Garbha

Verse 1

ॐ पञ्चात्मकं पञ्चसु वर्तमानं षडाश्रयं षड्गुणयोगयुक्तम् । तत्सप्तधातु त्रिमलं द्वियोनि चतुर्विधाहारमयं शरीरं भवति ॥ पञ्चात्मकमिति कस्मात्—पृथिव्यापस्तेजोवायुराकाशमिति । अस्मिन्पञ्चात्मके शरीरे का पृथिव...

ಓಂ. ದೇಹವು ಪಂಚಾತ್ಮಕ—ಪೃಥ್ವಿ, ಆಪಃ, ತೇಜಸ್ಸು, ವಾಯು, ಆಕಾಶಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ; ಪಂಚಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುವುದು; ಷಡಾಶ್ರಯಗಳಿಂದ ಆಧಾರಿತ; ಷಡ್ಗುಣಗಳ ಯೋಗದಿಂದ ಯುಕ್ತ. ಇದು ಸಪ್ತಧಾತುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ತ್ರಿಮಲಗಳಿಂದ ಆವೃತ, ದ್ವಿಯೋನಿಯಿಂದ (ತಾಯಿ-ತಂದೆ) ಉತ್ಪನ್ನ, ಚತುರ್ವಿಧ ಆಹಾರದಿಂದ ಪೋಷಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ‘ಪಂಚಾತ್ಮಕ’ ಎಂದೇಕೆ? ಕಠಿಣವಾದುದು ಪೃಥ್ವಿ; ದ್ರವವಾದುದು ಆಪಃ; ಉಷ್ಣವಾದುದು ತೇಜಸ್ಸು; ಚಲಿಸುವುದು ವಾಯು; ಸುಷಿರ/ಅವಕಾಶರೂಪವಾದುದು ಆಕಾಶ. ಪೃಥ್ವಿ ಧಾರಣೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಆಪಃ ಪಿಂಡೀಕರಣ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ತೇಜಸ್ಸು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ, ವಾಯು ಗಮನೆ ಮಾಡಿಸುತ್ತದೆ, ಆಕಾಶ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಶಬ್ದಗ್ರಹಣ, ಚರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಶ, ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ರೂಪ, ನಾಲಿಗೆಯಲ್ಲಿ ರಸ, ಮೂಗಿನಲ್ಲಿ ಗಂಧ; ಉಪಸ್ಥದಲ್ಲಿ ಆನಂದ, ಅಪಾನದಲ್ಲಿ ಉತ್ಸರ್ಗ; ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಬೋಧ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂಕಲ್ಪ, ವಾಣಿಯಿಂದ ವಚನ. ‘ಷಡಾಶ್ರಯ’ ಎಂದೇಕೆ? ಮಧುರ, ಆಮ್ಲ, ಲವಣ, ತಿಕ್ತ, ಕಟು, ಕಷಾಯ—ಆರು ರಸಗಳ ಅನುಭವ; ಹಾಗೆಯೇ ಸಪ್ತಸ್ವರಗಳು—ಷಡ್ಜ, ಋಷಭ, ಗಾಂಧಾರ, ಮಧ್ಯಮ, ಪಂಚಮ, ಧೈವತ, ನಿಷಾದ. ಇಷ್ಟ-ಅನಿಷ್ಟ ಶಬ್ದಸಂಜ್ಞೆಗಳು ವಿಧವಿಧವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ; ಪ್ರಣಿಧಾನದಿಂದ ಭೇದಗಳು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತವೆ. ‘ಸಪ್ತಧಾತು’ ಎಂದು ಶ್ವೇತ, ರಕ್ತ, ಕೃಷ್ಣ, ಧೂಮ್ರ, ಪೀತ, ಕಪಿಲ, ಪಾಂಡುರ ಇತ್ಯಾದಿ ವರ್ಣಗಳನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 2

कस्मात् यदा देवदत्तस्य द्रव्यादिविषया जायन्ते ॥ परस्परं सौम्यगुणत्वात् षड्विधो रसो रसाच्छोणितं शोणितान्मांसं मांसान्मेदो मेदसः स्नावा स्नाव्नोऽस्थीन्यस्थिभ्यो मज्जा मज्ज्ञः शुक्रं । शुक्रशोणितसंयोगादा...

