີ່ຖືກຕຳນິ. ອຳນາດຖືກວາງໄວ້ໃນຜູ້ຮູ້ນັຍະເວດ ແລະນັກໃຫ້ເຫດຜົນທາງທຳມະ ເພື່ອຕັ້ງກອບກົດໝາຍຂອງການຊົດໃຊ້. ກຳນົດ «ມະຫາປາຕະກະ» ເຊັ່ນ ພຣາຫມະຫັດຕະຍາ, ສຸຣາປານະ, ລັກຂະໂມຍ, ແລະ ຄຸຣຸຕັລປະກະມະນະ ພ້ອມຂະຫຍາຍຄວາມຜິດໄປຫາການຄົບຄ້າຍຍາວນານກັບຜູ້ຕົກຕ່ຳ ລວມທັງການຮັບໃຊ້ພຣາຫມະນະບໍ່ຖືກທາງ, ເພດສຳພັນຜິດທຳນອງ, ແລະການສອນຢ່າງປະມາດ. ຈາກນັ້ນອະທິບາຍຕະປະໃນປ່າ 12 ປີສຳລັບພຣາຫມະຫັດຕະຍາໂດຍບໍ່ຈົ່ງໃຈ (ເຄື່ອງໝາຍນັກບຳເນັດ, ຂໍທານຢ່າງຄວບຄຸມ, ຕຳນິຕົນ, ແລະພຣະຫມະຈັຣຍະ) ແຕ່ຖ້າຈົ່ງໃຈກໍຕ້ອງຊົດໃຊ້ດ້ວຍຄວາມຕາຍ. ທ້າຍສຸດສະເໜີທາງຊຳລະອື່ນໆຜ່ານບຸນອັນພິເສດແລະຕີຣຖະ: ອະວະພຣຶຖະແຫ່ງອັສວະເມທະ, ບໍລິຈາກທັງໝົດໃຫ້ຜູ້ຮູ້ເວດ, ອາບນ້ຳທີ່ຈຸດບັນຈົບແມ່ນ້ຳ, ອາບທະເລທີ່ຣາເມສວະຣະພ້ອມຣຸດຣະດັຣຊະນະ, ແລະກະປາລະໂມຈະນະ—ສະຖານທີ່ບໄຮຣະວະປ່ອຍກະໂຫຼກ—ໂດຍປະສານພິທີບັນພະບຸຣຸດແລະການບູຊາໄຊວະໃນໂຄງການທຳມະຟື້ນຟູຂອງປຸຣານະ ແລະປູທາງໄປສູ່ການຊົດໃຊ້ແບບຂັ້ນຕໍ່ໄປ.
Shlokas
Verse 1
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे एकोनत्रिंशो ऽध्यायः व्यास उवाच अतः परं प्रवलक्ष्यामि प्रायश्चित्तविधिं शुभम् / हिताय सर्वविप्राणां दोषाणामपनुत्तये
ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີກູຣະມະປູຣານະ» ສັມຫິຕາ 6,000 ຄຳກອນ ໃນພາກຫຼັງ—ເປີດບົດທີ 29. ພະວະຍາສະກ່າວວ່າ: «ນັບແຕ່ນີ້ໄປ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍຢ່າງຊັດເຈນເຖິງວິທີປະຕິບັດປຣາຍະຊິຕຕະ (ການຊຳລະບາບ) ອັນເປັນມົງຄຸນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມະນະທັງປວງ ໃຫ້ຄວາມຜິດຖືກຂັບອອກ»។
Verse 2
अकृत्वा विहितं कर्म कृत्वा निन्दितमेव च / दोषमाप्नोति पुरुषः प्रायश्चित्तं विशोधनम्
ຜູ້ໃດບໍ່ເຮັດກຳທີ່ຖືກບັນຍັດ ແລະໄປເຮັດກຳທີ່ຖືກຕຳນິ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມຜິດ; ວິທີຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຈາກຄວາມຜິດນັ້ນ ແມ່ນປຣາຍະຊິຕຕະ (ການຊຳລະບາບ)។
Verse 3
प्रायश्चित्तमकृत्वा तु न तिष्ठेद् ब्राह्मणः क्वचित् / यद् ब्रूयुर्ब्राह्मणाः शान्ता विद्वांसस्तत्समाचरेत्
ຖ້າບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດປຣາຍະຊິຕຕະກ່ອນ ພຣາຫມະນະບໍ່ຄວນຢູ່ພັກຢູ່ໃສເລີຍ. ສິ່ງໃດທີ່ພຣາຫມະນະຜູ້ສະຫງົບ ແລະຮູ້ທັນ ໄດ້ກ່າວໄວ້ ກໍໃຫ້ປະຕິບັດຕາມນັ້ນແທ້ໆ.
