Sukta 107

Mantra 1

परीतो षिञ्चता सुतं सोमो य उत्तमं हविः । दधन्वाँ यो नर्यो अप्स्वन्तरा सुषाव सोममद्रिभिः ॥

ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುತವಾದ (ಒತ್ತಿ ತೆಗೆದ) ಸೋಮವನ್ನು ಸಿಂಚಿಸಿ—ಅವನೇ ಪರಮ ಹವಿಸು. ನಾರ್ಯ (ಪುರುಷಬಲ)ವನ್ನು ಧರಿಸುವವನು, ಜಲಗಳೊಳಗೆ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಅದ್ರಿ (ಕಲ್ಲುಗಳು)ಗಳಿಂದ ಸುಷಾವ—ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪಿಷ್ಕೃತನಾಗಿ—ಪ್ರಸವಿಸಿದವನು; ಆ ಸೋಮನು ನಮ್ಮ ಕರ್ಮವೃತ್ತ (ಕಾರ್ಯದ ವಲಯ)ದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಲಿ.

Mantra 2

नूनं पुनानोऽविभिः परि स्रवादब्धः सुरभिन्तरः । सुते चित्त्वाप्सु मदामो अन्धसा श्रीणन्तो गोभिरुत्तरम् ॥

ಈಗ ನೀನು ಪುನಾನ—ಶುದ್ಧಗೊಳ್ಳುತ್ತ—ಅವಿ (ಕುರಿಯ ಉಣ್ಣೆ)ಯ ಶೋಧಕದ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಿಯು; ಅಬ್ಧ—ಅಜೇಯ—ಮತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಗಂಧಮಯ. ಒತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಜಲಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಅಂಧಸ (ಮದ-ರಸ)ದಿಂದ ನಾವು ಹರ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ; ಗೋ (ಕಿರಣ/ಪ್ರಕಾಶ)ಗಳಿಂದ ನಾವು ಉತ್ತರಂ—ಉನ್ನತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು—ಶ್ರೀಣಯಾಮ, ಬಲಪಡಿಸುತ್ತೇವೆ.

Mantra 3

परि सुवानश्चक्षसे देवमादनः क्रतुरिन्दुर्विचक्षणः ॥

ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಿಯುತ್ತ ನೀನು ದೃಶ್ಯನಾಗುತ್ತೀ—ಹೇ ದೇವರ ಆನಂದವೇ; ವಿಚಕ್ಷಣ ಇಂದು, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಬಿಂದು, ಕ್ರತು—ಕರ್ಮಶಕ್ತಿ—ರೂಪವಾಗಿ, ವಿಶಾಲ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವವನು.

Mantra 4

पुनानः सोम धारयापो वसानो अर्षसि । आ रत्नधा योनिमृतस्य सीदस्युत्सो देव हिरण्ययः ॥

ಪುನೀತನಾಗುತ್ತಾ, ಹೇ ಸೋಮ, ನೀನು ಧಾರೆಯಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತೀ; ನೀರಿನಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು (ವಸ್ತ್ರಿತನಾಗಿ). ಹೇ ರತ್ನಧಾರಕ, ನೀನು ಋತದ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಆಸನಗೊಳ್ಳುತ್ತೀ—ಹೇ ದೇವ, ನೀನು ಸುವರ್ಣ ಉತ್ಸ (ಝರನೆ).

Mantra 5

दुहान ऊधर्दिव्यं मधु प्रियं प्रत्नं सधस्थमासदत् । आपृच्छ्यं धरुणं वाज्यर्षति नृभिर्धूतो विचक्षणः ॥

ದಿವ್ಯ ಉದರವನ್ನು ದುಹುತ್ತಾ—ಪ್ರಿಯ ಮಧು—ಅವನು ಪ್ರಾಚೀನ ಸಧಸ್ಥ (ಸಂಯೋಗ-ಸ್ಥಾನ)ವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ದೃಢ ಆಧಾರವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ವಾಜ್ಯ (ಪ್ರೇರಕ ಬಲ) ಹರಿಯುತ್ತದೆ; ನರಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ವಿವೇಕದಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲದೃಷ್ಟಿ (ವಿಚಕ್ಷಣ) ಆಗಿ.