ದೇವದತ್ತನಿಗೆ (ಜೀವನಿಗೆ) ದ್ರವ್ಯಾದಿ ವಿಷಯಗಳು ಏಕೆ ಮತ್ತು ಯಾವಾಗ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ? ಪರಸ್ಪರ ಸಂಯೋಗದಿಂದ, ಸೌಮ್ಯ (ಶೀತ-ಸ್ನಿಗ್ಧ) ಗುಣದ ಕಾರಣ ರಸವು ಷಡ್ವಿಧವಾಗುತ್ತದೆ; ರಸದಿಂದ ಶೋಣಿತ (ರಕ್ತ), ರಕ್ತದಿಂದ ಮಾಂಸ, ಮಾಂಸದಿಂದ ಮೇದ, ಮೇದದಿಂದ ಸ್ನಾವ, ಸ್ನಾವದಿಂದ ಅಸ್ಥಿ, ಅಸ್ಥಿಯಿಂದ ಮಜ್ಜೆ, ಮಜ್ಜೆಯಿಂದ ಶುಕ್ರ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗುತ್ತದೆ. ಶುಕ್ರ-ಶೋಣಿತ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಗರ್ಭವು ಆವೃತ್ತಿಯಾಗಿ ಉಂಟಾಗಿ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಂತರಾಗ್ನಿ ಇದೆ; ಅಗ್ನಿಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪಿತ್ತ; ಪಿತ್ತಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ವಾಯು; ವಾಯುಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಹೃದಯ—ಇದು ಪ್ರಜಾಪತಿ ವಿಧಿಸಿದ ಕ್ರಮಾನುಸಾರ.

Verse 3

ऋतुकाले सम्प्रयोगादेकरात्रोषितं कलिलं भवति, सप्तरात्रोषितं बुद्बुदं भवति, अर्धमासाभ्यन्तरेण पिण्डो भवति, मासाभ्यन्तरेण कठिनो भवति, मासद्वयेन शिरः सम्पद्यते, मासत्रयेण पादप्रवेशो भवति । अथ चतुर्थे मासे...

ಋತುಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಪ್ರಯೋಗದಿಂದ ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯ ನಂತರ ಅದು ಕಲಿಲ (ಜೇಲಿಯಂತ ದ್ರವ್ಯ)ವಾಗುತ್ತದೆ; ಏಳು ರಾತ್ರಿಗಳ ನಂತರ ಬುದ್ಬುದ (ಬುಬ್ಬುಳ)ವಾಗುತ್ತದೆ; ಅರ್ಧಮಾಸದೊಳಗೆ ಪಿಂಡವಾಗುತ್ತದೆ; ಒಂದು ಮಾಸದೊಳಗೆ ಕಠಿಣವಾಗುತ್ತದೆ; ಎರಡು ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಶಿರಸ್ಸು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಮೂರು ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಪಾದಗಳ ಪ್ರವೇಶ/ರಚನೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ನಾಲ್ಕನೇ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಜಠರ-ಕಟಿ ಪ್ರದೇಶ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಐದನೇ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಪೃಷ್ಠವಂಶ (ಮೂಳೆಮೂಳೆ) ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಆರನೇ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಮುಖ, ನಾಸಿಕಾ, ಅಕ್ಷಿ, ಶ್ರೋತ್ರಗಳು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಏಳನೇ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಜೀವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ; ಎಂಟನೇ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಪಿತೃಬೀಜ ಅಧಿಕವಾದರೆ ಪುರುಷ; ಮಾತೃಬೀಜ ಅಧಿಕವಾದರೆ ಸ್ತ್ರೀ; ಎರಡೂ ಸಮವಾದರೆ ನಪುಂಸಕ/ಲಿಂಗಾನಿರ್ಣೀತ. ಮಾತೆಯ ಮನೋವ್ಯಾಕುಲತೆಯಿಂದ ಸಂತಾನ ಅಂಧ, ಖಂಜ, ಕುಬ್ಜ, ವಾಮನವಾಗಬಹುದು. ಪರಸ್ಪರ ವಾಯುಪೀಡನೆಯಿಂದ ಶುಕ್ರ ವಿಭಜಿತವಾದರೆ ದೇಹ ದ್ವಿಧಾ ಆಗಿ, ನಂತರ ಯುಗ್ಮ (ಜೋಡಿ) ಜನನವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಮರ್ಥ ಪಂಚಾತ್ಮಕ ಜೀವಿ, ಪಂಚಾತ್ಮಕ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಜ್ವಲಿತ ರಸದೊಂದಿಗೆ, ಸಮ್ಯಕ್ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಅಕ್ಷರ ಓಂಕಾರವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಏಕಾಕ್ಷರವನ್ನು ತಿಳಿದ ಮೇಲೆ, ದೇಹಿಗಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟ ಪ್ರಕೃತಿಗಳು ಮತ್ತು ಷೋಡಶ ವಿಕಾರಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತವೆ. ನಂತರ ಪ್ರಮಿತ ಆಹಾರ-ಪಾನವನ್ನು ನಾಡೀಸೂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಸಾಗಿಸುವ ಪ್ರಾಣ ಪೋಷಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂಬತ್ತನೇ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಸಂಪೂರ್ಣನಾಗಿ ಪೂರ್ವಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಕೃತ-ಅಕೃತ ಕರ್ಮವನ್ನು ವಿವೇಚಿಸಿ, ಶುಭ-ಅಶುಭ ಕರ್ಮವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 4

