Brahman in the Ramcharitmanas

ຝຸ່ນຕີນຂອງຄູອາຈານແມ່ນດັງຕາອ່ອນນຸ່ມງົດງາມ, ເປັນອະມະຕະສຳລັບຕາ, ທີ່ທຳລາຍທຸກຂໍ້ບົກຜ່ອງຂອງສາຍຕາ. ເມື່ອໄດ້ຊຳຮາດຕາແຫ່ງປັນຍາດ້ວຍຝຸ່ນນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນລະນາກິດຂອງພຣາມ, ທີ່ປົດປ່ອຍຈາກວົງຈອນຂອງການເກີດແລະຕາຍ. ກ່ອນອື່ນໝົດ ຂ້າພະເຈົ້າກົມຕີນຂອງພຣາມານ…

ພຣະພຣະມັນມີສອງຮູບ ຄືຮູບທີ່ປອດຈາກຄຸນແລະຮູບທີ່ມີຄຸນ ທັງສອງຢ່າງນັ້ນເໜືອການບັນຍາຍ ຊົງເລິກລົບ ບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ ແລະບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມໄດ້ ໃນຄວາມເຫັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ນາມນັ້ນຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າທັງສອງ ເພາະດ້ວຍອຳນາດຂອງຕົນເອງ…

ດ້ວຍພອນແຫ່ງພະນາມ ສຳພູເປັນອະມະຕະ ຖ້າວ່າເຄື່ອງປະກອບບໍ່ເປັນມົງຄົນ ກໍເປັນແຫຼ່ງແຫ່ງມົງຄົນຢ່າງຍິ່ງ ສຸກ ສະນກະແລະພວກ ສິດທະ ຮາສີແລະໂຍຄີ ດ້ວຍພອນແຫ່ງພະນາມຍ່ອມເສີດສຸກແຫ່ງພະຫະມັນ ນາຣະທະຊົງຮູ້ອຳນາດແຫ່ງພະນາມ ພະຫະລິເປັນທີ່ຮັກແຫ່ງໂລກ…

ຮືສີ, ຜູ້ສະຫງົບ, ໂຍຄີ, ແລະ ບຸລຸດຜູ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດ, ຜູ້ມີຈິດໃຈບໍລິສຸດສະເໝີ, ໄດ້ພິຈາລະນາພະອົງ. ພະເວດ, ດ້ວຍວິທີຂອງ 'ບໍ່ແມ່ນນີ້, ບໍ່ແມ່ນນັ້ນ', ແລະ ປຸຣານະ ແລະ ອາຄາມຕ່າງໆໄດ້ຂັບຮ້ອງຄວາມລຶກລັບຂອງພະອົງ. ພະອົງນັ້ນແຫຼະຄືພະຣາມ…

ແດນແຫ່ງຄວາມສຸກ ຫາກທ່ານພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ຮູ້ຈັກດີວ່າຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂ້າບໍລິພານຂອງທ່ານແທ້ ຂໍພະຜູ້ເປັນນາຍຊົງຂັດຄວາມບໍ່ຮູ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍເລົ່າເລື່ອງຣາມໃນຫຼາຍຮູບແບບ ຜູ້ໃດທີ່ມີເຮືອນຢູ່ໃຕ້ຕົ້ນໄມ້ປອບປະສົງ ຜູ້ນັ້ນຈະຕ້ອງທົນທຸກເພາະຄວາມທຸກຍາກບໍ…

ຈົ່ງຟັງເຫດຜົນອີກປະການໜຶ່ງ, ໂອລູກສິງຜູ້ເປັນທິດາແຫ່ງພູເຂົາ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເລື່ອງມະຫັດສະຈັນຢ່າງລະອຽດ. ເພື່ອເຫດຜົນນັ້ນ, ພະພົມຜູ້ບໍ່ເກີດ, ບໍ່ມີຄຸນລັກສະນະ ແລະ ບໍ່ມີຮູບຮ່າງໄດ້ກາຍເປັນກະສັດແຫ່ງໂກສົນ.…

ສັດທູດກ່າວວ່າ ໂອພະມະຫາລາດ ຂໍໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ ແຕ່ຈົ່າຟັງຄວາມຍາກລຳບາກຫນຶ່ງ ຍົມລາຊກໍຈະສະໜ້ອຍຫົວຖວາຍບາດຕໍ່ພະບາດ ໂອພະມະຫາລາດ ຍົກເວັ້ນຕະກູນພາມານເທົ່ານັ້ນ ໂດຍອຳນາດຂອງການບຳເພັນຕັບ ພາມານທັງຫຼາຍຍ່ອນມີກຳລັງສະເໝີ…