Verse 4
वेदार्थवित्तमः शान्तो धर्मकामो ऽग्निमान् द्विजः / स एव स्यात् परो धर्मो यमेको ऽपि व्यवस्यति
ດວິຊະຜູ້ຮູ້ຄວາມໝາຍແຫ່ງເວດະຢ່າງລຶກຊຶ້ງ ຜູ້ສະຫງົບ ປາຖະໜາທຳ ແລະຮັກສາໄຟບູຊາອັນສັກສິດ—ຜູ້ນັ້ນແຫຼະເປັນທຳອັນສູງສຸດ. ແມ່ນແຕ່ຍຶດໝັ້ນປະຕິຍານດຽວນີ້ ກໍກາຍເປັນທາງທຳອັນປະເສີດ.
Verse 5
अनाहिताग्नयो विप्रास्त्रयो वेदार्थपारगाः / यद् ब्रूयुर्धर्मकामास्ते तज्ज्ञेयं धर्मसाधनम्
ພຣາຫມະນະຜູ້ຮູ້ຄວາມໝາຍແຫ່ງເວດະທັງສາມ ຈຳນວນສາມທ່ານ—ແມ່ນແຕ່ບໍ່ໄດ້ຮັກສາໄຟບູຊາ—ມີຢູ່. ສິ່ງໃດທີ່ທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນກ່າວ ໂດຍມຸ່ງຫາທຳ ແລະປາຖະໜາຄວາມຖືກຕ້ອງ ພຶງຮູ້ວ່າເປັນເຄື່ອງສຳເລັດທຳອັນແທ້.
Verse 6
अनेकधर्मशास्त्रज्ञा ऊहापोहविशारदाः / वेदाध्ययनसंपन्नाः सप्तैते परिकीर्तिताः
ທັງເຈັດນີ້ ຖືກປະກາດວ່າ: ຜູ້ຮູ້ທຳມະສາດຫຼາຍປະການ, ຊ່ຽວຊານໃນການໄຕ່ຕອບດ້ວຍເຫດຜົນ—ຮັບສິ່ງທີ່ຖືກ ແລະ ປະຕິເສດສິ່ງທີ່ຜິດ—ແລະ ສຳເລັດດ້ວຍການສຶກສາພຣະເວດາ.
Verse 7
मीमांसाज्ञानतत्त्वज्ञा वेदान्तकुशला द्विजाः / एकविंशतिसंख्याताः प्रयाश्चित्तं वदन्ति वै
ພຣະພຣາຫມັນນັກບຸນ—ຊ່ຽວຊານໃນ ມີມາມສາ, ຮູ້ແຈ້ງຫຼັກທຳແຫ່ງວິຊາສັກສິດ, ແລະ ຊຳນານໃນ ເວດານຕະ—ມີຈຳນວນ ຊາວເອັດ ແທ້ໆ ໄດ້ອະທິບາຍຄຳສອນເລື່ອງ ປຣາຍະສຈິຕຕະ (ການຊົດໃຊ້ບາບ).
Verse 8
ब्रह्महा मद्यपः स्तेनो गुरुतल्पग एव च / महापातकिनस्त्वेते यश्चैतैः सह संवसेत्
ຜູ້ຂ້າພຣະພຣາຫມັນ, ຜູ້ດື່ມຂອງມຶນເມົາ, ຂີໂຈນ, ແລະ ຜູ້ລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງອາຈານ—ເຫຼົ່ານີ້ເອີ້ນວ່າ ມະຫາປາຕະກິນ (ຜູ້ມີບາບໃຫຍ່); ແລະ ຜູ້ໃດຢູ່ຄົບຄືນກັບເຂົາເຈົ້າ ກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນດ້ວຍ.
