Ishavasya

Verse 1

ईशावास्यमिदं सर्वं यत्किञ्च जगत्यां जगत् । तेन त्यक्तेन भुञ्जीथा मा गृधः कस्यस्विद्धनम् ॥१॥

ಈ ಚಲಿಸುವ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಚರಾಚರವಾಗಿರುವ ಎಲ್ಲವೂ ಈಶ್ವರನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ. ತ್ಯಾಗಭಾವದಿಂದ ಭೋಗಿಸು; ಯಾರ ಧನವನ್ನೂ ಲೋಭಿಸಬೇಡ.

Verse 2

कुर्वन्नेवेह कर्माणि जिजीविषेच्छतं समाः । एवं त्वयि नान्यथेतोऽस्ति न कर्म लिप्यते नरे ॥२॥

ಇಲ್ಲಿಯೇ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಮಾಡುತ್ತಾ ಮನುಷ್ಯನು ನೂರು ವರ್ಷ ಬದುಕಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸಲಿ. ನಿನಗೆ ಇದಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ; ಕರ್ಮವು ನರನಿಗೆ ಲೇಪವಾಗದು.

Verse 3

असुर्या नाम ते लोका अन्धेन तमसाऽऽवृताः । ताँस्ते प्रेत्याभिगच्छन्ति ये के चात्महनो जनाः ॥३॥

ಆ ಲೋಕಗಳು ‘ಸೂರ್ಯರಹಿತ’ವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ಅವು ಅಂಧಕಾರಮಯ ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿವೆ. ಆತ್ಮಹನನ ಮಾಡುವವರು ಮರಣಾನಂತರ ಅತ್ತ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 4

अनेजदेकं मनसो जवीयो नैनद्देवा आप्नुवन्पूर्वमर्षत् । तद्धावतोऽन्यानत्येति तिष्ठत्तस्मिन्नपो मातरिश्वा दधाति ॥४॥

ಆ ಏಕ ಪರಬ್ರಹ್ಮ ಅಚಲವಾದರೂ ಮನಸ್ಸಿಗಿಂತ ವೇಗವಂತ; ದೇವತೆಗಳೂ ಅದನ್ನು ತಲುಪಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಮುಂಚೆಯೇ ಸಾಗಿಹೋಯಿತು. ತಾನೇ ನಿಂತಿದ್ದರೂ ಓಡುವವರನ್ನೆಲ್ಲ ಮೀರಿಸುತ್ತದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಮಾತರಿಶ್ವ (ವಾಯು) ಜಲಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 5

तदेजति तन्नैजति तद्दूरे तद्वन्तिके । तदन्तरस्य सर्वस्य तदु सर्वस्यास्य बाह्यतः ॥५॥

ಅದು ಚಲಿಸುತ್ತದೆ; ಅದೇ ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ದೂರದಲ್ಲಿದೆ; ಅದೇ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದೆ. ಅದು ಈ ಎಲ್ಲದರ ಒಳಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಈ ಎಲ್ಲದರ ಹೊರಗೆಯೂ ಅದೇ ಇದೆ.

Verse 6

यस्तु सर्वाणि भूतान्यात्मन्येवानुपश्यति । सर्वभूतेषु चात्मानं ततो न विजुगुप्सते ॥६॥

ಯಾವ ಸಾಧಕನು ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳನ್ನು ಆತ್ಮನಲ್ಲೇ ಕಾಣುತ್ತಾನೋ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮನನ್ನೇ ಕಾಣುತ್ತಾನೋ—ಅವನಿಗೆ ನಂತರ ದ್ವೇಷವೂ ಅಸಹ್ಯವೂ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 7

यस्मिन् सर्वाणि भूतानि आत्मैवाभूद्विजानतः । तत्र को मोहः कः शोक एकत्वमनुपश्यतः ॥७॥

ಯಾವ ಜ್ಞಾನಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಭೂತಗಳು ಆತ್ಮನೇ ಆಗಿಬಿಟ್ಟವೋ—ಏಕತ್ವವನ್ನು ನೋಡುವವನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಮೋಹವೇನು? ಶೋಕವೇನು?

Verse 8

स पर्यगाच्छुक्रमकायमव्रणमस्नाविरं शुद्धमपापविद्धम् । कविर्मनीषी परिभूः स्वयम्भू याथातथ्यतोऽर्थान् व्यदधाच्छाश्वतीभ्यः समाभ्यः ॥८॥

ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ—ಪ್ರಕಾಶಮಯ, ದೇಹರಹಿತ, ಗಾಯರಹಿತ, ಸ್ನಾಯುರಹಿತ, ಶುದ್ಧ, ಪಾಪದಿಂದ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯ. ಕವಿ-ದ್ರಷ್ಟಾ, ಮನೀಷಿ, ಪರಿಭೂ, ಸ್ವಯಂಭೂ—ಯಥಾರ್ಥತೆಯಂತೆ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಶಾಶ್ವತ ಕಾಲಕ್ಕೆ ವಿಧಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 9

अन्धं तमः प्रविशन्ति येऽविद्यामुपासते । ततो भूय इव ते तमो य उ विद्यायां रताः ॥९॥

ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವವರು ಅಂಧ ತಮಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಘೋರ ತಮಸ್ಸಿಗೆ—ಜ್ಞಾನದಲ್ಲೇ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುವವರು.