ເພາະເຫດນີ້ ໂອພະລາຊາ ຂ້ານ້ອຍຫ້າມພະອົງຢ່າເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ການເລົ່າເລື່ອງນີ້ຈະນຳອັນຕະລາຍຢ່າງຍິ່ງມາສູ່ພະອົງ ຖ້າເລື່ອງນີ້ໄປເຖິງຫູຄົນທີ່ຫົກ ການວິນາດຂອງພະອົງແມ່ນແນ່ນອນ ວາຈາຂອງຂ້ານ້ອຍເປັນຄວາມຈິງ ຈົ່ງຟັງ ປຣະຕາປະພານຸ ຖ້າເລື່ອງນີ້ເປັນທີ່ປາກົດ…

ເຈົ້າຊາດຣາຊະກຸຸມທີ່ຊົ່ວຮ້າຍ, ເຈົ້າໄດ້ຮຽນຮ້ອງພຣາມະຫາມາແລ້ວເອີ້ນເຂົາມາທີ່ນີ້ເພື່ອທຳລາຍເຂົາ, ພ້ອມດ້ວຍຄົນທັງປວງ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ປົກປ້ອງຄວາມຊອບທຳຂອງເຮົາ; ເຈົ້າເອງຈະຕ້ອງຕາຍ, ພ້ອມດ້ວຍຄອບຄົວຂອງເຈົ້າ. ພາຍໃນໜຶ່ງປີ ການທຳລາຍຂອງເຈົ້າຈະມາເຖິງ, ແລະ…

ໂອກະສັດ, ສິ່ງທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ບໍ່ສາມາດລຶບອອກໄດ້, ເຖິງແມ່ນບໍ່ມີຄວາມຜິດຂອງເຈົ້າ. ບໍ່ມີວິທີໃດສາມາດເຮັດໃຫ້ເປັນຢ່າງອື່ນໄດ້ - ຄຳສາບແຊ່ງຂອງພາມະພາມະເປັນສິ່ງທີ່ໜັກໜ່ວງຫຼາຍ.

ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພາມທັງຫມົດກໍ່ກັບ ແລະຊາວເມືອງກໍ່ໄດ້ຮັບຂ່າວ ທຸກຄົນໂສກເສົ້າ ແລະຕີລາຄາວ່າເປັນພະພະຍາ ທີ່ຕັ້ງໃຈຈະສ້າງຫົງ ແຕ່ກັບສ້າງກາກແທນ ອສູຣນຳປຸໂຣຫິດກັບສົ່ງເຖິງບ້ານ ແລະແຈ້ງຂ່າວທັງຫມົດແກ່ຣາສີ ຄົນຊົ່ວນັ້ນສົ່ງຈົດໝາຍໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງ…

ເມືອງນັ້ນປົກຄຸມດ້ວຍທຸງ ປ້າຍ ແລະ ຊຸ້ມປະດັບງານລ້ຽງ ຕົກແຕ່ງໃນຮູບແບບທີ່ບໍ່ສາມາດພັນນາໄດ້ ດອກໄມ້ຝົນຕົກລົງມາຈາກທ້ອງຟ້າ ແລະ ປະຊາຊົນທັງປວງຈົມຢູ່ໃນຄວາມສຸກອັນເປັນພຣະຫົມານັນ ແມ່ຍິງເດີນທາງເປັນກຸ່ມໆ ຮວມກັນເປັນຝູງໆ ລຸກຂຶ້ນວ່ອງໄປດ້ວຍການປະດັບຕາມປົກກະຕິ…

ຂໍບອກຂ້ອຍເຖິງພະຜູ້ເປັນນາຍ ວ່າເດັກຊາຍງາມທັງສອງນີ້ແມ່ນໃຜ ເປັນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງສາຍພະຍາສີ ຫຼືເປັນຜູ້ປົກປ້ອງແຫ່ງສາຍກະສັດ ຫຼືເປັນພະພຣົມຜູ້ສູງສຸດ ທີ່ເວດສົດສະຫຼະວານະດ້ວຍຄຳວ່າ "ບໍ່ແມ່ນນີ້ ບໍ່ແມ່ນນັ້ນ" ທີ່ໄດ້ເສດຖີມາຍັງທີ່ນີ້ ໂດຍຮັບເອົາຮູບກາຍສອງປະການ…