Verse 9
संवत्सरं तु पतितैः संसर्गं कुरुते तु यः / यानशय्यासनैर्नित्यं जानन् वै पतितो भवेत्
ຜູ້ໃດຮູ້ຢູ່ແລ້ວ ແຕ່ຍັງຄົບຄືນກັບຜູ້ຕົກຕ່ຳຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ—ແບ່ງປັນພາຫະນະ, ຕຽງ, ແລະ ບ່ອນນັ່ງ ເປັນນິດ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມກາຍເປັນຜູ້ຕົກຕ່ຳເຊັ່ນກັນ.
Verse 10
याजनं योनिसंबन्धं तथैवाध्यापनं द्विजः / कृत्वा सद्यः पतेज्ज्ञानात् सह भोजनमेव च
ຖ້າດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ເຮັດພິທີຢາຊະນະໃຫ້ແກ່ຄົນບໍ່ຄວນ, ເຂົ້າສູ່ສາຍສຳພັນທາງເພດທີ່ຜິດທຳ, ຫຼື ສອນຄວາມຮູ້ສັກສິດຢ່າງຜິດທາງ, ຜູ້ນັ້ນຈະຕົກຈາກປັນຍາອັນຖືກຕ້ອງໃນທັນທີ; ແລະ ການກິນຮ່ວມກັນກັບເຂົາເຈົ້າກໍເຮັດໃຫ້ຕົກເຊັ່ນກັນ.
Verse 11
अविज्ञायाथ यो मोहात् कुर्यादध्यापनं द्विजः / संवत्सरेण पतति सहाध्ययनमेव च
ຖ້າຊາຍທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈກ່ອນ ແລ້ວດ້ວຍຄວາມຫຼົງ ໄປຮັບທຳການສອນພຣະວິທະຍາ ພາຍໃນໜຶ່ງປີຈະຕົກຕ່ຳ ແລະການຮຽນຂອງຕົນກໍພັງທະລາຍດ້ວຍ।
Verse 12
ब्रह्माहा द्वादशाब्दानि कुटिं कृत्वा वने वसेत् / भैक्षमात्मविशुद्ध्यर्थं कृत्वा शवशिरोध्वजम्
ຜູ້ໃດທີ່ຂ້າພຣາຫມັນ ຄວນສ້າງກຸດິໜຶ່ງ ແລ້ວຢູ່ໃນປ່າຕະຫຼອດສິບສອງປີ; ເພື່ອຊຳລະຈິດໃຈໃຫ້ບໍລິສຸດ ຄວນດຳລົງຊີວິດດ້ວຍບິນທະບາດ ແລະຖືທຸງທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍເປັນຫົວສົບ।
Verse 13
ब्राह्मणावसथान् सर्वान् देवागाराणि वर्जयेत् / विनिन्दन् स्वयमात्मानं ब्राह्मणं तं च संस्मरन्
ເຂົາຄວນຫຼີກເວັ້ນທີ່ພັກຂອງພຣາຫມັນທັງໝົດ ແມ່ນແຕ່ເທວາລັຍຂອງເທວະທັງຫຼາຍ; ພ້ອມທັງຕຳນິຕົນເອງ ແລະລະລຶກເຖິງພຣາຫມັນນັ້ນຢູ່ເສມອ।
Verse 14
असंकल्पितयोग्यानि सप्तागाराणि संविशेत् / विधूमे शनकैर्नित्यं व्यङ्गारे भुक्तवज्जने
ເຂົາຄວນເຂົ້າໃຊ້ພື້ນທີ່ໃນເຮືອນທັງເຈັດ ແຕ່ເພື່ອກິດທີ່ຄວນເປັນເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ໃຫ້ມີຄວາມຄິດຝັນເຟືອງ. ທຸກມື້ຄວນກິນຊ້າໆ ເມື່ອໄຟບໍ່ມີຄວັນ ແລະຖ່ານໄຟສົງບົບ ຢູ່ກັບຜູ້ທີ່ກິນແລ້ວ (ບໍ່ໂລບ ບໍ່ຮີບ).