नानायोनिसहस्राणि दृष्ट्वा चैव ततो मया । आहाराः विविधा भुक्ताः पीताश्च विविधाः स्तनाः ॥ जातस्यैव मृतस्यैव जन्म चैव पुनः पुनः । अहो दुःखोदधौ मग्नः न पश्यामि प्रतिक्रियाम् ॥ यन्मया परिजनस्यार्थे कृतं कर्...

ನಾನಾ ಯೋನಿಗಳ ಸಾವಿರಗಳನ್ನು ಕಂಡು ನಾನೂ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ವಿಧವಿಧವಾದ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ಭೋಗಿಸಿದ್ದೇನೆ, ವಿಧವಿಧವಾದ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ಪಾನಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಜನಿಸಿದವನಿಗೂ ಸತ್ತವನಿಗೂ ಜನ್ಮವು ಪುನಃ ಪುನಃ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಅಹೋ, ದುಃಖಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ ನಾನು ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಬಂಧುಜನರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಶುಭಾಶುಭ ಕರ್ಮಗಳ ದಹನವನ್ನು ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಫಲವನ್ನು ಭೋಗಿಸಿದವರು ದೂರ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಯೋನಿಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ದೊರೆತರೆ ನಾನು ಸಾಂಖ್ಯ ಮತ್ತು ಯೋಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವೆನು—ಅಶುಭಕ್ಷಯಕರ, ಕರ್ಮಫಲಬಂಧದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವು. ಯೋನಿಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ದೊರೆತರೆ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಶರಣಾಗುವೆನು—ಅಶುಭಕ್ಷಯಕರ, ಫಲಮುಕ್ತಿಪ್ರದಾಯಕ. ಯೋನಿಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ದೊರೆತರೆ ದೇವರಾದ ಭಗವಾನ್ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಶರಣಾಗುವೆನು—ಅಶುಭಕ್ಷಯಕರ, ಫಲಮುಕ್ತಿಪ್ರದಾಯಕ. ಯೋನಿಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ದೊರೆತರೆ ಸನಾತನ ಬ್ರಹ್ಮನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವೆನು. ನಂತರ ಜೀವನು ನೂರು ಸ್ತ್ರೀಯೋನಿಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಯೋನಿದ್ವಾರವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಯಂತ್ರದಿಂದ ಒತ್ತಲ್ಪಟ್ಟು ಮಹಾದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಜನನಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ವೈಷ್ಣವ ವಾಯುವಿನ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ, ಜನ್ಮಮರಣವನ್ನೂ ತನ್ನ ಶುಭಾಶುಭ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಸ್ಮರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 5