ບາງຄົນຕິຕິພະຜູ້ສ້າງ ຜູ້ສະແດງອັມຣິດແລ້ວປະທານຢາພິດ ເມືອງອົລົມຄົດ ທຸກຄົນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຫ່ວງໃຍ ຄວາມເຈັບປວດຮ້ອນແຮງທີ່ທົນບໍ່ໄດ້ແຜ່ຢູ່ໃນຫົວໃຈ ຄວາມຍິນດີທັງໝົດສູນເສຍ ບົດຂອງພຣາມະບົດ ສະຕີເຖົ້າຜູ້ໄດ້ຮັບກຽດຈາກຕະກູວ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກແຫນ້ນຂອງໄກເກຍີ…

ຄິດແນວນີ້, ຢ່າໃຫ້ມີຄວາມໂກດແຄ້ນ, ແລະຢ່າຕຳໜິໃຜໂດຍໄຮ້ເຫດຜົນ. ທຸກຄົນເປັນຜູ້ນອນຫລັບໃນຄືນຂອງຄວາມຫລອມລວງ; ພວກເຂົາເຫັນຄວາມຝັນຫລາຍປະເພດ. ໃນໂລກນີ້, ພຽງແຕ່ຍົກີຈຶ່ນຕື່ນ; ຜູ້ຊອກຫາຄວາມຈິງສູງສຸດແມ່ນປອດຈາກຄວາມຫລອມລວງທາງໂລກ.…

ຜູ້ທີ່ດັງຂອງພວກເຂົາຮັບກິ່ນຫອມບໍລິສຸດງົດງາມແຫ່ງປຣະສາດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະເໝີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຜູ້ທີ່ຮັບປະທັບເອງອາຫານທີ່ໄດ້ຖວຍຍັງທ່ານກ່ອນ ແລະ ນຸ່ງສົງຜ້າແລະເຄື່ອງປະດັບທີ່ເປັນປຣະສາດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ກົ່ມຫົວເມື່ອເຫັນເທບພະເຈົ້າ ຄູ ຫຼື…

ດ້ວຍວິທີດັ່ງກ່າວ ໃນຂະນະທີ່ເສຍໃຈໄປຕາມທາງ ລົດໄດ້ມາເຖິງຝັ່ງແມ່ນ້ຳຕະມະສາຢ່າງວ່ອງໄວ ເພິ່ນໄດ້ກ່າວຄຳອຳລາແກ່ພວກນິສາດດ້ວຍຄວາມສຸພາບ ພວກເຂົາກົ້ມກາບຕີນເພິ່ນແລ້ວຫຼັງກັບ ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າສຸດຈະທົນ ເມື່ອເຂົ້າໄປໃນເມືອງ ອຳມາຕະຍະຮູ້ສະຫຼະອັດສະຈັນ…

ຄວາມຮັກທີ່ພະຣະຕະມີໃນເວລານັ້ນ ເຖົ້າແມ້ພຽງເສດາກໍບໍ່ສາມາດພັນນາໄດ້ ມັນເປັນສິ່ງທີ່ກະວີບໍ່ສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ ດັ່ງທີ່ຄວາມສຸກແຫ່ງພະຣະຫມັນເປັນສິ່ງທີ່ຄົນເຊັ່ນຂ້ອຍຜູ້ມີມຽນຂອງ 'ເຮົາ' ແລະ 'ຂອງເຮົາ' ບໍ່ສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້

ຈາກນັ້ນ ວີລະຊົນແຫ່ງລາດຊະສັນດິນ ໄດ້ກ່າວກັບສາມັນວ່າ: "ພຣະຜູ້ອົງຄ່າ, ບໍ່ມີສິ່ງໃດປິດບັງທ່ານໄດ້. ທ່ານຮູ້ເຫດຜົນທີ່ຂ້ອຍມາ, ສະນັ້ນ ພຣະຜູ້ອົງຄ່າ, ຂ້ອຍຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້. ບັດນີ້, ພຣະຜູ້ອົງຄ່າ, ຂໍປຶກສາສະຕິປັນຍາຈາກທ່ານເພື່ອຂ້ອຍຈະສັງຫາລະພັກຂອງສາມັນ.…

ທີ່ນີ້ລິງຄິດພາຍໃນໃຈວ່າ: ເວລາທີ່ກຳນົດໄດ້ຜ່ານໄປແລ້ວ, ແລະບໍ່ໄດ້ສຳເລັດສິ່ງໃດເລີຍ. ທັງໝົດປະຊຸມກັນແລະເວົ້າກັນວ່າ: ອ້າຍນ້ອງ, ພວກເຮົາຈະເຮັດແນວໃດໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບຂ່າວສານໃດໆ? ອັງຄະທາ, ຕາອັນເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາ, ເວົ້າວ່າ: ບໍ່ວ່າທາງໃດກໍຕາມ…