Verse 15
एककालं चरेद् भैक्षं दोषं विख्यापयन् नृणाम् / वन्यमूलफलैर्वापि वर्तयेद् धैर्यमाक्षितः
ໃຫ້ເຂົາອອກບິນທະບາດພຽງຄັ້ງດຽວຕໍ່ມື້ ໂດຍເປີດເຜີຍຄວາມຜິດຂອງຕົນໃຫ້ຜູ້ຄົນຮູ້; ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ໃຫ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຮາກໄມ້ແລະໝາກໄມ້ປ່າ ເພື່ອຄ້ຳຈຸນຊີວິດ—ໝັ້ນຄົງ ແລະບໍ່ໃຫ້ຄວາມອົດທົນສັ່ນຄອນ।
Verse 16
कपालपाणिः खट्वाङ्गी ब्रह्मचर्यपरायणः / पूर्णे तु द्वादशे वर्षे ब्रह्महत्यां व्यपोहति
ຖືກະໂຫຼກຫົວແລະໄມ້ເທົ້າ, ຍຶດໝັ້ນໃນພົມມະຈັນຢ່າງເຄັ່ງຄັດເປັນເວລາສິບສອງປີ, ເມື່ອຄົບກໍານົດ ລາວຈະລົບລ້າງບາບອັນໜັກໜ່ວງຂອງການຂ້າພຣາມ.
Verse 17
अकामतः कृते पापे प्रायश्चित्तमिदं शुभम् / कामतो मरणाच्छुद्धिर्ज्ञेया नान्येन केनचित्
ສໍາລັບບາບທີ່ບໍ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈ, ການໄຖ່ບາບນີ້ແມ່ນເປັນມຸງຄຸນ; ແຕ່ສໍາລັບບາບທີ່ຕັ້ງໃຈກະທໍາ, ຄວາມບໍລິສຸດແມ່ນໄດ້ມາຈາກຄວາມຕາຍເທົ່ານັ້ນ, ບໍ່ມີວິທີອື່ນ.
Verse 18
कुर्यादनशनं वाथ भृगोः पतनमेव वा / ज्वलन्तं वा विशेदग्निं जलं वा प्रविशेत् स्वयम्
ລາວອາດຈະຖືສິນອົດເຂົ້າຈົນຕາຍ, ຫຼື ໂດດລົງຈາກໜ້າຜາສູງ, ຫຼື ຍ່າງເຂົ້າກອງໄຟທີ່ລຸກໄໝ້, ຫຼື ໂດດລົງນໍ້າເລິກດ້ວຍຕົນເອງ.
Verse 19
ब्राह्मणार्थे गवार्थे वा सम्यक् प्राणान् परित्यजेत् / ब्रह्महत्यापनोदार्थमन्तरा वा मृतस्य तु
ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງພຣາມ ຫຼື ງົວ, ຜູ້ໜຶ່ງຄວນສະລະຊີວິດຂອງຕົນຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ຫຼື ປະຕິບັດການໄຖ່ບາບຈົນເຖິງວັນຕາຍ ເພື່ອລົບລ້າງມົນທິນຂອງການຂ້າພຣາມ.
Verse 20
दीर्घामयान्वितं विप्रं कृत्वानामयमेव तु / दत्त्वा चान्नं स दुर्भिक्षे ब्रह्महत्यां व्यपोहति
ຖ້າໃນເວລາເກີດໄພອຶດຫິວ, ລາວປິ່ນປົວພຣາມທີ່ເຈັບປ່ວຍມາດົນນານໃຫ້ຫາຍດີ ແລະ ໃຫ້ອາຫານແກ່ລາວ, ລາວຈະລົບລ້າງບາບຂອງການຂ້າພຣາມໄດ້.