शरीरमिति कस्मात् साक्षादग्नयो ह्यत्र श्रियन्ते—ज्ञानाग्निर्दर्शनाग्निः कोष्ठाग्निरिति । तत्र कोष्ठाग्निर्नामाशितपीतलेह्यचोष्यं पचतीति । दर्शनाग्निः रूपादीनां दर्शनं करोति । ज्ञानाग्निः शुभाशुभं च कर्म...

ಇದನ್ನು ‘ಶರೀರ’ವೆಂದು ಏಕೆ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ? ಏಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಅಗ್ನಿಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ—ಜ್ಞಾನಾಗ್ನಿ, ದರ್ಶನಾಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಕೋಷ್ಠಾಗ್ನಿ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೋಷ್ಠಾಗ್ನಿಯೆಂದರೆ ತಿಂದದು, ಕುಡಿದದು, ಲೇಹಿಸಿದದು, ಚೋಷಿಸಿದದು ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಪಚನಗೊಳಿಸುವುದು. ದರ್ಶನಾಗ್ನಿ ರೂಪಾದಿಗಳ ದರ್ಶನವನ್ನು ಮಾಡಿಸುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನಾಗ್ನಿ ಶುಭಾಶುಭ ಕರ್ಮವನ್ನು ವಿವೇಚಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸ್ಥಾನಗಳಿವೆ—ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿ, ಉದರದಲ್ಲಿ ಗಾರ್ಹಪತ್ಯ, ಮತ್ತು ಮುಖವೇ ಆಹವನೀಯ. ಆತ್ಮನೇ ಯಜಮಾನ; ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಮನಸ್ಸೇ ಬ್ರಹ್ಮಾ; ಲೋಭಾದಿಗಳು ಪಶುಗಳು; ಧೃತಿ ದೀಕ್ಷೆ, ಸಂತೋಷವೂ ಹಾಗೆಯೇ; ಜ್ಞಾನೇಂದ್ರಿಯಗಳು ಯಜ್ಞಪಾತ್ರಗಳು; ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಗಳು ಹವಿಸ್ಸು; ಶಿರಸ್ಸು ಕಪಾಲಪಾತ್ರ; ಕೂದಲು ದರ್ಭ; ಮುಖ ಅಂತರ್ವೇದಿ. ಶಿರಸ್ಸು ಚತುಷ್ಕಪಾಲದಂತೆ; ಪಾರ್ಶ್ವದಂತ-ಓಷ್ಠ-ಪಟಲಗಳ ಹದಿನಾರು ವಿಭಾಗಗಳು; ಮರ್ಮಗಳು ೧೦೭; ಸಂಧಿಗಳು ೧೮೦; ಸ್ನಾಯುಗಳು ೧೦೯; ಶಿರೆಗಳು ೭೦೦; ಮಜ್ಜೆಗಳು ೫೦೦; ಅಸ್ಥಿಗಳು ೩೬೦; ಮತ್ತು ರೋಮಗಳು ಮೂರು ಅರೆ ಕೋಟಿ. ಹೃದಯ ಎಂಟು ಪಲ; ಜಿಹ್ವೆ ಹನ್ನೆರಡು ಪಲ; ಪಿತ್ತ ಒಂದು ಪ್ರಸ್ಥ; ಕಫ ಒಂದು ಆಢಕ; ಶುಕ್ರ ಒಂದು ಕುಡವ; ಮೇದ ಎರಡು ಪ್ರಸ್ಥ; ಮೂತ್ರ-ಪುರೀಷ ಆಹಾರದ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಅನಿಯತ. ಪೈಪ್ಪಲಾದ ಮೋಕ್ಷಶಾಸ್ತ್ರವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು; ಪೈಪ್ಪಲಾದ ಮೋಕ್ಷಶಾಸ್ತ್ರವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.