Mantra 6

पुनानः सोम जागृविरव्यो वारे परि प्रियः । त्वं विप्रो अभवोऽङ्गिरस्तमो मध्वा यज्ञं मिमिक्ष नः ॥

ಪುನೀತನಾಗುತ್ತಾ, ಹೇ ಸೋಮ, ಜಾಗೃತನಾಗಿ ಪ್ರಿಯನಾಗಿ, ನೀನು ಊನಿನ ಛಾನನ (ವಾರೆ)ದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಲೂ ಚಲಿಸುತ್ತೀ. ನೀನು ವಿಪ್ರ (ಋಷಿ)ಯಾಗಿ—ಅಂಗಿರಸ-ಸಮಾನರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ—ನಮ್ಮ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಿನ್ನ ಮಧುರತೆಯಿಂದ ಮಿಶ್ರಗೊಳಿಸಿ ಸಮೃದ್ಧಗೊಳಿಸು.

Mantra 7

सोमो मीढ्वान्पवते गातुवित्तम ऋषिर्विप्रो विचक्षणः । त्वं कविरभवो देववीतम आ सूर्यं रोहयो दिवि ॥

ದಾನದಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧನಾದ ಸೋಮನು ಪವಿತ್ರನಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ—ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವವನು—ಋಷಿ, ವಿಪ್ರ, ವಿಶಾಲದರ್ಶಿ. ನೀನು ಕವಿಯಾಗಿರುವೆ, ದೇವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ; ನೀನು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ದ್ಯೌನಲ್ಲಿ ಆರೋಹಣಗೊಳಿಸುತ್ತೀ.

Mantra 8

सोम उ षुवाणः सोतृभिरधि ष्णुभिरवीनाम् । अश्वयेव हरिता याति धारया मन्द्रया याति धारया ॥

ಸೋಮನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ, ಸೋತೃಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಅವೀನಾಮ್ (ಕುರಿಯ ಉಣ್ಣೆ) ಯ ರಿಜುಗಳ ಮೇಲೆ ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ. ಅಶ್ವದಂತೆ ಹರಿತ-ಸುವರ್ಣನಾದವನು ಧಾರೆಯಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮಂದ (ಆನಂದಮಯ) ಧಾರೆಯಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 9

अनूपे गोमान्गोभिरक्षाः सोमो दुग्धाभिरक्षाः । समुद्रं न संवरणान्यग्मन्मन्दी मदाय तोशते ॥

ಅನೂಪೇ (ಜಲವಿಹೀನ ವಿಸ್ತಾರದಲ್ಲಿ) ಗೋಮಾನ್—ಕಿರಣಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾಗಿ—ಸೋಮನು ಹರಿದನು; ದುಗ್ಗ್ಧ-ಮಿಶ್ರಣಗಳಿಂದಲೂ ಹರಿದನು. ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಆವರಣಗಳು ತೆರೆಯುವಂತೆ, ಅಡ್ಡಿಗಳು ದೂರವಾದವು; ಆನಂದಕರನು ಮದ (ಉಲ್ಲಾಸ)ಕ್ಕಾಗಿ ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 10

आ सोम सुवानो अद्रिभिस्तिरो वाराण्यव्यया । जनो न पुरि चम्वोर्विशद्धरिः सदो वनेषु दधिषे ॥

ಹೇ ಸೋಮ, ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಬಾ; ಉಣ್ಣೆಯ ದ್ವಾರಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಸಾಗು. ಜನರು ಕೋಟೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಹರಿವರ್ಣ (ಹರಿ) ಪಾತ್ರೆಗಳ ಕುಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ; ನೀನು ವನದ ಕಾಷ್ಠ-ಕುಂಡಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಆಸನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೀಯ.

Mantra 11

स मामृजे तिरो अण्वानि मेष्यो मीळ्हे सप्तिर्न वाजयुः । अनुमाद्यः पवमानो मनीषिभिः सोमो विप्रेभिॠक्वभिः ॥

ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ತಂತುಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾ—ಮೇಷದಂತೆ; ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಗೆ ಆತುರವಾದ ಅಶ್ವದಂತೆ. ಆನಂದೋನ್ಮಾದವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಪವಮಾನ ಸೋಮನು ಮನುಷಿಗಳಿಂದ, ಪ್ರೇರಿತ ಗಾಯಕ ಋಷಿಗಳಿಂದ (ವಿಪ್ರರು, ಋಕ್ವರು) ಮುಂದಕ್ಕೆ ಒತ್ತಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Mantra 12

प्र सोम देववीतये सिन्धुर्न पिप्ये अर्णसा । अंशोः पयसा मदिरो न जागृविरच्छा कोशं मधुश्चुतम् ॥

ಹೇ ಸೋಮ, ದೇವರ ಆನಂದಮಯ ಸ್ವಾಗತಕ್ಕಾಗಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊರಡು; ಹರಿಯುವ ಪ್ರವಾಹದೊಂದಿಗೆ ನದಿಯಂತೆ ಉಬ್ಬು. ನಿನ್ನ ಅಂಶದ ಹಾಲಿನಂತ ಮದಿರ ರಸದಿಂದ ಜಾಗೃತನಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸು; ಮಧು ಚಿಮ್ಮುವ ಕೋಶ (ಪಾತ್ರ)ದ ಕಡೆಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಹರಿಯು.

Mantra 13

आ हर्यतो अर्जुने अत्के अव्यत प्रियः सूनुर्न मर्ज्यः । तमीं हिन्वन्त्यपसो यथा रथं नदीष्वा गभस्त्योः ॥

ಹರಿತ-ತಾಮ್ರವರ್ಣದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಛಾನಕ (ಅತ್ಕ) ಮೇಲೆ ಪ್ರಿಯನಾದ ಸೋಮನು—ಪುತ್ರನಂತೆ—ನೇಯ್ದಂತೆ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದನು; ಅವನು ಮರ್ಜ್ಯ, ಶುದ್ಧಿಗೊಂಡು ಸಿದ್ಧನಾಗುವವನು. ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿಗಳು (ಅಪಸಃ) ಅವನನ್ನು ರಥವನ್ನು ಹುರಿಯುವಂತೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತವೆ; ನದಿಗಳ ಹರಿವಿನ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗಿಸಿ, ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಎರಡು ಕೈಗಳಾದ ಗಭಸ್ತ್ಯೋಗಳಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ತರುತ್ತವೆ.

Mantra 14

अभि सोमास आयवः पवन्ते मद्यं मदम् । समुद्रस्याधि विष्टपि मनीषिणो मत्सरासः स्वर्विदः ॥

ಚಲನವಲನದಲ್ಲಿ ಉತ್ಸುಕವಾದ ಸೋಮಧಾರೆಗಳು ತಮ್ಮನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಮಧ್ಯ—ಮದ, ಪರಮಾನಂದ—ರೂಪವಾಗಿ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ. ಸಮುದ್ರದ ವಿಶಾಲ ಆಸನದ ಮೇಲೆ ಅವು ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತವೆ—ಮনীಷಿಗಳು, ಮತ್ಸರಾಸಃ (ಉಲ್ಲಾಸವಾಹಕರು), ಸ್ವರ್ವಿದಃ—ಸ್ವರ್/ಸೂರ್ಯಲೋಕವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವವರು.

Mantra 15

तरत्समुद्रं पवमान ऊर्मिणा राजा देव ऋतं बृहत् । अर्षन्मित्रस्य वरुणस्य धर्मणा प्र हिन्वान ऋतं बृहत् ॥

ಪವಮಾನನಾದ ದೇವರಾಜನು ತನ್ನ ಊರ್ಮಿ (ಅಲೆ) ಯೊಂದಿಗೆ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಋತಂ ಬೃಹತ್—ವಿಶಾಲ ಸತ್ಯ—ದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮಿತ್ರ-ವರುಣರ ಧರ್ಮದಂತೆ ಹರಿಯುತ್ತಾ, ಅವನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಋತಂ ಬೃಹತ್, ವಿಶಾಲ ಸತ್ಯವನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಾನೆ.

Mantra 16

नृभिर्येमानो हर्यतो विचक्षणो राजा देवः समुद्रियः ॥

ನರಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಅಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿತನಾಗಿ, ಚಲನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ, ವಿವೇಕಿ ದೈವ ರಾಜನು ಸಮುದ್ರಸ್ವರೂಪನಾಗಿ—ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲೂ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲೂ ವಿಶಾಲನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 17

इन्द्राय पवते मदः सोमो मरुत्वते सुतः । सहस्रधारो अत्यव्यमर्षति तमी मृजन्त्यायवः ॥

ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಮದ (ಉಲ್ಲಾಸ) ಹರಿಯುತ್ತದೆ—ಮರುತವಂತನಿಗಾಗಿ ಸುತ (ಪೀಡಿತ) ಸೋಮ. ಸಹಸ್ರಧಾರನಾಗಿ, ಅವನು ಅವ್ಯ (ಉಣ್ಣೆಯ ಗಾಳಣಿ)ಯನ್ನು ಮೀರಿ ವೇಗವಾಗಿ ಧಾವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಉತ್ಸುಕ ಆಯವಃ (ಶಕ್ತಿಗಳು) ಅವನನ್ನು ಮೃಜನ್ತೀ—ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ—ದೀಪ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 18

पुनानश्चमू जनयन्मतिं कविः सोमो देवेषु रण्यति । अपो वसानः परि गोभिरुत्तरः सीदन्वनेष्वव्यत ॥

ಪುನಾನ (ಶುದ್ಧಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ) ಕವಿ ಸೋಮನು ಚಮೂ (ಸೇನಾ/ಅಂತರ್ರಚನೆ)ಯನ್ನು ಜನಯಿಸಿ ಮತಿ (ಪ್ರೇರಿತ ಚಿಂತನೆ)ಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ದೇವರೊಳಗೆ ಅವನು ರಮಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಪಃ (ಜಲ)ವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಗೋಭಿಃ (ಪ್ರಕಾಶಕಿರಣಗಳ ‘ಗೋವು’ಗಳು)ಗಳಿಂದ ಪರಿವೃತನಾಗಿ, ಅವನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಾನೆ; ವನೇಷು (ಮರದ ಕುಂಡಗಳಲ್ಲಿ) ಆಸೀನನಾಗಿ, ಅವ್ಯತ—ಗಾಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Mantra 19

तवाहं सोम रारण सख्य इन्दो दिवेदिवे । पुरूणि बभ्रो नि चरन्ति मामव परिधीँरति ताँ इहि ॥

ಹೇ ಸೋಮ, ನಿನ್ನ ಸಖ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ದಿನೇದಿನೇ ಆನಂದಿಸುತ್ತೇನೆ, ಹೇ ಇಂದು. ಅನೇಕ ಧೂಸರ ಪರಿಧಿಗಳು ನನ್ನ ಕೆಳಗೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿವೆ; ಬಾ—ಆ ಆವರಿಸುವ ಮಿತಿಗಳ ಪಾರಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯು.

Mantra 20

उताहं नक्तमुत सोम ते दिवा सख्याय बभ्र ऊधनि । घृणा तपन्तमति सूर्यं परः शकुना इव पप्तिम ॥

ಮತ್ತು ನಾನು, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲೂ ಹಗಲಲ್ಲೂ, ಹೇ ಸೋಮ, ನಿನ್ನ ಸಖ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಧೂಸರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ; ಆದರೂ ಉರಿಯುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನೂ ಮೀರಿಸಿ, ದೂರಕ್ಕೆ, ಪಕ್ಷಿಗಳ ದೀರ್ಘ ಹಾರಾಟದಂತೆ, ಹಾರಿಹೋಗಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.

Mantra 21

मृज्यमानः सुहस्त्य समुद्रे वाचमिन्वसि । रयिं पिशङ्गं बहुलं पुरुस्पृहं पवमानाभ्यर्षसि ॥

ಹೇ ಸುಹಸ್ತ್ಯ (ಚತುರಹಸ್ತ), ನೀನು ಶುದ್ಧಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರುವಾಗ ಸಮುದ್ರವಿಸ್ತಾರದಲ್ಲಿ ವಾಚ್ (ವಾಣಿ)ಯನ್ನು ಚಲನೆಗೆ ತರುತ್ತೀ. ಹೇ ಪವಮಾನ, ನೀನು ಹರಿದುಬರುತ್ತೀ—ಪಿಶಂಗ (ತಾಮ್ರ-ಸುವರ್ಣ) ಕಿರಣದ ರಯಿ, ಸಮೃದ್ಧ, ಬಹುರೂಪ, ಬಹುಸ್ಪೃಹ್ಯ ಧನವನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟು.

Mantra 22

मृजानो वारे पवमानो अव्यये वृषाव चक्रदो वने । देवानां सोम पवमान निष्कृतं गोभिरञ्जानो अर्षसि ॥

ಹೇ ಸೋಮ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, ಅವ್ಯಯ (ಅವಿನಾಶಿ) ಉಣ್ಣೆಯ ಗಾಳಣದ ಮೂಲಕ ಪವಮಾನನಾಗಿ ಹರಿಯುವಾಗ, ಬಲಿಷ್ಠ ವೃಷಭನಂತೆ ದಬ್ಬಣ-ವನದಲ್ಲಿ (ವನೇ) ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಚಲನೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತೀ. ಹೇ ಸೋಮ ಪವಮಾನ, ದೇವರಿಗೆಂದು ನಿಷ್ಕೃತ—ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ—ನೀನು ಕಿರಣಗಳಿಂದ (ಗೋಭಿಃ) ಪ್ರಕಾಶಿತನಾಗಿ ಅಭಿಷಿಕ್ತನಾಗಿ ಹರಿದುಬರುತ್ತೀ.

Mantra 23

पवस्व वाजसातयेऽभि विश्वानि काव्या । त्वं समुद्रं प्रथमो वि धारयो देवेभ्यः सोम मत्सरः ॥

ವಾಜಸಾತಯೇ—ಬಲ-ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವದಕ್ಕಾಗಿ—ನೀನು ಪವಸ್ವ, ಮತ್ತು ಸರ್ವ ಕಾವ್ಯಪ್ರೇರಿತ ಕಾವ್ಯಗಳನ್ನು ಆವರಿಸು. ಹೇ ಸೋಮ, ದೇವರಿಗೆಂದು ಸಮುದ್ರವನ್ನು—ಚೇತನೆಯ ವಿಶಾಲ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು—ಮೊದಲು ನೀನೇ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಹರಿಯುವಂತೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆ; ಹೇ ಮತ್ಸರ, ರಸದಾನದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಾಸಭರಿತ ದಾತಾ.

Mantra 24

स तू पवस्व परि पार्थिवं रजो दिव्या च सोम धर्मभिः । त्वां विप्रासो मतिभिर्विचक्षण शुभ्रं हिन्वन्ति धीतिभिः ॥

ಆದುದರಿಂದ, ಹೇ ಸೋಮ, ನೀನು ಪಾರ್ಥಿವ ರಜಸ್ಸನ್ನು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯವನ್ನೂ—ಧರ್ಮಭಿಃ, ಯಥಾರ್ಥ ಕಾರ್ಯನಿಯಮಗಳಿಂದ—ಸುತ್ತುವರಿದು ಹರಿಯು. ಹೇ ವಿಚಕ್ಷಣ, ವಿಪ್ರರು ನಿನ್ನನ್ನು ತಮ್ಮ ಮತಿಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಧೀತಿಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಾರೆ—ಶುಭ್ರ, ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಯನಾಗಿ.

Mantra 25

पवमाना असृक्षत पवित्रमति धारया । मरुत्वन्तो मत्सरा इन्द्रिया हया मेधामभि प्रयांसि च ॥

ಪವಮಾನ ಧಾರೆಗಳು ಪವಿತ್ರವನ್ನು ದಾಟಿ ತಮ್ಮ ಧಾರೆಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡಿವೆ. ಮರುತವಂತ ಬಲದಿಂದ ಅವು ಉಲ್ಲಾಸಭರಿತ; ಅವು ಇಂದ್ರನ ಇಂದ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿಗಳು, ವೇಗವಾದ ಅಶ್ವಗಳಂತೆ, ಮೇಧೆಯ ಕಡೆಗೂ ಮತ್ತು ಪ್ರಯಾಂಸಿ—ಮುಂದಿನ ಗತಿಗಳ ಕಡೆಗೂ—ಅಭಿಮುಖವಾಗಿ ಧಾವಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 26

अपो वसानः परि कोशमर्षतीन्दुर्हियानः सोतृभिः । जनयञ्ज्योतिर्मन्दना अवीवशद्गाः कृण्वानो न निर्णिजम् ॥

ಅಪೋಗಳ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಇಂದು ಸೋಟೃಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಪಾತ್ರೆಯ ಸುತ್ತ ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ. ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಜನಿಸಿ, ಆನಂದಿಸಿ, ಅವನು ಗಾಃ—ಕಿರಣಗಳನ್ನು—ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರಕಾಶಮಯ ನಿರ್ಣಿಜ—ದೀಪ್ತ ವಸ್ತ್ರ—ರಚಿಸುವವನಂತೆ.