Verse 21
अश्वमेधावभृथके स्नात्वा वा शुध्यते द्विजः / सर्वस्वं वा वेदविदे ब्राह्मणाय प्रदाय तु
ດວິຊະຈະບໍລິສຸດ ໂດຍອາບນ້ຳໃນອະວະພຣຶຖະ ທ້າຍພິທີອັສວະເມທະ ຫຼືໂດຍຖວາຍຊັບສິນທັງໝົດແກ່ພຣາຫມະນຜູ້ຮູ້ເວທະ।
Verse 22
सरस्वत्यास्त्वरुणया संगमे लोकविश्रुते / शुध्येत् त्रिषवणस्नानात् त्रिरात्रोपोषितो द्विजः
ທີ່ສັງຄົມອັນໂດງດັງໃນໂລກ ບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ແລະ ອະຣຸນາ ມາພົບກັນ ດວິຊະຜູ້ອົບອົດສາມຄືນ ຈະບໍລິສຸດໂດຍອາບນ້ຳສາມເວລາຕໍ່ມື້ (ຕຣິສະວະນະ).
Verse 23
गत्वा रामेश्वरं पुण्यं स्नात्वा चैव महोदधौ / ब्रह्मचर्यादिभिर्युक्तो दृष्ट्वा रुद्रं विमुच्यते
ໄປຮອດຣາເມສວະຣະອັນສັກສິດ ແລະອາບນ້ຳໃນມະຫາສະມຸດ ຜູ້ມີພຣະຫມະຈັຣຍະ ແລະວິໄນອື່ນໆ ເມື່ອໄດ້ເຫັນຣຸທຣະ ຍ່ອມພົ້ນຈາກພັນທະ।
Verse 24
कपालमोचनं नाम तीर्थं देवस्य शूलिनः / स्नात्वाभ्यर्च्य पितॄन् भक्त्या ब्रह्महत्यां व्यपोहति
ມີຕີຣຖະຊື່ «ກະປາລະໂມຈະນະ» ເປັນຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືສາມງ່າມ (ຊິວະ)। ອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ແລະບູຊາປິຕຣຶດ້ວຍພັກຕິ ຍ່ອມຂັບໄລ່ບາບພຣະຫມະຫັດຕະຍາ (ການຂ້າພຣາຫມະນ).
Verse 25
यत्र देवादिदेवेन भरवेणामितौजसा / कपालं स्थापितं पूर्वं ब्रह्मणः परमेष्ठिनः
ທີ່ນັ້ນໃນການກ່ອນ ພາຣະວະຜູ້ມີພະລັງອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ເປັນເທວະຜູ້ສູງສຸດໃນບັນດາເທວະ ໄດ້ສະຖາປະນາກະໂຫຼກຂອງພຣະພຣະຫມາ (ປະຣະເມສຖິນ) ໄວ້ແຕ່ເກົ່າກ່ອນ।
Verse 26
समभ्यर्च्य महादेवं तत्र भैरवरूपिणम् / तर्पपित्वा पितॄन् स्नात्वा मुच्यते ब्रह्महत्यया
ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະມະຫາເທວະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນຮູບພຣະໄພຣະວະ ແລະຖວາຍນ້ຳຕັຣປະນະແດ່ປິຕຣິ ແລ້ວອາບນ້ຳ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ ພຣະຫມະຫັດຍາ (ຂ້າພຣາຫມັນ)។
Frequently Asked Questions
Prāyaścitta is the purifying remedy for faults caused by neglecting enjoined duties or performing censured acts; the chapter states that a brāhmaṇa should not remain anywhere without first undertaking appropriate expiation as prescribed by calm, learned authorities.
Brahmahatyā (slaying a brāhmaṇa), surāpāna (drinking intoxicants), theft, and violation of the teacher’s bed (guru-talpagamana), along with sustained close association with such offenders.
A twelve-year forest discipline: dwelling in a hut, living on alms (or roots and fruits), bearing penitential insignia (skull-bowl and khaṭvāṅga), maintaining brahmacarya, avoiding brāhmaṇa dwellings and temples, and cultivating continual self-censure and remembrance of the wronged brāhmaṇa.
It states purification is attainable only through death for deliberate commission, prescribing forms of death-atonement such as fasting unto death or self-surrender into fire, water, or from a height.
Avabhṛtha bathing of an Aśvamedha, giving away all possessions to a Veda-knowing brāhmaṇa, bathing at the Sarasvatī–Aruṇā confluence after a three-night fast, bathing at Rāmeśvara with brahmacarya and beholding Rudra, and bathing at Kapālamocana with devotion and Pitṛ worship—especially linked to removal of brahmahatyā.