Sukta 66

Mantra 1

तरोभिर्वो विदद्वसुमिन्द्रं सबाध ऊतये । बृहद्गायन्तः सुतसोमे अध्वरे हुवे भरं न कारिणम् ॥

ಜಯಕರ ಪ್ರೇರಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನೀವು ಧನದಾತ ಇಂದ್ರನನ್ನು ನಮ್ಮ ಊತಿ (ಸಹಾಯ)ಗಾಗಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಿರಿ; ‘ಬೃಹತ್’ ಅನ್ನು ಹಾಡುತ್ತ, ಸುತಸೋಮ ಅಧ್ವರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಹುವೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ—ಹವಿಯನ್ನು ತರುವವನಂತೆ—ಶಕ್ತಿ ಬಂದು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲೆಂದು.

Mantra 2

न यं दुध्रा वरन्ते न स्थिरा मुरो मदे सुशिप्रमन्धसः । य आदृत्या शशमानाय सुन्वते दाता जरित्र उक्थ्यम् ॥

ಯಾರನ್ನು ಯಾವ ಪ್ರತಿರೋಧಕ ಶಕ್ತಿಯೂ ತಡೆಯಲಾರದು, ಸ್ಥಿರವಾದ ಅಡ್ಡಿಗಳೂ ಅಲ್ಲ—ಅವನು ಸುಶಿಪ್ರ (ದೃಢ-ಜಡಬ) ಅಂಧಸ/ಸೋಮದ ಮದದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಾಸಗೊಂಡಿರುವಾಗ; ಯಾರು ಆದೃತ್ಯ (ಸಾವಧಾನದಿಂದ) ಸೊಮವನ್ನು ಒತ್ತುವ ಸ್ಥಿರಪ್ರಯತ್ನಿಯಿಗೂ, ಸ್ತುತಿಗಾರ ಜರಿತ್ರನಿಗೂ ಉಕ್ಥ್ಯ—ಸ್ತುತಿ-ವಾಣಿಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು—ದಾನಮಾಡುವ ದಾತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 3

यः शक्रो मृक्षो अश्व्यो यो वा कीजो हिरण्ययः । स ऊर्वस्य रेजयत्यपावृतिमिन्द्रो गव्यस्य वृत्रहा ॥

ಯಾರು ಶಕ್ರ—ಬಲಿಷ್ಠ, ಉಗ್ರ; ಯಾರು ಅಶ್ವ್ಯ—ಅಶ್ವಜನ್ಯ ವೇಗ; ಅಥವಾ ಯಾರು ಕೀಜ—ಹಿರಣ್ಯಮಯ ಪ್ರಕಾಶಶಕ್ತಿ—ಅವನೇ ಇಂದ್ರ, ವೃತ್ರಹಾ (ಆವರಣಹಂತ), ಊರ್ವಸ್ಯ ಅಪಾವೃತಿಂ—ಆವರಣದ ತೆರೆಯುವ ದ್ವಾರವನ್ನು—ಕಂಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅಡ್ಡಿಯನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ ದೂರಮಾಡಿ, ಗವ್ಯ—ಗೋವುಗಳು/ಕಿರಣಗಳು—ಜಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Mantra 4

निखातं चिद्यः पुरुसम्भृतं वसूदिद्वपति दाशुषे । वज्री सुशिप्रो हर्यश्व इत्करदिन्द्रः क्रत्वा यथा वशत् ॥

ಬಹುಪದರಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತರಾಗಿ (ಪುರುಸಂಭೃತ) ಹೂತಿರುವುದನ್ನೂ ಸಹ ಅವನು ಹೊರತೆಗೆದು, ದಾಶುಷೇ—ದಾನಿಗನಿಗೆ—ವಸು, ಧನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ವಜ್ರೀ, ಸುಶಿಪ್ರ, ಹರ್ಯಶ್ವ (ಕಂದು-ಹಳದಿ ಅಶ್ವಗಳವನು) ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಕ್ರತು (ಇಚ್ಛಾ-ಪ್ರಜ್ಞೆ)ದಿಂದ, ತನ್ನ ವಶದಂತೆ, ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 5

यद्वावन्थ पुरुष्टुत पुरा चिच्छूर नृणाम् । वयं तत्त इन्द्र सं भरामसि यज्ञमुक्थं तुरं वचः ॥

ಹೇ ಪುರುಷ್ಟುತ, ನರರಲ್ಲಿ ಬಹುಸ್ತುತ ವೀರನೇ! ನೀನು ಪುರಾತನ ಕಾಲದಿಂದ ಏನೇನು ಜಯಿಸಿಕೊಂಡಿರುವೆಯೋ—ಅದೇನ್ನು ನಾವು ಈಗ ನಿನಗಾಗಿ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುತ್ತೇವೆ: ಯಜ್ಞ, ಉಕ್ಥ (ಸ್ತೋತ್ರಗೀತ), ಮತ್ತು ತುರ ವಚನ—ವೇಗವಾದ, ಪ್ರೇರಕ ವಾಣಿ, ಬಲವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವದು.

Mantra 6

सचा सोमेषु पुरुहूत वज्रिवो मदाय द्युक्ष सोमपाः । त्वमिद्धि ब्रह्मकृते काम्यं वसु देष्ठः सुन्वते भुवः ॥

ಸೋಮಪೀಡನಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಸಾಗು, ಹೇ ಪುರುಹೂತ, ವಜ್ರಿವನ್—ದ್ಯುಕ್ಷ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸೋಮಪಾ—ಮದ (ಉಲ್ಲಾಸ)ಕ್ಕಾಗಿ. ಏಕೆಂದರೆ ನೀನೇ ಬ್ರಹ್ಮಕೃತ (ಪವಿತ್ರ ವಾಣಿಯ ಕರ್ತೃ) ಮತ್ತು ಸುನ್ವತ (ಸೋಮವನ್ನು ಒತ್ತುವವ)ಗೆ ಕಾಮ್ಯ ವಸು (ಇಷ್ಟವಾದ ಸಂಪತ್ತು) ನೀಡುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಾತನಾಗುತ್ತೀ.

Mantra 7

वयमेनमिदा ह्योऽपीपेमेह वज्रिणम् । तस्मा उ अद्य समना सुतं भरा नूनं भूषत श्रुते ॥

ನಾವು ಅವನನ್ನು—ಇಲ್ಲಿಯೇ—ನಿನ್ನೆಗೂ ಇಂದುಗೂ—ವಜ್ರಿಣನನ್ನು—ನಿಜವಾಗಿ ಬಲಪಡಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈಗ, ಸಮಾನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಅವನಿಗೆ ಸುತ ಸೋಮವನ್ನು ತಂದು ಅರ್ಪಿಸಿರಿ; ಶ್ರುತಿ—ಪ್ರೇರಿತ ಸ್ವೀಕಾರ—ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಲಿ.

Mantra 8

वृकश्चिदस्य वारण उरामथिरा वयुनेषु भूषति । सेमं नः स्तोमं जुजुषाण आ गहीन्द्र प्र चित्रया धिया ॥

ಅವನ ವರుణಸಮಾನ ರಕ್ಷಕ—ವೃಕನಂತೆ—ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಕಂಪಿಸುವ ಶಕ್ತಿ, ಕಾರ್ಯಗಳ ಉಪಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಮ್ಮ ಈ ಸ್ತೋಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಬಾ; ಚಿತ್ರವರ್ಣದ ಧಿಯಾ—ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಕ್ರಮಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಬುದ್ಧಿಯೊಂದಿಗೆ—ಮುಂದೆ ಸಾಗು.

Mantra 9

कदू न्वस्याकृतमिन्द्रस्यास्ति पौंस्यम् । केनो नु कं श्रोमतेन न शुश्रुवे जनुषः परि वृत्रहा ॥

ಇಂದ್ರನ ಯಾವ ಕೃತ್ಯವು ಪುರುಷತ್ವ—ವೀರ್ಯ—ಅಲ್ಲ? ಯಾವ ಶ್ರವಣದಿಂದ ಯಾರೂ ಜನ್ಮದಿಂದಲೇ ವೃತ್ರಹಾ (ಆವರಣ-ಹಂತಕ) ಕುರಿತು ಕೇಳದೆ ಉಳಿದಿದ್ದಾರೆ?—ಅವನ ಕರ್ಮಗಳೇ ಜಾಗೃತ ಶಕ್ತಿಯ ಪರಂಪರೆಯಾಗಿದೆ.

Mantra 10

कदू महीरधृष्टा अस्य तविषीः कदु वृत्रघ्नो अस्तृतम् । इन्द्रो विश्वान्बेकनाटाँ अहर्दृश उत क्रत्वा पणीँरभि ॥

ಯಾವಾಗ ಅವನ ಮಹಾ, ಅಧೃಷ್ಟ (ಅಜೇಯ) ತವಿಷಿಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿದವು? ಯಾವಾಗ ವೃತ್ರಘ್ನನು ತನ್ನನ್ನು ಕ್ರಿಯೆಯ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ಹರಡಿಕೊಂಡನು? ಇಂದ್ರನು ಅಹರ್ದೃಶ (ದಿನ-ದರ್ಶನ) ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿ, ಕ್ರತು (ಸಚೇತನ ಸಂಕಲ್ಪ)ದ ಬಲದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪಣಿಗಳನ್ನು (ಸಂಗ್ರಾಹಕರು/ಮರೆಮಾಡುವವರು) ಎದುರಿಸಿ ಒತ್ತಿಹಿಡಿಯುತ್ತಾನೆ—ಮರೆಮಾಡಿದುದನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು.

Mantra 11

वयं घा ते अपूर्व्येन्द्र ब्रह्माणि वृत्रहन् । पुरूतमासः पुरुहूत वज्रिवो भृतिं न प्र भरामसि ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ವೃತ್ರಹನ್, ನಾವು ನಿನಗೆ ಅಪೂರ್ವ್ಯ—ಸದಾ ಹೊಸದಾದ—ಬ್ರಹ್ಮಾಣಿಗಳನ್ನು (ಸ್ತುತಿ-ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು) ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ. ಹೇ ಪುರುತಮ, ಪುರುಹೂತ, ವಜ್ರಿವನ್, ಅವನ್ನು ಆಧಾರವಂತಾದ ಭೃತಿಯಂತೆ ಮುಂದಿಟ್ಟು ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ—ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ನೆಲೆಸಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲೆಂದು.

Mantra 12

पूर्वीश्चिद्धि त्वे तुविकूर्मिन्नाशसो हवन्त इन्द्रोतयः । तिरश्चिदर्यः सवना वसो गहि शविष्ठ श्रुधि मे हवम् ॥

ಹೇ ತುವಿಕೂರ್ಮಿನ್—ವಿಶಾಲಗತಿಶೀಲ—ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ನೆರವಿಗಾಗಿ ಅನೇಕ ಪುರಾತನ ಆಶೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಹವಿಸುತ್ತವೆ, ಇಂದ್ರೋತಯಃ. ದೂರದಿಂದಲೂ ಆರ್ಯ ಸಾಧಕ ಸವನಗಳನ್ನು (ಸೋಮಪಾನ) ಬಯಸುತ್ತಾನೆ; ಹೇ ವಸೋ, ಹೇ ಶವಿಷ್ಠ, ಬಾ—ನನ್ನ ಹವವನ್ನು ಕೇಳಿ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸು.

Mantra 13

वयं घा ते त्वे इद्विन्द्र विप्रा अपि ष्मसि । नहि त्वदन्यः पुरुहूत कश्चन मघवन्नस्ति मर्डिता ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಾವು—ವಿಪ್ರರು, ಪ್ರಕಾಶಿತ ಸಾಧಕರು—ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಇದ್ದೇವೆ, ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಆಶ್ರಯಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಹೇ ಪುರುಹೂತ, ಹೇ ಮಘವನ್, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ—ನಮ್ಮ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಸತ್ಯ ಮರ್ಡಿತಾ, ಉದ್ಧಾರಕ ಮತ್ತು ಶಮನಕಾರಕನಾಗಿ.

Mantra 14

त्वं नो अस्या अमतेरुत क्षुधोऽभिशस्तेरव स्पृधि । त्वं न ऊती तव चित्रया धिया शिक्षा शचिष्ठ गातुवित् ॥

ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಈ ಅಮತಿ (ಅಸಹಾಯತೆ/ಅಜ್ಞಾನ) ಯಿಂದಲೂ, ಕ್ಷುಧಾ (ಹಸಿವು) ಯಿಂದಲೂ, ಮತ್ತು ಶತ್ರುಜನ್ಯ ಅಭಿಶಸ್ತೆ (ದುಷ್ಟ ಆರೋಪ/ಆಕ್ರಮಕ ನಿಂದೆ) ಯಿಂದಲೂ ರಕ್ಷಿಸು. ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಊತಿ (ರಕ್ಷಾ-ಸಹಾಯ); ಹೇ ಶಚಿಷ್ಠ (ಅತಿಕುಶಲ), ಹೇ ಗಾತುವಿತ್ (ಮಾರ್ಗ-ಜ್ಞಾತ), ನಿನ್ನ ಚಿತ್ರಯಾ ಧಿಯಾ (ಬಹುವರ್ಣ, ತೇಜಸ್ವಿ ಬುದ್ಧಿ) ಯಿಂದ ನಮಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡು—ಸತ್ಯದ ಸರಿಯಾದ ಪಥದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ನಡೆಸು.

Mantra 15

सोम इद्वः सुतो अस्तु कलयो मा बिभीतन । अपेदेष ध्वस्मायति स्वयं घैषो अपायति ॥

ಹೇ ಚಿಕ್ಕವರೇ, ನಿಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಸೋಮನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸುತ (ಪೀಡಿತ/ಪೀಡಿಸಿ ಹೊರತೆಗೆಯಲ್ಪಟ್ಟ) ಆಗಿರಲಿ—ಭಯಪಡಬೇಡಿ. ಈ ಕ್ಷಯಕಾರಕ ಅಂಧಕಾರ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ; ಅದು ತಾನೇ ಸರಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ, ತಾನೇ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಆನಂದ (ಸೋಮರಸ) ಪ್ರಕಟವಾದಾಗ, ವಿಘಟನೆಯ ಶಕ್ತಿಗಳು ತಮ್ಮ ನೆಲೆಯನ್ನು ಕಾಯಲಾರವು.