Verse 10

अन्यदेवाहुर्विद्ययाऽन्यदाहुरविद्यया । इति शुश्रुम धीराणां ये नस्तद्विचचक्षिरे ॥१०॥

ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಒಂದು ರೀತಿಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ರೀತಿಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ನಾವು ಧೀರ ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ; ಅವರು ನಮಗೆ ಅದರ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬೋಧಿಸಿದರು.

Verse 11

विद्यां चाविद्यां च यस्तद्वेदोभयं सह । अविद्यया मृत्युं तीर्त्वा विद्ययाऽमृतमश्नुते ॥११॥

ಯಾರು ಆ ತತ್ತ್ವವನ್ನು—ವಿದ್ಯೆಯನ್ನೂ ಅವಿದ್ಯೆಯನ್ನೂ ಎರಡನ್ನೂ ಸಹ—ಒಟ್ಟಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಅವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಮರಣವನ್ನು ದಾಟಿ, ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 12

अन्धं तमः प्रविशन्ति येऽसम्भूतिमुपासते । ततो भूय इव ते तमो य उ सम्भूत्यां रताः ॥१२॥

ಅಸಂಭೂತಿ (ಅವ್ಯಕ್ತ) ಯ ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡುವವರು ಅಂಧ ತಮಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಸಂಭೂತಿ (ವ್ಯಕ್ತ) ಯಲ್ಲೇ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುವವರು, ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಘೋರ ತಮಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವವರಂತೆ ಆಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 13

अन्यदेवाहुः सम्भवात् अन्यदाहुरसम्भवात् । इति शुश्रुम धीराणां ये नस्तद्विचचक्षिरे ॥१३॥

ಕೆಲವರು ‘ಸಂಭವ’ (ಉದ್ಭವ/ಪ್ರಕಟತೆ)ದಿಂದ ಅದು ಒಂದು ರೀತಿಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ‘ಅಸಂಭವ’ (ಅನುತ್ಪತ್ತಿ/ಅಪ್ರಕಟತೆ)ದಿಂದ ಅದು ಬೇರೆ ರೀತಿಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ನಮಗೆ ಧೀರರಾದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಉಪದೇಶಿಸಿದಂತೆ ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.

Verse 14

सम्भूतिं च विनाशं च यस्तद्वेदोभयं सह । विनाशेन मृत्युं तीर्त्वा सम्भूत्यामृतमश्नुते ॥१४॥

ಯಾರು ‘ಸಂಭೂತಿ’ (ಪ್ರಕಟತೆ/ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ) ಮತ್ತು ‘ವಿನಾಶ’ (ಕ್ಷಯ/ಲಯ) — ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೋ; ಅವನು ವಿನಾಶದ ಮೂಲಕ ಮರಣವನ್ನು ದಾಟಿ, ಸಂಭವೂತಿಯ ಮೂಲಕ ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 15

हिरण्मयेन पात्रेण सत्यस्यापिहितं मुखम् । तत्त्वं पूषन्नपावृणु सत्यधर्माय दृष्टये ॥१५॥

ಸತ್ಯದ ಮುಖವು ಹಿರಣ್ಮಯ ಪಾತ್ರದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಹೇ ಪೂಷನ್, ಅದನ್ನು ನನ್ನಿಗಾಗಿ ತೆರೆಯು; ಸತ್ಯಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ನಾನು ಆ ಸತ್ಯವನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಲೆಂದು.

Verse 16

पूषन्नेकर्षे यम सूर्य प्राजापत्य व्यूह रश्मीन् समूह। तेजो यत्ते रूपं कल्याणतमं तत्ते पश्यामि। योऽसावसौ पुरुषः सोऽहमस्मि॥१६॥

ಹೇ ಪೂಷನ್, ಏಕಮಾತ್ರ ದ್ರಷ್ಟಾ; ಹೇ ಯಮ; ಹೇ ಸೂರ್ಯ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಸಂತಾನ—ನಿನ್ನ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, ಹಿಂತೆಗೆ. ನಿನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಮಂಗಳಕರವಾದ ತೇಜೋಮಯ ರೂಪವನ್ನು ನಾನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಲಿ. ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಪುರುಷನೇ ನಾನು.

Verse 17

वायुरनिलममृतमथेदं भस्मान्तं शरीरम्। ॐ क्रतो स्मर कृतं स्मर क्रतो स्मर कृतं स्मर॥१७॥

ಪ್ರಾಣವಾಯು ಅಮೃತವಾದ ಅನಿಲದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಲಿ; ನಂತರ ಈ ದೇಹ ಭಸ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯವಾಗಲಿ. ಓಂ—ಹೇ ಕ್ರತು (ಮನಸ್ಸು/ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ), ಸ್ಮರಿಸು; ಮಾಡಿದುದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು. ಹೇ ಕ್ರತು, ಸ್ಮರಿಸು; ಮಾಡಿದುದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು.

Verse 18

अग्ने नय सुपथा राये अस्मान् विश्वानि देव वयुनानि विद्वान्। युयोध्यस्मज्जुहुराणमेनो भूयिष्ठां ते नमउक्तिं विधेम॥१८॥

ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ಎಲ್ಲ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ತಿಳಿದ ದೇವನೇ, ನಮ್ಮನ್ನು ಐಶ್ವರ್ಯಕ್ಕೆ ಸುಪಥದಿಂದ ನಡೆಸು. ದಾರಿಗೆಡಿಸುವ ಪಾಪವನ್ನು ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರಮಾಡು. ನಿನಗೆ ನಾವು ಅತ್ಯಧಿಕ ನಮನೋಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ.